నిషిద్ధ అవలీల

                                                          నిషిద్ధ అవలీల  

1st CHAPTER

విశ్వగతి .. అంధత్వం

పుట్టుక ఒక నిశీధి నిర్జనలోని కన్ను కప్పిన సత్య శిల.. ఊపిరి మొత్తాన్ని కమ్మి .. రెండో వైపుకి జారిన నిద్ర చలనం లోంచి పైకి లేచిన ఒక రహస్య గుహలోని నిద్ర వేదికపై నీళ్లు నమిలిన కంగారుని లాక్కొని ..  అక్కడే విశ్వం ఓ పెద్ద పోలికని అడ్డుపెట్టుకొని .. లోపలి అడుగులెక్కపెడుతూ .. కదిలే నిరూప రూపుని కప్పి.. పోతపోసుకొన్న చలన నిర్ధాంత . ఉన్నప్పుడే లేకపోయిన ఖాళీ చిత్ర అనుపానులపై కదిలే నిద్ర రుచుల అవస్థని కలలోకి ఊపి.. కరిగిన శరీర నిశ్వాసలో మోగిన సంతక ముద్రని మార్చి రాస్తూ .. కదిలే ఝాము గమన కూర్చోండి పోయిన ఆలోచనని కలిపి .. పెద్దగా అరుపుని వాల్చిన దేహ తెగువని   కప్పి .. అక్కడే ఉండిపోయిన ఘర్ష శిఖరపు మెలికలో ఉండిపోయిన పునాదులు.. కొన్ని ఆశ్చర్యాల మగతని మింగి.. కదిలే సమయ ముఖంతో మెరుగు పెట్టిన నడకలు.. మార్పులు.. శబ్దం లేని మాటలు.. చూపులు.. మస్తిష్క విందులో రాత్రి తిరిగిన దీపస్తంభాలు..

చలన ఝామునే  కనిపెట్టే విశ్వగతిని  తిప్పి రాస్తూ .. కదిలే  కంటిలో  మొరిగే ఆలోచన .. పట్టుతప్పినప్పుడు .. బిగించిన అంధత్వం.. .. ఇది ఇప్పటికి చెప్పుకొని కొత్త తీరికని వదలించక ముందే .. దేహ కరువు మొదిలించిన కరకు గొంతుతో   అదిలించి .. సరాసరి అక్కడే రుణ ముఖాన్ని వెలిగించే చిత్ర భూమికని అరగదీస్తూ .. ఇంకా కొన్ని ఉపరి సర్దుబాట్లు కౌగిలిలో లొంగిపోయిన కథా వీధులని ముంచుతూ .. ఇక్కడే కాసుకొని కూర్చొన్న మృత్యు సంతతి కడిగిన హద్దులో  ఉండిపోయిన నుదిటిని జోడిస్తూ .. కొంచెం కలవర వికార రొప్పుని మోగించే ఎర్రని మెలిక కొత్త దీపం వదిలి పెట్టి.. కలలోకి రావొద్దని హెచ్చరిస్తుంది.

అవస్థలు మోసుకొన్న ఇరుకు కన్నుతో .. కలబడే నిద్ర తీర్మానాల కట్టడి.ఇది ఇలా మాత్రమే ఆగిపోదని అనుకోని చేరుకొంటారు.

గమన గంభీరం లో మోసుకొన్న నిరాశల కవ్వింపు.

ఎదుటపడ్డప్పుడు  ఇక ఎవరూ ఏదీ అడగరు.. ఉండిపోరు.. మసకగా మూసుకు పోయిన ఒత్తిడిని కాల్చి.. ఇంగిత శక్తుల ఆధిపత్యం వద్దని .. పెద్దగా చాటు చేసుకొన్న ఆయాసాలతో ఊరేగి .. పెద్ద నిద్రల విందుని మధ్యలోంచి వడ్డించి.. మరో మహా సముదాయ ఊళ్మంలో పడి దిక్కులు చక్కబెడుతున్న కన్నునే ఒక్కోసారి నమ్మలేక .. కంటి ముందు సత్యాన్ని వడపోయ్యలేక …..

కౌగిలిలోవదులు చేయబడ్డ కుట్రలతో చీకటి వాంతి చేయబడి.. కన్నుకి దొరకని ఆచూకీని మింగి పెద్దదైన దేహరాశిలోని కల ఊడి….పైనుంచి కరిగిన దేహద దుఃఖవిల్మోత పగలబడి పగటిని మింగిన పగటిలోనే చెమట కక్కుతూ .. కుత కుత ఉడికిపోతున్న దేహ సత్యం .. మాట తీసుకొన్న శరీర సందడి ని మోగిస్తూ .. కదిలే చలన మూర్తులని కప్పి పోయిన తూర్పు నిషాలో పడి .. చీకటిని వదిలిన నటనని దాటించి .. కంటి నిండుగా చలన ముద్రలని అలికిన ఎద్దడి .. అటే ఉండిపోయిన చిత్ర తోపుల్లో కదిలే వీధులు.. పోలికలు.. పరుగులు.. గుణపాఠాలు.. నీరు పట్టిన నవ్వులు..

 ఇక ఇంతకు మించిన ఆశ్చర్యం లేదని ఏడ్చుకొంటూ .. పేర్చిన చీకటి నిప్పుని ఊది.. కలిపి చేయించుకున్న నిద్రల మధ్యనే నానిపోయిన గంటలతో .. చెలగాటపు .. శరీర తమకపు ఇంటిని వెదికి .. ఇది నీ చోటని స్పష్టం చేసాక .. అక్కడే ఆగిపోలేమని .. గుస గుసలని వెదికి పట్టుకొని.. కొక్కానికి వేలాడుతున్న సవరింపు మునకలు. శరీర అధీన రాశీ కూపం లో ఒరిగిన నిద్ర జువ్వుమని .. పల్చని సమయకూర్పుని మెదిపి… శ్వాస బిక్ష నాదై తనకి ఎదుటపడుతుంది.    …ఓ ముడిపడ్డ కేక..

సలపర విస్ఫోటనలతో చలి కొండల పెళ్ళలు విరిగిపడి .. ఊపిరి ఆచూకీ ని పట్టుకోలేని నిస్సహాయతని తీసుకొని .. గుక్కపెట్టి ఏడుస్తూ.. కదిలీ కదలని సమర్ప చలన మూర్తిని కాల్చే మగత కథని నెత్తిన మోస్తూ..తలపడే మృత్యునీలంలో పుట్టిన ద్రవ సాగుడు .. దుంపలు దుంపలుగా రాలుతూ .. సమయానిడివి క్షోభని మోసే నివ్వెర గాట్ల కొత్త ఆయుస్సు .. ఆ లోపల మట్టి నీళ్ళని తాగి.. కొత్త అండని తెంపి.. పైకి తోస్తుంది. ఇవి కొన్ని అండాలుగా మరుగుతూ .. సిగ్గు కాల్చిన చితి ప్రమాణం పైకి కదిలిన నిద్ర పురుల సందడి మరిగిన దేహ క్రతువులో ఇగిరిన నిద్ర జ్ఞాతువుల బూతుని మింగి.. పుట్టుక… అహోంకేళన.

అతను ఆరడుగుల ఎత్తుతో .. బక్కపలచని శరీరం.. విశాలమైన కళ్లలో .. ఏదో చితి కాలుతున్న దగ్దత .. పొడవైన చేతులు.. సన్నని వేళ్ళు.. ఒక శంఖమేదో గొంతులో   ఉన్నట్లు  ధ్వని.. పెద్ద అడ్డుగా లేని శ్వాసితా జ్వరం కమ్మిన పూనకపు చప్పుడు.. ఒక పూర్ణత నుంచి మరో పూర్ణతకి చేరుతున్న స్పష్టత ఏదో అతనిలో కదలాడుతూ ఉంది.

కొంచెం అనుమానం .. అంతలోనే సహనం నింపుకొని .. పైకి .. కిందికీ ఆమె ని చూసి… కొంచెం దగ్గరకి జరిగి ఆమె దేహ పరిమళానికి చిన్నపాటి .. కుదుపు .. ఉళుక్కు పాటుకు గురై..

అసలు నీవు ఎవరు? అని అడిగాడు.

ఆమె కళ్ళలో నీటి పొర.. వెలుగుతున్న ఆనందం.. అంతా మహర్షి చెప్పినట్లే ఉంది. మీరు జ్ఞాన స్పృహతోనే ఉన్నారు .. అంది. ఆమె కూడా ఐదుగుల పది ఇంచులేమో ఉంటుంది. సన్నని శరీరం.. స్ఫుటమైన నుదురు.. ఖచ్చితమైన చూపు.. గులాబీ వర్ణంతో  మెరుస్తున్న అరచేతులు.. నలిగి ఉన్న కాటన్ చీర.. పెదాల చుట్టూ ఏదో స్పష్టని మోస్తున్న చప్పుడు వినిపిస్తుంది.. ఆ పరిమళమూ ఎప్పటికీ మర్చిపోలేని .. అదొక తెలియని దగ్గరతనాన్ని చల్లుతుంది. మంచు పొగతో ఆరబెట్టుకున్న వాన కురిసిన చీకటిలా జుత్తు..

అతను అర్ధం కానట్లు చూసాడు.

ఇదంతా ఎందుకు జరగాలి.. ?

మనం అనుకొన్నది చేసే లోపు .. అనుకోనిది ఎందుకు జరుగుతూ .. ఆశ్చర్య పరిచే మృత్యువులోకి ముడుచుకొని.. దుఃఖాన్ని రెండింతలు చేసి .. గర్భ చలనం లో గుబులు నింపుతుంది. అంతా తేలినట్లే ఉన్న మునిగిపోతున్న అతీత నిద్రికల ఒగర్పుని నింపి.. మరలా మరో పేజీలోకి ఉండిపోయిన ఊపిరి..

అది పొడుగ్గానూ ఉంటుంది.. కదిలీ కదలక నిరాశ చిత్రంలో కప్పిన అలజడిని సరిచేస్తూ .. ఇంకాస్త నిద్ర మూర్తుల అల్లికని దాటి .. ఆ పక్కాగా నిద్రని దోపుకొన్న ముట్టడి భాగాల కేవలింపుని హెచ్చరిస్తూ.. ఇంకేం కనపడని .. నడకని తాగి.. దూరంలో ఆగిపోతుంది.

అదే మళ్ళీ చేర్చుకొన్న చలన మాత్ర .. ఎవరోమింగి.. మరెవరికో జరగబోయేది చెబుతారు.

ఆమె కొంచెం సన్నని నవ్వుతో..

అది ఈ క్షణమే తెలియాల్సిన అవసరం లేదు.. దానికింకా చాలా సమయముంది.. అప్పటి వరకు.. మీరు నన్ను అనుసరించడం తప్ప .. మరో దారి లేదు మీకు.. అంది.

మళ్ళీ నవ్వింది.. పొంగుతున్న పాలసముద్రంలోకి.. ఓ పెద్ద కుంకుమ పాదుల కొండ కూలినట్లు.. చిన్న పెదాల ఎరుపు కలిసి..నాలిక కొస.. ఓ మెత్తని జ్వరం ఇరుక్కొన్న మంచు కొండలా ఒళ్ళంతా ఏదో చిన్నగా కంపిస్తూ .. ఆమె నడుస్తున్నప్పుడు.. చెప్పులు లేని ఆమె పాదాలు .. ఏదో పాల సముద్రం లోంచి తీసినట్లు.. శుభ్రoగా ఉన్నాయి..

అసలు మట్టి ఆమె పాదాలని అంటడం లేదా?

ఆమెలో స్పష్టత కన్నా .. దేనినో బలంగా నమ్మిన వెలుగు దేహమంతా నిండినట్లు ఉంది.. సంకల్ప జీర ఆమె గొంతుని.. విన్నవారిని బలంగా నమ్మించి .. ఆమె లోకి లాక్కొనేట్లుగా ఉంది.

…………………..

అక్కడొక మహా దేహం ముక్కలై ఓ ప్రవాహ గతి సముకం లో హత్య చేసుకొని.. ఇంకిపోయిన భయమై.. గొంతులో పొడిబారిన కణతలో కథ అలానే తీరిక చేసుకొని పెద్దగా సిగ్గుపడింది. పుట్టు పమిటని కాల్చిన భూమి .. పట్టుకొని వడపోసిన సిగ్గుని మోసి .. బరువెక్కి .. వెక్కి నూర్పులతో కథని దాచిపెట్టే .. చితి పేటికలో కదలిక వచ్చిందని పరుగులు తీసాక .. ఏది లేదో అదే అడిగే దమ్ము లేదని .. శబ్ద జాలం మొత్తం నదిలోకి కూరుకొని.. సమయ బీజం పాతిన కౌగిలీ స్ఫురణని కాల్చే దీర్ఘ సంతులీనలో ఊగే గాడ్పుల గొడుగుని.. కొండగా చేసి కూల్చుతూ..

   ఆమె చెబుతూ ఉంది.. అప్పటికి మూడోసారి .. కానీ  అతనికి నమ్మశక్యం కావడం లేదు.

 శబ్ద ఛాయని ఉడకబెట్టిన గులాబీ నీరుని ఆ దారికి పంచిపెట్టినట్లు.. ఆమె నడుస్తున్న మేరంతా .. అప్పటి వరకు విచ్చుకోని పువ్వులన్నీ.. విచ్చుకొంటున్నాయి..చెట్ల  ఆకుల రాలుతూ .. ఆమె కాళ్ళ కింద తివాచీలాగా పర్చుకొంటున్నాయి.. ఎక్కడి ఎక్కడి నుంచి తీగలు పాక్కొంటూ ఆమె కాళ్ళని తాకి వెనక్కి వెళుతున్నాయి.. అతనేదో అడగాలనుకొని.. మర్చిపోయి ..ఆమె నడకనే చూస్తూ ఉన్నాడు.

ఇదంతా చూసాక నమ్మకా తప్పడం లేదు.

ఆ మాటలు నాకు కొన్ని శతాబ్దాలు మోసిన అలసటతో.. చిన్న చిన్నముక్కలుగా  శిథిలమౌతూ ..వాటికి ఒక ఊహించని మాంస చలన దర్శనాన్ని కాపుగాసి .. పైకి విసిరినా అదే దుర్మార్గ ద్రవమితి .. సర్దుబాటు లేని ఉపేక్ష నిలదీసాక .. వెనక్కి ఆగుతూ .. ఆమె గొంతునే గమనిస్తూ..  వెనక్కీ .. ముందుకూ లేని మృత్యు సరి అంచు కూర్పుని కదిలించే దీర్ఘ విలోమ భ్రమణ తాకిడిని కలిపి రెండో నిర్మీతి కందకం కూలిన ఆ ఎత్తు దీర్ఘ తీరపు కొండపై .. నది వాలిన చోటనే .. టీ తాగుతూ…

ఆమె మాటలు వింటున్న .. అర్ధం చేసుకోవడం అనే దానితోనూ ఏదో తెలియని ఊగిసలాట. ఎంతో  నిర్మలంగా ఉన్న ఆమె కంటి రెప్పలు మాట్లాడుతున్నట్లుగా… నమ్మకుండా  ఉండలేని ఊగిసలాట కదిలి .. రెండో తలుపుని కుదిపిన ఓరిమిడి తో కాల్చిన నిద్ర రాశులని కప్పుకొని.. తను దేహమూ.. తనదని దేహమూ.. సర్వ రక్షా .. ఉండిపోని ఖాళీలు.. అంతే సిగ్గుపడే ఊసులు.. పొరుగున చెట్టు కూడా ముందుకు వాలి ఆమె గొంతుని వింటుందా?

నువ్వు.. ఈ నది పుట్టిన చోటినుంచి.. ఒక మహానది .. ఇంత చిన్న చెలమగా ఇక్కడ ఉండి .. ఇది మహా నదిగా మారడాన్ని నమ్మ లేనట్లే … ఈ విస్మయం ఎన్నిసార్లు వెనక్కీ ముందుకీ వెళ్లి చూసినా తీరినట్లే.. . ఈ కొన్ని మాటలు ఆ దృశ్యాన్ని నీ లోపల బలంగా నింపుతాయా .. నింపాలనే ఆశతో..

 ఓ పెద్ద తామరాకు .. దాని మధ్యలో కలువతో.. అంత పెద్ద కలువని .. నేనింతవరకు చూడలేదు. ఆ కలువ మధ్యలో నువ్వు అందంగా ముడుచుకొని పడుకొని ఉన్నావ్ … పాల సముద్రంలో కలువల విందుకి బయలుదేరిన అతిథిలా… గర్భంలో ప్రసవానికి ముందు శిశువులా ముడుచుకొని….

 ఒక పురుషుడిని అలాంటి తాదాత్మ్యంతో అటువంటి నిద్రని నేనింతవరకు చూడలేదు.  అది అంత అందంగా పైకి లేచిన .. నేను విపరీతమైన భయానికి గురయ్యాను.. భయమూ.. ఆశ్చర్యమూ మధ్యనే కదిలే .. ఒక చెప్పుకోలేని విభ్రమ స్థితిని అతికి .. విడిపోయిన కంటి దారని .. నదితో కలిపి .. గట్టు నుంచి నవ్వినట్లు.. కెరటానికి పువ్వుల్ని కట్టినట్లు..

 దాని కింద ఉండే కాడ .. అంతే మెత్తగా గట్టు పైకి వొంగి.. నిన్ను గట్టుపైన వదిలింది..అంతే .. తల్లి తన ఒడిలో నిద్రపోయిన నెలల బిడ్డని .. ఊయలలోకి చేర్చినట్లు..  మళ్ళీ చూడడానికి లేకుండా క్షణాల్లో మాయమైపోయింది. ఈ నమ్మసఖ్యం కానీ దృశ్యానికి సాక్షీభూతిరాలిగా ఉన్న నేను ..  ఆ ఆకులని .. కలువ పువ్వుని.. ఒక సాక్షిగా ఉంచాలనుకొన్నాను.. కానీ వీలులేకుండా మాయమైపాయింది.

 నువ్వు అప్పుడు ఘాడ నిద్రలో ఉన్నావ్.. నేను మా మహర్షిని  కలిసి .. విషయం చెప్పాక  .. ఆయన ఒక్క మాట అనకుండా .. దానిని అంతే సహజంగా ఒప్పుకొన్నారు.

 మా మహర్షి చెప్పిన ప్రకారం .. గమనించమన్నాక … వాన .. చలి .. ఎండా .. దేనినీ లెక్కచేయకుండానే .. ఈ ఘటనకై ఎదురు చూస్తూనే ఉన్నాను.. ఒకటి రెండు సార్లు .. అనుమానం తో నిలదీసాను కూడా… ఆయన చిరునవ్వుతూ.. తల్లి గర్భంలోనూ  తొమ్మిది నెలలు ఉండాలిగా .. నువ్వు సహనం పాటించు.. ఈ చర్యని ఎవరూ ఆపలేరు. జరిగి తీరుతుంది….

 మహర్షి ఓ సహన గాథకి నిలువెత్తు సాక్షి.. అతనిలో ఏదో ఖాళీ ని పారించడానికి.. రాత్రికి రాత్రే ఇల్లుని వదిలి వచ్చిన వాడు.. ఆ తర్వాత కొన్నేళ్ళకి ఆ కుటుంభం సభ్యులు వచ్చినా .. అతని దీక్షని చూసి ఏమీ అడగకుండానే వెళ్లిపోయారు..

అందులో అతనిని పెళ్లి చేసుకోవాలనుకున్న మరదలు కూడా ఉంది.. ఆమె ఇక్కడే ఉండిపోయి.. మహర్షి దగ్గరనే శిష్యరికం చేసి .. పూర్తి సన్యాసిగా మారాక .. కనీసం ఆయనకి కూడా చెప్పకుండా ఆమె దేశ యాత్రకి వెళ్లిపోయింది.

ఆమె తన కంటే పై మెట్టు ఎక్కినా సంధ్యకి అనీ.. అన్నింటికీ అతీతమై .. ఎంతో నిర్వికార చూపుతో మహర్షి చూసేదని.. ఒక టైం లో మహర్షి ఆమె కి ఆశ్రమ అప్పగించి.. ఆమె అడుగుజాడల్లో .. అష్రమం మరింత గొప్పగా వెలుగుతుందని .. తను దేశ యాత్రకి వెళ్లిపోవాలనుకొన్నారు. కానీ అయ్యింది మరొకటి.. ఆమె ఒక రోజు అన్ని వదిలి వెళ్లిపోయారు..

అప్పటి నుంచి మహర్షి.. తాను కైలాశ యాత్రకి వెళ్లాలని ఆశ పడేవారు..

నన్ను నీకు అప్పగించి .. అయన వెళ్లిపోయారు.

ఇప్పుడిక ఎవరూ మహర్షి లేరు.. ఆయన చూపించిన దారిలోనే మేము నడుచుకొంటున్నాం .. ఎప్పుడు ఆయన తిరిగొచ్చిన .. ఇది ఇలానే ఉండాలని ఆశ పడుతున్నాం .. ఆయన మాకు చెప్పి వెళ్ళలేదు.. ముందు ఎప్పుడో చెప్పి ఉన్నారు.. అది ఇంత తొందరగా వస్తుందని మేము అనుకోలేదు.

అయన అనుసరించిన .. గమనించిన .. నమ్మిన సత్యాలతో ఇక్కడే ఆయన పుస్తాకాలు ఉన్నాయి.. అవి కేవలం incite  ఇవ్వడానికి .. నిర్ణయం .. వ్యతిరేకించడానికి.. అంగీకరించడానికి మీకు సర్వ హక్కులు ఉన్నాయి.. మీరూ ఏదైనా రాస్తే నాడిక్కడ భద్ర పరుస్తాం.

అయినా బంధనాలు లేని .. ఈ ఆశ్రమము ..ఎవరినీ దేనికీ నిర్బందించదు . ప్రాధేయ పడదు.. అది మహర్షి ఐనా మీరైనా ?

మీరేం సందేహించకండి.. మీరు స్వతంత్రులు.. ఏం కావాలన్న చెయ్యండి..

 రోజూ ఇదే సమయానికి.. సంవత్త్సర౦గా వస్తూనే ఉన్నాను. ఇప్పటికి ఇది జరిగింది.. అంది..

 అతనికి చాలా ప్రశ్నలు లోపల తిరుగుతున్నాయి .. ఒక దానికి ఒకటి కలవడం లేదు.. కుదురుకోవడం లేదు.. అప్పగింతలు లేని ఉపేక్ష ఏడుస్తూ కదిలే కల తీరికలని వండి .. ఉనికిని మార్చుకొంటూ వెనక్కి మోసిన శరీర లిపిని మార్చుకొంటూ వెళ్ళుతుంది. 

నేనిక్కడా ఈ స్థితిలో ఎన్ని రోజులుగా ఉన్నాను..? 

ఆమె మూడురోజులుగా.. అంది.

అతను ఆ నదీ పుట్టుకలోకి దీర్ఘ మైన అనుశ్రుత దృష్టితో చూసి కొత్త మెలికని తాగి.. నిదానంగా చూపుని నిలిపాడు. విప్పి చెప్పడానికి లేని విశ్వ విడ్డూరం..కదిలే దేహ శిఖరపు మన్నికలో ఊరేగే అంచనాల కూర్పుని లాక్కొని నేర్పిన కదలికనే కాల్చుతూ .. మళ్ళీ చెప్పుకొని .. చేరదీసుకొన్న అనుమాన రాజీలని జోడిస్తూ.. అక్కడనే అభయ తీరికలేని.. ఉనికికి చేర్చిన తొందర…

కొంచెం వివరాలు సరిగా లేని నమ్మకం .. జోడించి దూరం చేసిన గగుర్పు.. మంతనాల మధ్యనే ఊపిరి అగడ్తని వెలిగించే చెల్లా చెదురు మాటలతో కదిలే దీర్ఘ చలన తీరుని చెక్కుతూ .. అక్కడే ఆగిపోయిన కదలికనే మార్చి చెప్పుకొన్న గంటలు.. ఆసరా లేని తనిఖీల చప్పుడు చాటుగా నింపిన దేహ స్వస్థతని సరిచేసే కాపుదలలు. ఇది ఉన్నపుడిలానే ఉన్న .. ఏది లేదో అక్కడే ఆగడానికి చూస్తుందని రహస్యం ఉంచేసి వెళ్ళిపోతారు.

సంకల్ప మాత్రంగా చలించే నిద్ర గుహలో కదిలే శ్వాస సత్తువని కప్పి రాజేసిన తవ్వకాలు .. ఇహిత రాజీలని చేసుకొంటూ.. భయ కూపంలో పడి కదిలే రుజువుని నెగ్గించుకొంటూ.. జవాబు లేని మసక రాత్రిని మార్చి చెప్పుకొన్న నటనల మధ్యనే ఉండిపోయిన కన్నుని కుదిపి.. ఇంకాస్త సవ్వడిని మోసిన నాజూకు ఆవలింత … నమ్మకం లేనంత చిన్న ధారగా ఒక మహా నది పుట్టే చోటు.. దానిలోంచి బయటకు రావడం లో ఏం ఉంది.. ఏది లేదు. కదిలే దేహ ఋణం.. చెప్పి చూసుకొన్న కథనాల మధ్య ఊరేగే ఆక్రమిత తమక నిరోహణకి తొలిగించిన దృష్టి చిత్రం మసకగా ఉంచిన అమ్ములపొదిలో .. ప్రాణ చాయకి .. నీళ్లు మోసిన రసాయన కవ్వెల కూర్చోండి పోయిన మార్పుతో.. కొంచెం పగగా  ఉండిపోయిన తలుపులని కదిపి.. శత్రు జాడని కదిలించే గుబులుతో తను ఒక అక్కరలేని అనుమానం ఉడక బెడుతోంది. 

మొదటి రోజు

విశ్వ పూర్ణత అంతా కేవలం శూన్యం.. గ్రహ గతుల తల కిందుల మత్తులో ఊగే దేహ సాధ్యతని కవ్విస్తూ .. కొంచెం పక్కకి జరిగిన అయాచిత చిత్ర జాతర మోగిన బరువుతో.. ఎక్కీ దిగే .. చలన విభ్రాంతిని సాయం చేసి పట్టుకొన్న స్పృహ కదిలి రెండు దారులు విడిపోయిన .. అక్కడొక స్త్రీ పిండం .. జుట్టు పట్టుకొని గుంజుతూ .. ఇటే లాగినపుడు పరిధిని కాల్చే మన్నికని ఏమార్చి కప్పిన కౌగిలీ ముంపునీ కాపుకాస్తూ.. ఇరుక్కొన్న దేహ రాశుల పొందికని జోడించే మధ్య శిధిలాల గర్భం లో కదిలే అడుగులని సంధి చేసిన కరకు మాట .. ఊపిరికి అందించిన కదలికనే కూర్చి .. రెండో దశలోకి వేలాడదీస్తారు.

దేహం చుట్టుకొని కదలికలు.. కథలు.. ఏదో స్పష్టం చెయ్యాలని ఛాయా రూపంగా దగ్గర కొంటున్నారు.. పెద్దగా ఏం మాట్లాడటం లేదు.. కొంచెం దేహ బరువు కరగడి .. భయంలో ఉడికించి.. చలన ముఖంలో అరగదీసి.. అప్పటికి చెదర గొట్టిన నిర్ణయాలని కూలగొట్టి.. అక్కడే వాళ్ళు ఉండిపోయిన తలుపులని ఊడదీసి.. నేరుగా లోపలి వచ్చినా .. తెలుసుకోవాలసిందే చూడగలరు.. అంతా అనుమానమే.. కొంచెం దగ్గరకి జరిగిన కోరికల సంకల్ప ముద్రతో చెప్పుకొని చేరదీసి నిరాశని కలుపుకొంటూ .. అక్కడే ముగించిన కథని మళ్ళీ మొదలుపెడతారు.

దేహమై శూన్య కక్ష్యల్లో మొదలైన పరిభ్రమణం ,, అదాట్టుగా నమిలేస్తున్న నటనని అప్పగించి.. శక్తులని కూడగట్టి మరింత తెల్లని ఆయుస్సులో .. తొందర వదిలిన మత్తుని జోడించే నటనని కాల్చి .. దూరం జరిగిన నాజూకు స్పర్ధలతో .. కప్పుకున్న మహా విన్యాసం ఆవహించిన చోటనే ఉంటూ కదిలే నిద్ర పరిధిని మార్చి చేసుకొన్న ఒప్పంద ముద్రని కలుపుతూ.. కొంచెం హద్దుని మోసగించే విపత్తుని కనిపెట్టి ..తను రెండుగా విడిపోయి చేరుకొన్న చోటు.. ఇక్కడే ఏ పరిచయం ముందుదే కాదు.. అలాని ఇప్పటికి ఇది కొత్తదీ కాదు.

రెండవ రోజు

దేహపు అన్వేషణ పరిధి అనంతం.. అది ఎక్కడా ఆగిపోదు.. అది అందుకోవాల్సింది.. అరుపుకొన్న కళ్ళతో కదిలే నిద్ర భోగం లో ఓలలాడి.. కొత్త వీధిని తుడిచి.. ఝాము కవ్వంతో కూర్చిన విశ్వ వేదికని మరిగించి హద్దులతో హత్తుకొని ..కొన్ని జాగ్రత్తలని వదిలేసి వచ్చినందుకు ఏడుస్తూ … అంతలోనే పర్వాలేదనే దీర్ఘ నల్లతాని పాడుకొని.. అప్పటిదీ .. ఇప్పటిదీ కానీ దూరం లో కలిసిపోతూ.. నిర్ణయాలు పోలికని తెచ్చుకొని.. అక్కడే ఇంకిపోయిన అనుమాన కేంద్రాలని మార్చి చెప్పుకొంటూ.. ఒక నిందని మోసి తిరిగే ఒప్పంద మాత్రంలో పడి .. అలసటని కప్పి చూసిన పరిధి.

తెలుస్తూ ముందుకి వెళ్తున్న .. కనబడని శక్తి వెనక్కి లాగేస్తూ ఉంటుంది.. అటూ ఇటూ కాని మధ్యస్తం.. ఎవరో దాహామా ? అని అడుగుతారు..

పెద్ద సరోవరం ముందు తను.. తాగాను.. స్నానించాను.. కెరటాలు .. తాళ్ళని కట్టుకొని .. దీపం వదిలిపెట్టి.. ఉనికి కొత్తలో నురుగు పండిన ముడిని జోడించి.. కళలు లాగేసిన  ముంపు.

ఒక సిగ్గు.. కొంత మంత్రం తవ్వకాలు.. చలన మోతాదులని కలిపి ..ఉండిపోయిన కళ్ళతో .. చెమర్చిన గొంతుని .. బొంగురు చేసిన మట్టి పాదుల్లో .. శ్వాస చిలికిన ముట్టడి రంగుల్లో వీధులని కప్పే ఇరుకుతో..ఆ మెట్లనే కథలకి చుట్టి .. వాళ్ల్లు అలిసిపోయారు.

సర్వ రక్షా విధి ఏకమై .. ఒక అజాగర మంత్రం స్థలం లో పడి కొట్టుకొనే దేహ నిడివిని కలిపి అంతా చెప్పుకొనే దూప నిర్వాణంలో .. వదిలి.. ఊరేగే చిత్ర జ్వరాన్ని కాపుగాసి పెట్టుకొంటూ.. ఇంకేం తెలియని నటనని కనిపెట్టి .. అక్కడే జాబు రాసిన ఉనికికి నిద్ర మార్చి పెడుతూ.. కొన్ని మడత పడిన మెళుకువలని కంటికి అమర్చి.. రెండు చోట్లా కదలని నిరాశ జాడని జల్లిస్తూ .. కనిపెట్టుకొన్న దేహ నిద్రకి సవ్వడిని మోగించే ఆనవాళ్ల గురిని వెలిగించి పక్కకి తప్పుకొంటారు. ఇది అర్చమైందని కాదు.. వద్దనుకుని దూరం జరిగి ఆగిపోవాలని కాదు.. ఎవరో ఒకరు నచ్చచెప్పడానికి.. ముందు ఎవరైనా మిగిలారా?

మూడవ రోజు

సత్యం దానికదే సాక్షాత్కరించి కనిపించదు.. ఒక వెదుకులాటని సూచిస్తూ  కల్లోలో తిరిగిన దీర్ఘ నలతని మాయం చేసి పెద్దగా అండ దొరకని కదిలికని కరగబెట్టి.. అక్కడే తీరిక లేని ఉన్మాద కప్పివేతని తిప్పి చెప్పుకొన్న నిద్ర అవాంతనలో కాపలా పెట్టుకొన్న వరద నీళ్ళని కాల్చి.. రెండు ఝాముల మధ్య తీరిక లేని అప్పగింతని పలకరించి.. అక్కడే అంతా ఆగిపోయిందని కబురుని మోసుకొని .. ఇప్పుడే కప్పిన నిద్ర తీరికలని  .. సమయం లోకి తోసి.. ఇక బయటపడమని గుస గుస లాడుతూ.. పలుకు చుట్టిన తీరికలని మోగిస్తూ .. దగ్గర చేసుకొన్న దూర దర్శన ముప్పులని కనిపెట్టి.. ఎక్కడివక్కడే ఉంచిపోయిన చీకటి నింపుదలలు.  ..

సమయంలోకి మత్తు చుట్టిన గర్వంతో .. కదిలే నిద్ర ధూపంతో కట్టి పెట్టేసిన నిర్ణయ హద్దులో ..కలకలం లేని మధ్య స్థితిని పల్చన చేస్తూ .. రుణ పడనీయని  భయం ఆకట్టుకొంటూ .. చచ్చిపోయిన నడకలతో .. నిశ్వాస గమనాన్ని కప్పే వెలుపలి నివ్వెరపాటు .. తగలబడి నిద్ర రాజీలేని కప్పుతూ.. తనకి రెండు మరణ రుణాలని ఇచ్చి.. కదలిక లేని ఓర్పుకి కలబెట్టి.. అక్కడే గుండ్రంగా తిరిగే అలసట మాసంగా ఊడ్చిన నాజూకు పడకలు..

కోలుకోవడానికి ముందే స్పష్టంగా ఉండాలని.. శ్వాస నిగ్రహం లోంచి .. చీకటి దట్టించిన గంధక ఆచూకీని మంట పెట్టాలని..

ఏక ఆమాల్య కవచం వదిలిన నొప్పిని కాకపెడుతూ.. హద్దులు వదిలేసిన ఉనికి మొత్తం .. దీర్ఘ వెలుపురి తవ్వకమై ఉండిపోయాక .. జాగ్రత్త పాడనీ కౌగిలిని రాజీ చేసి అక్కడే అమాంతం మార్చి చేయించుకున్న సమర్పిత సంతక నిద్రని మార్చి చెప్పుకొంటూ.. చీకటికి కొత్త అర్ధం మోసిన నటనని అద్దం ముందు పగలగొట్టి.. నది మిగిల్చిన మెలుకువ తాగి.. సొమ్మసిల్లిన అంతరీక్షల   మత్తుని మోసుకొని .. మోసపోని యుద్ధపు కాళ్ళని అరగదీసి .. మరింత కొత్తగా మారే .. చూపు నివ్వెరలో మంతనాలని మార్చి చేయించుకున్న మాదక కూర్పులని అప్పగించి .. ద్రవ చెలగాటపు పోటుని సరిచేస్తారు.

…………………………

అతనిలో ఆశ్చర్యంతో కూడిన లీలా దర్శన మొదలైంది. దానికి వెనకా .. ముందుగా ఆమె మాటలని అడ్డుకొంటూ.. ఇదంతా ఏమిటనే .. ఒక నమ్మలేని విశ్వాసం ఊగిసలాడుతూ..అతనిని కదిపి కదిపి వదులుతుంది.. అతనికి ఒకే ఒక ఆసరా .. ఆమె చూపు.. పరిమళం.. అవి అతనికి ఏదో కొత్త నమ్మకం ఇస్తూ వెళుతున్నాయి.

ఆ ఒప్పుకోవడంతోనీ నాలోపల ఓ అలజడి.. ఆయన నిన్ను ఎప్పటికీ వదలొద్దని చెప్పారు.

 ఇదంతా నాకెలాగో అర్ధం కావడం లేదు. అన్నాడు…

పుట్టుక … మరోసారి .. ఇంకెప్పుడో చేర్చిన ఆందోళనని మోసుకొని .. వందల ప్రశ్నల గుచ్చం విచ్చుకొని …ఇదంతా నాకు ఎవరూ చెప్పక ముందే తెలుస్తూ ఉంది.. లేదా తెలియడానికి చోటు దొరకక .. నిడివిలేని చీకటిని తుడిచి పల్చన చేసిన దీర్ఘ దర్శిత కాళ్ళని ఊపి .. రెండూ .. మూడూ ముడులుగా లేని చీకటి వడపోసిన అద్దాల మధ్యనే సరిచేసుకొన్న దూర గ్రహణాలు కొల్లడి.

ఆమె ఒక పారదర్శక దేహంలా అతనికి.. ఆమె లోపలి అలజడి .. ప్రశ్నలు.. నవ్వు.. జీరతో కూడిన ఆ గొంతు .. కనిపిస్తున్నాయి.. వినిపిస్తున్నాయి.

ఒక నదీ జల ప్రవహిస్తున్న శబ్దం .. ఆమె ఛాతీ లోంచి నాభిలోకి దూకుతున్నట్లు.. ఆమె జుత్తు కొసల నుంచి చిన్న చిన్న నీటి బొట్లు రాలుతున్నట్లు.. బిగించిన నిద్ర దర్శన మూర్తులు.. కౌగిలిలో పోతపోసుకొన్న ఆశ్చర్యాలని ఉడకబెడుతున్నట్లు..

సృష్టి మొత్తం .. తన సంపూర్ణ అంగీకారం అతనిపై ఉందని చెప్పడానికి పంపించిన స్త్రీ లా ఆమె అతనికి కనిపిస్తూ ఉంది.. వినిపిస్తూ ఉంది.. దగ్గరా దూరమై నడుస్తూ ఉంది.

అతను తన లోపలే అనుకొన్నాడు.. ఆ మహర్షి కలవడం వాళ్ళ తనకొక అర్ధం దొరుకుతుందేమోనని.. ఇంకా అది మాటగా .. నోటి నుంచి రాకముందే 

ఇప్పుడు ఆయన లేరు.. ఆయన కైలాసగిరి పర్వతం దర్శనానికి వెళ్లారు. శబ్ద రహస్యంలోంచి తొల్చుకొచ్చిన విస్మృతి కథన మూర్తిగా .. మన ముందు నిలబడ్డప్పుడు .. మనకి కనిపించనంత సత్యం మాత్రమే ఆయన కాదని మనకి తెలుస్తూనే ఉంటుంది.  ఎప్పుడొస్తారనేది తెలియదు.. ఆయనే చెప్పారు ..

నా లోపల ఎన్ని వర్ణ చిత్రాల విద్వాంసం జరుగుతుందో.. నాకేం తెలియాలి .. చుట్టూ ఉన్న దాని నుంచి నేనేం తెల్సుకోవాలి? అన్నాడు.

శంఖాల దీవిలోంచి కొట్టుకొచ్చిన గాలి కెరటంలా నవ్వి.. చలన అమృత నాభిలోంచి పరిమళ పొగ .. చీకటి కలశం నింపిన వాన జాగారం.. యజ్ఞ మోడులు తిరిగి చిగురించేలా ఆమె పెదాల్లోంచి మాటలు..

పుట్టుక సాఫల్యం కోసం పుట్టగానే దేనినీ అందుకోదు.. కాని మధ్యలోని.. అతను పుట్టాడా? ఎక్కడ నుంచి ఊడిపడ్డాడు. ఇంతకు ముందు అతనెవరు? మధ్యలోంచి పుట్టాడు కాబట్టి వెంటనే .. మరేదో మొదలుపెట్టాలా? అంతా అయోమయమే.. ఒక్క ఆమె నవ్వూ .. మాటా తప్ప..

ఎందుకు తెలుసుకోవడం.. అది తెలియాల్సినప్పుడు తెలుస్తూ ఉంటుంది.. నువ్విక్కడ దేనిగా లేవో అదే నేను. నీవై నీ లోపల ఉండాల్సిన నేనుని .. నీ నేనుని .. నేనే .. అంది..

 ఒక స్పష్టత లేని నిశ్చల గర్భంలో ఓలలాడే .. నిద్ర తీరపు బుగులుని తీర్చక ముందే .. జ్ఞాన విపత్తుకి రెండో కొసనిచ్చి ఒక కొత్త దశా వలయాన్ని గీసిన వాటిక . ఓ ముతక ఖద్దరు బట్టలా ఉన్న .. ఓ లాల్చీ .. కింద పైజామా లోపల చిన్న వణుకు.. కొన్ని కిలోమీటర్లు నడిచాక …ఆమె గమనించి.. ఆమె చేతితో అతని చేతి అందుకొంది.. ఓ విద్యుత్ జాలం .. కటిక చీకట్లో కనిపించి దారి కనిపించి మాయమైనట్లు మసక .. ఆ తర్వాత వణుకు మాయమైంది.. ఆమె చేతిని వదిలింది.

……………………..

ఏ ఆడంబరాలు లేకుండా .. ఓ పెద్ద పర్ణశాలలా ఉన్న ఆశ్రమం .. చుట్టూ   చెట్లు.. పూల మొక్కలు.. ఇంకా ఏవో ఔషధ తీగలు.. పాదులు.. చెట్లు.. మట్టి గోళాలు.. అక్కడక్కడ రాతి కుర్చీలు.. సన్నికాలు.. రుబ్బురోలు.. పొయ్యిలు.. కత్తిపీటలు.. కూరగాయల మొక్కలు.. మర్రి చెట్టూ.. రావి చెట్టు కలిసిన చోట ఓ గురుపీఠం .. ఒక పక్క ఎవరో సంగీతం నేర్చుకొంటూ..

ఏడూ రంగుల వానని నింపుకున్న పారదర్శక గోడలతో.. అంతా మబ్బులూ .. వాన లోనూ.. కాంతితో వెలుగుతుంది.. అక్కడేదో ఒక చెట్టు  .. ఫలాలన్నీ … చిన్న బల్బుల్లా వెలుగుతూ .. ఆ ఆశ్రమ ప్రాంగణపు మధ్యలో ఉండి.. మొత్తానికి వెలుగులు చిమ్ముతుంది.

ఔషధ గుణాల మొక్కలవల్ల .. చిత్రమైన పరిమళం.. నెమళ్ళు.. కుందేళ్లు.. పావురాలు.. ఇంకా అనేక అందమైన చిత్రాలు… ఊపిరి చుట్టూ అజాగర పరిధి….

 వెనుక ఓ అరకిలోమీటరు దూరంలో మైనింగ్ వర్క్ కోసం .. కొండ ని కంట్రోల్ బ్లాస్ట్ చేస్తూ రోజూ .. రాత్రీ .. పగలూ తవ్వుతూనే ఉంటారని.. ఏదొక రోజు.. వాళ్ళు ఈ ఆశ్రమము వరకు వచ్చేస్తారని .తెలిసాక…అంత భారీగా లేస్తున్న ఆ దుమ్ము ఏ మాత్రమూ ఆ ఆశ్రమ పరిధికి రావడం లేదు.. ఆ శబ్దం గాని.. అదెలాగో తెలియడం లేదు.

గురువుగారు .. ఆ మైనింగ్ హెడ్ దగ్గరకి వెళ్లి .. ఇదంతా ఆపాలని చెప్పడానికి వెళ్ళితే .. తీవ్రంగా అవమానించారు.. అప్పటికీ ఆయన .. అక్కడ ఒక రేఖని గీసి .. అది దాటి ఎట్టి పరిస్థితులనూ ముందుకి రావొద్దని చెప్పారు.. దీని వలన కిందనున్న తీవ్రంగా నష్టపోతుందని చెప్పారు.

ఆయనని .. వాళ్ళు తేలికగా తీసుకొని.. పెద్దగా నవ్వి పంపించేశారు..

 ఆయన వస్తుంటే.. స్వామీ కావాలంటే .. నీ గుడిసెకి .. కావాలంటే .. నా బంజరు భూమిలోంచి ఒక ఎకరమిస్తా  అదిగో.. ఆ స్మశానం పక్కగా ఉందని.. చెప్పి పంపారు.

 ఆయన కలవరం స్మశానమ్ గురించి కాదు.. ఆ కొండని అనుకోని ఉన్న నదిని గురించి.. అదిప్పుడు చిన్న పాయలా మాత్రమే ఉంది.. విరుచుకు పడిందా ..  కింద ఊరే మిగలదు.

ఇప్పటికీ  మహర్షి.. తీసుకోవాల్సిన ఏ జాగ్రత్తలు చెప్పలేదంటే .. ఇంకేదో జరగబోతుందని .. మా అందరి   నమ్మకం. ముందు .. ముందు …

ఆయనని నమ్మడం నువ్వూ మొదలుపెడతావ్.. అంత టైం ఏమీ పట్టదులే..

ఆమె అక్కడే చిన్న గదిలా  ఉన్నచోటులో  ఓ పర్చిన చాప చూపించి.. ఈ రోజుకి విశ్రాంతి తీసుకోండి..

 నేను మీకు భోజనం పంపిస్తాను.

మధ్య రాత్రిలో మెలుకువ వచ్చి అతను బయటకి వచ్చాడు. అక్కడ దృశ్యాన్ని చూసి నిర్గాంత పోయాడు. ఆమె ఆశ్రమానికి .. ఆ మైనింగ్ యార్డ్ కి మధ్యలో ఉంది.. ఆమె తీక్షణంగా అటే చూస్తూ ఉంది.. ఆపరేటర్స్ అంతా .. మెషినరీ దిగి .. డిన్నర్ కి .. అక్కడున్న ఓ డైయినింగ్ హాల్ లకి వెళ్లి.. కబుర్లు చెప్పుకొంటున్నారు.. ఆమె మెషినరీ గమనించి.. కళ్ళు ఎర్రగా మారాయి.. అక్కడున్న మెషినరీ అంతా .. ఒక్కసారిగా గాల్లోకి లేచి కాలడం మొదలై.. వాళ్ళు మంటల్ని ఆర్పటానికి కూడా వెళ్లినంత ఎత్తుకి ఎగిరి కాలుతూ .. కింద పడుతున్నాయి.. క్షణాల్లో.. అంతా .. ఫైర్ ఇంజిన్స్ వస్తున్నా చప్పుడు వినిపిస్తున్న .. వాళ్ళు వస్తే ఆర్పడానికి .. ఇంకేం మిగలలేదు.

అతను ఆమె ఇటు తిరిగే లోపే పరుగున తన గదిలోకి వచ్చేసాడు.

ఆమె కొన్ని నిమిషాలకే అతని తలుపు కొట్టింది.. ఆమె చేతిలో గిటారు ఉంది.

 పాటవింటారా ? అంది.

దీపావళి చూసి భయపడ్డారా? అంది.

అతను తల అడ్డంగా ఊపి.. ఎలా సాధ్యం? అన్నాడు.

 మూడు రోజుల తర్వాత దీనికి సమాధానం నీకు దొరుకుతుంది.

 మహర్షి దృష్టి కేవలం ఆశ్రమ సంరక్షణ మాత్రమే  కాదు. ఊరు కూడా …

ఆమె గొంతు సరిచేసుకొని .. గిటారుని చేతిలోకి తీసుకొంది.

సృష్టి మహాలయంలో కంటిని పండిస్తూ తిరిగే విపత్తు నిద్ర రంగులని కప్పుకున్న వైదేహ్యా నిద్ర భోగంలో పడి కొట్టుకొంటున్న చలన గతి విశ్వం ఒరిగి వింటున్న విశ్రాంతిలో గమన గతిని మార్చి రాస్తున్న కథలని ఆవరించి పెట్టుకొన్న చలన శీలతని గుప్పుతూ .. నడకని తేల్చిపోతున్న వికార ఎత్తిపోతల్లో పడి తిరిగి.. అక్కడే ఉండిపోయిన శ్వాస సముదాయాల్లో కూరుకొని పోయిన మంథన కథనాల మధ్య పిలుపుని పండించుకున్న మసక రాశుల మన్నిక .. పాట.

ఆ పాట విని మర్చిపోయేట్లుగా లేదు.. శ్వాసలో శాశ్వతంగా ఉండిపోయేట్లుగా ఉంది.. కళ్ళ నుంచి కాళ్ళ వరకు .. విద్యుత్ సరస్సులో ముంచి తీసినట్లుగా ఉంది. సృష్టి కదలికనే ఒడిసిపట్టి.. దుఃఖాన్ని పిండుతున్నట్లుగా ఉంది.. కబురు తెలియని విశ్వం .. ఈ పాట దగ్గరే సొమ్మసిల్లి ఘాడ నిద్రలోకి వెళ్ళిపోయినట్లుగా ఉంది. మర్చి పోనీ కథ వెనకా నిద్రని కాల్చి .. స్నానం చేసినట్లుగా ఉంది.

ఆ పుట్టుక .. నదీ పుట్టుక ఒక లాంటిదేనని .. సర్ప దోషం పట్టిన చెమట గదిలో ఊరికినే అనుకునే శరణు గోషకి .. నానబెట్టి అల్లిన అల్లికలు తలబాటు కదలికనే ఉంచి పోయిన నటనల కూర్పుని .. అక్కడే వదిలిపెట్టి.. సుఖ బోగపు నిద్ర తమకంతో ఊరేగే అవస్థని కుదిపి.. ఇంకొంచెం మాట తీరుని పాటలోకి ఒంపి .. అక్కడ గుది గుచ్చిన కేకలతో .. కాపలా పెట్టుకొన్న నుదిటి భస్మ తీరికలని కదిలించి.. అక్కడే ఉండిపోయిన కథనాల ఆయుస్సుని నింపుకొని .. కొత్త తీరికని లాకొన్ని కబురు అందలేదంటారు. 

సమయం ఎవ్వరిదీ కాదనే స్పష్ట సంకీర్ణత తగలబడి.. అక్కడే ఆగిన తెరింపుల దేహ రాజ్ఞత లో పడి కొట్టుకొనే దీప గుహని తవ్వి.. తన ఉనికిని మర్చి మాయమౌతూ.. పాట మసిలిన నీటి అడుగు పూతలతో కొత్త దేహపు పోలికలు.  భయం తెలియని ఒక దీర్ఘ పొడిగింపు.. మరింత గాజులు పేనుకొన్న రహస్య కావిలింతని అదిమి పెట్టి అక్కడే ఉండిపోయిన మసక భూమి నిండుతనం మార్చి పెట్టుకొన్న తేమరింపుని కలుపుకొంటూ ఋణం తీరని బరువు.

తెల్సుకొని ఎవరూ వెనక నడవ లేదని .. అక్కడే ఊరు మార్పుని కుదిపి.. ఇంటిని జరిపి.. పుట్టు రాపిడిని పగులగొట్టిన కదలికనే జోడించి పలికిన ఎత్తుగడలో పోసుకున్న పగటి బజారు మొత్తాలని కనిపెట్టి దూరం జరిగిన లసట కంగారు పడక ముందే తీర్మాన కాపుదల జరిగి పోయిందని ..చెవిలో చెప్పి .. కొండ పైనుంచి అమాంతం దూకేసాక .. కదిలే నీటి విధిని మరిగించిన ఉపరితల కవ్వింపుని మడత పెడుతూ .. హద్దుని దాటి అక్కడే ఆగిపోయిన నిర్ణయాలు తప్పి పోయి.. కొత్త తలుపుని తెరుస్తాయి.

……………….

సమయం నిద్ర చలనం లోంచి కదులుతూ .. శ్వాస వడపోసిన అడుగులతో .. కాపుగాచిన శరీరాల బడాలికాని దులిపినపుడు .. మొదలైన సూర్యోదయం.. అతను ఆ సూర్యుడికి ఎదురుగా నిలబడి.. రశ్మీ స్నానం చేస్తున్నప్పుడే .. పోలీసులు వచ్చారు.. ఎలా జరిగిందో.. మీరేమైనా చూసారా ? అని..

అతను తల అడ్డంగా ఊపాడు.. ఒక ఫార్మాలిటీ లా .. కొంతమందిని అడిగి వాళ్ళు వెళ్లి పోయారు.

షార్ట్ సర్క్యూట్ .. లైతినింగ్ ఎఫెక్ట్స్ ఐ ఉండవచ్చని రిపోర్టులో రాసుకున్నారు.

ఆమె ని అడిగినప్పుడు.. ఇది ఆశ్రమం.. చుట్టూ ఆ పొల్యూషన్ ఉండకుండానే .. ఈ తడకలు.. మేం ఏమీ చూడలేదు. ఐనా ఆశ్రమం .. ఎప్పుడూ రాత్రి తొమ్మిది అయ్యేసరికే మేమంతా అన్నీ పనులు పూర్తి చేసుకొని నిద్ర పోతాం. మా వాళ్ళెవరికీ తెల్సే అవకాశమే లేదు…..

సమయం పోగై పోతున్న .. నిద్ర దోషాలతో కలిపి పెట్టుకొన్న .. దేహ చిత్రాలతో నింపుకున్న చలన మూర్తులతో .. తలపట్టుకున్న అడుగులని .. తిప్పి తీసుకొన్న నడకనే తీర్చిపెట్టుకొన్న బాహ్య స్వాధీనాలు.

 మా మహర్షి చెప్పారు… ఆయన ధ్యాన స్థలంలో.. మీరు మూడు రోజులు  ధ్యానం లో ఉంటే .. మీ ఉనికిని పూర్తిగా మార్చేసిన ఈ ప్రపంచం అందుకునే శక్తిని సాధిస్తారు.

 నీ పేరు సత్య నివేశ్  .. నీ ఇప్పటి వయస్సు .. 35 ఇయర్స్ .. నీ లోపలి నీతో కనెక్ట్ ఐ ఉంటే .. నీకన్నీసందేశాలు అందుతూ ఉంటాయని.. అవే నీ ప్రయాణాన్ని నిర్ణయిస్తాయని ఆయన నాకు స్పష్టంగా చెప్పారు.. ఆయన చెప్పింది ఏదీ జరగకుండా ఉండదు.  

మళ్ళీ అతను అదే ప్రశ్న అడిగాడు.. ఇంతకీ నువ్వెవరు? నీకూ .. ఈ ఆశ్రమానికి సంబంధం ఏమిటి?

నన్ను నేనే తెలుసుకోకుండా .. నేను ఏం చెయ్యగలను?

ఆమె చిన్నగా నవ్వి.. నీ మొదటి ప్రశ్నకు  నా దగ్గర సమాధానం ఉంది.. రెండో దానికి లేదు. కాని ఆ ప్రశ్నకి సమాధానం ఇప్పుడు నీకు అవసరం లేదు.. అది అవసరమైనప్పుడు నేనే చెబుతాను.

ఆమె తన గురువుగారి ధ్యాన స్థలాన్ని చూపించింది.. చుట్టూ గోడలనిండా … అలమారీలు.. వాటినిండా బుక్స్ .. తెలుగు.. ఇంగ్లీష్ తో పాటు.. అన్ని భారతీయ బాషల లోనూ.. బుక్స్. ఆమె అతనికి కూర్చోవాల్సిన గురు పీఠం చూపించి..

ఆయన తర్వాత ఆ పీఠం మీద కూర్చొన్నది మీరే.. మిమ్మల్ని ఆయన ప్రత్యేకంగా ఎన్నుకొన్నారు.. అందుకే అందరూ మిమ్మల్ని అలా చూస్తున్నారు. ఆమె మనం మళ్ళీ కలిసేది.. మూడురోజుల తర్వాతే.. అప్పటి వరకు.. మీరెండాక తాగిన ద్రవంలో అనేక ఔషధ గుణాలున్నాయి..మీకిక ఆకలి దప్పికలు ఉండవు.. ఈ మూడురోజులు పూర్తయ్యాకే మళ్ళీ..

…………………………

Modati roju .. srusti..

అతనికి ఏది ముందుగా ఉందో .. ఏది లేదో .. ఆ స్పృహ ఏ శక్తుల నుంచి రాలుతుందో అతనికి అర్ధం కాలేదు. తెలుస్తున్నట్లుగా .. మొత్తం మహా విశ్వం అతని ముందు తిరుగుతున్నట్లుగా .. ఒక సమర్పిత ఆయుర్ధాయ చలన మూర్తిని తొడుక్కున్న నిరాశ దుళ్ళిపోయి.. అతనిలో ఒక మహా శూన్యం ప్రవేశించి.. వదిలీ వదలని .. నిద్ర తావుల్లో .. గూడుకట్టుకున్న నిషాద ధ్వని ముక్కలై అంతా పరుచుకొని.. ఒక శక్తి ఝాము ఒళ్ళు విరుచుకొన్న మహా దర్శన చిత్రాల్లో పడి ఊపిరికి .. ఏడేడు తలుపులని తెరిచిన సంయోగ ఆనంద వికర్ష నుంచి దూరం జరిగిన జన్మ ఆరాధమౌతూ.. కాక జారిపోతూ.. తనలోకి తను నిండిపోతూ… 

కంటి నిండుగా రసాయన చలన మర్మం .. ఊగిసలాడే అనుమాన దర్శనని కుదిపే .. అనుపేయ దూరాల్లో కదిలే నిద్ర తోపులని గాలిస్తూ .. కదిలే నిద్ర చలన దృశ్యం వడపోసిన కన్ను..

ఒక కుదుపు.. రెండుగా చీలిన చీకటి సరిఝాములోని.. విపమిత సరిహద్దులో .. పోటుపెడుతున్న అణుకువల దర్శ శిఖరపు పొందికని లేవదీసి .. ఇంకా ఏదీ దొరకని .. అవస్థని మోస్తూ .. కదిలీ కదలని ఉపేక్ష చుట్టూతా సృష్టి కలబెట్టిన విశ్వజాడ ఎండని పోసుకొని ఇరుకుగా నవ్వుతున్న .. దేహాన్ని స్పష్టపర్చి.. అటు జారిపోయిన మెలకువతో .. కంగారుని కప్పుకొంది.

ఏదో తెలియాల్సి పోతుంది.

కనపడని చీకటిని చీల్చుకొని.. హెచ్చిపోతున్న నడకలతో … మూసుకుపోతున్న .. ఉండిపోతున్న ఇంటిని .. కప్పిపోతున్న ఉనికిని.. గదికీ .. గదికి పక్కగా ఉండిపోయిన పునాదులని తడిపి .. పైకీ .. కిందికీ చేర్చిపెట్టుకొన్న .. అవస్థలపై కదిలే నిద్ర తూగుని కదుపుతూ.. ఇంకేదో తెలియని నిరోప దేహాల కదలికనే కాదని తాను సర్దుకొని.. ఏదో వినిపిస్తుంది..

సృష్టి నిర్మాణము.. సృష్టి గ్రహించిన చిత్ర చలన కూర్పు.. ఇంకా ఏదో తెలియని అవస్థకి దూరం జరిగి.. అటూ.. ఇటూ కానీ దర్శ చిత్ర బిగింపులో నా దేహం నాకే దొరికి .. కంగారుని అదిమిన సమయ పటంలో ..

కొన్ని రాత్రి సమయాలు.. పగటి బ్లాస్టింగ్లు..భయం తెలియని నడకలు.. కొన్ని లక్షల కిలోమీటర్లు .. భూమి చుట్టూ తిరుగుతున్నట్లు.. అతని లోపలకి సమస్త భూమి చిత్రాలు జారుతూ.. అడగని శ్వాస చలన కవ్వింపు జాగ్రత్త చేసిన మెలికని సరి చేసి .. ఉగ్గబెట్టిన నడకతో.. ఇంకేదో రహస్యం దాచుకొన్న గుహలోంచి.. కరుకుగా నవ్వుతూ.. చిత్ర నీలం ఆవరించి పెట్టిన కినుక ..

 రెండో రోజు స్థితి

మరొక రోజు గడవడం ఆంటే .. రెండో చలన సర్గ .. ఉండీ .. లేక పోతుంది.. నేను ఉన్నాను.. ఉండాలి కాబట్టి లేను.. ఉండాలని అనుకొన్నారు కాబట్టి ఉన్నాను.. ఆ గురుపాదం కైలాషగిరిలో ఆనంద తాండవం చేసి .. నాపైకి శక్తిని కురిపిస్తుందేమో.. అది అలాగే ఉందా ? లేదా ?

తన లోపల జ్వరపడ్డ ఖాళీ అతుకుల తల మూర్తులని సైగ తో కట్టి పడేసి.. ఊరికినే ఉండిపోయిన ఉనికిని జోడించే నిద్ర రూపులతో కప్పుకొని .. ఇసుకని మనిషిని చేసే శక్తి స్వరమేదో లోపలి ఏదో ఇచ్చి వెళ్ళిపోతుంది.

సంభాళించుకొంటూ .. ఒదిగిన నిద్ర బరువుని కుదుపుకొంటూ .. నిమ్మళించిన దేహ నిర్మతిని దగ్గరకి చేర్చి అడుగుతూ.. సమయ చలన గతిని మార్చుకొంటూ .. ఉనికిని వెదుక్కొనే కదలికనే చేర్చి చెమర్చిన ఖాళీలతో ఊరుకోలేని ..చిత్ర బిగువులా ఉండిపోయిన మాటనే నమ్ముకొని.. విడిపించిన అనుమానంతో ఊరేగి .. ఇంకేం చెప్పుకోవాలో తెలియని నిద్ర చాటుమాటు అల్లికలు .. చెమర్చిన నడకతో.. కేలండర్ తిరగబడుతూ.. అంతే అనుకోలేని .. ఇర్రుక్కుని పోయిన చీకటి నిమ్మళించిన అడుగులతో కొలత పట్టిన కదలిక ఉండిపోయాక … ఎవరమూ రెండో బిగువుని కాదని .. అక్కడే ఉండిపోలేని జాగ్రత్తలతో .. తొడిగిన చీకటి రాశుల ఓరిమిది ఒత్తిడిని కాల్చి .. రూపు చిత్రాల మైకంలో చెలరేగే మంతనాల కవ్వింపు.. ఇది ఇలా మాత్రమే జరగాలని ఎందుకు అనుకోవడం…. పక్కకి జరిగి తొంగి చూడటం…..

మరిగించిన నిద్ర తమకాలతో.. తోడిపోయిన … గోడలూ.. తలుపులూ .. తట్టిపోయిన .. ఉండిపోయిన గంటలని .. ఉండాల్సిన పనిని .. ఉంచిపోయిన అలజడిని … కలుపుకు పోవడానికి లేని అనుమాన దుఃఖాల వెంట నడిచి.. కొంచెం అనుగ్రహ నిద్ర తీరికలని జోడించి.. సంభాషించి.. వడ్డించి.. స్నానం ఏర్పాట్లు చేసి..ఉనికిని కదలికలో కలబెట్టి.. రొమ్ము తడిచిన వానని లాక్కొని.. అక్కడే ఆవిరి పొందాలని దేహం ఉరుకులెత్తుతుంది. తడబాటుని మళ్ళీ తెచ్చుకొని.. ఊరట పొందలేమని.. ఐతే హద్దుని మింగేస్తున్న ఉరుముని దగ్గర చేసి .. కౌగిలిలో నానిపోయిన చర్యలని సరిచేసి.. ఇంకో చోటులేదని ప్రయాణం ఆపేసిన అక్కడ మరే కొత్త నిద్ర పొరలూ లేక కళలు పైకి తేలిపోతాయి.

నిర్ణయం ఎటూ జరగలేదని .. జరిపించి పెట్టుకొన్న నిరాశ చిత్రాల కలవేతని కుదిపి.. అక్కడే ఆగిపోయిన నడకని కనుక్కొంటూ .. ఇంకేం కానీ విశుద్ధ ద్రవ కలికాలంలో పడి కొట్టుకొంటున్న ముఖాలుగా వేలాడి.. ఇంకేం కానీయని  తూర్పు తమకపు మత్తులో కొట్టుకొంటూ.. అటు ఏదీ ఆగిపోలేదని.. ఒక ఇల్లూ .. కొన్ని నిద్ర ధరించిన తీరికలు.. అప్పటికే బొట్టు దులిపిన గోడలూ.. కొన్ని మూలనే మిగిలిపోయిన అనిద్ర గుబులులు.. అక్కడే ఆవహించి పెట్టుకొన్న దూరాల్లో కదిలి.. అలాగే ఉండిపోయిన పడకలు .. శ్వాస ఝాముల్లో కదిలే కెరటాల జంపుడుని మర్చిపోక ముందే .. ఉండిపోయిన తేదీల్ని వాళ్ళు మళ్ళీ మళ్ళీ తిప్పి.. కొంచెం సర్దుకొంటారు.

మూడవ రోజు స్థితి

మూడో దశ .. లోపలి ఆంతర్యం లో ఏం చేసి వదిలిందో అర్ధం కావడం లేదు.. చలన మూర్తిని కౌగలించుకొన్న నిరాశ ధూళిని కూర్చి.. కదలికనే ఆవిరికి చేర్చి.. కనబడే నిద్ర కూర్పుతో.. విడమర్చి చెప్పుకొన్న అనుమాన కంపన కౌగిలిని దిష్టి తీసి.. ఆ దూరం లోంచి .. ఆ ఆకాశాన్ని దించి.. సౌర శాకాతోతో దేహాన్ని లాక్కుపోయి.. గురుత్వ నీలంలో ముంచి.. మరింత తేజో బంధనగా కదులుతున్న ఉపేక్ష ఊరికినే గాయపరిచి.. ఇగిరిపోయిన భయాన్ని సమాధి చేసి .. ఒక చలన భూమి తలంలో ఊరేగే చింతా నిర్దేశం కలవలం.

అప్పటికిది ఇంతేనని ఎవరో చెవిలో చెప్పినట్లు.. కథని తోడి .. రెప్పలా కిందనే దీప నిద్రని అరగదీసిన నొప్పితో .. కదలాడే గర్భ మూర్తుల అంగీకారం చప్పరించబడింది.

శిఖరపు జుత్తులోంచి పండిన వాన .. పెద్ద అగ్ని గుండాన్ని పొరలుగా చేసుకొని .. పైకి లేచిన అడివి.. అక్కడే వొంగిపొయినా ఆగక కదిలే చెట్లు.. పడి లేస్తున్న గంటల మధ్యనే కదిలే కూర్పు.. అలారపు పొడి.. దారి మసకలో ఉండిపోయిన ధూళి కంట్లో ఇసుక రాలిన గది.. ఇంకేదో ముఖం దగ్గరకొచ్చి .. మృత్యు వాటికకి దారి చెప్పి .. ఇంకేం ఉందోనేనే అలసటని దీర్ఘం చేసి.. అవసరపు భయాన్ని కుదిపి.. అక్కడే గ్రహణ తెలుపుని మరిగించి కెరటాలని.. సరిచెయ్యక ముందే .. నిగ్రహించిన సముద్రంలో కుదుపు.

అక్కడే వినాశనం కదిలి .. రెండు ఝాముల మధ్యలో ఊరేగే నడకని లాలిస్తూ .. ఋణం తీరని తీరికని సాగదీసి.. అక్కడే ఆగిపోయిన నడకని వడపోసి.. ఉనికి మొత్తమూ .. కదిలే గంటలని సరిచేయక ముందే .. సెకనుల తాండవ చలనం లో ఊరేగే కలలు.. ఏక పోలపరం.. ఉండీ లేకపోయినా ఇరుకు కాళ్ళ వంతెన .. మళ్ళీ దులిపి పెట్టుకొన్న అవసరాల నేర్పుని పాతుకొంటూ.. చేర్చబడని నిద్ర కావలింపుని .. జోడించి విడిపోయిన శాపంగా ఆవహించిన తోడివేతలు.. ఇక్కడే ఆగాలని తాను అనుకోలేదు.. ఎవరికీ చెప్పలేదు.

ఇవి నిదానంగానే ఒక కథని వినిపిస్తాయి.. లేదా ఆగిపోతాయి. ఆగిపోయినప్పుడు .. వెనక నుంచేవారూ సాయంగా రారు.. దగ్గరై .. ఏదీ కానీ చీకటి అవలింతని తిరగబెట్టి.. సన్మాద క్రియా తీరికని వెలిగించి.. రెండో ఋణం లో కాలుతూ అక్కడే ఆగిపోయిన చిత్ర జ్వరం కమ్మిన మెలికలు గూడులో .. ఒక భద్రత లేని ఆవాహిత కన్నుని కలిపి చుట్టి .. తప్పుకు పోయిన నిద్ర తూగులు.. శిలా మెరికలు..

శ్వాస సమ్మెటపై మోగి మెత్తబడుతున్న కుదుపుని దగ్గర చేసుకొని.. ఇంకిపోయిన చలన దర్శనంలో ఏకం చేసుకొని.. అల్లాడుతున్న చెమట పోటుని కప్పి .. కొంచెం ఇగిరి పోయిన రెప్పలని కదిలించి.. నిగార పేర్చిన ద్రుష్టి చేమార్పుని అలాగే దగ్గర చేసుకొని అడిగి .. వాళ్ళు కొత్త మెట్లని వదిలించి .. హద్దులే వెంటే పరుగుపెడతారు. కప్పుకున్న చలన కీలని ఆర్పుతూ .. సరిచెయ్యని బెంగని కాల్చి.. ఆ మూలకి జరిపి .. రెండో రెప్పలా ఉండిపోయిన ముగింపుని కుదుపుతూ .. ఇహిత చిత్ర నీలం లో తొందరపాటు లేని చీకటి దుప్పట్లో ముసురు కమ్మిన కథనాలు..

ఇదంతా కలిపితే……

నిస్సత్తు విచారణ .. ఒరిగిపోయింది శబ్ద తంత్రీయ సానునాదం..తిప్పి చూపించుకొన్న కదలికలో ముఖం తిప్పుకొన్న బెంగ.. ఎందుకు ఇదిలానే ఉందనే దాని గురించి.. నీకు ఎందుకంత అవిభక్త చాపల్యం.. కొత్త కన్ను కనబడని స్నాన జార.. పొగ కమ్మిన సాంబ్రాణీ జడని సరిచేస్తూ .. చెల్లించబడని మన్నికలోంచి.. చీకటిని కుట్టుకొంటూ.. ఒగర్పు.

……………………….

ఆ మహర్షి గదిలో మూడు రోజుల ధ్యానం పూర్తయ్యాక .. అతను కొన్ని ప్రశ్నలు అడిగి.. ఆమె సమాధానాలకి ఎదురుచూడకుండానే .. ప్రశ్నలు అడుగుతూనే వెళ్ళుతున్నాడు…

1. ఈ పుట్టుకని నేను ఏ రకంగా అర్ధం చేసుకోవాలి?

2. నా ఉనికి చుట్టూ ఏర్పడ్డ ఈ స్పృహకి ఇంకేదైనా ప్రయోజనం ఉందా?

3. శ్రద్ధా .. నిర్ణిద్ర .. దేహంలో శ్వాస అంతా నిండిన ఈ పలవరింపు .. నన్నెలా నిర్వచిస్తాయి.?

4. ఈ మహా సృష్టిలో .. ఓ చిన్ని అణుమాత్రంగా ఉన్న నేను.. నన్ను ఇలా సృష్టించి.. నాతో ఏం సాధించాలని..

5. విస్మృతి గాడంగా లోపలి పేరుకొని ఉండటమేగా నా గతాన్ని కప్పి ఉంచే సాధనం?

6. ఈ ప్రశ్న నాదా? ఇంకేదైనా లోపల నుంచి అడగబడుతుందా?

7. ఈ అడిగేవాడిని .. నీతో మాట్లాడుతున్న నేను .. ఒక్కడినేనా ?

ఆమె ముఖం వెలిగిపోతూ ఉంది. సమయ శీతల ఊర్పుని కప్పుకొని.. తడబాటుని సరిచేసి.. కలిపి తిప్పేసుకొన్న అడుగులని చేరదీసి .. అంతలోనే గమనించని చీకటితో పల్చని నవ్వుని అరగదీసిన కదలికల్ని జార్చి దూరం జరుగుతారు.

ప్రశ్నలన్నీ సరైన దిశలో ఉన్నాయి.. జవాబులు .. నీకు కావాల్సినప్పుడు గురువు నుంచి అందుతున్నాయి.

పారదర్శక వికారం.. నిరాకార వెదుకులాట.. ఏది ఉందో అదే కనిపించలేదని ఈదుతూ వెళ్ళిపోయినా నది.. రోజూ ఎదురు కావాల్సిందేనా?

దేహానికి మరో ఉనికిని తెలుసుకొనే .. నిద్ర దేహంలో .. మృత్యువు ఎవరికీ చేర్చుకొన్న ఊర్పుల అలసట.. ఇగిరిపోయిన నడక .. ఓ సంచీతమాల దర్శన లేని కంగారుని మోసి .. రెండో వేపు పగటిలో .. ఉంచిపోయిన నడకగా నేను దూరం జరుపుకున్న బిగువులా ఒరిపిడి.. హద్దు ని చేరుపోకోని .. దాటిపోయినా ప్రశ్న అతనిని ఇంకెక్కడికైనా తీసుకుపోతుందా?

తీసుకుపోకుండా ఉంచేయాడానికి .. తనని ఇక్కడ ఉండేలా చేసి ఉందని అతనికి అర్ధమౌతూ ఉంది.. అనుమానమూ నిండుతూ ఉంది.. దానిలోని నమ్మకం తోనే .. తనో కొత్త నాదమేదో వింటున్న వాడిలా ఆమెలోకి చూసి.. నాకు ఏ సమాధానాలు అవసరం లేదన్నాడు.

ఆమెలో ఏ రిలాక్స్ మోడ్ లేదు.. ఆశ్చర్యం లేదు.. భయం లేదు.. అనుమానం లేదు.. కళ్ళలో ఓ చిన్న ఎర్ర జీర .. మరింత మసకబారిన తడి..

ఆమె నన్ను ఎప్పుడైనా తల్చుకొంటావుగా ? అంది.

అతను నిశ్చలంగా చూసి.. ఆమె ముఖానికి దగ్గరగా వచ్చి .. ఆమె చెవి దగ్గర తన నోరు పెట్టి .. గాలిని ఊదాడు.. అతనలా ఊహించనంత దగ్గరగా వచ్చినపుడు … ఆమెకి తన శరీరమంతా నగ్నమై .. పరిపూర్ణత నిండిన ఓ విద్యుత్ క్షేత్రంలోకి అడుగుపెట్టినట్లుగా అయ్యింది.

అదొక మధురమైన శంఖ ధ్వనిగా మారి ఆమెకి వినిపించింది.. అతని చేతిని తన రెండు చేతులతో గట్టిగా పట్టుకొని.. అలాగే నేలమీదకి వాలి .. రెండు గంటలు నిద్రపోయింది.. అతను ఓ చిన్న కదలిక కూడా లేకుండా ఆమెని చూస్తూనే ఉన్నాడు..

 ఆమె ఏదో కలలో .. తీవ్రమైన అలజడిని మోస్తున్నట్లుగా అతనికి తెలుస్తూ ఉంది.. అది అతనికి కొంతమేరకు అంచనాకి వస్తూ ఉంది.

ఆ ప్రశ్నలికి సమాధానాలు దారి చూపించుకొంటున్నాయి.

1. ఈ పుట్టుకని నేను ఏ రకంగా అర్ధం చేసుకోవాలి?

అర్ధం ఒక ప్రాథమిక  పదార్థం  కాదు.. దాని చుట్టూ ఉండే పరిధి చాలా చిన్నది.. విశాలతని పట్టించుకొన్నప్పుడే పుట్టుక గురించిన విశాలత అర్ధమౌతుంది.. అదే అక్కడ కనపడాలని లేదు.. మరింత లోపలి చీకటిని దాచి పెట్టి.. రంగులని పూసుకొని తిరుగుతుంది.. నాలోపల వీలుకాని నిద్ర భాగాలని కలిపి కుట్టి దేహ శీలత జ్ఞానంలో తప్పించుకొని తిరుగుతుంది. కొంచెం గడలా బయటనే .. నిద్రకి చెందిన నటనలు మొదలై .. కథ మళ్ళీ మొదటికి వస్తుంది.

ఇది ఒక ముఖమూ …రెండు సమాధానాలుగా అటు ఇటూ చేరి .. లేని ఇంటిని చూపించి.. అక్కడే ఏదో మనవాళ్ళకి మైల కడగడానికి స్నానం చేయించి .. దేహ దీక్ష వదిలించుకొన్న స్పృహని మోసగించి .. చీకటి సరాసరి ఉండిపోని నిద్ర తర్ఫీదులతో వెలిగించి.. మార్చిన మృత్యు హద్దులో ఇంకా ఆరని పచ్చ వెలుగుని చూస్తూనే ఉంటారు.

2. నా ఉనికి చుట్టూ ఏర్పడ్డ ఈ స్పృహకి ఇంకేదైనా ప్రయోజనం ఉందా?

ప్రయోజనం మించి ఇంకా చాలా ఉన్నాయి.. స్పృహే నీ ఉనికి .. దానిని నిద్ర జాగారాలతో కనిపెట్టి.. మరింత చిక్కబడ్డ మెలకువలో దండనని కప్పి అలవాటుకాని దేహ నిద్రని మోసుకొని .. వాళ్ళు ఇంకా అలజడి నిండు పోతలని నింపుకొని దారంతా కనిపెట్టిన జాగ్రత్తలతో వేలాడతారు. 

 ఉండిపోవడం ఉనికి ఏ రకమైన రాజీలతో కూడిన నమ్మకం కాదు.. రొమ్ము విరిచిన సత్యం లో ఊరేగే ప్రయాణ ముంపునీ హద్దులోకి విడిచి పెట్టి.. కన్ను చిలకరించిన తేదీల్ని మార్చి.. శిలలా ఉండిపోయిన పెద్ద కొండల కిందుగా చలన మూర్తి..

ఆమె అక్కడే నీకోసం సిద్ధంగా ఉంది.. స్పృహ నిర్వచనాన్ని నీ కలలోకి తీసుకొచ్చి .. నిన్ను కనిపెట్టమంటోంది. అక్కడేం కంగారూలు లేవు.. కాపలాలు అంతకన్నా లేవు.

3. శ్రద్ధా .. నిర్ణిద్ర .. దేహంలో శ్వాస అంతా నిండిన ఈ పలవరింపు .. నన్నెలా నిర్వచిస్తాయి.?

పరి పరి ముఖాల శ్రద్ధని నింపి.. దేహ చిత్రంలో ఊగిసలాడే మాంస చరుపుని వెలిగించి అక్కడే సద్దుకొన్న ఉరుమిది కథలతో .. పాకించిన జ్ఞహత మునకాల్లో పడి .. అక్కడనే నిలబడి .. మాట తీసుకొంటారు.. కొంచెం జవాబు.. తాల్చినప్పుడే ప్రశ్న .. ప్రశ్న ముందుకి జరగనివ్వదు.. లోతుకి తీసుకెళ్లి పుట్టుకనంతా నింపిన గడుసు రాద్ధాంతాన్ని పట్టుకొని .. నిరాశ పడుతుంది.

నిర్వచనానికి అందని సృష్టి దాపరికంలో ఊరేగే తలమునకల సమస్యని లాగి.. ఇన్నిటిని మధ్యకి కోసి .. వానా .. ఎండా ..చలీ మణిగులని తెంపి.. ఆరాగా దీసి .. మాట తప్పిన నోటి చివర నుంచి.. అరిచి వెనక్కి పంపించి .. మళ్ళీ విదేయమంటారు.

4. ఈ మహా సృష్టిలో .. ఓ చిన్ని అణుమాత్రంగా ఉన్న నేను.. నన్ను ఇలా సృష్టించి.. నాతో ఏం సాధించాలని..

దీనిని నేను ఎందుకు ఒప్పుకోవాలి.. మహా సృష్టి లో నేను అనుమాత్రమైన .. మహా సృష్టి నాలో ఉన్నట్లేగా?

 సృష్టించి ఎవరూ దూరం జరిగి పోలేదు.. ఉనికి తెలుస్తూనే ఉంది.. కల మండుతూనే ఉంది.. భవిష్య దర్శన ఎగుడు దిగుడులు అప్పగించుకొని .. తాడు తెంచుకున్న కొన్ని నిర్మాణ ముఖాలన్ని పట్టు తప్పించి.. ఇంకా చాలని.. లేదా ఇంకా కావాలనో చెప్పాలని చూస్తాయి.

అణుమాత్ర సమయాన్ని పక్క దారి పట్టిస్తూ .. కొంచెం మసకగా మోహరించిన గదిలో .. వెనకటి పోలికని ఉంచలేదనే స్పష్టం చేసినా అనుమానం అక్కడే ఉందని కొత్త తీరికలని దండ కడుతోంది

5. విస్మృతి గాడంగా లోపలికి  పేరుకొని ఉండటమేగా నా గతాన్ని కప్పి ఉంచే సాధనం?

కాదు .. అంతలోనే అవును కూడా .. ఇది ఇలాగే అని చెప్పలేం.. తుడిచిపోవడానికి .. ఇవి తేదీలు కావు.. భయాలు.. కథనాలు.. లోకాలు.. యాత్రలూ.. గుంపుజంపీలు .. మసక బారిన ప్రమాణాల మధ్య తిరుగుతున్న పెద్ద కాళ్ళ ముడులు.. ముళ్ళు పేర్చిన దారులు.. కుబుసం వదిలిన దేహ దీక్షని కనిపెట్టి .. కలియతిరిగిన హద్దు.

ఆమె అక్కడే నీకోసం సిద్ధంగా ఉంది.. స్పృహ నిర్వచనాన్ని నీ కలలోకి తీసుకొచ్చి .. నిన్ను కనిపెట్టమంటోంది. అక్కడేం కంగారూలు లేవు.. కాపలాలు అంతకన్నా లేవు. వచ్చే ముందు కప్పిన జ్ఞాన భూమి సాగులో .. పంటని లాక్కొని.. దీనంగా అడిగినప్పుడే కసి నిద్రని జోడించిన సానునయ ఆనవాళ్లు పాతబడతాయి.

6. ఈ ప్రశ్న నాదా? ఇంకేదైనా లోపల నుంచి అడగబడుతుందా?

ఖచ్చితంగా అంతేనా అంతే.. అది నువ్వే తెలుసుకోవాలి.. అక్కడకి చేరుకోవాలి. దర్శించ గలగాలి.. ఉండుండి .. తల పోసుకున్న ఉమ్మడి ముద్రాలని పేర్చుకొని .. గతి తమకం లో ఊరడించిన మత్తులో పడి కొట్టుకొని .. అలసటనే కుదిపి కొత్త గోళం మాట తప్పి తిరగాలి.

ఉండీ లేదు. ఉందనుకొన్నప్పుడు లేదు.. లేదూ అనుకున్నప్పుడు లేదు.. మరెప్పుడు ఉంది.. నువ్వు కేవలం స్పీడుగా తలలోకి వచ్చి కలవనప్పుడు .. అంతా సరిపోయినట్లుగానే ఉన్న .. కొన్ని అనునాయ ముద్రలు పాకిన తెల్ల గొడుగులా కొండ…అంతా సరిపోయినట్లుగానే ఉన్న .. కొన్ని అనునయ ముద్రలు పాకిన తెల్ల గొడుగులా కొండ ని అంటిపెట్టుకొని ఉంటానని మాట తీసుకొంటారు.

7. ఈ అడిగేవాడిని .. నీతో మాట్లాడుతున్న నేను .. ఒక్కడినేనా ?

కావొచ్చు .. కాకపోవచ్చు.. కాక పోవచ్చు .. కావొచ్చుకి వెళ్లడమే సాధన .. అది ఓ పెద్ద రాజీ.. విశ్వ ఘర్షణ లోని పెద్దాడైన అగడ్తని దాటటం.. కొన్ని జాగ్రత్త చేసాం .. కొన్ని వద్దనుకొన్నాం .. ఎదురుగా వచ్చే జ్ఞాన తీరికని చిత్రం లోకి దులిపి .. కొంత సానుకూలం కానీయని విశ్వ నిర్జన తాండవంలో .. గత్యంతర ముద్రలతో వెక్కి వెళ్లి వాన గడపాలి ముద్దు పెట్టుకోవడం.

మృత్యు ధార కురిసే దుఃఖ స్థలంలో పుట్టుక జరగక ముందే .. తననే ఉనికిని సిద్ధం చేసిన మెలకువలో పడి కలియదిరుగుతూ .. పగిలిన దేహ ముద్రని పల్చన చేసే కథలని వింటూ.. శ్వాస గ్రీష్మం లో వణికిన నిద్ర తోరణాలని కట్టి బిగించే మెళకువని నేసి.. పైకి కప్పిన ..సమయం గడ్డకట్టి అదిలిస్తున్నా…  ఇంకా దేహం దొరకలేదనే కంగారు వదిలిపోదు.

…………..

తెలియంది ఎలానూ ఉన్నప్పుడు .. ప్రత్యేకించి తెలుసుకోవడానికి ఏం ఉంటుంది..

ఇంకేదో ఉండిపోయిన మునకలు … గట్టు తెంచుకున్న .. ఇగిరినా కందిపోని .. మునకల్తో .. వెన్నుముకలో ఉండిపోని వణుకు .. రెండు.. ముఖాలతో తెర్చుకొన్న ఆయాస పునాదులని తెగ్గొట్టి .. సరిపోని .. పోల్చిపెట్టుకొన్న .. లేవదీసి పెట్టుకొన్న కొండలు.. తేల్చుకోవాల్సిన నిద్రచాటు .. ఒరిగి పోయిన కలలని తాకుతూ .. ఇంకిపోయిన ఆకర్షణ .. నదీ స్థావరంలో పడి కొట్టుకుపోయిన అరుపులు..

ఆ తర్వాత ఒకరికొకరు ఏమీ చెప్పుకోలేదు.. మాటలు అవసరం రాలేదు.. ఆమె మాత్రం అతనికి మూడు రంగుల్లో ఉన్న సీసాల్లోంచి.. మందుని గ్లాసులో పోసి.. నాలుగో రోజు .. మార్చి.. మార్చి.. గంట గంటకీ ఇస్తూ .. ఐదో రోజు .. రసాయనం పూసిన అరిటాకులపై నిద్ర పొమ్మని .. ఓ చీకటి గదిలో.. నగ్నంగా అని చెప్పి ఆమె తలుపు దగ్గరకి లాగి వెళ్లిపోయింది. 

ఆ రాత్రై అంతా విపరీతమైన కలల తాకిడికి గురయ్యాడు .. ఆ మర్నాడు ఆమె అతనిని ఒక రూమ్ కి తీసుకు వెళ్లి .. ఒక తోరణం కట్టింది. అది ముప్పై పేటలుగా ఉంది.. అది ఒక్కో రోజుకి ఒక్కో పేట ని   తెంపుకొంటూ వెళ్లాలని.. చివరిది తెంపే లోపు .. మళ్ళీ ఇక్కడకు చేరుకోవాలని చెప్పింది.

అతను ఆమెవేపు ఖాళీగా చూసాడు.

నేను నీతో ఉంటాను.. ఈ నెల రోజులు .. నీ చుట్టూనే తిరుగుతాను.. కాని .. అవి నదీ పరివాహ ప్రాంతాలైతేనే … నువ్వు తల్చుకొనేప్పటికీ .. నేనే అక్కడకి చేరగలనని .. గురువు ముందే చెప్పారు..

 అతను ఇంకేం చెప్పారని .. అడిగితే మాత్రం .. ఆమె సైలెంట్ అయిపోయి.. అది ఎప్పటికప్పుడు  మాత్రమే నీకు తెలుస్తూ ఉంటుంది.

ఆమె గొంతు.. మహర్షి మాటలు .. అతని లోపలి కదలాడుతూ .. చెవుల్లో మోగుతున్నాయి.. అదొక బలమైన ప్రకంపన .. వెళ్లాల్సిన చోటు.. ఆ దారి అతనికి కళ్ళు మూసుకొంటే కళ్ళలో కనిపిస్తుంది.

…………………………………………

అదేదో ఒక స్మారక మందిరం..

దేనిని ఎవరు ఎందుకు గుర్తు పెట్టుకోవాలి?

చీకటి ఆక్రమించిన మన స్పృహలని జ్ఞాపకం చేసి ఎవరో మోసుకు వెళ్ళడానికి సిద్దమైన ఎందుకు ఎక్కడో తెలియక ముందే ఆగిపోవాలి?

అది ఉంది.. అదే ఉంది.. ముందూ ఉంది.. ఇక ముందూ ఉంటుంది.. కలలకి జరిపించిన విషప్రయోగంలా.. కనబడక హెచ్చరిస్తూ .. దేహ ద్రవం మరిగింది చిత్రాల కొండని కరిగించినట్లు.. ఒక ప్రభావం కరిగి.. దూసుకుపోతున్న నిస్సత్తుని అంతా మూటగట్టి కోరినట్లు.. వికర్ష అవ్యయంలోపడి కొట్టుకొన్న దుఃఖాన్ని విని .. సరి చేయని చీకటిలో ద్దోకించి పెట్టుకొన్న శ్వాస శిక్షణ అడుగంటిన చెదురు మదురు గాలుల కాంతితో నమిలేసిన దేహ నిర్ధారని దగ్గర చేసుకొంటూ నిర్మాణం.

అక్కడొక సర్వం కూలిపోయిన ఓ నగర సరిహద్దులో.. ఓ పెద్ద పదివిలో ఉన్న గండ కేసరి .. తన convoy ని.. గన్ మెన్స్ నీ ( వాళ్ళెంత వద్దంటున్న .. వినక .. అతను ఒకసారి no  చెబితే ఇక no మాత్రమనేనని వాళ్లకి తెల్సిన .. ఓ బాధ్యతలా )  వదిలేసి.. కూలిన ఆ మహా నగరం శిధిలాలనితప్పించుకొంటూ .. హాహాకారాలు వింటూ.. లోపల లోపలే .. తను పబ్లిక్ ని అడ్రస్ చేయాల్సిన స్పీచ్ ని గుర్తు తెచ్చుకొంటూ… వేగగంగా నడుస్తున్నాడు.

సత్య నివేశ్ అదే సమయంలో అదే చోటుని చేరడానికి నడుస్తూ ఉన్నాడు.

అదొక యజ్ఞ వాటిక ..  కర్మధ్వని గూంజిస్తున్న నదీ పరివాహం..  రాత్రంతా నక్షత్రరజం పై నుంచి రాలుతుందా… నేరుగా రాత్రంతా నిండే వెలుగు దివ్వెల  నేల… అలంపిత స్మరణ నానిపోతూ .. ఉన్నదీ ఉన్నట్లుగా … తలలో మూసుకొని ఉండిపోయిన తలుపులు జమ చేసిన చీకటికి రంగులు మార్చిన పోలికలు ఇవేనా అనేట్లు .. ఇంటినీ .. కంటినీ.. స్నాన జారలని తుడిచి పెట్టిన  నదీ గర్భంలోంచి.. చెమర్చే శంఖానాదం .. మరుపుని చుట్టేసిన తమక నిర్జనల కల్లోల మహద్వయం లో పడి ఉనికి కోల్పోయిన అరుపు.. ఏది దేనికి ? ఏది ఎక్కడకి చేరుకోవాలి?

ఒక ఉత్త్సవం .. ఒక సమ్మోహ ధార .. వెనకా .. ముందూ లేని సమయ నిర్జన అగచాట్లు.. ఉనికిని .. తరిగిపోయిన నడకని దాటుకొంటూ.. అదే అలాగే ఎందుకు ఉండదు..

సృష్టి నశింపులో భాగమా ? ఈ దండయాత్రలన్నీ… అటు నుంచి ఇటు .. ఇటు నుంచి అటుగా మారుతున్న ఒత్తిడి.. తేల్చుకోవాల్సిన నిద్రచాటు .. ఒరిగి పోయిన కలలని తాకుతూ .. ఇంకిపోయిన ఆకర్షణ .. నదీ స్థావరంలో పడి కొట్టుకుపోయిన అరుపులు.. తడబడుతున్న చలన దీపంలో కళ్ళని వదులు చేస్తున్న అణుకువల దేహాతీరం….

ఎంత .. ఎక్కడికని ఎదిగినా .. మనకి మరేదో దొరకదా ?

ఈ ఆధిపత్యాన్ని మూసుకుపోయి .. ఏ ఎత్తులకు చేరుకొని.. అక్కడ నుంచి కిందికి కూలిపోవాలి?

లేదా కూల్చడమూ .. కట్టడంలోని భాగమేనా?

అనర్ధం ఆపడంలోనూ ఒత్తిడి మరో ముట్టడిని పిలుస్తున్నట్లా?

ఏదో తెలుస్తుంది.. ఇంకేదో తెలియడం లేదు.

జరుగుతుంది.. జరగడం లేదనే మధ్యలోనే .. ఉండిపోయిన అజాగర ఋతువులని ఎవరో కొత్తగా దులిపి పేరు మారుస్తారు.

 రక్తం చెమ్మరించిన యుద్ధ వాటికగా మారి..

ఇల్లు.. భవనాలు.. రోడ్లు.. గుడులు.. సమాధులు.. అన్నీ కలగలసి.. రక్త మాంస తర్పణ .. విరుద్ధ దేహ లాఘవాలతో పండే .. నిషిద్ధ ద్వoసం జరిగిపోయాక .. ఎవరు వద్దనుకున్నా .. కావాలనుకున్న .. ఏదీ ఎక్కడా ఆగిపోక.. ఎంగిలిపడ్డా దేహ చొరబాటుని అడ్డుకోలేక .. అంతా క్షణాల్లోనే.. అవిభక్త విభక్తం.. కనబడని శ్వాస జోడింపులని కాదని.. ఏదో మహా ఆయుధం సంహరించినట్లు దండయాత్ర .. అంతా క్షణాల్లో..హై కెపాసిటీ .. ఇంకొన్ని యుద్ధ విమానాలు.. షిప్స్ .. రోడ్డు పక్క పడున్న పాత బస్సులు .. డంపింగ్ రైడ్స్ .. పొదలు.. గుడులు.. స్నానపు ఘాట్లు.. అన్నీ చోట్ల ఒకేసారి భారీ విస్ఫోటన .. ఊహకి అందనంత .. సెక్యూరిటీ .. ఇంటెలీలెంజెన్సు .. పోలీసులు.. మిలిటరీ .. ఎవరికీ పట్టు దొరకని విస్ఫోటన..

మోక్ష గుండం లోకి విసిరిన రక్త కాగడాలా వారణాశి … కొన్ని వందల పెద్ద పెద్ద excavatorsతో ఓ  500  మీటర్ల లోతు వరకు మట్టి పెళ్ళలని తవ్వి.. ఒక్కసారిగా తిరిగదిప్పి వదిలినట్లు.. మొత్తం వారణాశి భూభాగమంతా క్షణాల్లో అలా మారిపోయింది. దేవత మూర్తుల విగ్రహాలకు.. రక్తమూ… మాంస కళేభరాలు చుట్టుకొని.. ఆవులు.. మనుషులు.. కుక్కలు.. గుర్రాలు.. అన్నీ .. ముక్కల ముక్కలే … ఏ  మాంస ఖండం దేనిదో కూడా అర్ధం కావడం లేదు.

అమంగళ నిరాకరణతో రూపు రంగుల మత్తుని ఉడకబెట్టి ..  మృతు దోషం ఒరిగిన నిద్ర తీరులో మాట వెనక్కి తీసుకొని స్థిమిత స్థితిలేని భయ నిడివి.. ఇదిక .. ఇలా మాత్రమే తిరిగి తీర్చుకోవడానికి ఉందా?

వణికిన గర్భపు పెట్టెలు..సతమతమయ్యే దేహ నిర్ణయం .. గొంతు నులిమి .. మరింత పైకి చేరగిలిన దేహ జోరు.. రుద్దబడుతున్న నటనలని.. కౌగలించుకొన్న ఉపరితనపు మెట్లు.. వానకి .. కొండ కింద మెట్లకి .. చలన దాడికి రెండో ముఖం చెప్పుకొన్న … ఒదిగిన కంటిసోనల కుదుపు.. కదలబడిన సమయస్మరణ గడ్డకట్టి.. మెలుకువలేని మాట .. ఊపిరితో కలిసి కందిపోయాక …

చితి  నుంచి.. లేవదీసుకు పోయిన ఆఖరి ఆత్మల ఉపవాస చిచ్చు  ,ఆగకుండా మండుతూ.. చీకటిని మెదుపుకోలేని.. నిరాశని ఎవరూ కదిపే అవసరం లేకుండా .. అంతకు మించిన వేల మీటర్ల లోతులోంచి..

వినాశ జ్వరం మీదపడి .. దేహంలోకి గోళ్లు దింపి చీల్చి విసిరేసాక .. మరో వికృతి సందడి కాపుకాసిన మరో ద్రోహక్షేత్రంగా  విరుచుకుపడ్డాక.. శ్వాస కదులుతున్న దేహమే మిగలక…

గర్భానికి .. వందల జన్మ మృత్యువుల వడపోతలోంచి.. మహా శాప ధూపం కమ్మిన నలుచెరుగుల ఆక్రంద వినాశ కూపంలోనూ.. గొంతు పెకలకే .. ఆవిరి సొరంగం లో ఉడికిపోయిన దేహ గగుర్పు.. మృత్యువుల యధాతథ ఒగర్పులోని మంతనాల నిహీర గతిని తప్పిస్తూ.. ఏది ఉందో .. అదే ఉంది.. ఏది లేదో అది ఉందని అనుకోలేం..

గర్భానికి .. వందల జన్మ మృత్యువుల వడపోతలోంచి.. మహా శాప ధూపం కమ్మిన నలుచెరుగుల ఆక్రంద వినాశ కూపంలోనూ.. గొంతు పెకలకే .. ఆవిరి సొరంగం లో ఉడికిపోయిన దేహ గగుర్పు.. మృత్యువుల యధాతథ ఒగర్పులోని మంతనాల నిహీర గతిని తప్పిస్తూ.. ఏది ఉందో .. అదే ఉంది.. ఏది లేదో అది ఉందని అనుకోలేం..

మర్మరేకం .. వికృత గంభీరంలో కోత పెట్టిన పేగుల ఎర్ర ద్రవాల కల్లోల నిహీరకం..

…………………………

గండకేసరి ఒక అనాధ.. ఏదో సత్రం లో సన్నాసులతో కలిసి ఉండేవాడు. ఓ పాత సైకిల్ తో ఊరంతా పాల పాకెట్స్ .. న్యూస్ పేపర్ .. కూరగాయలు.. మందులు.. స్నాక్స్ .. అదీ .. ఇదీ అని లేదు.. పార్టీలకి .. ఫంక్షన్లకీ పనులు చేయడం.. ఒకోసారి ఎవరికైనా ఒంట్లో బాగోక ఉండిపోతే .. వాళ్ళ ఆటోలు.. నడిపేవాడు.

స్వయంగా చదువుకున్నాడు.. పాత పేపర్లన్ని ఈరోజుకారోజు ఎంతో శ్రద్దగా .. ఏదో ఎక్సమ్ కి ప్రిపేర్ అవుతున్నట్లుగా చదివేవాడు.. దీపం పెట్టుకొని అర్ధరాత్రుల వరకు.. ఎవరూ అతని జ్ఞానాన్ని కూడా పరీక్షించేవారు.. అతనిని సమంగా పలకరించేవారు.. పిలిచి ఓ పూత పండుగ భోజనం పెట్టేవారు లేకపోయినా .. తన పనిలో తను ఉండేవాడు.

అతను తన మాటతో మనుషులని ఆకట్టుకొని.. వరుసలు పెట్టి పిల్చేవాడు.. ఎవరికీ ఇబ్బంది వచ్చిన .. తనే ముందు గుర్తుకు వచ్చేవాడిలా తనని తాను మార్చుకున్నాడు. తనకి తనే ..నాది అనుకొన్న కుటుంభాన్నిపెంచుకొంటూ వెళ్ళేవాడు.. ప్రయోజనం ఆశించకుండానే సహాయ పడేవాడు.

  ఆతర్వాత ఒక ఆటో లోన్ లో కొనుక్కొని.. నడిపేవాడు.. కట్టాల్సిన EMI క్రమం తప్పకుండా కట్టేవాడు. ఏ అలవాట్ల  జోలికి వెళ్ళేవాడు కాదు. అవసరానికి ఆదుకునేవాడు. యోగా తను చేసేవాడు.. చాలామందితో చేయించేవాడు. తన ఆటోలో కొన్ని ఎమర్జెన్సీ మందులు పెట్టుకొని .. ఎవరికీ ఎప్పుడు కావాలన్న ముందుండేవాడు.. అందరూ ఆటో అంబులెన్సు అనేవారు.. అర్ధరాత్రులు.. ఏవైనా ప్రసూతి కేసులు ఉంటే డబ్బు తీసుకొనే వాడుకాదు.. మర్నాడు వెళ్లి పలకరించేవారు.

ఆ తర్వాత ఆ యూనియన్ లీడర్గా ఎదిగాడు. అక్కడనుంచి వార్డ్ మెంబెర్ గా .. మిగతా మెంబెర్స్ కన్నా అతని వర్క్ ప్రత్యేకంగా ఉండేది. ఎవరికైనా ఏదైనా నష్టపరిహారం రావాలన్న .. భూ తగాదాలు.. అనవసరమైన కేసులు.. హాస్పిటల్ లో సమయానికి ట్రీట్మెంట్ అందడానికి కృషి చేసేవాడు.. ఎంతమంది అతనిని కలిసిన అందరినీ పేర్లతో పిలిచేవాడు.

విపరీతంగా చదివేవాడు.. చిన్న speech ఐనా  గొప్పగా ఇచ్చి చాల తొందరగానే MLA  నోటీసుకి వెళ్ళాడు.. ఒక విసిరి పారేసిన బండరాయి లాంటి తనని .. తనకి తనే ఓ అందమైన శిలాపంలా చెక్కుకొనే వాడు.. MLA  నోటీసు లోకి వెళ్ళగానే .. ఆ నియోజక వరాగపు అన్ని సమస్యలు.. ఓట్లు ఎలా ఎలా చీలి ఉన్నాయి.. ఓటింగ్ ఎలా పెంచుకోవచ్చు .. ప్రధాన సమస్యలు ఏమిటి? హాసిపిటల్స్ .. రోడ్లు.. పబ్లిక్ టాయిలెట్స్ …స్కూల్స్ అన్నింటి గురించిన అవగాహన.

ఒక లైఫ్ ని నిర్వచించక ముందే చింపి పాతరేసినా వదలక శుభ్రం చేసుకొని .. మహా నిర్మాణంగా  మార్చుకున్న వ్యక్తుల జీవిత చరిత్రలు.. తన ముందు శాంపిల్ గా పెట్టుకొని కష్టపడేవాడు.. లోపల అతని కంటూ ఓ గ్రాఫ్ గీసుకొని.. చేరడానికి ప్రయత్నించేవాడు.

Democracy గురించిన వక్ర భాష్యం

డెమోక్రసీ గురించిన స్పష్టమైన అవగాహన అతనికి ఇలా ఉన్నా .. దానిపై తీపిని అద్ది .. బయటకి ఎలా చూపించాలో కూడా నేర్చుకొనేవాడు.

మహా భాష్యం .. అన్ని ఉన్నాయని భ్రమించే దేహ చిత్రాల ఘాటు.. మహా వృక్షం మాటకే.. దాని కింద రాలిన ఆకులు.. అక్కడే పుట్టిన పుట్ట గొడుగులు ప్రజలు.. సారం ఓ మాయ .. ఛేదించలేని మాయ.. ఒప్పుకు తీరుతూ బలంగా లాక్కుపోతున్న నిరాశ ముఖాల్లో పడి తలకిందుల యాతనని పెనవేసుకొంటూ.. నవ్వు పులుముకున్న మహా దేశంలో.. చిన్న చోటులో ఇరుక్కొని పరుగులు పెట్టే వరదల చిత్రం.. ఏదోకటి తరుముకొని వస్తూనే ఉంటుంది..కింద పడ్డామా తొక్కుకు పోతారు.. అందుకోలేదో.. అర్ధాకలితో మాడటమే .. పెద్దగా ఉండిపోయిన నిరాశలు ఎదురు తిరిగినప్పుడు .. కొంచెం గోల చేస్తున్న నిద్ర భూమి ..

 ఎప్పుడో పాతి పెట్టిన భవిష్యత్తుని కనిపెట్టుకొని.. సరిపడని నడకలు .. ఇష్టాలు.. కస్టాలు మోస్తూ .. దీర్ఘ భోగం తెలియని నిస్పృహని కలిపి .. వెదికినా ఖాళీలతో పట్టేసిన గొంతు కిందుగా మండుతున్న మాటలు.. క్రియలుగా మారక .. పగటివేషమని వెక్కిరించే తోటి వాళ్ళు .. ఐన వాళ్ళ మధ్య .. శరీర పొందులు అప్పగించిన … కడుపు నిండే దారి కనిపించక.. మరో పక్క జైళ్లు.. ఇంక్విరీలు.. సీసీ టీవీ మోనిటరింగులు .. ఏం జరుగుతుంది.. జరిగే ముందు తెలియదు.. జరిగాక అసలు నిజం చెప్పడానికి ఎవరూ మిగలరు.. సంపద ఎటు పోతుంది.. వాడు ఎటు పరుగులు పెడుతున్నాడు.. భయం ఎవరిని జోడించక నిద్ర మధ్యలో కత్తి దించుతుంది.. కలబోసుకొన్న సాక్షీ శరణుని మార్చి రాసుకున్న వీలునామాని .. వాడి పేటికలోనే ఉంచి పూడ్చి పెడతారు

 వాళ్ళు పోలికలకి అందుతారు.. ఎందుకంటే వాళ్ళ ముఖాల నిండా ప్రచారమే.. దేహ గతిని బిగదీసిన కథనాల మధ్యనే ఉరుము తున్న దేహ కలతలు.. గొంతు విప్పేలోపు మట్టి కూరుతారు.. పొద్దున్న లేచేసరికి  మేక గొంతులు కోసి.. ఫోటోకి దండ వేసి వేడుక.. నిషా ముంపునీ పట్టుకొని.. నలతకి లొంగని ఉనికితో చిత్రంగా  ఇక్కడ కొంచెం వెసులుబాటు కాని పాటని ఎవరో పాడుతారు.. దగ్గుతారు.. వణుకుతారు.. కళ్ళని నలిపి నలిపి చదవాలని చూస్తారు.. విరిగిన హార్మొనీలోంచి నీళ్లు వస్తాయి.. వాడెవడో వచ్చి.. నీకు .. వాళ్ళకి ఏంటి సంబంధం .. ఎంక్వయిరీకని తీసుకుపోయాక ఇక ఆచూకిని ఎవరికీ మిగల్చరు .. ఎవరో విందు చేసుకొని.. మిగిలిన ఎంగిలి అన్నం .. అపార కరుణ తో వాడి చేతిలో పెడతారు. దేహ ఖండాలు  ఊడిపోయిన బరువుతో.. ఇంకాస్త పెద్దదైన నాటకం కొంచెం తెరని ఊపి మాట కోసం ఆగుతుంది.

వలసలు.. దేహపు వసతిని కాల్చే దాడి.. ఎవరో ముఖం లేని వారి ఊచకోత .. కత్తికి అన్ని వైపులా పదునే.. ఆశ్రయిస్తే ఒకడు.. నిరాకరిస్తే ఒకడు.. ఇద్దరూ తలలు నరికేవారే.. ఒక్కసారిగా ఎవడో ఇంటిపై బుల్లడోజర్ నడుపుతాడు.. సామాన్లు కూడా తీసుకోనివ్వరు. ఇంకొకడు.. అవయవాలు లాక్కొంటాడు.. స్పృహైనా రాకుండానే విసిరేస్తాడు.. మరొకడు.. మాంసం పీల్చుకొని.. ఊపిరిని నొక్కిపెడతాడు.. నడుస్తాయి.. ఏళ్ళు.. ఇంకొన్ని ఆచూకీ దొరకవు.. మరింత సంపద పెంచుతాం దుఃఖం దాచేయమంటాడు.  ఆయువులు చిందాడిన దేహ వరద లో భూమి తలకిందులై .. దిగిన కత్తి పదునుతో .. ఇహిత సత్తువలని కలిపి.. అంతా కరగబోసిన మెత్తని నడకతో గిలిగించిన సాయుధ్య దండన కౌగిలి లో పెద్దగా మండినందుకు .. మరెవరో కోప్పడి.. ముఖం పగలగొడతారు

భూమిని .. నగలని .. లోనులని .. గదులని పీల్చేసే కోర్టులు .. ఇక ఏమీ లేవా? అని .. వాన్ ఎక్కమంటాయి. తెల్సిన వాడు గుర్తు పట్టడు.. పట్టాలనేం లేదు.. వాడికి రెండు కాళ్ళు.. కళ్లు .. చేతులు ఉన్నాయన్న గేరంటీ ఏం లేదు. మెడ మీద కత్తులు.. వీపులో గునపాలు.. కడుపులో గంధకం తోనే నిద్ర పోతారు.. ఆ చోటునీ మార్చేసి.. ఏమాత్రమూ ఖాళీ లేని స్మశానం లో స్తోత్రాలు చదువుతారు.. శాంతి చర్చలు .. నైవేద్యాలు.. కొత్త శంకుస్థాపనలు.. భయం నుంచి భయంలోకి నడిచి.. కోన్సేల్లింగ్ సెంటర్ ముందు పెద్ద క్యూ లో నిలబడి సొమ్మసిల్లుతాడు. నిద్ర తమకంలో మత్తు గిల్లిన చోటులోనే రక్తం మరిగిన  వాడు .. శివాలెత్తి పైకి లేచి అంతలోనే సిగ్గుతో మట్టిలోకి కూరుకుపోతాడు.

ఉండడం .. ఉండకపోవడం.. తెలియడం .. తెలియక పోవడం.. కావాల్సింది తెల్సుకొని.. సాధించే క్రమాన్ని.. ఓర్పుతో నిర్మించుకోవడం.. పగటి కలలని నిజం చేసుకోవడానికి తీవ్రంగా కష్టపడటం. ఇదీ అని తెలియని ఒక విశ్వ సంకెలని బిగించి పెట్టుకొన్న భరోసాలని తెంపి కొత్తగా చూడటం వచ్చిన వాళ్ళని తొక్కేస్తూ .. ఓ సంక్లిష్ట చట్ట నిర్మాణం తో తలుపు మూసి.. నిర్ణయ స్థితి మసి చేస్తూ.. కొంచెం తెలివిడి గతిని చేరదీసుకొనే మహా రక్షా అనే భ్రమ

 అతను knowledge .. vocabulary చూసి.. అతనితో  స్పీచెస్ రాయించుకొనే వాడు..

 నేషన్ లీడర్ వచ్చినపుడు .. ఇతని కోసం ఎవరో చెప్పారు. అతను ఇతనికి కొన్ని ప్రత్యేకమైన పనులు అప్పగించడంలో భాగంగా . కొంతమంది కాంట్రాక్టర్స్ .. క్యాప్టిలిస్ట్స్ .. దగ్గర నుంచి పార్టీ ఫండ్ చాలా నిజాయీతీయిగా .. డిగ్నిఫైఎడ్ వసూలు చేయడం చూసి అతను .. ఇంకా కొంచెం అతనిని పెంచాలని ట్రై చేసాడు. అతనా కృతజ్ఞతని ఎప్పుడూ చూపించేవాడు. అతనికి వ్యక్తిగత సంపాదన మీద ఆశ లేకపోవడం అతనికి ఆశ్చర్యం .. ఇష్టమూ కలిగేలా చేసింది. 

 అలా సెంట్రల్ లెవెల్లోకి వెళ్లి ..పార్టీ  suggestions టీం లో మెంబెర్ అయ్యాడు.

.కొన్నేళ్ళకి .. MLA టికెట్ సంపాదించి.. భారీ మెజార్టీ తో గెలవడం లో .. అనేక మంది కాంట్రాక్టర్ .. capitalist  supports  ( ఫండ్ )  తో గెలవడంతో.. కొన్ని నిజంగా మంచి పనులు.. కొన్ని వాళ్ళ లాభాలకి చేసినా .. తనకంటూ ఏదీ సంపాదించుకోక పోవడంతో .. జనాల్లో మంచి పలుకుబడి ఉండేది. ప్రజలకి అతని పట్ల అపారమైన నమ్మకం ఉండేది.

అలా వెళుతున్న టైం లోనే .. అనేక దండయాత్రలని తట్టుకొన్న నిలబడ్డ కర్మధ్వని అనే హిందూ బిలిఎవెర్స్ ఆధ్యాత్మ క్షేత్రం మీద కన్ను  పడి.. కలలని దారి చేసుకొంటూ దేవ నిర్మితిని అప్పగించి.. చలన మూర్తిని కుద్దలించి .. ఆయుస్సు నిరంతరం పోత పోసుకొని..సాధ్య వికర్ష నిప్పుని తెచ్చి పెట్టుకొన్న దోసిలిలో పండుతూ .. హద్దుని కాపాడే ముఖాలని వర్ణ భాష్యంతో ముదేస్తూ.. లేని భరోసాలని కలిపి చుట్టి.. గడ్డకట్టిన చేరి సాగవు ఒత్తిడిని లాక్కొని .. తాడూ బొంగరంలేని నమ్మకాలని వార్చి వడ్డించే గమన తాకిడి … ఒక స్పష్టమైన నిర్ణయాన్ని.. దారిని చూపించాక….

 ఇక నుంచి ఇదే తనని .. మిగతా వాళ్ళ నుంచి వేరు చేసే విషయమని నమ్మి.. దాని ఉనికికి మరింత ప్రయాసతో పెద్ద పెద్ద ఉద్యమాలు లేపి.. అక్కడికే అన్య మతస్తుల నిర్మాణాలని   పెరగకుండా చూస్తూ.. అలా ఉన్నవారికి వేరే ప్రాంతంలో స్థలం ఏర్పాటు చేస్తూ.. దానికి భారీ ప్రచారం వచ్చేట్లు చూడడం తో ..

 జాతీయ స్థాయిలో .. ఆ పార్టీ ఉనికి తీవ్రంగా మారి.. ఊహించనంత మెజార్టీ రావడంతో అతను మంత్రి కాగలిగాడు. అప్పుడు అతను అదే పద్ధతి.. కొంత ప్రగతి ..కొంత బిజినెస్ పార్టనర్స్ .. వ్యక్తిగతంగా ఏదీ లేదు. అతను తలలో ఉన్నదీ ..

అతి పెద్ద టార్గెట్.. అది లోపల ఉంచుకొని.. ప్రలోభాలని దాటి .. దేశ చరిత్రలో మరో మెరుపు రాని అధ్యాయమవ్వాలని .. కాని ఈ ప్రయాణంలో అతను మర్చి పోయిన విషయం.. అతని ఒకప్పటి ప్రాణ స్నేహితుడు రహమతుల్లాకి  జరిగిన నష్టం .. ఎవరూ ఊహించలేనిది.

అతను అన్నీ మీటింగ్స్ లోనూ .. తను ఏ స్థాయి నుంచి వచ్చాడో .. ఏ డ్రైవర్ తనకి సపోర్ట్ చేసాడో.. ఏ అమ్మ అతనికి అన్నం పెట్టిందో .. చెప్పకుండా ఉండేవాడు కాదు.. అతను అందరిలో వాడన్నట్లే.. మామూలు బట్టలు.. దండాలు విసరడం .. పిల్లలని ఎత్తుకోవడం.. సామాన్యుల పెళ్ళికి వెళ్లడం.. ట్రైన్స్ లో ప్రయాణం.. చెట్టు కింద భోజనాలు.. అన్నీ ప్రత్యేక ఆకర్షణీయతలని రోజూ ఆలోచించుకొని.. ఆ ఊరి ప్రత్యేక ఆలయాలన్నీ దర్శిస్తూ .. పేరు గడించేవాడు.. అతనికంటూ బలమైన క్యాడర్.. వాళ్లకి ఎక్కువ ప్రయోజనాలు కలిగేలా చూసేవాడు. అప్పుడే ఊహించని మరో మలుపు అతని లైఫ్ లోకి   .. అనుమతి లేకుండానే ప్రవేశించింది. అలా వెళుతూ ఉంటే ఎలాంటి పొలిటిషన్ అయ్యేవాడా తెలియదు కాని..ఈ మార్పు అతనిని మరో వేపు ఆలోచించేలా చేసింది.

………………………

రహమతుల్లా కొన్ని ఏళ్లగా ప్రాణ స్నేహితుడు… ఎన్నో రకాలుగా గండకేసరికి సహాయపడినవాడు. బట్టలు.. పుస్తకాలు.. కీర్లు.. తాయెత్తులు.. నమాజులు.. కొంచెం జ్వరం వస్తే చాలు తన ఇంటికి తీసుకెళ్లిపోయేవాడు.. ఆ ఇంట్లో వాళ్ళు కూడా అంతే..అక్కడే ఉండిపొమ్మనేవారు. అతను ఉండే ఇంటికి దగ్గరగా ఓ పెద్ద  మశీదు ఉండేది. అక్కడున్న ముస్లిమ్స్ అంతా .. తోటి హిందువులతో కలిసి బతుకుతూ ఉండేవారు.  కాని ఓ రోజు.. ఆ పక్కన డ్రైనేజీ చాలక వెడల్పు చేయడానికి తవ్వుతున్నప్పుడు కొన్ని శంఖాలు .. దీపపు కుందెలు .. ఓ చిన్న ఆంజనేయ విగ్రహం దొరికింది.. రహమతుల్లాహ్ దానిని చూసి ఓ గుడి పూజారికి చెప్పాడు..

అతను .. అక్కడ మనుషులని పెట్టి తవ్వించినపుడు .. చిన్న పీఠం కూడా దొరకడంతో అక్కడ గుడి ఉండేదని.. అక్కడే ఓ చిన్న ( కేవలం రెండు అడుగుల ఎత్తులో కట్టి .. అవి అందులో పెట్టి పూజ చేశారు.. ) ఆ పూజారికి అనుకోకుండా అతని కోర్ట్ కేసు గెలిచి.. ఎన్నో ఏళ్ళగా పెండింగ్ లో ఉన్న భూమి తనది అయ్యింది. అప్పటికి రెండు generations నుంచి ఆ కేసు నడుస్తుంది.

 ఊరంతా ఆ గుడిని పూజారి కట్టడం వల్లనే అని నమ్మి .. అతనిని నమ్మించడంతో రోజూ అక్కడ పూజ .. జనం రావడం.. గుడి చుట్టూ వ్యాపారం .. మసీదు కొంత ప్రాంతం గోడ కూలగొట్టి.. క్యూని కట్టడం.. ఉత్త్సావాలు.. మొదలై.. వాళ్ళు ఇరుకుతో ఇబ్బందిపడటంతో.. కొంచెం సర్దుకొంటే ఐపోతుందనుకొన్న .. ఎందుకు సర్దుకోవాలనే ఓ పొగరు.

 గండకేసరికి రహమతుల్లా ఫోన్ చేసి .. అక్కడున్న సారాయి దుకాణం తీయించి గుడి ప్రాంతాన్ని పెంచాలని రిక్వెస్ట్ చేసాడు. గండకేసరి.. అక్కడున్న కలెక్టర్ కి ఫోన్ చేసి .. వెళ్లి చూడమని .. అతని చెప్పింది విని ..ఆ పాపులారిటీ కి ఆశ్చర్య పోయి.. అతని థాట్ ప్రాసెస్ చేంజ్ చేసుకొని.. అక్కడ enforcement  వాళ్ళతో చారిత్రిక ప్రదేశంగా గుర్తించడం కోసం చర్చించినపుడు.. ఏవో శాసనాలు అర్ధం కానివి దొరికినా .. వాటికి అర్ధం కల్పించి.. అక్కడొక Government , అండర్ టేకింగ్ బోర్డు .. ఆ చుట్టూ బిల్డింగ్స్ .. దుకాణాలు   తీయించినా .. చుట్టూ  ప్రదక్షణ స్థలం కోసం మశీదు అడ్డం రావడం మొదలై .. అర్జీలు పెరిగాయి.

రహమతుల్లా దీనిని గమనించి.. ఫ్రెండ్ ని పబ్లిక్ అడ్రస్ చేసి రెండూ అవసరమేనని చెప్పాలని అన్నాడు.

గండకేసరి సరేనని .. తన విసిట్ కి డేట్ ఫిక్స్ చేసి .. క్యాడర్ ని పంపి .. ఆ విసిట్ కి పెద్ద publicity  వచ్చేలా చేసాడు. కాని అతను ఊహించనిది .. అతని విసిట్ కి రెండు రోజుల ముందు జరిగిపోయింది .. అనుకున్నదంతా అలాగే జరగాలని లేదు.. అనుకోనిది జరిగినా .. తన గ్రాఫ్ ని పెంచుకొనే అవకాశంగా అది ఎలా చేసుకోవాలో అతనికి బాగా తెల్సు. ఆ విషయంలో అప్పటికి ఆరితేరిపోయాడు.. ఏదో ఒకటిరెండు సందర్భాల్లో తప్ప ఓడిపోయింది లేదు. అలాంటప్పుడు అతను ఎమోషనల్ డెసిషన్స్ తీసుకోదు.. అందరి సలహాలు తీసుకోడు…

కొంతమంది అతివాదులు.. బాంబులు పెట్టి మశీదు ని కూల్చి.. రహమతుల్లా ఇంటికి బయట తలుపు బిగించి.. ఎక్కువ మొత్తంలో పెట్రోల్ పోసి తగలబెట్టేసారు. రహమతుల్లాహ్ కుటుంబమంతా మంటల్లో కాలిపోయింది.. వాళ్ళ శరీరాలు కూడా ఏ రకమైన పోలికలు లేకుండా మాంస మంతా మరిగి కమిలిపోయి.. పోస్టమోర్టమ్ సరిగా చెయ్యలేని పరిస్థితి.  ఏ ఒక్కరూ కూడా సానుభూతితో దగ్గర కొచ్చి పలకరించిన వారు లేరు.. చిత్రమైన భయం.. ద్వేషం.. అందరిని నవ్వుతూ పలకరించి .. ఎంతో కొంత సహాయం చేసి అతనిని .. పీడా వదిలిందన్నట్లుగా మాట్లాడటం మొదలుపెట్టారు.

అతని విసిట్ cancel ఐపోయింది.. మశీదు కి ఊరి చివర స్థలం ఇచ్చి .. అక్కడ మందిర నిర్మాణానికి ఏర్పాట్లు మొదలై .. elections రాగానే భారీ మెజార్టీ తో గెలిచారు.. రక రకాల స్థల పురాణాలు.. పూజారులు.. పండితులు.. అక్కడకి చేరుకోవడం మొదలు పెట్టారు.. షాప్ లన్ని .. తమ ముందటి వ్యాపారాలని మార్చి.. గుడికి అనుకూలమైనవి పెట్టడం మొదలుపెట్టారు.  అతనేం ప్రత్యేకించి ఎఫ్ర్ట్స్ పెట్టకుండానే .. ప్రజలే ఆ గుడిని నిరమించుకున్నట్లుగా ఉన్న.. తను చెప్పుకోవాల్సింది తనూ చెప్పుకొన్నాడు.. రహమతుల్లా అతని ఇంటిని చూసే ప్రయత్నం కాని.. అతని పేరుని తలవడం కాని ఎప్పుడూ పొరపాటున కూడా చేయలేదు.

ఆ కేసు ఇంకా నడుస్తానే ఉంది.. చాలా మంది సాక్షులు.. భాగస్వాములు.. వయసు రీత్యా చనిపోయారు కూడా.  ఆ పూజారి గుడి కడుతున్నప్పుడే .. గుడి దగ్గరే హార్ట్ ఎటాక్ తో చనిపోయాడు.. దానికి ఏ కారణాలని ఎవరూ చెప్పుకోలేదు. మశీదుకి నిర్ణయించిన స్థలం లో  మెయిన్ హైవే రావడం తో దిస్పుతె లో పడి కట్టే ప్రపోసల్ ఆగిపోయింది.

తన పొలిటికల్ కెరీర్ నే .. ఒక బలమైన మలుపు తిప్పిన కర్మధ్వని .. ఇప్పుడు ఒక శత్రు దేశం దాడిలో పూర్తిగా నాశనమవ్వడం.. వేల మరణాలు.. అతనికి తీవ్రమైన కోపం .. తాను సంపాదించుకొన్న పేరంతా మట్టికొట్టుకుపోతుందని .. ఇంటెల్లజెన్సు టీం వద్దన్నా .. అంత ఇమ్మీడియేటగా ఇక్కడకి వచ్చింది.. తన రాజకీయ జీవితానికి కర్మధ్వని ఎంత ముఖ్యమో అతనికి తెలియంది కాదు..

 నష్టాన్ని అస్సెస్ చేసి.. రేపే తిరిగి పునర్ నిర్మాణానికి ఏర్పాట్లు చేయాలని .. లేదంటే మిగతా దేశాల ముందు.. తను తల ఎత్తుకోలేనని.. మరో వేపు .. మిలిటరీ కి ఫ్రీ హ్యాండ్ instructions ఇచ్చి.. ఎటాక్ కేవలం గంటల్లో ముగిసిపోవాలని.. మూడు గంటల సమావేశం జరిపి.. వెంటనే ఇక్కడకి బయలు దేరాడు.

మంచు పర్వతాలని మింగి సోలిపోయిన జ్ఞాన భూమి.. ఒకింత పూనకం .. చలన మూర్తిని దోసిలిలో ఉంచుకొని.. దేహ ఝామునే కడిగిన అపప్రధ నిద్ర కూర్పుని విడదీసి.. ఇంకేమీ ఆసరా లేక .. అక్కడిక్కడే వీలు చిక్కని నడకతో.. హెచ్చరికని వదిలి.. కలబోసుకొన్న నిద్ర కవ్వింతల గడువుని దాటి ఆ పైకి చేర్చిన విడిది.. ముఖాలన్ని మార్చి చెప్పుకొన్న .. దేహ కవ్వింపుని మోస్తూ .. అక్కడే ఉమ్మడి ఊపిరిని కనుక్కొన్న ఖాళీ చిత్రాల రంగుని దుల్ల గొట్టి .. వాళ్ళు కొత్త వరసని సరిచేసి దూరంలో ఉండిపోతారు.

 గాలి లుంగల వేదికపై చలన మంథన కప్పుకున్న వరుస నిర్మితుల కల్లోలం ఒడిసిపట్టిన కబురుతో.. ఇంకేం కబురు లేదని .. కాస్త నిర్ణయం ముద్రని కరిగించే చలన తీరుని కప్పి.. ఉబికిన ఖాళీల మధ్యనే కూర్చుని వెళ్లిన చావుని అరగదీస్తూ .. ఇంకో కబురు లేదని .. వాళ్ళు దాడిని పెద్దది చేసి .. దూకేసారా? ఏ చాటులో దాక్కొన్న .. తలలు తీసుకుపోయి మొండాలని వదిలేసి నవ్వుతారు.. అక్కడే భూ విస్ఫోటనాలని కట్టి తెంచుకున్న నిద్ర తీర్మానాల మధ్య ఊపిరాడని చెలగాటపు గతిని తిప్పుకొన్న భయ రాత్రుల్లో కలబడే దేహ తెగువుల కాకపోతలు.

ఉండీ లేవదీసుకు పోయిన కంటి గడపలని .. చూపు నివ్వెరపోయే ఎత్తులో శిఖరాలని తాకుతూ .. దులిపి.. నీరు పోసి.. పాలలో నానబెట్టి.. దైవ సన్నాహాల్లో తాడుకట్టి ముందుకు లాగి.. మహా రధయాత్రలని కౌగలించుకొని.. నదీ పైకి లాగి తీరంలో కప్పుకున్న ఆశల బరువుని లెక్కపెడుతూ.. దేహ నిద్రకి జరిగిన అడుగులని కొల్చి.. తలపడుతున్న నిర్మాణ రాశుల పక్కాగా ఊపిరి ఎండని జోడించే చేతులని కత్తిరిస్తూ…  చేర్చిన శ్వాసల చిక్కని కేకని మరింత పైకి లాగి.. అంతు తెలియని నమ్మకాలతో చూసి ,,, అరిచి మీదకి చేరుకొంటూ .. ఇది మరోలా జరగదనే నమ్మకం వడ్డించిన కథనాలతో చుట్టుకొని.. సమయ లయని సమకూర్చలేని దుఃఖం కనిపించకుండా మెరుపుల్ని అద్ది..

సర్ది చెప్పుకొని చీరని బిగించుకొని .. సెల్యూట్ చేసి .. మరింత రంగు మార్చిన బిక్షని తీసుకొని .. వాళ్ళు అక్కడే ఊపిరి మొదలుని నరికి .. రెండో గడప లేని ముఖం తో తప్పుకొంటారు. ఆమె తన కుంకుమ కలిపిన గడపని చప్పరించి .. కౌగిలి వరుస తప్పిన కీ నీడ కంగారుని వడిసిపట్టి.. అక్కడే తీరుబాటు లేని క్షమ ని మోస్తూ బరువెక్కిన గొంతు. సావకాశ గంభీరంలో ఊపిరి జిగురుని  సాగదీసి.. ఇంకిపోయిన కాలి నడకని గుర్తుతో కాల్చి.. అక్కడే పగిలిన గొంతు చివర గోషని తరిమి.. తురిమిన వికర్ష అవధేయంలో పడి ముక్కలైన దేహ తెగువని కలిపి .. ముడిపడ్డ కథనాల్ని అక్కడే గొడవలోంచి బయటకి లాగి అర్ధం చేసుకోవాలని..

………………………

గండ కేసరి convoy ఆ నగరపు ఎంట్రీలోనే ఆగిపోవాల్సి వచ్చింది.. అక్కడ ఓ నగరం ఉండేది అంటే నమ్మలేనట్లుగా ఓ స్మశాన దర్శనగా మిగిలిన మట్టి దిబ్బలు తప్ప ఇంకేం మిగల్లేదు. దానిని తన కళ్ళలోకి ఎలా నింపుకోవాలో తెలియక అల్లాడిపోయాడు. స్పష్టంగా ఉన్న తన అంచనాలన్నీ మారకుండా .. తనే స్థితులని శాసించే స్థాయికి ఎదగాలనుకొన్నాడు.

గండకేసరి.. తనకెప్పుడూ ఓ గర్వపడే గతమూ.. అది చాలా పెద్ద త్యాగాలతోనూ.. తీర్మానాలతోనూ .. ప్రజలతో తీవ్రమైన ఆకర్షణ నింపేదిగా ఉన్న .. పుష్ఠితనపు హుందాతనం… తన ఆహార్యమూ .. నడవడిక .. ఇంకేం ఆశించని తనం .. ప్రజల్లోకి బలంగా వెలగాలని కోరుకున్నాడు. విషయం అదే ఐనా చెప్పిందే చెప్పకుండా కోతగా చెప్పడం ఎలానో ఎప్పుడూ ఆలోచిస్తూనే ఉండేవాడు.

అతని శరీరమంతా చెమటతో తడిచి.. కోపంతో ఉద్రేకపడుతూ.. పర్సనల్ సెక్యూరిటీ .. intelligence టీం పై అరిచాడు. ఇంత పెద్ద ఎటాక్ ని మీరెలా anticipate  చేయలేకపోయారని.. convoy ని అక్కడే వదిలి.. ఆ శిధిలాల మధ్యలోంచి.. ఒక్కడూ పూనకం వచ్చిన వాడిలా నడుచుకొంటూ పోతున్నాడు. ఆయన కోపాన్ని చూసాక .. ఎవరూ ఆయనని ఆపడంగాని .. నిలదీయడంగాని చేయలేకపోయారు.

మండుతున్న లావాతో పోతపోసిన విగ్రహంలా ఉన్నాడు. ఏ నిమిషంలో గట్టు పగిలి మీదకి వచ్చిపడుతుందో అన్నట్లు ఉన్నాడు. అది అతని preplanned  సమయ స్ప్పూర్తి అని దాదాపుగా ఎవరూ కనిపెట్టలేరు. అది ఎప్పటికప్పుడు బలంగా వర్కౌట్ అవుతుందని అతనికి ముందు నుంచి తెల్సు.. అదే పద్దతిలో ఎన్నో క్రిటికల్ విషయాలని దాటించి గెలుచుకొంటూ వస్తున్నాడు.

మబ్బులూ.. వాన .. చీకటి ముసురు కమ్ముకొంది.. ఉరుముల శబ్దానికి ఉలిక్కిపడ్డాడు.. ఎవరో ఇంకా దాడి చేయబోతున్నారని వణికిపోతున్నాడు. అలా వచ్చినందుకు కొంత భాదగా ఉన్న .. అతనికి ఏదో లాజిక్ మించి అందుతూ ఉంది.. తన రాజకీయ గురువుకి దగ్గర వాడైన ఆ షెహనాయి కళాకారుడు దీనికేదో పరిస్కారం చూపిస్తాడని.. గురువు కలలో కనిపించి చెప్పేసరికి .. అతను దీనికి సిద్ధమయ్యాడు.

విశ్వ నిర్జీవంలో పడి కొట్టుకుపోతున్న కలబాట్లు… ఉరిమిన కన్నుని నులిమేస్తూ.. కనబడని నిద్ర తోపులో కనబడని కాలనీ కనిపెట్టి దూరం జరిపి.. ఆ లోపలే కదిలే దేహ ఋతువుని ఎండగట్టి .. గట్టిగా నవ్వుకొంటూ..

రేపటికి రెండో పుట్టుకని ఇచ్చిన విశ్వ నిర్జన తాండవంలో పడి కొట్టుకొనిపోతున్న చెలగాటపు తాండవాల గెలుపు.. ఒకరి   నుంచి ఇంకొకరికి మార్చి రాసుకున్న వంతెనల పక్కాగా నిలువునా కాల్చిన శరీర గెలవాలని పట్టుకొని కంట్లో పోసుకున్న ద్రవ గోపురాల ముట్టడి.

 ఏం కావాలి … నీకు? అతనికి ఏ సమాధానమూ లోపల నుంచి వినిపించలేదు. ఇక్కడ ఒక అనుమతి లేని సార రహిత భయం వేలాడే కంటిని ఆరబెట్టి.. ఉనికికి రెండో ముఖం లేని అవస్థని కనిపెట్టి .. కప్పుకున్న విశ్వ నిద్రల మంచుని ఆరబెట్టి.. మళ్ళీ మనిషి కవచంగా… లోపలకి వినిపించినా బయటకి కనిపించకుండా కప్పేస్తూ…  కడిగిన కాళ్ళని మళ్ళీ బురదలో ముంచి…..

చలన ధ్వoసం .. ఒత్తిడిని ఎత్తిపోసుకొన్న మూర్తుల సమర్థ కలబోత.. ఇంకా తీర్ధ నిద్ర పూర్తి కాలేదని జోడించిన కంగారుని కప్పుకున్న దేహ ఉరుముని సరిచేసుకొంటూ .. తీరికలేని శుభ్రతని ఏమార్చి చూస్తూ… అప్పటికి సర్దుబాటు కానిది.. ఇక ఎప్పటికీ కాదని..

వరల్డ్ మీడియా దీనిని .. తన పర్సనల్ ఇమేజ్ ని ఎంత దెబ్బ తీసేలా ప్రచారం చేస్తుందో కూడా తెల్సు… అది ప్రపంచానికి తెల్సేలోపు .. ఏదో చేసెయ్యాలనే .. ఓ impractical ఆలోచనని బలంగా నమ్మి ఇటు బయలుదేరాడు. ఆందోళన తనదా ? కర్మధ్వనిదా ? అంతే .. అది మరో ప్రశ్న లేకుండానే చెప్పినా ఎవరికీ వినిపించకుండా జాగ్రత్త పడగలడు.

 మరో పక్క elections .. దగ్గరకొస్తున్నాయనే .. దేవుడుని మించిన పెద్ద ఎటాక్ ..ఒక బలమైన సాకు.. తన ప్రతిపక్షాలకి ఉండదని అతనికి బాగా తెల్సు. మంత్రులతోనూ .. ముఖ్యమైన సలహాదారులతోనూ .. దానిని ఎలా ఎదుర్కోవాలో ఒక మీటింగ్ కండక్ట్ చేసి వచ్చాడు.

 ఇప్పుడు ఏదోకటి చేయకపొతే .. తన పార్టీ కి జరిగే నష్టం గురించి అతనికి స్పష్టంగా తెల్సు.  ఆభయమే అతనిని విచక్షణ దాటి పరుగు పెట్టేలా చేస్తుంది.. అతనికి చరిత్రలో తనదొక ఘన చరిత్రగా ఉండాలన్నదే కోరిక .. దానికి ఎవరు అడ్డం వచ్చిన .. ఎలాంటి పధకాలు రచించిన .. దానికి పైననే తన ఆలోచన ఉండగలదని బలమైన నమ్మకం. కాని ఈసారి కూడా అతనికి అతను ఊహించని చోటినుంచే ముప్పు వచ్చిపడింది. 

అతనికి కేవలం కొన్ని మీటర్ల దూరంలోనే ఒక పెద్ద పిడుగు పడింది. దానిలోంచి.. విశ్వదీపజడు  బయటపడి  అతనికి ఎదురొచ్చాడు.  సానునయ గంభీరంగా చూసి దిగులుపడ్డాడు.

అతనికి అదొక నిర్వికార అద్భుతం..   విషమితాల కంటి చూపుని కుదిపే నిద్ర చలనంలో ఉండిపోయిన అకార వికార నిద్రలేమిని జోడిస్తూ.. మసకబారిన కంటి ముందు.. ఏదో తెలియని కంపన.. ఇది సత్యమా? కన్ను గ్రహించినట్లే జరిగిందా ? అదొక పూర్ణ నిస్సాపుర తలపోతని దాటినా బరువు తలలో…

సత్య నివేశ్ అతని ఆపి.. ఒక కూలిన ఇంటి ముందు.. చెట్టు.. నిటారుగా నిలబడ్డ చోటికి తీసుకెళ్లి.. మనం అటు కాదు వెళ్లాల్సిందని.. ఓ మ్యాప్ బయటకు తీసి .. ఈ ఉత్తరం పైపువెళ్లాలి అన్నాడు.

ఎన్నో ఎగుడు దిగుడులని చూసి ఎదిగిన వాడైనా .. యధాతను ఊహించింది కాదు కాబట్టి.. అది ఎలా మానవ దేహమౌతుందనే అనుమానం తోనే .. మెదడుకి ఇంకా స్పష్టం కాని అనుమానాల్ని జోడించుకొని.. సంభాళించుకొని.. నార్మల్హా ఉండడానికి ప్రయత్నిస్తూన్న గండకేసరి…..

ఇప్పుడేం చెయ్యాలి? అన్నాడు..

 షెహనాయి కళాకారుడి ఇంటికి వెళ్లి ప్రయోజనం లేదు. అతనిప్పుడు .. దూరంగా కనిపిస్తున్న స్మశానం లో విశ్రాంతి తీసుకొంటున్నాడు.. మనం అతనిని కలవడం వలన మాత్రమే దిశా నిర్దేశం  జరుగుతుంది.. అన్నాడు. విశ్వజుడి గొంతులో ఒక చిత్రమైన నాదం.. అది అవతలి వాళ్ళని మంత్ర ముగ్ధుల్ని చేసి కట్టిపడేస్తుంది.. అది లోపలి వెళ్లి .. ఏం చేస్తుందో అర్ధం చేసుకోలేం…. గండకేసరికి అది అర్ధమౌతున్న ,, అతని వలయంలోకి వెళ్లకూడదనుకొన్న .. అది అలా జరగడం లేదు.. ఆటే లాగేయబడుతున్నాడు.  

నగర వినాశనాన్ని చూసి .. విశ్వజుడు గుక్కపెట్టి ఏడుస్తున్నాడు.ఎక్కడ చూసినా రక్తం .. మాంస ఖండాలు.. వాళ్ళ ఒంటిపైనా రక్తమే .. బట్టలు మట్టి కొట్టుకు పోతున్నాయి.. పగిలి బయటకి పొడుచుకొచ్చిన స్టీల్ బార్లు.. అక్కడక్కడా గుచ్చుకొని .. పుండ్లు పడుతున్నాయి.. అతని స్పీడ్ ని గండకేసరి అందుకోలేక ఆయాసపడుతున్న .. ఉగ్గిపెట్టి నడుస్తున్నాడు. అతని నడక ఓ ఎక్కు పెట్టిన ధనుస్సు నడుస్తున్నట్లుగా ఉంది.. కొమ్మలు నరికేసిన ఓ మహా వృక్షం లా కనిపిస్తున్నాడు. ఓ ఆకర్షక మంత్రం నదిలా హోరుతో నిండి ఉన్నాడు.

ఓ పెద్ద ప్రజాస్వామిక దేశానికి అధ్యక్షుడిగా ఉండి … ఒక సామాన్యుడి వెంట .. అతని మాటని నమ్మి నడుస్తూ వెళ్లడం అతనికి ఎంత అలోచించినా .. ఏదో తెగిపడని ఆందోళనగా మారి .. లోపలంతా గందరగోళం నడుస్తుంది. ఒక సమయ శ్రద్ధ లేని మహా విన్యాసం దర్శనకి దగ్గరగా వెళ్లి హెచ్చరికతో వెనక్కి వచ్చినట్లుగా ఉంది.

…………………..

సత్య నివేశ్ : సత్యం మన లోపల ఎప్పుడూ పలుకుతూనే ఉంటుంది.. దానికి ఇది .. ఇలా వెళ్ళితే .. దీనిని నువ్విలా చేరుకొంటావని దిశా నిర్దేశం చెయ్యడం ..మన భాధ్యత..

మనమసలు లోపలిని  వెదుక్కోలేకపోవడం వల్లే ఈ సమస్యంతా .. నాకంటూ మరో చలన రూపం ఉంది కాబట్టి.. ఈ సంభాషణ..

నీకిది కొత్తగా ఉంటుంది.. ఎందుకంటే .. నీ చుట్టూ ఉన్న వాళ్లంతా .. కేవలం నీకు ప్రియంగా ఉండేది చెప్పేవాళ్ళు.. నాకు దానితో నిమిత్తం లేదు.. ఆలోచనకి సరైన సాకార రూపమిచ్చే ప్రయత్నమే .. ఇది నువ్వు ఒప్పుకోవడానికి అతీతంగా ఉంటుంది,

నాకు ఏ ఒక్క వ్యక్తి నిమిత్తమే కాదు.. నాకు సృష్టి ఇచ్చిన బాధ్యతని నెరవేర్చడమే …

గండకేసరి …: నువ్వు నన్ను కూడా అందరిలాంటి వాడిగానే జమ చేస్తే ఎట్లా .. నా వ్యక్తిగతం పూర్తిగా వదిలేసి .. ప్రజల బాధ్యతని నెత్తి మీద వేసుకున్నవాడిని.. కర్మానుసారమే నేను చేస్తున్నదే అంతా లోపల నుంచి చేసున్నానుగా ?

సత్య నివేశ్:  అతనివేపు జాలిగా చూసి.. నీ అంతః కరణ .. నా ముందు అద్దంలా కనిపిస్తుంది.. నానుంచి నువ్వేదీ దాచలేవు.. దీనిని నువ్వు గుర్తుపెట్టుకొంటే .. ఇలా మాట్లాడవు.. నేను నీ అధికారిని కాదు.. ఇప్పుడు నువ్వే నా అధీనంలో ఉన్నావ్.. నేను అనుకొంటే .. నువ్విక ఈ వ్యూహం నుంచి బయటపడలేవని గుర్తుపెట్టుకో.. సాక్షులు.. భజనపరులు.. మందబుద్ధి నటించి నీ నుంచి ప్రయోజనం పొందే వాళ్ళు ఇక్కడ ఉండరు.

సృష్టిది నిద్రాణ జాగ్రత్త … సరిచెయ్యని మంతనాలు .. కలబెట్టిన చీకటి సవరింతలతో కూర్చొని తప్పిపోయిన నడకలు…నీకు ఇవి అర్ధం కావని కాదు.. వీటిని అర్ధం చేసుకొనే తీరిక నీ దగ్గర లేదు.. కాని ఎందుకులేదో ఎప్పుడైనా గమనించావా ?

సత్య నివేశ్ : మన అధికారపు మంతనాలని మనం గమనించుకోక పోతే ఏం జరుగుతుందో ఎప్పుడైనా ఆలోచించావా? ఇప్పుడు తెలుసుకొనే టైం దగ్గరపడింది.. తప్పించుకోవడానికి నీ శాయశక్తులా ప్రయత్నించు.. నేను ఈ విషయం లో నీకు సహాయం చేస్తాను. నువ్వు నన్ను నమ్మడం మించి మరో దారి కూడా లేదు.

Ganda : ఈ దేశాన్ని శాసించగలిగే నేను .. అర్భకుడిగా ఉండే నువ్వు లొంగదీసుకొంటావా?

నీ అతి నాకు నవ్వు తెప్పిస్తూఉంది.

ఇప్పటికే .. నా అనుచరులు .. నన్ను చేరుకోవడానికి ప్రయత్నాలు మొదలుపెట్టే ఉంటారు. నీకు శిక్ష అనుభవించక తప్పదు.

సత్య నివేశ్ ; అన్నీ సరిచెయ్యగల శక్తి స్వరూపిణి …నేను కలిసాక మన మధ్య ఉండే సమయాన్ని ఎలా నిర్ణయించిందో తెలుసా… నీ ఊహకి కనీసం కూడా అందదు. నీ ముందు ప్రత్యక్షమైన విధానం చూసి కూడా నన్ను కేవలం ఓ మనిషిగా అనుకోవడం ఆశ్చర్యం కలిగిస్తుంది.

Ganda ; బెదిరిస్తున్నావా ?

సత్య నివేశ్ సత్యాన్ని భరించడం ఆంత తేలిక కాదు.

నువ్వు పూర్తిగా నమ్మినా .. నమ్మక పోయిన సృష్టి శాసనాన్ని వినిపించే ప్రయత్నం చేస్తున్నాను.

 తన మన బేధాలకి అతీతమైన మరేదో బాలన్స్ వాటి వెనక ఉంటుంది.. శోధిస్తే అర్ధం కావచ్చు.కాని అది శతాబ్దాల .. అలసట వదిలి  సమయంలో పడి తలమునకలై  శోధించాల్సిన మహా యజ్ఞం .. . అది మానవ ఆయువు పరిమితికి పెద్ద ఛాలెంజ్…

Ganda : నేను శాసనకర్తగా  ఉన్నవాడిని.. నన్నే డీ కొట్టాలని  చూస్తున్నావ్.. నేను తల్చుకొంటే .. నిన్ను పూర్తిగా కనిపించకుండా చెయ్యగలను.

సత్య నివేశ్ సృష్టికి ప్రతిచర్యలు ఉంటాయి.. ఆలోచన సక్రమంగా చెయ్యడం మంచిది.

ఇదొక మార్మిక సర్దుబాటు .. వదులవ్వని మెలిక …. .ఎప్పటికీ సరిచెయ్యలేని వర్తమానం.. చరిత్రగా మారినపుడు .. ఏం చేసీ దానిలో ఉండే సత్యాన్ని మనం మార్చలేం. ఈ చరిత్ర నువ్వు ఫ్యూచర్ generations కోసం ..వద్దనుకొన్నది వదిలి .. మంచి అనుకొన్నది మాత్రమే రాసి జాగ్రత్త చేసే చరిత్ర కాదు.

Ganda ; చరిత్రని నేను వక్రీకరించి సిద్ధం చేస్తున్నానని అనుకుకొంటే ..ఇండిపెండెంట్  జర్నలిస్ట్స్ దానిని వదలురుగా ? దానికొక పార్లల్ వ్యవస్థ నడుస్తుందిగా? నేను ఏ హక్కులు కాలరాయలేదు.

 Viswa; వాళ్ళెక్కడ బతికున్నారు? మీ రాజ్యంలో.. ఎన్కౌంటర్ .. తప్పుడు కేసులు.. కూంబింగ్ ఆపరేషన్లు..పోలీస్ ఎంక్వయిరీ పేరుతో  మాయమై పోవడాలు.. కోర్టుల చుట్టూ తిరగలేక .. FIR కూడా లేకుండా మాయమౌతూ

కాని తడబాటు లేదు.. అంతా తనలోనే ఉంది.. మానవ వినాశనం తనకో  లెక్కే౦ కాదు. పదార్ధ పరిమితులన్నీ మనవి.. సృష్టివి కావు.. తను తల్చుకొంటే క్షణాల్లో నిర్మించొకోగలదు.. నాకా విషయంలో ఏమాత్రం అనుమానం లేదు.. నీకూ వద్దు.. ఆగ్రహానికి గురవుతావు.. చెప్పడానికి నేనెవ్వరని చూడొద్దు.. నన్ను నమ్మడం మించి మరేం చేసిన .. ఈ శిధిలాలని దాటి ముందుకీ పోలేవు.

Ganda; మా పోలీసుల మాదిరిగానే .. నువ్వు నన్ను బెదిరిస్తున్నావ్.. అంతేగా ? నేను ఇలాంటివి ఎన్ని చూసి ఉంటానని .. నాకు బయటపడటం రాదా?

నిన్ను ఎలా కట్టడి చేయాలో నాకు తెలియదా? ఏదో గారడీ చేసి పెద్ద కబుర్లు చెబుతున్నావు.. 

సత్య నివేశ్ ఇలాంటి అనుభవాన్ని ..  నువ్వు ముందెప్పుడూ చూడలేదు.. ఇక ముందూ చూడలేవు.. అసలు నేను చూపించిందింది తప్ప .. నువ్వే ఇంకేమీ చూడలేవు.

ఇప్పటికైనా .. నువ్వు .. నీ లోపలి చూసే ప్రయత్నం చేయడం లేదు.. ఒక్కసారి .. నీ చిన్ననాటి మిత్రుడు రహమతుల్లా అంతః కరణ లోకి వెళ్లి ప్రయాణం చెయ్యి.. 

Ganda; అది ముగిసి పోయిన కథ.. దానిని తోడుకోవడం వలన ఒరిగేదేమీ లేదు.. మిత్రుడు .. వాళ్ళ తర్వాత మిగిలిఉన్న .. నేను ప్రభుత్వ సాయం అందేలా చూసేవాడిని ..కాని ఎవరూ లేరుగా .. ఇక అలోచించి ప్రయోజనం ఏం ఉంది?

సత్య నివేశ్ అసలు ఇదంతా ఎందుకు జరిగిందో.. నీ ఇంటిలెజెన్స్ బ్యూరో ఇచ్చిన రిపోర్ట్ నువ్వు స్టడీ చేశావా ?

Ganda: లేదు.. దాని వలన ప్రయోజనం లేదు.. మనది .. అతి పెద్ద ప్రజాస్వామ్య దేశం.. ఎక్కువ మందికి ఏం కావాలన్నదే ప్రధానం..

సత్య నివేశ్ కాని సృష్టి తల్చుకొన్నాక వినాశనాన్ని .. మనమెప్పటికీ ఆపలేం.. మన వ్యక్తిగత సంస్కారాలని అది గమనిస్తూనే ఉంటుంది.. ఆ అడిగే అర్హత నీకు ఉందాని .. నీలోపలికి తొంగి చూసి తెలుసుకో.. దానిని నిజాయితీతో ఒప్పుకో .. నీ ఓటింగ్ ఈక్వేషన్స్ నాకు తెలియంది కాదు.

Ganda : నేను అంతా బాగానే చేస్తున్నాగా ? నాకంటూ వ్యక్తిగత ఫామిలీ లేదు.. ఆస్తులు లేవు..ఆశలూ లేవు..

 సత్య నివేశ్  కోపంగా … నిన్ను క్షమించే అర్హతలన్నీ పోగొట్టుకొంటున్నావ్? నువ్వీ అధికారం వదలగలవా? సత్యాన్ని పేస్ చేయగలవా? ఈ క్షణం నీ లోపల ఏం జరుగుతుందో.. బయటపెట్టగలవా?

ఐదు శక్తుల విస్మయ చలనంలో జరిగేదాన్ని చూస్తూ ఉందంటే.. తన కన్ను చూస్తూ ఊరుకునేది కాదు.. అలాగే ప్రతి చర్యకి ఎక్కువ సమయం తీసుకోదు.. అలా తీసుకుంటే .. ఈ సృష్టి ఇంత బాలన్స్ స్టేట్ తో నడవదు. ఒకవేళ అలా నడిస్తే వచ్చే అపక్రమ ఇంతకంటే ప్రమాదకరమైంది.

Ganda: నేను ఇక్కడకి వచ్చిన పని ఇది కాదుగా ? నా దేవుడు నడిచిన నేల .. ఇలా నాశనం ఐపోయింది.. ఆ శత్రు దేశాన్ని నేను వదిలిపెట్టను.. రోజుల్లోనే వాడికి మా మిలిటరీ సమాధానం ఇస్తుంది.

 కాని అక్కడే నన్ను నిరంతరం గైడ్ చేసే మా మాంత్రిక స్వామి … ధర్మం గురించి చెప్పి  ఇక్కడకి పంపారు.

(మాంత్రిక స్వామి .. మొదట్లో ఒక చిన్న వ్యాపారి.. బ్యూటీ పార్లోర్స్ .. మూడు .. నాలుగు నడుపుకునే వాడు. అవి నష్టాల్లో ఉండేవి.. అప్పులపాలై .. ఫామిలీని  అక్కడే వదిలేసి .. అతను పారిపోతున్నప్పుడు .. రైలులో .. ఓ సన్యాసి కలిసి .. అతను కొన్ని మ్యాజిక్స్ నేర్పాడు.. అతని మెడలో బంగారు గొలుసు ఇచ్చాక … కొంత జ్యోతిష్యం.. పురాణాలు అర్ధం చేసుకొని.. ఓ గుడి దగ్గర.. బాగా గెడ్డం .. జుత్తు పెంచి.. దుకాణం తెరిచి .. పనిలో పనిగా మ్యాజిక్స్ చేస్తూ .. సామాన్య జనాన్ని.. ఆకర్షిస్తూ గుర్తింపు తెచ్చుకొన్నాడు. అక్కడ నుంచి అంచెలంచెలుగా ఎదిగి

 ఓ పెద్ద గుడి దగ్గర .. ఓ ఇల్లు అద్దెకి తీసుకొని.. ఓ ఇద్దరు అనుచరులని వేసుకొని.. వ్యాపారం విస్తరించాడు. అతని హస్తవాసి మంచిదని పేరు గడించాడు.

నోటిలోంచి పవిత్రదినం రోజు శివ లింగాలు తీయడం.. బూడిద .. గొలుసులు సృష్టించడం.. దీని అంతటికీ చాల డబ్బు ఖర్చు పెట్టి .. హోమర్దింగ్స్.. టీవీ లో .. న్యూస్ పేపర్స్ యాడ్స్ తో ప్రచారం జరిగేలా చూస్తూ..  ఎక్కువ జనానికి దగ్గరై.. క్రమ క్రమంగా .. ల్యాండ్ సేట్ఠలెమెంట్స్ .. బ్లాక్ కరెన్సీ వైట్ చేయడం .. దందా అంతా బాగానే నడుస్తుండగా .. అతనిని .. ఎలక్షన్ ప్రచారం  కోసం అడిగినప్పుడు .. వెంటనే ఒప్పుకున్నాడు.

 గండకేసారి నియోజక వర్గం లో అతని అనుచరులు.. ఉపయోగించినపుడే భారీ మెజార్టీ రావడం గెలవడంతోఅతని పాత్ర కూడా ఉందని అందరూ ఒప్పుకోవడం మొదలుపెట్టారు.

 అతను .. క్యాడర్ మీటింగ్లో అటెండ్ అవ్వడానికి invite  చేశారు.. అక్కడ తన మతపరమైన వాణి వినిపించి.. చాలామందిని ఉన్మత్తులని చేయడంతో .. గండకేసరి అతనిని దగ్గర చేసుకోవడం మొదలుపెట్టాడు. అతని సలహాలు .. చెప్పిన హోమాలు .. ముఖ్యమైన పనులకి ముహుర్తాలు.. గుడులకి.. ఇంకొన్ని ధార్మిక కారక్రమాలకి.. గండకేసారి తో కలిసి వెళ్లడం.

రాజధానికి దగ్గరలోనే .. అంత్యంత ఖరీదైన స్థలం సేకరించి .. పెద్ద ఆశ్రమం కట్టుకొని.. ఎప్పుడూ ఏదొక ప్రోగ్రాం చేస్తూ .. ఎప్పుడూ మీడియా ఫోకస్లో ఉండేవాడు.. విదేశాల్లో తన భక్తులు ఉన్నారని.. అక్కడ ఆశ్రమాలు కట్టిస్తూ .. ఓ పెద్ద శక్తిగా ఎదిగిపోయాడు.)

షెహనాయి వంశస్తులని కలవకుండా .. ఏ ముహూర్త నిర్ణయం చేయకూడదని.. అందుకే స్వయంగా వచ్చాను.

సత్య నివేశ్ పెద్దగా నవ్వి.. వాడు నీకు చెప్పింది.. నీ వ్యక్తిగత ప్రాణ రక్షణ కోసం.. ఇలా చేయకపోతే .. నీకు ప్రాణ గండం ఉందని చెప్పాడు.. అందుకే పరుగున ఇక్కడకి వచ్చావ్. ? నీ మంత్రస్వామి గురించి నాకు అన్నివిషయాలు తెల్సు..

ఎంతో అంతరంగికంగా మాట్లాడుకున్న మాటలని.. మూడో మనిషి లేని చోట .. ఎలా ఈ సామాన్యుడిని చేరాయో అతనికి ఆశ్చర్యంగా ఉంది. నమ్మకుండా ఉండడానికి లేదు.. లోపల అతనికి సన్నని వణుకు మొదలైనా ..Gandakesari పైకి అదే గంభీరతని చూపిస్తున్నాడు.

సత్య నివేశ్ సృష్టి ఈ ప్రదేశాన్ని తన రక్షాకవచంతో ఒడిసిపెట్టి ఉంటుంది. ఆ గుప్పెటని విప్పినపుడు .. తిరిగి అంతా ముందులా మారిపోతుంది. మన ఆశ్చర్యాలతో సృష్టికి సంబంధం లేదు. అది సృష్టి నిర్విరామ చలనంలో భాగం.

కాని ఆ గుప్పెటని సంగీతం మాత్రమే తెరవగలదు. ఆ సంగీతకారుడి వ్యక్తిగత శీలమూ అంతే ప్రామాణికం .. లేదా జరిగే ఉపద్రవము అలానే ఉంటుంది.

Ganda : మనమా వచ్చిన పని చేద్దాం.. ?

సత్య నివేశ్ మళ్ళీ నవ్వి.. ఆ తర్వాత .. నన్ను నీ ఇంటెలెజిన్స్ బ్యూరో కి అప్పచెప్పి.. నా పుట్టుపూర్వోత్తరాలన్నీ తెల్సుకొని.. అంతం చేసే పనిలో ఉంటావ్… అంతేగా ?

అదంతా .. ఇంకా నువ్వు .. నీ అధికారమనే భ్రమలోనే తిరగడం వలెనే .. ఇంకా కొన్ని గంటలే.. నేను అదంతా వదిలించేస్తాను.. ఇక్కడా చోటు గురించి కదా నీ కలవరం..అది నేను .. నా షహనాయి కళాకారుడు చూసుకొంటాం.

 కాని నీ కోరిక ఇది మాత్రమే కాదు.  చరిత్ర ఎక్కడ నీ సామర్ధ్యం ప్రశ్నిస్తుందో.. ప్రపంచ దేశాల ముందు.. నీ పేరుకి  ఎక్కడ damage అవుతుందోనని .. నీ ఆందోళన  .. అంతేగా ?

Ganda: అతను .. అవునని .. కాదనకా .. ఉండిపోయాడు.

సత్య నివేశ్ నేను మళ్ళీ మళ్ళీ చెప్పను.. నా మాటలన్నీ .. జాగ్రత్తగా విను.. ఆ తర్వాత నీకు మనిషే కనిపించని చోటులోకి నువ్వెళ్ళిపోతావ్ ?

 ఇదంతా ఆసరా లేని పునాది.. విపత్తు లేని మెలుకువ .. శరీరం లేని రెండో సమాధి. అలసటతో ఎక్కుపెట్టిన రెండు నదుల కౌగిలింత .. అప్పుడూ మంచు గోడకంటే బలంగా నిలబడుతుంది.. నది నీరు అమృతమౌతుంది.. ప్రతీ మొక్క ఔషధ మూర్తిగా మారిపోతుంది.

సృష్టి నిండా నమ్మలేనివి చాలానే ఉన్నాయి .. కాని అవేవీ మన0  నమ్మడం కోసం ఎదురుచూడవు.

మనం కేవలం సాక్షులుగా ఉన్నాం.. నిర్ణేతలం కాదు. నీ అధికారపు హుంకారం ఇక్కడ నడిచేది కాదు..నిన్ను తొక్కి పారెయ్యడానికి  .. సృష్టికి క్షణం లో వెయ్యోవంతు సమయం చాలు.

నువ్వు నన్ను నమ్మడం అనుసరించడం తప్ప మరేం చెయ్యలేవు.. ఎందుకంటే .. నేను మానవ అనుభవం లోంచి పుట్టిన వాడిని కాదు.. అలా ఎదిగిన వాడిని కాదు.. సృష్టి తన తాదాత్మ్యం అనుభవం లోంచి నన్ను కని… ఇక్కడకి పంపింది.

గండకేసరి … తనకి తను ఎంతో మేధావినని.. దేశభక్తుడనని నమ్మే .. అతను.. మొదటిసారిగా అవన్నీ కాదని నిలదీసే ప్రయత్నం చేస్తున్నవాడిని.. తనకేం జరుగుతుందో తెలిసి .. ఇంత పెద్ద రాజ్యాంగ శక్తికి ఎదురువెళ్ళడం అతనికి కొత్తగానూ.. వింతగానూ .. సరదాగానూ ఉన్నా.. ఇలా విర్రవీగిన ఎంతో మందిని .. మూడో కంటికి తెలియకుండా తోక్కేసిన అనుభవమూ ఉంది..

 అదే అతని ఆత్మ విశ్వాసాన్ని.. నింపుతూ.. తన ఫోర్స్ ఏ క్షణమైనా అక్కడకి చేరతారని నమ్ముతున్నాడు.

మొబైల్ అక్కడే కారులో ఉండిపోయింది.. వాచ్ చూసుకున్నాడు.. అది ఆగిపోయి ఉంది. కోట్ల విలువ చేసే ఆ వాచ్ ఎలా ఆగిందో అర్ధం కాలేదు. ఓ నల్లని నవ్వు .. పై నుంచి దూకి అతనిని ముంచేస్తున్నట్లుగా కంగారు పడ్డాడు. ఇప్పుడిప్పుడే అతనిలో అనుమానం బలపడుతూ ఉంది.. ఏదో జరగబోతుంది.. అతను పిడుగులోంచి రాలిపడటం గుర్తుచేసుకున్నాడు

సత్య నివేశ్ సమాధులన్నీ వెదుక్కొంటూ .. ఒక సమాధి దగ్గర ఆగి .. పైన చెవి పెట్టి విని .. ఇదే అన్నాడు. గండకేసరి ఇదేనని ఎలా తెల్సు .. అన్నాడు..

 సత్య నివేశ్ లేచి అతనిని చెవి పెట్టి వినమన్నాడు.. నాద స్వరం వినిపిస్తుంది..

విశ్వపు అయోమయం తీర్చే తాళం చెవిలా .. ఆ నాధా స్వరం.. తన పర అనే భేదాలు లేకుండా అధిదేహాల నిద్ర చలనంతో ప్రవహిస్తూ.. దేహ శిఖరపు ఎత్తుగడనే కూల్చి.. శరీర సమైక్య చిత్రిత కనుసన్నలని కడిగి.. ఒకింత ఊపిరి పోసుకున్న పునాదులని జోడించి .. పైకి లేస్తూ .. ఒక వివాస నిద్ర కంపనలోకి లాకెళుతూ .. ఆ నాదం… ఆ నాదం  భూమి మీద ముందెప్పుడూ విన్నట్లుగా లేదు….

గండకేసరి తీవ్ర భయానికి లొనయ్యాడు. అదే మొదటిసారి అంత తీవ్రంగా కంపించడం.

 కాని ఇక్కడ జరుగుతున్నది వేరేగా ఉన్నా .. కేవలం అతను చెప్పింది చేస్తున్నాడు తప్ప .. ఇంకేం అనలేక పోతున్నాడు. నిలదీయాలనుకొన్నా నిలదీయలేకపోతున్నాడు….

అతనిక్కడకి వచ్చింది.. ఆ షెహనాయి వంశం వారిని కలిసి .. వాళ్ళు అది వాయిస్తూ ఉండగా .. మంచి ముహూర్తం చూసి .. శంకుస్థాపన చేయడం.. వాళ్లకి పట్టుబట్టలు పెట్టి సత్కరించి.. మంచి కానుకలు డబ్బు సమర్పించి సంతోష పెట్టడం.. తన మైలేజీ పెంచుకోవడం.. కాని జరుగుతున్నది వేరు.

తన మాంత్రిక గురువు చెప్పినట్లుగా.. వాళ్ళు తరాల నుంచి కాపాడుకొంటూ వస్తున్నా తాళపత్ర గ్రంధం లో ఇలా జరిగినప్పుడు ఏం రాయాలో రాసిందని.. అది స్వయంగా అతనే తెల్సుకొని.. అలా కార్యక్రమం చేయాలని చెప్పడం వలన వచ్చాడు.

కాని ఇలా సమాధిలోంచే .. సంగీతం .. అతని ఊహకి ఏమాత్రం అందడం లేదు.

సత్య నివేశ్ ఈ నగరానికి రక్షా సూత్రం ఈ నాదస్వరం లోనే ఉంది. అంటూనే .. గండకేసరి ఆలోచించే లోపు.. అక్కడున్న ఓ కట్టె తీసుకొని అతని తలపై కొట్టగానే .. గండకేసరి  అంత దూరం ఎగిరెళ్ళి పడ్డాడు. కాసేపటి వరకు లేవడని అతనికి తెల్సు.. ఈ లోపు అతను చెయ్యాల్సింది చాలానే ఉంది.

గండకేసరి ఇది ఏమాత్రమూ ఊహించనిది.. ఏ దాడి తనపై ప్లాన్ చేసినా .. తన ఇంటెల్లజెన్సు టీం దానిని క్రాక్ చేసి ప్రొటెక్ట్ చేస్తారు.. కానిక్కడ తన స్థితే అర్ధం కావడం లేదు.

విశ్వధ్వని ఉబికిన చలాంచల అభీరవం..కన్ను కప్పిన నిద్ర సంపన్నతని కాల్చి పెట్టే .. దేహ చిత్రాల చితి సందడి.. ప్రవాహదర్శని.. ఉనికిని కాల్చి పెట్టుకొన్న నిస్పృహని ఊడ్చి.. మనిషి కథని దులిపి.. చివరి పేజీలో దీపం వెలిగించే రాజస తీర్ధన శృతి స్థావరం .. శరీర ప్రతిపత్తిని వెదికే లయ తప్పిన కెరటాల మహా విన్యాస దర్శనలోని నిద్ర శిఖరాల పంట..

ఉనికి మొత్తం .. సయుధ్య చలనంలో గడ్డకట్టి.. ఆ ఎత్తు మృత్యు శిఖరం ఆకర్షించే చిత్ర జ్వాలల కంటి మెరుపులో పండిన యజ్ఞ ఫలాల ఓరిమిడి సాయుల్య దండనని వెనక్కి పిలిచి .. స్తంభించిన నిద్ర వాకిలో కదిలే ఆయువ్య సన్నాహాల విముకతం లో పడి లేచిన భూమి గుండాలు… నదిని కావలించుకొన్న తపో భూమిలో వేలాడుతున్న నిశాప విపరీతపు ఆయుర్ధ్య విల్లోలా గంటని మరీ బిగించి మోగిస్తూ .. అదే అని ఉండిపోయిన ఆయూప వేదిక …

సత్య నివేశ్ అదంతా .. నీకు అనుకూలంగా మార్చుకొని .. తిరిగి నిర్మిష్టాన్నప్పుడే .. నీ అవివేకం.. కురచ బుద్ధి.. ప్రచార కాంక్ష .. విశ్వ నరుడిని చూడడం రాని నీ అంధత్వం అన్నీ స్పష్టంగా అర్ధమై పోతున్నాయి. విశాలమైన ఈ దేశపు అర్ధం మీకెన్నటికీ అర్ధమే కాదు.

పాలనలో కనీసం లేని నిష్పక్షపాతత  … నిర్ణయాలని కొన్ని వర్గాలకి సానుకూలం చేయడం.. అవసరమనే భ్రమ .. మూల కారణాల్లోకి వెళ్లకుండా.. సమస్యకి పైన షుగర్ కోటెడ్ తీర్మానాలని పూసి .. వోట్ బ్యాంకు పెంచుకోవడానికి విసిరే రాయితీలు  .. అల్పమైన ఎంగిలి మత్తుని విసిరి సమూహాలని నిర్వీర్య మాదకతలో  ముంచడం. అనవసరమైన రెచ్చగొట్టే   ధోరణులతో ప్రజలని ఊచ కోతకి గురిచేయడం.. సమూహం విడిపోయి పరస్పరం కొట్టుకొని .. పొడుచుకొనేలా నిర్ణయాలు తీసుకొని.. ప్రభుత్వాన్ని శాశ్వతంగా పవర్ లో ఉంచుకొనే కుట్ర పూరితమైన పథకాలు.. కట్టడాలు.. అధిక్షేపాలు.. రాజ్యాంగ సవరణలు..

పరవాలేదు.. వీటి అన్నింటికీ ఓ మహా పరిష్కారం నా దగ్గర ఉంది.. త్వరలోనే అది నీ స్పృహకి వస్తుంది. 

స్పృహ లేకుండా పడి ఉన్నా అతనిని చూస్తూ ఈ మాటలే సత్య నివేశ్ అనుకొంటూ..  ఆ నాద స్వరం వస్తున్న చోటుని.. క్షణాల్లో .. ఓ పెద్ద బావిలా తవ్వాడు.. ఇప్పుడు స్వరం స్పష్టమై.. గట్టిగా వినిపించేసరికి … గండకేసరి ఉలిక్కిపడి లేచి.. కోపంగా చూసాడు.

Ganda: నీవన్నీ లిమిట్స్ క్రాస్ చేస్తున్నావ్.. దీనికి నీకు శిక్ష అనుభవించక తప్పదు.. అన్నాడు.

………………………….

Again constructing of karmadwani

మరో వేపు సృష్టి తనకి తానే .. కర్మధ్వనిని తిరిగి నిర్మించుకునే పనిలో పడింది.

 అదొక విస్మయ బంధన .. అనేక నమ్మకాలని .. స్పృహలని వెనక్కి లాగిన ఆడుతున్న ఒక మహా వెకిలింపు.. స్పష్టత లేని మస్తిష్కరాలతో .. ఏం జరుగుతుందో ఎవరి మైండ్స్ లోనూ రికార్డు కావడం లేదు.. ఆ అద్భుతం చాలా నిర్మలంగా జరిగిపోతూ ఉంది.

మహా అశ్చర్య స్వేదం .. అపురూపత వెలిగిన నిత్య ఉత్త్సవం .. స్మశానంగా మారిపోయిన.. తిరిగి మొదలైన అలజడిని తొక్కుకు పోతూ .. కట్టి గడించిన నదీ తీరంలో శిధిల గుట్టల మధ్యలోంచి.. .. గడిచిన తన దాడి గురించిన ఆనవాళ్ళని విసిరి కొడుతూ.. కర్మధ్వని తిరిగి తనని తను నిర్మించుకోవడం మొదలు పెట్టింది.. గుడులు.. మశీదులు.. చర్చిలు.. దుకాణాలు.. సంగీత శాలలు.. చితీ గాట్లు.. గాజుల బజార్లు.. చేనేత వీధులు.. హాస్పిటలు .. ఆఫీసులు.. స్కూళ్ళు.. రెండు రోజుల ముందు ఎలా ఉన్నాయో.. చనిపోయిన దేహాలతో సహా .. తిరిగి అలా యధాతదంగా జీవం పొందుతూ.. సేకరించిన  ఆనవాళ్ళని విసిరికొడుతూ..

తిరిగి లేస్తున్న కేకల నుంచి .. దేహాలు ఛిద్రమైన చోటు నుంచే తిరిగి అతుకు కొంటూ.. నవ్వులు.. ఉత్క్ష్యం అందుకొంటూ .. అంతా ముందులాని మారడానికి సృష్టి ప్రయాస.. ఇదెవరూ ఎప్పుడు చూసింది కాదు. మరో తరానికి చెప్పడానికి ఏమీ మిగలకా పోవచ్చు.. కదిలే నిద్ర దర్శన శిఖరాలని నెట్టుకొంటూ ,.. కదిలే నిద్ర ముడిని వాదులు చేసి.. అక్కడే ఉండిపోయిన శేష భూమి తవ్వకంలో పడి లేచిన నరకపు మృత్యు దండన .. అంతే సజావుగా పైకి లేస్తూ .. ఇంతకీ అర్ధం కానీ సమర్పణ.. సృష్టి .. మనిషికి తిరిగి ఇచ్చిన మహా వివలాయ దర్శన.. కనుమరుగు కానీ ఏకాగ్ర తాండవ చలన .. పక్కకి జరిగి.. దేహం తీరుని మరిగించి .. ప్రాణం కలిపి పోతపోసి .. తిరిగి జోడిస్తున్న ఊపిరిలోంచి తన వెనక కథని వదిలేసి తిరుగుతూ .. అంతా సర్దుకోక ముందే కదలికనే తట్టి చూస్తారు.

యుగాలుగా .. జన్మ ఫలశ్రుతి మహా ద్వారంగా ఉండిపోయిన కర్మధ్వని .. ఏ దాడులకు లొంగక మళ్ళీ కట్టుకొంటూ.. తనని తనే కట్టుకొంటూ.. విస్మయ ముద్రల భయ ఆరోహణ .. స్వర్గ ధామంలో మోక్ష ఋతువుని అంటుకట్టిన మెలివేతలు. గార్హతాలు.. నులిమిన చీకటి ఆయుః రాల్యంలో తలమునకలైన సాయుజ్య నిందని తట్టిలేపే విపరీతంలోంచి .. రుషీ వ్యాక్యం నిజం చేస్తూ .. పునరపి జననం … సృష్టి తనకి తను ఏదైనా చేసుకోగలదనే సాక్షీ భూత తాండవ రెప రెపల్లో పడి .. తొందరలేని అపేక్ష రాశులని తట్టుకోలేక .. ఇక్కడ ఇంతే మిగిలి ఉండనే గుస గుసలో పడి .. వాళ్ళని వాళ్ళే మర్చిపోయే ఉన్మాద గుంభన ..

కట్టడం .. సాయువ్యం .. అనేక్యం .. ఏక ధిక్కరణ ఆయుస్సుని అంటిన కైవల్య తాండవం.. సృష్టి సమయ పాలన అర్ధం కాని ఉపేక్ష తీరంలో కలబెట్టిన ఊపిరి రాతని మార్చి పోతూ.. చిత్ర మాంధత తీరు అర్ధం కాక .. కొంతమంది.. ఏళ్లగా అక్కడే ఉన్న సన్యాసులు మాత్రం దీనిని గమనించి.. ఎన్ని పురాణాలు తిరగేసినా .. ముందెన్నడూ ఇలా జరగలేదని.. ఎంత పెద్ద సాక్షీ భూత మైన సృష్టి చర్యని .. ఈ సమూహం ఎలా అర్ధం చేసుకొంటుందని అనుమాన పడుతున్నారు.. కర్మధ్వని నాలుగు మూలలకి నడుస్తూ .. అంతా గమనిస్తూ … మహా ఆనందంలో మునిగిపోతున్నారు.

స్థితి అనోయం.. మట్టి తోడుకొని చలన గతి.. మేటలు కాంక్రీట్  దిమ్మలు.. స్టీల్ రాడ్లు .. మరెన్నో చిత్ర గదుల్లో తచ్చాడుతున్న జాగృత కథనాలతో .. ఆశ్చర్యం ఒడిసిపోయిన నడకలని ఊపి .. గతం చేరదీసుకొన్న ఇంకివేతలతో కదిలే నిద్ర సముదాయాలని కాల్చి .. తిరిగి పురుడు పోసుకునే విస్మయ క్షణం .. అది ఏ మీడియా రికార్డు కి లొంగడం లేదు.. చిక్కని చీకటి .. మంచు .. పొగలో తిరిగి ఏర్పడి.. ఒక్కసారిగా అదంతా వెళ్ళిపోగానే .. కంటి ముందు .. ముందు ఉన్న మహనిర్మాణం.. కనిపించే దేహ ఋణం .. అప్పగించిన సరిహద్దు ముక్కలని అతికి .. దూరం జరుగుతుంది.

 మరింత చెదురు మదురు కల్పిత సారళ్యంలో పడి తిరిగే .. ముఖాలన్ని వదిలేసి.. ఉనికిని మరింత కలిపి చుట్టిన శరీరాలతో.. కుటుంబాల కుటుంబాలు మళ్ళీ లేచి .. వాళ్ళ ఇళ్ళకి ముందులానే వెళ్లిపోతున్నాయి.. కొందరకి మాత్రం జరిగింది  కేవలం ఓ కలలా గుర్తుకొస్తుంది. అది ఉండీ లేదనడానికి లేదు. కలిసి తెల్లారి పోతున్న మారకాలని తుడిచి కథనే .. మరిగించిన ఖాళీ నిద్ర మూర్తులని జోడిస్తూ .. అక్కడే పోత పోసిన కథలనే మరింత చిక్కబడ్డ గొంతుతో తోడిపోస్తారు.

గర్భధారణలోంచి పెల్లుబికిన నీటి గుడి.. పైకి లేచి.. బంగారు గోపురం మెరిసి.. ఆ తర్వాత అదంతా రాతిగా గట్టిపడటం.. స్వముఖత యాతన దండ గుచ్చిన మంత్రోచ్ఛారణలో వేళా జన్మ నడిచొచ్చి తిరిగి క్యూ లో.. సముదాయాలు.. మ్యూజియంలు .. హాస్పిటల్స్ .. మాల్స్ .. రైల్వే .. బస్సు. పోలీస్ స్టేషన్లు.. మురికి వాదాలు.. ఆశ్రమాలు.. చితి రేవులు .. నదీ సంఘాతంలో ఊగిసలాడే పడవలు.. లాంచీలు.. బిజినెస్ షిప్లు.. ఒక భుజం బరువెక్కినప్పుడు ఆరబెట్టిన సంపదని జోడిస్తూ .. ఉనికి మొత్తమూ ప్రశ్నర్ధకమై .. ఈ ప్రత్యేక కరుణేందుకో అర్ధం కాకపోయినా .. తిరిగి మొదలైన తేదీలు ఏమి చెబుతాయి.. తర్వాత రోజుల్లో.. అదీ ఒక అనుమానమూ.. కొంచెం సిగ్గుతో జరిపిన నిరాశ .. అంతలోనే ఏదీ ఆగదని గమనిస్తున్నందుకు సరిపోయిన లెక్కలు.. తర్వాత రోజుల్లో ఎలా మారతాయి.. అడిగింది అలాగే చెప్పడానికి భూమి మీద ఉన్నవాడెవ్వడికీ సాధ్యమే కాదు.

భూ స్థాపితమైనవన్నీ తిరిగి పైకి స్పష్టంగా లేస్తున్న .. ఎవరికీ అవి రిజిస్టర్ కావడం లేదు. జనం ఈ అద్భుతం అర్ధమయ్యే .. కాకుండా.. కలకీ .. వాస్తవానికి మధ్య సరిహద్దు రేఖ గీసుకోలేక అల్లాడుతూ … కొన్ని వెదుక్కొంటూ వెళుతున్న వేల కాళ్ళు .. కళ్లు … కనుమరుగు కాని ఏకాగ్ర తాండవ చలన .. పక్కకి జరిగి.. దేహం తీరుని మరిగించి .. ప్రాణం కలిపి పోతపోసి .. తిరిగి జోడిస్తున్న ఊపిరిలోంచి తన వెనక కథని వదిలేసి తిరుగుతూ .. అంతా సర్దుకోక ముందే కదలికనే తట్టి చూస్తారు. ఇక దీప చలనకీ ఇదీ అని చెప్పుకోలేని దిశా నిద్రని రొప్పిస్తూ .. కథలు లేని దేహ వర్తన నలిగి.. ఉండిపోయిన రుణ గతుల కల్లోలంలో తిరిగే ఆయుస్సుని పోషిస్తూ .. కప్పుకున్న వరద ముద్రాలని కప్పుకొని దేహ కల్మష మూర్తులని అప్పగించిన చీకటిలో అంతా జరిగి పోతుంది.

గతి సవరించిన సాయుజ్య తాండవం.. సమయ తాకిడిని చెప్పుకోలేని.. ఇగిరి పోయిన చీకటితో ఊపిరిని జోడించే తమకపు ఆయుస్సుని కనిపించే కదలికనే .. చెప్పుకొన్న తాండవ గుర్తుని మార్చి పెట్టుకొంటూ.. చలన భాగాలని .. తొందరగా సర్దిన నాజూకు మూర్తులని స్వస్థతకి దగ్గర చేస్తూ .. అక్కడే వణికిపోతున్న విపరీతాల మధ్యనే కొంత నిస్సత్తు తీరికని కప్పుకొంటారు. ఇలా తిరిగి చల్లని మగతని కప్పి .. చలన కర్కశ కదలికనే మోసం చేస్తూ .. కప్పిపెట్టుకొన్న చలన మూర్తులని సరిగా చెయ్యని జోడింపులని కథన చిత్ర ఋతువులని కప్పి .. వెనకగా ఉండిపోయిన ముగింపుని .. అక్కడే తిప్పి రాసిన కౌగిలి ముందు కూలిపోయిన  అడ్రస్లు..  

ఎగదోసిన కీడుని కాదని .. మరింత చల్లని కౌగిలో సృష్టి ఈ వరాన్ని ఎందుకు ధారబోసిందో.. ఏదీ అర్ధం కాదు.. అర్ధం కావడానికి అర్హత మిగిలే లేదు.. సవరించడానికి ఇంకేం దగ్గరలేదని . మరింత పై ఎత్తుగడనే .. ఉంచేసి ఆ పక్కకి జరిగి .. తిరిగి నిలబడతారు. చూపుల విడిదిని .. నిద్ర చాటుని సరిపోల్చక నిషా రాత్రుల్ని వెలిగించి.. తనతో తానే ఉండిపోయిన తడి రాత్రుల్ని కలిపి పెట్టుకొన్న చలన మీమాంసని సరిచెయ్యక ముందే కట్టిన చీకటి ఆసరాలు. అప్పగించుకొంటూ మాయమైన చలన ఊపిరిని జోడించి .. వడపోసి.. నిర్మితిని గాలించే తాండవ మహా యజ్ఞంలో పడి తొందరగా ఉండిపోయిన దేహ జారుని అరగదీసి ,,, నడక నుంచి పరుగుని వేరుచేసి.. ఒకింత విస్మయ ద్రవ మూర్తిని తిరిగి పోతపోసి.. అనుకున్నట్లుగానే నింపి .. పైకి జరిపిన దేహ నిద్రని కదిలించే నిప్పు చెరుగుల గర్భ దోషం లోంచి .. పైకి   లేచిన నిద్ర కలతలు.

సంకెల సంధి చెప్పిన నిద్ర గతులని అమరిస్తూ .. దూరం జరుపుకొని .. దగ్గర చేసుకొన్న నిర్మాణ రాశులతో చేతులని మార్చుకొని.. జోడించిన దండనతో తలపట్టుకున్న మగత పేజీలు..ఎవరు విదిలించిన మంత్రదండమిది.. ఆచూకీ తెలియని అతి పెద్ద చమత్కారం..కొంత నమ్మకం .. ఇంకొంత ఇలాగే ఉంటుందా అనే అనుమానం.. కాల్పులేని మహా సన్యాసం మరిగి శ్వాస చప్పుడుని కదిలించే దేహ ఋణం  పాతి పెట్టిన గాలి లుంగలు .. పోటు పెట్టిన నాల్కల చూపు.. మాట లేని కన్ను విప్పార్చుకుని.. కేవలం నిర్మల జ్ఞాన దృష్టి ఉన్నవారికి మాత్రమే కనిపిస్తూ .. ఒక మాయా సాధ్యపు .. అనులోమ వికర్ష .. అంతలోనే మరో నమ్మకం కట్టుకొన్న ఆకర్ష..

                                                                   ………………….

2^nd CHAPTER

ప్రేమ .. వియోప దేహభూమి

దేహం నిండా నిండిన పాదాల చప్పుడుని మోస్తూ.. నిశిత పగలని కాపలా పెట్టిన అడుగుల తలకిందుల ఎత్తుగడనే కనిపెట్టక ముందే సృష్టి తన దీర్ఘ వాకిలి చర్యని కాల్చుతూ .. వికార దర్శన కృతుల పొడిని అద్దిన చీకటి వాలులో .. పొడవైన ఉనికి నిద్ర రీతులని కడిగి.. వార్చి పెట్టి.. కథన మూర్తిని ఏటవాలుగా ఉంచేసి నీటి అడుగున చెప్పుకొన్న నిద్ర విపరీతంలోకి దేహం ప్రవేశించి.. తన అనుమాన పోలికలని కుదిపే జాగూరక సందడి కప్పుకొంటూ.. ఇంకా వీలుకాని గోడలని ఊపి .. కొత్త కలని అందిపుచ్చుకొన్న ఝాముతో కదిలే గాలి కొండల గుచ్చం ఊడదీసిన ఉనికి మొత్తం .. ఆ నగరపు చీకటి ముక్కలో దాక్కొని.. ఇంకేదో చెప్పడానికి దగ్గరకి జరిగినప్పుడు.. వికార దోసిలి పొడుగులో ఉండిపోయిన తలుపులు..

అవి గుడెసవో.. ఓ పెద్ద మహలువో.. అంటే ఆమె వింతగా నవ్వి.. ఇంకా ఈ అమాయక నిద్ర గడపాలనే ఆశ ఎందుకు? అంతా  వదిలి.. నాతో మృత్యువులోకి రాలేవా? అని..

అతి పెద్ద దేహ రగిడింపులో .. ఉనికిని సగం చేసుకొని .. నిద్ర గుంజాటనల  వేడికి పట్టుకొన్న వీధులని పెనవేసి ముద్రలతో.. ఇంటిని ముద్ద చేసిన కంటి సన్నాహా రీతులని తిరగదోడి.. అక్కడే ఊరేగే నటనలని కాల్చి .. వాళ్లు ఇక దగ్గరకి రాలేమంటారు.

తేల్చుకోవాలని.. పొద్దు పండాలని .. ఉబికిన కంటి రసాయనాల దీర్ఘ సందడి కౌగిలిలో … కలిపి చుట్టిన జ్ఞాత రాశుల ముట్టడిని కమ్మేస్తూ … గతం దీర్ఘ మంథన గడువు జవాబు చెబుతుంది.. కానీ ప్రశ్న ఇంకా అర్ధం కాలేదనే వాళ్లు చెప్పి చెప్పి ఆయాసపడతారు.

ఇదంతా ఎందుకు ? ఏమిటి? ఎలా తెలుసుకోవాలని? అక్కరలేని ఆయాస పడుతూ.. కప్పి పోయిన ఉలిక్కిపాటుని పెద్దదైన గడువుతో చెప్పి పెట్టి .. తనింకా రానందుకు కోపం సగంలో వదిలేసి.. ఇరుక్కుపోయిన నీరసం సగంలో మరిగించి.. అక్కడే కూర్చొండిపోయిన కదలికనే కనిపెట్టి.. ఆ ఎత్తుకి అలసటని ఊరేగించి.. హద్దుని చెరిపేసి.. కనబడని నిద్ర తవ్వకాలని మరిగించి.. అదే అక్కడి మెలుకువని మోసం తో నమ్మించి.. మూలకి తోసేసిన భూమి చోటు.

చీకటి.. ఆకలి.. మురికి.. రోజూ చావులు.. కొట్టుకోవడాలు.. దౌర్జన్యాలు … మతలబులు.. రసి వ్యాపారాలు.. డ్రగ్ దందాలు .. సుఫారీలు.. సెటిల్మెంట్లు .. ఆడ మాంసాల అమ్మకాలు.. రోగాలు.. ఇంకా ఎన్నో.. అదీ భూమా? అధోలోకంలో ఎన్నవదో తెలియని లోకంలా కనిపించే ఆ  మురికివాడ.

సత్వ నీరాజన ఎత్తుగడలా ఉండిపోయిన సాయుధ్య భూమి ..నల్లకవచపు దేహం శత్రువు మీద వీరోచితంగా పోరాడుతున్నప్పుడు .. ఎలానూ ఓడించలేమని .. చాటుగా ఓ పదిమంది దూకి … పొత్తి కడుపులో బలంగా కత్తిని  దించి నపుడు .. ఎగిరిన రక్తంలోంచి పుట్టినట్లు … అలజడి ,,రక్తమూ ప్రవహించే డ్రైనేజీలు .. కుప్పతొట్టెలు.. చెత్త డంపింగ్ యార్డులు .. తుప్పు పట్టిన రైలు బోగీలు.. మెడికల్ వేస్ట్లో పిండాలు.. రక్తపు glowsలు.. పేగులు.. గర్భ సంచీలు..

భువని .. అక్కడెలా ఎవరికీ పుట్టిందో.. ఎక్కడ నుంచి వచ్చి ఇక్కడ తేలిందో.. ఎవరికీ తెలియదు.. ఒక డ్రైనేజీ పక్కన .. కొంచెం బలంగానే వేసుకొన్న గుడిసె ఆమెది.

అందం .. తేలితేటలు.. హుషారు. ఎంత ఉన్నా. అయస్కాంతము.. విద్యుత్.. బెల్లం నుంచి అప్పుడే తీసిన వేడీ వేడీ పాకమూ . కొంచెం  కాఫీ  పొడి.. చిక్కటి పాలు మరిగించిన వెన్న .. మిక్సీలో బాగా గ్రైండ్ చేసి .. ఆ పేస్ట్ ని ఓ అద్భుతమైన కళాకారుడు పోత పోసి బొమ్మ చేస్తే .. ఎలా ఉంటుందో .. అలా ఉంటుంది భువన.. ఎక్కడ  పుట్టిందో.. ఎలా పుట్టిందో .. తెలియదు .. కానీ పుట్టడం చాలా ప్రత్యేకంగానే పుట్టింది.

పరుగులాంటి నడక .. పరిగెడుతూనే .. మగ కన్ను దాహాన్ని అంచనా వేసి దూరం జరిగే నేర్పు. అదే కళ్ళతో ఎర్రని హెచ్చరికనీ విసరగలదు..ఒడిసిపట్టి కాలు మెలివేయగలదు.  ఎర్రని పెదాల మధ్య మంచు తొలచిన మంటతో చితి కాగుతున్నట్లు  .. దగ్గరగా వెళ్లిన వాడికి .. వేడీ.. చలీ .. రెండూ ఒకేసారి.. అర్ధం కాక కొంచెం దూరంలోనే ఆగుతాడు.

 తానొక స్త్రీననే స్పృహ తక్కువగా ఉండి .. మగ.. ఆడవాళ్ళకి ఒకే రకమైన దగ్గరితనంతో ఉండడంతో.. చాలా మందికి ఆమె తో ఉండడం ఓ సరదా.. కాలక్షేపం.. మజా .. కొంచెం నరాల్లో గుంజి వదిలిన ఫీలింగ్.. అంతకు మించి ఏం ఆలోచించాలన్న .. వాళ్ళ గొంతులోకి .. ఎర్రగా కాలిన ఇనుప చువ్వ దిగినట్లై.. ఏం జరిగిందో అర్ధం కాక అక్కడ నుంచి పరుగులు పెడతారు.

భువన .. మాలీష్ ఆయిల్స్ .. జుత్తు పెరగడానికి.. కీళ్ల .. వెన్ను.. మడమల నొప్పులకు ఆయిల్స్ అమ్ముతుంది.. చాలామంది ఆమెతో డబల్ మీనింగ్ లోనే మాట్లాడి వాళ్లకి కావాల్సినవి తీసుకు వెళుతున్న భరిస్తుంది. బహుశా వాళ్ళ వెకిలి బలహీనతల్నిఓ రకమైన జాలితో మోస్తుంది.

అవి  ఎక్కడ నుంచి తీసుకొస్తుందో తెలియదుగాని.. మరీ ఖరీదు ఉండవు.. చాలా బాగా పనిచేస్తాయి.. కొంతమంది ముసలివాళ్ళకి.. తనే స్వయంగా రాసి ఉపశమనం కలిగిస్తోంది. కొంతమందికి చివరి క్షణాల్లోనూ ఒక తెలియని ఊర్ధ్వ భావనతో శాంతిని పొంది.. ప్రాణం విడుస్తారు. ఎంత పనిచేస్తుందో .. ఎంత విడిచేస్తుందో ఎవరికీ అర్ధం కాదు. అలాంటి ఆయిల్స్ బజారులో ఎక్కడా దొరకవని.. దొరికినా అంత చౌకగా అసాధ్యమని వాళ్లకి తెల్సు.

 ఆమె అంతగా డబ్బుని పట్టించుకోదు.. తను ఇవ్వగలిగింది ఉందంటే వెంటనే ఇచ్చేస్తుంది.. కొంత మంది డబ్బున్న పార్టీలని పరిచయం చేస్తామన్న .. ఈ ఏరియా దాటి ఎక్కడికీ వెళ్లానని ముందే చెప్పింది.. ఆమెకి ఎవరూ లేరు.. తనకేం దాచుకొనే అవసరమూ లేదు. ఆంత అందంగా ఉన్నా .. ఎప్పుడూ ఏ మగవాడితోనో క్లోజ్ గా ఉండటం వాళ్ళు చూడలేదు. తన పట్ల తనకి ఓ స్పృహ ఉన్నట్లే ఉండేదే కాదు.

ఆమె కేవలం ఆయిల్ తో  వ్యాధులని తగ్గించడమనేదే కాదు.. మృత్యు పరిధిలోకి వచ్చిన వాళ్ళని ఒక చిత్రమైన రిలాక్సేషన్ ఇవ్వడం.. ఒక పూర్ణమైన శాంతి కలిగేలా చేయడం.. తాగి .. రోడ్లపై ఊపిరిని వదిలే వారిని పట్టించుకోవడం.. ఆమె చేస్తున్నది వాళ్లకి పూర్తిగా అర్ధం కాకపోవచ్చు.. ఆమె పట్ల గౌరవం ఇవ్వడం వాళ్లకి తెల్సు.. అతన నమ్మకమూ వాళ్లలో ఆమె పట్ల ఉంది. ఆమెని ఇక్కడా .. ఎక్కడా అని లేకుండా అక్కడా  అక్కడా .. చూసామని అంటారు.   ఆమె ఏం చేసినా నలుగురికి ఉపయోగ పడేదే చేస్తుంది కాబట్టి.. ఆమె ని ఒక దేవతలా భావించి.. ఎవరో అనుమానంతో చూసేవారు కాదు.. తాగిన వాడు చూసిన అదే స్థితి.. ఒక అపురూపం .. వాళ్లకి ప్రాణ రక్షా అన్న నమ్మకం

తనతో తను లేని .. మసక మూర్తులపై చంచలీయ బభద్రతతో తెలియని నిద్ర ఆరోపాలని తలపట్టుకొంటూ  శశీమత పోలికలు.. తేల్చిపోని అప్పగింతలతో.. శరణు మూర్తుల తడి పొడి లాలింపుని.. ఒక సమర్ధ అయోపితగా ఇంకిపోని చంచల నిద్ర తమకాలు.. పరిధిని దాటి రెండో గట్టు పై శరణు శ్వాసని గిలిగించిన చావు తలపోట్లతో కన్నుని దాచి .. వాళ్ళు వలయ త్రిమూర్తంగా చేరదీసుకొన్న నడకలు. విప్పి కుప్పపోసుకొన్న తర్జన నిద్ర దోషాలతో కలబెట్టిన ఊపిరిని ఊడదీసి .. అక్కడే దిగబడ్డ కంటి నీరు.

మృత్యు స్వాధీనత ఒరిగే సంకల్ప మహానీడ లో ఎదిగీ ఎదగక .. కనిపెట్టి  కాటేసే నిద్ర జాతుల వేటలో చావొక క్రీడ .. చాలా మామూలుగా కదిలే ఒక ఉన్మత్త అవలీల .. పెద్దదికాని ఊగిసలాటలో కాటుక పులుముకున్న కాళ్లతో గెంతుతోనే .. గొంతులని నొక్కేసే వినోదంలో.. పిచ్చి మసిలిన దేహ తాండవ అహీరమత .. ఉండీ లేకపోయినా అణుకువని ఎత్తి   రాల్చిన కంటి నొప్పిలోకి ఆయిల్ని పోసి మంట పెట్టినట్లు.. చితి నిద్రలో చలి కాచుకోవడం.. సమర్పిత ఆయాస కల్లోలం .. విసిగిన ఎద్దడి కప్పివేతల్లో పడి కొట్టుకొనే నాడీ పూనకం..

నది ఒడ్డున ఉండే మురికివాడ అది.. అక్కడ నుంచి పడవలతో వేటకి వెళ్లి బతికేవాళ్ళే ఎక్కువమంది. అక్కడ చాలా దొరుకుతాయి.. ఆరోగ్యం నాశనం చేసేవి.. నాటు సారా..రక రకాల చౌకబారు తిండ్లు.. గంజాయి..చీప్ క్వాలిటీ డ్రగ్స్.. ఇంకెన్నో.. ఏదో ఒక వడ్డీకి అవసరానాకి ఆదుకొనే .. డబ్బు పిండేసే వ్యాపారులు.. .చీకటి కెరటాలతో పర్చుకొన్న నీసు వాసనల ప్రపంచం….

అర్ధరాత్రులు.. ఒకోసారి ఆమె ఒంటరిగా పడవతో.. క్రూరమృగాలు… భయంకరమైన విషపు పాములు తిరిగే తిరిగే దీవిలోకి వెళ్లడం చూసామని.. అక్కడే ఏవో ఔషధ మొక్కలతో .. ఈ ఆయిల్స్ చేస్తుందని మాట్లాడుకొంటారు.. ఆమెని ఎంత అడిగినా ఏమీ చెప్పదు. ఆమెలో ఇంకేదో శక్తి ఉంది.. కానది .. నలుగురికి మంచి చేసేదే కాని నష్టం చేసేది కాదు.. అందుకే ఆమె ఏం చేసినా .. చూసే చూడనట్లే ఉండి.. ఆమె పనికి అడ్డురారు.  నేను ఇక్కడే గుడిసెలో రాత్రి పడుకున్నాగా? అంటుంది. కానీ ఆమెని ఒప్పించడానికి నేరుగా చూసినవాళ్ళే ఇంతవరకు లేరు.. అందరూ దూరం నుంచే.. అలాని ఆమె ఆయిల్స్ ఇచ్చే హాయి ని వదులుకోలేరు. డబ్బుకి అంత పట్టుబట్టదు.. లేవంటే. ఉన్నప్పుడే ఇమ్మంటోంది.. ఇస్తే తీసుకొంటోంది .. ఇవ్వక పోయిన అడగదు. గుర్తు పెట్టుకోదు.

ఏం కావాలి ? తెలియని ఓ నిర్బంగయ చలనంలో పడి తలకిందులుగా తిరుగుతూ.. తేమతో తడిచిన కన్నుని చలిత నిద్రలో ఊరబెట్టి.. శ్వాస నిదానమూ… అరణి పుండు.. గుంజేస్తున్న నరాలు..కడుపులో నూలు తాడుతో మెలితిప్పన అరుపు.. కథ మర్చి పోయిన అయోమయం.. భరించలేని దుర్వాసన.. చూపు తెరవని కాను.. వెన్నుముకలో కత్తిని తిప్పిన ఆయుస్సు ధార .. పలుకు చిట్లిన గొంతు.. మెదడు లో కంతి .. ఒక చీకటి కత్తుల బంతి పేలినట్లు.. తొడలు చీల్చుకొన్న అరుపు.. గాలి ఖండం ఉరి తీసుకొన్న ఉక్కిరిబిక్కిరి.. ఉనికి మొత్తమూ తడిచి .. కంగారుగా కొట్టుకొనే గుండె.. స్పర్శ మారం తెలియని చర్మం.. గతి సొగసుని మడిచి .. దూరంలో ఉండిపోయిన కలలు .. కోరిక కుమ్మరించిన ఒడిలో .. నిప్పుల కుంపటి మోసినట్లు బాధ.. చిన్న వయసులోనే రేప్ గురైన వారు.. కాన్పులు మోసిన వారు..

 బలహీన శరీరంతో నడవ లేక దేకుతున్నవారు.. అందరూ ఆమెకి పేషేంట్ల్ ..ఒకోరోజు గంట కూడా నిద్ర పోయేదే కాదు.. విసుగులేని సేవ.. తిరిగి వెళ్లలేని వారికి తన ఇంట్లో ఆశ్రయం.. తిండి.. ఆమె ఏం సOపాదిస్తుందో..ఏం ఖర్చు పెడుతుందో ఎవరికీ అర్ధమయ్యేది కాదు.. ఎవరి నుంచి కనీస కృతజ్ఞతని కూడా ఆశించేది కాదు.. తన పని తనది అంతే..  విశ్వం నిగ్గదీసిన సమయ నిద్రనే కలబోసుకొన్న సంక్లిష్ట అయోమయం తో కదిలే దూరం లో పగతో దగ్గరయ్యే దిశాని సరిచేసి.. మళ్ళీ నవ్వుతూ కొత్త ఇంటిని లోపల కట్టుకొన్న దృశ్యం..

ఆమె తనని తాను అర్పించుకొన్న మహా శరీరం .. ఏమీ ఆశించని ఆ ఆత్మ అలికిడికి  వాళ్ళు ఇచ్చే గౌరవం చాలా పెద్దది. . అది రోజు రోజుకి పెరిగేదే తప్ప తగ్గేది కాదు. ఇదేమీ   ఆమె ఆశించి చేస్తున్నది కాదు.. ఖాళీ లేక ఉండిపోయేదే కాదు.. మహా సర్ప దోషం తో నమిలేసిన దుఃఖం తెరిచిన హెచ్చరికనీ వదిలిపెట్టి .. ఓ సహాయం లో కలిసిపోవడం. కర్మ చలనం తో తీర్చుకొని మోక్ష ధార పట్ల ఆమె కి ఏ నమ్మకం ఉందొ లేదో చెప్పలేం.. కాని ఒక అద్భుతం ఆమె భుట్టో తిరగబట్టే ఇదంతా జరుగుతుందని నమ్ముతుంది.

విశ్వ చలనం కొన్ని సరిహద్దు ముద్రలని కనుక్కొని దేహ ఖచ్చిత నిద్రల మధ్యనే తగలబడుతూ.. మృత్యు దీపం పట్టుకొని తిరుగుతూనే ఉంటుంది. తనకంటూ లేని సమయ వికారపు మంధన రాత్రి ఏక బిగిన పెట్టుకొంటూ.. దేహ రాత్రి ఏకం చేసిన ధూళి పండిన గొంతుతో.. మరిగే చకిత ముడుల బూడిదని పూసుకొని.. ఇంకిపోయిన శ్వాస త్రిగుణి రాశిని తవ్వుకొంటూ.. ఇక్కడనే ఉండిపోయిన అలసట ముఖాలని దాటి.. కొత్త గదిలో నేసుకొన్న మంచు గోళాల తవ్వకం కత్తిరించిన గుంజాటనలో మోగే కన్నుని అరగదీస్తూ.. వాళ్ళు కొత్త నడకని వేలాడదీసి ఉండిపోయిన ఖాళీ గదులు.

స్ఖలించిన మంచు తోపుల్లో .. పద తోసుకొన్న నడకని కాల్చి .. నిద్ర సంపదని తవ్వి .. కాళ్ళని బరువుగా నిద్ర నుంచి తోసి.. ఆకలిని మర్చిపోయి చేసే ఈ సేవకి వేరే అర్ధం ఉందా? కథ లోంచి కథలోకి వెళుతూ.. ఇహిత సత్తువలా ఉండిపోయిన కాష్ఠపు మండలాల్లో తిరుగాడే కాళ్ళని కదిల్చే కన్నులో పడిపోయిన విద్యుత్ చలన మాతృకలు. 

…………………..

ఎంతో చలాకీగా ఉండే ఆమె .. అప్పటికి మూడురోజులుగా నలతగా ఉంటుంది.. కొంతమంది గమనించి అడిగినా .. ఏం లేదులే.. అని నవ్వి తప్పించుకున్న .. ఆమె కి తిరిగే ఓపిక రావడం లేదు. ఉదయం గెంజి అన్నం తిని బయటపడితే .. మధ్యాన్నం .. టీ ..bun  ఆమె ఆహారం .. మళ్ళీ రాత్రికే.. రెండు రొట్టెలు.. ఈ మాత్రం తిండికే.. ఆమెలో చిత్రమైన అందం.. నాజూకూతనం.. దేహంలో అందమైన విరుపులు.. శంకాలని మరిగించి పోతపోసినట్లు మెడ.. ఆమె మాటలోనూ .. తెలియని వాన పరిమళం.. మంచు వాకిలో చలి మంటలా ఆమె చేతి స్పర్శ ఇచ్చే హాయి.. కళ్ళలో అప్పుడే మొదలైన సూర్యోదయంలా వెలుగు.. చిన్న ఎరుపు.. మత్తు చీరని దులిపి కట్టున్న చీకటిలా ఆ నవ్వు.. లోపల పడ్డాకా .. అది ఎదుటివాడిలో అలా మరుగుతూనే ఉంటుంది.

ఆ పక్కనే ఉన్న ముసలావిడ.. దెబ్బలాడి.. పనికి వెళ్లనివ్వలేదు.. తనకి తెల్సినవి.. చేయగలిగినవీ .. భువన వద్దన్నా చేస్తుంది.. కొంచం కష్టం మీద కర్వేపాకు పచ్చడితో అన్నం తింది.. కానీ అంతలోనే వాంతి ఐపోయింది.. రుచిగా లేదోమోనని తను తిని చూసింది. ముసలావిడ శుభ్రం చేస్తుంటే భువన కళ్ళలో నీళ్లు.. నువ్వు నాకూ బిడ్డవే అన్నట్లుగా ముసలావిడ ఆమె ని చూసింది.

ఆసుపత్రి కి వెళదాం బిడ్డా? అన్న ఆమె వినలేదు..

తగ్గిపోతుందిలే ? అంది. ఆ మాట ఏదో మాట వరసకి అన్నట్లు లేదు.. తన లోపల జరుగుతున్నది .. తను తెలుసుకొన్నట్లుగా .. ఎంతో నమ్మకం తో చెబుతున్నట్లుగా ఉంది.

ముసలావిడ తనకి వైద్యం చేసిన జ్ఞాపకాల్లోకి వెళ్ళింది.

ముసలావిడ తన గుండె సమస్యకి  ఆమె వైద్యం చేసేప్పుడు .ఒకసారి మాత్రం .. భువన చాలా ఆందోళన పడుతూ.. ఏదో మందు ఇచ్చిన .. నది ఒడ్డునే తిరుగుతూ కనిపించిందని ఎవరో చెబితే ఆమె వెళ్ళింది.. అప్పటికే ఆమె పడవలో ఏడుస్తూ కనిపించినా .. ఆమె దూరం నుంచే .. భువన చేసేది చూసి.. అలా ఉండిపోయింది.. అది ఒక లాజిక్ కి .. మస్తిష్కరానికి అందేది .. ఎంత మాత్రమూ కాదు.. అసలేం జరుగుతుందో ఆమె కి అర్ధం కావడానికి .. చాలా గంటలు పట్టింది. ఇలా కూడా ఉంటుందా ? అన్నదే ఆమె కి చాలా పెద్ద ప్రశ్నగా ముందు ఓ పెద్ద కొండలా నిలబడింది.

అక్కడకి దగ్గరలో ఇంకెవరూ లేరు .. అదొక కొండ చాటు అవడంతో.. అదొక నమ్మకమూ .. సత్యమూ.. ఒక నిజంలోని రహస్య మెలిక .. ఎలా అర్ధం చేసుకోవాలో తెలియని ఓ పెద్ద ఆందోళన .అర్ధమయ్యే కక్ష్యలని దాటి  ఆ దూరంలో ఉండిపోయిన ఓ కసి తీవ్రతలోని చీకటి.. కన్ను చింతించి మరీ కల కాదని స్పష్టం చేసుకోవడం.

భువన ఓ పడవలో కూర్చొని ఉంది.. ఎదురుగా చిన్న గాజు గ్లాసులో నూనె ఉంది.. చిన్న గ్యాస్ సిలెండర్ అది కాగుతూ ఉంది.. ఎదురుగా .. సుమారు 20 అడుగులు .. లావు ఉన్న పాము .. పడగ విప్పి.. ఆ పాత్రని చూస్తూ.. కాసేపటికి .. ఆ మరుగు చూసి.. భువన పాముకి సైగ చేసింది. పాము ఒక్కసారిగా ..దానిలోకి తలను పెట్టి .. మూడు సార్లు కాటు వేసి .. విషం వదిలి.. నిర్జీవంగా పడిపోయింది..ఆమె దగ్గరకి వెళ్లి పాముకి తల .. మొత్తం మంతా నూనె రాసింది.. మరో ఐదు నిముషాలకి పాములో కదలిక .. తిరిగి.. పడవ నుంచి వెళ్లిపోయింది..

ఆ నూనెనే  ఆమె ముసలావిడ వైద్యానికి వాడింది. సంభాలించబడ్డ ఆశ్రయాలు  .. గర్భ నిడిపాముల్లో పాక్ నరాల గగుర్పు పెద్ద మెలికలు చుట్టిన హోరు.. పెద్దదైన గట్టుపై నిర్ణయ కన్నెర్ర చేసిన నిద్రలో జ్వరపు శిల కరిగే మంచు మంటలు.. ఒక్కసారిగా ఏదో జరుగుతుంది.. గ్రహణ నిద్రలో పడి దుఃఖం మామూలు మసకని వడపోసే ఎత్తుగడనే వదిలి జోడించబడే .. కన్నుని కలిపి.. పైకి పైపైకి చేరిన సంతులేనని వడపోసి .. ఒక మెలకువలో ఎగిసిన కెరటాని.. పాముతో కలిపి చుట్టి.. వేగిరపాటు.

ఇది ఎవరికీ చెప్పిన నమ్మరని తెల్సు.. అందుకే తన లోపలే ఉంచుకొంది.. ఆమె ఏదో మరో స్వార్ధం లేకుండా మనిషిని కాపాడాలని ప్రయత్నం చేస్తుంది.. ఎవరి నుంచి ఆశించడం లేదు.. అందుకే ఆమె అలా అన్ని తమ వంతు సహాయం చేస్తున్నాయి.. నేను దీనిని బయటపెట్టి.. ఈ జరిగే పనికి అడ్డం రాకూడదనుకొంది.  ఆమె కి ఈ సృష్టిలో ఉన్న ఏదైనా సహాయం చేయడానికి సిద్ధంగా ఉంటాయని అనుకొంది.. ఆమె ఆ మందుని తనకి మళ్ళీ మరిగించి ఇస్తున్నప్పుడు కూడా .. ఎంతమాత్రమూ అనుమానించలేదు. ఇప్పుడు కూడా  అవే ఆమెని రక్షించు కొంటాయని ముసలావిడ గట్టి నమ్మకం

డబ్బులు లేవేమో అని.. ముసలావిడ డబ్బు ఇవ్వబోతే .. తన దగ్గర డబ్బు ఉన్నట్లుగా చూపించి.. అంత నీరసంలోనూ.. ఆవిడ కాళ్ళ వాపుని చూసి.. ఓ ఆయిల్ ఇచ్చి రాసుకోమంది.. ఆవిడా భువనని వదల్లేదు.. అక్కడే .. ఆ గుడెసెలోనే .. పడుకొని .. రాత్రంతా తడి గుడ్డ వేస్తూ .. అరికాళ్ళకి నూనె రాస్తూనే ఉంది.. దేహపు రంగు మారిపోయింది.. కేకలు తడిమిన దేహ రక్షకే ఇలా కావడం ముసలావిడకి ఏమీ అర్ధం కావడం లేదు.. కనిపించిన దేవుడికల్లా మొక్కులు మొక్కేస్తుంది.. గుడిసెలో అటూ.. ఇటూ.. తిరుగుతూ హడావుడి పడిపోతుంది.

భువన మెలుకువ వచ్చినప్పుడల్లా .. ఈ సేవలేం వద్దు.. పడుకోమని ఆ ముసలావిడకి చెబుతూనే ఉంది. ఇంకేదో చెప్పాలనుకొంటోంది .. కాని గొంతు పూడుకుపోయి మాట రావడం లేదు. ఆ సేవని ఆమె తీసుకోలేక సిగ్గు పడుతుంది.. వద్దని అని బలంగా అందడానికి లేకుండా కళ్ళు మూతలు పడిపోతున్నాయి.

మర్నాటికల్లా ఆమె మరో రకమైన నిద్రలోకి వెళ్లిపోయింది.. దేహంలో శ్వాస తప్ప మరో కదిలిక లేదు.. ముసలావిడ కంగారు పడి.. అక్కడ ఉండే RMP డాక్టర్ ని పిలుచుకొచ్చింది. అతను ఎంతో అనుభవం పండినవాడు.. ఇప్పటికీ నాడి చూసి వైద్యం చెయ్యగలవాడు.. కాకపోతే కొంచెం డబ్బు మనిషి.. కావాలని రోగాన్ని ఇంకో రెండు రోజులు ఎక్కువ ఉండేలా చూసి .. దానిపై సంపాదించగలడు. 

అతను పరీక్షించి.. ఆమె కోమా లోకి వెళ్లిపోయిందని.. ఇక చేయడానికి వైద్యమంటూ ఏమీ లేదని ఆమెగా కోలుకోవాలంతే .. అన్నాడు. అక్కడ ఆమె వైద్యానికి వాడేవన్నీ పరిశీలించినా అతనికేం  అర్ధం కాలేదు.. ఆమె వీటితో అన్ని వందల మందికి ఎలా వైద్యం చెయ్యగలుగుతుందో.. ఆ వ్యాధులన్నీ ఎలా నయం చేయగలుగుతుందో..

 ముసలావిడ అతనిని చూసి.. నీ అనుమానం నాకు తెలుస్తుంది.. ఆమె ఒక దేవత లాంటిది. ఆ చేతిలోనే ఏదో మహిమ ఉంది.. మనసులో ఏ మలినమూ లేదు. ఇదే నిజమని నమ్మడానికి నేనే నీ ముందు ఉన్నానుగా?  .ఎప్పుడో పోవాల్సిన దానిని…

అతను తల ఊపి వెళ్ళిపోయాడు.

మొదటి రాత్రి.;

విసిగించిన రెండు తలాల మధ్యనే బిగించిన తలుపుని అరగదీసి.. కినుక చుట్టిన కాటుక భూమిలో ఊరేగే నిద్ర తడబాటుని నెట్టుకొని.. ఇంకిపోని అలసటని ,, పొడుగ్గా సాగదీసి .. తనతో తను కొత్తగా నడిచిన మృత్యువులో ఇంకేదో ఐపోలేదు.. అతను వస్తున్నాడు.. సమ స్థావర భూమి నుంచి పైకి లేచి .. స్పష్టం కాని దుఃఖం వెంట కదులుతూ.. సుజల దర్శన మాత్రంగా ఉండిపోయిన అనుమానాలని ఉడకబెట్టి .. సంకెల ఊడిపోయిన చలన ధారా కదిలే ఉక్కపోతలు.. శ్వాస ఆచూకిని మరిగించి.. సాయుజ్య శిఖరపు మంతనాల మధ్య కురిసిన బెంగాని కదిలించే .. దృశ్య గ్రహణ సంపత్తిని మోసుకొని.. ఇంకిపోయిన శరీర చలన సరిపోతలు ఇగిరిపోతూ.. అదొక శ్వాస గండం.. మోసపోతున్న ప్రాణ సంకెల వాదులైనప్పటి ఉలిక్కిపాటు.

శబ్దం లేని స్మశానం లో పోత పోసిన అడుగు.. కదిలే ఊపిరి జాడని కప్పుకొని.. జోడించిన నిద్ర కాపలాలపై ..ఉనికిని రక్షిస్తూ .. కదిలే నిద్ర దర్శన ముట్టడిని కలిపి పైకి తేలిపోయిన నాజూకు నిమ్మల మూర్తులని .. కట్టుకొంటూ .. ఓదార్చిన నిండు మోతాదుల నడకని లాక్కొని.. అక్కడే తల పట్టుకొని రొమ్ము వాకిలి అలసటని వెదికి .. ఊరంతా తిప్పి.. కథలోకి లాగి.. రెప్పలా మధ్య తాళం పెట్టిన భవిష్య ముఖాలన్ని కలిపి.. తొందరపడే తోడు మునగాల ఖాళీలని కప్పుకొంటూ .. ఇక్కడే మరో సమాధానం లేక ఉండిపోయిన తేదీలు లేని నిరక్ష విసుర్లు.

అడుగు నుంచి పైకి లేచిన సర్ప గండం ధిక్కరించే కదలికనే మోసగిస్తూ .. కదిలే నిద్ర మూర్తుల కాలి వేళ్ళని ఉడకబెడుతూ .. దేహ శిక్షణ మరిచిన తగువుతో.. ఇంకేదో అర్ధమై కదిలే శరీర కైపుని వడపోసే నడకలానే .. కదిలే కంటిలో ఇసుక పోసిన అలజడి. లోపలి చావుని కనిపెట్టే రక్త గమన పరీక్ష .. చిత్ర జాలం తో ఒడిసిపట్టిన నిద్ర తాండవ ద్రవం నింపుకొని ఓలలాడిన ఊపిరి అగడ్తపై లాక్కొని .. జాడ తెలియని ఓపికని లాగేస్తూ .. ఒకింత ఒరిగిన చీకటి ఇంటిని మంచు తెరలో కడిగి .. తెల్లార్లు.. గమించి కట్టిన నడకనే లాక్కొని ఒరిగిపోయింది హద్దులతో కనిపెట్టిన భయం .. అప్పటి నడకని తిప్పి గాజు బొంగరాల మధ్యనే తీరిక లేని నుదుటి పోటుని చెరిపిన తాకిడితో అంతా మారుతుందా?

ఒక అంచనా నుంచి ఇంకొక అంచనాకి తలకిందులవుతూ .. హద్దుని మార్చి పెట్టుకొన్న కోపం .. భాధ .. ప్రశ్న  చిత్ర కంఠంలో వణుకు.. జ్వర కంపనలో పలవరం.. కలలో ఏదో చూసి అపస్మారక భాషణ .. ముసలావిడ గమనిస్తూనే ఉంది.. తీవరమైన చెమట..ఆమె శరీరమంతా నీలి రంగుకు మారడం.. మరో పక్క  కొద్దిపాటి నవ్వుని ఊడిచేస్తూ చిన్న మూలుగు.. కాళ్ళు ఉండి ఉండి .. పసుపు రంగుకి మారడం.. ఆమె అక్కడే అంతకు ముందు ఆమె రాసుకొంటున్న నూనెని కాళ్ళకి అద్దుతూ ఉంది.

రెండవ రాత్రి ;

ముసలావిడ మాగన్ను నిద్రలోకి వెళ్లి హఠాత్తుగా లేచేసరికి .. కనిపించింది చూసి ఆశ్చర్య పోయింది.. ఒక మంచు ఆవరణం ఆమె చుట్టూ .. తెల్లని మంచు.. అంతలోనే అది కరిగి రంగు నీరుగా .. ఆమె మీద కాకుండా చుట్టూ కురుస్తుంది. అదేదో సన్నని శంఖ నాదం వినిపించి.. ఆమె ఛాతీ మీద చెవి పెట్టి వినిపించి ఆమె ఆశ్చర్యం తో .. ఉండిపోయింది. ఆమె పెదవులపై తేనె .. చాలా వరకు లోపలి వెళ్లి .. కొంచెం పెదాలపై గడ్డ కట్టినట్లు.. ఆమె తన కొంగుకి తడి చేసి తుడిచింది.

సమయ సరిపోతల గుట్టుని విప్పి .. ఉనికి చెదిరిన కంటితో .. విసిగిన నిద్ర చలనం పట్టిన శ్వాసతో .. ఇరుకైన నవ్వుని తాగి.. ఉబుసుపోని మాటలని కాల్చి పెట్టి.. రంజుగా మండిన నిద్ర పూతలతో.. కలిసి చేసుకొన్నా వినని రక్షా ముడిని జోడించే కదలిక. తెలియకుండా ఏదో జరుగుతుంది.. అంతా మంచికే కావాలని ఆమె ఆశగా అనుకొంది. డాక్టర్స్ ముసలావిడ స్కానింగ్ రిపోర్ట్ చూసి.. నాలుగు వాల్వ్స్ బ్లాక్ ఉన్నాయని.. stunts వేయాలని అన్నప్పుడు.. భువన ఒక ఆయిల్ ఇచ్చి .. దానిని గోరువెచ్చగా వేడీ చేసి .. మొదటి ముద్దగా .. అన్నంలో కలుపుకొని తినమంది..ముసలావిడకి వారం రోజుల్లోనే గుణం కనిపించింది.. ఆ తర్వాత మళ్ళీ స్కానింగ్ చేస్తే ..ఆమె కి పూర్తిగా నయమయ్యింది. అదీ ఆమెకి .. డాక్టర్స్ కీ ఆశ్చర్యమే..

మధ్యస్థ గతం .. రెండుగా చీలిన కరకు ముడుల ఇంగిత అనుగ్రహం .. పోగొట్టుకొన్న సమాధి ముద్రలతో  కంటి ముడుల చలన ముద్రలని .. తెల్లారుతున్న నడకలతో .. ఆనవాళ్లతో కలబడే ఉండిపోయిన నిద్ర జోరులతో మసకబారిన ఎండని కాలుస్తూ .. పెద్దదైన చీకటి నిరంజన తీరాలని హత్తుకొంటూ .. కిర్రెక్కి దేహ తీర్మానాలని కలిపే ఒక అలసటకు ఇదొక సంధి స్థలము.. స్థితీ .. గంభీరత బిగించిన క్రియా ముప్పుని తోసిపుచ్చుతూ .. అక్కడే ఆరబెట్టుకున్న సదా నిద్ర పోతలని దేహం చేసి .. శూన్యంలో కలిసిపోతారు. కలిసినప్పుడు.. అంతరిక్ష విన్యాసంలో .. పొడి రాలిన మంచు కాగడాని కప్పిన కంపన నిరూప ధ్వనితో మోగిన కింద కెరటాల గుంపుని మోసి .. అక్కడే ఉండిపోయిన రెప్పలా బీడు భూమిలో దేహం తేలిన మత్తుతో కదిలే ఊపిరి…. మాయం కాని రంగుల తడి.

కలబారి చెప్పుకొన్న అలసర ముంపునీ కదిల్చి.. చిత్ర దాపుల్లో వణుకుని వడపోసి.. కదిలే నిద్ర పూతల విరుపుని మరిగించి.. వెన్నులో కూరి.. ఇంకేదో తెలియని అనుమాన హద్దుని కదిలించే రొమ్ము బరువుల క్షేత్రంలో పడి .. కిందా మీదుగా తిరుగుతూ.. అలా ఉండిపోయిన అడుగుల కొలత. ఒక బిగువు లేని దేహ కణతలని తొలచి.. ఇంకొక చాలిత దర్శ చిత్రంలో కనబడే నిద్ర వాలులో పడిపోయిన దేహ నీలం కనిపెట్టిన విసుగుని దింపుకొంటూ .. పెద్ద నిద్ర భూమిలో పోగైన చీకటి ఆనవాళ్ళని పోగుచేసి .. ఆ పైకి విసిరేసినట్లు..  ఇదే ఇలాగే ఉండిపోవాలని .. చెదిరిపోయిన చోటులో గంటు పెట్టిన ఉరుములతో.. ఇక్కడనే పడిపోయిన ఆనవాళ్లతో.. తోడు తెచ్చుకొని .. వీధులు మళ్ళీ తెరుచుకొని అక్కడనే పునాదులని తాకి రెండుగా చీలిన కంటి రాతలు.

మూడవ రాత్రి ;

కలబాటు ఎండా .. తీవ్రమయ్యే ఒత్తిడి యాత్రని జోడించే అనునయ ప్రార్ధనని కాదని ఊరికినే ఆగిన నడకతో కదిలే యజ్ఞ దీపం కదిలి.. మీదికి చేర్చిన గర్భ స్థలంలో ఆక్రమిత సర్ప దోషాల కౌగిలిని కప్పి .. కొంచెం దూరం చేసుకొన్న కబురు.. మృత్యువుకి మళ్ళీ తెలియని రాకపోకలు.. కలబాటు నడకలా ఎత్తరపాటు..  గర్భదోషం తొలిగించుకొన్న నిద్ర తీర్మానాల్లో పడి పోలిక నిద్ర కలకలం. అక్కడనే ఉండిపోయిన చిత్ర జాతర తడిచిపోయాక ఇక ఏ సమాధానం లేదని కొంచెం తీరిక లేని నిద్ర చలనం ఊడదీసుకొన్న మన్నిక లేని విపరీత కర్మలు. మంగళ తాయెత్తుని జడలో చుట్టి .. పెద్దగా నవ్వి.. తోడు తెచ్చుకొని రాతల్ని కుదిపి .. కథల సారం వదిలేసినా గంటల మధ్య ఇంకాస్త నివ్వెరపాటుని కాల్చే తమక తీర్మాన మునకలని తిరిగి తెచ్చుకొంటూ అక్కడే కదిలే నిద్ర తీరికల ఆయాసం.

 ఒక పాము ఆమెని  చుట్టుకొని..బహుశా అది విలువెల్లా విషం నింపుకున్న నల్ల త్రాచు.. చాలా పొడవుగా ఉంది.. పడగ విప్పి ఆమె నుదిటిని నాలిక తాకించి ..  కాసేపు ఉండి వెళ్లిపోయింది.. ముసలావిడకి ఏదో అర్ధమౌతూ ఉంది.. అందుకే ఏ హడావుడి చెయ్యలేదు. కొయ్యబారి చూస్తూ ఉంది. వయసు అనుభవానికి కూడా అందడం లేదు.. ఎన్నో చావుని.. చావులాంటి కాన్పులని.. శవాలు దాచే మోర్చురీలని.. ప్రభుత్వ ఆసుపత్రులని.. కాని .. ఇక్కడ జరిగే దానికి .. వాటికి పోలికే లేదు.. ఇంకేదో జెరుగుతుంది.. దేవుడు ఆమెని కాపాడుకొంటాడనే నమ్ముతుంది.

మల్లెల వాసన .. ఏవో ఆకులు లోపలి కొట్టుకొచ్చి ఆమెని కప్పాయి.. పై కప్పు నుంచి వర్షం లేకుండానే నీళ్లు కురిసాయి .. ఆమె చేతివేళ్ళు రంగు మారి .. గులాబీ రంగులో మెరుస్తున్నాయి.. శ్వాసలో ఏదో శంఖ ధ్వని లీలగా .. లోతుగా.. మధ్య రాత్రిలో ఆమె లో చిన్న కదలిక .. ముసలామె .. ఎవరూ లోపలికి  రాకుండా .. గుడిసె తలుపు వేసి.. తడి బట్టతో ఆమె ఒళ్ళు తుడిచింది. చీర మార్చింది.. తల మెత్తగా దువ్వి.. బొట్టు పెట్టింది.

 భువన  కళ్ళలో లోంచి నీళ్లు ..  పొయ్యి వెలిగించి జావ కాయడం మొదలు పెట్టింది. ముసలావిడకి ఏదో అర్ధమై పోతుంది.. కదలికనే పసిగట్టి సంతోషంతో తలమున్కలవుతుంది.. ఇల్లంతా శుభ్రం చేసి .. దీపం వెలిగించి.. సాంబ్రాణీ ధూప మేసి.. ఆమె కీ ఇచ్చి.. మంచానికి దగ్గరగా పెట్టింది.. తనకి తెల్సిన దేవుళ్ళందర్నీ తలుచుకొంటుంది. మళ్ళీ మళ్ళీ తనలో తానే ఏదో చెప్పుకొంటుంది.

ఎవరో ఎన్నో గుచ్చి అడుగుతున్న ఆ ముసలావిడ ఎవరికీ ఏమీ చెప్పడం లేదు.. ఒకే మాట .. ఈమె సామాన్యురాలు కాదు.. చెట్టూ .. పుట్టా .. పురుగు.. పాము.. ఆకూ .. అలమా.. మంచు .. దూళీ .. అన్ని ఆమెని కాపాడాలని చూస్తున్నాయి.. ఆమె సామాన్యురాలు కాదు.. అని తనలో తను అనుకొంది గాని ఎవరికీ ఏమీ చెప్పలేదు.. ఆమె కోలుకొని మాట్లాడే వరకు.. ఎవరికీ ఏమీ చెప్పకూడదని అనుకొంది ఆ ముసలావిడ .. చాలా బలంగా.. కంటి మీద కునుకు వెయ్యకుండా ఆమెని చూసుకొంటూ ఉంది.

ఏదో గుడిలా .. దైవ దర్శనానికి వచ్చినట్లు జనం .. ఆమె చూసి .. బయట ఏదో వాళ్లలో వాళ్ళు చెప్పుకొంటూ వెళ్ళుతున్నారు.. బిడ్డకి గాలి ఆడదాని ముసలావిడ గసిరి పంపిచేస్తుంది. ఐనా ఆగకుండా .. ఆమెని బతిమాలుకొని చాలా మంది  వచ్చి చూసి వెళ్ళుతున్నారు. చిరు తిండో  .. ఫలమో.. పాలో .. నూనె .. కొవ్విత్తో .. దీపమో.. చివరకి టీ పొడి.. కాఫీ పొడి..  పంచదార .. పండ్లు.. తువ్వాళ్లు..   ఏదో  ఓకటి ఇచ్చి వెళ్ళుతున్నారు.

…………………………….

మూడో రోజు రాత్రి ముసలావిడ తన నిద్రని ఆపుకోలేక పోయింది..

లోపలెక్కడో భువనకి అంతా సరై పోతుందనే నమ్మకమూ వచ్చినా .. ఎవరితో అననే లేదు.. ఓపికగా తనలోనే ఆ మాటని ఉంచుకొంది. తెల్లవారుఝామున ఆమె నిద్ర పోయి లేచేసరికి .. మంచెం మీద చూసి.. పెద్దగా అరిచించి. అందరూ పరుగున వచ్చారు..

చూస్తే మంచెం ఖాళీగా ఉంది.. దుప్పట్లు శుభ్రంగా  సర్ది ఉన్నాయి.. అగరుబత్తీలు వెలిగించి ఉన్నాయి

ముసలావిడ వాడాల్సిన నూనెల్ని .. ఒక స్లిప్ మీద రాసి మంచెం మీద పెట్టింది.. మిగతా బాటిల్స్ అన్నింటి మీద స్టైకెర్స్ అంటించి.. ఏది దేనికి పనికొస్తుందో .. రాసి ఉన్నాయి.

అందరూ అన్ని పక్కలకి వెళ్లి ఆమె ని వెదకడం మొదలుపెట్టారు. కానీ ఆమె దీవికి వెళ్ళడానికి వాడే పాత పడవ మాత్రం రేవులో కనిపించలేదు.. వాళ్ళు తిరిగి వస్తుందనే నమ్మినా .. ఆమె మాత్రం తిరిగి రాలేదు. ఒకటి రెండుసార్లు ముసలావిడకి కలలో కనిపించింది.. ఆమె ఆ మర్నాటి నుంచి.. తను ఆ మూడు రోజులు చూసిన సంగతులు చెప్పడం మొదలు పెట్టింది.. ఆ గుడిసె ఓ ధర్మ స్థలంగా మారిపోయింది..

 తీరని రోగాలు.. మృత్యువు అంచున ఉన్నవాళ్లు.. ఆనాధలు.. మతి స్థిమితం తప్పిన వాళ్ళని .. అక్కడ ఒక నిద్ర చేయిస్తే కుదుటపడుతుందనే నమ్మకం మొదలైంది.. కొంతమంది దైర్యం చేసి దీవి దగ్గర వరకు వెళ్లి చూస్తే .. అక్కడ ఆమె పడవ కనిపించింది.

ఆమె వాళ్లకి కనిపించలేదు.

శబ్ద చలనం లేని అనాది ఆత్మ తర్జుమాతో .. కలబడే నిద్ర గుహలోని నడక .. పిరికిగా ఉంచిపోయిన గుర్తులని వెలిగించి.. అమాంతం కలబెట్టిన దేహభూమిని సాగుచేసి .. కలలని తిప్పి రాసిన వణుకుని కప్పి.. తీరిక లేని ఆది భోగం మాటుమణిగాక చెప్పిపోవడానికి లేని ఉపేక్షయాలు .. తీర్ధ ముద్రలని అతికించి .. తాళ్ళని తెంపి ముసుగేసిన జాగ్రత్తల సగంలో కోరికని తెంపేస్తూ … చలన గర్భం లో నిశి రాజేసిన మంట….

  గాలించి పెట్టుకొన్న ఇంటి తాళాలు తీసినా .. తప్పి పోయిన కాళ్ళని తిరిగి తేలేనని .. మళ్ళీ చెప్పుకొని .. ఊపిరి చివర రాసుకున్న దేహ నిధి ఒక్కసారిగా బయటపడి .. గోడలని వదలగొట్టిన నిద్ర ఋణం కాపలా పెట్టిన మధ్య తీరంలో కెరటాలు ముసిరినా ఉండిపోనీ సంధి సూత్రాలు కదిలే ఛాయలు.

ఇది ఇప్పటికిప్పుడు రెండో  కథని చెప్పుకోదు.. ఊసూరుమంటోంది.. ఉరిమి చూస్తుంది. ఊరికినే ఆగిపోక నిద్ర తీరుని మార్చి.. కలలో నిండిన ముహూర్త జాలం లో పడి తలమునకలై .. రాత్రి చెప్పుకొని రాల్చుకొన్న ఇరుకు మాటలని వదిలించిన జరుగుబాటుతో కదిలే తీర్మాన నడకలని గుచ్చి .. ఆనక తలుపుని .. దాని గుబులుని  బిగించుకొంటుంది.

పది మంది ఒక జట్టుగా వెళ్లి .. వాన పడుతున్న సమయంలో… పదవికి దగ్గరగా పరుచుకున్న అడివిలోకి వెళ్లకుండా బయట నుంచే చూసిన .. పది పది రకాలుగా ఆ చూసింది చెప్పారు.

ముసలావిడకి .. ఎన్నో అనుమానాలు.. ఆమె మనిషి కాదు.. ఏదైనా దేవతా అని బలమైన అనుమానం.. ఏది ఏమైనా .. తను చెయ్యగలినదేదో చేసింది.. తను కాచిన జావ పాత్ర ఖాళీగా ఉందంటే… తను తయారు చేసిన  జావని ఓ నైవేద్యం లా గ్రహించి.. తాగిందనీ ఆమెకి  లోపల ఎంతో తెలియని ఆనందం .. తల్చుకొన్నప్పుడల్లా పులకించిపోతుంది..

ఆమె శరీరమంతా చైతన్యంతో నిండి.. ఆ నూనెలతో .. కొంత మందికైనా సేవ చేస్తూ ఉండేది.

ఆ సీసాల్లో నూనె ఎప్పటికీ ఖాళీ అవ్వడం లేదని ఆమె త్వరలోనే గమనించినా .. ఈ మాట ఆమె ఎవరితోనూ అనలేదు. ఎవరూ దీనిని ఒప్పుకోరని.. ముసలిది ఏదో చాదస్తంతో లేనిపోనిది అంటగడుతుందని అనుకోనాటారీ ఆమె అనుమానం…. కొన్ని సత్యాలు .. నిజాన్ని మించి ఆశ్చర్యంలో తిరుగుతూ.. ఉనికితోనే ఉన్నా .. కేవలం లాజిక్ కి అందలేదని సాకుతో .. మట్టి కప్పి పూడ్చేయాలని చూస్తారు.

…………………………..

ఇంటిని గాలిస్తున్న నిద్ర తర్ఫీదులు .. చీకటికి రెండో వరమివ్వని నడకని పొడుగ్గా సాగదీసి కంటిని .. నీటి రేవునీ ఏకం చేస్తూ .. చీకటి చిలికిన మీగడతో .. కొట్టి కొట్టి తీసిన గాట్లు..

సత్య నివేశ్.. ఆరోజే తన జాబ్ కి resign చేసి ఇంటికి వచ్చాడు.. అతనికి లోపల చెప్పలేనంత సంతోషం.. దాని ముందూ .. వెనకా లేని దిగులుని నానబెట్టి కథలోకి ముట్టడితో .. తీర్మాన తీరికలై  చిత్రిక పట్టి.. ఇసుక రేవుల్లో కౌగిలిని మరిగించిన పడవల్ని కలిపి కెరటాలతో కప్పిన శ్వాస.

పరిమితము.. నిషేధ శ్రద్ధ .. కౌగిలి దొరకని నిద్ర దోషాలు.. పగిలిన ఊపిరి కుండలో పోత పోసిన దేహ క్రతువులు .. ముట్టడించిన మగత వెల్లువలా వదిలిపోయిన నిద్ర .. తనతో తను లేని ఉద్యోగం.. ఎవరూ లేని అనాధ.. కొంతమంది స్త్రీలు ..ఇష్టంతో ఇంక్లైన్ అయినా అతని తీరు చూసి  దూరం జరిగిపోయారు.

పెద్దగా మాట్లాడాడు.. ఎప్పుడూ కర్మధ్వని కోసమే మాట్లాడతాడు.

ఒక ప్రదేశం కోసం అన్నిసార్లు.. అన్ని రకాలుగా అలా ఎలా మాట్లాడగలరా … అనేది .. వాళ్ళకి అర్ధమయ్యేదే కాదు.. అలాని అతనేం సన్యాసి కాదు.. ప్రపంచ రాజకీయమంతా ఫాలో అయ్యేవాడు.. సినిమా పట్ల పూర్తి ఇష్టం తో ఉండేవాడు.. ఇంటి నిండా బుక్స్ .. ఎప్పుడూ రాస్తూ….

విచిత్రమైన  అనునాదమేదో తిరుగుతున్నట్లు.. ఒక్కోసారి ఏ చప్పుడు లేకుండా .. మాట కూడా వినబడినట్లు ఉండేవాడు.. అంతే వేగంగా పని చేసేవాడు.. ఎప్పటి పని అప్పుడే..

ఏమి ఇచ్చిన ..ఇది నాది కాదుగా అని argue చేసేవాడే కాదు.. వెంటనే చేసేసే వాడు..ఇది రాదు దీనినే అనే వాడు.. అది ఇంజనీరింగ్  నుంచి అకౌంట్స్ వరకు ఏదైనా ..  అది ఎంత కష్టమైనా ఆడిట్ రిపోర్ట్ అయినా క్షణాల్లో పూర్తి చేసేవాడు.. క్రిటికల్ client  మీటింగ్స్ .. చైనీస్ .. జర్మన్ ..స్పానిష్.. ఆఫ్రికన్ …  కనీసం ఇంగ్లీష్ తెలియని క్లైంట్స్ మీటింగ్స్ కూడా .. virtual  మీటింగ్స్ అటెండ్ చేసేవాడు. వాళ్ళ accent లో ఏమాత్రం తడుముకోకుండా మాట్లాడేవాడు. ఏది ఎప్పుడు నేర్చుకొన్నాడో ఆఫీస్ స్టాఫ్ కి అర్ధమయ్యేదే కాదు.

అతనికి ఎన్ని భాషలు వచ్చనేది ఓ పజిల్లా ఉండేది.. ఇది రాదు అన్నదే లేదు.. కానీ సీనియర్ management విసిట్ కి వచ్చినా తనని తను ప్రూవ్ చేసుకోవాలని చూసేవాడు కాదు. ఎవరు ఆఫీసులో ఉన్న .. తన పని అయిపోతే .. వెళ్లిపోయేవాడు..ఆఫీస్ లో  చైర్మన్ ఉన్నాసరే..

 అతనికి ఇప్పుడే తన తలుపులన్ని తెలియని ఏదో దారి మసక మసకగా కనిపిస్తున్నట్లుగా అనిపించి.. ఏదో తేలికైన ఒక ఓరకమైన మత్తు.. కబురు తెలియని .. నిద్ర ఋణంతో కదిలే ఊపిరిని కొంత తెగ్గొట్టి.. ఊపిరి చిత్రం చక్కబెట్టిన ఇంటిలోనే ఇంకేదో తెలియని ప్రయాణం ఊరిస్తున్న అదేంటనేది.. స్పష్టం కావడం లేదు..

ఆఫీస్ లో అంతా పిచ్చివాడిలా చూసాడు.

ఎప్పుడు .. ఎవరినీ .. బెంచ్ మీద ఉంచి కిక్ చేస్తారో తెలియని రోజుల్లో.. ఎంతో ప్రతిభ ,, సిన్సియర్ అని పేరు తెచ్చుకొని..హఠాత్తుగా ఎందుకు resign చేసాడో అర్ధం కాక పిచ్చోడిలా చూసారు.. బాస్ మరి రెండు రోజులు HO కి ఫార్వర్డ్ చేయను.. ఆలోచించుకో మన్నాడు.

వెళుతున్న వాడిని ఆపి .. అసలేంటి నీకు ప్రాబ్లెమ్ అన్నాడు. Management  అతనికి already కంఫర్మ్ చేసింది .. ప్రమోషన్ ఇస్తామని.. అదే అతను చెప్పబోతుంటే..

 అసలేమిటి నీకు ప్రాబ్లెమ్?

మన ఉనికికి అర్ధం ఏంటని? నేనేందుకు ఇలా ఉండటం .. ఇలా ఉండీ ఉండీ ..ఏం జరుగుతుంది?

ఇలా కాకుండా ఇంకేదైనా అర్ధం ఉందా?

ఏం తాగిన .. తిన్న .. ఎందుకు దిగులు పోవడం లేదు.. ?

ఈ సైక్లో స్టైల్ లైఫ్ లోంచి.. కేవలం సెక్స్ అనే ఒకేఒక ఒద్దిక కోసమా .. మిగతా లైఫ్?

పోనీ ఇదంతా జరిగినా .. దాని నుంచైనా ఇంకేదైనా అర్ధం మిగులుతుందా?

ఏ అర్ధమూ కనిపించినప్పుడు .. ఈ లైఫ్ ఇలాగే ఎందుకు ఉండాలి ?

సన్యాసం కానీ ఇంకేదైనా కార్య కారణాల వెంట తిరిగే లైఫ్ నిజంగా ఉందా?

అలాంటిది ఉంటే .. నాకు దానిని అందుకునే అర్హత ఉందా?

ఏదో తెలియడం లేదు.. కానీ ఉండే ఉంటుంది.. అది నాకు నేను తెల్సుకోగలనా?

ఆందోళన .. అర్ధానికి ఏదైనా దగ్గర సంబంధం ఉందా?

ఉన్నప్పుడికి.. లేనప్పుడికీ .. ఇంకేదైనా మార్పు నాలోకి వస్తుందా?

ఈ లోపే అతను ఈ ప్రశ్నలు చెబుతూ.. నేను వీటి సమాధానాన్ని వెదకాలి. అదే రీసన్ అన్నాడు.

సత్యనివేశ్ నవ్వి బయటకు వచ్చేసాడు.. వస్తూ గుమ్మం దగ్గర ఆగి .. ఇప్పటికే ఆలస్యం అయ్యింది ..అన్నాడు.. దేనికి అని అతనడిగితే .. వినబడనట్లే వచ్చేసాడు.

 బాస్ కోపంతో వెంటనే అతని లెటర్ ని ఫార్వర్డ్ చేసాడు.

హయ్యర్ Management కి అతను.. జాబ్ స్ట్రెస్ వలన మానసిక సంతులనం తప్పినట్లు కనిపిస్తున్నదని.. ఇదే కంటిన్యూ ఐతే .. అతను జాబ్ చెయ్యడం కష్టమని.. psychiatrist కన్సల్టేషన్ అతనికి ఇమ్మీడియేట్ గా అవసరమని.. అతని రెసిగ్నషన్ ఇప్పటికిప్పుడు అచ్చెప్త్ చెయ్యడమే బెస్ట్ దేసియన్ అనీ అన్నాడు.

…………………………..

తను సేవింగ్స్ తో కొనుకున్న ఇంటిని .. ఒక 350 స్క్వేర్ యార్డ్స్ స్థలాన్ని అమ్మేసి .. అంతా డబ్బుగా మార్చుకున్నాడు.. కొంచెం దగ్గర సిటీ లో ఓ లాడ్జి తీసుకొని .. మూడు రోజులు ఉండి.. ఆఫీస్ వాళ్ళెవరూ తనని వచ్చి కలవకుండా … మూడో రోజు రాత్రి ఇంటికి వచ్చి బాగ్ సర్దుకొన్నాడు. చాలా వరకు విలువైన సామాన్లన్నీ.. ఆఫీస్ బాయ్ కి .. తన కారు నడిపే డ్రైవర్ కి ఇచ్చేసాడు.. కేవలం బట్టలు .. ఫోన్ అంతే .. అదీ కేవలం నాలుగు జతలoతే…

శుభమి ,, అతనిని ఎప్పటి నుంచో సైలెంట్ గా ఇష్టపడుతుంది.. ఆమె కూడా అనాధ .. వరదని పొట్లం కట్టి .. ఫ్రిజ్ లో పెట్టినట్లు.. లోపలంతా అలజడి ఉన్న .. తొణకకుండా ఉంటుంది.. ఆమె అందం చాలా మందిని ఆకర్షించిన ..మరే పురుషుడికోసం ఆమె ఆలోచించ లేదు. తనకి భద్రత పట్ల భయం లేదు.. జాబ్ అన్నా అంతే .. ఎక్కడైన బతకగలననే ధీమా.. కానీ క్యారెక్టర్ పరంగా .. సత్య నివేశ్ ఆమె కి చాలా ఇష్టం.. అదీ అతనికి తెల్సు..

మంచు గర్భంలో మెరిసిన చందన శిల్పాల్లా వాళ్ళు ఇద్దరి మధ్య ఒక చల్లని సయోధ్య.. కానీ అది వేరేగా మారుతుంధాని .. అతను తెలిసిన వాళ్ళకి ముందు నుంచి అనుమానమే..

 అదే ఒక బలమైన కారణం .. అతనిలానే ఆమె పెద్దగా మాట్లాడదు. సినిమాలు .. షాప్పింగ్స్ను .. పార్లోర్స్ను ఆమె కాలక్షేపం కాదు.. అతని ఆందోళన వెంటనే ఆమెకి అర్ధమైంది.

ఇక అతనిని ఇబ్బంది పెట్టకూడదని అనుకొంది.. కానీ రేపు అతను వెళ్ళిపోతాడనగా .. ఒకసారి కలిసి మాట్లాడాలనుకొంది.

Shubami ; దీని నుంచి నువ్వు ఇంకేదైనా సాధించాలనుకొంటున్నావా?

Satya Nivesh : అతను తల అడ్డంగా ఊపి .. లేదు.

Su ; నాపైన నీకు ఏ రకమైన ఇష్టమూ లేదా?

 (ఆమె కళ్ళలో వరద మూట పగిలినట్లు అలజడి.. అదేం సరైన ప్రశ్న కాదని.. తనకి ఇష్టమైన అతను మరేదో వెదుకుతున్నాడని.. ఆమెకి తెల్సు..)

SATYA : ఉంది.. కానీ .. అదే ఊబిలోకి దిగాలనుకోవడం లేదు..

Su ; అది ఊబి అని నీ అభిప్రాయమా?

 Satya ; కాకపోవచ్చు .. ఒక regularity .

.(. ఏం చెప్పాలనుకొంటున్నాడో అది శబ్దం లోకి ఒదిగిన .. మాటలు దొరకడం లేదు.. ఆమె ఇష్టం లేక కాదు.. కానీ అతని  ఇష్టం వేరే ఉంది.. అదీ ఈ క్షణం లో స్పష్టంగా లేదు. )

Su; పోనీ .. పెళ్లి లేకుండా .. సహజీవనం లో ఉందామా?

Satya : అదీ .. పెళ్ళీ ఒకటిగా? నేను రెస్పాన్సిబిలిటీస్ నుంచి దూరం జరగాలని కాదు. అదొక లైఫ్ స్టైల్ .. నే ఉన్న పరిస్థితిలో దాని నుంచి దూరంగా ఉండాలని.. లోపల ఇంకేదో అలజడి.. నన్ను నేను తెల్సుకోవాలి.. వినాలి.. నాలో నేను కలిసిపోవాలి..  

Su ; పోనీ నా దగ్గర ఉండిపో.. నువ్వు చేయాలను కొన్న చెయ్యి.. ఊరికినే నాతో ఉండిపో .. అంతే..

(ఈ మాటకి అర్ధం లేదని ఆమెకి తెల్సు.. మాట అనక ముందే తెల్సు.. ఐన ఒక అసంకల్పిత ఆందోళన .. తన ఇష్టాన్ని చెప్పాలనే ఓ తొందర .. )

Satya :  నేనేం చెయ్యాలనుకొంటున్నానో నాకే తెలియదు.. బహుశా అది ఈ భూమి చుట్టూ తిరగడం కూడా . నన్ను నేను తవ్వుకోవాలి.. ఒకవేళ దీని తర్వాత .. ఈ లైఫ్ కి  పర్పస్ లేదనుకొంటే .. దానికి తగ్గ నిర్ణయం తీసుకోవాలి.. ఇంకేదో వెదుకుతూ పోవాలి..

 ఇది నీకు సరిపడే విషయం కాదు.. నీకు ఎంతో మంచి ఫ్యూచర్ ఉంది..

శుభము కళ్ళలో నీళ్లు.. వివక్ష రాద్దాతం తోడైన కథా ముద్రలు.. ఏదో చెప్పాలనుకొని .. పెదాలు అదురుతున్నాయి. ఒక్క మాట కూడా వెనకా .. ముందూ లేని అపేక్ష మరిగించిన దేహ గతి ..

చల్లబడిన అన్య స్థలం లో కొట్టుకొనే ఊపిరి అగడ్తని దాటలేక అల్లాడిపోతూ .. కంట్లో దాచుకొన్న బెంగ..

Su ; పోనీ నీతో నేనూ వచ్చేయనా ? అనబోయి .. తనే తల అడ్డంగా ఊపి.. వద్దులే… నిన్నింకా భాధ పెట్టడం సరైంది కాదు..

 Sat : అతను ఆమె తో .. నా బుక్స్ అన్ని నువ్వు తీసుకు వెళ్ళతావా? అన్నాడు..

ఆమె ఆనందంగా తల ఊపింది..

SAT : ఇంకా ఏం కావాలన్న తీసుకో.. మిగిలినవి.. మన ఆఫీస్ బాయ్ కి .. డ్రైవర్ కి ఇవ్వాలనుకొంటున్న

ఒక దారి లేని తన ప్రయాణం లో తిరిగి ఆమెని కలుస్తానా అనేది అతనికి తెలియదు..ఒక నిర్వికారం ఏదో తనలో నిండాలని బలంగా అనుకొన్నాడు.. ఆమె మరో గంటలో తన బుక్స్ ప్యాక్ చేసుకొని .. కారులో పెట్టుకొంది.

ఒక దారి లేని తన ప్రయాణం లో తిరిగి ఆమెని కలుస్తానా అనేది అతనికి తెలియదు..ఒక నిర్వికారం ఏదో తనలో నిండాలని బలంగా అనుకొన్నాడు.. ఆమె మరో గంటలో తన బుక్స్ ప్యాక్ చేసుకొని .. కారులో పెట్టుకొంది.

ఒక చెప్పాలనుకొన్నదేదో .. కొత్త కలయికనే కాగబెట్టి.. ఆవిరి గాలించిన నిద్ర ఓషధిని పట్టి తెస్తూ.. బాధ రెండో నిరాస్విత జ్వరాన్ని నింపి .. పగులగొట్టిన .. విరిగిన పరాయి ప్రార్ధనతో ఒడిలోకి దూకి జలపాత దూరాల దుఃఖాన్ని .. పండిన చీకటినుంచి వేరు చేసి.. ఊపిరిరి అడుగున చెమ్మగిల్లిన ఆయు చక్రం కాల్చుకున్న వివసతో కదిలే చిక్కుల భూమి చోటుని కనుక్కోలేక .. వెనక్కి తిరగని ప్రయాణ దారికి నొప్పిని గాలించిన కంటి పట్టీలని దాటి ఆ పైకి చేరుకొన్న నిడివిలేని పెద్ద రాత్రుల కలివిడి దేహ గర్భం జోడించిన ఆనవాళ్ల కూలడిలో రంగుల నిద్ర కూపం పెద్దగా అరవకముందే తను చేరుకొని.. నా పడవ సిద్ధమని చెబుతాడు.

సమయ ప్రవాహం ఆగదని ఆమెకి .. అతనికి ఇద్దరకీ తెలిసినా … అదప్పటకీ ఆగక పోవడమే మంచిందని .. లేకపోతే ఇంకేం జరుగుతుందోనని భయం ఇద్దరకీ ఉంది.

………………….

ముందుగా ఎక్కడికి తను బయలుదేరి వెళ్లాలనేది .. నిర్ణయించుకోలేదు .. అదీ మంచిదే .. ఇదేమీ సఫలతని చనిపోనివ్వదు.. కథని తోడుకోనివ్వదు.. అరచేతుల్లో పండి.. చీకటికి రెండో ఋణం పూర్తి కాకముందే ఆగిపోనివ్వదు.. ఒక అలార మధ్యంలో తిరిగే దేహ తోడుని నిరాకరించి శూన్యంలో మోసుకొన్న గంటలని తడిమి ఆలోచన కాపలా కాస్తుంది.

ఎన్ని యుగాలుగా ఈ తేల్చుకోలేని పీకులాట ఇది… ధ్వని నియంత్రనల  ముద్రని కదిపి .. అక్కడనే ఉండిపోయిన స్వేద ముంపులు.. ఇరుక్కొని ఉండిపోయిన శరీర స్థలంలో కొట్టి తెచ్చుకొన్న చీకటి దుంగలతో కట్టిన పడవ.. ఆ తెల్ల గుర్రాల రేవులో గుబులు పండించిన నిద్ర తోరణాలతో నిండి .. చలన వశీకరణ నేసుకొన్న లోయలు .. అక్కడే కూలిపొమ్మని చెబుతున్నాయా? మృత్యువు పరస్పరం దేహ జలని ఊరించి .. కట్టి పెట్టుకొన్న నిద్ర రాపిడిని దాటి కొత్త నడకని పోతపోస్తుంది.

నచ్చినట్లు వెళ్లచ్చుగా అనుకొన్నాడు. ఏది ఏమైనా మర్నాటి తెల్లవారు ఝాము .. తను ఇల్లు వదిలేసి వెళ్లిపోవాలని.. ఎప్పటి నుంచో ఇది మాత్రమే నేర్పుతుందా ? సృష్టి.. తడిచిన దేహ నిద్రని కుదిపేస్తున్న సన్నని కంఠాలతో అల్లుకొని.. ఇరుకైన దేహ రాజీలని ముసుగేసి కొట్టిన నది మధ్య అనుమానంలో కిందికి లాగిన వివక్ష మూర్తుల కల్లోలం పగాగా పండించిన పొగల చెట్టు.. పల్చని చూపు.. చల్లగామునిగిన శ్వాస.. ఇంకేదో బరువు వదిలిన దేహ వికారం.. ఇంకేవో అప్పగింతలతో విడదీయలేని అపేక్ష రాశుల వెలుగుని అరగదీస్తూ .. తన ఉంచిపోయిన సాయుధ్య కంటి రాతని మళ్ళీ సానబెట్టే పథకాన్ని సర్ది.. ఇక చాలదా? అని గొంతు పెంచి అడిగింది.

భోజనం చేయాలని పించలేదు.. పళ్ళు తిన్నాడు.. టీ తాగాడు.. సమానులన్నీ ఖాళీ అయ్యాయి.. వాళ్ళు ఎంతో కృతజ్ఞత చూపించి వెళ్లిపోయారు.. నాలుగు జతల బట్టల బాగ్.. ఓ చాప .. వాటర్ జగ్ .. తనూ అంతే.. ఒక్కసారిగా తన లైఫ్ లో వచ్చినా మార్పుకి తనే ఆశ్చర్య పోయి .. అంతలోనే తేరుకొని.. ఊపిరిలో నల్లని శ్వాస నిండినట్లు నవ్వుకొన్నాడు

ఆ రాత్రి నిద్రకి .. నిద్ర రావడానికి మధ్య …

మహా శూన్య ఆవిష్కరణ జరగాల్సి ఉంది.. కనబడని .. నిద్ర తటాకంలో ఊదుకొంటూ పోతున్న శరీర కొరివిని కలిపే నిద్ర తూగుతో .. కలబెట్టిన వడపోతలు మధ్య గారడీని నొక్కి పెట్టిన శ్వాస పైకీ కిందికీ తలకిందులవుతూ.. అక్కడే మిగిలిపోయిన నీటి చెలమల్లో .. నిండా నిండి పోయిన అడుగుల స్లలోలతని బలంగా చేతుల్లోకి తీసుకొన్న కెరట గుచ్చాల కవ్వింపుని పెట్టుకొంటూ.. ఋణం ముగిసిన నడకని కలిపి చుట్టి తాను మరో నిశీధి సగంలో ఆవిరై .. మృత్యువుని దాటినా వెదుకులాట ఒకటి ఉందని.. అనుకోవడంలో ఊది పోయిన అడుగు భాగాల ఉక్కిరి బిక్కిరి..

నిద్ర పొడుగునా వడపోసిన రంగు పొడువుల కాగితపు పడవలు ఎగురుతూ.. ఋణం తీర్చుకొన్న బరువు ఇంటిలో.. తాడు కట్టిన ఆచూకేలని కలిపి .. పేనిన తాళ్లతో … ఛాతీ పై రాసుకున్న ఆమె ఇచ్చిన పచ్చబొట్టు ముద్రలు.. రాత్రి అసంగత సంభాషణగా ఉండిపోయి.. నడకని కడదాకా లాగేస్తున్న తన్నుకులాటలో పడి .. లేవదీసుకొన్న విపరీత సమయాల కన్నుని అతికి .. ఒక చీకటి రెండో నిర్ణయంలో ఊగిసలాడుతూ కొంత గర్భ సంధిని సావకాశం ఊపుగా మండించి తెల్లార్లు మార్చి పెట్టుకొన్న కొండలని అక్కడే పరిధి దాటించక ముందే నిద్ర చాటున దాచిపెడతారు.

ఇదొక సంచార్య నమ్మకమా లేక విశ్వాస దృఢ శరీరాల కడసారి వంచిన పేర్చిన కదలికనే సర్ది.. కొంచెం అడగ చూసిన కవ్వింతల కలుపు ముడిని వాదులు చేసి .. ఎర్రబారిన కన్నుతో .. మసకగా ఉండిపోయిన జ్ఞాన భూమి వంపులో సేద తీరుతున్న ముఖాలు..  అతను ఒక్కసారిగా పైకి లేచాడు.. శుభమి గుర్తొచ్చి .. గుక్కపెట్టి ఏడ్చాడు.. తర్వాత మొబైల్ చేతిలోకి తీసుకొని.. ఫోన్ చేద్దామని .. లాస్ట్ మినిట్లో కంట్రోల్ చేసుకొని.. స్విచ్-ఆఫ్ చేసాడు.. కాసేపటికి కోలుకొని .. గట గట ఉన్న నీళ్లన్నీ తాగేసాడు.

గట్టిగా నవ్వుకొని.. తడి బట్ట కళ్ళ మీద వేసుకొని నిద్రపోయే ప్రయత్నం చేసాడు.

కానీ అతను తీరా తెల్లవారుఝాము లేచేసరికి …

…………………………

అభామిత అభ్యంగం లో పడి నిలదొక్కుకోలేని ఆసరాని కనిపెట్టుకొన్న శరీర వరదలు కాపుగాస్తూ .. ఓకే ఇతమిద్ధం కాని ఒరిపిడి తవ్వకంలో కాల్చిన నిద్ర ద్రోణులని మోస్తూ .. ఇక్కడే కొంచెం ఊరడించే కనుసన్నల నిద్రగతిని మార్చి రాస్తూ .. ఎక్కీ దిగిపోతున్న నడకలని దాటి కౌగిలిని మోసుకొనే .. మగత నివ్వెరల గతుకుల్లో దిగబడ్డ కేకలు. ఇక్కడే తన అనుమతిలేని దేహ ముద్ర మారిపోతుంది..

ఇంతకీ తోడు రాని సవ్య రాద్ధాంతం .. కనపడని భయం తోడు పెట్టుకొన్న ఇరుకు నవ్వులో పడి తలమునకలై  ఒప్పుకొని నిద్రా ధ్వనుల కౌగిలి మసి చేస్తూ ఇంకేం దొరకలేదని .. మాట తీసుకొంటారు.

అతను తన గది నుంచి .. హాలులోకి రాగానే ఏమీ అర్ధం కాలేదు.. అతను మస్తిష్కము లో అది ఎలా register కాబోతుందో అతనికి అర్ధమే కాలేదు.

ఆ రాత్రి నిద్రకి .. నిద్ర రావడానికి మధ్య …

హాలు చాలా పొడుగ్గా మారి .. మహా స్మశానంగా మారిపోయి ఉంది.. తను చాలా సేపు కళ్ళు నులుముకుని.. చల్లని నీళ్లతో ముఖం కడుక్కొని.. మొబైల్ తీసి ఫోటో తీసి చెక్ చేసినా అది స్మశానంగానే ఉంది..

అతనిలోపల ఏదో స్టబ్త్థత గడ్డకట్టినాట్లు అయ్యింది. కార్య కారణాలు అర్ధమే కాలేదు.. ఆ సాయంత్రం నుంచి జరిగినవన్నీ గుర్తుకు తెచ్చుకొన్న .. ఏ మాత్రం అర్ధం కావడం లేదు.. ఎక్కడో ఏదో పొరపాటు జరిగిందా?

కానీ ఒక పట్టనా అర్ధం కావడం లేదు.. ఎవరినైనా ఫోన్ చేసి పిలిచి చూపిద్దామా ? అనుకొన్నాడు.. కానీ దాని వలన ప్రయోజనం లేదని అర్ధమౌతూ ఉంది.

సర్దుకో చూసిన తన నిద్ర గతులన్నీ .. ఇక బిగువున కట్టిపడేసిన నడకలతో వడపోత జరిగి.. కల ఊరించిన దేహ చలనం ఊరటపడే శరీర స్వస్థలాల ముగింపుని మోసగిస్తూ .. ఒక అర్ధం కలయిక .. ఇది ఇలాగే ఎందుకు జరుగుతుందో అర్ధం కానీ కంగారు. సగమనే మాయా దిశలని కప్పే కంగారుని గాలిస్తూ .. తడబాటు లేని నిద్ర స్థితిని కదిపే దేహ ఝాము కి రెండో స్వస్థ మృత్యువుని హద్దుకి లాక్కొని పోయి .. భూమి చుట్టబెట్టిన గంటలని సమయ మైకం తో పట్టి వడపోసిన నిద్రలే .. తొణికిసలాడి.. గొంతుకి అడ్డం పడి..  అక్కడే గాలించినా చిత్ర భూమి తవ్వకాలని జోడించే కథలు.

మహా స్మశానం .. విశ్వపు కదలికకు ఓడిపోయినా మహా శరీరం కాలే స్మశానం. వరదై కమ్మిన నిద్రలేని వడపోసి.. ఉనికిని పీల్చే కంటి ఉరుములు.. ఏది ముందు లేదో .. అదే రెండో చోటులో కదిలిన ముఖాలన్ని మీటుతూ.. కదిలే నిద్ర రాజీలు .. కప్పిపోయిన నుదిటి రాతలు .. అకస్మాత్తుగా అదే చలనం చనిపోక ముందే.. కనిపెట్టుకొన్న చీకటితో  నిండుగా రాలిన కిటీకీలని అంతరః పై పూతలు.. మాంస భస్మాలు.. ఒరిగిన దేహ ఋణం కరిగిన రెప్పలని దాడి చేస్తూ అర్ధమిత కంటి నీరుని వడపోసి .. కంటి నిండుగా తగలబడి ఉండిపోయిన దేహ చలన నిరూప ముడిని వదులుచేసి .. ఉరిమింది.

రాళ్లు నిండిన ఇల్లు .. మాట మోగని గొడుగుని కప్పి .. ఇంకిపోయిన నిరాశ గడువుని తోడుకొంటూ .. ఇంకేం ఉండిపోదని .. తను జాగ్రత్తగా జ్వరపడ్డ దేహ నిందని వడపోసి.. అనుమతిలేని దేహ ఝాములో పడి రాలుతున్న పెద్ద గతుకుల నడక. కంట్లో కొలిమిని ఊది.. మూడు క్షణాల ముందుగా ఉండిపోయిన నాలుగు గుమ్మాల క్షేత్ర స్థలంలో పడి .. అక్కడే కొంచెం నడకని సద్దుకొన్న ఇసుక కొండ .. ఎర్రబడ్డ నది కౌగిలిని మాట్లాడిస్తూ .. కథలే మిగిలిపోయినా ఉండిపోని గుర్రుతో .. హద్దుని ఇక రాత్రం చేసే కొత్త మిగుళ్లు…

ఇంటి నిండుగా భస్మ ఆనవాళ్ల పుర్రెలు.. గోడలన్నీ మసితో పొగబారి .. అలిసిన నిద్ర జారుడుతో .. పడి లేచిన నడకని వార్చుతూ.. అక్కడే ఉండిపోయిన నడకని కౌగలిస్తూ .. వాన సంపదని కాల్చిన దేహ నిదా గ్రాహం .. అంతా అప్పటికే .. రెండో అనుమతిలేని దేహ భోగంలో పడి కొత్త జాగ్రత్తని సరి చేసే పూనకాలే చుట్టేసిన విశ్వ ఋణం. పరాయి ఋణం బరువెక్కిన కదలికతో .. ఉన్నట్టుండి కదిలే దేహభూమి సంతక అవస్థని కలిపి.. పైకి చెప్పుకొన్న నిద్ర గండాలని ఊపి.. చెమ్మరించిన కదలిక పై అనుకోని.. తెల్లని గాజు మంటలు చుట్టుముట్టాక .. ఏదీ అడగడానికి లేదని .. కొంచెం గట్టు కట్టిన కథలని .. ఆరగిస్తూ .. అక్కడ కిటికీల్లో పగులగొట్టిన శరీర శీర్శ్య ధ్వని అవస్థలని మోసగిస్తూ .. ఇంకో చోటులేని నిరాశనే ఇక్కడ బిగించి మృత్యువుని ఇష్టంగా పిలుస్తారు.

మట్టి దిబ్బలు.. పేర్లతో ఫలకాలు.. మట్టి కుండలు .. పాత చీరలు .. పొగ .. ఇంకొన్ని పాత కట్టెలు.. కల్లు కుండలు. అవి అప్పటికి అలవాటు కానీ కొత్త కథలని చెబుతూ .. శరీర సంపదని మోసుకొని.. తడబాటుని మోసగించే గర్భ నీలపు.. పాట ఒత్తిడిని ముడిపెడుతూ .. ఇంకేం కావాలని అడగక ముందే దూరం జరిపిన అనుమానాల్ని కాపుగాసి .. ఋణం తీర్చుకొన్న దేహ చిందు.

గజ్జె కట్టిన ముళ్ళు కర్రలు.. టవల్స్ .. కావెడలు.. ఒక లాంతరు .. ఎర్ర బనీన్లు.. పంచెలు.. కొబ్బరి చిప్పలు .. పాత చెప్పులు.. ఓ భావి  … చాలా లోతైన భావి .. దాదాపుగా చూపుకి లోతున్న ఉన్న నీళ్లు అందం లేదు.. ఒక చల్లని గాలి కెరటం .. లోపల నీళ్లు ఉన్నానే చెబుతుంది.. ఎన్నో ఏళ్ళ నుంచి తోడుతున్నట్లుగా .. పాత తాడు.. తుప్పు పట్టిన బకెట్ .. సిమెంట్ చప్టా .. నాచు పట్టిన గచ్చు… అది ఎక్కడో .. ఊళ్ళో .. చిన్నప్పుడెప్పుడో చూసినట్లే ఉంది.

మళ్ళీ గన్నేరు పూలు .. విరగదీసిన ఓ పెద్ద చెట్టు.. నీళ్లు తోడి పెట్టిన ఓ బకెట్ .. ఆ నీళ్ళని కొంచెం నోట్లో పోసుకొని చూసాడు.. అవి కొబ్బరి నీళ్లలా ఎంతో తియ్యగా ఉన్నాయి. చక్కని లాంతరు.. ఆ కుప్పీ ఉండే చోట కట్టి ఉంది.. ఆ నీళ్లు కింద ఏవో బరిణలు .. చెయ్యి పెట్టి చూస్తే ఏమీ తగలలేదు.. మళ్ళీ నీళ్లు స్థిరపడగానే .. మళ్ళీ కనిపిస్తున్నాయి.

 అప్పుడే తవ్వి ఖాళీగా వదిలేసిన సమాధి.. అక్కడే పడి ఉన్న గునపం .. పార… కొంత బంక మట్టి .. దూరంగా ఖాళీ శవ పేటిక .. కొన్ని కొవ్వొత్తి స్టాండ్లు.. కింద తివాచీ పర్చి ఉంది..

ఇంటిని గాలిస్తున్న తర్ఫీదులు.. ఇదంతా ఎలా అర్ధం చేసుకోవాలో తెలియడం లేదు.. అతనిలో ఇంకేదో నెట్టుకొంటూ వస్తున్నట్లు గా ఉంది.. దాని రంగూ .. రుచీ .. వాసనా. ఆలోచనలో సక్రమత అర్ధం కావడం లేదు.. ఏదో తెలుసుకోవాలి.. చెప్పుకోవాలి.. ఇప్పుడేం చెయ్యాలనేది అర్ధం కావడం లేదు. తనలోపలి తనకి అతనేదో చెప్పుకొంటున్నాడు.. కానీ దాని ఆచూకీ తెలియక అల్లాడూతూ .. కలబెట్టుకొన్న కలనే  తాగి.. రెండు దార్లనీ కప్పుకున్న నిరాశల  ఖాళీలతో తలపెట్టుకొన్న వర్ష గొంతుని ఏకం చేసిన భయ నిరావధికి రెండు కాళ్ళని కప్పి .. తప్పుకోవాలని..

శరీరపు శాశ్వత నివాసం .. మోసగిస్తున్న పాకృత శక్తుల మోసగింపు.. చలన మూర్తులని జోడించి ఆక్రమించిన దేహ కదలికనే కప్పిపెట్టుకొన్న నిద్ర ఏకం చేస్తూ .. విడిపోయిన ధ్వని గొంతుని చేరడదీసిన జ్ఞాపిత రుచుల కదలికనే కలుపుతూ .. పారబోసుకున్న అడుగులే చేర్చే నిద్ర విందుని తాగి సొమ్మసిల్లిన కాగితపు పడవల భాగోతం పుట్టి మునిగాక .. రెండుగా చీలిపోయిన నిద్ర రుచుల కావెడ బరువుని ఛాతీలోకి నింపి .. పైకి చేర్చిన ఉనికిని దాటి .. ఓ సంకల్ప విధేయం మూలకి జరిగిందా?

ఇప్పుడిక నా శ్వాసని పరిశీలించుకోవాలి?

నాలోపల గడ్డ కట్టిన చీకటి సత్తువని మడిచిపెట్టి … కనబడే నిద్ర తర్ఫీదులతో దేహ చిత్రం తిప్పుకున్న చీకటి ఋతువుని అక్కడే అదిలించిన రుణ చలనమే నేను.

ఇదొక అవసరమైన స్పృహగానే ఉందని లోపల ఎవరో అరుస్తారు.

ఇంకిపోయిన ఉరుములతో .. నిద్ర జోడించిన కదలికనే నేర్పి పెట్టిన అనుకూల మూర్తులని చెక్కి .. మెట్ల మీదుగా వెలిసిపోయిన నిర్మాణ గ్గోడుని కలిపి మొత్తంగా ఎవరో అద్దంలో నన్నుగా చూపిస్తారు.

ఎవరి నుంచి ఎవరకి చెప్పాల్సిందిగా మిగులుతుంది. కాపాడుకొన్న తీర్ధ రాశుల్లో పడి .. తేడా లేని అపేక్ష గతిని మెలితిప్పి .. ఓర్చుకోలేని గర్భ విసన్నత కప్పిన నిద్ర తీరికలేని .. కొత్తగా చూపిస్తూ.. మన్నింపు లేని మసక గుర్తుని కాపాడే దేహం ఒకటి ఇక్కడనే ఉండిపోయిందని తెలుసుకొంటారు.

వియోగ నిర్లత .. కలబెట్టిన ఉనికి కిందుగా చీకటి మార్చి తాళం చెవుల నిబ్బరింపుని కదిపి .. పైకి చేర్చిన అవకాశం నిడుములో పడి .. కాల్చి పెట్టుకొని .. అక్కడే ఆగకలేక తనని వెనక్కి పిలవాలని.. ఎవరో గొడవపడటం గుర్తుకొస్తుంది.. ఎవరి నుంచి ఎవరకి చెప్పాల్సిందిగా మిగులుతుంది. కాపాడుకొన్న తీర్ధ రాశుల్లో పడి .. తేడా లేని అపేక్ష గతిని మెలితిప్పి .. ఓర్చుకోలేని గర్భ విసన్నత కప్పిన నిద్ర తీరికలేని .. కొత్తగా చూపిస్తూ.. మన్నింపు లేని మసక గుర్తుని కాపాడే దేహం ఒకటి ఇక్కడనే ఉండిపోయిందని తెలుసుకొంటారు.

సంకల్ప విపరీతం లేని వీధుల్లో పడి కలదిప్పిన గది నిద్రలేని కాపుగాస్తూ .. పడి లేచిన కెరటాల ఎండని కావిలించుకొని .. మాయమైన చలన ముఖాల్ని.. తలపోసుకొన్న వీధిలో కనపడని కలలో కూరుకు పోయిన అసహననాలు.  నిశి ముద్రలు పోతపోసుకొన్న ముంపులు.. రాత్రిని కాల్చి పెట్టుకొన్న .. చీకటితో కప్పిన నిలువెత్తుగా  నిండిపోయిన .. ఇక్కడ ఉండిపోయిన గంటల మధ్యనే కాపుకాసిన మృత్యు ముహుర్తాలపై.. తలబాటునే కదిలించి.. నెట్టుకు పోయిన గదినీ .. హాలులో ఉండిపోయిన శత్రు దండనలపై మెట్లని కరగ దీసిన బయట కన్నులోని.. తాకీ తాకని నాలుగు మూలాలతో కనబడే చలన రుద్దుడిని కనబడే పునాదులు.

ఈ ఇంటిని కొనుక్కొని వాడు .. ఇంకో రెండు రోజుల్లో వస్తే .. ఈ స్మశానం చూసి ఏం అనుకొంటాడో.. ఈ లోపు తను ఈ చోటు ఖాళీ చేసివెళ్లిపోవడం కరెక్టా?  .. కాదా?  అనే ధర్మ మీమాంస ఉడికిపోతూ .. శరణు కోరిన ముగింపులని వెదికి పట్టుకొని.. వాళ్ళు జోడించగలరా ?,

ఇప్పుడు తనని ఇంకేదైనా ఆపేస్తుందా? లేదా.. తను అనుకొన్నదానిని మార్చి తోసేస్తుందా?

తాను చెయ్యాలనుకొన్నది చేస్తూ వెళుతున్నా .. తను అనుకొన్నది మాత్రమే జరుగుతుందని అనడానికి ఏ మాత్రం అవకాశం లేదు.. కానీ తెలియని ఓ ఆనంద ఊజ్వల .. అదేదో తెలియనిది.. కానీ బాగా దగ్గర ఉండేదే … తన లోపల ప్రవహిస్తుంది.. దానికి తన లోపల నుంచి ఏ పేరుతో పిలవాలనేది అర్ధం కాకపోయినా .. తన నిమిత్తం లేకుండానే ఏదో జరుగుతుంది..

అతనికి ఇది తన లోపల నుంచి ఓ నమ్మకం వచ్చేలోపు అతను నిలబడే స్పృహ తప్పి కిందపడిపోయాడు. ఆ తర్వాత ఏం జరిగిందో అతనికి అర్ధం కాలేదు.

కానీ అదేదో విశ్వ సంధి.. స్త్రీని ముందుకి తోసి .. తన లోపల నుంచి .. తన చెయ్యాలనుకొన్నదానికి దగ్గరగానే ఉంటూ సృష్టి తనంతట తను చేసుకొంటూ పోతుందా?

స్పష్టత లేదు.. కానీ తనకి బియాండ్ గా జరిగే దానికి తనని సిద్ధం చేస్తుందా?

దేనిని నమ్మాలి? దేనిని కాదు? .. ఇది చావుని నిర్ణయిస్తుందా?

ఈ ఉక్కపోత.. పరుగు.. ఈ అర్ధంకాని తనంలో అలిసిపోవడం కన్నా… మృత్యువు మాత్రమే ఇంకేదైనా చెయ్యగలిగితే .. చెయ్యనివ్వడంలోనే అర్ధం ఉందా? ఎంతైనా ఎదురు చూసే సహనం ..ఆలోచన .. జాగురత .. సృష్టి తనపై కురిపిస్తుందని బలమైన నమ్మకం వస్తూ ఉంది.

అతను దేనికో మానసికంగా సిద్ధమౌతున్నాడా? అదీ అర్ధం కావడం లేదు.. కాని అంతా స్పష్టంగా ఉంది.. తను కేవలం స్పృహ తప్పడంలో కాక మరి దేనిలోకి .. తను చేరుకొంటున్నాడు. కాని అది మృతువుకి దగ్గరా? కదా ? అనేదే తెలియడం లేదు.

                                                         …………………………..

భువన .. సత్య నివేశ్ ని తీసుకువెళ్తూ ఉంది. అప్పటి భువనలా లేదు.. మహా సత్యం సర్ప విషంగా మింగిన మృత్యు దేవతల స్వరూపం లా ఉంది. కడిగిన కెరటాల మధ్య కూలబడ్డ విన్యాస దీవిలా ఉంది..

అడవిని ఆమూలాగ్రమూ చదివిన మూలికల వైద్యాలయంలా ఉంది. అధీక్ష శరణు గతికి మృతువుని దూరం చేసే శరణు ముఖాలతో పండిన దోసిలిలా ఉంది.. రోగి దుఃఖాలని ఆవిరి చేయడానికి వెలిగించిన కాగడాల చెట్టులా ఉంది.

సృష్టి గర్భంలోంచి తవ్విన నేనులా పంటలా.. ఆయుస్సు రహస్యం తెల్సిన శాస్త్రవేత్తల వీలునామాలా ఉంది. సంసర్గ మాయావిని కలుసుకొని శిష్యరికం చేసిన మొదటి వైద్యనిలా ఉంది.

స్పష్టంగా ఉంది. ఖచ్చిత జాలంలో తిరిగే నిద్ర మోతాదుల కొరివితో కాల్చిన ఆత్మ మైదానపు శుభ్రతతో మెరుస్తున్న అడివి గన్నేరు తాగిన తెల్లవారుఝాములో మెరుస్తున్న మంచుసొనలా  ఉంది.

 ఛాయా అంపకాల నిద్ర తీరంలో పడి కొట్టుకొనే ధర్మ దర్శనలా ఉంది. కదిలే నిద్ర సముదాయాల ఒంపులో తిరిగిన దీప దర్శనల నిద్ర మత్తులో ..

 అమృత చలనపు ధూళిని అడ్డుకొన్న దేహం లా నల్లని మెరుపు.. కళ్ళలో చీకటి..

 మహా లోయలో హఠాత్తుగా సూర్యోదయం జరిగితే వచ్చే వేడిమి ప్రవహిస్తూ.. చూపుని నిలిపినప్పుడు.. ప్రవాహం వెళ్లి పెద్ద కొండని గుద్దినట్లు.. హోరు..

మాట లేకుండా లక్షల అర్ధాలు రాలుతున్న వానల గుండంలా ..

ఆమె ని మొదటిసారి చూడగానే .. అతనిలో తీవ్ర అలజడి.. సరిగా కనిపించని .. ఓ దృశ్య ధారా ప్రవహిస్తూ.. తను ఆమెకి ఎంతో దగ్గరని.. కాని అది ఎలా అనేది అర్ధం కాని ఓ అయోమయం..

 కాని ఓ విశ్వ రక్షా మయత చుట్టిన ఆకర్ష బంధన ఏదో దగ్గర చేస్తూ..

ఆమె అతనిని తీసుకు వెళ్తూ ఉంది…

 ఎక్కడికని అతను అడగ లేదు..ఆమె చెప్పా లేదు. కాని నిన్ను చూశానని మాత్రం అన్నాడు.. ఆమె నవ్వింది. అవును చూసావ్.. కాని ఇప్పుడు కాదు.. అదంతా నీకు గుర్తుకు రావాల్సినప్పుడు గుర్తుకొస్తుంది. అతనేం అనలేదు..

విశ్వపు సాపేక్ష సంపద కరిగి .. నిద్ర భోగంగా రాలే కంటి నిద్రని హత్తుకొంటూ .. ఉనికి మొత్తమూ తగలబడి ఉండిపోయిన ఆచూకీలతో .. సడీ చప్పుడు లేని ఆపద చిత్రాల దారిని మోసుకొని.. కొంచెం అలసట మార్చి పెట్టుకొన్న సరీయాల నిద్ర వినికిడి..

 కర్మధ్వని అప్పటికి పూర్తిగా నిర్మాణం ఐపోయింది..

 ముందు కన్నా ఓ చిత్రమైన లయ .. విశాలమైన వీధులు.. మరింత చాయని పెంచిన చెట్లు.. శుద్ధమైన నది.. రంగులు తేలుతున్న పడవలు.. కంటి నీలంలో గుదిగుచ్చిన హరతీ పరిమళంతో మోగే సన్నని గంటల చప్పుడు .. గుడిని దాటినా ప్రతిధ్వనిస్తూ.. కాగిత నిద్ర గదుల్లో .. ముడుచుకున్న ఆకలిని ఎవరో తడిమి ఇచ్చిన ప్రసాదం..

మొదటి రోజు;

ఆమె ఒక ఇంటికి తీసుకు వెళ్ళింది. చాలా ఖరీదైన ఇల్లు .. ఇంట్లో దిగగానే .. ఇద్దరు చనిపోయారని ఈ ఇంటిని వాళ్ళు వదిలేసిపోయారు… ఇదే మన ఆశ్రయం అంది.

అతనికి ఆమె ఎంతో చనువుతో తలకి నూనె రాసింది.. కొన్ని గంటలు అలా వదిలేసి నిద్ర పొమ్మని .. తర్వాత స్నానం చేయమని చెప్పింది.

ఈ లోపు ఆమెబయటకి వెళ్లి కొన్ని కూరగాయలు.. బియ్యం .. పప్పులు తీసుకొచ్చింది. వంట చేసింది…

ఇద్దరకీ ఏళ్ళ పరిచయంలా పట్టు పట్టిన శ్వాసల ఊరేగింపు .. పరిచయం మంటూ లేని మాటలు.. ఎందుకు.. ఏమిటి అని అడగని చిత్ర ధ్వని ..

పరాయి గర్భంలో తొణికిసలాడే అడుగుల సందోడి.. పలుకు లేని విపరీత గ్రహణ కాలడి.. పట్టి తెచ్చుకున్న నిలువెత్తు నదిని .. విప్పి తెల్లార్చిన జోడింపుతో కదిలే కన్నుని ఆసరా చేసుకొన్నా నిద్ర తావీదుల కంటిసొన కరుగుతూ … పైకీ కిందికీ చేర్చి పెట్టుకొన్న తలకిందుల అనుపాయలతో చలన ఖండం..

గుడిలోపల సర్ది పెట్టుకొన్న గ్రీష్మ సరీయాల మూర్తులని కప్పే దిగ్భ్రమతో చేర్చుకొన్న చూపులు..

ఇద్దరూ భోజనం చేస్తున్నప్పుడు గమనించాడు.. ఆ రుచి మామూలుగా లేదు.. ఆమె చేతిలోంచి ఏదో తెలియని అమృత చెమ్మ కలిసినట్లు.. చిత్రమైన రుచి..

ఆమె వేపు చూసి.. అనాధాని.. ఏళ్ళ తర్వాత ఓ ఇంటి భోజనం తింటున్నట్లుగా ఉంది.

ఆమె వేపు చూసి.. అనాధని.. ఏళ్ళ తర్వాత ఓ ఇంటి భోజనం తింటున్నట్లుగా ఉంది. నేనిక్కడకి  ఎలా వచ్చానో .. ఎందుకు వచ్చానో.. నువ్వెవరో సరిగా తెలియకుండానే .. ఇలా తింటున్నాను. నాకు ఈ కృతజ్ఞతని ఎలా చెప్పాలో కూడా తెలియడం లేదు.

నువ్వు నీ బరువుని వదిలేసింది.. తర్వాత ఏం చేయాలని సరైన ఆలోచన లేకముందేగా ? అంది.

అతను తల ఊపాడు.

ఆమె నవ్వి.. తన దగ్గర ఉన్న ఆయిల్స్ కోసం చెప్పి.. ఈ రోజు మనం ఎక్కడికీ వెళ్లడం లేదు.. నీ లోపలికి నువ్వు.. నీ ఆత్మ ప్రయాణాన్ని దర్శించేలా చేస్తాను.

అతనిని మంచం మీద పడుకోమని.. అతని  చేతులకి .. అరికాళ్ళకి నూనెని మర్దన చేస్తుంది.. ఆమె కాళ్ళకి రాయడం ఎంతో ఇబ్బందిగా ఉన్నా.. ఆమె ఎంతో మామూలుగా రాస్తూ ఉంది..

అతనికి తెలియకుండానే .. నిద్రలోకి వెళ్ళిపోయాడు.

అనుగ్రహ శక్తుల పరాయి కరణ ..తను తన దేహం .. స్పృహని పట్టుకొనే మహా ప్రవాహంలో కొట్టుకుపోతూ .. చంచల చలన ముగింపులేని శరీర ధార .. కంటికి రక్షా నిద్ర కలిపి చుట్టిన మహా భ్రమ .. అదే ఉంది .. అది లేదు. కదిలేది .. కదిలించేది లేని సస్వరూప మహా నిదానపు స్మర కలశపు పొందికని పట్టుకొని.. వదిలిపెట్టి  సంపర్క మృత్యు ద్రవంలో ఇంకెన్నో పిండ దశలు.. పోగొట్టుకొని .. తిరిగి పొంది..

అదేంటో అర్ధం కావడం లేదు.. నీటి ఆవిరి .. ఇసుక గొంతుల రహాసిక అంచుల్లో పిండుకొని వదిలి పెట్టిన ఎంగిలి కొండలు.. ఉనికిని పారబోసిన శ్వాస కవ్వింతలో ఋణం తీర్చుకొని తిరుగుతూ .. పగటిని వదిలి పెట్టని కథలని.. దేహ చలన మూర్తులని కనుక్కొని.. ఇరుకైన నిద్ర ఒడిలో .. అవేవో మహా చేతులు లోపలి రమ్మని పిలవడం కాదు.. ఓ చిన్న బొమ్మలా ఎత్తుకొని చేతుల్లోకి తీసుకొంది.. ముద్దు చేసింది.. స్తన్య మిచ్చింది.

సరిచెయ్యని మసక తూఫాన్ ఏదో కంట్లో విడిచి పెట్టి .. ఉనికి మొత్తమూ కదలక శరీర చర్యని సరి చెయ్యని వికార మూర్తుల అయోమయంతో కలబడి.. అక్కడే ఉండిపోయిన పునాదులు.

అక్కడేదో అర్ధమౌతుంది..

తనుగా తను  లేడని  తెలుస్తుంది. కొంచెం అనుగ్రహించడం .. కాదనుకొని ఊరేగి .. రెండు నిద్రల మధ్యనే దేహ సొగసుని కప్పిన అలసటని వడపోసి.. ఆ పైకే మత్తు గొంతుతో చుట్టిన కరుణ మరేదో దీప నిధిని చుట్టుకొని.. తెలుస్తూ ఉంది..

ద్రవ రుణీమ .. తొమ్మిది నెలల గర్భ శూలం .. నుదిటి చుట్టిన భయ ఏకరువులో కుంకుమ పాదు ..విశ్వ నిరాగాథ కంటి తుది చేలన వికర్శింపులో పడి లేచిన దేహ సమ్మెర గతిని తిప్పికొడుతూ .. అద్దితీసిన స్వయాకారణ .. ఒక నిషిద్ధ అవలీలని మోసే నిద్ర మొండెపు కథని తాకి .. రెండుగా చీలిపోయిన శరీర నిగూడ మంత్రపు కాపలాకి చేర్చిన కథా నిందలు .. పైకి తేలిపోయిన సగపు అడ్డుకట్టల కలని  దాటి సకిలిత … అతనిలోపల .. ఏదో కలువ విచ్చుకొన్నట్లు..ప్రవాహంలో కొట్టుకు పోతున్న శరీరం..

 ఒక్కసారిగా ఆగి..  ప్రవాహానికి అతని శరీరం ఎదురు వెళుతున్నట్లు.. ఏది శక్తి క్షేత్రంలోకి .. తన అనుమతితోనే ప్రవేశిస్తున్నట్లు.. ఒక మాయా నిర్ఘాంత తవ్వకంలో పడి.. ఉనికి మొత్తమూ .. శరీర లాలస నిద్రని కదిపే చలన మండలంలో ఉక్కిరిబిక్కిరై .. తలపడే నిద్ర దర్శన మంతనాలతో హద్దుని చెరిపి.. కథనే ఊరేగించి .. కంటి సారం దులిపిన కీనీడ ఏదో కొత్త ద్వనినీ .. అంతలోనే.. ఏదో చీకటి గుహలో బందీగా వెళ్లిపోయినట్లు.. తనే ఓ కలువ పువ్వుగా మారిపోతున్నట్లు..

విచ్ఛిత్తి విజ్ఞేయాల .. మన్ననకి చుట్టిన కలువల లోయ ..నిస్త్రాణ చాపల్యత .. కాకర్షమాల అవలీనత .. ఉందీ గడవ లేని చిత్ర ధూపంతో కన్నుని చేర్చిన దేహపు నీరుని విదిలించి ఒత్తిన కదలికనే తప్పిస్తూ .. దేహ స్వరూయా విరోపంలో పడి తలకిందులైంది.

అపల్య ధ్వని కీంకార .. విపత్తు సర్దిన దేహ భోగంతో కలబడే దేహనీరుని ఉడకబెట్టి.. సరళ కథలో ఉండిపోయిన మెలికని తప్పిస్తూ తనెక్కడ ఉన్నాడు.. అక్కడే ఉండిపోయిన నిరూహా స్వతః బంధన కదులుతూ .. హద్దు చెరిపిన వర్ష జాలంలో రుతు నిలవకరాలు..

వెలవెలలాడే ద్వని పాతక నిదర్శనాలు.. ప్రవాహ ఎదురీత నుంచి.. నదీ పుట్టుకని చేరుకొని .. ఓ పెద్ద కలువలో నిద్రిస్తున్నాడు. దానికి అనుకోని .. మృదువైన పెద్దవైన తామరాకులు….

సమయ దీపంలో ఉండిపోయిన నొప్పితో.. పై నలతలు బరువెక్కి నలుగుతూ.. కాక్షాయ గురిని దర్శ నేరం చేసి .. మరో పిండ దర్శనలోని మెరుస్తున్న జన్మ .. కలహతని కౌగలించుకొని దేహ సారపు ఒత్తిడిలో కదిలే అడుగులు. పెద్దగా మారుతున్న నటనలతో కుప్పపోసిన జాగారాల దేహపు తోడివేత…..

తలలో పోసుకున్న సవ్యయా నిషా రేగింతని మోసుకొనే కొత్త చేతుల లాలవడి.

గతి మమ్మెర స్థితిని మార్చి రాసే దేహం…. అంతా సవ్య స్థలంలోకి నెట్టుకొస్తున్న సవ్య వికారం.

అది ఉంది.. అది మాత్రమే చెప్పకుండా ఉంది. చెప్పాలని  అనుకొంటూ ఉంది…..

చెప్పుకొంటూ ఉంది. చెప్పాలనే చోటుని వదిలి.. చెప్పి చూసిన దేహ స్థావర ముక్కలని కడిగి .. పైకి విసిరిన చోటునే భూమి చీల్చిన రాక్షస ఒత్తిడిని కుదిపే సాయాలతో.. చెప్పిన చోటనే తలలోకి దిగింది. చిత్రపాయం నులివిప్పు కథలతో కూర్చొని కదలకుండా .. స్థిమిత రుణాల ఒత్తిడిని నొక్కిపెట్టింది.

ఎక్కడో దారి లేని నడకని గణిస్తూ .. సేకరిత తీపులు.. సవ్య నిద్రాణ ఒంపులు.. లోపలి పరాయిని కలిసిన సమయ చితిలో తారళ్య మతి వెనక్కి జరుగుతూ..

ఛాయా నింఘార నింపాదనలో .. కప్పిపోయిన భద్ర మోడుల కల్లోల మితిని దాటి .. అక్కడే ఉండిపోయిన చలన దూరంలో కనబడి .. రంభీర ముడుల పొడి.. అవలోమన గతి చక్రం మోసిన కంటి మోత .. తర్జన ముగింపులో నిశ్శ్రేష భూమి పరాగ. అనుసరాగ అవస్థ ఛాయల నిద్ర గుర్రులో సంధి చేలన బిగించిన నలత .. అవాలాల్మిత .. నిషిద్ధ భోగం .. రాగమ్య దేహపూలు మొదలైన నిద్ర గడువు.

రెండో రోజు ;

సృష్టి మంత్రం చాపల్యంలో ఊరటాలేని ధ్వని పరాగ…  నిద్రని కదిపి .. విస్ఫుల్గాయ కేతాన భూమి పిల్లలుగా పలికి లేచి..తనని తాను నిర్మించుకొని.. దేహ స్రావపు ఉనికిని పట్టుకొని ఆలోచనల ఎదురీత .. అది అలాగే ఉంది. స్థిరంగా .. సమయ మమాంతర గతి చిత్రపు రంగు పులుముకొని .. ఎలా అర్ధం చేసుకోవాలో తెలియక పోయినా .. తెలిసింది మాత్రం.. ఎవరూ ఎక్కడికీ తప్పిపోలేదు.. అందరూ అలాగే ఉన్నారు. మరింత చల్లార్చిన అడుగులతో.. జ్ఞాన చెమరింపుతో.. లోపలి బలంతో..ఉన్నారు.

అదే భూమినీ .. ప్రాణాన్నీ ..స్పృహని.. గుర్తునీ .. రుచినీ .. వాసననీ… తిరిగి పొంది.. గుదిగుచ్చిన చైత్య శీలంతో నలుచెరుగులా విస్తరించుకుని.. బతకడానికి పరుగులు పెడుతూ …

కాస్త స్పృహ .. కొంచెం భయం.. బలమైన నమ్మకం .. నిషిద్ధ మొదలుని దాటి .. మెత్తని చీకటి నిశ్వాసలో పడి.. కాళ్ళని నిలిపి .. సృష్టి అద్దం లోకి తొంగి చూసి అర్ధం చేసుకొంటూ…

సమ భ్రమలతో కాళ్ళకి .. కన్నుకి .. జోడించిన మూర్తులతో ….

కర్మధ్వని మొత్తాన్ని వాళ్ళు చుట్టేస్తున్నారు.. దేవాలయాలు.. మశీదులు.. చర్చులు.. అతనిని  ఓ షెహనాయి కళాకారుడి ఇంటికి తీసుకువెళ్ళింది.,,, పెద్ద ప్రార్ధన హాలు ఉంది..మధ్యలో షెహనాయి డిజైన్ తో కట్టిన సమాధి. ఆ చుట్టూ  అతి చల్లని గాలి ఏదో రూపాలని పొందుతూ…

అతను వెళ్ళగానే.. అక్కడ ఉండే అయన వారసుడు.. ఎదురొచ్చి .. కౌగలించుకొని.. ఓ కుర్చీలో కూర్చోబెట్టి.. వెండి పళ్లెం లో అతని కాళ్ళని కడిగి.. పూలు ఉంచబోయాడు.. అతను ఒప్పుకోలేదు.

సమాధి దగ్గరకి వెళ్లి మోకాళ్లపై కూర్చొని.. ఆ కళాకారుడిని తల్చుకొన్నాడు.. అంటే అతని చేతిలో షెహనాయి ఉంది..ఆ వారసుడు.. భువన పులకించి పోయి చూసారు.

మృత్యువుల  సారభూమిలో శంఖాలు పండి.. అవి తేనెని తాగుతూ.. విశ్వ నీలంలో నిద్ర పోతున్నప్పుడు.. ఓ నదీ శోఖం విని ఉలిక్కిపడి లేచి.. తన ధ్యాన శిఖరం కరిగేలా .. అతని చేతిలో  జీరా ఉచ్చరణతో మొదలై.. అలౌకిక దేహ సాదృశ్య గమన గంభీర శ్రయంగా హొయలూరుతూ.. కంట్లో నలిగిన మట్టి గొంతుతో.. దుఃఖం అనలేని మహా వివాస నిద్ర ఛాయల .. మృత్యు సాక్షాత్కార ద్రవ రూప చలన మోతాదుల ఒంపిక .. శారీయ గాహన మూర్తిని నిలబెట్టే శూన్య దీపాల కంటి మెరుగు.. గాలించుకొంటూ వెళ్లి దారి తప్పిన శ్వాస .. పెద్దదైన నిద్ర విన్యాసంలో ఓలలాడే స్త్రీ రక్షా వెన్నులోని దాహ బిందువుల చలన కృతి.. వివోల మన్నికని మోసే కంటి శీలం.. విప్పి కూడబెట్టుకున్న జ్ఞాన శీలతని కూర్చిన పాట

చీకటి రుణ కూటమి .. ఇదొక ముట్టడికి దొరకని నిమోఘ ధ్వని నలత .. నిగమ్య విలాయనలో దొరికిన కెరటాల కప్పు.. నిగ్రహ మాదక ఒడిని కప్పే నిండు సెగల ముమ్మర .. జనః సంధీలాపన మరిగే చిత్ర ధూపపు కవ్వింపులోని రంగుని ఏమార్చి కదిలే దేహ జిగురుల కేకని ఒడిసిపట్టి.. కాల్చి పోయిన ఉచిత స్వేద గుమ్మంలో తలకిందుల భ్రమణ నెగడు..

స్థితి రాల్యంలో ఇక సంధి మోగించిన ఛాయా గుర్రుని దగ్గరగా చూస్తూ.. తోపమాల నిగ్ధతలో ఉండిపోయి మోగుతున్న గంటలు.. పాట చప్పుడు ప్రవహించే నది….

సారాను నింపాదిని మోసే గట్టు.. అనేక దారుల్లో కనబడక వెనక నడిచే శక్తి..ఝాముల్లో ఒద్దిక ..

విశ్వ నిరాకరణ లో ఆకర్ష మండల ద్వేపాయ శరణు.. పెద్ద దోసిలి కిందుగా ఉండిపోయిన ఖాళీలు.. అదే మిగిలి ఉంది.. మిగిలి ఉన్నాయని తెలుసుకోక ముందే మిగిలి ఉంది.. ఉంటూ ఉంది.

సంప్ర సాయం ముగిసిన సర్దుబాటుతో కలిసే ఉంది.. నటనని కప్పి .. ఓపికలేని దేహ సవరింతనీ కడిగి .. ఆది గమ్యతని మోసే ధ్వని శీలయ మూర్థత .. మధ్యంతర పగటిలో ఉండిపోయిన సమయ మోయన చిత్ర స్థలాల్లో అరమ్యం .. ప్రేలోయ ఆగ్దత .. ఉందీ లేకపోతోంది.   

చేలాయ ముగ్ధంలో ఒరిగే నిష్ఠుర స్థితి నిద్రాణ  చేలంగన .. సవ్యయ దేహ నిర్జనాలు.. తేమ మండలంలో గ్రహణ స్వీకర్ష మంతనాల కొల్లడి.. నీరస రాజీ చిత్రాలని కప్పే చప్పుడు నిందల మోడిని నరికి.. ఉండిపోని అపభ్రంగా శోధన .. శిలాయ రువ్వెరతో .. దువ్వేసిన నడుముని సాగదీసి .. సరిచేసి ఉక్కింతని కప్పి.. కోసి పెట్టిన గోడల తమరత .. ఏక బిగిన ఉండిపోతాం…

తేడా లేని దేహ పొడవుల కలలోపాయ మూర్తులు.. ఆరిందన

మూడో రోజు ..

ఆ రోజు ఆమె అతనిని .. కలువలోంచి అతను బయటకొచ్చిన చోటుని.. వాళ్ళు వెళ్లిన ఆశ్రమాన్ని.. అది మాత్రం ఆమె దూరం నుంచే చూపించింది.. తను ఉండే గుడెసెని అలాగే .. బురఖా లో వచ్చి ( ఎవరూ గుర్తు పట్టకుండా ) అతనికి చూపించి.. అతను ఈ ఆయిల్స్ ఎలా చేస్తావన్న ప్రశ్నకి మాత్రం ఏమీ చెప్పక.. కొంచెం ఓపిక పట్టు.. అక్కడకి మనం వెళ్తామని..

చివరగా ఆమె గండకేసరిని..

 విశ్వ దీపజుడిగా కలిసిన చోటుని చూపించినపుడు మాత్రం.. అతనికి.. తాను ఐదు రోజుల కోసం అప్పట్లో కర్మధ్వని చూడడానికి వచ్చిన రోజులు గుర్తొచ్చాయి.

బాగా చీకటిగా ఉన్న రోడ్లో అర్ధరాత్రి.. తీసుకు వెళ్తూ.. అది .. ప్రతీ వారం రైతుల సంత జరిగే చోటు.. అక్కడ నుంచి.. చీప్ లిక్కర్ అమ్మే చోటు దాటి.. కొంత దూరంలో స్లం ఏరియా .. ఆ పక్కాగా ఓ పాడుబడ్డ గుడి.. ఆ వెనకకి తీసుకెళ్లింది. అక్కడున్న ఓ మొక్క ఆకులని తెంపి .. అక్కడే రాయి పై నూరి.. అతనిని గుడి అరుగుపై పడుకోమని.. ఆ రసం అతని కళ్ళలో పోసింది.. అదెంతో చల్లగా .. హాయిగా ఉంది.

విస్ఫోట మంధన క్రియల సల్లహపు నిమిత్త .. కథన వికర్షంలో తలకిందుల కౌగిలి విడదీసిన సగం సయుధ్య మంత్రం జారణలో కొట్టుకుపోతూ .. ఉక్కపోతని అంటిపెట్టుకొన్న తవ్వకాల నిద్ర ధూపం అప్పగించిన రాశుల్లో పడి ముక్కలయ్యే శరీర శాల.

కలల నిద్ర మితిని కలిపి చుట్టి.. కొంచెం అందించి పెట్టుకొన్న శరీర రూపంలో తిరుగుతూ .. వంతులుగా విడదీయు చేరదీసుకొన్న విపత్తుని కట్టడి చేస్తూ.. అక్కడే కదిలే కొండల చుట్టూ .. కదలని నిర్దయ కంటిని విసిరి కొట్టిన శరీర రావ్యత పైకి నసిగిన కేకని తిరగదోడి .. ఆ దూరం లో చుక్కుబడి.. కొత్త నటనకి వెనక తీరని సిద్ధం చేస్తారు.

ఒక్కో క్షేత్ర భూమిలోని సగం నమిలిన విపత్తుల పారబోతని అంటే బలంగా నెట్టుకొంటూ.. ఇంకేం లేదని చెప్పుకొనే కథ మారుతూ వెళ్లి .. రెండు అడుగుల వెనకనే ఉండిపోయి .. మసకగా చుట్టుకొన్న కాళ్ళని చూపించిన ధూళిని కడిగి.. మరింత బరువెక్కి నవ్వుతూనే .. ఆ గుడి కలగంటూ .. మ్లాన కమ్మెర ధూపంతో పండి ఉండిపోతారు.

సమర్తల వికారం.. ఏడూ మణుగుల బరువుగా మారే .. శరీరజాలంతో ఊరేగే దేహ తమకాల ఎత్తుగడనే .. ఆరించే గుణ దోషం వదిలించుకొని .. శరీర స్థితిని సరిచెయ్యక ముందే .. శృయాజాల వికారాలు .. సరిపోని నిద్ర దోష కన్నెర్ర కడిగిన అతుకులతో .. కదిలే నిద్ర.

ఒత్తిడి  పండిన శృయాజాల ముఖాలు చెప్పుకొన్న దివ్వెరపోటుతో .. కలలో నేసిన చీకటి మోడుల నదీ జాలంలో సుడులు తిరుగుతూ… ద్రవ సాగులో దొరికిన దీపకొండ.. లోపలి సొరంగం .. అవ్నధేయ సరీసృపంలో ఊగే నెలల కలబాటు.

గండకేసరిని కలవడం.. అతని అతనికి స్పష్టంగా చూపించి .. దేశానికి అతని వలన జరిగే ప్రమాదాన్ని స్పష్టం చేసి.. ఒక మహా ప్రయాణంతో రసాతలంలోకి తీసుకుపోయి .. అక్కడే ఉంచేయడం.. అక్కడి స్థితులూ .. అన్ని అతని స్పృహకి వస్తూ ఉన్నాయి.

ఏదో జారుతుంది.. ఆదిలానే జరిగిందని చెప్పుకోవడానికి ఏదీ మిగలదు. ఊటగా నిండిన పంటి గాట్లు.. సకల నిర్యాణ తోవలో పడే రాలే కేకల నిడివిని పట్టి .. పట్టి.. రక్కుతూ.. పట్టూ విడుపులని దుఖంలోకి ఊపి కదుపుతూ.. అదింకా సవరించలేదని కబురుని కనుక్కొంటూ..

సెకన్ల గడువుని నెట్టే శ్వాసల రుణ భావి.. దానికదే తెలుస్తుంది. తెలియక పోయినా జరగాడమైతే జరిగిపోయింది. ఉండాల్సిన చోట ఉండిపోయింది.

అడ్కనే ఆ ఐదు రోజులూ అతనికి కర్మధ్వని లో ఏం జరిగిందో ఎప్పటికీ గుర్తుకు రాలేదు.

ఎక్కడికీ వెళ్లి వచ్చావని శుభమి అడిగినా చెప్పలేకపోయాడు..

ఆఫీసులో ఈ kind  of  behavior ని ముందు నుంచి చూసి ఉన్నారు కనుక ఎవరూ ఏదీ గట్టిగా అడగలేదు. అతనూ అంతగా దాని గురించి ఆలోచించలేదు.. తన లోపల మరేదో అసాధారణ కదలిక జరుగుతుందని.. అది .. తన మామూలు లైఫ్ ట్రాక్ నుంచి వేరు చేస్తుందనే నమ్మకం అతనికి అప్పుడే స్పష్టమైంది.

అవస్థ నిగ్గరించిన స్వయామీ రంభనలో కక్ష్యలు లేవదీసుకొన్న బొగ్గుల కుండలో మొదలైన చిచ్చు .. మస్తిష్కమూ అలానే .. కొంచెం వివలాయకి అందుకొని .. అక్కడనే ఆగిపోక విసుగుని కప్పుకొని.. ఒక్కపెట్టున మీదకి దూకుతున్న నిరా కలీలం .. అవందక స్పృహ రోధన ..

మహా ద్రవంలో ఓలలాడే శరీర ఋణం తడిపిన నడకలు.. మొండిగా ఉండిపోయిన తలుపుల వెనక గంటలు నేసిన చెట్టు.. అపారమితం లో చంచరీయాల తడి గొంతుతో పెనవేసిన దేహమై  రాలిన .. నిస్సత్తు తమకంతో .. ఆవిష్క రుణ కేళనకి అందిపుచ్చుకున్న శరుణుని కప్పుతూ .. ఆయోధార రాశీ చిత్రం పల్చగా నవ్వుతూ .. పల్చబడిన నిద్రసన్నల్లో .. కన్ను తోడైన నీటి కాగడాలు.

ఇంకా కొంచెం సేపట్లో.. ఆ అర్ధరాత్రి నుంచి తెల్లవారు ఝాములోకి  వెళుతున్నప్పుడు అతను మెళకువలోకి వచ్చి..ఆమె నే చూస్తున్నాడు.. ఆమె నీకు రుజువు చేయాలిగా ? అంది.

అతను తలడ్డంగా ఊపినా .. ఇంకేదో తెలుస్తూ ఉంది. గర్భ గుడి తలుపుల తెరుచుకున్నాయి..

ఆమె అతని చేతిని పట్టుకొని లోపలికి తీసుకు వెళ్ళింది..

అక్కడున్న ఓ పెద్ద గంట చేతిలోకి తీసుకొని.. అతని కళ్ళలోకి చూసి ..ఊహించేలోపే .. అతని  తలపై బలంగా కొట్టింది..

సాదృశ్య నీలం గాఢత కమ్మిన మృత్యు శాలలో .. పొదిగిన నిఘామి ఆవంతంలో మెలి తిరిగిన నిశ్వాస దట్టింపుకి పొగ బెడుతూ.. ఉందీ లేదనుకున్న ఆశీస్సుని నమిలేసి తిరుగుతూ..

సంచార్య సమయ దృవం కరిగించి పెట్టుకొన్న నిద్ర వర్తనాల కౌగిలిని మోసి .. తనతో తనే ఉండిపోయిన మమ్మోర విబోళంలో మోగిన మాటలనే సీసాలో వేసి గిలకొట్టినట్లు..

మాదక సందడితో పండిన పొగ కమ్మిన చోటులోంచి.. అతను నేరుగా ఆమెతో కలిసి ..అధోతలాల్లో ఆరవడైన రసాతలం చేరుకొన్నారు.

ఎదురుగా గండకేసారి .. అచేతనంగా .. ఓ గాజు బావిలో పడి ఉన్నాడు.

గతించిన అణిచివేతతో కట్టి కుదిపిన చీకటిని తాగి.. నిదా ముద్రల కలింకింపు.. దేహళీని చేరదీస్తున్న అనుమాన కథలు..

రుజువు చేస్తున్న సృష్టి స్పృహలు.. అదీ .. ఇదీ .. ఏదీగా ఉందని అనుమానాల మధ్యనే తిరగబడి.. ఉనికి మొత్తమూ నీరసపడిన … భద్ర గొంతులో చెలమలు ఎండిపోతూ.. మహా రుందన ఉపేక్షంలో పడి .. గదులని రెండుగా చీల్చిన మస్తిష్క దేహమిని అరగదీసి.చింతన తవ్వకాల రుజాగ్రస్త.. అంతే సమాధానం లేని సాక్షి.. కూపపు నిర్ణయ గతీయ సంచాలంలో సంధానించే దేహ నిర్జన. కథనల్లో పడి ముక్కలైన సముదాయ గర్జన .

ఇంకొకరికి వీలుకాని నిద్ర యుగాల సంతాపం. 

మూడో రోజు రాత్రి ;

సత్యనివేశ్ చాలా అలిసిపోయినట్లుగా ఐ పోవడంతో .. భువన అతనిని ఒక చేతితో పట్టుకొని .. వాళ్ళు ఉంటున్న ఇంటికి తీసుకొచ్చింది. ఇళ్ళంతా శుభ్రంగా .. వంట గది లోంచి మంచి వాసన.. ఆమె కంట్లోంచి ఆనందం.. గది వేపు వెళ్లి …         తోరణి .. తోరణి అని సంబరంతో పిలిచింది.. ఓ 24  ఏళ్ళ అమ్మాయి పరుగున వచ్చి … భువనని కౌగిలించుకొంది. ఎందుకిదంతా నువ్వు చేయడం.. నేను చేసుకొనేదాన్నిగా?

తోరణి…. మొక్కలకి కట్టిన చిన్ని చిన్ని గంటలు .. గాలికి కదిలినప్పుడు వచ్చే చప్పుడులా.. నవ్వింది.

చీకట్లో అలుముకున్న కొవ్వొత్తుల అడివిలా .. ఓపిక పట్టిన నిద్ర శకునాల కాలనీ .. పాలిపోయిన ఆందోళనలని తోసి .. కొత్త చోటుని తవ్వుతూ.. పోత పోసిన ఎర్రని శ్వాసల వడపోతలో నిండిన చంచల విగ్రహంలా ఉంది.

శరీరం నిండా మనసుని నింపి మాట్లాడుతుంది.

ఏంటి ఇప్పుడు.. ఇప్పుడు రాత్రి 11 PM .. ఇంకెప్పుడు ? నీకోసం చూస్తూ కూర్చొంటే .. ఇక మనం తిన్నట్లే..

సత్య ని దగ్గరకి పిల్చి .. she is thorani … అని పరిచయం చేసింది.

మీకోసం నాకు తెల్సు.. అక్క మిమ్మల్ని ఎన్నుకుందంటే .. నేను మిమ్మల్ని ఎస్టిమేట్ చెయ్యగలను .. అంది.. ఎప్పటి నుంచో పరిచయం ఉన్నదానిలా?

కొంచెం వింతగానూ .. కొంత సహజంగానూ.. సత్యం సరాసరిగా ఉండిపోయిన కథనాలతో పండి రాలిన దుఃఖమేదో .. ఆ కళ్లలో కదులుతుంది.

ప్రజల్లో మూఢ భక్తిని ఇంజెక్ట్ చేస్తున్న రాజ్యపు నిజ ముఖాన్ని పరిచయం చేసే ప్రయత్నంలో .. మదర్ ని పోగొట్టుకొంది.. తల్లిలానే .. తానూ .. అదే ప్రీ లాన్స్ జర్నిలిజం.. అదే సబ్జెక్టు..

తోరణి మళ్ళీ నవ్వి… you  know  తోరణం …Entry Garland for Front doors  ….Here little bit difference is  … the  gateway  of  death is journalism .. that ‘s  all  … అంటూ మళ్ళీ నవ్వింది.

చెబుతున్న తేలికతనంలో చెప్పని బరువేదో తొణికిసలాడుతుంది.

విశ్వ రాజీలత ముగింపుకి వచ్చిన కంటి నిద్రలో యాతన ముగిసిపోక ముందే .. దేహ ద్రవం ఒలికిన జోడీ ముఖాలతో కదిలే .. నిద్ర చేయూతలని దాచి పెట్టి.. కనపడే నిద్ర అనుయాయుల మత్తుని ఊడ్చి.. మృత్యువు చేసిన చల్లని వడ్డన కరిగి.. చేతి వేళ్ళ కొసల్లోంచి.. మంచు చెమరుస్తూ.. రష్మీ విలీన దేహం ఒడిసి పట్టిన మంత్రం జగత్తుని లాలించి.. కంటిని కోసి తీసిన సత్యంతో ముసుగేసుకొన్న పరిధిని కలిపి .. మరింత దేహ శిఖరపు ఒరిపిడి నిద్రల కౌగిలిని .. కలిపి .. అక్కడే ఆగిపోయిన స్పష్టత .. ఇంకేదో నమిలేస్తూ.. ఇంకిపోయిన నడకని మరింత పైకి తవ్వాలని ఆయాసపడుతూ.. ఎక్కడా దారి దొరకని ఒత్తిడిని మోసుకొని .. పరిధిని చుట్టిన ఏక నిద్రల రాజీయతని కలిపించి.. దేహ నిర్జన కటువులోంచి.. కలబెట్టుకొన్న నిద్ర పాదులని పాకిస్తున్న మాటలని పిండుతూ..

సమాధిలోంచి  నిద్ర లేపి.. చిన్న వయసులోనే చనిపోయినందుకు దుఃఖం ఉందాంటే?   

ఎందుకు.. స్పృహల మెళుకువని ఇక్కడే వదిలి వెళ్లానుగా … అన్నట్లు నవ్వుతూ … 

గతాన్ని మార్చి రాసే స్పృహని మింగి.. సహన మూర్తుల కలివెలపాటు ని సాగదీసి .. ఉందీ లేకపోయినా ఆనవాళ్ళని ఉడికించి.. కదిలే నిద్ర సానుల్లో .. నిర్భాగపు దేహ చలన మూర్తిని కప్పి.. మరింత మోసపోయిన గొంతుని కడిగి.. సమాస్పద నిద్ర విన్యాసం లో కథని కొంచెం కూలబెట్టిన మరకల్ని తుడిచి.. కలిసిన .. విడిపోయిన సమయ ముఖాలన్ని ఎదురుగా ఉంచుకొని .. పోల్చుకోలేం..

తో; అందరూ కలిసినా .. కొందరు ఊరికినే తప్పిపోరు మనలోంచి.. మా అమ్మ కూడా అంతే .. అంది.

I can proudly say .. She is my mother .. one of the strong freelance journalist in India.. for me She is so so special .. Histroy may not be give any space .. but .. personallu .. she occupied entire my soul..

భువన .: . అతనిని చూసి.. brutal  మర్డర్ .. సుఫారీ మర్డర్ కి తీసుకొని.. రేప్ చేసి మరీ చంపారు.

ఆడది కాబట్టి.. ఈ అడిషనల్ అడ్వాంటేజ్ వాళ్లకి.. andhi.

 ఈ  పిల్ల ఏమాత్రం తగ్గకుండా .. అంత్యక్రియలు చేసిన మర్నాటి నుంచి  తల్లి డ్యూటీ తీసుకొంది. Even she did not complete her study. on before…

గొంతులో గడ్డ కట్టిన వణుకు.. చింతన మాయని అరగదీసి.. కన్ను పోసుకున్న ఇబ్బందని కడిగి.. నిద్ర చేయాలని పోసి మరిగించిన చప్పుడుని పీల్చి.. అక్కడే ఉండిపోయిన అనుమాన రసాయన  కైపుని మెలిపెట్టి.. ఇక్కడ ఇలాగే ఉండిపోయిన కథలు.. ఇవి వెలుగు చూడవు.. చీకటిని కలుస్తూ నదులని ఆవిరి చేసి .. కుండపోతగా కురిసి.. లోపలికి తడిపేస్తాయి.

 అతనికేం అర్ధం కాలేదు. ఏదో అనబోయాడు.. ఈలోపు భువన ..

 ఫ్రెష్ అయ్యి రా … ఆకలివేస్తుంది.. డిన్నర్ చేద్దాం.. తోరణి … చాలా టేస్ట్ గా వండుతుంది.

 Every field she is amazing .. నువ్వు తన బుక్స్ కూడా చదవాలి.. నేను  నీకు మెయిల్లో షేర్ చేస్తాను.

అతనిని వాళ్ళు మళ్ళీ ఆ మాట అననివ్వలేదు..

సత్య; వీటి వలన ప్రయాజనం ఉందా?

తో; తను నవ్వి.. ఏమో నాకు మాత్రమేం తెల్సు.. లోపలి నుంచి వింటున్నదానిని చేసుకొంటూ పోవడమే..

అభయ స్థితి తొణికిసలాడుతున్న ఉపేక్ష ముంపునీ .. దేహ చమురులో కాలిన రాత్రినీ .. కంట్లో పరీక్షగా ఉంచిన దేహ గమ్యపు మెరుపులో పికిలిన దుఃఖ ఖండికల నవ్వునీ వేలాడదీసి .. కొత్తగా చూస్తుంది.

సత్య; అది అన్నిసార్లు .. సవ్య చలనగా ఉండాలనేం లేదుగా?

         థాట్ ప్రాసెస్ ని కంట్రోల్ చేసుకొని.. భద్రంగా బతికితే చాలదా?

 తో; చాలదు.. ఈ చీకటిలో జరిగే హింస మీకు తెలియదు.

చెప్పకుండానే అతని లోపల ఏదో కుమ్మరిస్తున్నగాలీ వాన .. పెద్దదైన నిద్ర సారంలో ఉడకబెట్టిన కలల నిప్పుని.. ఊదీ .. ఊదక .. సరి చెయ్యని కంటి నీడని జోడించే కన్నుతో రక్షా చుట్టిన వచనం.

సత్య; దేవుడు బిలీఫ్ ఓ పెద్ద ఆసరా కదా? ఎందుకు .. కంకణం కట్టుకొని కూల్చేయడం.

తో; అంతే ఐతే .. నాకేం అభ్యంతరం లేదు.. ఊచకోతలపైనే నా కోపం..

అంటూ భువన వేపు చూసింది.. ఏదో సైగ చేసింది. ఆమె తలూపి ….

రేపు చూపిస్తాను.. ఆ నెగిటివ్ రిజల్ట్స్ ఏంటో ? అంది..

సంయశైలంపై అయత్న విసుగు.. ఎత్తి పోసుకున్న నిద్ర తోరణాల బిగువుని .. జోడిస్తూ కదిలే మృత్యు సముదాయాల పైకి భయం లేని నడక .. ఊపిరి సంధిని మరగబెట్టే దేహ అనుశాసిత నివ్వెరపాటుని కదిలించే .. దేహ సొదని కప్పే ఉప్పెనకి ముందే దేహ జాగారపు కవ్వడిని కూల్చే వెనక మహా చేతుల గోళ్ళకి  పేగులు లాగే పదును.. పంటి కోరలు.. నాలిక తడిమిన వాసన .. మోసపోతే కత్తుల చితి ముమ్మరలో మోగిన కలలోంచి .. బిగువు తగ్గని కేకలు.. ఒరిసి పోయిన  దోసిలిలో ఇంకా కన్నీళ్లు ఎండిపోక ..

తోరణి .. విన్నారుగా .. మనం మీరు రేపు చూసాక .. డిస్కస్ చేద్దాం..  అంది.

అతనూ తల ఊపాడు.. సంశయంతో  చెదరని నిప్పు అతని లోపల కాలడం మొదలైంది.

భువన .. ఏక్ తార తీసుకొచ్చి..తోరణి చేతిలో పెట్టి.. పాడు .. అంది..

ఆమె పాడుతూ ఉంది.. అవి అనేక నిర్మాణ కారుల రహస్య పేజీల కూల్చివేతల గురించి..

మహా ఉత్పాతం కళ్ళలో కురిసిన చోటు గురించి.. ఆత్మ విన్యాసంతో వెలిగించిన దీపం విసిరిన కేకల గురించి.. భూమి పై స్పష్టమైన దేవుడు ఉనికిని పట్టుకొన్న చీకటి గురించి.. విశ్వం చెప్పిన దేహ కూలడి నేతల్లో .. గాయపు రొమ్ముకి చుట్టిన బట్ట .. రక్తపు తడి గురించి.. సమాధులు నిండిన ఓ ఇంటి గురించి.. ఓటి కుండలు నిండి పోయిన ఓ భావి గురించి..

అతను చిన్నప్పటి నుంచి బెంగటిల్లిన దిగులుగా .. బరువెక్కిన శ్వాసలోని.. వడపోతకి పగిలిన భయంలా .. వరద కమ్మిన నిద్రలో .. దేహాన్ని తీసుకుపోయి అంతరిక్షంలో వదిలినట్లు … అక్కడే అటు ఆగడం లేకుండా జరుగుతున్న ప్రయాణం .. ఎంతసేపటికీ ఉన్నప్పటిలానే ఉంది.. ముందూ .. వెనకా లేని చప్పుడుని మింగి వదులుగా రాలినట్లు.. కలబడి జోడించుకొన్నట్లు…

అతను చాలా చోట్ల నిస్సుగ్గుగా గుక్క పెట్టి ఏడ్చాడు.. భువన ఒడిలో ఒకరి తర్వాత ఒకరు ఇద్దరూ తలలు పెట్టి పడుకొన్నారు.. ఆమె ఇచ్చిన చిత్ర మైన రుచి ఉన్న జావ లాంటిది తాగారు.

గురుత్వ తలంలో పడి కొట్టుకుపోతున్న విషణ్ణ వికారాలని.. తలబడుతున్న పర్యవేష్టిత నిద్ర ఝాములో తిప్పి రాలుతున్న నడకలని.. నుదిటిలో మోగుతున్న దేహ నిద్రల కలవరాన్ని.. అక్కడే గుస గుసగా ఉండిపోయిన చిత్ర నిశిత పొడుగులని కత్తిరించే సాధ్య గమకాల కొలిమిని..

థోరణి ఘాడ నిద్రలోకి వెళ్లిపోయింది.. భువన ఆమెని భద్రంగా ఎత్తి మంచం మీద పడుకోబెట్టింది..

……………………………..

తలుపు దగ్గరకి వేసి.. ఆ చీకటిలోనే నది వేపు బయలుదేరారు.

గంభీర మృత్యువుల చితి బూడిదని తీసుకొని నది ప్రవహిస్తుంది.. తన దగ్గరున్న ఉన్న కథలని చెప్పడానికి ఆవలిస్తూ లేచి..పడవలని తన లోపలి పిల్చి … కంటికి అంటిన మంచు తుడుచుకుని .. చెప్పడం మొదలుపెట్టింది..

వేద మంత్రాలు వినిపిస్తున్నాయి.. అతను వాటి అర్ధాన్ని చెప్పుకొంటూ .. ఆమె లోకి చూసి..

 నీకు మృత్యువు గురించి ఏం తెల్సు ? అని అడిగాడు.

ఆమె చిన్నగా నవ్వి.. అదంతా Just ఒక natural process  ప్రాసెస్ అంతే.. everything was pre-decided ..

అతను ఆమె వేపు స్పష్టంగా చూసి.. come  again  .. అన్నాడు

ఆమె కి ఏదో అర్ధమైనట్లుగా ఖాళీ చూపుతో అతనిని నింపింది.

it’s  ok అని అంటూనే తల మాత్రం అడ్డంగా ఊపాడు.

Satya: లాజికల్ సెన్సస్ కి బియాండ్ గానూ మనం ఉన్నాం… అదెOదుకు  నువ్వు ఒప్పుకోవడం లేదు.. అదే దేవుడు..

Bhuvana: దేవుడు పట్ల నాకేం వ్యతిరేకత లేదు.. అతనిని అడ్డం పెట్టుకొని.. మనిషి నేర్చుకొంటున్న … లేదా నేర్పుతున్న వికృతుల పట్లే నా వ్యతిరేకత ..

స్పష్టత ఎక్కాడా లేదు..

Sat: ఉనికీ ముఖ్యమే కదా?

Bhu : ఉనికి ఆంటే ఉన్నదానిని తొక్కుకొంటూ పోయి దాని పైన కొత్తది.. మనం నమ్మింది … నిలబెట్టడం కాదు.. మన మాట బయట ఏ అర్ధంలో పగులుతుందో కూడా మనం గమనించుకోవాలి..

హెచ్చరించాలని.. కాదు .. కేవలం నచ్చచెప్పాలని.. దానికీ పర్యవసానం .. హత్య ఐతే ఎట్లా ?

పరస్పరమూ భాగింపబడుతున్నాం.. కొట్టుమిట్టాడుతున్నాం.. స్పృహని మించి పిచ్చిగా మార్చి ఇంజెక్ట్ చేస్తున్నది ఎవరు? ఆ ఉనికిని తెల్సుకొని మనం నిలబడాల్సిన అవసరం లేదా?

కదలిక .. విశ్వ భ్రమణ మెలికని సరిచెయ్యలేని కంగారుని వడపోస్తూ.. కదిలే నిద్ర తీరం లో దేవుడు ఏదైనా చెప్పబోతాడా ?

కంగారుని నింపుతున్న సృష్టి గమనంలో కొన్ని హెచ్చరికలు స్పష్ష్టమైతే .. కనిపించని గ్రహణ మూర్తిని దాటి ఆ పైకి చేరుకొన్న సమయ గారడీని కూల్చి.. కట్టుకొన్న కన్నుని తిరిగి చూపులోకి తెచ్చి మరెవరైనా కూలిపోవడానికి అనుమతి అడుగుతారా?

 ఏది కావాలో అది వెనక్కి పోయి .. ఇదెందుకు ముందుకు దూకుతుంది..

ఏదో పరిశీలించాల్సింది.. పట్టుకొని.. కదిలించాల్సింది.. ఇక్కడ గడ్డకడుతుందా?

పట్టి తెచ్చుకొన్న నిరాశ ఎందుకు మనపై దాడి చేసి .. భయం కౌగిలో కొత్త నిస్సత్తుని నింపి .. కనిపించని అనుమానంలో ముంచేస్తుంది.

అదే తెలియాలా ?  తెలియాల్సింది ఎవరికీ?

కేవలం కావాల్సింది సాధించడమే .. లైఫ్ కి ultimate మీనింగా ? ఇంకేదైనా ఉందా?

ఇన్ని లక్షల్లో ఉన్న గురువులు ఏం చెప్పాలని చూస్తున్నారు?

ఎందుకు నమ్మాలి?  

Sat: ఇలా నన్ను ఒప్పించాలనుకోవడంలో ఇంకేదైనా అవసరం ఉందా?

ఆ ప్రశ్న అతనేం ఆమెని చూస్తూ అనలేదు. అతను అతనిలో అనుకున్నాడేమో తెలియడం లేదు. అనేక సత్యాలు.. ఆమె నేరుగా చూపిస్తున్న కలలాంటి సత్యాలకి అర్ధమూ అతని ఆలోచనలకి బియాండ్ గా వెళ్లిపోతున్నాయి. ఏదో దారి తప్పుతుంది.. లేదా ఆలోచన ఆగిపోతుంది.

ఏం చెయ్యాలనే ప్రశ్న అతని లోపల అలాగే ఉంది.. కాని ఆ లోపలకి వచ్చి .. అతని ఊపిరిని ఆమె బలంగా తాగుతున్నట్లుగా ఉంది.

ఆమె నుంచి అర్ధం కాని .. తీవ్రంగా తనలోకి లాక్కొని శరీర పరిమళం.. ఎందుకో ఉన్నట్లుండి శుభమి గుర్తొచ్చి అతనికి కళ్ళలో నీటి పొర.

ఆమె నవ్వి.. అతనిలోకి చూసి.. అతని లోపలి మాటని విన్నట్లే .. శుభమి మళ్ళీ నిన్ను కలుస్తుంది.. అంది. అతను ఆశ్చర్యంగా చూసాడు.

స్త్రీ ఆత్మ ల మధ్య ఏదైనా వంతెన ఉందా? తగలబడుతున్న విశ్వదీపం కింద స్త్రీ తన ప్రసవ శక్తితో పైన కూర్చోందా? వాంఛని పునాది చేసుకొన్నా కంగారులో పురుష నిద్ర లోతుల్లో ఉన్న భూమి ఆచూకే తనదేనా?

తననే దేహ సగం ఒరిగిన నిద్ర దేహంలో పరాయిగా ఉండిపోయిన నిద్ర రాశులని కప్పుకొంటూ .. శరీర లయాలని దాటించే విశ్వాశీలం కనబడే .. కొంచెం చాటులోనూ .. ఇంకేదో తెలియని నటన తనలో నిండి..

ఆమె ని నేను మళ్ళీ కలవాలనుకోవడం లేదు.. ఏ సంకెళ్లు వద్దనుకున్నాను.. ఇప్పటికీ నేనెలా ఇక్కడకి వచ్చానో అర్ధం కావడం లేదు.. అంతా నాలోపల నిండిన అయోమయం.. కాని ఇదీ నేననుకోలేదు.. అందుకే .. ఓ గాల్లో ఎగిరే ఆకులా నీ ముందుకి  కొట్టుకుపోతూ చేరాను..

నీ అంతట నువ్వు చేరలేదు.. ఆ గాలికి దిశని ఇచ్చింది నేనే ?

ఈ మహా విశ్వంలో అన్నింటికీ కార్య కారణాలు ఉన్నా.. అవి అప్పటికప్పుడే తెలియాలని లేదు.. సాధన కావాలి.. నీకు తెలిసే రోజున .. నీ ప్రయాణం నీకు స్పష్టమౌతుంది.. ప్రశ్నని ఆపొద్దు.. ప్రశ్న ఒక్కటే .. ఈ సృష్టిని నడిపించే జీవ శక్తి.

రాత్రి అతని చూసినది  సత్యమేనని .. అతనికి ఆమర్నాటికి దేశంలో మొదలైన అలజడితో స్పష్టమైంది.

Bhu : ఉంది.. కానీ అది అవసరం కాదు.. అంతకు మించింది అనిపించినపుడే … ఆ స్పృహ నీలో కలిగితేనే

తోరణి ..: ఓ కొత్త ఎడిటోరియల్తో అక్కడకి వచ్చి .. అతని చేతిలో పెట్టి..

 can you add something ? అంది. 

నేనా జర్నిలిజం?  అన్నాడు కాని ..చదవడం మొదలుపెట్టాడు.

అదొక మిస్టికల్ ఐడెంటిటీ తో ఉన్న ఓ నాయకుడి గురించి.. ఒక ఆలోచన .. దిగువ మధ్య తరగతి కుటుంబాన్ని ఎలా తలకిందులు చేసిందో  స్పష్టం చేసే ఓ స్ట్రాంగ్ రిపోర్ట్ లా ఉన్నా..

అముద్రికల ఛాయా నీలం .. కనబడని హెచ్చరిక .. కొంత తనని తాను రక్షించుకునే ప్రయత్నం .. బహుశా ఆమె అమ్మ గుర్తొచ్చి.. లేదా ఇలాంటి న్యూస్ ఇవ్వడానికి ఇంకెవరూ .. ఏ ఏరియా లో మిగలరని.. స్పష్టత ఉంది.. నిర్భయతకి మాత్రం చిన్న విసుగు.. అర్ధం కాకుండా లేదు.

మత ఘర్షణ దారి తీసి .. చిన్న చిన్న కారణాలు.. రాజకియం ,,దాని ఎలా పెంచి పోషించి పెద్దది చేస్తుందో స్పష్టంగా ఉంది.. కాకపోతే పేర్లు.. ఏరియాలు వేరేగా ఉన్నాయి.. అదే చెప్పాలి ..కాని సరిగా కనిపించని ఏ రక్షణ పొరనో నమ్ముకోవాలి.. అది ఉందొ లేదో .. ఇప్పటికి తెలియదు.. ఉండనే ఆశనే నమ్ముకోవాలి.

అవును.. మళ్ళీ రేపటికి మిగలాలిగా .. ప్రశ్నించి ..  ప్రశ్నించి … విసిగించైనా నాయకుల మైండ్సెట్ మార్చాలిగా ? మార్చడం దురాశ ఐనా కనీసం అడ్రస్ చేసాం .. వాళ్ళ నోటీసు కి తీసుకొచ్చామన్న తృప్తిని మిగుల్చుకోవాలిగా …  ఏదొక సంతుష్టిని సాధించాలిగా?

ఒక విపత్తుని మార్చి చెప్పుకొన్న ఖాళీలని పూడ్చి.. ఇంకాస్త వివరం లేని మాధకతలో ముంచయినా సత్యాన్ని ఒక సాక్షాత్కార రూపంలో అందించాలిగా ? ప్రయోజనాలు.. ఫలితాలు.. మార్పులు.. అమలులు .. చాలా దూరంలో ఉన్నాయనుకొన్న .. ఏదొక రోజుకి .. ఇల్లా ఐతే చేరుకొంటామనే నమ్మకం.

ఇక్కడ చంపేస్తారనే భయం పెద్ద విషయం కాకుండా .. తను ఇంకొన్ని రోజులకి కొనసాగాలని ఆరాటం. శ్వాసలని తరుముకొని.. విశ్వాసం పెంచుకొని.. నలుపక్కలా పొంచి .. ఏం కాదనే నమ్మకమే సాధించి అది సర్వ జనుల రక్షగా .. ఓ ఉత్త్సవంలా ఈ భూమి పై బతకడం మారాలని ..  

 అది కేవలం ఓ example అంతే .. ఆమె మరేదో వెదకమని చెబుతుంది.. అది కేవలం నాయకుడు చూపించింది కాకుండా .. లైఫ్ ని కాపాడుకొనే ఇంకేదో సూత్రం చెప్పే ప్రయత్నం చేస్తుంది..

కాని అతనికి కొన్ని జంపింగ్స్.. కొంత అవగాహనలో చీకటి కనిపించలేదు.. అతనిదే చెప్పాడు.. నీకు స్పష్టం కానిది ఉన్నప్పుడు .. దానిని నిర్లజ్జగా ఒప్పుకో.. పాఠకుడిని ఆలోచించుకోనివ్వు..

నువ్వు దారి నిర్ణయించ వద్దు.. ఉన్నాయని చెప్పు అంతే..

రండి టిఫిన్ చేద్దాం అని.. హాట్ బాక్స్ ఓపెన్ చేయబోతే.. నేనా పడవలో అలా వెళ్లివస్తాను.. మీరు తినండి.. అని .. ఏదో అనే లోపే పడవ ఎక్కేసాడు.

వాళ్ళు వస్తామన్న .. ఒక్కడినే వెళ్ళాలన్నాడు

……………………………

భువన .. తోరణి ఒకరినొకరు చూసుకొన్నారు…

ఐకాంతిక సమాధి ముద్రని కడిగి.. నదీ రహస్యంలో కన్ను విప్పిన కలల పొడిని కెరటాల్లోకి నెడుతూ.. దేహ నిద్రల పరస్పర ముఖాల మధ్య నిండిపోయిన ఒకే ఒక శరీరం .. ఏ మాయని నింపుకొని .. సమర్పిత కౌగిలిని దులిపి.. తనని లాక్కొంటుంది..

తాను అనుకోని వచ్చింది.. తన చుటూ తన నిమిత్తం లేకుండా జరుగుతుందీ .. ఒకటేనా?

ఖాళీగా నిండి పోయిన దేహ భూమిలో ఒక పుట్టుకని సగంలో ఆపినపుడు .. మళ్ళీ మొదలుకావాల్సిన స్పృహ మలుపులో కదిలే నిర్ణయాల కంటి ధారని కాల్చి పోయిన ఆనవాళ్లు..

తనలోకి తాను వెదుక్కోవాల్సింది దేనిని?

ఇదంతా ఇలా ఎందుకు ఉండాలి?

విభద్ర దేహ పూర్వంలో కిందికి రాలి నలిగిపోతూ .. ఆత్మ దర్శన లేని మగత కలబెట్టిన కునుకుని లేవదీసిన కన్నుతో .. వడపోసిన ఇరుకుల్లో .. కదిలే చూపుని దగ్గరకి చేర్చి.. అప్పటికే ఆరబోసుకొన్న చూపుని కొంచెం వెనక్కి నెట్టి .. గంటలని మరిగించి కలలోకి చేరతారు. థోరణి అక్కడ గొడవ గురించిన కబురు అంది బయలుదేరింది.. న్యూస్ కవర్ చేయడానికి

పుప్పొడి మెత్తిన దేహ కానుపుని చీకటికి చెమర్చిన నుదిటిలో .. నిమిష కథని మళ్ళీ చెప్పుకొన్న జాగారంతో.. ఓ కబురుని జోడించి.. కదిలే నిద్రిత ఆయాస ముడులని కలిపి.. రెండోసారి కదిలే బిగువైన వణుకుతో.. లోపలికి మండే ప్రశ్న ..

కదలిక లేని దేహ పర్వపు మసకలో నేనుగా ఉండిపోయిన అడుగులు.. ఇప్పుడు మరో చోటికి నిమిత్తమే లేకుండా చేరితే .. ఎట్లా .. ఆ పడవ కొంచెం దూరం వెళ్ళాక మరో రేవులో దిగిపోయి.. డబ్బిచ్చి.. అటు నుంచి ఆటే నడుచుకు పోతున్నాడు..

రాత్రి కి వెళ్ళాలి.. ఇక్కడే తినాలి.. ఉండాలనే స్పృహని దాటి.. బేలగా చూసిన థోరణి గుర్తొచ్చినా .. ఆగకుండా నడుస్తున్నాడు.

అక్కడేదో గొడవ జరుగు తుంది.. ముందుకు పోలేక ఆగాడు..

గర్భ గుడిలో ఉన్న దేవుడి విగ్రహాన్ని.. ఎవరో వేరే దేశపు శరణార్థి.. చెప్పుతో కొట్టాడని.. అతనిని పట్టుకొని .. భక్తులు కొడుతుంటే.. మరో పక్క అతని మద్దతు దారులు కొట్టుకొంటూ పోతున్నారు.. అతని తలపై బలంగా తగిలి కింద పడ్డాడు.. స్పృహ కోల్పోయాడు.

విభద్ర దేహ పూర్వంలో కిందికి రాలి నలిగిపోతూ .. ఆత్మ దర్శన లేని మగత కలబెట్టిన కునుకుని లేవదీసిన కన్నుతో .. వడపోసిన ఇరుకుల్లో .. కదిలే చూపుని దగ్గరకి చేర్చి.. అప్పటికే ఆరబోసుకొన్న చూపుని కొంచెం వెనక్కి నెట్టి .. గంటలని మరిగించి కలలోకి చేరతారు.

థోరణి అక్కడ గొడవ గురించిన కబురు అంది బయలుదేరింది.. న్యూస్ కవర్ చేయడానికి…

రక్తం కారుతున్న తలతో .. నలుగురు మోసుకెళ్లి ఓ షాప్ మెట్లపై సత్యనివేశ్ ని కూర్చోబెట్టడం చూసి.. తన స్కూటీ మీద కూర్చోబెట్టుకొని..  చున్నీతో  నడుముకి అతనిని కట్టుకొని.. హాస్పటలకి తీసుకు వెళ్తూ.. భువనకి ఫోన్ చేసింది..

ఎనిమిది కుట్లు.. సైలైన్ .. కొంచెం జావ.. రాత్రి అంతా observation … బ్రెయిన్ లో ఏమైనా ఇంజురిఎస్ ఉన్నాయేమోననే క్రాస్ చెక్ చేసి .. ఉదయాన్నే వదిలిపెట్టారు.

సమయ అనుచిత భ్రమణలో పడి కొట్టుకుపోతున్న విశ్వాస రాజీలేని కప్పి పెట్టుకొన్న చీకటి ముద్రాలని మార్చి.. గుస గుసలని వడపోసే అభయ చరితాని తాగి.. తూలి.. మళ్ళీ ఆగి వెనక్కి చూసే లోపు.. ఇంకెవరో శిక్ష మోయడం.. అతనా కమ్మేసిన అయోమయం.

ఇప్పటికీ ఏదో కొత్తది నడుచుకొస్తూ .. దేహంలో ఊడదీసుకొన్న సమయ మండలాల్లో కూలిపోయిన శ్వాసల కుదురు..

ఆటోలో ఇంటికి.. ఆమె అతని తలకి.. కాళ్ళకి.. అరచేతులకి .. ఏదో నూనె రాసింది.. మధ్యాహన్నం  జావ.. కొంచెం.. ఒకసారి వాంతి.. ఆమె క్లీన్ చేసి.. చిన్న కబురు వలన బయటకి వెళ్ళింది.

థోరణి .. మళ్ళీ వెళ్లి రిపోర్ట్ కంప్లీట్ చేసి పత్రికకి పంపి నేరుగా అక్కడికే వచ్చింది.

అతనికి టీ ఇచ్చింది..

భువన .. మిమ్మల్ని తనేం నియంత్రిచుకోవాలనుకోవడం లేదు.. మీకు వస్తారని ఆమె నాకు రెండేళ్ల ముందే చెప్పింది. ఆ రకమైన సంకేతాలు ఆమెకి .. రెండేళ్ల క్రితం చేరాయి.. లోపల నుంచి .. ఓ పెన్సిల్ స్కెచ్ తీసుకొచ్చింది.. అది అతని స్కెచ్.. ముక్కు పైన ఉన్న పుట్టు మచ్చతో సహా.. మీకు అనుమానం రావొచ్చు.. ఇది మీరు వచ్చాక వేసి ఉండవచ్చని..

మీరు ఆమెని టెస్ట్ చేసుకోండి.. ఇప్పటి వరకు .. మీరు మా ఇద్దరకీ చెప్పని విషయాలు కూడా ఆమె మీకు చెబుతుంది.. అన్ని.. రహస్యాలతో సహా.. ఆ తర్వాతైనా నమ్మండి..

మీరు ఒక మహా కార్యం గురించి పుట్టారని ఆమెకి తెల్సు.. మిమ్మల్ని ఆ దిశగా నడపాలని ఆశ పడుతుంది.. ఇందులో ఏ వ్యక్తిగత స్వార్ధం లేదు.. ఒకవేళ మీరు వదిలి వెళ్లాలనుకొంటే ఇప్పుడే వెళ్లిపోండి.. మిమ్మల్ని ఎవరూ ఆపరు..

నిష్కర్ష మోస్తున్న కదలిక .. స్పష్టం కాని అనుమానం కట్టుకొని కలిసి పోయిన విశుద్ధ తల బరువుని .. కట్టుకొని.. హద్దులో దాచి పెట్టుకొన్న శ్వాసని కుదిపి.. సరి చెయ్యని ఒంటరి ముడిని బిగదీసి.. తెలియని గమ్యంలో తిరిగి ఉండిపోయిన కథలనే .. తెలిసినట్లుగా దాటుతూ.. ఓపికతో మండించిన కసి సముదాయంలో గుర్రు పెడుతున్న దీర్ఘ నెదిరింత..

తను అనుకొన్నాడు..  కొన్ని గుర్తుకు తెచ్చుకొన్నాడు.. తోరణి గొంతే చెబుతా ఉంది.. అది సత్యమేనని.. అంతా విన్నాక .. ఓ పదినిమిషాల మౌనం.. ఇప్పుడెక్కడుంది..? అన్నాడు.

ఆమె కళ్ళతో నవ్వి.. So now you are ready to join with us .. ok  అంది.. రైట్ థంబ్ ఎత్తి చూపిస్తూ..

అతనిలో వాళ్లద్దరినీ చూసినపుడు.. ఒక తెలియని అంగీకారమేదో .. తనకంటూ ఓ direction  ఉండాలని అనుకోలేదు.. గాల్లో కొట్టుకు పోతున్న వాడికి.. ఓ పడవ ఇచ్చి.. ఏదో డెస్టినీకి చేర్చాలనే వాళ్ళ తాపత్రయం లో ఉన్న నిజాయితీ అతనిని కదిలించింది. దాని వెనుక ఏదో బలమైన ఆర్తి చుట్టుకొని ఉండటం వాళ్ళ కళ్ళలో కనిపిస్తూ ఉంది.

అన్నింటికీ సిద్ధమయ్యే .. తను అన్నీ వదిలి వచ్చింది.. ఇప్పుడు   ఓ మహా కార్యంలోకి దూకడానికి ఇంకెందుకు సంశయం.. చావుని మించి ఇంకేం ఉంటుంది.

భువన వచ్చి .. మంచం పక్కగా కూర్చొని.. How  you  feel  now  ? అంది.. అతను తల ఊపాడు.

ఆమె అతని తల నిమురుతూ.. don ‘t  take  any additional  stress in  your  heart  ..

నీకు ఎప్పుడు నచ్చక పోతే అప్పడు .. ఏం చెప్పకుండానే మమ్మల్ని వదిలి వెళ్లిపోవచ్చు.  మమ్మల్ని ఎవరూ ఒక్కమాట అనకుండా .. నేను చూసుకొంటాను. అంది.

అతనేం మాట్లాడ లేదు. థోరణి వాళ్ళిద్దరనే గమనిస్తుంది.

 స్పష్టత  లేని పౌరుష ఐక్యం లో ఒడిసి పట్టిన దుఃఖ నిర్మాణాల మధ్యనే నెమ్మిదిగా నేర్పించి పెట్టుకొన్న నిద్ర తోరణాల కల్పిత మృత్యు దశ ఎర్రగా మెరుస్తూ.. కలలోకి రాలిన వృత్త సమస్యల  కౌగిలిని మండిస్తూ.. ఉనికిని .. చిత్ర ఒంపునీ.. ఇంకిపోయిన శ్వాస లోని .. ఇంటినీ .. మసకబారిన కేకలతో కలబెట్టిన ఊహిత దశల కంటి నీరుని తుడిచి కాస్త అలసటతో ఎవరైనా ఆగిపోతారు. ఇక వీళ్ళు మాత్రం కాదు.

భద్ర కారణపు ఆలోచనల మధ్యనే ఇరుక్కొని .. ఇహిత తమకంతో పడి లోతుగా దిగిపోయిన కంటి శ్రద్ధని సరి చెయ్యక ముందే కదిలే చలన మృతిని తొక్కేస్తూ .. కంటిని రాల్చిన దేహ ముద్రలో తోపులాటని కనిపెట్టే చోటులోనే తన శత్రు జాబితాని దాచి.. ఎక్కువ కానీయని దేహ శిక్షణ మూర్తులని పోత పోసిన సగంలో ఊరేగించి పెట్టుకొన్న వాన కుండల పేర్పు..

ఉండనివ్వడానికి ఈ చోటు అనుకూలమా అంటే ఎవరూ మాట్లాడారు.. కంటితో చదవరు.. మాటు వేసిన పూర్తి సెగతో .. దగ్గరై .. పోతపోసిన ఇంటిని బదులుగా తెచ్చి ఇవ్వరు.

కమిలిన రుణ దోషాల నడకని నమ్ముతూ.. నిషా ధూప కంటి చర్యల కల్లోల వినికిడి.. దేహ స్థలంలో పిండిన హద్దుని చెరుపుతూ.. కరగా బెట్టిన మాటలని తాగి .. రెండో సారి దగ్గరైన దృశ్య చెమ్మ తుడిచినా వదలని జోడీల రక్షా చలన కదిలిపోతున్న విపత్తుకి ఎదురెళ్లడానికా?

సన్నద్ధతతకి రెండో మూలలో కనిపెట్టుకొని ఉన్నదేంటి? మళ్ళీ కన్నేనా ? 

తలపడుతున్న దీర్ఘ దేహాల కంటి ఉరుముని తాగి .. నిశ్వాస రుణాన్ని పీల్చి .. కనబడే నిద్ర రుచుల కవ్వింపునే ..కాల్చి పెట్టుకున్న విసుగుతో మోగిన తలుపుల చివర శూన్యదశ  పర్చుకొన్న గాలి ధార మొదలై.. ఆ లోపలి ఇంటిని … నీ కోసమేనని ఎవరో వదిలి వెళ్ళిపోతారు.

కనబడదు.. వినబడదు.. చంచల ముద్రతో చీకటిని పీల్చి.. కలని  ఇవ్వడానికి చూస్తుంది.

అది అలా మాత్రమే జరగాల్సి ఉంది. ఇంకోలా వెళ్లేందుకు ఇది సమయమే కాదు.

అదెప్పటికీ రాదని అప్పటికి అతనికి తెలియదు.

                                                                         …………………………

                                                                3^rd CHAPTER

                                        అనుక్రమాలు … అలజడులూ

సృష్టి విరామ చిహ్నం లో దూసుకు పోతున్న శ్వాస ఇగిరింపుని కాల్చి దుఃఖ ముద్రగా ఉండి పోయిన .. రెండోసారి గాడిలో పడ్డ విశ్వ అవలీల యాతనకి .. చెల్లుబాటు కాని మృత్యు దారులని కలిపి పెట్టుకొని.. దేహపు చీకటి వసారాలో .. ఎత్తిపట్టిన ముప్పుని దగ్గర చేసుకొని.. విపరీత యుద్హం కాని సరాసరి ముగింపులో పడి తొక్కుకుపోతున్న స్మర మంథన కనువిప్పుని.. మాయం చేసి.. అంతా అనుకొనేదే జరిగిపోతుంది.

కల్పన .. చింతన పట్టి రాల్చుకొన్న హెచ్చరికని పట్టి లాగుతూ .. కదిలే కాస్త ఇరుకులోనూ.. తాండవ దేహ అనుకరణల మత్తుని మోసుకొని.. జ్నాహన శత్రు దర్శనగా … ఎవరు ఎవరికీ శత్రువు.. రెండు విరుద్ధ కాకతాళీయతలు ఎదురు పడ్డప్పుడు.. దుఃఖ చలనం లో ఊపిరికి రెండో విడిది లేని దేహ ముద్రని కదిపినా రంగు తమకం మోసిన నాజూకు పరిధిని జోడించి కదిలే నిశ్వాస  వరదని కొల్చే కొలిమి నిండుగా బంధించిన రంగుల కోలాహలం.

వినపడుతుంది .. కాని కనపడదు.. కనపడుతుంది.. కాని ఎంత మాత్రమూ వినపడదు.. జనం మందలుగా accept చేసినంత మాత్రాన సత్యం అదే అవ్వాలని లేదు.. అనుక్రమ అలజడులపై .. పొద్దు గుచ్చినా వదలని దేహ క్షేమం … రక్షా .. రక్షా అని అరుస్తూ … మారి పోయిన కంటి రంగుని .. యధాతధంగా పులిమిన చర్యలని కమ్ముతూ .. ఉండిపోయిన సత్య దర్శన ఇంకేదో చెబుతూ తడబడే మృత్యు పరిధిలో ఉండిపోయిన కదలికనే దాటి.. కొమ్ముగాసిన ముద్రలతో కదిలే సమయ మాయని పుట్టుకతో రాల్చిన నడకలు. కొత్తగా మరి దేన్నీ తీసుకురావు.. మనలో మనకి సరిపుచ్చుకొన్న పుట్టుక సాధనాలతో పట్టుతప్పిన ఇంటిని ఇంకోసారి చేరుకొని.. అదే పాటని అడగక ముందే అంతా మాయమవుతుంది.

 సత్యం అందుకోకపోవడం ఒక వ్యవస్థలో కేవలం ఒక వ్యక్తి తప్పుగా చూపించడం న్యాయమేనా?

అదీ .. ఇదీ అని లేని ఒక సంకుల సమరం.. ఒక భద్రత విడిచిపెట్టిన శ్వాస నగ్నతలోంచి.. పైకి విసిరిన మత్తు.. తెల్లారి పోయిన కథలు.. పరిమిత విధులు తెలియని నిశ్వాస గోళం .. కన్ను తడిచిన కేంద్రంలో గాలివాటపు మృత్యు దర్శన కంట్లో నలిగి .. ఒత్తిడి తరిమిన నిద్రగోళంలో పడి లేస్తూ.. దేహ గుంభన మసకని వడపోసి.. ఉన్నప్పుడే లేని కన్నుని తాగి.. హెచ్చరిస్తున్న ఆలోచన ఏడ్చినప్పుడు .. తొంగి చూసిన గుడి సన్నాహాలు .. ముంపుకి గురైన శరీర నగుబాటులో పాతిన నిద్ర గడువుని కదిల్చే స్థలంలో పడి .. కథలనే కాల్చిన జోడింపుల కలవరత రంగుని కడగక ముందే .. దూరంలో ఉండిపోయిన తాకిడి ముఖాల చెదురు మదురు పునాదులు. పలకర కలవరాలు బిగిసి ..రోడ్లన్నీ ముతక కంపలు గుచ్చుకొని అరుస్తూ .. కదలాడే కల ముంపునీ ఏకం చేసి.. దేవుడి మూలలో తవ్విన నూనె భావికి నిప్పు పెట్టి.. పలుగు పారతో నింపి పోయాక .. ఇవే ఆ ఆనవాళ్ళని కబురుతో పండిన నిద్ర చమక్కులని అరగదీసి .. వాళ్ళు మళ్ళీ కొత్త దిశని సిద్ధం చేసి ఇల్లు మాసిపోయిందని .. స్నానానికి నదిని అడుగుతారు.

 ఇంకేం దూరంలో ఆగిపోదు. సమర్ప మంతనాలపై కదిలే నిద్ర చూపుల్లో .. చావుని మరిగించిన దేహ సెగ ని కదిలిస్తూ .. నడక సరిచేసి నాజూకు నరాల్లో కలబడే .. ఉండిపోయిన ఒకే ముఖంలోని విసుగుని జల్లెడ పట్టించి.. కలబడే నీలాప రంగుల జడ విరబోసుకొని.. మృత్యువు దగ్గరాగా జరిగి.. అల్లలాడుతున్న దేహ కమరింపు.. అదిలించిన శుభ్ర చిత్రాల కైమరుపు విపత్తులో పడి బిగలాగిన హద్దులు.. ఎవరో మార్చి మళ్ళీ దగ్గర చేసుకొని.. విపాత్ర ఆచూకేలతో కదిలే మధ్య రేవులో నిండా మునిగిన హద్దుని దాటించి పోయే వాసనలతో కదిలే ముల్లుని పట్టి లాగుతూ… ఇదంతా ఎలా జరిగిందని .. అడిగితే మాత్రం కొత్తగా ఏం లేదనే చెప్పి తప్పుకొంటుంది.

………………..

దేశమంతా తెలియని అయోమయం  తీవ్ర ఉద్విగ్నం లో నిండిపోయి ఉంది.. ఒక దేశపు ప్రధాన మంత్రికే ఈ పరిస్థితి అంటే .. ఒక సామాన్యుడు ఏం కావాలనే వణుకు.. ప్రధాన మంత్రి దగ్గర బంధువులని పిల్చి దైర్యం చెప్పాడు.. ఇదీ అని చెప్పడానికి లేని అయోమయ ఓదార్పు.. పడి రాలుతున్న దుఃఖపు బిగువులో నిండి పోయిన ఉనికి దొరకక .. లోపలి కేకని ఒడిసిపట్టి పేనుతూ.. ఊపిరికి   రెండో జడని అల్లిన కథనంతో కాల్చి పెట్టుకొన్న నడతనే కదిపి.. శరీర రూపుని నింపుకున్న కదలికని  కాదని .. తిప్పి చెప్పుకొన్న దేహ గుణపు మేరుని చీకటికి చేర్చి అక్కడే అరగదీసి .. కౌగిలిలో మోసుకొన్న పునాదులని జోడించే నిద్ర కాల్పులతో మోగిన మాటలని అద్దంలో చుట్టి.. జరగబోయేది చెబుతున్నట్లుగా లేని భరోసా నిస్తూ.. ఆయుస్సు పారబోసుకొన్న చెమర్పులోని కట్టు కథే నిజమై ముందు నిలబడినట్లు..  

అందరూ వెళ్ళిపోయాక .. సెక్యూరిటీ టీం నుంచి మళ్ళీ కబురు వచ్చింది..Sorryచెబుతూ ..

  PM తమ్ముడు కలవడానికి వచ్చారని.. రాష్ట్రపతి అప్పటికే అలిసిపోయిన .. ఆయనని మళ్ళీ వెయిటింగ్ లో పెట్టడం కరెక్ట్ కాదని .. లోపలికి పిల్చాడు.. మరో 20 నిమిషాలకి .. అతని బ్యాక్ ఎండ్ enquiry,  అంతా చేసి … లోపలికి  వదిలారు. అతని చే సంచీని చెక్ చేసి…

అప్పటికే రాత్ర్రి ఎనిమిది గంటలు అవుతూ ఉంది.. Waiters లాంజ్ లోకి వచ్చి కూర్చోగానే .. ఆయన ఎదురు వెళ్లారు. వందల సంవత్సారాల ముందు తయారైన నల్ల రాక్షసి బొగ్గుని.. చెక్కి ..మెత్తని మట్టిని బండ .. మొండి చేతులతో మెత్తి.. కణ కణ లాడే మంటలో కాల్చితే ఉన్నట్లుగా ఉన్నాడు. నిలువెత్తు పేదరికం.. అతని శరీరంలో .. బట్టల్లో.. అతని కదలికలో ఉన్నా .. అతని కళ్ళు మాత్రం .. చాలా తేజస్సుతో … అచ్చం … PM కళ్ళలానే ఉన్నాయి.

 Gunman’s ని  బయటకు వెళ్లిపొమ్మని సైగ చేసి .. అతని  వేపు చూసాడు.

అతను కొంచెం ఊపిరి సర్దుకొన్నట్లుగా .. సోఫా లాంటి కూర్చీలో.. కాళ్ళని పైకి పెట్టి కూర్చొని.. సన్నని ఊపిరిని తీసుకొంటూ.. రాష్ట్రపతిలోకి చూసి.. కాసేపు అలా చూస్తూనే ఉన్నాడు.. ఆయన కొంచెం విసుగుగా ఉన్నాడు.. కానీ ఎం చెయ్యలేని పరిస్థితి… అతను మొదలుపెడతాడేమోనని ఎదురు చూసి.. ఇక తనే ‘ ఇలా జరుగుతుందని .. ఇదాహి మీ కుటుంబాలకి ఎంతో దురదృష్టం.. నన్ను క్షమించండి… అనే లోపు.. అదేం విననట్లుగానే ..

కట్టు దరిద్రం నుంచి .. రాజభోగం వరకు చేరాడు.. మేము ఒక తల్లి బిడ్డలం కాదు.. ఇప్పుడంటే ఇలా బంధువులలా వచ్చాం కాని.. వాడి అమ్మానాన్నలు చచ్చిపోయాక .. వాడిని అనాధలానే వదిలేశాం.

 మేము చాలా చెడ్డ వాళ్ళం.( చిటికెన వేలు గురుని.. గరుకు గోడపై అరగదీసినట్లు.. ఓ బాధతో కూడిన జీర). పెద్దగా ఎప్పుడూ పట్టించుకోలేదు..

 కాని వాడు వీలున్నప్పుడల్లా మమ్మల్ని చూడడానికి వచ్చాడు.. ఏదోకటి పంపించే వాడు.. నేను వద్దనే వాడిని.. వినే వాడు కాదు. ఓ ప్యాకెట్ సంచీ లోంచి తీసి.. ఇది మా ఊరి హల్వా .. వాడికి చాలా ఇష్టం .. అని టేబుల్ మీద పెట్టాడు.

రాష్ట్రపతి నేను ఆయనకి అందిస్తా .. రాగానే అనబోయి అనవసరమని ఆగిపోయాడు.

నేనేం చదువు కొన్నవాడిని కాదు.. పెద్ద పెద్ద విషయాలు నాకేం తెలియదు. కానీ ఒక్కమాట అడగాలని ఉందయ్యా .. అన్నాడు. అదొక ఫార్మాలిటీ అంతే .. తాను ఈ మాట అడగడానికి వచ్చాడని తెలిసిపోతూనే ఉంది. అతని గొంతులోని నల్ల జీర .. అన్న ఎంత పెద్ద పొజిషన్లో ఉన్న .. తన జీవనానికి .. అది అడ్డం పెట్టుకొని .. బతికిన వాడిలా కాకుండా.. మరేదో.. ఆత్మ నిశ్వాసపు జీర పలుకుతుంది.. అది అతనిపై తెలియని గౌరవాన్ని ఓంపుతుంది.

రాష్ట్రపతి అతని వేపే చూస్తున్నాడు.. అతనేదో చూడడానికి అలా ఉన్నా .. మాట చాలా నిజాయితీగా ..స్పష్టంగా ఉంది.. ఆయనలో విసుగు రాలిపోయి.. ఓపిక చేరుతూ ఉంది

టీ .. బిస్క్యూట్స్ .. కొన్ని Fruits అతని ముందు పెడితే తినలేదు.. తన సంచీ లోంచి .. జొన్న రొట్టె ..news paperతో చుట్టి ఉన్న …  చిన్న ముక్క తెంపుకొని.. తిని.. అతి కష్టం మీద కవర్ నుంచి విప్పుకొని.. ఓ టాబ్లెట్ మింగాడు. అతను మింగుతున్నప్పుడు.. గొంతు దగ్గర నరాలు పొంగుతున్నాయి….

మీరు అలిసిపోయినట్లు ఉన్నారు.. వాడి తమ్ముడిగా నేనొక మాట వాడిని నిలదీయాలనుకొన్న .. వాడు లేడు.. అతని కళ్ళలో నీటి పొర .. వాడికి ఏవో లెక్కులుంటాయి నాకు తెల్సు.. కాని ఒకమాట వాడొచ్చాక మీరు అడుగుతారా ? అన్నాడు.

రాష్ట్రపతి తల ఊపాడు. అతని గొంతుని  వింటున్నప్పుడు అది అసంకల్పితంగానే జరిగిపోయింది.

అతను మరో ముక్క నమిలి.. చాలా నెమ్మిదిగా …

పురుషోత్తముడైన దేవుడు.. కారణాలు ఏవైనాసరే .. అవి ఎంత గొప్పవైనా .. ముందు ఏం జరిగినా  … వేరే దేవుడు  ఆలయాన్ని కూల్చి.. తన ఆలయాన్ని కట్టమంటాడా? అన్నాడు.

కొంచెం ఆగి.. నీళ్లతో తొణికిసలాడుతున్న కళ్ళని తుడుచుకొంటూ…..

ఆ దేవుడి ఆత్మ ఆ గుడిలో మిగిలి ఉంటుందా? అన్నాడు.

రాష్ట్రపతికి ఒక్కసారిగా వెన్నులో కరెంటు .. అదీ 10000 వోల్ట్స్ ఉండే కరెంటు లోపలి   శ్వాసలో చెమట గడ్డ కట్టి .. ఒక్కసారిగా భగ్గున మండినట్లై.. ఊపిరిని లాక్కొని.. ఒక్కసారిగా .. ఏమీ అనలేక పోయాడు..

అతనిలో ఏదో నల్లని దిగులు ఉండ చుట్టుకొని .. గొంతులో పట్టేసినట్లు అయ్యింది.

గవర్నమెంట్ రోడ్లో .. .మాది ఏదైనా అడ్డువస్తే .. మా ఇల్లు .. షాపులు లాక్కొని..మీకు నచ్చిన చోట స్థలమిస్తారుగా ? ఇక్కడ కూడా అదే ఉండాలిగా స్వామి? అదే కదా ధర్మం?

ఈ పెద్ద పెద్ద ఇళ్లలో ..ధర్మం ఉండదా? లేదా మీరంతా .. దానికి మించా?  అన్నాడు.

రాష్ట్రపతి నిర్ఘాంత పోయి చూస్తూ ఉండిపోయాడు.. అతని ముందు మాట వలన ఏం ఉపయోగం లేదని తెలుసుకొంటూ… తనలో తనే స్పష్టం చేసుకొంటూ…

అతను .. ఇంకో ముక్క నోట్లో పెట్టుకొని.. నీళ్లు తాగి.. వస్తా స్వామి … అన్నాడు.

ఈ చలిలో ఎలా వెళతారు..మా వాళ్ళు మీకు ఉండడానికి బస ఏర్పాటు చేస్తారు.. పొద్దున్న వెళ్ళదురు… అన్నాడు. ఆయనకీ తెలుస్తూనే ఉంది.. ఆ వచ్చిన అతను మొండివాడని .. ఏం చెప్పలేమని.. ఐనా ఏదో ధర్మం కోసం.. నమ్మకం లేకపోయినా…..

అతను తల పైకెత్తి.. కళ్ళలోకి కళ్ళు కలిపి.. దేవుడి రక్తం నిండిన  పాదాలతో తిరుగుతున్న చోటు.. ఇక్కడ మరో నిమిషం ఉంటే .. నాకు ఊపిరాడదు. స్వామి అన్నాడు.

అతనికి అదే మొదటిసారి .. మొత్తంగా కుంగిపోయి.. ఏదో పాతాళంలోకి వెళ్లినట్లుగా అనిపించింది.. తల ఎత్తలేకపోయాడు. మాటని తడుముకొన్నా .. దొరకడం లేదు.

వస్తా నండి .. అని అతను వేగంగా నడుచుకొని వెళ్ళిపోయాడు.

సరాసరిగా నలిగినా దేహ ప్రాయంలో.. జ్ఞాన విచక్షణ .. నిండు కుండలో మరుగుతున్న పాలలోకి నిమ్మ రసం పిండినట్లు.. ఒక్కసారిగా విరిగిపోయి.. అదే గంభీర్యం మాటున అధికారాన్ని ఉడకబెట్టి.. అల్ ఐస్ వెల్ అన్నట్లుగా నవ్వుకొంటూ.. తోసుకొస్తున్న టైం టేబుల్ ని మాత్రమే పట్టుకొని పరుగులు పెడుతూ.. మనః శిక్షణలో.. తొక్కిపెట్టి సకిలించడం అలవాటయ్యాక .. ఎవరైనా నిలదీయడమూ.. వాల్లకి సమాధానం చెప్పడానికి ఆందోళన పడటమూ.. ఇవన్నీ ఎప్పుడో దాటి పైకి వచ్చేసి.. దేశాన్ని నడిపిస్తూనే.. ఇప్పుడెవడో ఓ అనామకుడు వచ్చి అడిగితే .. కదిలిపోతామా? ఏవ్ కాళ్ళు.. కళ్ళు.. శ్వాస .. చీకటి.. విందులు.. ప్రసంగాలు.. వినయాలు పధకాలు.అధికారాలు.. తోపులాట.. గౌరవాలు..

…………………..

 మరో వైపు.. మిత్ర దేశాలు తమ టెక్నాలజీని .. మనుషులని కూడా ఈ పనిలో పెట్టాయి.  కొన్ని వందల మంది టెక్నిషన్స్ , శాస్త్రవేత్తలు.. డిటెక్టివ్స్ .. పోలీస్ సీనియర్స్ కర్మధ్వనిలో పరిశీలిస్తూనే ఉన్నారు.. ఎటాక్ చేసిన దేశ సరిహద్దుల్లో .. అనుమానితులుగా ఉన్న కొన్ని వందల మందిని లోపలేసి.. పోలీసులు వాళ్ళ పద్దతిలో విచారణ చేస్తున్నారు.

 ఒక చిన్న క్లూ కూడా దొరక లేదు.. ఆయన ఎంట్రీ దగ్గర నుంచి .. అయ్యన తిరగడానికి అవకాశం ఉన్న అన్నీ ఏరియాస్ చెక్ చేసి.. అదంతా బారికేడ్ చేసి.. ఈవెన్ అక్కడి మట్టిని .. అండర్ గ్రౌండ్ డ్రైయిన్ లైన్స్ అక్కడ నుంచి కనెక్ట్ ఐన నది..దూరంగా ఉన్న దీవి.. టవర్స్ .. బిల్డింగ్స్.. లోతట్టు ప్రాంతాలు.. గుడులు..మశీదులు.. చర్చులు.. ఏదీ వదల్లేదు. ఆయన ఆ రోజు  మొబైల్ PM  కూడా ఉంచుకోక పోవడం ..ట్రేస్ చెయ్యడానికి కూడా లేదు.. ఆయన కాల్ డేటా … మిగతా Messaages  .. వాట్’స్ అప్స్ .. సోషల్ మీడియా అకౌంట్స్ అన్నీ కూడా రీసెర్చ్ చెయ్యడం మొదలు పెట్టారు.. ఒకటి రెండు చిన్న చిన్న అనుమానాలు ఎదురైనప్పుడు.. వాళ్ళని పట్టుకొచ్చి .. సీక్రెట్ గా విచారణ చేసి వదిలిపెట్టేస్తున్నారు.

మిగతా మిత్ర దేశాలతో కూడా రాష్ట్రపతి.. వర్చ్యువల్ మీటింగ్ నిర్వహించాడు.. వెదికే క్రమంలో.. ఇంకేం చేయవచ్చో.. డిస్కస్ చేశారు.. వాళ్ళు మరింత మంది .. ఎక్స్పర్ట్స్ ని పంపిస్తామని స్పష్టం చేశారు. ఆయన ఇంకా ప్రాణాలతో ఉన్నారా? అని అనుమానం కలిగినా … ఎలానైనా ట్రేస్ చెయ్యాలనే ఒక బలమైన నిర్ణయానికి వచ్చారు.

సమర్పిత ఛాయాగుహలో తిరుగుతూ పట్టు చిక్కని సత్యం.. ఎలా అలా మాయం ఐపోవడం.. నిద్రని అకస్మాత్తుగా మారుస్తూ.. కదలిక లేని చీకటి మండుతూ..ఉనికి మొత్తమూ.. అవధిలేని చూపుతో అలిసి.. నలక పడ్డ ఆందోళన మసకబారి.. ఇక చాల్లే అనే విసుగు తరుముతున్న

కనబడనివ్వక .. లోపలికీ .. బయటకి తిరుగుతూ.. జిల జిల మంటున్న నిజం అక్కడే .. పైన నెత్తి మీద బరువుగా తిరుగుతున్న పట్టుకోలేక పోతున్నందుకు అసహనం తిరిగి .. పెద్ద చప్పుడు చేస్తూ.. రాష్ట్రపతికి .. ఎందుకో మల్లి అయన తమ్ముడితో మాట్లాడాలని.. తన టీం కి చెప్పి .. మరోసారి పిలవమన్న.. ఆయన తిరిగి వెళ్తూ.. ఇక్కడి రైల్వే స్టేషన్ లో చనిపోయాడని.. తెల్సుకొని ఆశర్యపోయాడు.

ఒక క్షణం ఏదో  అర్ధమైనట్లు ఐనా .. మళ్ళీ తల విదిలించుకుని .. అలా కాదులే అనుకొన్నాడు.

సత్యపు ఉనికి దూరంగా ఓ రకమైన స్పష్ఠతోలో ఆవిరిపొరలా తీరుతూ ఉన్నా .. దానిని తుడుచుకొని చూడాలంటె .. ఓ నిలకడ లేని భయం చుట్టుముట్టేసి.. ఓ కసితో కూడిన నాలిక బయటకు కనిపించి హెచ్చరిస్తుంది..

అదే విని .. చూసి.. తాగి.. తిని.. జనాల్లో కలిసిపోయి..ఆనక ఇంట్లో నిద్రపోతారు.

…………………..

ఎవరి పాత్ర ఇది.. అంత శక్తివంతులా?  ..

అదే విని .. చూసి.. తాగి.. తిని.. జనాల్లో కలిసిపోయి..ఆనక ఇంట్లో నిద్రపోతారు. లా  రాజీపడని అనుమానం చీకటి కోరలు పీకుతూ .. ఉందీ లేదనుకున్న .. చీకటి మరింత నల్లగా ,, చిక్కగా అయ్యాక .. వెనకా ముందూ లేని హద్దు కొంత నరికేసిన జాగ్రత్తని నలిపి.. అక్కడే ఉండిపోయిన కథని.. మళ్ళీ మార్చి రాయలేమని ఈదుతూ..  ఆ దేశంలో సీక్రెట్ గా మన ఏజెంట్స్ కూడా .. ఆ దేశం నుంచి ఏ కుట్రలూ జరగలేదని.. వాళ్ళు అప్పటి నుంచి భయం లోనే ఉన్నారని కంఫర్మ్ చేశారు.

ఇంత పెద్ద ప్రజాస్వామ్య నేతని ఎలా మాయం చేయగలరు?  కర్మధ్వని పై దాడి చేసిన దేశం కూడా డిక్లేర్ చేసింది.. దీనికి .. వాళ్ళకీ సంబంధం లేదని…

 గడ్డ కట్టిన తెల్ల మంచు కాస్తా .. నల్లగా మొద్దుబారి.. కంట్లో నలతని ఉడకబెట్టి..కబురులేని వీధిలో అరుచుకొంటూ.. విసిగిన ఛాయాగర్వం పూర్తిగా  కాలి మసిబారాక.. చతికిలబడి..  బిగించిన ఒత్తిడి.. తాకిడి లేని శబ్ద గుంభన విధేయం పగిలే .. రాతి కొండల మధ్య  ఉడకబెట్టిన చలన ద్రవ విసుగుని కప్పుతూ… ఇంకేం తెలియని రసీమత గుంజాటనని మొత్తుకొనేలా చేస్తూ.. ఏదో తెలియని అగమ్య గతిని రంగుల్లో ముంచి.. నిశ్చల మంత్రం తాడనని కలిపే నిద్రవాగుల్లో పడి దారి తప్పిన నిరాశ లోంచి.. ఎవరో శత్రువు తెలియని కోపం. బరువెక్కి కరగని నిస్సహాయత…ఏది ఎక్కడ  అంతం .. ఏది ఏది ఎక్కడ మొదలవుతుంది.. కనిపించని విసుగుతో కనబడే తెల్లార్లు దుఃఖం చెప్పుకొన్న వేడుకోలు.. తోటి మనిషికి వినిపించదు.. హెచ్చరించదు.. మసక బారిన కౌగిలో పడి తలకిందుల్లాయే ఎద్దడి. తలపడడానికీ దారి తెలియని నిస్సహాయతలో మరిగిన చింతన మొదలై కదిలే అడుగులు.

ఏదో చెబుతాయి.. చెప్పింది మనం వినం.. వినాలనుకొన్నది చెప్పాలని ఎదురు చూస్తాం .. అదే చెప్పడానికి.. వొంగి.. వొంగి.. వినయం చూపించి మరీ చెప్పడానికి సిద్ధంగా ఉంటారు.

ముందే schedule  చేసిన ప్రకారం .. సుప్రీమ్ కోర్ట్ జడ్జి అయన ముందు.. అదొక unofficial సమావేశం.. ఒకరిద్దరికి తప్ప .. ఇంకెవరికీ తెలియదు.. అది ఆఫ్ ది రికార్డు సమావేశం అంటేనే .. జడ్జి కూడా అక్కడికి వచ్చింది. అదొక ఫారం హౌస్.. రాత్రి బాగా పొద్దు పోయాకా…………………

జడ్జి చాలా సూటిగా మాట్లాడే వ్యక్తి.. ఎక్కడా టైం వేస్ట్ చేయకుండా ..డ్యూటీ తర్వాత  తన రాత .. చదువులో నిమగ్నమై ఉంటాడు..అది చివరకి ఎంతటి పెద్ద వ్యక్తితో కలిసిఉన్నా .. అది అతని రీతి.. అనేకం చదువుకున్నవాడు. పెద్దగా దేనికీ భయపడే రకం కాదు

రాష్ట్రపతికి  అతని గురించి తెల్సి.. అతనితో మాట్లాడాలనుకొన్నది.

పూర్తి సత్యానికి కట్టుబడే .. మీరా ఆ  తీర్పుని ఫైనల్ ఇచ్చారా ? అన్నాడు.

జడ్జి కాసేపు ఆలోచనగా చూసి.. తల అడ్డంగా ఊపి.. లేదు అన్నాడు.

స్థితి పత్రం పై కట్టిన ఇల్లు ఒకేసారి హెచ్చరిక లేకుండా కూలినట్లు..బిగిసిన శ్వాస నెత్తురు చిక్కబడి.. గాలి గడ్డకట్టిస్తూ… కంఠ నరాల్లో అక్కడున్న గోడలతో పెనవేసుకొని అరుస్తున్నట్లు..

రాష్ట్రపతి కంగారు పడ్డాడు.. అదేంటి? ఇన్నేళ్ల తర్వాత ఇచ్చిన తీర్పుకి .. అదేం సమాధానం. అన్నాడు.

జడ్జి నవ్వి.. మీరు సత్యం కోసమడిగితే .. నా సమాధానం అదే.. కానీ కోర్ట్ నిజాన్ని బేస్ చేసుకొని నిర్ణయిస్తుంది..

అయన అయోమయంగా చూసాడు.

ఇవి రెండూ వేరు వేరని అతను ఎప్పుడూ అనుకోలేదు..ఊపిరి ఎవరో నొక్కి పెట్టి వదులుతూ .. గొంతుకి చిల్లు చేసి గుడ్డ కోరుతున్నట్లు.. నిద్ర పోతున్న మంచం కింద ఎవరో మంట వేసి వెళ్లిపోయినట్లు..

నిజం కేవలం సాక్ష్యాలని మాత్రమే చూస్తుంది.. వాటి రిఫరెన్స్ తోనే .. నిజాన్ని స్పష్టం చేసుకొంటుంది..చట్టాన్ని అనుసరించి  తీర్పు ఇస్తుంది..

కానీ సత్యం అది కాదు.. సాక్ష్యాలని మించిన అనేక చీకటి తెరలని వదిలించుకొని … మన అంతః కరణాల లోపల వెలుగు నింపుకొని చూస్తే కనిపించేది.. ఒప్పుకోవడానికి .. ఆ దారిలో నడవడానికి.. ఒకోసారి మనలని అది బలితీసుకొంటుంది .. కాల్చి పారేస్తోంది ..నిప్పులపై నడక.. శూలాన్ని ఛాతీలో దించుకొని నిద్ర పోవడం..

నిజం .. చాలా కంఫర్ట్ తో కూడింది.. అందరూ మీకు respect  ఇచ్చేది. నెత్తిన పెట్టుకొని ఊరేగేది. చప్పట్లు కొట్టేది. శాలువాలు కప్పి .. పద్యాలు చదివి.. సన్మానాలు చేసేది.

రాష్ట్రపతి చాలాసేపు ఏం మాట్లాడలేదు..

ఐతే సత్యం అనుసరించి.. ఈ  తీర్పు తప్పనా ?

అందులో అనుమానమే లేదు.. ఇది సత్యానికి ఏమాత్రం దగ్గర లేదు.. కానీ కోర్టులకి దీనితో నిమిత్తం లేదు. చట్టంలో దీనికి ఎలాంటి ప్రాముఖ్యం లేదు.

ధర్మ నిరతుడు.. సహృదయుడు   .. అజాత శత్రువు.. జీవ ..జంతులని  అన్నింటినీ సమ దృష్టితో చూసేవాడు.. అతని ఆత్మని చంపి.. మనమిక్కడ కట్టాం. పైగా ఏదో సాధించినట్లు భుజాలు చరుచుకొంటున్నాం.

అన్యాయపు స్ఫురణ వచ్చినపుడు … దుఃఖం అవతలి వారిలో మండుతున్నప్పుడు.. విజయం సాధిoచామని విర్రవీగడం కాకుండా.. వాళ్ళ ఆందోళనని ఎంత వరకు తీసెయ్యగలిగామనేది చూడాలిగా?

సత్యం మెప్పుడూ .. నిట్ట నిలువునా నిలబడి నిన్ను గైడ్ చెయ్యదు.. ఆ పరిధి లోకి మనమే చొచ్చుకు పోవాలి.. మాటని పంచుకోవాలి.. కన్నుని పరీక్షించాలి.. వాళ్ళ ఇళ్లలో అడుగు పెట్టి ఆందోళన వినాలి.

ఈ ముసుగులెందుకు?

ఇవే అవసరమని మన ఓట్ బ్యాంకు కి అని  నమ్మి ..బరితెగించి తిరుగుతున్నాం.. మరొకరి దరిదాపుల్లో లేరని.. మన అడుగు ఎక్కడ ఉందని చూసుకోవడమే మర్చిపోయాం.. నడిచి వచ్చిన దారి చాలా ముఖ్యం..

ఈ కప్పుకున్న ముసుగులు మధ్య ,, అసలు మనిషిని పట్టుకొన్నప్పుడు .. ఊహకి అందేది .. కలలోని కూర్పు కాదు ..

సాధ్య సాయం కనిపించే చర్యలు నిండిపోయినప్పుడు .. మనలోకి కలుపుకోవడానికి దారి లేక .. మొదలైన ఆందోళన.. ఏది ఎవరికీ ఎలా ఉందొ అనేదే చప్పుడు లేని ఉపేక్షని తిప్పి కొడుతూ కదిలే నిద్ర సాగుల మధ్యనే కలబెట్టిన తీర్ధ దూరాల మొక్కులు..

 ఇది వద్దని అనిపించాక ఇంకా కదిలిపోవడం .. మార్చిన కథలోని నడకని దాటి ఉంచిపోయిన సవరింపుల పునాదిని కదిల్చే పుట్టుకలు నమిలేస్తున్న కనికరం లేని ఎదురు దాడి.. నమ్మకాన్ని చంపేస్తుంది….

విశ్వంలో నిఘా పెట్టిన భాగాలన్నీ .. చెప్పాపెట్టకుండా .. సముద్రాన్ని తవ్వుకొని మాయమైనట్లు.. తలలో రాక్షసి బొగ్గుని అంటించి.. పైకీ కిందికీ రాని పగటి పొగని నాకేసి పెద్ద నాలికని.. ఎవరో నోరు విడదీసి లోపలి తోసేస్తున్నట్లు.. అదే వినపడుతుంది.. కానీ అర్ధం కావడం లేదు.. ఎందుకు అర్ధమని? ఎవరో ఏడ్చి .. భయం కలిగేలా నవ్వుతున్నారు?

మీకిది ఎలా అంగీకారమయ్యింది..? 

నా వృత్తి ధర్మం .. నిజాన్ని శోధించడమే.. సాక్షలని వినడం.. రికార్డు చేసుకోవడం.. నిజానికి దగ్గరాగా వెళ్లడం.. చట్టాన్ని అనుసరించడం..  నేనేం తప్పు చెయ్యలేదు.. కానీ వ్యక్తిగా నేను లోపల ఓడిపోయాను.. దానితో దేశానికి ఏ నిమిత్తామూ లేదు.. ఆ తీర్పు ఇచ్చిన రోజే .. నేను నా జాబ్ కి resign  చేసాను.. నేను రేపు మా పల్లెటూరికి వెళ్ళిపోతున్నాను. .వీటి అన్నింటికీ దూరంగా చదువుకొంటూ గడపాలని…..

రాష్ట్రపతి ఆలోచనలో పడి..

నిజానికి.. అతీతంగా సత్యం లో నిలబడి .. చెప్పే కోర్ట్ లని మించిన ఇంకేదైనా వ్యవస్థ రావాలంటారా?

జడ్జి నవ్వి..ఒక్కసారిగా లేచి.. దయచేసి నాకు సెలవిస్తే .. నేను వెళ్ళాలి .. అన్నాడు.

ఒరే .. పిచ్చివాడా? ఈ స్థిర మైన .. అమీబా లా అల్లుకు పోయిన ఈ రాజకీయం అలాంటి దానిని రానిస్తుందనా ? అనే అర్థమొచ్చేలా చూస్తూ..

రాష్ట్రపతి ఆశ్చర్యంగా .. డిన్నర్ చేసి వెళ్ళండి.. అన్నాడు.

జడ్జి ఆయనని చూస్తూ.. నేను రోజుకి ఒక పూటే తింటాను.. సెలవ్.. అని వెళ్ళిపోయాడు.. అతని కళ్ళలో సన్నని నీటిపొర.. ఆయనకీ .. ప్రధాన మంత్రి తమ్ముడికి తేడా లేదనిపించింది..

కానీ ఇద్దరూ.. ఒక చిన్నది కూడా … వాళ్ళ ముందు పెట్టింది తినలేదంటే.. ఎందుకని.. అనుమానం వచ్చినా.. సమాధానం లోపల దొరుకుతున్న అతను వినాలనుకోలేదు.

PM  దొరుకుతారని మీరు అనుకొంటున్నారా ? అన్నాడు..

జడ్జి వెళుతున్న వాడు ఆగి.. ఇప్పుడు ఈ క్షణం మీలోపల ఏం అనుకొంటున్నరో.. నేనూ అదే అనుకొంటున్నాను ,.. అన్నాడు.

 అతను వెళ్తూన్నప్పుడు .. శరీరం వణకడం ఆయన నోటీసు చేసాడు.

రాష్ట్రపతికి  అతనిలోంచి.. చీకటి పులమార్పు ఏదో తగిలి కూలబడినట్లుగా .. సోఫాలోకి తూలిపడ్డాడు.

కానీ ఇద్దరూ.. ఒక చిన్నది కూడా … వాళ్ళ ముందు పెట్టింది తినలేదంటే.. ఎందుకని.. అనుమానం వచ్చినా.. సమాధానం లోపల దొరుకుతున్న అతను వినాలనుకోలేదు.

ఒక లాగుడు బరువు.. సంతృప్తం లేని హత్య .. రక్తం లేకుండా ?

దేహ వగరుని చప్పరిస్తూ.. శిధిల భూమి కన్నుని కరిగించి.. ఊడిపోయిన గొంతులో మరిగిన నొప్పిని నానబెట్టి.. చీకిపోయిన బెంగతో పొమ్మని తలుపేసాక .. చావు ఝాములో మునిగిన ఆయుస్సుని జోడించి కొత్తగా ఉండిపోయిన నాచు గది….

ఏకం మాయన .. స్మషాల మితి సంభోగంలో పుట్టిన వికృత శిశువు.. వెక్కిరిస్తున్న స్మశాన భూమి.. సత్య నిద్రని పెద్ద అరుపుతో నరుకుతున్న .. ఏదో పెద్ద రాక్షస ఆకారం..తన కోర గొల్ల చేతిని ముందుకు చాపి .. గొంతు పిసుకు తున్నట్లు.. తన చుట్టూ జరుగుతున్నది అర్ధం కాక పోవడం.. తానేదో పరాయిచోటులో ఉన్నట్లుగా అనిపించడం మొదలై.. కంటి మీదకి నిద్ర రావడం లేదు.

ఆయన ఆకలి రోజుల్లో .. నిస్సహాయంగా ఉండిపోయిన అనేక సందర్భాల్లో .. కొందరు బంధువులే .. నీకెవడు పిల్లనిస్తాడురా? అని అవమానించిన రోజుల్లో.. ఉద్యోగం కోసం అల్లాడిన రోజుల్లో .. చదువులో ఒక్కో మెట్టు ఎక్కడానికి కష్టపడ్డా రోజుల్లో.. కానీ ఈ రోజు అంతకంటే కష్టంగా ఉంది.

ఆలయా ఖనిజాల తవ్వులాట.. కంటి నీళ్లలో .. కొట్టుకొని కొట్టుకొని చనిపోయిన చేప .. ఉందీ లేకపోయినా ఊపిరిని .. ఆ దెయ్యం పీల్చేస్తూ.. మంచం పైకి తోసి.. ఛాతీ పై కూర్చొన్నట్లు..

వెంటిలేటర్ పై పడుకోబెట్టాక  .. పవర్ పోయి ఊపిరికి అల్లాడినట్లు..

నిషిద్ధ తమకం ఎర్రగా మెరుస్తూ.. కనబడే అరుపుని నానబెట్టిన నోట్లోంచి కేకని బయటకి తీసి..బాగా ఉడకబెట్టి ..  ఆ వేడి ముద్ద నోట్లోకి తోసినట్లు.. బిగలాగిన సంతర్ప కంటి నీలం చిక్కబడ్డ తడిపోతల కొరివి .. డైనింగ్ టేబుల్ పై ఏదో ఆనవాళ్లు లేని గుడి మండుతున్నట్లై.. అతనిక డిన్నర్ చెయ్యలేదు.

………………………

100  % TRP  రేటింగ్ ఇచ్చే న్యూస్ తో మీడియా చానెల్స్ అన్ని బిజీ గా హడావుడి చేస్తున్నాయి.. అదీ ఇంటర్నేషనల్ లెవెల్లో .. మొత్తం కర్మధ్వని అంతా మీడియాతోనే నిండి పోయింది. భక్తులు దర్శనానికి వెళ్ళడానికి కష్టమౌతుంటే.. పోలీసులు నానా బాధలు పడుతున్నారు..

PM  is మిస్సింగ్ .. ఒక చిన్న క్లూ కూడా దొరకకుండా.. కర్మధ్వని లోకి కాలినడకన లోపలి వెళ్లిన కోట్లాది మంది ఆరాధించే నాయకుడు.. ప్రపంచ స్థాయీ గుర్తింపు ఉన్నవాడు కోట్ల ఖరీదు చేసే రక్షణ మధ్య నిత్యమూ తిరిగేవాడు, ఎంతో ధర్మ శక్తి  నిండిన దేశం నుంచి…. సడన్ గా మాయం కావడం ..

 ఒక్కసారిగా ఆచూకీ లేకపోవడం.. మొత్తం ఆచోటంతా జల్లడ పట్టిన ఏదీ అనుమానించేది దొరకక పోవడం.. అదీ దేవుని సమక్షంలో .. ఓ మంచి పనికి వెళ్ళినప్పుడు… ఇలా జరగడం.. కర్మధ్వని అంతా ఒక కనిపించని అలజడి అల్లుకుపోయినట్లు.. ఒక కంగారేదో పడుతూ.. ఏదో దుష్ట శక్తిని గమనించలేక పోతున్నామా ? అని తెలియని కంగారు. ఒక రూపం లేని భయం …..

అతని పార్టీ లోనో హడావుడి.. నెక్స్ట్ ఎవరనేది .. ఆ పార్టీ ఎప్పుడూ ఆలోచించ లేదు.. దేశ ప్రజలు కూడా ఈ విషయం లో ఎక్కువగానే చర్చించుకొంటున్నారు. ఐనా లోపాయికారి రాజకీయాలు మొదలైపోయాయి. కొంచెం బోర్డర్లో ఉన్న ప్రతిపక్షమూ .. బేరసారాలా కోసం ఆలోచిస్తుంది.. కానీ ఇంకా కొద్ది రోజులు చూడాలేమోననే .. చిన్న డైలమా .. మరో వేపు.. ఇంకా బతికి ఉన్నాడనే నమ్మకం లేకపోయినా ?

 ఇప్పుడు ..దేశం .. మళ్ళీ వాళ్ళ పార్టీ ఎలా నడుతాయని ఆందోళన… కొన్ని వేలసార్లు.. అతను శిధిలాల్లోకి నడిచి వెళ్లే విసువల్ ప్రచారం చేయడం తప్ప .. ఎవరి దగ్గర మరే సమాచారం లేదు..

సత్యం చుట్టూ వంకర టింకరగా చుట్టుకొన్న వృత్తాలతో తడబడే నిద్ర రీతులని .. మసక బారిన చలన గతికి పగిలిన శ్వాసలతో కలబెట్టిన మృత్యు జాగారపు ఇరుకుల్లో పడి రాలిన కన్నుని కౌగలించుకొని.. కదిలే నిప్పు గుండాలపై .. కురిసిన నల్ల తెరల రోడ్లని మూసేస్తూ.. స్మశాన బూడిద కప్పిన కాళ్లతో .. తొక్కుతూ.. కదిలే నుదిటిలో కదలని చప్పుడుని పగలగొట్టి .. కోపం బిగించిన నుదిటిలో ఊరిపోయింది.. తత్ క్షణమే ఇక్కడ నొప్పిని కెలికి ఇంకేదో కమ్మేస్తున్న దుఃఖ రీతిని కదిల్చే నునుగారపు ఒంటి రాతలు.. పోగులు..

 కొంతమంది  ఛాందసులు..జ్యోతిష్కులు యాగాలు.. హోమాలు .. సజెస్ట్ చేస్తున్నారు. రక రకాల డిజిటల్ assumptions … స్కెచెస్.. పుట్టుకొచ్చే కథలు..

 చివరకి మరెవరో.. చిత్రమైన ఇమాజినేషన్స్ .. ఎలియెన్స్ తీసుకు వెళ్లి ఉండవచ్చనే థియరీ ని మొదలుపెట్టారు .. దానికి ఏవో అనిమేషన్స్ స్టోరీ ఆడ్ చేసి ప్రచారం చేసే ప్రయత్నం చేయగానే .. కొంత మంది గోవర్నమెంట్ బాడీ వాళ్ళ కాల్స్ తో ఆపేసారు.. ఈ లోపే కొన్ని క్లిప్పింగ్స్ వైరల్ ఐపోయాయి.. సోషల్ నెట్ వర్క్స్ లో … చిత్రమైన టెన్షన్ తో కూడిన గొంతుని కలిపి….

 సత్యం దగ్గరకి ఎవరూ వెళ్లలేక గుండ్రంగా తిరగడం తప్ప .. వాళ్ళు సాధించగలిగింది ఏదీ లేకపోవడం .. అక్కడే గడ్డ కట్టిన విషాదం..

క్షేత్ర ధ్వని కట్టబెట్టిన మృత్యు ఆచూకీల్లో పడి .. తలకిందులుగా తిరుగుతూ.. హద్దు చెరిపేసిన కథలని గాలించి పెట్టుకొని .. ఇంకిపోయిన కన్నుతో .. దూరం లోకి చూసి.. నిదానించి.. సరేనాని సరిపెట్టుకోకు.. కొంతమంది.. అతని వీర్ భక్తుల గుండెలు ఆగిపోయి.. మొక్కులతో తిరుగుతూ.. మల్లెపువ్వులా లేచి .. తిరిగి వచ్చేస్తారని నమ్మి.. గుండెలు బాదుకొన్న సత్యాన్ని దిగమింగి.. కొంచెం వరస పెట్టిన ఎదురుదాడులని.. విధించిన గతపు కష్టాలని మరిచి.. తిరిగి దగ్గరై బెంగ పెట్టుకొంటూ.. వెదికినా నిస్పృహని నదిలో కలిపి .. మాలి నులుముకుని ఎదురుచూస్తూ..

ఒకప్పుడు  నాది గా ఉన్న కల .. ఇప్పుడు లేకపోయాక .. దుఃఖ పడుతున్న మరు క్షణమే అంతా ఓ మాయ చుట్టేసిన .. ఎలా చూడాలో అర్ధం కాక .. చావుని ఎలా తీసుకోవడం అందేది తెలియక …

ఏక దిగ్దఅంధం లో పోసాగింది నిద్ర మూర్తుల చెమటానికి అరగదీసి.. కలబడే ఊపుని మూటగట్టి.. ఆ పెద్ద నదిలో దాచిన పడవలని మూలకి చేర్చి పాడుకొని..మూడు రాత్రుల గొంతుని తిరిగి ఉడకబెట్టి … తలపట్టుకున్న కాలనీ కిందికి దించి..

ఆ రెండు రోజుల దాడిలో ఎవరూ చనిపోలేదన్నట్లుగానే ఉంది.. అప్పటి నుంచి కాలుతున్న చితులు యధాతంగానే ఉన్నా .. ఈ రెండు రోజల సమయం లో ఆగిన దానిని ఎలా adjust  చేసుకొంటుందో..ఊహకి అందని అయోమయం .. కానీ అవీ చాలానే ఉన్నాయిగా?

 కొన్ని లక్షల ఏళ్లగా ఉన్న సృష్టికి అదేమంత పెద్ద విషయం కాదేమో.. తన బొడ్డులో వేసుకొన్న ఊపిరి అదితిని ఊరుకొని.. మండుతున్న చీకటి మధ్య .. ఒక పాట పుట్టినంత చోటులోనే .. అంతా సర్దేసుకోంటుందేమో..

ఒక వేపు కనిపించని దేహ గతి .. రెండో వేపు పూర్ణం కానీ అవస్థ .. పట్టుకున్న సముదాయ నిద్ర జోరులని కుదిపి.. పై నుంచి మారిన శరీర జోలల నుదిటిపై  దీపం ఆరిపోక ముందే .. కదిలే ఆ మహా అడుగు.. ఇంకేదో మనకి చేరుస్తుందా?

అర్ధం కావడం లేదు..చలన నిష్క్రితి పరుగులు పెడుతున్న అవస్థని పట్టి లాగిన .. ఓడిపోయే చేతుల మధ్య … గడ్డకట్టిన ఛాయా మంత్రపు సమయం పట్టు దొరకక .. గుక్కపెట్టి ఏడుస్తూ… కలబడే దేహ రీతిని కడిగి.. అక్కడే స్థిరపడ్డ నిరాశ శ్రుతం లో కలబడే ఊపుని మింగి.. ఆయూత

రాలీతల సంధి సూత్రాన్ని కాదని ఎదురుతిరిగిన .. నటించే ఖాళీల్లో పడి తొక్కుకు తిరుగుతూ.. తేడాలకి దొరకని .. నిద్ర కునుకుని.. పురెక్కించే దుప్పటి కొసల్లో .. అదేదో శూన్యం కురిపించిన ముద్రని బిగలాగే దేహ దారలీతని మోసుకొని.. కొత్త చోటులో ఆగిపోతాం..

 ఇదే ముందు నుంచి ఉన్నదనుకోవాలా?

సృష్టి ఈరోజే పుట్టిన కొత్త నిర్మాణం అనుకోవాలా?

ఏదీతెలియని అనుమానంలో పడి .. చూపుకి దొరకక చిక్కుకొన్న నటనలని దాటి .. అక్కడే స్థిరపడ్డ గతులని చేర్చి చెమర్చిన స్టేజీలు.

………………………

అకస్మాత్తు శత్రు దేశ దాడిలో తీవ్ర నష్టం జరిగిన కర్మధ్వని అనే ఆధ్యాత్మ నగరం చూసి.. తిరిగి యుద్ధప్రాతిపదికన  నిర్మించే శంకుస్థాపన ముహూర్తం కి ఒకరోజు ముందే వెళ్లిన PM తన , సెక్యూరిటీ టీం ని అంతా ఒక చోట వదిలేసి.. ఎంతో ఎమోషనల్ గా శిధిలాలని చూస్తూ.. ఎవరినీ వెంట రావొద్దని హెచ్చరించి లోపలి వెళ్లిన PM ఎంతకీ  తిరిగి వెనక్కి రాలేదని.. ఆ తర్వాత టీం వెళ్లి ఎంత వెదికినా కనిపించలేదని.

ఈ న్యూస్ ఒక పక్క .. మరో వైపు..  

 అదొక మిస్టరీ నగరం లా .. తిరిగి మూడు రోజుల్లో .. దానికదే నిర్మించబడిందని.. సృష్టిలోనే ఇది.. ఏ మాత్రమూ ఊహించని వింతైతే.. అసలు PM మిస్సింగ్ కూడా మరో వింతగా కర్మధ్వనిలో మిగిలిపోయింది.

ఫోటోస్ .. వీడియోస్ షేర్ చేస్తున్నారు. ఓక్ పక్క PM  visuals మరో వైపు.. కర్మధ్వనిని సృష్టి చేసిన పునః నిర్మాణం.. ఆధ్యాత్మ ప్రవక్తలు .. మరో వైపు.. మాజీ గూఢచారులు.. మిలిటరీ .. తమ వంతు ఎనాలిసిస్ .. మిస్సింగ్ కి ఇస్తూ వెళ్ళుతున్నారు.

హద్దులు చెరిగి పోయిన విస్మయం.. వెనకా ముందూ ఏదీ లేని సంరక్ష చలనంలో పడి .. మాయతో కప్పిన శరీర చాలనలో .. ఖాళీగా ఉండిపోయిన చూపుని సరి చేసి.. కదిలే నడకని .. విరిగిన కలలో పడి కలదిరిగిన నాజూకుతో .. వేళ్ళ కలవరం.. నుదుటిలో గమనించిన హోరిమిని పట్టుకొని.. నిండిపోయిన దేహ రుజువు చీకటి నదిలో కొట్టుకు పోతూ.. ఇదే అని తెలియని.. నిషాద మూర్తుల కలకలం ..కుదిపి తెచ్చిన కంటిలో పాచి పట్టిన వాసన .. హెచ్చరిక దానిలోనే కలిసిపోయి..

ఇందులో ఎక్కువగా అతనిని నడిపింది ఏది? దేవుడా ? వ్యక్తిగత ప్రతిష్ట? ..

 రెండోదే నిజమేమో.. ఓ పక్క elections  దగ్గరకొస్తున్నాయి.. ఓ చిన్న శత్రు దేశం .. ఇంత పెద్ద దాడిని ప్లాన్ చేస్తే తెలుసుకోలేక పోయేమనే .. అప్రతిష్ట .. ఇది ప్రపంచ దేశాల ముందు.. తన తల ఎత్తుకోలేని పరిస్థితిని  తీసుకొస్తుందన్న ఆందోళన ..

ఇది ఇలా ఎందుకు జరిగిందనే అనుమానం వదిలేసి.. తన మూర్ఖపు దైర్యం ప్రజలకి కనిపించాలని ఒంటరిగా వెళ్లిపోవడం.. ఇది ఇంకా మరో స్థిరతని తన కంట్రోల్  నుంచే పొందుతుందనే దురాశ.. ఎలా కొరడా జులిపించిందో.. అలా ఎందుకు తన ముందు  నిలిపి .. ఎం చెప్పాలనుకొందో  ఆలోచించకుండా .. దూకేసిన తొందరపాటు..

గ్రీష్మ సంక్షపం మోసపోని సృష్టి కదలిక మరేదో తన ఉనికిని స్పష్టం చేసే ప్రయత్నం .. సర్వ అయోమయంలో ఒడి పంచుకొన్న దీర్ఘ కలవల ప్రపోతంలో పడి సెగలాగిన తీర్ధ ముఖాల వేడుకలో దొరికిన ఆనవాళ్ల గెలుపు.. ఓటమి పక్క నల్ల రంగు చీకట్లో పొంచి ఉంది.

గవర్నమెంట్ తాత్కాలికంగా రాష్ట్రపతి  పాలనలోకి వెళ్ళింది.  ఆయన దేశాన్ని ఉద్దేశ్యించి.. ఎవరూ ఏ ఆందోళన పడవొద్దని.. దేవుడు ఆయనని రక్షిస్తాడని.. మన వాయు , భూమి.. జల సేనలు.. డిటెక్టివ్స్ .. మిలిటరీ కమాండర్స్.. ఇంకా అనేక ప్రైవేట్ సెక్యూరిటీ ఫోర్స్ PM ని వెదికే పనిలో నిమగ్నమయ్యే   ఉన్నారని.. త్వరలో ఆయన మన ముందుకు క్షేమంగా రావాలని.. అందరూ ప్రార్ధన చేయాలని.. కోరారు.

మానవ అభాస చుట్టూ కదిలే .. నిద్ర వర్షం .. కలబడే కల .. మింగేస్తున్న దేహ వరదలో కదిలే దేహ నిర్మిత సత్తువు గదిలో ఉండిపోయిన చలన ముక్తపు నీరుని సరి చేసే గర్భ దోషపు నివ్వెరపాటు తో సత్య నిర్మాణం కనిపించని .. కదలికనే కప్పుతూ.. ఇంకిపోయిన కంటి రాధని తుడిచి .. శిక్షణ లేని ధూప లయల మధ్య నదిని కొలుస్తూ.. తాకిడిలేని సర్వ క్షేమ మెలికని తట్టి తీస్తూ.. గమించే దేహ ముఖాన్ని .. పక్కకు నెత్తిన కంగారుని మరిగించి .. దీప పాయలని నులిమిన కంటిలో దీక్షని సరి చెయ్యక ముందే .. ఊగిపోతున్న చీకటి గుహలో .. మెలికపడ్డ జాగురత.. వెనక ఏదో జరుగుతుంది..

ప్రపంచమంతా ..ఈ తీవ్ర ఉత్కంఠ .. మరో వైపు..    boarder  దేశాలన్నీ .. తమ నిర్దోషిత్వాన్ని నిరూపించడానికి స్టేట్మెంట్స్ ఇస్తున్నారు.

ఒక ఆరోపణ .. దాని వివరణ.. ఒక కథగా అర్ధం కానీ ఒడిని తాగి.. ఉనికికి రెండో చలన మూర్తిని కలిపి.. అక్కడే ఉండిపోయిన సహన మితి తొలగించిన పొందుని ఉడకబెట్టి.. కొంచెం ఊపిరిని కోసుకొని.. చెట్టు వేళ్ళని .. గొంతు చుట్టూ పేనుకొని.. విశారపు నీటి జడని అల్లిన కేకాని కొలిచి.. కొంచెం నీరు ఆరబెట్టినా ఉండిపోని.. విలాపపు నుదిటి తీరుని మల్లి చెక్కి.. కదిలే దేహ జాగారు కృతం లో జోడించిన సామ్య అలాతని .. వాళ్ళు ఉండీ .. ఉండక వదిలేశారని వాగుతూ.. ఒక్క ఉపద్రవపు మన్నికని .. సాటిచేసిన వికల్ప మునకని ఈదుకొంటూ.. శుభ్ర నిభంగాల తామరత పొడుగుల్లో నిండిన కత్తులతో పొడుచుకొని.. తిరిగి లేస్తూ .. చితులని చేరి.. కాళ్ళని నులుముకుని.. ఇరుక్కొన్న జోడింపులని పైకి చేర్చి.. అంతా తెలిసినట్లుగా లేదని ఏడుస్తూ..అక్కడ అలాగే కనబడి.. కొంచెం నిరాశ చిత్రంలో ముడుచుకున్న చలన ఎత్తుగడనే.. సరిచేసి.. కథల్ని ఆరబెట్టి.. రెండో గదిలో చల్లబడతారు.

………………………..

 మరో వేపు కర్మధ్వని.. నిర్మాణం తో.. కొంత మంది .. మరో లాజిక్ బయటకు తీసి.. ఇది కల్కి పనేనని.. కలియుగ అంతానికి ముందు…ఈ ఒక్క నగరం నిర్మించి .. నేను వచ్చేశానని .. ఆయన ఉనికిని చాటుకోవడానికి .. ఇదంతా చేసాడని..

కొందరు మాత్రం దేవుడు ఏదోకటి చెయ్యకుండా ఉండదని.. నమ్మకం ఉంచాలని.. పూర్వ జన్మ పాపాలు కూడా కలిసిపోతాయి కాబట్టి..దానిని ఇలానే అని నిర్ణయించలేమని  .. వేదాలు .. పురాణాల నుంచి ఏవో reasonings  తీసి ఒక్క పుటని జరుపుకొంటూ … మరో వేపు .. కొన్ని చానెల్స్ దీనిని సాకుగా తీసుకొని.. జ్యోతిష్య కేంద్రాలు ఓపెన్ చేసి 24 హౌర్స్ సర్వీస్ అంటూ.. డైరెక్ట్ గా స్వర్గానికి వెళ్ళడానికి ఏమేమి యజ్ఞాలు చెయ్యాలో ప్రచారం చెయ్యడం మొదలు పెట్టాయి.. కొన్ని ఇంటర్నేషనల్ పత్రికలూ.. ఈ దీవి ఎక్కడ ఎలా మునిగిపోతుందో.. సముద్రాలు ఎలా పొంగుతాయో.. నదులు ఎలా ఎండిపోతాయో … సిద్ధాంతాలు తయారు చేసి .. జనాన్ని మరింత భయపెట్టడం మొదలు పెట్టాయి.

ఆలోచనల వక్రతలు ఎటు నుంచి ఎటు పోతున్నాయి.. ఊహలు .. పునాదులని వదిలేసి ఎలా ఎగురుతున్నాయనే స్పృహని వదిలేసి.. పైకి జరిగి కంగారులో ముడుచుకొంటున్నాయి

 దీని మీద చాలా పెద్ద డిబేట్ జరిగింది.. కల్కి .. నిర్మాణకారుడు కాదు.. విధ్వసం తప్ప నిర్మాణ తెలియడానికి అతనేం విశ్వకర్మ కాదు..పైగా నిర్మాణాలన్నీ .. మానవ నిర్మితాలుగానే ఉన్నాయిగాని… మరోలా లేవు. కదలికనే జోడించే ఊపుతో .. నిశ్చలంగా ఉండిన చేతన మరిగిన కంగారులో ఉండిపోయిన నుదుటిని మోగించే కదలికనే మార్చి పెట్టుకొంటూ.. భయం పగులగొట్టిన గదిని ఓరగా ఉంచినా .. అర్ధం కానీ ఈ అపేక్షిత చలన మంత్రం మరిగించిన సవ్వడిని సరి చెయ్యక ముందే .. ఇంకేదో అడ్డం పడి .. ఊరుకోలేని శబ్ద మంత్రపు మగతలో కూలబడిన రెప్పలని కరిగించే చలన ముడిని గొంతుకి బిగదీసిన కంగారు.

ఎవరో ఇది ఇలాగే ఉంచామని అడగక ముందే అక్కడ రంగులు మారిన భూమిని  చూసి .. పెద్ద కేకతో కూలిపోతారు. కొంచెం నసిగిన ఒరిపిడితో కోతగా లోపల ఉండిపోయిన శ్వాసని గిలిగించే చావుని దిద్ద్దుబాటు చేస్తారు. పడి లేచి .. సర్దుకోలేక ఎగిరి పడుతూ.. వస్తున్నా ఆయాసాన్ని మింగి.. ఇంకేదో చెప్పుకొంటారు,. కలబడి చెప్పుకోవడానికి.. వినబడి ఆగిపోవడానికి లేని తొందరలో తీరుతున్న జనం.. ఓ చిన్న ఓదార్పు ఎవరు అందించినా .. అటు పోవడానికి సిద్ధంగా ఉన్నారు. రియల్ ఎస్టేట్ అక్కడకి 50  కిలోమీటర్ల దూరం లో భూములు కూడా రేట్లు పెంచేశారు. లిక్కర్ షాపులు.. పబ్లు పెంచుకొంటూ పోతున్నారు.. ఎవరి లాజిక్ వాళ్లకి ఉంది. లాక్కొని స్థిరపడాలనే ఆశని వదలకుండా…..

ఈ న్యూస్ ఒక పక్క .. ఈ నగరమొక్కటి చివరి వరకు ఉండి .. మిగతాది అంతా నాశనం కోబోతుందని.. వీలైనంత పుణ్య కార్యాలు చేసుకొని.. చివరి కోరికలు తీర్చుకొని.. పుణ్యస్థలాలు దర్శనం చేసుకొని.. ప్రశాంతంగా జరిగేది చూస్తూ ఉండటం తప్ప ఇంకేం చేయలేమని .. సలహాలు ఇస్తున్నారు.

దైవ కార్యానికి వెళ్లి ఇలా జరగడమేంటనే .. ఆలోచన వచ్చినా.. జనం మాత్రం కర్మధ్వని .. రావడం ఆగలేదు.. అలా వస్తూనే ఉన్నారు. లాజిక్ ని మించి దేవుడి పట్ల ఆకర్షణ ..ఆ  లోపల కొన్ని కనిపించని కారణాలు  ఉంటాయని.. ఈ PM కి అలా ఉన్నాయని..

 అందుకే ఇదంతా జరిగిందనే .. లాజిక్ ని పట్టుకొని.. దేవుడిని ఆ ఎత్తులోనే నిలిపి.. తమ బాగోగుల భారం అతనిదేనని .. జనం వాళ్ళ పరుగులు ఆపలేదు.

………………………..

 కర్మధ్వని కి పోటెత్తి వస్తున్న భక్తులని కంట్రోల్ చేయడానికి .. లక్షల మంది .. ,,మిలటరీ .. పోలీసులు .. ప్రవాహంలా జనం వెళ్లకుండా  నగరం బయట చెక్ పోస్ట్లు పెట్టి.. ఆపి.. అక్కడే temporary షెల్టర్స్ కట్టి.. వాళ్ళని వంతులవారీగా లోపలికి వదులుతున్నారు. కొంతమంది దొంగ దారులు.. మినిస్టర్ ల నుంచి రెకమెండేషన్ లెటర్స్ తెచ్చుకొని.. మరింతమంది పరుగులు పెడుతున్నారు. గైడ్స్ పెరిగి.. పీఎం మిస్సింగ్ ప్లేస్ అని .. దాన్నో గ్రేట్ ఎస్కేప్ ప్లేస్ గా మార్చేశారు. అంతకంటే విచిత్రంగా అక్కడ అసాధారణ మహిమ ఏదో ఉండకపోతే.. మొత్తం నగరం తిరిగి ఒక్క రాత్రి లో నిర్మించబడమేంటని.. దేవుడు స్వయంగా ఇక్కడే ఉన్నాడని తలచుకొని పులకించి పోతున్నారు. శాస్త్రవేత్తలకు సైలెంట్ గా ఉండటం తప్ప మరో ఆర్గుమెంట్ కనిపించడం లేదు.

 ఐనా రద్దీ రోజు రోజుకీ పెరుగుతూనే ఉంది.. ఇంత పెద్ద దేశానికి ప్రధాని మిస్ కావడమనేది .. ఎవరికీ అర్ధం కాని విషయంగా ఉంది.

అయోమయం .. చీకటి .. భయం.. అంతా పెరిగిన communication తో నరాలు తెగే టెన్షన్..

డ్రోన్ తో ఆరెల్ సర్వే రిపోర్ట్స్ చేస్తూ .. రాష్ట్రపతి.. వర్చ్యువల్ మీటింగ్ కండక్ట్ చేశాడు. ప్రజలకి.. శిబిరాల్లో ఏ లోటు లేకుండా చూసుకోవాలని.. మెడిసిన్ ,.. అంబులెన్సు అందుబాటులో ఉండాలని.. గుడి దర్శనం వేళలు ఇంకా పెంచాలని.. మ్యూసియం లాంటివి ఇప్పుడు తెరవ వద్దని.. నదిలో సాఫ్ట్య్ బారికేషన్స్ ఉండాలని.. ఎలక్ట్రిక్ క్రమషన్స్ కూడా వర్కింగ్ లోకి తీసుకు రమ్మని.. ఇంకా మిలిటరీ ఫోర్సెస్ పెంచాలని ఆదేశాలు ఇస్తూనే .. ఒక విసువల్ ప్రధాని తమ్ముడిని అయన చూసాడు.. తన వాళ్ళకి చెప్పి అయన అక్కడికి ఎందుకు వచ్చాడో తెలుసుకోమన్నాక.. వాటాలు చెప్పింది విని ఆశ్చర్య పోయాడు. పీఎం మిస్సింగ్ దగ్గర నుంచి .. ఆయన కర్మధ్వనిలోనే ఉండిపోయాడు.

మమత్వ దేహ సంధిని సరి చేసే కన్నుని కలిపి చూసుకొన్న నడవడితో.. కదిలే చూపుని వేలాడ దీసిన చీకటి ముంపులని .. నింపి .. కాపాడుకొన్న చీకటిని అలికి.. ఓర్పు పంచిన నటనలని పట్టుకొంటూ..  పెదాలపై పోతపోసుకొన్న సన్నని దేహ ముడులని కుదిపి .. ఉనికిని లేవదీసిన అప్పగింతలతో. చూసి చెప్పుకొన్న కదలికలో తెల్లారి పోతున్న మధ్యాన్న మూర్తులని పాతి పెట్టిన కథల్లో .. ఓపికతో పండి పోయిన సమయాలని చేతితో వెనక్కి దువ్విన మంథన కలవరాల్లో పట్టి తెచ్చుకొన్న నటనలని ఏమార్చి చేయించుకున్న ఒప్పందాలు.. 

ఏ మాత్రమూ నిస్సత్తు తెలియని చీకటిలో .. దారి తప్పిన కేకలని సరి చెయ్యలేక ..చప్పుడు లేని ఆందోళనలని  తీసెయ్యనూ లేక.. విశ్వాస కన్నుని దాటి.. వెనక దాడిని తలచుకొని భయపడి.. దాచుకొన్నదంతా ఏమై పోతున్నదని ఆందోళనలో మునిగి.. విసిగి.. స్వాములని.. మంత్రగాళ్ళని..పట్టుకొని.. వాళ్ళు చెప్పిందల్లా చేస్తూ …

రధీమాల అనుశాసిత సర్వాన్ని మోసం చేస్తూ … దిగబడ్డ చీకటితో పండించిన కథనాల రొప్పుని.. తగలబెడుతూ.. చెమట పిండాల మధ్య యాతనని గుండంలో వేసి..అనుయాయ శ్వాసాలని ముందుకి జరిపి.. ఇంకేం లేని సమయ అనుకూలర అరుపులకి మింగి.. ఆ దిశలోంచి.. రాలిన ప్రాణ నిప్పులదే  పట్టుకొన్న … మంటల కొండలో వీలుకాని ఆయాస్థ ముఖాల కావిలింపు..

మృత్యువు చుట్టూ తిరిగే నమ్మకాలు.. విశ్వాస మునకలు.. కెరటాలని సరి చెయ్యలేని నిస్సహాయ గట్టులు.. ఒడిలో రాల్చుకొన్న సవ్వడి మొగరింతలు.. ప్రారబ్ధ కలివిడిని దూస్తూ.. రెప్ప దాచుకొన్న నిద్ర దేహపు రంగుని కడిగి.. తన అనే థమైకా చిత్ర వాకిలి దగ్గర చేసుకొన్నా నిర్మాణ ముఖాల కౌగిలో పడి తొందరలేని విపత్తుని కలిపి.. అక్కడే ఆగిపోయిన నిలువెత్తు నిలకడ రాత్రిని మిగిల్చిన ప్రయాణ నిద్రలో కల .. ముంచి పోయిన కాస్త దూరంలో పడిపోయిన కన్నీటి గోషాని కలగబెట్టిన నిస్పృహ అక్కరలు.

నికారింపు ధ్వజ రాశుల్లో .. మాట తప్పిన దేహ వరుసలు తగలబడుతూ.. దుఃఖమే తెలియని .. ఒకింత సడీ రాశుల మేళవింపునీ కదిపే .. ఉందీ లేదనుకున్న ..మృతు గంభీరంలో పడి దఱి తప్పి.. అక్కడ చావు పెద్ద పీట వేసుకొని చూస్తుందని.. లోపలి చెప్పుకొన్న .. ఎలా .. ఏం చేయాలో తెలియక అల్లాడుతూ.. 

President జాతిని ఉద్దేశ్యించి మాట్లాడిన మర్నాడే .. ఆయన నిద్ర లేచి బయటకి వచ్చేసరికి.. గది ముందు పెద్ద ట్రంక్ పెట్టె ఉంది. మళ్ళీ హడావుడి.. కెమికల్ ఎక్స్పర్ట్స్.. బాంబు స్క్వాడ్ వచ్చి.. అంతా కంగారు.. అటువంటి ప్రమాదం ఏమీ లేదని అనుకొన్న  .. అంత పెద్ద ట్రంక్ .. అంత టైట్ సెక్యూరిటీ .. డిజిటల్ విజిలెన్సు సిస్టం దాటుకొని.. లోపలి ఎలా వచ్చిందో.. అదీ బెడ్ రూమ్ వరకు.. ఎవరికీ అర్ధమే కాలేదు.

మొత్తం సెక్యూరిటీ సిస్టం ని రివ్యూ చేయడం.. ఆ రాత్రి స్టాఫ్ ని .. మినిట్ బై మినిట్ మూవ్మెంట్స్ గురించి అడుగుతూ.. ఏదీ దొరకక తల పట్టుకొన్నారు. ఈ దేశంలో ఏదో జరిగిపోతున్నదన్నట్లుగా ఇంటర్నేషనల్ చానెల్స్ అన్నీ వరస పెట్టి ఇదే న్యూస్ ని ప్రసారం చేస్తూ.. మరింత భయంలోకి నెడుతున్నాయి.

…………………………..

సమధ్వని కొసల్లో జడ దూయించిన మెట్లతో కప్పేసిన చీకటి నియామితాల రజద్వనులని … పైగా నింపుకున్న చలన గతితో మండించిన నడకలానే ఉంచేసి .. పొరబాట్లతో పండిన వేడి.  ఇక్కడ ఉండటానికి తాను ఏకైకంలో ఉండిపోయిన అసాధారణ ముఖాల గుర్తుని వదులుకొని.. నిశి ముంపులు పండిన నడకతో తిమ్మిరి రాల్చిన హద్దులు.. ఎందుకిలా జరిగింది? జరగాలి కాబట్టా? ఇంకేవైనా కార్య కారణాలు ఉంటాయా?

తెలియని చోటు నుంచి పట్టు జారిపోయిన గుబులుని నానబెట్టి .. కాళ్ళని దులుపుకొని ఆయాస సగంలో అంతులేని కోతలని విడదీసి కంటి నరాల తమక స్థిరత కదులుతుంది.

రాష్ట్రపతి ఆదేశాల మేరకి ఆ ట్రంక్ పెట్టెని ఓ సీక్రెట్ రూమ్ లో .. కేవలం ఇద్దరు సెక్యూరిటీ .. సుప్రీమ్ కోర్ట్ జడ్జి presence లో ఓపెన్ చెయ్యాలని ఆదేశించడంతో.. ఓ సీక్రెట్ రూమ్ లో దానిని ఓపెన్ చేశారు.. లోపల ఉన్నదీ చూసి అందరూ ఆశ్చర్య పోయారు. అందులో ఈ దేశపు constitution కాపీ ఉంది. ముందు ఎందుకుందో అర్ధం కాలేదు.. ఆ తర్వాత అందులో  ఉండే కొన్ని   అరిటికల్స్ రెడ్ కలర్ తో హైలైట్ చేసి ఉన్నాయి.. వాటిని గమనించిన experts కి చాల brainstorm  చేసాక అర్ధమైంది.. ఈ గవర్నమెంట్ ఫారం అయ్యిన ఈ నాలుగేళ్లలో ఎక్కడెక్కడ  రాజ్యాంగాన్ని  గౌరవించకుండా కొన్ని చర్యలు చేసుకొంటూ పోయారో  అవన్నీ రెడ్ కలర్ తో హైలైట్ చేసి ఉన్నాయి.

కదలని శిక్షిత కంటి గాట్లు. పగిలే నవ్వులోని తమక రాశుల కంటి నిద్రనే కౌగిలిలో నింపి .. పగిలిన కంటిలోని నిద్ర రీతులని జోడించి .. తగలబడుతున్న దేహ ముద్రలతో కదిలే నిర్ణయం చెప్పుకొన్న ముఖాలన్ని పోత పోసిన నెత్తురు కునుకుని తాగి.. పైకి జరిపించుకు పోయిన అనుమాన ముడుపులని .. తల తిప్పుకొన్న ఆశ్రిత ద్రోణుల్లో పడిన ఉనికికి తలపడుతున్న కాళ్లలో తగలబడి కంటి రాతలు.

కొన్ని ఆర్టికల్స్ హైలైట్ చేసి ఉన్నాయి.. కొన్ని విషయాల్లో కోర్ట్ తీర్పు కాపీలు.. కొన్ని చోట్ల హైలైట్ చేస్తూ … కొందరి ( బహుశా) వివరాలు .. పోలీస్ అండ్ కోర్ట్ కేసులు.. అందులో ఉన్నాయి. ఆ జడ్జి కొన్ని స్టడీ చేసిన మీదట .. కొంచెం conclusion లోకి వచ్చిన .. రాష్ట్రపతితో దానినే బ్రీఫ్ చేసి మరింత టైం అడిగాడు.

రాష్ట్రపతి ఇంటెలీలెంజెన్సు టీమ్స్ ని ఆ ఎనాలిసిస్లో పెట్టి.. ప్రధానికి ఈ direction లో శత్రువులు ఉన్నారేమో ఎంక్వయిరీ చేయమన్నాడు.

నిపత్తుని కప్పి చెప్పుకొన్న తత్తరపాటుతో ఇంకిపోయిన .. చెలగాటపు .. గాలి దుమారాల్లో పడి .. వణుకుతున్న నగరాల తలబాటుతో .. హద్దునే దాటి .. పైకి  చేరిపోతున్న దేహస్థిరాలని కనిపెట్టి .. విడిపోయిన ఆలోచనల మధ్య విస్ఫోటనాల కదలికనే దగ్గర చేసుకొన్నా ఉన్నప్పుడే చీకటి నిధుల్లో .. తవ్వి చూసిన నటనల మధ్యనే కదిలే చూపుని .. గిచ్చుకొంటూ ఓపిక పట్టని హద్దునే చేర్చి పెట్టిన కాపలాలతో … కొద్దిగా ఉండిపోయిన ఇరుకులతో.. లాలాయింపులు లేని ఆక్షేమ జాగరంలో పడి రాలుతున్న జోడింపులతో పగబట్టిన మిళాయింపులు..

ఇది తెలుస్తూనే ఉంటుంది.. ఉండదు.. అనుకోవడానికి లేని అనుమానాలతో.. ఇక్కడా రక్షించబడేది.. ఏదో లేదని .. అదే అక్కడ ఆగిపోతుందని అనుకోక ముందే .. కదిలే నిద్ర పూర్ణ కారణాలని కలిపి .. అక్కడే తొలిగించిన ఆగ్రహ గ్రహాలని తట్టి లేపుతూ కదిలే కంటిని వడపోసి.. ఎవరికీ శాశ్వతమేదీ అక్కరలేదు.. అప్పటికి ఆకర్షించేది కావాలి.. అదే తలకిందులు యాగ ముంపులని వదిలించుకొని .. తటాలున కదిలే కంటి తదనల కైపుని సరిచెయ్యక ముందే .. మీదకి దూకే నిద్ర తర్పణాలు … అదే ఉండిపోయిందని కదిలే తూగుని కప్పుతూ .. చలన ధ్రువాల నొప్పిని సాగదీసి చేయించుకున్న కంటి సారాలు. ఏకమై చల్లారిపోయిన మత్తుని కడిగి దేహ భూమిలో మోసి తెచ్చుకొన్న నిద్ర ముడులని జల్లడ పట్టిన చూపులని సరి చేసి .. శ్వాస బాగంలో వడపోసిన అనుచలం సంక్షేప మూర్తుల దేహ చెలమ…

వంతులవారీగా మార్చి పెట్టుకొన్న కంటి రక్షలుమోస్తూ కదిలే నిద్ర తమకంతో పడి రాలిన ఆలోచన .. అక్కడే ఆగిపోయిన నిశ్చల ద్రవపు చలన ఎత్తుగడ.

……………………….

కదిలించక ముందే .. దేహ కమురుని నొక్కిపెట్టాలనుకోవడం. సమయాల అడ్రస్ నిండా చావు గడపల వీధులు.. నూగు పట్టిన వాన కుందుల్లో నిద్ర తడిచి కలలోకి పీల్చుకొంటుంది. సమర్ప వివసం కాని నీటి కథని తాగి .. సొమ్మసిల్లి.. గడువుని లాగేసి.. బయటకు విసిరి.. పొమ్మని గసిరి .. ఉండిపొమ్మని జాగారం చేసి..  నింపిన సగం లో దాహపు పోలికలు లేక .. కన్ను  రాల్చిన నిలువెత్తు హద్దుని మోసగించి.. కథలో నిండిన నడకని కలిపి.. అందిపోసుకొన్న గోడల్లో నూనె గనులని మండిస్తూ..

ఈ విషయాన్ని బయటకి తెలియనివ్వకుండా.. ఉంచాలని.. రాష్ట్రపతి భావించి .. పిఎం కోసం .. ఏవైనా ఇండిపెండెంట్ డౌన్ cast  సంస్థలు  …. తీవ్రవాదులు.. ఇంకేదైనా దేశపు తీవ్రవాదులు.. దీనిలో భాగమయ్యారేమో చూడమని.. బహుశా ఇది.. ఓ రకమైన ప్రతీకార చర్య అన్నట్లుగా చూడమని..

వెంటనే అది అమలై.. టీమ్స్ కదలడం మొదలైంది.

రాష్ట్రపతి .. ఆ ఆర్టికల్స్ అన్నీ .. మరో కాపీ తన ఆఫీస్ కి తెప్పించుకొని.. స్టడీ చేస్తున్నప్పుడు .. చాల సందేహాలే కలిగాయి. దళితులూ.. మతవాదులు.. అతివాదులు .. సేవా సంఘాలు..

ఏది బయట పడకూదని అనుకొంటామో .. అదే బయటపడి.. నెత్తురూ.. చీమూ కలిసి ప్రవహిస్తూ.. ఆంచిత దేహ శిఖరంపై కూలిన మర్రిచెట్టు మొదలుని నరికి మంట వేస్తూ.. కదలని ఆరిందా తనంతో కలబడిన రక్షా సముదాయాల కవ్వింతని మోసగించి.. అప్పటికి తెమలని నలుగురు ఊపిరిని మట్టితో పిసికి..

ఆయనకీ వచ్చిన కొన్ని threatening  మెయిల్స్.. ముందు కొన్ని బ్రేక్ చేసిన ఎటాక్ ప్లన్స్.. కొన్ని జర్నీస్ సడన్ గా cancel  చేసిన కారణాలు.. ఈ విసిటీలో .. ఎక్కడెక్కడ ప్రోటోకాల్ మైంటైన్ చెయ్యడం లో ఎవరెవరు involve  అయ్యి ఉన్నారు.. వాళ్లంతా ఎలా తట్టుకొని నిలబడగలరు?

ప్రతీ విషయాన్ని కూలంకషంగా పరిశీలించి.. అంటే జాగ్రత్తగా ఉండిపోయిన పగటి సాధనాలతో.. ఆ ఇంక్విరీస్ అన్నింటిలోనూ పర్సనల్ గా involve  అయ్యి .. ఎంత గమనించినా .. ఏ మాత్రమూ అనుమానం ఉండే స్టెప్స్ కనిపించడం లేదు.

శత్రువు అవ్వడానికి .. కాకపోవడానికి మధ్య .. కదిలే నిద్ర చలన యుగంలో పడి లేచిన దేహ పునాదులని .. హద్దులలోకి చెరిపి .. కదిలించే దేహ సగంలో పాకుతున్న చంచల మరుపుని కప్పే … దుఃఖ విపత్తుని మోసుకు తిరుగుతున్న అవలీలగా ఉండే కన్నుని తాగి .. వెనకా ముందూ లేని విపత్తుని కదిలించే సగం చీకటిని ఒత్తి పోయిన నాటకాలని తిరగరాస్తూ .. కదిలిపోతున్న మంత్ర సాయాల కంటి నీరుని తుడిచి.. మళ్ళీ ఊరేగే నిద్ర షరతుని కప్పే .. నియామయ ఉద్రేకంలో పిండుకొన్న .. నిన్నటి కథనే కాల్చి చేయించుకున్న తీర్మాన నిష్ఠూరాలని కదిలించే అడుగులతో కప్పుకున్న స్మర మంధన దూరాల్లో .. చిక్కుకు పోయిన దేహ నిలువు సల సల …

తలనీ .. కాళ్ళనీ ఏకం చేస్తున్న చీకటి గదిలో .. జోడించుకొనే అపప్రధ నొప్పిని సాగదీసి.. ఉమ్మడిగా ఉంచి పోయిన సగం నిప్పులపై ఉడికే నిద్ర జావలా ఆకలిని ముంచేస్తూ.. శత్రు చలన ఎటు నుంచి ఉంటుందో.. ఈ విషయంలో PM ని టార్గెట్ చెయ్యడానికి ఉండే అవకాశాలు అనేక దేశాలకి.. బ్యూరోక్రాట్స్కి  …మత సంస్థలకి.. ఇది లేదు అనడానికి లేదు.. ఊహకి ఏమాత్రం అందడం లేదు.. సీక్రెట్ ఏజెన్సీస్ అన్నింటి మీద .. ఏ డెవలప్మెంట్ లేనందుకు .. విపరీతంగా కోప్పడినా ఫలితం శూన్యం. 

ఇది ఇక్కడే ఆగిపోదని తనతో అన్నాక .. పరిభ్రమాల దేహ నిగారింపుని మోసే హద్దులో తిరిగే చేతులని చాపి.. చీకటి చల్లి పోయిన శరీర జల్లులో కలిసిన తాబ్దత కొసల్లో ఇరుక్కుపోయిన నిలువెత్తు ముప్పుల హోరు. కలబెట్టిన నిద్రల మధ్య రంగులని  కాల్చిన సృష్టి గేలపు నోరు….

…………………………….

 ఆ రాత్రి రాష్ట్రపతికి .. టైం తో రేలషన్ లేకుండా వచ్చిన కల.

దగ్గరకి చేసుకోవాలంటే నమ్మకం లేదు.. విశ్వాస ఘాతం లో మందగించిన కునుకుని కాల్చి.. నుదిటిలో పేగులు తీసిన నవ్వుని విసిరి.. కసురుకొన్న దేహ ఖనిజాల తవ్వుడుని గుట్టలు పోసి.. సిద్ధ తాపత్రయం లేని కాలి గోళ్ళ కాటులో నల్లగా కమిరిన దేహ వికారం..

ఇక చెప్పుకోవడానికి లేక తెగిపడ్డ మాయా గుర్రాల కబేళా .

ఒక కూలుతున్న గుడిలోంచి సహస్ర బాహువులతో దేవుడు నడుచుకొని .. వెనక పూనకాలతో ఊగుతున్నవాడు.. దేవుడు…..దేవుడు అని అరవడం వలన .. దేవుడనే కలలోనూ తెల్సి.. కొండలు పగిలిన కొత్త ధూళీ .. నొప్పితో అరుస్తూ.. రక్తం ఏరులై పారుతూ.. గొనె సంచులు.. ప్లాస్టిక్ బాగ్స్ …మట్టి ఏది పోసి గట్టు కట్టిన కూడా ఆగడం లేదు.. ఎంత నరమేధం జరుగుతుంది.. ఎందుకీ ఆగడం లేదు రక్తమని.. వెనక నుంచేవారో అరుస్తున్నారు. కొత్త మంది తలలు లేనివారు.. భూమికి పునాదుల తవ్వి.. అడ్డం వచ్చిన శవాలని విసిరేస్తున్నారు. ఆ దేవుడికి చేతులే కాదు.. మిగతా శరీరమూ అనేకా రూపాయలని.. కొన్ని జంతు రూపాయలని పొందుతూ .. తీవ్రంగా భయపెడుతుంది. నుదిటిలో ఏదో మంట.. ఒక చెయ్యి ఆర్పాలని చూస్తుంది.. మరో చెయ్యి నూనె పోతుంది.. ఒక్కసారిగా దేహం మారి.. ఏడూ రంగుల ఇంద్ర ధనస్సుకి … చేతుల అతుక్కొని .. అదొక రకమైన రూపం .. జుగుప్స..

వేల గుర్రాలు .. పెద్ద పెద్ద నున్నని డోమ్ల పైన్నుంచి దూకే .. కింద పడి .. కొన్ని తీవ్ర గాయాలు.. కొన్ని కాళ్ళు విరిగి.. కొన్ని తట్టుకొని… కొన్ని రక్తం కక్కుకొంటూ  .. కిందికి మెట్లపై జారిపోతూ రావడం.. ఆ గుర్రాలు .. రాష్ట్రపతి భావం చీల్చుకొని బయటపడి .. భయంకరంగా సకిలించుకొంటూ..మశీదు లోంచి గుడా ? మశీదు లోంచి గుడి లోంచి మసీదా .. ఏదీ సరిగా అర్ధం కావడం లేదు. ఓ నిషిద్ధ మాయల కైంకర్య కేక .. గోడలు గాల్లో ఎగిరి గుట్టలుగా పడుతూ.. హద్దు లేని సాముక్ష మయా శ్వాస గతిని ఏమార్చి …

అమాంతం లేచిన గద్దల పుట్ట .. చాలా చాలా పెద్ద పెద్ద గడ్డలవి.. మనిషిని లేపేయగలవు..

అతని గదిలోని మంచెం కింద నుంచి .. నీరు ఊరడం మొదలైంది.. అకస్మాత్తుగా తీవ్రత పెరిగి.. ఓ మురికి డ్రైనేజీగా మారిపోయింది. గోడలకి అంటిపెట్టుకొన్న కొన్ని శవాలు .. వికృతమైన నోళ్లతో మంత్రాలు చదువుతున్నాయి.

మరో ఎదుటి గదిలో  గద్దలతో .. యుద్ధం చేస్తున్న నెమళ్ళు.. ఆ వీర యుద్ధం లో నెమళ్ళు రక్తసిక్తమై .. పింఛాలు రాలి .. రక్తం తడిసి.. అక్కడంతా నిండిపోతున్నాయి. మురికి వాసన.. ఆయుధాలుగా కత్తులు.. సుత్తులు.. స్క్రూ డ్రైవర్లు.. పట్టకారులు.. డ్రిల్లింగ్ .. గ్రైండింగ్ machines ..శవాల గుట్టలు.. తెగిపడ్డ మొండాలు. కొమన్దరకి పచ్చబొట్ల  ఆచూకీ..

గంటల హోరులో విరిగిన రధ చక్రాలు.. మహా లోయలోకి దూకుతున్న యజ్ఞ గుండాలు.. చితులుగా చేసుకొని.. దానిలోకి దూకేస్తున్న మనుషులు..

ఓ పెద్ద పడగ విప్పిన పాము .. దేవుడి ఎదురుగా నిలబడి కాటు వేయగానే .. నల్లబారిన దేహం తో  తాండవం చేస్తూ .. భూమి దద్దరిల్లి .. గుడి ముక్కలై .. ఎగిరెగిరి పడుతుంటే…

నమాజు కేకలని పర్చుకొన్న చీరల్లోంచి..గుర్రాలు ఎగిరి అతనిలోకి దూకుతూ .. అంతలోనే మండుతూ అరిచి.. మొండి గోడలని కప్పుకున్న నదిలోంచి.. మొసళ్ళు పైకి లేచి.. మనుషులని   లాగేస్తూ…  గంటలు మోగించి .. హారతులు వెలిగించి .. వాటి ముందు మోకరిల్లినా అమాంతం మింగేస్తున్నాయి.

విపరీత గర్జన ఉడికిపోతున్న కళ్ళతో .. ఆ చీకటిని తాగేసి.. మళ్ళీ పుట్టి.. పుంజుకొన్నప్పుడు .. తన లోపల నుంచి లావాని .. కడుపులోంచి ఓ జడలా లాగి.. గుడిలో వెయ్యగానే .. అక్కడ నుంచి కొన్ని రాతి పెళ్ళలు .. ఎగిరి మశీదులో పడి ముక్కలై .. ఉబికిన దేహ చలనలోంచి ఎరుపెక్కిన అరుపులకి వడపోసి ..

మాటలని అంతెత్తున బిగించిన శత్రు జోలలో పడి.. అంత ఆ కొత్త గుడిలో ఉండదని.. పాముల పుట్టపైనా కాంక్రీట్ వేసి.. నల్ల పొగ కమ్మిన దగ్గుని తీసుకొని.. దాని చుట్టూ ఎగురుతూ.. ఆ పొగకి సొమ్మసిల్లిన భక్తులు నదిలోకి దూకేస్తున్నారు..

కలలో కల కలిసిన పాద గొంతులు చేసిన గగ్గరల కలయికనే ఉడక బెట్టి .. తలలో దూరిన దేహ బరువుని లేవదీసుకొని ఇంకిత సానువుల్లో పడి కలియదిరిగి.. సంచార నిరుత్తర ముఖాలన్ని దాటి  ఆ పైకి చేరిన కలవర వర్తనాల్లో.. జరిపి పెట్టుకొన్న నిషేనా తెగదెంపులతో… సరాసరిగా ఎక్కుపెట్టిన చలన కీల అపవాదులని సెగలకు జోడించి .. అక్కడే ఆగిపోయిన విశ్రాంతి నిద్రల వేగిరపాటుని వదిలిపెట్టి..

ఇక్కడ ఆగడానికే మృత్యువు చేరుకుందని చెప్పుకొంటూ..

అదేనని తెలుస్తుందా?

ఏదో ఉనికిని ఈ భూమి కాపాడే .. శత్రు ధ్వనిలోని సమాధి రొప్పుతో .. నిషా మైదీర పోతలని ఆరగించిన పెదాల మధ్యనే నల్లని కాట్లతో.. ఉండీ వేగలేని చాటుని పగగా .. దూరం చేసుకొని.. కదిలే కంటిలో మిగిలిన దిగులు చెట్టుని నరికి..

నిఖిలీయ వేడుకని గాలించే వరదల మధ్యనే పోత పోసుకున్న కాళ్ళ పోటుకి నూనె రాసి .. శ్వాసని బయటకు తీసి మరిగించి..

ఏది ఎటు పోతున్న .. ఊగే నిద్ర సందుల్లో కనిపెట్టుకొని దించుతున్న గడ్డపారలు..

రథాలు ఎక్కి తొక్కిన పునాదులపైనా .. ఉంపోయిన అనుమానాల్ని కదిలించి .. గడుసుగా నేర్చుకొన్న చెమట రంగునీ దులిపి.. దేహ సవరణ లేని మహా నిర్ణయం .. పులుపెక్కిన రాశుల్లో ఎక్కీ .. తొక్కిన నిదర్ రుణాలతో మెట్లకి పసుపు రాసి .. శూన్యం లోకి విసిరినా ప్రతిమని అంటే చూశామని నమ్మించి..

కదలని సామ్య భయంలో మోగుతున్న చప్పుడు.. పోలిక లేని గడువు.

చెదిరిపోయిన ఊపిరి కల గండాన్ని రాపాడించి చెలన పురెక్కి .. ఎగుడు దిగుడు .. బరువులు ముంచిన గోళాల్లో పడి .. బిగిసిన పురుష వాకిలిలో.. చెక్క ఇంటికి నిప్పుని తెచ్చుకొన్న చీరల్లోంచి

నిప్పువాతపు తొక్కిడి …..ఊపులని సాగదీసి.. ఆలోచనకి ముందే ఆయాసపడి .. సమయ ముద్రలో మునిగిన చర్యా సమాంద్యాలు.

యధాతధం కానీ మహా శిల్పాల కాపలా .. నిద్ర ద్రోణుల్లో శత్రు దర్శన అనుభవం.. కొరికేసాలా చూస్తూ.. పెదవి బిగించిన రక్తం..వెన్నులోంచి పుట్టలు పుట్టలుగా చీమలు.. రొమ్ము పీల్చిన నల్ల నీరులా మగత.. తన దుస్తుల్లోనుంచి.. గొడ్డలి.. పారా రాలేసరికి .. ఎవరో తరుముకొస్తున్నారు.. అవిక్త చలన మాయల కంటి ధారణ చుట్టేసుకొన్న ఇహిత రుచుల పళ్ళకంలో ఊగి .. చిత్ర కైపుని మోసిన రక్త చందాన మోతాదులని మించి కలకలం..

ఏది లేదో అదే వెంటపడుతుంది..

దగ్గరకి చేసుకోవాలంటే నమ్మకం లేదు..

పక్కకి జరిగిన దేహ   గుహల్లో కేకలని అరగదీసి.. నిద్ర వార్చి పెట్టిన కదిలికని హెచ్చరిస్తూ .. ఉండిపోయిన ఖాళీలపై కదిలే శరీర సెగని ఊది.. పైకి చేర్చి పెట్టుకొన్న మాంస తనాల ఘాటు కమ్మి .. తలకిందులైంది ..

………………………

PM తీసుకొన్న మేజర్ డెసిషన్స్ .. దేశంలో మేజర్ సెట్ బాక్స్ వచ్చినప్పుడు ఎదుర్కొన్న తీరు.. ఇంకేదైనా డెసిషన్స్ లో మిస్ అలైన్మెంట్ ఎక్కడా ఉందాని .. ఆయన స్టడీ చెయ్యడం మొదలుపెట్టాడు.. అదంతా ఒక స్థూల వివరణగా తప్ప సూక్ష్మ వివరణగా లేకపోవడం తో ..కదలికనే జేర్చి పెట్టుకొన్న ఆశ్రిత కంటి పాదుల్లో చిక్కుకొన్న దేహ బిగింపుని కదిపే ఛాయా యాగం మోసుకొన్న పునాదులని జోడించే కునుకుతో దిగబడి .. అరుపు.. పగలబడి నవ్విన పగటి గోడ రక్తం కక్కుకొంది…..

 అతనికి కొన్ని విసువల్ క్లారిటీస్ వస్తున్నా .. దాని కోసం ఇంత సాహసం ఎవరు చేస్తారనే క్లారిటీ ఎంత మాత్రమూ రావడం లేదు. అలా చేసి ఎలా తప్పించుకోగలమనే దైర్యంతో ఉన్నారో అతనికి అర్ధం కాలేదు.. మరో పక్క వాళ్ళు సుసెస్ .. అయినట్లే .. ఇంత వరకు చిన్న క్లూ కూడా దొరకలేదు.. కోట్ల ఖర్చు తప్ప…..

 సరిహద్దు దేశాలు .. ఫారిన్ సంబంధాల్లో తీసుకొన్న కొన్ని బోల్డ్ స్టెప్స్ అన్నీ అతను వెదకడం మొదలుపెట్టాడు. తనకి చాల కాన్ఫిడెంట్ గా ఉండి పనిచేసే టీమ్స్ తో దీనిపై ఆయన లోతైనా అధ్యయనం చేస్తూ ఉన్నాడు. ఏదో అడ్డుపడుతోందని తెలుస్తూ ఉంది.. అదేంటనేది మాత్రం దొరకడం లేదు. మరో పక్క ఖచ్చితంగా శత్రు దేశాలని స్టాంప్ పాద్దవూ కూడా కాదని .. సీక్రెట్ ఏజెంట్స్ స్పష్టం చేశారు. ఇప్పటికే వాళ్ళు భయంలో ఉన్నారు . ఎక్కడ మనం విరుచుకు పడతామోనని…..

స్త్రీ వాదులూ.. ఇంకేవైనా ఉద్యమ కారణాలా?

ఇంత టెక్నాలజీ అప్డేట్ ఉండీ పట్టుకోలేక పోయాక … ఎంత పవర్ఫుల్ టీం ఈ పని చేసేoదనేది .. అతని ఆలోచనకి అందని ఆందోళన కలిగిస్తుంది.

కొంతమంది .. philosophers ని.. న్యాయవాదులని సమావేశ పర్చి..విషయం లో లోతుగా వెళ్లే ప్రయత్నం చేసినపుడు .. ఆయనకి క్లియర్ గా అదృఢమైన విషయం ఏంటన్నది.. disclose  చెయ్యలేదు. కాని ఒక అవగాహనకి రాగలిగాడు. ఇక మిస్సయ్యేనా ప్రధాని దొరకటమనేదే అసాధ్యమని అర్ధమైంది.. అతని మెదడులో ఏదో విస్ఫోటన జరిగి నుజ్జు నుజ్జు ఐపోయిన ఒక రకమైన శూన్యం కమ్ముకొని.. అతని ముఖం దీనంగా మారి కనిపించింది.

ఆశ్చర్యం .. మరో వారం గడిచినా .. ఓ చిన్న క్లూ కూడా దొరకలేదు.

ఆపాదితా స్వయామా ద్రవ గుర్తులని కలుపుకొంటూ.. విని పోయిన నిద్ర కృతాలని పొడుగ్గా సాగదీసి ,, కదిలే నిలువెత్తు కంటి అవస్థలో నింపి .. అక్కడే ఆగి అనుమాన ముంపునీ.. అలాజర కేకాని తాగి,.. తూలీ.. నడుముకి కట్టుకొన్న బరువుతో ఓడిపోతూ.. కథా రోహణ  షాదీమ గతాలు లేని

దేహ కత్తెర కంటిని సరిచేసి.. మాటల కోసం నాలికని ఉడకబెట్టి.. కవ్వించే శ్వాస నిరోమాల కృతి చిత్రాన అంచు తాకి కదిలిన నాజూకు మంత్రాల పై కట్టుబాటుని నిలదోసి .. కొంచెం పట్టు తప్పిన  నాదితాల రాజీ కణం విచ్ఛిత్తి లోకి విరిగిన ఆయుస్సుని పట్టుకొని.. అక్కడే ఉండిపోయిన మృత్యు దహాసాల కలుషిత నిశ్వాసలో .. నిలదొక్కుకోలేని గోడలని బద్దలుకొట్టి..

సేకహరిత ఆవలింత ఎగిసిపోతున్న ,, చెప్పీ చెప్పని పునాదులపై మరిగించిన వెన్నుని గుచ్చుతూ .. చెలరేగిన గోడలని దాటి.. దేహ ద్వారాల కంటి తీర్ధంలో మొక్కుకున్న గుడిని పాతి పెట్టి.. అక్కడే అడుగుకి చేరిన విపరీత సముదాయాల కట్టడిని అతికించిన దృష్టిని మోగించి.. తనదంటూ తానే ఏకైక నీర్జాలతలో పడి కొట్టుకు పోయిన చిత్ర రాశుల కణతలని పట్టి.. అరగదీస్తూ మాటలని సీసాలో పోసి నదిలో విడిచాక .. ఎవరో అక్కడే ఆచూకీ పుట్టిందని చెట్టుని పాతి పూజలు మొదలు పడతారు.. ప్రదక్షణలు చేస్తారు.. ఉంటే ఉండి పోదాం .. లేదా కలిసిపోదాం.. ఇక్కడ అనుమతితో దొరికే చేతన ఊపులో పడి .. లోయలు నిండిపోతాయి.

ఎవరో పొద్దునకల్లా ఉరి పోసుకొని అదే చెట్టు కొమ్మకి వేలాడతారు.. ఆ నదికి చెప్పే ఉంటారు ఎందుకని.. అప్పటికే ఆ నీళ్లు దొరకనంత దూరం వెళ్లిపోయాయి. ఇక్కడే ఒక నిషారపు తమక గట్టుని కట్టిన ఊపుతో కదిలే నిద్ర పూర్ణాలు.. అటు పాక్కగా రాలిన ఇంద్రధనుస్సుల కొండ .. కన్ను మార్చుకున్న పాత నది.. కౌగిలి మాసిపోయిన నరకుడు దీపాన్ని మోసి .. తాను మరో కొత్త దిశలో కదిలే ఏక స్థలం.

ఇక్కడే ఉండిపోలేని ఆయుస్సుని మరకలతో పండించిన కథలని ఆర్పుతూ.. పెదాల్లో నల్ల వర్ణపు చెమటని అద్దుతూ.. పొంగిన గొంతులో తీరిక లేని అగమ్య పొద్దు గడువులని ఏకం చేసే కంటి రసాయనాల ఎద్దడిని కట్టిపెడుతూ… సజారతా నిద్రాసొయాలని దువ్వుతూ .. ఇక మర్మాణ ముహూర్త ఎక్కింపులని మూసే కన్నుని అరగదీసి.. తలుపుని జాడిస్తారు. ఇక్కడే సమయ నియమం అడుగంటిన ఐకమత్యపు దేహ జీరని సాగ దీసి .. చూపు తప్పుకు పోయిన నిర్యాణ వికర్షలో పగిలిన ఓరిమిడి దేహ నిర్లత..

అదే చేరుకొనే చోటు .. కుర్చీలు అడిగిన నెల .. పోటుపెట్టిన గర్భంలో లావాలు .. ఉడికించిన చేతులు.. నాభిలోంచి .. తోసుకొచ్చిన పొగ జాములు.. కల్లోల ముద్రణలో తలబాటుతో అనుకరణని పట్టేసి పోయిన కథాకాలతో.. భయం నాదై లేదని అప్పగించుకొన్న రుణాలు.. తాడూ .. బొంగరం లేని నింపాది తనంతో చెలరేగే నిద్ర షరతుల్ని జోడించి.. కొంచెం మసిబారిన రెప్పలా మధ్య ఏక స్థావరపు రుద్దడు కాల్చిన .. ఒకే దూరంలో పడి లేచిపోతున్న .. విపరీత స్థల ముంపులని కదిలించి .. ఉంచిపోయిన సమయ రంధన నిద్రనే తనకి చేర్చి కొంచెం చెమ్మగిల్లిన కౌగిలి రోజూ అలిసిన ఛాయా ముంపునీ కప్పెట్టి.. అక్కడే ఆగిన స్మర మూర్తుల విసుగుని కూర్చిన కొండలు.

నది తహమల పైటని గుదిగుచ్చి తప్పుకొని.. ఇది నాది కాదని తెల్సి.. మోసుకొని కదిలే దేహ ఋణం మోసుకొన్న రంగుల బరువుని సరి చెయ్యని మెట్లు.. అలా ఎంత కిందికాని దిగాలి.. తిరిగి ఎక్కలేక కిందే ఉండిపోవాలా? ఎవరో నిర్ణయించలేదని ఏదీ అక్కడనే ఆగిపోదు….

కలబడానికి లేని ఉమ్మడి దేహ భూమిలో .. ఓదార్పు మంతనాల కైమోర్పు మంథనని క్కోడబెట్టి .. నురుగుగా ఎగురుతూ మరి కనిపించరు. పెద్దగా అరుపు విని.. తన ఇంటిని సీసాలోకి వడపోసి.. ఇరుక్కొన్న దేహ తనిఖీలని వదిలి పెట్టి.. అక్కడే తెల్లారిన నది ఊపుని మోగించే గంటతో .. తొందరగా అటు వెళ్లి దాక్కోమంటారు.

………………………..

విశ్వ రసలాయత పెనుగులాడిన కవ్వింతతో హెచ్చరిస్తూ.. తూలిపోయిన చీకటి అడుగుల కిందనే .. కాలి పోతున్న దేహ గుర్తుల వీర భోగం ఒళ్ళంతా కమ్ముకొని .. సల సలలా మరిగిన దేహ విందునే సర్ది.. ఇక్కడ ఉండిపోయిన పునాది సగాల్లో దండింపు. కదిలే కదలని చూపుని దట్టించి నొప్పిని దీర్ఘం చేసే అయత్న ముసుగులు జల్లించిన విసుగుని దాటి కొత్త చీకటి స్వాధీన సర్దుబాట్లతో కథని మళ్లించి.. వచ్చావా? అని అడుగుతారు. ఎదురొచ్చి .. ఇంకేదో చిట్టీని చేతిలో పెట్టి తప్పుకొంటారు.

 చలన మగత సాగదీసిన దుఃఖం .. మరింత కన్నెర్ర చేసిన చీకటిని నాకుతూ … విశ్వ ముద్రల మధ్య ఇరుక్కుపోయిన నటనని కలిపి .. పెద్ద గాజుల వరం మోసుకొన్న చలన కీలతో.. ఒంటికి అంటిన హద్దుని కప్పి .. నూరి పోసుకున్న నగారా హతులు హెచ్చరికని వడపోసి దేహం నుంచి మరో కేకని బయటకు లాగుతాయి… ఒబ్బిడిగా సద్దిన ఒడి విచ్చుకొంటుంది….

 కలని  చేర్చుకొని మాటని కరిగించి చెప్పుకొని.. ఆ దూరంలో మిగిలిన నిద్రని కదుపుకొంటారు.

రాష్ట్రపతికి ఒక రాత్రిలో వచ్చిన ఆలోచన అతనిని లోతుగా కదిలించింది.. ఇంత పెద్ద ట్రంక్ పెట్టె .. ఇలా ఎలా లోపలికి రాగలిగిందంటే .. మనిషికి పట్టుబడని .. ఇంకేదో అతీత శక్తి వెనక నుంచి నడిపిస్తుందా?

ఒక రాష్ట్రపతిగా నేను ఇలాంటి మాటని ఎవరితోనైనా అడగాలనా? ఇలా సరిపెట్టేసుకోవడం వలన అసలు శత్రువుని పట్టుకోలేమా? ఇదెవరో కావాలని ఆన్నదేమో.?

స్పష్ట శరీరం బిగించిన కారణాలు.. కౌగిలి మారకాలని ఒత్తుతూ .. హద్దు చెరిపిన ఉనికిని పీల్చి.. కదిలే నిద్ర స్వరూపం మోసి తెచ్చుకొన్న జరుగుబాటుతో నమిలేసిన నడక ని ధూపం లోకి చేరదీసి కదిలే కొండల మధ్యనే ఇంకేదో శక్తి దాక్కొని ఉందా? ఉండలేక పోతుందా?

నిజంగా అలాంటిది ఏదైనా ఉందా? ఉంటే ఎలా ఉంటుంది.? 

అతనికి లీలగా PM తప్పులు తెలుస్తున్న .. ఇంత పెద్ద ప్రజాస్వామ్యంలో .. ఇది సాధారణ విషయం కాదా? అన్న అనుమానంతో అల్లాడుతున్నాడు…

అందరికీ అంగీకారమయ్యే ప్రజల పాలన సాధ్యమా? కొంచెం .. తేడా .. చిన్న చిన్న తప్పులని క్షమించ లేరా? ఈ మొత్తం మెషిన్ ని ఎక్కడ నుంచి ఆపరేట్ చేసి ఉంటారు..ఏదైనా suicidal కమిట్మెంట్ ఉండే.. ఆత్మాహుతి దళాలదా?

ఏదో తెలుస్తుందన్న మాయ .. తెలియక పోవడమనే సగం లోంచి .. రక్షణని అడుగుతూ.. కనిపించే దేహ శిక్షణ మూర్తులని బిగించిన చీకటిలోకి .. చిదిమి ఆరబెట్టినా ఆరని విసుగుని కదిలించి.. పైకి చెమర్చుకొన్న దేహ భూమి .. పట్టూ .. విడుపులని కదిలించే కేకలతో పారబోసుకొన్న ఇంకే పోతల కట్టుని తెంచి.. దొరకని చోటులోంచి దాడి. నూనె మరిగిన గదులు…

ఏదీ దేనిని విడిచి పెట్టదు. కనిపెట్టి రక్షించమని అడగదు. చెల్లుబాటు చేసుకొన్నా దూరాల్లో సెగలని ఊది మరీ నడుచుకు పోతారు.

జడ్జి తో కొంతమందిని కలిపి ఓ టీం ఫారం చేసి .. కొన్ని కొత్త రాజ్యంగా సవరణలు.. ప్రధాని పవర్స్ లో కొన్ని జవాబుదారీ తనాలని ఆడ్ చేయడానికి సంబంధించి కూడా డిస్కస్ చేసి.. ఓ బ్రీఫ్ ప్రెసెంటేషన్ తయారు చేయించి.. దానికి ఇంకొంత మేధో మూర్తులని ఆడ్ చేసి.. ఒక కొత్త ప్రపోసల్ తయారు చేయించే పనిని మొదలుపెట్టాడు. అతనికి ఉన్న అధికారాల limitations  తెలియంది కాదు.. కాని వచ్చే పొలిటికల్ పార్టీ ని ఒప్పించి ..కనీసం  పార్లమెంట్ discussion కి teeసుకు రావాలనేది అతని ఉద్దేశ్యం..

సంధి ముద్రలు లేని ఒకింత సాయపు కన్నెర్ర కాల్చిన దేహ భూమి పునాదుల్లో .. బిగలాగిన హద్దుని దాటి .. పేట్రేగిన పరుగులో .. ఇంటిని కాదని .. వీధుల్లో ఆవేశపడ్డ కథనాలు కాదని .. చీకటి ఒప్పoదాలని పైకి ఎగరేసి .. తడబడే నిర్మాణ మూర్తుల కంటిలో ఊరేగే చిత్ర కలవరింతనే ఒప్పుకొని.. వణుకుని మోసిన దేహ చింతన కదలికనే .. ఆర్పుతూ.. ఇంకిపోయిన చిత్ర ధూళి కమ్మిన చూపులు .. సూదులని రాల్చి.. కోప్పడిన హద్దులో ఊరేగే అసమాస కన్నెర్ర చేసుకొన్నా ఆలోచనలు.. అవి ఎటు పోయాక వద్దని వెనక్కి లాగాలి?

అది సాధ్య్మయ్యే పనేనా?

కోర్ట్ అనుమతితో.. అనేక మంది ప్రొపెసర్స్ కి .. పొలిటికల్ ఎక్స్పర్ట్స్ కి ఇన్విటేషన్ పంపించి.. డెమోక్రసీ .. health  objectives అంటూ ఒక మీటింగ్ టాగ్ లైన్ పెట్టి.. దాని ఔట్పుట్ ని పబ్లిక్ వెబ్ సైట్స్ లో ఓపెన్ డిస్కషన్కి పెట్టి .. దాని conclusions ని ఓ పెద్ద సంస్థకి అప్పగించి.. డాక్యుమెంట్ చేయించి.. దానిని పార్లమెంట్ leisure హౌర్స్ లో చర్చించాలని ప్రపోసల్ పంపాడు.. దానికి స్పీకర్ నుంచి గౌరవ అంగీకారం వచ్చింది. మసక బారిన ఆందోళన.. ఎండిపోతున్న కన్నీరు..  గొంతు  పగిలిన ఊపిరిలో ఝాము గర్జనని మూసుకుపోతున్న నటనలు.. కప్పుకున్న చీకటి చాటులో మత్తుగా చుట్టేసిన కసి.. ఓపిక లేని యుద్ధం..

ప్రయత్నానికి ముందు నిస్పృహలోనే మొదలైన .. తర్వాత దానికి కొంత లైట్ అంటూ వచ్చింది.. రాజ్య సభలో అతని ఉండేరులో డిస్కస్ చేయించి.. సుమారు ఏడూ సెషన్స్ .. అదంతా రెకార్డ్ చేయించి .. లైబ్రరీ addition గా తనే ముందుమాట రాసి .. దేశంలోని అన్ని universities  కి కాపీ అందేలా చేసి.. కొంచెం తృప్తి పడ్డాడు. కథ కదిలించిన శరీర రాగం వీధిలో పడి అరుచుకొంటుందా?

…………………………..

రాష్ట్రపతి .. పవర్ లో ఉన్న పొలిటికల్ టీం తో మాట్లాడి.. సెకండ్ ఆల్టర్నేట్ ని ఇంటర్నల్ పార్టీలో ఏకగ్రీవంగా ఎన్నుకొని.. అతనిని .. ప్రజల సమక్షం లో తిరిగి ప్రధానిగా నిలబడాలని… ఈ balance   పీరియడ్ పూర్తయ్యాక elections కి వెళల్లాలని ..

 కాని  జన ఆకర్షక  ఉచితాలేవీ .. ఈ పీరియడ్ లో పెంచకుండా .. లా & ఆర్డర్ focus చేస్తూ .. గవర్నమెంట్ డ్రైవ్ చేయాలని.. అగ్రిమెంటల్ డాక్యుమెంట్ సిద్ధం చేసుకొని.. ఆ ప్రపోసల్ కి పార్లమెంట్ acceptancy తీసుకొని…. చట్టంగా మార్చుకోవాలని….

మరో రెండు రోజుల్లో కొత్త ప్రధాని ప్రమాణ స్వీకారం చేసేట్లు చేసాడు.

అన్నీ యాంత్రికంగా జరిగి పోతున్న .. తన చిరకాల మిత్రుడు.. తనని ఏరి కోరి.. రాట్రపతిని చేసిన ప్రధాని కనిపించక పోవడం.. కనీసం చివరి చూపుకి నోచుకోక పోవడం.. అతనిని దుఃఖం లో ముంచింది. ఓట్ అఫ్ థాంక్స్ సభకి ఉపన్యాసంలో అతను తీవ్ర భావోద్వేగానికి గురయ్యాడు.

సభ అంతా ఒక నిశ్శబ్ద శూన్యంలో వణికిపోయింది.. చలన శీలత గడ్డ కట్టిన తొణికిసలాటతో .. తోడు పడిన ఆందోళనని మోసుకొని .. ఒక్కక్కరు .. వాళ్ళ వాళ్ళ అనుభవాలని.. దగ్గర తనాన్ని.. ప్రధానితో.. అయన ఆలోచనల విశాలతని మాట్లాడుకున్నారు.

రాష్ట్రపతి తీసుకొన్న ఈ స్టెప్ తో దేశంలో అందరకీ ఇక స్పష్టమై పోయింది.. ఇక ప్రధాని ఆచూకీ దొరకడం అసాధ్యమని.. దేశం లా & ఆర్డర్ కంట్రోల్ ముఖ్యం కాబట్టి మరో ఆల్టర్నేట్ కి మారిపోయిందని.. కాని ఆఫిసిఅల్ డిక్లరేషన్ లేక .. నివాళులు.. సంతాప సభలు లేకుండా .. అంత నార్మల్ గానే జరిగిపోతున్నాయి.. రాష్ట్రపతి constitutional corrections proposal  ని ఎవరూ ఇంట్రెస్ట్ తీసుకొని.. implementation  కోసం ఆలోచించ లేదు.. అది అతనికి తెల్సు.. తన వంతు భాద్యత అన్నట్లుగా చేసినట్లు జడ్జి దగ్గర చెప్పుకొన్నాడు..

 జడ్జి ఒక వెర్రి నవ్వు నవ్వి  .. ఆ మర్నాడే తన నేటివ్ ప్లేస్ కి వెళ్ళిపోయాడు.

మళ్ళీ పరిస్థితులన్నీ సర్దుకొని.. అందరూ.. ప్రధానిని .. టీవీ లని వదిలి.. రోజువారీ లైఫ్ లోకి అడుగుపెట్టారు.

ఏదో తెలుస్తుందన్న మాయ .. తెలియక పోవడమనే సగం లోంచి .. రక్షణని అడుగుతూ.. కనిపించే దేహ శిక్షణ మూర్తులని బిగించిన చీకటిలోకి .. చిదిమి ఆరబెట్టినా ఆరని విసుగుని కదిలించి.. పైకి చెమర్చుకొన్న దేహ భూమి .. పట్టూ .. విడుపులని కదిలించే కేకలతో పారబోసుకొన్న ఇంకే పోతల కట్టుని తెంచి.. దొరకని చోటులోంచి దాడి.

ఇదెప్పటికీ తెలియని అంటుకోత .. పగిలిన స్మరణ గతి వెంట రాలిన కాళ్ళ పట్టుని.. చేతుల బిగువునీ .. వడపోసిన నిద్ర తాండవాలతో .. నీరు పట్టిన గొంతుని కుదుపుతూ.. హద్దుని చెరిపిన పై ఇంటి ఖాళీని కడిగి వాళ్ళు చెప్పకుండానే వెళ్ళిపోయినపుడు .. శపించి వెళ్లిన శబ్దం భవన్ అంతా మారుమోగాక .. ఏదో అందించే వెళ్లారు.. తన కది అర్ధమైన .. వ్యాఖ్య చాయగా ఊరుకొని .. చెమట భూమిలో శరీరాల ముగింపుని సరేనని సరిచేస్తూ .. కదలని నిద్ర జాగారపు శూన్య మరింపులో పడి ..పోగల నిర్ణయాల కీడుని వడపోసి.. కలిపినా ఉపరి జోలల దుప్పట్ల మాటున పెదాలని చల్లార్చే నిమిషంలోకి దూకి..  నేననే కొత్త విడుపుని జోడిస్తూ నడకని దూరం పెట్టిన కదలికల మధ్య సంధికి దొరకని విహ్వల నమూనాల ఖనిజ రూపసి వయసుని రాలిస్తూ .. కూలిపోయిన విశ్వ దుందుభి. ఏదీ దేనిని విడిచి పెట్టదు. కనిపెట్టి రక్షించమని అడగదు. చెల్లుబాటు చేసుకొన్న దూరాల్లో సెగలని ఊది మరీ నడుచుకు పోతారు.

                                                                …………………….

                                            4^th CHAPTER

                        అమ్మా…. నిన్నెలా  కౌగిలించుకోవాలి?  

(  పై ఘటన జరిగిన ఒక నెల తర్వాత …)

ఒకసారి మొదలవుతున్నప్పుడు బిగించిన దేహ తీరుని తిప్పి కొడుతూ .. చలన ఊపిరి కణ కణ మంటూ .. ఛాయా రూపసి మోసిన చిత్ర బొమ్మల నివాద గతిని కనిపెట్టి.. ఇంకేం రుజువులేని .. ఆ బరువు వీధిని .. కనిపెట్టి .. అక్కడే తెలార్లు.. కాలి గజ్జెల బావిని మోసుకొని .. విరిగిన శాపిత పునాదులపై కన్ను తుడిచినా ఆగని దాడిని లాక్కుపోయి.. నిర్ద్రం కానీ చిత్ర మైయోపం పడి కొట్టుకొన్న మందల మందల ఇక బిగువులా కల్లోలంతో పెనవేసుకున్న సన్నాహా స్వస్థ ధ్వని చిత్రాలు వెలిసిపోయి.. రెండో తలుపు లేని కంటి క్షేత్రం చిరాకుపెట్టే నడతలు. 

బంధన పడవ మాయం చేసిన చీకటిని తాగి..రెండోసారి వెళ్ళడానికి వీలులేని నా ఇంటిని స్మశానం చేసి.. చిన్నా ఆనవాలుని కూడా వెనక్కి ఇవ్వకుండా మూసేస్తారు.. అదే అలా జరుగుతుందని .. ఎప్పుడూ ఎవరూ హెచ్చరించలేదు.. ఆకలై నిండిన రంగు పులిమివేతలు మునిగి.. అక్కడే తెల్లార్లు.. మోసుకొన్న ఇరుకు గోడల మధ్యనే కథనీ .. కలనీ ..మసకబారిన నిరూప విసుగుల వడపోతని.. స్మర మంతనాల కై మెరుపు .. అంచుల్లో ఊరేగే ..అక్కడే రెండో దశని మర్చి చూసుకొంటున్న కొలతలని వదిలిపెడతారు.  

సృష్టికి చివరి కానీ కొసలని తెంపి.. మరలా ఉండిపోయిన శరీర కలతలు .. నెట్టుకు రాని గంటల కవలతని చెరుపుకొని.. మరోసారి అనుమతిగా అడగక ముందే మృత్యు తీవ్రతలపై చేరదీసుకొన్న కొన్ని గదులని కాగబెట్టి.. అదే ఇంకో చోటుని ఇవ్వక ముందే విస్ఫోటించి దూరం జరిపి.. అక్కడే కాల్చుకున్న ఇళ్లనీ .. ఇంకా నయం కానీ ఆసుపత్రులనీ.. చెదిరిన చూపు గుచ్చాల నిశిత దుఃఖపు మంతనాలపై .. ఒరిగి .. అక్కడే నింపి వదిలిపెట్టిన ఆయుస్సు మసకలని జేర్చి.. అక్కడే ఉండిపోయిన పెద్ద పొడుగుల సాయంతో మడత పెట్టిన దారిలో ..

కొంచెం జ్ఞాపకం లోకి మరిగినపుడు.. ఇంకేదో నిద్ర కబురు రాలేదని … వీధిని కూల్చి .. నా చుట్టూ ఆ కథ అదేనని సర్వ సమర్ప నాజూకు ముడుపుల ముట్టడిని చేరదీసిన కథగా ఉంచుకొని.. ఇక్కడా కాపలా లేని ఉమ్మడి రేఖని దాటుకొంటూ .. కొన్ని ఒప్పంద మునకలు ఏడ్చి .. గొల్లుమన్దేహ శ్రమన రాతని అరగదీసి కుదురుకుని గుప్పెటలో పొంచి ఉన్న మృత్యుహు గాధకి .. రెండో మెట్టు ఎక్కిన శ్రమ  తలకిందులు ఊరడి పోసుకున్న కొత్త కథలోచెప్పుకొన్న సగం రంగు వేసిన కథలు.. కొన్ని మలుపులు..

ఒకరు ఎదురవ్వక .. ఎదురవడానికి ముందే జాగ్రత్త పడి .. ఛాయా నిద్రలో ఋణం తీర్చుకొని నలుపు పోటుల ఊపిరిని ఎక్కి .. సరి చెయ్యని గతి ముంపునీ .. ఇగరబెట్టి .. అంతే అని తెలియని బిగి నిద్రని.. కళతో ఖాళీ చేయించి.. మహా యుద్ధం లో బొమ్మగా తిప్పి .. ఓపిరిని లాగి .. చలిలో రోడ్డు మీద వదిలేసిపోతారు.. వినికిడి గొడవల నిద్ర భూతం రహస్యమని లోపలికి బంధిస్తుంది.

ఒక పెద్ద నిసామోయన సగంలో .. రెండుగా విడిపోయిన పులిమి చీకటికి నెర్రులని ఎప్పటికీ పూడ్చలేమని ఏడ్చి .. తనతో తాను కొత్త దిగులుని .. ఊడ్చి.. ఇంకేం లేదు .. నా దగ్గర అని అరిచి కళ్ళు తిరిగి పడిపోతుంది.

…………………….

విశ్వపు అంతః సూత్రంలో పట్టు బిగించిన స్టOజీర స్తన్యపు  మొదటి మెట్టు.. విస్ఫోటనం.. సృష్టి ఆవిర్భావం లో ఉన్నదీ .. అదే .. మనిషి పుట్టుక నిర్వచనమూ అదే ..

నిలువెత్తు జ్ఞాన సాయుధ్య కౌశలం మోసుకెళ్లే నేర్పుని నేర్చుకోకముందే .. తడబడే  మాయ  చిక్కుపడి   కదిలించే ఒక  మహా కౌగిలో ఆరని చితి మండుతూనే ఒక్కసారిగా పగిలి…ఇదే దక్కించుకోవాలని  ఆధిపత్య యావ కమ్మేసినప్పుడు.. అదే కావాలని లాక్కున్నప్పుడు … లాక్కున్న దానిని బయటకు చూపించి విర్రవీగినపుడు.. కనిపించని ఎదురుదాడి .. ఇంకా ఊహించక ముందే.. చేతుల్లో ఉన్న దానిని అనుభవించక ముందే … విశ్వాసపు మహా గతిలో కొట్టుకొంటూ  .. తలకిందుల తొందరలో పడి పండిన ఊగిసలాటతో తిరుగుతూ.. గర్భ నిషేధం కానీయని  మెరుపుల్ని ఒడిపట్టాక ……….

ఎన్నో దశాబ్దాల నుంచి..ఆ దేశం ఒక యుద్ధ క్షేత్రంగా మారిపోయింది.. ఎప్పుడో ఒకప్పుడు దాడి చేశారన్న కాసిని ఆసరాగా చేసుకొని.. తిరుగు దాడిని మొదలుపెట్టి.. యుద్ధ క్షేత్రాలని.. కారణాలని మర్చి చేతున్న భయదాయల పూనకానికి క్షేత్రాలు సరిపోక దేశం మొత్తం ఊడ్చి పారేయాలన్నా కసి.. రోజు రోజుకి పెంచుకొని.. శత్రువు అంటే బలంగా తయారయ్యేలా చేసి.. చేసుకొంటున్న ప్రత్యక్ష యుద్ధానికి ఏమాత్రమూ.. నియమ నిబంధ సూత్రాలు .. కంట్రోల్స్ లేకుండా ఓ విచ్చల విడి పిచ్చి దెయ్యపు నడకని తెర్చి…

తెల్లబోతున్న తెల్లవారు ఝాములు.. సగం నోరెళ్లబెట్టిన చింతనా కలల నివ్వెరపాటులో.. 11 ఏళ్ళ హమీద్ వాడు.. అమ్మ తల దువ్వి రెడీ చేస్తే .. స్కూల్కి వెళుతున్న మధ్య దారిలో..

 సీక్రెట్ గా దాచుకొన్న డబ్బులతో చాక్లేట్ కొనుక్కొని .. పరవశించి నములుతూ.. నిమీల ముద్రలో కళ్ళని పెట్టి… ఊట చప్పరిస్తున్నప్పుడు.. స్కూల్ గేట్ దగ్గరయ్యిందని .. తపక్కమని మింగేసి.. చొక్కా కొసతో మూతి తుడుచుకొని.. మళ్ళీ టక్ సరిచేసుకొని.. గేటుని చేరి ఓ గెంతు గెంతి .. వాచ్మాన్ ని విష్ చేసే లోపు..

 మహా సంకెలని తెంచే విస్ఫోటనం.. వందల మహా మరణాల వీలునామాకి ఒకేసారి మనిషి విజయ సాధ్యపు మరకలని రాసే చావుల ముడి .. కత్తులని పేగుల్లోంచి లాగి..మాంస గుట్టలో .. ముఖాల ఆనవాళ్లు లేక .. అరచేతుల పచ్చబొట్టుని.. దెబ్బల గాట్లని.. ఎముక విరిగిన గుర్తులని దగ్గర చేసుకొని అల్లాడుతూ…

 హమాస్ దాడి.. ఇజ్రాయిల్  నగరం పై.. ఆ శరీరాల్ని.. మాంసపు ముద్దలా ముఖాలన్ని కొట్టిన అవయవాలని  కేకలని.. మలాన్ని .. మూత్రాన్ని అలా చూడడం కన్నా .. భూమి మహా కందకంగా మారి అందులోకి అందరూ ఒక్కసారిగా  మాయమైపోతే నయమనేలా …  పదునుగా కాలుతున్న  అద్ధాల గుట్టల్లోంచి .. పర పరా తెగిపడుతున్న మాంస శిధిలాలని చేరుస్తూ లాగి.. కొన్ని దొరికిన కోరలు.. వికృత నవ్వులు.. తలపై కొమ్ములు పొడుచుకొచ్చిన గెంతులు.. టీవీ ల నిండా వాళ్ళే.. ఇదంతా మేమే చేశామని చెప్పడానికి గర్వ పడుతున్నామని అరుస్తూనే …మరో  24 గంటల్లో .. ఇంకెన్ని హాస్పిటల్స్ .. స్కూల్స్.. శరణాలయాలు.. స్మశానాలు.. రైల్వే .. బస్సు స్టాండ్లు.. అపార్టుమెంట్లు.. వాళ్ళ టార్గేట్స్లో ఉన్నాయో .. అవన్నీ ఎలా కూల బోతున్నాయో చెబుతూనే ..

తాండవ నిర్జనలో కైపుని వడపోసి.. దుఃఖ తీవ్ర అంటుపోతలని. విశ్రుఖీయ విప్పత్తు కి బొట్టు తుడిచి .. చీకటికి  సల్పర్ కొండలని కూరి.. శ్వాస నీటిని నాకేసి.. ఆవిరి గదిలో ఉడకబెట్టి.. ఇదే శరీరమని.. స్మశాన వీధుల్లో ఆడవాళ్లనీ .. పిల్లలనీ .. ముసలివాళ్ళనీ వదిలి పెట్టి.. కలిసిరాని వెదుకులాటలో నదేదనేది దొరకక .. ఊరబెట్టిన కథలని రెండో చివరకి లాగి.. పెద్ద పెద్ద ఉరికంబాల ముట్టడిలో పోతూ పెడుతున్న దేహ సెగ ని ఎగదోసి.. యుద్ధం ఎంత మాత్రమూ ఇంతే కాదని.. ఎప్పటికీ ఆగేదీ కాదని.. ఉన్న కొంచెం సంపదనీ .. రేట్లు పెంచి లాగేసి.. నాకేసి నిద్ర గదుల్లో.. కునుకుకి దిష్టి ట్టేసిన రాక్షసి మింగేసిన ఇళ్ళని  తిరిగి అడగలేక సముద్రంలోకి ఊరు ఊరులుగా దూకేసి ఖాళీ చేస్తూ…

 అప్పటికి కూలినవి అప్డేట్ చేస్తూ.. వాళ్ళలా .. టీవీ లో లైవ్ ఇస్తున్నప్పుడే.. బట్టలు వేసుకొన్న .. వాళ్ళ ఒంటి మీద నుంచి .. ఎవరో చింపే లాగేసినట్లు .. నగ్నమై పోయారు.. వికృత స్తంభనలతో.. చెమట గుట్టలలో తిరిగే వాంఛల మురికితో..  వాళ్లకి అర్ధమయ్యేలోపు.. నల్లగా గుబురు జుత్తు ఒళ్ళంతా .. కొంచెం బుగ్గలు.. కళ్ళు.. నుదురు తప్ప .. ఒళ్ళంతా.. వాళ్ళు నవ్వుతున్నప్పుడే.. నోటి లోంచి కోరలు.. తలలోంచి పైకి పొడుచుకొచ్చిన కొమ్ములు..చేతుల .. కాళ్ళ  గోళ్లు పారల్లా పొడుగ్గా సాగి.. వికృతంగా తయారై పోయారు.. మారిన వాళ్ళ రూపాలని ఒకరిని ఒకరు చూసుకొని గర్వంతో ఎగిరెగిరి పడుతున్నారు.

అది వాళ్లకేమీ విస్మయం కాదు.. వాళ్లకి వాళ్ళు అద్దం లో దశాబ్దలుగా అలానే కనిపిస్తున్నారు.. కంటికి కనబడని వికారాన్ని ముసుగేసుకొనే కష్టం లేకుండా .. అన్ని స్పష్టమైన ఆనందం .. వాళ్ళతో రాక్షస తాండవం చేయిస్తుంది.. అక్కడ న్యూస్ చదువుతున్న న్యూస్ రీడర్ని ఒకడు .. బట్టలు విప్పి.. గొంతు నొక్కి.. మీద ఓ పక్కకి విరిచి.. తన పార పళ్ళని గుచ్చి .. రక్తం చిమ్ముతుంటే .. వికృతంగా నవ్వి.. నోరు ఇంకా లోపలి గుచ్చి తాగేస్తున్నాడు. లైవ్ చూస్తున్న వాళ్ళు కొంతమంది పిచ్చివాళ్లలా అరుస్తుంటే.. ఇంకొంతమంది.. స్పృహ తప్పి పడిపోయారు.. మరిందరు.. గుండె పోటుతో చనిపోయారు.

అంబులెన్సులు అలిసి పోతున్నాయి.. మంటల్ని ఆర్ఫీ ఆర్పీఐ.. ఫ్యూయల్ ఐపోయిన ట్యాంకర్లు .. రోడ్ల పక్క ఏడుస్తున్నాయి.. rehabilitation జరుగుతున్న చోట మళ్ళీ దాడి .. సాయమందించే చేతినీ వదలక.. హాస్పిటలన్సీ .. జనంతో ఊపిరి సలపక అల్లాడుతూ.. చావు కోసం చూస్తున్నాయి. అక్కడి నర్స్ లు .. డాక్టర్లు  కావాల్సిన మందులు దొరకక .. స్టోర్లన్నీ తిరిగి దొరికిన  మందులే మింగించి ..చాల మందికి  మార్చురీలనే దారి చేస్తున్నారు. చేసి చేసి నీరస పడి.. వాష్రూమ్ లోనే నిద్రలు పోతున్నారు..

భయం నిర్వచనం మర్చి పోయిన విశ్వ రక్ష గడ్డకట్టిన .. ఎక్కడి నుంచో.. హీనస్వరం తో ఆమ్నెస్టీ మూలుగుతుంది. మేము శాంతి కాముక దేశాలమంటూ.. చెబుతున్న న్యూస్ రీడర్ ని కామంతో చూస్తున్నాయి. ఏదీ ఎందుకూ అర్ధం కాదు.. అదే కావాలనే దుగ్ధ తీరదు.

తన గుప్పెటలోనే అంతా .. వాంఛ నుంచి శ్వాస నులిమి వరకు.. స్వా సమాధి.. కట్టుకొన్న దీర్ఘ నమిలింతలోని.. పాతి పెట్టిన శరీర లజ్జాని అరగదీసి.. చావుని నాన బెట్టి మూలుగుతున్న సమయ ముంపులో .. కోరలు పేనుకొన్న మాటని .. శ్మశా జిగురుతో అతికిన రేపటి కుండలోని నీళ్లలో జలగలు తిరుగుతూ.. విరాళ మంథన చెమ్మని మోసుకొని.. సరిపోని నిద్రయాగపు వాంతిని వెంటిలేటర్ ఎక్కించి.. దేహ కణపు విసిచ్చిత్తి ఇక వద్దని.. కడుపు పగలకొట్టుకొని.. కొండ మీంచి.. నదుల్లోకి దూకేసాక.. తేలినా దొరక కూడదని మొక్కుకొంటూ..  అ శవాలని వదలని మృత స్కలన జుగుప్సని ఉతుక్కొని..

పరస్పరము కొట్టుకు చావండి.. కానీ పిల్లలని.. తల్లులని వదలండని అరుస్తున్న మత పెద్దలని  లైవ్లోనే కాల్చి . గొంతులు నరికి.. ఏం జరిగిందని తెల్సుకొని.. టెలికాస్ట్ ఆపేలోపే …వాళ్ళు అలా మారిన రూపాలతోనే వీధుల్లో తిరుగుతున్నారు.. వాళ్ళ శరీరం పై తెగిపడ్డ అవయవాలు వేలాడుతున్నాయి..రక్తం రాలి .. పాయలు పాయలుగా ప్రవహిస్తుంది. అందిన వారిని అందినట్లుగా నమిలేస్తూ.. ఆడవాళ్ళని నది రోడ్డుపై.. బట్టలు విప్పి డాన్స్ చెయ్యమని .. వాళ్ళ చేతులలోంచి పిల్లలని తీసుకొని.. రోడ్డుకేసి కొడుతున్నారు.

ఒకరిద్దరు ఆడవాళ్లు .. అక్కడ సామాన్ల దుకాణం లోంచి.. గడ్డపార తీసుకొని.. వాళ్ళ శక్తినంతా చేతుల్లోకి తెచ్చుకొని .. హాహాకారం చేస్తూ .. వెన్నులో పొడిస్తే.. రక్తం ఫౌంటైన్ లా చిమ్మి.. ఆ కింద పడ్డ రక్తం లోంచి.. మరొక  రాక్షసుడు  పుడుతున్నాడు .. కాసేపటికే భయావాహమైన ఆచోటు పైకి .. మిస్సైల్స్ .. ఐరన్ డోమ్ తో పది ఆగి .. పదకొండో మిస్సైల్ భూమిని తాకగానే .. వాళ్ళు తప్ప మిగతా అంతా స్మశానాన్ని మించి లక్షల చితులని మింగిన స్మశానానికి ప్రసవం జరిగి.. మళ్ళీ కోట్ల గాయపు శరీరాల్ని ప్రసవించినట్లు.. నిర్దయ గతిని రాపాడిస్తున్న చీకటిలోంచి మరో మైధున గోరీలకి  వాళ్ళు ఆడ శరీరాల్ని వెదుక్కొంటున్నారు. 

 హమీద్ కి వాళ్ళ అమ్మ ఉడక బెట్టిన బంగాళా దుంప .. కొంచెం పెట్టి.. కొంచెం బాక్స్ లో పెట్టి కట్టడమే గుర్తుకి ఉంది. అరిచేంత స్పృహలోనూ లేడు అమ్మని చూడడానికి…

ఓ పెద్ద నిప్పుల కొండ తన మీదకి దూకుతున్నట్లు.. లక్షల సూదులు తన ఒళ్ళంతా గుచ్చుతున్నట్లు.. సూర్యుడు తన ముఖం మీదే పేలినట్లు … తన లోపల గాలిని ఎవరో పీల్చేసి .. తనని గాల్లోకి విసిరేసినట్లు.. ఇంకేదో వాడి లోపల తీరుతుంది.. కానీ ఎవరికీ చెప్పడానికి.. వాడికి మాట పడిపోయింది.. చెవుల్లోకి శబ్దం చేరడమూ ఆగిపోయింది.. కేవలం చావుకి ఓ వెంట్రుక వాసిలో తప్పుకొన్న ఊపిరి లోపల ఇంకా తిరుగుతుందంతే….

వెంటిలేటర్ పై కన్ను తెరిచాడు.. అమ్మని చూసాడు.. ఆ సాయంత్రానికల్లా .. అతనిని అక్కడ నుంచి.. ఇంకా ఉంచాల్సిన అవసరం ఉన్నా .. ICU ల బిజీ కి ఖాళీ చేసి .. జనరల్ వార్డ్ అనే చలి ముంచేసే వరండాలో పడేసారు.. ఇంకో రెండు రోజులకి.. చిన్నగా మాట వచ్చింది.. బయట మందల మందలుగా జనం.. చీమూ.. నెత్తురూ.. దగ్గులు.. పుళ్ళూ.. ఐనా infections అందకుండా బయటపడ్డాడు.

ఒక చేతిని పోగొట్టుకొన్న అమ్మ కోలుకొని.. బిడ్డకి జావ పట్టిస్తుంటే .. రెండు భుజాలమొదలు నుంచి కట్ చేసిన తన చేతులని చూసుకొంటూ.. అడిగిన మాట ..

అమ్మా…. నిన్నెలా  కౌగిలించుకోవాలి?  అని….

అది దుఃఖమా … దుఃఖాన్ని మించిన చావా? చావుని మించిన శరీర అరుపుల పంటతో తోడేస్తున్న కౌగిలుల లోపల గర్భ పిండాన్ని పిసికి  విసిరిన దాహపు కొండ పీల్చేసిన గోష .. బాధ చప్పుడుని వినలేక పగిలిన కేకలోని.. మాంస ముద్దలా చేతులు.. ఆమె కాళ్ళ ముందు డాక్టర్ కోసి.. కట్టు కట్టినపుడు.. ఇక ఏడవడానికి ఏమీ లేక.. తిరిగి వెళ్ళడానికి ఇల్లూ లేక .. అక్కడ పెట్టిన ఒక పూట మరమరాలు.. ఉడకబెట్టి సగం కుళ్ళిన బంగాళా దుంపలు .. అవే .. కాసిన్ని బిడ్డకీ మిగిల్చి.. దానిలోనే కాసిన్ని నీళ్లు పోసి .. జావగా చేసి..

 బురఖా లోపల స్తన్యం నుంచి ఆమె కి రక్తం కారుతుంది.. లోపల ఏం జరిగిందో చూసుకోవడానికి అక్కడొక చిన్న చాటు కూడా లేదు. హాస్పిటల్ స్టేఫ్కి తప్ప .. ఇంకెవరకీ వాష్ రూమ్ వెల్లడానికి పర్మిషన్ లేదు.  ఇక కళ్ళలోంచి రావడానికి ఏం మిగలలేదు.. బిడ్డని ఆ ఒంటి చేత్తోనే హత్తుకొని..

చావుని ఇక్కడే వరం చెయ్యమని .. అల్లాహ్ ని  ఎప్పుడూ ఏదీ అడగని ఆమె మొదటిసారి.. నిలువునా నేల మీదకి కూలిపోయి కోరుకొంది. అల్లాహ్ దానిని ప్రార్ధనగా అనుకున్నాడో లేదో.. మరో మిస్సైల్ హాస్పటల్ పై.. ఆమె లేదు..మందులకని బయటకొచ్చి లైన్లో నిలబడితే .. లైన్లో ఉన్న ఎవరూ మిగలలేదు..   పిల్లాడు మాత్రమే లోపల మిగిలి ఉన్నాడు.. అప్పుడే వాడిని.. x .ray  రూముకి తీసుకువెళ్లడం వల్ల …

ఎవరు ఎవరై .. ఎవరు బతకాల్సిన సందర్భమిది?

కలలోంచి పారిపోయి .. విసిగిన చలన దీపపు కన్నులో పొగగా చుట్టుకొన్న నుజ్జు శరీరాల మసకని పీల్చి .. కన్ను కట్టేసిన మసక రాత్రుల్ని.. గంధకంతో కూరి.. చంచార్య నిషేధ మృత్యులని జోడించే అలసతాని .. పట్టు తప్పించి కదిలే నియోగ మంత్ర స్థలంలో పడి పోయిన … ఇంకా కొంచెం ప్రాణం ఊగిసలాడే శరీరాల్ని.. ఇంకెOదుకులే అన్నట్లుగా .. పెట్రోల్ పోసి తగలబడుతున్నారు.. కొందరు ఆ మంటలు చూసి,. పాక్కొంటూ.. దేక్కొంటూ,, కుంటుకొంటూ .. వాళ్లకి కావాల్సిన వారి పేర్లనీ … వాళ్ళకి కనబడని  దేవుళ్ళనీ .. పిచ్చి భరించలేక గుండెలని బాదుకొంటూ.. పెద్ద పెద్ద రాళ్ళని ఎత్తి తలలు బద్దలు కొట్టుకొంటూ   విని మోయలేనంత పెద్ద గొంతుతో అరుస్తూ మంటలలోకి  దూకేస్తున్నారు.

యుద్ధం చుట్టూ నమిలేస్తున్న అవస్థలు .. చల్లారి పోతున్న నిద్ర తీరికల మధ్యనే కదిలే సమయ సూచీలతో తగలబడి నిద్ర స్ఫురణల గతిని తప్పిస్తూ.. వెక్కిళ్లు చుట్టుకొన్న సాధ్య మంత్రపు కోలాడి లో కూరుకు పోయిన నిశ్వాస రీతిని కదిలించే అడుగులని జారవిడుచుకొని.. ఆ రాతి కాళ్ళ నొప్పిని మోస్తున్న వీధులు.. కదిలే నిద్ర వాలుల్లో పడి కాస్త శ్వాస చాటులో దాచుకొన్న కన్నీటిని మోసుకొంటూ.. రుద్దేసుకొన్న నిలువు పగని .. లోపలి దించుకొని.. విసిరిపారేసిన నల్లని జాగార దుఃఖానికి చేర్చి పెట్టుకొన్న సన్నాహపు మంత్ర గదులని.. మోసుకొని.. నిశాచ గమనంలో .. దొరికిన గొడ్డళ్ళ భావిగా .. ఓ బన్ను ఫ్యాక్టరీ మారిపోయాక.. గంధకం పండుతున్న గోధుమల నేల .. నల్లబారి పోయిన ఆయుస్సుని నాకేస్తూ .. రక్ష మంత్ర స్థలంలో పడి తొందర వదిలి పోయిన నిరాశ ..

వాడికి కాసిన్ని మందులు జేబులో పెట్టి.. నీకిక ట్రీట్మెంట్ ఏమీ లేదు .. పొమ్మన్నారు.. అమ్మ కనిపించలేదు.. ఎవరిని అడగడానికి .. వాడికి నోరంటూ లేదు.. కేవలం ఆకలికి .. దాహానికి తప్ప..

చిన్న రొట్టె.. గుక్కెడు నీళ్లిచ్చేవారు కూడా లేక.. జనం బాంబు బ్లాస్టులో సగం కూలాక వదిలేసి పోయిన  అపార్ట్మెంట్ దగ్గర చతికిలపడి.. స్పృహ కోల్పోయాడు..

అర్ధ రాత్రి వాడికి హఠాత్తుగా మెలుకువ వచ్చింది. ఒళ్ళంతా ఎదో హాయిని .. చుట్టి చల్లదనం.. పైన ఒక కుండ వేలాడుతుంది.. దానిలోనుంచి .. బొట్లు బొట్లుగా ఏదో ద్రవం.. వాడి పెదాలపైనా పడుతుంటే చప్పరిస్తున్నాడు.. అలా చేస్తున్న కొద్దీ శక్తి పుంజుకొంటుంది.

వాడొక రూంలో ఏడూ రంగుల వెలుగు.. ఓ తెల్ల దుప్పటిపై పడుకొని ఉన్నాడు.. చేతికి సెలైన్ ఎక్కుతూ ఉంది.. దానికదే ఆగిపోయి… డిస్కోనెక్ట అయింది..

ఎదురుగా చాలా అందంగా ఉన్న నెమలి పించం విప్పి వాడిని చూసింది. ముందు నడుస్తూ .. తల వెనక్కి తిప్పి చూసింది.. వాడికి అర్ధమై.. వెనక నడుస్తున్నాడు.. ఓ గది లోకి తీసుకు వెళ్ళింది.. అక్కడొక ముసలావిడ చాలా రకాల ఐటమ్స్ తో భోజనం సిద్ధం చేసి.. ఒడిలో కూర్చో బెట్టుకొని.. తినిపించింది..

 వాడు చాలా రోజుల తర్వాత కడుపు నిండా  తిన్నాడు.. ఆమె అతని ఒంటిపై ఇలా నీళ్లు చిలకరించింది.. వాడికి గంటలు నదీ స్నానం చేసినట్లుగా అనిపించింది.

 ఒళ్ళంతా నిమిరి.. చేతుల దగ్గర కొచ్చేసరికి .. చిన్న నీటి పొర కళ్ళలో.. వాడిని మంచెం మీద పడుకో బెట్టి.. వాడికి అటు  పక్క ఇటు పక్క పెద్ద పెద్ద నెమలిపింఛాలు ఉంచింది.. వాడికి చల్లగా నిద్ర రావడం మొదలైంది… నెమలి నెమ్మదిగా డాన్స్ చేయడం మొదలుపెట్టింది.

పోగొట్టుకోవడానికి.. దాచుకోవడానికి వాడికి ఏం మిగలలేదు.. అన్ని వైపులా శూన్యం .. మృత్యు నైరాశ్యం తప్ప ఇంకేం లేదు. కథగా చెప్పుకోవడానికి అమ్మా లేదు.

చివరకు చేరిపోయాక .. మళ్ళీ ముందు నుంచి మొదలుపెట్టడమేంటో అర్ధం కాక అరిచాడు. ఐనా ఎవరో పెదవి విరిచి .. నీ వల్ల కాదులే అని కరకు గొంతుతో నాసిగారు.

మరకలు పడే దుఃఖాన్ని తుడుచుకోవడానికి చేతులూ లేవు..ఎవరొకరు కూడా ఉంటేనే గాని గడవని వాడి రోజువారీ బతుకుని ఎవరు పట్టించు కొంటారనే ఆందోళన …

వాడికి .. కడుపు నిండిన హాయితో కూడిన కల ఎన్నో ఏళ్ళ తర్వాత … అమ్మ కనిపించింది. చేతులు ఉన్నాయి.. పిల్లలు పెట్టుకోవచ్చురా…అని  ..చేతులకి  గోరింటాకు పెడుతుంది

.ఖీర్ తాగు నాన్నా .. అని వాడికిష్టమైన గిన్నెలో వేసి ఇస్తుంది. .. వాడు తాగే లోపు.. అది నల్ల రంగులోకి మారిపోయింది.. వాడు గుక్క పట్టి ఏడ్చి పైకి లేస్తే..

ఎదురుగా నెమలి సప్త వర్ణాల వానని వాడిపై కురిపిస్తుంది.. నెమలి పింఛాలు.. కొన్ని గాలిలో ఎగిరి.. గదంతా తెలియని పరిమళం నింపుతూ.. వాడు తిరిగి నిద్రలోకి వెళ్ళిపోయాడు..

 ముందులానే  కుండ నుంచి వాడి పెదాల పైకి బొట్లు బొట్లుగా  ద్రవం.

ఆ కన్నుని చిదిమిన ఆమ్లాయ మూర్తులు…..

దాహగ్రీమలో  నుదురుని తాకి.. ఇస్తానన్న గుప్పెడు మన్ను తాగిన స్మరణ అభయతా తీర్ధం .. కంట్లో జ్వరపడి.. దుఃఖ తిమ్మిరి.. పట్టుకొన్న శ్వాసగా ఇంకిపోయాక.. జోడించే తలుపులతో.. పొసగిన దేహ దారికి .. చెలమని తవ్వి.. అక్కడే ఉండిపోయిన అనుమాన కాపలాతో కునుకు తీసిన నగర యుద్ధం .. తిరిగి వాడి కంటికి కనిపించక .. వైరుధ్య శరీర కృతిని సరిచేసే కన్నుని మోసుకొని.. వాళ్ళు చేర్చుకొన్న వీధులు .. నవ్వుతో మరుగుతూ.. కదిలే కల వాలిన దుప్పట్లో వాడికి తన అమ్మ ఒడిలాంటి హాయిని కమ్మేస్తూ .. దీర్ఘ మసకల కల్లోలంలో ముసుగేసి బెంగాని తాగి.. సొమ్మసిల్లిన యాత్ర రక్ష కి దారిని వేసినట్లుగా .. వాడికి లోపల తెలుస్తుంది.. వాడికి జీవజాలపు సంగీతం వినడం మొదలైంది. మొదలవడం మాత్రమే ఉంది..

ఒక చోట మొదలైన దేహ శిక్షణ .. మరొకరి సహాయం అవసరం లేని.. ఒక చిత్రమైన కదలిక.. ఆకలికి ఏదోకటి దొరికే ఏర్పాటు.. రోజొకకరితో వాడికి సేవ.

భయాన్ని పూర్తిగా ఒంటిని ఒత్తిన తడి గుడ్డ ఆరక ముందే.. అతనికి ఒక ఆహ్వానం.. నెమలి ముందూ .. హమీద్   వెనక .. మహా విశ్వంలోకి .. అనుమతిలేని హాయిని బలంగా పట్టుకొని…

……………………..

దేహ సంయుద్ధ కోతల చెరకు పిప్పి.. ( శరణార్థి శిభిరం )

సంక్లిష్ట మాయ కమ్మిన శత సంయోజక అసహనంతో .. తిరగబడే నిద్ర వసతుల పొగ కమ్మేసిన దుగ్ధ చుట్టిన గొంతు నులిమి .. కనబడే సమూహ మృత్యు తమకం .. వెలిసిపోయిన  వెన్ను నొప్పిని అరగదీసి.. కంట్లో రాల్చుకొన్న దిశా మరింపుల చలన వికారపు .. శిలలని కాల్చి.. వెచ్చ చేసుకొన్నా బాయ శోధన మోసిన ఉనికిని పండిస్తూ.. ఇరుకున పడ్డ దేహ సఫలతని సర్ది.. మరో ముఖం లేని రుణ వృత్తం తరిమే అనుమానాల మధ్య కొంచెం వీలు చూసుకొని .. కళ్ళలోకి పోసుకున్న వరద రాత్రుల కుట్ర.. ఇక్కడ ఆగడానికి మరేం లేదనే దేహ శోధన కదిలే చూపు. …

అదొక నిర్వాణ మంథానతో కొరివి పెట్టిన ఖాళీల గట్టు.. తెగిపడ్డ నవ్వులోని.. ఇంకా వదలని ఓ పేగు నొప్పి.. సరళ ఖనిజం తవ్విన దేహం తో మళ్ళీ పుట్టిన ఆనవాళ్ల దగ్గరితనం.

అప్పటికి వాళ్ళు ఎన్ని రోజులుగా వాళ్ళు నడుస్తున్నారో తెలియదు. హమీద్ పూర్తిగా కోలుకున్నాడు. వాడు కోలుకొని నిద్ర లేచాక .. ఆంతా మారిపోయింది.. ముందుదేదీ అక్కడ లేదు.. అదే దుమ్ము.. వాసన వస్తున్నా ఓ apartment పార్కింగ్ చోటులో పడి ఉన్నాడు.. ఆరోగ్యం కుదుటపడింది. వాడు లేచి … తన ఇంటిని తలచుకొని.. నడవడం మొదలు పెట్టాడు.. ఎంత నడిచినా .. అక్కడేమీ కనిపించడం లేదు.. కాంక్రీట్ శిధిలాలు తప్ప .

ఒక మహా వీధిని.. మానవ సమర్ప దుఃఖంలో పడి కొట్టుకొనే దేహ ఋణం కప్పిన చలన దిశని కప్పి .. మళ్ళీ చేర్చుకొని శరణుని కోరుకొనే సమయ గతం లో ఓలలాడే కంటిని విప్పార్చిన కాళ్ళ నొప్పిని .. అరగదీసి కలలోకి మోసుకొన్న ఊపిరి.. ఏవో అదిమి నొక్కుతున్న .. రక్తం గొంతులోకి చేరి … ఏం లేదు.. తిరిగి మొదలవడానికి.. ఒక చీకటి నుంచి వెలుగులోకి అడుగు పెట్టలేదు. వెలుగు నుంచి చీకటి లోకి కూలిపోలేదు. చలన గతి మారకాలని దాటి .. కళ్ళలో విసిగించిన మరో దిశా కేకాని వడపోసిన ప్రశ్నలు … 

.తనకి తెల్సిన క్రికెట్ గ్రౌండ్ .. బేకారి.. మూవీ థియేటర్.. మటన్ షాప్ …సూపర్ మార్కెట్ .. రోజూ తను chocolate  కొనుక్కొనే షాపు.. ఆ పక్కనే అడ్డుకొన్న amusement పార్క్.. రెండు రోజుల ముందు బర్తడే పార్టీ జరిగిన శ్రీనిధి ఇల్లు.. అప్పుడప్పుడూ సినిమాలకి తీసుకెళ్లే మావయ్య cloth షాప్ . తను నోట్ బుక్స్ కొనుక్కొనే హఫీజ్ అంకుల్ బుక్ స్టోర్ .. అన్ని కొనుక్కొని..మిగతా చేంజ్ ఇచ్చాక వాడిని వెనక్కి పిల్చి ఓ బిస్క్యూట్ ఇస్తాడు. దాని కోసం మర్చిపోకుండా ఉండడానికి అక్కడే గట్టు మీద కూర్చొని చూస్తూ ఉండేవాడు.. ఏదీ ఆచూకికి కూడా దొరకడం లేదు.. వాడలా చూస్తున్నాడు.. కొంత అర్ధమౌతుంది.. కొంత కావడం లేదు.  వాడి ఫ్రెండ్ అఖిల్గాడి ఇల్లు .. ఏదీ లేదు. వాడు గుక్కపెట్టి ఏడ్చాడు.. చెట్లు.. వీధులు.. ప్లే గ్రౌండ్లు.. షాప్స్ .. ఏదీ అక్కడ మిగిలిలేవు.. తన బంధువులు కానీ.. ఫ్రెండ్స్ కానీ.. రోజూ చూసే మనుషులు గాని ఎవరూ లేరు.

వాడిలో ఏడ్చి.. ఏడ్చి.. బెంగా గడ్డ కట్టేసింది.

మాట .. చప్పుడు .. ఏమాత్రం .. స్పర్శ .. చూపు.. ఏమాత్రమూ తెల్సిన వాళ్ళ నుంచి అందక .. తనలో తానే నలిగి.. ఏడ్చి.. బీటలుపడి.. అమ్మని తలచుకొని.. పిల్లాడికి ఓ చెయ్యి లేనట్లుగా తెలియకుండా చున్నీ కప్పుకొని.. విసిగించిన నిద్ర సముదాయాల్లో పడి .. మత్తెక్కిన అవస్థలతో ఊపిరాడక నులిమిన మాటలని కాగబెట్టి.. ఊరుకోలేని మసక గాథని సరి చెయ్యలేక .. కళ్లలో మంచు తుడుచుకొని.. ఇక  ఏడవాలని మర్చిపోయి.. ఓ గడ్డ కట్టిన లేత గాజు బొమ్మలా .. తనలోకి తానే ముడుచుకొని.. ఏం చెయ్యాలో తెలియని అయోమయం.. చావు గురించి పూర్తి అవగాహన లేని తొందరపాటు.. అవే వెక్కిళ్లుగా మారి….

………………..

ఎగుర్పు   సన్నాహం లో పడి .. నిలదొక్కుకోలేని నిస్సహపు మంత్ర హోరుని తాగే .. ఉన్నామని తెలియక .. ఉన్నదీ దగ్గర కాక .. నిలువునా కోత పెట్టిన అడుగులని మడత పెట్టి.. లొంగిపోని నిద్ర స్తూపంలో చెక్కిన నిరూప రాశీ ముఖాలన్ని కదిలించే అడుగుని మూసేస్తూ.. దాటిపోని .. శరీర నీరుని కాల్చే .. కదలికనే మోగిస్తూ .. కదిలే ఊహన రాశీ  కప్పివేత్తలని మోసి .. యుద్దహపు నిరాదార శాపం మోస్తూ .. కౌగిలిలో పోతపోసుకొన్న మృత్యు తాపాల గుట్టు.

 ఎవరో ముసలాయన ఎదురొచ్చి .. వాడి చెయ్యి పట్టుకొని.. ఎక్కడికి పోతున్నావా..అటు పోవద్దు.. నేను అక్కడ నుంచే వస్తున్నా …అక్కడేం మిగిలి లేదు.. నువ్వెళ్ళి చూడడానికి .. శవాలని కుప్ప పోసి తగల బెట్టారు.. కాపుగాసిన దాడి ఆధిపత్య దాడి.. దశాబ్దాల .. శతాబ్దాల రాక్షస పగ .. ఐనా నేను కాదు పోవాల్సింది యుద్ధంలో.. సన్నగా .. లేతగా .. ఊపిరికి అల్లాడుతూ.. రోజూ లెక్క పెట్టుకొని బతికే.. ఉద్యోగం నిలుపుకోవడానికి .. రోజూ అల్లాడి.. 18  గంటలు అక్కడే పడివుండే నిరాశ్రయ సాయం దొరకని.. పిరికి.. అలాస.. అమాయక .. అయోమయ.. మనుషులు.. ఇందులో బిక్షగాళ్లు.. మంత్రగాళ్ళు. .. సన్నాసులు.. టీచర్లు.. వాచ్మాన్ లు.. కూలీలు.. మేస్త్రీలు.. పోర్టార్లు.. రైతులు .. డ్రైవర్లు.. ఇంకెవరిరో అదో జనం .. అక్కడంతా సమంగా కాల్చక .. వైరస్ చుట్టేసుకొని ఉంది.. వెళ్తే నిన్ను చంపేస్తుంది.. పద  మనం శరణార్థి శిబిరానికి వెళ్దాము.. అక్కడ నీకు కావాల్సిన వారెవరైనా ఉండొచ్చు.. అని వాడిని తీసుకు  వెళుతున్నాడు.

వాడికి అతను బిస్క్యూట్ ఇచ్చే హఫీజ్ అంకుల్ లానే  కనిపించాడు. తొందర పడకుండా మాట తీసుకొన్న నిద్ర గాథని సరి చేసుకొని .. ఇరుకున పడ్డ చీకటి ముడుపులని కప్పుకొని.. నలత పడ్డ శ్వాసని కాగబెట్టి .. ఒకింత నలిగినా హద్దులో ఉండిపోయిన కథనాల కొల్లాడిని కప్పుకొని.. ఏ అంచు నుంచి మారె చావు అంచుకి నడుస్తున్నామో తెలియక.. విసుగు.. ఆకలి.. అలసత .. నిశ్శశాత్తు.. తన చుట్టూ ఏం జరుగుతుందో అర్ధం కాక ఐనా అతని చెయ్యి వదలడం లేదు.

………………..

 అతని పేరు.. రామానుజం .. ఎప్పుడో వాళ్ళు పూర్వీకులు.. ఇక్కడకి .. ఇండియా నుంచి వలస రావడం తో ఇక్కడే ఉంటున్నారు. అతను తన జాబ్ రిటైర్మెంట్ రోజు కాబట్టి.. ఫ్రెండ్స్ పార్టీ అడిగితే .. దగ్గరలోని .. ఓ గార్డెన్ restaurant కి వెళ్లారు. సామాన్యతనం లో తొక్కి పెట్టిన కసి… గాయం నుంచి రాలే చీము.. కన్ను నుంచి ఉబికిన చెమట,.. మాట కోపాన్ని దాటి .. నొక్కిపెట్టి.. ఆసరాలేని అపేక్ష తనం తో గుక్కపెట్టి.. కలలో జారిన చెమట మండలంలో పడి కొట్టుకు పోతూ…..

 అన్ని లెక్కలు వేసుకొని.. భాద్యతలు తీరాయి కాబట్టి.. రావాల్సిన pf డబ్బుని.. మరింత అడ్డం తిరిగిన ఆయుస్సులోని .. వైద్యానికి కొంత .. తిండికి కొత్త.. పెట్టుపోతలకి కొంత … అని లెక్కలు సరిచేసుకొని.. తన హార్ట్ సర్జరీ కి ఇంకెక్కడా బడ్జెట్ కనిపించక .. అలానే రహస్యంగా తొక్కి పట్టి.. తన దారిలో తాను దేవుడిని నమ్మి వెళ్ళిపోదామని.. భార్యకి చెప్పక.. ఓ చిన్న మొత్తం దాచుకొన్న దానిలోంచి .. ఫ్రెండ్స్ అడిగిన దానికి ఊ అన్నా .. వాళ్ళకీ తెల్సు.. ఎక్కువ ఖర్చు  పెట్టకూడదని .. అందుకే ఎక్కడో మూలాన చౌకగా ఉండే చోట బార్ కి  వెళ్లారు. ..

సామాన్యతనం లో తొక్కి పెట్టిన కసి… గాయం నుంచి రాలే చీము.. కన్ను నుంచి ఉబికిన చెమట,.. మాట కోపాన్ని దాటి .. నొక్కిపెట్టి.. ఆసరాలేని అపేక్ష తనం తో గుక్కపెట్టి.. కలలో జారిన చెమట మండలంలో పడి కొట్టుకు పోతూ.. ఎటు పక్క బరువు పెరగకుండా మోయాల్సిన ఓ మహా చింతన కదిలించే క్షణంలో ఊపిరికి చిదిమిన మత్తుని అతికించి.. అంతానికి ఎక్కడో ఓ మూలలో చిన్న నొప్పి వచ్చి మళ్ళీ సర్దుకొంది.

 అక్కడే రాత్రి స్టే చేసి .. ఉదయం వచ్చేసరికి..

అనుకొన్న డైరీని ఎవరో చింపేసి .. కలత నిద్రల కంటి రాతని చెరిపి .. కోతపెట్టిన ఆయుస్సుతో తిరగబడే ఉండిపోయిన దేహ కవ్వింతల నివ్వెరపాటుని పీల్చి.. ఏదీ మిగలలేదు.. ఎవరూ చూడలేదు.. బాత్ రూంలో ఉన్నవారు కొంత మంది.. ఇంకా బెడ్ రూంలో.. లిఫ్ట్ లో.. వాకింగ్ లో.. దుకాణాల దగ్గర .. టీ షాపులో.. రోడ్డు మీద.. ఫోన్లో .. ఎక్కడివారు అక్కడే.. అంతా .. తుడుచుకు పోయి .. ఓ నల్ల కాగితం .. మసి పూసిన గుట్టలు.. ఇంకా ఉండేం చెయ్యాలనేది అర్ధం కానట్లు.. మంచు కప్పిన మస్తిష్కము లో .. ఏళ్లగా అణిగి ఉన్న భూకంపం విరుచుకు పడ్డట్లు..

 తన కొడుకు .. కోడలు.. మనవడు.. వాళ్ళ అపార్ట్మెంట్ .. ఆ పక్కనే ఉండే .. ఆయన భావ కుటుంబం అన్ని మిస్సైల్ దాడిలో కూలిపోయి.. ఇప్పుడిక అతనికంటూ ఎవరూ లేరు.. తన ఆఫీస్ మిగలలేదు.. జేబులో ఉన్న డబ్బు .. కార్డు .. కట్టు బట్టలు తప్ప ఇంకేం లేదు.. అక్కడంతా అంటూ రోగం చుట్టేయడం తో … పోలీసులు .. బారికేడ్స్ పెట్టి లోపలి వెళ్లనివ్వడం లేదు.. అడిగితే .. ఎవరూ .. మిగల లేదని.. ఒకవేళ ఒకరిద్దరు ఉన్నా .. శిబిరానికి తరలించామని అడ్రస్ ఇచ్చారు..

అంతా క్షణాల్లో పూర్తయి పోయింది.. నిన్న కొంచెం తాగాక .. ఎక్కువ తాగొద్దని ,, భార్య చేసిన హెచ్చిరికే చివరి మాట.. కొడుకు ప్రమోషన్ కోసం .. మనవడికి సరిగా మార్క్స్  రావడం లేదని బాధ పడ్డాడు.. అత్త వారింట్లో ఫంక్షన్ కి టికెట్స్ బుక్ ఐనట్లు చెప్పాడు. పిల్లాడు ఎగురుతుంటే కొంచెం కొప్పడ్డాడు.  అంతా నిన్నలోనే.. ఈ రోజుకి .. నిన్న రాసుకున్న డైరీ కూడా లేదు.. తాను అప్పిచ్చిన వాళ్ళు లేరు.. తను అప్పుతీసుకొన్న వాళ్ళు లేరు.

 ఇప్పుడతను హమీద్ ని తీసుకొని అక్కడికే వెళుతున్నాడు.

వెళ్లిపోవడం .. వెళ్లిపోవాలని అనుకోని .. కొసరిన కదిలాకాలని నానబెట్టి.. సిద్ధం కాకముందే .. మృత్యు కోర దిగబడి.. కలలో కురిసిన రక్త నిండా ఊగిసలాడుతూ.. భయం మరిగిన చేతులలోంచి.. తాకీ తాకని నిద్ర దేహం కప్పడిన హద్దులో హడావుడిగా నడుస్తూ.. ఇంకిపోయిన  నీటి  ముంపునీ దాటుతూ.. జరిగిన నిద్ర రూపుల కల్లోలంలో ఉండీ లేకపోయినా అడుగుల మోతాదులని మార్చి కలబెట్టిన చీకటి వరుసల్లో కుదిరిన నడకనే ఊయిస్తూ .. తలలో పోసుకున్న చాంచర్య కుదుపుని .. సరి చేయని ముట్టడి.

…………………….

 ఆ పొడుగైన నడకలో అతను అన్ని ఆశలు ఒక్కొక్కటిగా వదులుకొంటూ.. ఇక తనకి .. హమీద్ తప్ప ఎవరూ లేరనే .. ఒక మానసిక గట్టి తనానికి వచ్చి .. అక్కడున్న ఓ శిధిల గుడి దగ్గర చతికిల పడి .. గుక్కపెట్టి ఏడ్చాడు. అక్కడి మట్టి గుట్టలు .. రాళ్లు.. వంగి పోయిన చెట్లు.. సాగం కూలిన గుడి.. అన్ని మాకు అలవాటే అన్నట్లుగా చూస్తూ ఉన్నాయి….దుఃఖం ఖాళీ అవ్వడానికి అవకాశమే లేదు.. కేవలం .. అలసి ఆగిపోవడమే .. అంతే .. అతని గుండె .. అంతంత మాత్రమే.. లేదా ఈ బాధకి .. ఆ మూసుకుపోయిన నాళాలన్నీ నోరు

తెర్చుకొంటాయేమ.. ఏదీ తెలియదు.

హమీద్ చిన్న వాడైనా అప్పటికే ఇదంతా చూసే ఉన్నాడు. ఓదార్చడానికి వాడికి చేతులూ లేవు.. దగ్గరగా వచ్చి నిలబడ్డాడు.. వాడిని పట్టుకొని అతను ఏడ్చినా .. వెంటనే కోలుకొని.. నిన్ను నేను రక్షించుకోవాలని.. అరుస్తూ వాడిని అక్కడ నుంచి కూడా తీసుకెళ్లడం మొదలు పెట్టాడు.. వందల మంది జనం.. వాళ్లలో కలిసిపోయారు.. ఒక్కో కుటుంబం నుంచి మిగిలిన ఒక్కొక్కరికి ,.. కొంచెం ఎంచు మించుగా ఇలాంటి కథలే.. ఒకరికొకరు చెప్పుకొంటూ… ఏడ్చుకొంటూ.. ఉన్న్డదేదో తింటూ. కొంత చాటుగా దాచుకొని తింటూ.. హమీద్ కి ఆయనే తినిపిస్తున్నాడు,

 శిబిరం చేరు కొన్నారు..

అదొక ప్రయోగాత్మక శిబిరం.. ఒక ఇంటర్నేషనల్ సంస్థ .. రెండు దేశాల్లో ఉండే ప్రజలు ఎం కోరుకొంటారో అది తెలియాలన్నట్లుగా  … తమకొచ్చే అనేక కార్పొరేట్  సంస్థల ఫండింగ్ తో .. రెండు దేశాల శరణార్ధుల అక్కడ ఉండొచ్చు అన్నట్లుగా కట్టిన శాశ్వత శిబిరమది. పది మందికి ఒక రూమ్ చొప్పున ఆలౌట్ చేశారు.. హమీద్ ని చూసి .. ఒక నర్స్ .. దుఃఖ పడి.. అతని వైద్య వసరళన్ని నేను చూసుకొంటానని .. రామానుజం కి భరోసా ఇచ్చింది.

అక్కడవున్న టీవీ ల్లో .. ఏ లైవ్ టెలీకాస్ట్లు ఉండవు.. కేవలం కామెడీ షోస్..సినిమాలే వస్తూ ఉంటాయి.. వాళ్ళు సెటిల్కావడానికి రెండు రోజులు పట్టింది.

దడ దడ లాడుతున్న మృత్యు పునాదులపై కట్టిన దుఃఖ నిలయపు .. మంత్రతని కానీ పెట్టుకొని.. మాయ ముసురిగేసి లాక్కుపోతున్న .. కంగారూల భయంలో .. జోడించే స్థిర నిద్రయుగాలని మోసగిస్తూ.. తలలో కదిలిన నిషా మరకల ఎద్దడిని సరి చేసి.. ఉండిపోయిన దేహ శీర్శ్యంలో తలకిందులు అవస్థని మోసగీస్తూ.. తాను ఉంది,.. తానే ఉంది.. కదలని చీకటిలో ఓలలాడి కదిలే ఊపిరిని అనుకోని .. చుట్టుకు పోయిన నిస్సత్తుతో కదిలే ముద్రల కల్వంలో ఊయసలాడిన కథా నిద్రల కంటి రాతని మోసే తపనిత ముడుల్లో కనబడే .. చలన కీర్తనకి ఎత్తి పోసుకున్న పునాదులని వదిలిపెట్టి.. వాళ్ళు కేకలని జోడించుకొంటారు.

రోజూ కొంత మంది పెద్దలు వచ్చి.. వివిధ మత గ్రంధాల నుంచి.. సోదర భావం గురించి.. సమైక్యత గురించి.. ప్రసంగాలు చేస్తారు.. తర్వాత భారీ విందు…మందు .. డబ్బు .. కానుకలు  అందుకొని వెళ్ళిపోతారు.

లోపల నుంచి ఏదీ ఉండదు. కదిలే కలలో తిరుగుతూ హద్దుని తీర్చి పెట్టిన  నడిమి హద్దుని కలిపే కన్నుతో  చూపుని మరిగించి.. చలన ఉపరితలంలో .. నలిగి చనిపోయిన ముఖాలనీ తాగి.. అక్కడే చేరగిలిన మత్తుని కోసేస్తూ.. ఇంకిపోని శరీర రధం మోసి తిరుగుతున్న కాటుకల చలి మండంలం లో కంటి ముందు సమాధి. తెర లేపిన చోటనే మంత్ర స్నానపు హద్దుని చేరుకొని.. ఇళ్ళు నుంచి ఇంటికి చేరదీసి .. ఊరబెట్టిన వీధులని.. వదిలి పెట్టిన రంగులని..  దేహపు ముట్టడిని జోడించే నటనలని దులిపి.. కడిగిన నుదిటి మధ్యలో….

…………………..

పేరుకి.. జరిగే దానికి పోలిక లేని నిస్పృహ మందగించిన జోడింపుల అలివిడిని కాల్చి.. దూరం జరిపిన చూపుని ఆరబెట్టి.. కథలు లేని వీధిలో ఒక అథిదిలేని మృత్యు భావి బోసిపోయిందని.. ఓ బస్సులో కుక్కుకొని వచ్చి .. అందులో వేస్తారు..  ఆ శరణాలయానికి రెండో తలుపు చావు మాత్రమే.. అక్కడ జరిగేది తెలుసుకొని బయట చెప్పడానికి ఎవరూ మిగలరు

విధ్వంస చిత్రాలకి అనేక రంగులు.. చావు బయానాన్ని కలిగించడానికి కూడా .. పై పై రంగులు పులిమి.. బలిసిన గోళ్ళని మెత్తగా ఛాతీలోకి దించి.. చలన మోడులో దిగబడ్డ శరీర చలన గడువుని కప్పే .. దుఃఖం చతికిలబడి.. అప్పగించిన దేహ కమురుని నాజూకుగా కలిపినా నిద్ర పోటుతో కదిలే ముఖాన్ని మృత్యువులోకి దించి.. బిగించిన చలన రాక్షస నిద్రని మోతపెడుతూ.. దేహ ఊరడి గతిని రెచ్చగొట్టే కదలికనే కనిపెట్టి.. శ్వాస ఖనిజాల ముంపునీ మోసే కథనాల మధ్యనే ఉన్నది పోయిన స్మర ఆయురలింపుని కనిపెట్టిన .. కనిపెట్టినట్లుగానే  .. భూమిలో పాతేసే చూపు సందులో … రాక్షస చీకటి లీనత .. దేహంలో గాలిని ఖాళీ చేస్తూ ….

సయోధ్య నిరాశిని .. కలబడే కంటి చివర తుడిచినా దేహ రెప్పలా ధూళిలో మరిగిన నడకలతో చుట్టబెట్టిన నొప్పిని మరిగించి .. వీధుల్లో తిప్పి చేయించుకున్న వరస వర్షాల నిద్ర కథలో .. మూత పెట్టిన చీకటి మాయని .. బయటకు తీసి ఉతికి.. చెమర్చిన విశ్వ తాండవ దుర్మార్గ చలన కృతిని త్తెరచి దిద్దే కాళ్ళని దగ్గరకి జరుపుకొంటూ.. నీటి పెదాల మధ్య ఇగిరినా ఉండిపోని ఆనవేత్తల దండన గుప్పుమని .. చోటు తెలియని దీక్షిత మయాపొర్లింతని వడపోసిన నిద్ర వాకిలికి తాళం బిగించి .. వాళ్ళు ఇంకో చోటికి వెళ్లి ఉంటారని .. చేసుకొన్న ఒప్పంద ముప్పులని సరే చెయ్యక సమయ మందిరపు కలలని మెదిపిన బరువుతో..

ఒక్కోసారి ఈ పెద్దలు వచ్చినపుడు … వాళ్లకి ఎంటర్టైన్మెంట్ ప్రోగ్రాం అన్నట్లుగా కుస్తీ పోటీలు ఆరెంజ్ చేస్తారు.. మల్లయోధులు రెండు దేశాల నుంచి ఉంటారు.. దీనికోసం ఆ ఇంటర్నేషనల్ సంస్థ చాలా ఖర్చు పెడుతుంది. హడావుడి చేస్తుంది.. ఆ రోజు అంరకీ మంచి బోజనమ్ అందుతుంది.. హోమర్దింగ్ పెడతారు.. సౌండ్ సిస్టం.. కొన్ని అడిషనల్ లైవ్ స్క్రీన్స్ పెడతారు.

ఓ అందమైన వేదిక సిద్ధమౌతోంది.. ముఖ్ మాల్ క్లోత్స్ .. జెండాలు.. రిబ్బన్స్ .. బుడగలు.. అలంకరించిన కుర్చీలు.. లైటింగ్.. డజ్ .. లైవ్ అప్డేట్ పోటీదారుల కోసం ఇస్తూ .. ఇరుపక్షాల వారిని రెచ్చగొడతారు. వేడి వేడి పెనం మీద నీళ్లు చిలికినట్లు .. వాళ్ల ఉద్రేకాలు  పొంగుతాయి.. చప్పుడు లేని కన్నుని ఆమ్ల పాత్రలో వేసినట్లు మసిబారి పోతుంది.. కంగారుని ఉడకబెట్టిన హోన్తుమని కీచుమని అరుస్తూ .. తరుముకొస్తున్న శూలానికి దొరికిపోతుంది.. శరీర పదిలతని కడిగే ఊపిరి అరలో పాడుబెట్టిన నాలిక పై వాడు తన ముద్రని వేసి.. ఆ పేరే తలవాలని శాశించి వెళ్ళిపోతాడు .. వణుకు ఇంకా సరిపోలేదు.. గొంతులో రాత్రయినా ఎండా అలానే ఉంది..

వాళ్ళు వింత వింత బట్టలతో క్రీజ్ లోకి వచ్చి.. ఒక చిన్న drawer  తప్ప అన్నీ విప్పేస్తారు.. విప్పుతుంటే .. జనాలని రెచ్చగొట్టి అర్పిస్తారు.. ఆ రోజు భోజనం లో అందరికీ అలాంటి డ్రగ్ కలుపుతారు. దానితో ఆ సౌండ్స్కి.. చప్పట్లకి.. అరుపులకి.. వాళ్లు పిచ్చి రెండింతలై.. జంతువుల వేట స్వభావంతో చూస్తారు. వాళ్ల కంటి చూపుకి ఓ ఎర్ర పొర కమ్ముకొంటుంది.. నాలిక పదునెక్కి బూతులు మొదలు పెడుతుంది.. గుప్పెళ్ళు గట్టిపడి .. వేళ్ళు చిట్లేలా గోడలని కొడతారు..ఒకరినొకరు శత్రువుల్లా చూసుకొని.. ఆట చూస్తూనే గుడ్డుకొంటారు.. ఒకడి చేతిలో తినేదాన్ని మరొకడు లాక్కొంటాడు.. ఒకడు మూతి పగలగొడితే .. అది చూసి ఇంకొకకడు.. దవడ పగలగొడతాడు. ఒకడు వికారంగా నవ్వి ఎదుటి వాడి మీద వాంతి చేసుకొంటాడు.. అంటే అక్కడే గొడవ మొదలై .. కాళ్ళు.. చేతులు విరుగుతాయి.  

 వాళ్ళు విలాసంగా కూర్చుని  .. జ్యూస్ తాగుతూ.. ( ఆ లోపల జ్యూస్ లేక విస్కీ నా ) .. అరమోడ్పు కళ్ళతో .. ఆశీస్సు కోసం వచ్చిన మల్ల యోధులని.. వాళ్ళు కాళ్ళ మీద పడితే ఆశీర్వదిస్తారు.

వాళ్ళు వింత వింత బట్టలతో క్రీజ్ లోకి వచ్చి.. ఒక చిన్న drawer  తప్ప అన్నీ విప్పేస్తారు.. విప్పుతుంటే .. జనాలని రెచ్చగొట్టి అర్పిస్తారు.. ఆ రోజు భోజనం లో అందరికీ అలాంటి డ్రగ్ కలుపుతారు. దానితో ఆ సౌండ్స్కి.. చప్పట్లకి.. అరుపులకి.. వాళ్లు పిచ్చి రెండింతలై.. జంతువుల వేట స్వభావంతో చూస్తారు వాళ్ళు పెద్ద గొంతుతో   మంత్రం చదువుతూ వాళ్లు చేతులకి తాయెత్తులు కడతారు.

.గర్వOగా చూసి.. నీ ప్రతాపం చూపించు అంటారు.

అదొక అయోమయానికి పూసిన దేహ ద్రవం లో ఉడకబెట్టిన రొమ్ములపైనా తహ తో బాదుకొనే చేతులు.. ఆ మాటలకి అర్ధం ఉండదు.. ఆ కోపం ఎందుకో వాళ్ళకే తెలియదు.. చెమటతో పండిన గొంతు నరం చిట్లేలా అరుస్తుంటే .. మాంస చంచల మూర్తులని ఊరేగించి .. అదే తీర్ధంలో కూరేది పెట్టిన ఆశ్రిత పూనకంలో తిరిగి.. ఇంకెవరో కనిపించకుండా పోతారు.

ఎవరైనా ఇష్టపడకుండా చూసిన .. ప్రశ్నలు లేవనెత్తిన .. దేవుడి ఆగ్రహం వలన రక్త కక్కుకొని చస్తారని బెదిరిస్తారు

ఒక చంచల మాయా గురించి చెప్పి.. ఇదంతా దేవుడు ఆదేశం ప్రకారం జరుగుతున్న క్రీడా అని నమ్మబలికిస్తారు.. ముఖ్యానంగా .. అక్కడున్నవారెవరైనా ఏవైనా ప్రశ్నలు లేవదీసినపుడు ప్రధానంగా ఇవి జరుపుతారు. మసి పూసిన ఆమ్ల కుండలో .. వేల కళ్ళు.. కాళ్ళు కలిపి ఉడికించిన జావని తాగడానికి ఇచ్చి.. లోపల కాటుకని వాంతి చేసుకొని చూస్తారు.. తన ఆపేరుని చెప్పుకోని చావు అక్కడ ముసుగేసుకుని తిరుగుతుంది.. దాని బరువుకి వణికే మంచం చివర .. రాతి గోళ్ళ మొండి  చెయ్యి ..గొంతు నులమడానికి  … ఆ చాటు నుంచి కదులుతుంది.. అంతా తెల్సు.. ఏదీ మారదు. లోపలికి  వెళ్లడమే .. బయటకి రాలేమని తెల్సు .. కానీ వెళ్ళక పోయినా వదిలిపెట్టరని ఇంకా బాగా తెల్సు. నిర్దయకి .. ఓనమాలు నుంచే శిక్షణ తీసుకొన్న మతి వాగుల్లో దూకి .. ఊపిరాడక కొట్టుకొంటూ …

ఎందుకంటే..

అప్పటి ఇరు దేశాల యుద్ధ స్థితిని బట్టి.. ఏదొక దేశం నుంచి.. మత పెద్దలు వస్తారు.. ఎవరైతే వచ్చారో వాళ్లు తరుపు వాళ్ళు మాత్రమే గెలవాలనేది .. ముందే రహస్యంగా ఒప్పందం జరిగిపోతుంది.

అగ్ర దేశం నుంచి .. దీని కోసం ఓ ప్రత్యేక మైన మెడికల్ కిట్ వస్తుంది.దానిలో ఓ ఇంజక్షన్ ఉంటుంది..  ఆ ముందు రాత్రి మల్ల యోధుడు డ్రగ్ మత్తులో ఉన్నప్పుడు దీనిని ఇంజెక్ట్ చేస్తారు.. అది సరిగా 12  గంటల  తర్వాత తన పని మొదలుపెడుతుంది. కొట్టే కొద్దీ .. కండరాలు మరింత బిగుస్తూ.. చూస్తుండగానే .. మనిషి రెండింతలు ఐపోయినట్లుగా … వాడి శక్తి అమాంతం పది రేట్లు ఐపోతుంది..

అప్పుడిక ప్రత్యర్థి ఎంత బలమైన వాడైన ఒక్క పంచ్ చాలు .. వాడి ఊపిరి ఆగిపోవడానికి.. పోటీ అయ్యి.. నగదు.. ట్రోపీ ఇచ్చేయగానే .. వాడి కోసం సిద్ధంగా ఉన్న AC VAN లోకి పంపిస్తారు..

చనిపోయిన వాడి .. బాడీ చుట్టూ మత పెద్దలు తిరిగి ప్రార్ధన చేసి.. వాడికి మోక్షం దొరికిందని.. వికృత్నగా నవ్వి.. అక్కడ నుంచి వెళ్ళిపోతారు. ఆ తర్వాత డైనింగ్ హాల్ లోనూ.. చనిపోయిన వాడికి దగ్గర వాళ్లమని కొందరు రాక్షసులు వచ్చి.. కొంతమంది శత్రు దేశం వాళ్ళని పట్టుకొని.. అందరి ముందే .. మీద విరిచి రక్తం పీల్చి వెళ్ళిపోతారు.

చూస్తున్న వాళ్ళెవరైనా చూస్తూ ఉండాలి తప్ప మరో మాట అనడానికి మాత్రం ఉండదు.

ఆ తర్వాత రెండు లేదా మూడు గంటల్లోనే .. వాడి గుండె వేగం పెరిగి.. ఆర్గాన్స్ అన్నీ చిట్లిపోయి.. విపరీతమైన బాధ అనుభవించి  చనిపోతాడు..

ఆ పోటీ తర్వాత ఏం జరిగిందనేది తెలుసుకోవడం అసాధ్యం..

చావు తర్వాత దాని రహస్యము అంటే లోపల నుంచి.. పాతేసాక .. నిర్ణయ మాత్ర హాడావుడిని అణిచి పెట్టిన దేహ గమన మోసుకొన్న నిశ్చల దేహపు మంద్రత కాంతిని వేరు చేసే నొప్పిని మింగి.. తలకిందులు ఊపిరితో అల్లాడి.. గాలి చొరబడని.. గాజు బాక్స్లో బంధించినట్లు .. చెలరేగిన విశ్వ రక్షని అపహాస్యం చేస్తూ.. బొడ్డులో పొడిచాక .. ఉబికిన నల్ల రక్తం చూసి .. సొమ్మసిల్లిన వేదిక .. చుట్టూ ఉన్న జనం … అక్కడే అంతా వివాస మాయాజాలం పట్టేసుకొన్న నివేర్పు మూలాల్లో పడి ఆచూకే లేక తప్పించుకొంటూ… తెర తీసిన మృత్యు పరిధిని దాటి .. ఇంకేదో ఆపై నుంచి దూకుతుంది.. ఎముకల్ని నుజ్జు చేసి.. బట్టలు ఊడదీసి నవ్వి.. నరాల్లో మేకులు దించుతుంది.

………………………

సరళ దోషాలు మరిగిన దేహ కవచపు మన్నికని వదిలించి.. కదిలే చీకటి అడుగున నీరు పట్టిన గొంతుని మోసుకొంటూ .. నిశ్చలంగా మూర్తి చిత్రాలని కదిలించే సర్వ సమయాల నిప్పుని ఊది.. కదిలే దేహ గుంభన రాశులతో .. చలన ముహూర్త మోగింపుని వింటూ .. ముగ్గిన దగ్ధ చిత్రాల కంటి ఆరబెట్టే తలమునక అయోమయం జోడించే నడకతో ఊరట లేని నిష్పల గదిలో పొంచి ఉన్న శత్రువు .. నేను ఎదురెదురుగా

ఎవరు ఎవరని రక్షిస్తారు? ఎవరు ఎవరిని శిక్షకి కారణమని కనుక్కోగలుగుతారు.  ఏదో తెల్సిపోవాలని లేదు.. ఇక్కడే ఊరట లేని సాయుజ్య కంటి రాతని మోసపుచ్చే చలన క్షేత్రం.

ఆ సెంటర్ లో…..

తిండి ఏదో కొలతల ప్రకారం పెడతారు.. రెండు పూటలు.. ఒక పూట కొంచెం అన్నం .. రెండో పూట కేవలం రొట్టెలు.. ఫండంతా కేవలం .. సెక్యూరిటీకి.. ట్రాన్స్పోర్టుకి .. అడ్మినిస్ట్రేటివ్ థింగ్స్ ఖర్చయి పోతూ.. తిండికి అంతంత మాత్రమే మిగులుతుంది.. ఆరోగ్యాంగా ఉన్న వాళ్ళంతా ఒక చోటికి చేర్చి.. ఫొటోస్ ఆ సంస్థ కి పంపిస్తారు.. మెడిసిన్ కోసం.. ఇంకా విటమిన్ .. ప్రోటీన్ సప్లిమెంట్స్ కోసం కేవలం రిపోర్ట్స్ మాత్రమే తయారవుతాయి.

విడతలు విడతులుగా కదిలే ఆకలితో .. ఎండిపోయిన గింతులో మరిగే  ఊపులని కొట్టుకొని.. మెరుపుల్ని వడపోసిన నీటి గట్టుని కూల్చి.. అక్కడే వంట .. ఊరించాక .. నిరాపేయ్య మాత్రంగా పొట్టలో మొదళ్ళయ్యే మంటని ఊదుతూ.. నిండా మిథ్యం కానీ అవపోస నిట్టూర్పుని మోసుకొని తిరిగి .. ఊసు కప్పిన నడుము నొప్పిని కలబెట్టి .. అక్కడే సరిచేసుకొన్న చావు వాకిలిలో పొయ్యి బిగించి గెరట తిప్పిన  .. రుచంతా వాళ్లకి .. కిందికి మిగిలిన పిప్పి మాత్రమే వడ్డిస్తారు.

రూమ్స్ .. బాత్రూమ్స్ పారిశుద్ధ్యం అంతా .. ఉండే వాళ్ళ భాద్యతే .. ఆఫీసులో  .. గ్రౌండ్ అన్ని..ఆఫీసర్స్ టాయిలెట్స్ అన్ని వీళ్ళే వంతులవారీగా శుభ్రం చేస్తూ ఉంటారు. వాటన్నింటికీ దొంగ బిల్లులు తయారు చేసి.. ఆఫీసర్స్ తినేస్తారు. ఒక వేళా ఎవరైనా విసిట్ కి హెడ్ ఆఫీస్ లెవెల్ నుంచి వస్తామన్న.. పరిస్థితి సెన్సిటివ్ గా ఉంది .. ప్రాణాలకి గేరంటీ లేదంటారు.. ఆ నెలలో ఎంత మంది మిస్సింగో లిస్ట్ పంపి బయపెడతారు.

 రామానుజానికి.. మైల్డ్ స్ట్రోక్ వచ్చింది.. మూడు రోజులు అది ఏ స్థితో తెలియని అపస్మారక స్థితికి వెళ్ళిపోయాడు.  విశ్వ ప్రాణం బొంగురు పోయిన అలసతని మూటగట్టి.. తేరుకోలేని వరుస ముఖాలపై కూరుకు పోయిన నిద్ర గుహలో పడి .. ఊపిరికి అందని కంగాళీ తనం .. పోరుపెట్టిన కేకలా మారి..

మొదటి రోజు :

కృష్ణ బిళంలోకి దూకి గింజుకులాడుతున్న శ్వాస .. కనిపెట్టుకొన్న మృత్యు నిద్రలో మోసుకొన్న రక్త రహస్యం చెలరేగుతూ.. ఇంకిపోయిన నిండు గాలుల ముంపుతో .. ఆరాట పెట్టిన శరీర కదలికనే సరిచెయ్యక సానబెడుతూ.. కంట్లోకి కురిసిన ముద్ద మాటాలోతో.. రుణ పడ్డ ఆవేశం గొంతులో గుర గుర మంటూ.. చెయ్యని నీటి పొద్దు పగలుని .. కాటుక పులిమి సానబెడుతూ.. కదిలే మయా స్వాహాలతో పగలబడి .. నిలదొక్కుకోలేని హద్దుని జోడించి కదిలే మరో కాలి చోటుని మిగిల్చి పెట్టుకొన్న గదులని .. బిగదీసి నరాల్లో చల్లార్చిన తొణికిసలతో మోసుకొన్న చీకటి నీటి ముంపుల సెగని ఆరబెట్టుకొని.. చలి మండంలో ముద్ద కట్టిన దేహాల కమురుని..పుట్టుక మధ్యలోకి చీల్చిన నడకతో.. చేరుకోలేని విపరీత క్షమని మోసుకొని.. కనిపించకుండా పోయాక .. ఆగిపోయి తొందరపడుతూ….

 ఎవరినీ పిలవడానికి అతనికి .. బ్రెయిన్ ఏదో తెలియని కన్ఫ్యూషన్ నడుస్తుంది.. ఇదీ అని అర్ధం కావడం లేదు..హమీద్ ని తల్సుకొన్నాడు. నిద్రలో మరో దశకి వెళ్ళిపోయాడు.

మిత్రులంతా .. అతనితో ఏదో ఓదార్చడానికి వస్తున్నారు..

కానీ భార్య అతనిని లోపలి గదిలోకి పిల్చింది.. వాళ్ళు వణికిపోయి నువ్వు వెళ్లొద్దు అన్నారు.. కానీ వాళ్ళ మాట అతను వినలేదు.. మీ భయం నాకు తెల్సు.. ఒకవేళ ఇంకేదైనా జరిగి… నేను తన దగ్గరకి వెళ్లడం జరిగితే .. అంతకంటే నాకేం కావాలి? అన్నాడు.. వాళ్లు తలలు దించుకొన్నారు.

అతను లోపలి వెళ్ళాడు.. లోపల గది నిండా ఏడూ రంగుల వెలుగు నింపుతూ … నిండా నెమళ్ళు.. ఆమె తెల్ల దుప్పటి పై .. కూర్చిని .. తన ఒడిలో హమీద్ తో ఉంది.. వాడి బుజాల దగ్గర చేతితో నిమిరి.. రామానుజనం ని చూస్తూ..

నువ్వు ఎప్పటికీ ఈ భూమిని ఖాళీ చేయొద్దు.. నా బిడ్డకి నువ్వే చేతులుగా మారాలి .. అంది..

మన కొడుకు .. కోడలు నాతోనే ఉన్నారు.. ఇప్పటి వరకు పాడు కొన్నాం..ఇప్పుడే వాళ్ళు శూన్య మందిరంలోకి వెళ్లారు..

నేను ఈ మాట చెప్పడానికే ఇక్కడ ఆగాను..

నేను నీతో ఉండటమంటే.. వాడు నీతో ఉండటమే..అని ఆమె మాయమైంది.. హమీద్ లేచి.. వాటర్ బాటిల్ అతని కాలితో తన్ని .. రామానుజం ని తాగి మని సైగ చేసాడు.. అతను తాగాడు.. అది కేవలం వాటర్ కాదు.

రెండవ రోజు … అల్లాహ్ అనబడే శూన్యం తో

వాడి దేవుడి దగ్గరకే వెళ్లి ప్రార్ధన .. వినిపించని నిషాయ మెరుపుల్ని జోడించి కదిలే పెదాలని సాగదీసి.. ఇంకిపోని నిద్ర రవ్వల ముఖాలని కుదిపి.. చెరిపిన భయాల మధ్యనే ఇరుక్కు పోయిన దేహం అడిగిన అనుమతిని కాదని యుద్ధం చేస్తూ.. తనకని తెలియని పరిధిని సరిచేసుకొని.. ఇంకిపోయిన మాటలకి అర్ధం దొరకక .. నీరు కారుస్తూ.. సరిపడని మగత క్షమని మోసి తెచ్చుకొన్న ఇహిత రాశీ క్రమాల నెలపోటు

కదలాడే నిద్ర తోరణాల మునకని లాక్కొని.. మాటలని సానపెట్టే కన్నులో .. ఏకం కానీ విశ్వ రక్షకి కదా నువ్వని నిలదీసి .. అంతలోనే మోకాళ్ళపై వాలి  … తిరిగి ఆరబెట్టి.. సంకల్ప శబ్దం మొదలయ్యే చోటులోనే జోడిస్తున్న హద్దుని మోసుకొని.. అక్కడే ఉండిపోయిన ధ్వని సముదాయంలో.. తనకి ఇప్పుడు .. ఏ మోక్షమూ  ఏ దేవుడూ.. ఏ రక్షణా .. ఏదీ వద్దు.. ఆస్తిపాస్తులూ వద్దు.. కానీ నా హమీద్ ..నా ద్వారా రక్షించుకొనేలా చెయ్యి.. దానికి నువ్వెంత శక్తినివ్వాలో అంతా ఇవ్వు.. నేను అలానే కష్టపడతాను.. చెమట చిందిస్తాను.. నాకు నువ్వు ఎంత కష్టమెచ్చినా భరిస్తాను..

 పొద్దు నిండిన గడువులో .. ఎప్పటికీ వాడు.. తనని తాను కనుక్కొనే జ్ఞానం తో .. ఈ భూమి వెలిగించే వాడుగా ఉండాలి.. వేల మంది కన్నీరుని హత్తుకొనే వాడులా ఉండాలి..

దుఃఖంతో నేరుగా సంభాషించి.. యుద్ధ భయాల నుంచి .. దూరం చేయగల రక్షకుడిగా ఉండాలి..

నా దేహం నుంచి నీకు ఎం కావాలన్నా తీసుకో .. నా బాధ్యత పూర్తయ్యాకా.. ఈ శూన్యం లో నిన్ను చేరే భాష గురించి నాకు తెలియదు. అంతా నా ఈ అంతః ప్రార్ధనని నువ్వు తీసుకొని.. నన్ను అనుగ్రహిస్తావనే..

 హమీద్ .. అతని నుదిటిపై ముద్దు పెట్టి నవ్వాడు. దేవుడి సమాధానం ఇంతకంటే వేరే ఉంటుందా.. నెమళ్లన్నీ .. పింఛాలు విప్పుకొని .. ఒక లయాత్మక నాట్యం చేస్తున్నాయి.. వాటి మధ్యలో హమీద్..

మూడవ రోజు..హమీద్ తల్లితో..

విభాజిత మాత్రంగా లేని ఉపిరితలాల నిద్ర గోషాని వడపోసి .. మళ్ళీ తెలియని నిద్రల నాజూకు మంటల కైపుతో .. మోసుకు తిరిగే కలవాలిత యానాన్ని .. తిప్పి చేసుకొన్న ఒప్పంద గోళాలని నెట్టుకొంటూ.. సరళ మంత్రం తెలియని నిద్ర కలతని ముట్టడిస్తూ.. కనబడని జోడింపులతో మోసి తెచ్చుకొన్న కదలికనే చూస్తూ.. ఇంకాస్త చెమర్చిన ఋణం ఊగినప్పుడు .. తనలోకి తను సర్దుకొన్నా బ్రహ్మాండం గర్భమై .. తన ఒడి రక్షని కాయం చేసుకొంటూ.. మాసిన పెద్ద కలవరపు దేహ కణం విచ్చుకొని.. ఇక్కడే ఆగిపోయిన కల కొత్త రంగుని వదిలి .. అక్కడే తలుపులని తీర్చి.. ఇదే దారని .. అతనిని వెనక్కి లాగి అక్కడ నిలబెడుతుంది.

నా బిడ్డ నీకోసమే అల్లాడుతున్నాడు.. నీలో తన నాన్నని .. నన్ను .. తనకి తెల్సిన దేవుడిని చూసుకొంటున్నాడు.. వాడికి మాయామర్మం … కల్లా కపటం … చీకటీ .. వెలుగూ..ఏదీ తెలియని .. మంచు పువ్వు వాడు.. నా శ్వాసాలన్నీ .. వాడిలోకి ఎప్పుడో నింపేసాను.. వాడు సర్వ మానవాళి రాక్షుకుడిగా మారతాడు.. ఆ వేళ్ళు కొంచెం బలపడే వరకు .. వదలొద్దు.. అదే వాడికి జీవన తమకపు .. నిరాశా చిత్రాల చమక్కులోని.. ఉపేక్ష తెలియని .. సాపేక్ష తలపు మహా నిర్మాణం..

వాడు నాకు బిడ్డ .. వాడు అందరి తల్లులకీ బిడ్డ .. ఈ భూమి పై స్తన్య ధార వాడికి.. నదిలా ప్రవహిస్తుంది..  వాడు శాశ్వతం.. ఈ ప్రకృతిని పట్టుకొన్న దేవుడి చిరునామా వాడే నాకు చెప్పాడు.. వాడే అక్కడ నుంచే .. వాడి చూపు ఇక్కడి వరకు ప్రవహించే దారి దీపపు కన్ను వాడు..

నా బిడ్డని ఎప్పటికీ వదలొద్దు.. నీకు వచ్చే మృత్యువుని నేను అడ్డుకొంటాను.. అందుకోసం నేను వేల సార్లు చస్తాను..

ఇదిగో నీ కాళ్ళకి నేను ప్రణమిల్లుతున్నాను.. నా ఈ కన్నీరుని స్వీకరించు..

అతను నిద్ర లోంచి ఉలిక్కిపడి లేచాడు. తన కాళ్ళని చూసుకున్నాడు.. అతని కాళ్ళు నిజంగానే తడిచి ఉన్నాయి.. హమీద్ ఆ కాళ్ళ తడిని తన బుగ్గలకి రాసుకొంటున్నాడు.. రామానుజం అతనిని .. తన గుండెలకి హత్తుకొని.. తీవ్రమైన గొంతుతో రోదించాడు..

కానీ తర్వాత ఎప్పుడూ అతనికి .. హార్ట్ స్ట్రోక్ అన్నదే రాలేదు.

…………………..

భూగర్భం లో మెలిక పడిన దేహ నిందని కప్పుకొని .. శత్రు నలతల మూలుగుని కనిపెట్టి.. వరస పెట్టి కూల్చిన గోడలని .. తాకిడికి చేర్చి.. జోడించిన మహా దర్ప చావుని మోసిపోతూ.. కదిలే నిద్ర గుహలో మంటని పెద్దది చేసి.. ఊది పోయిన నిస్పృహల నీటి ముంపునీ .. తగలబడి నిండిన కేకల ముద్దనీ .. కనిపెట్టిన నడకలతో సరిచేస్తూ.. కొంచెం సిగ్గు చంపుకొన్న మాటలని బిగించి.. గడ్డ కట్టిన గుస గుసలా మధ్య చావు నిర్భయంగా తిరుగుతూ

రామానుజానానికి అర్ధం కావడానికి మరో రెండు రోజులు పట్టింది.. అక్కడేం జరుగుతుందో తెల్సుకోవడానికి…అక్కడే రెండు దేశాల in charges ఉన్నా .. వాళ్ళేదో పైకి చూపించే ఐకమత్యం .. యుద్ధ వివరాలని బట్టి మారిపోతూ ఉంటుంది.. పాలస్తీనా వాసుల దాడి జరిగి పై చేయి ఐతే … ఒకరకం.. ఇజ్రాయెల్ దాడిలో పై చేయిగా ఉంటె ఓ రకం .. లోపల ఉండే శరణార్థులు.. ఒకరికొకరు సర్దుకొన్నా … సర్దుకోవాలని చూసిన దానిని జరగనీయకుండా . ప్రాణ మితుల కంటి చెర గుక్కపెట్టి ఏడుస్తుంది.. నిస్సంశయ దేహ వరదని నింపుకొని.. విసుగు వాల్చిన దుఃఖ నిడివి పెద్దదై.. కదిలే .. కదలని శ్వాస నిడివిని విడదీసుకొని.. ఇంకిపోయిన మృత్యు హద్దుని జోడించే కథలని కూర్చి  పెడుతూ..

అక్కడ పరస్పర ద్వేషాలని ఆర్పేయడానికి కట్టిన ఓ శరణాలయం కాదు.. ప్రత్యేక మైన కుట్రతో పరస్పర వైరాన్ని .. ఏ మాత్రమూ మర్చి పోకుండా .. ఎప్పటికప్పుడు గుర్తు చేయడానికి.. ఇద్దరినీ ఒకే బరిలో ఉంచి.. కొట్టుకొని ప్రాణాలు తీసుకొంటుంటే ..రాక్షస వినోదమూ.. మరో పక్క జన నష్టం జరిపి.. వాళ్ళ టార్గెట్ ఐనా … ఆ దేశం మొత్తాన్ని స్మశానం చేసి ఆక్రమించుకొని.. ఆ సందుల ఫై రంగులేసి.. నీరు నింపి.. శ్వాసలు కుమ్మరించి.. మగతలు పొర్లించి.. నరాల కైపుని రెచ్చగొట్టేలా స్పాలు .. రెస్టారెంట్లు   .. డ్రగ్ క్లబ్స్ .. జూదాల గ్రూపులతో నింపి .. స్వర్గం చేసి .. శత్రు శేషం లేకుండా పాలించాలని దురాశతో కట్టినది.. ఇలాంటివి చాలానే ఉన్నాయి అక్కడ.. వేల జనం ఎవరికీ ఏమీ తెలియకుండానే తగ్గిపోతుంటారు.

విషాదపు పగ నీడలో …చావు వార్చుకొనే దొమ్మీలు.. పరుగులు.. ఆయుధం కనిపెట్టిన   శత్రు మొండాలని కావాలనే అందరి ముందు విసిరేస్తూ .. నిర్గమ ఆయుస్సుని కరిగించే చలన శీల నిరూప మూర్తులు ఓడిన గదిలో.. ఇంకేం ఉంటుంది.. గుప్పెడు రక్తం.. దోసెడు మట్టి.. కంటికి పట్టనంత చీకటి… నియోధ దేహ తంత్రుల గుచ్చం బిగించిన శాసన కర్తల ముడిని తగలబెట్టి వాళ్ళు దూరం జరిగి.. ఈ ఆటని చూస్తూ.. గెలిచిన వాడిని అక్కున చేర్చుకొని.. ఓ మాంసపు ముక్క వాడి ముందుకి విసురుతారు. ఇదంతా ఒక మాయావి మోసం చేసిన అలికిన నీడ… పైన ఏ చిత్రమూ లేదు.. పిడుగు ఏ క్షణమైనా నెత్తిన పడవొచ్చు.

గొడవలకి కారణాలు చాలా చిన్నవి.. ఒక ముద్ద బిర్యాని.. ఒక మాంసం ముక్క .. ఆపిల్ పండు.. రెండు చపాతీలు.. బట్టలు వాళ్ళే ముందు ఉతుక్కోవడం.. బాత్ రూమ్ రోజూ వాళ్ళ్లేశుభ్రం చేయాలనడం  .. మంచం   పెద్దయిన ఆ రెండో వాడిని కిందే పడుకో మనడం.. అమ్మ నాన్నలని.. అక్క చెల్లలని బూతులు తిట్టడం .. కాళ్ళు పట్టమనడం.. భోజనం తీసుకు రమ్మనడం.. ఏదైనా కావొచ్చు.. కాళ్ళు .. చేతులు .. విరిచేయడం.. కళ్ళలో కారం నింపి.. రూంలో గొడ్డుని బాదినట్లు బాదడం … లేదా పొద్దుకల్లా వాళ్ళెవరూ కనిపించక పోవడం.. ఎవరూ మళ్ళీ నోరెత్తి అడగడానికి లేదు.

నిర్దయగా బిగించిన శ్వాసతో కదిలే దేహ ఋణం తెగిపోయి.. ఖాళీగా చూస్తూ .. కదిలే నిద్ర ముహూర్త ధారణ పోసుకున్న శాశ్వతంలోంచి.. పొగ పీల్చిన నిరా పులకింతని కొల్చుకొన్న బిగువుతో కదిలే అడుగుని వడపోసి..నిశ్చలించే ఎముకల లాసాని.. అంటే బలంగా పీల్చి.. ఏ బాత్రూం కిటికీ నుంచో బయటకి విసిరి తగలబెడతారు. వినర్థత లేని మహా బోగపు కంటి సూత్రం .. ఆయుస్సుని వదిలి.. మెడని కొరికి.. రెండో దూరం లేని వేడుకని కదిలించే ఆ పై కొండలపైకి పారిపోయి తప్పించుకోగలమా.. వీడి చేతి పెరుగుతూ వెళ్లే ఒక గోరు చాలు .. పట్టి కిందికి లాగి.. వాడి తలని కొండ కేసి కొట్టి కపాల మోక్షం కలిగేలా చేయడానికి.

మాటలు.. చూపులు.. శ్వాసలు.. భయాలు.. నిర్వచించలేని కర్కశ ఘటనలు .. అక్కడా రోజూ చుట్టుకొని.. చావు నిడివిని పెద్దది…. అదే మాత్రమే అంతటినీ ఆక్రమిస్తూ.. నిశ్వాస సమయ అరుపులకి మింగేసే .. వికార చీకటిని.. నిస్సత్తు గడ్డ కట్టి పగలక .. సుత్తితో కొడుతున్న చేతుల పుండై.. ఆ బాధ తాళలేక .. పదునైన రాయి వెదుక్కొని.. గొంతుకోసుకొని.. పాడు కొంటూ రక్తపు మడుగులో నిర్జీవమవడమే అక్కడి వాళ్లకి బావుంటుంది… బతకడం కన్నా… విశ్వం మృత్యు జూలు వదుల్చుకొని.. అక్కడే చతికిలబడి..దశాబ్దాలుగా  మరో చోటుకి పోనేలేదు.. అలా వెళ్లాలని  పూర్తిగా మర్చిపోయింది.

 రెండు దేశాల కోవర్ట్లు వాళ్లలో కలిసిన వారు.. ఖచ్చితమైన టైం సెట్ చేసుకొని.. మత్తు మందు ఇచ్చి.. దూరంగా లోయలో పడేసి కాల్చేస్తారు.. వాళ్ళు రాత్రికి రాత్రి అబ్సకాండ్ అని .. పోలీస్ ఎంక్వయిరీ పూర్తి చేసి.. కేసు క్లోజ్ చేస్తారు.. ఇలా కూడా వేల జనాన్ని ఖాళీ చేయాలనే అజెండాతో వాళ్ళు పనిచేస్తూ ఉంటారు.. వాళ్లు లీడర్స్ .. వీళ్ళు చెప్పే నంబర్స్ తో ఎప్పుడూ తృప్తి పడరు .. ఇంకాఇంకా కౌంటింగ్ పెంచుతూనే ఉంటారు.. రోజూ ఏదో రకమైన గొడవకి.. ఏ మాత్రం aggressive గా  ఎవరు కనిపించినా వాళ్ళని ఖాళీ చేస్తూ.. రక్షణ శిబిరం ముసుగులో అదొక మృత్యు కబేళా…

…………………….

ఆరబెట్టినా వదలని  చిహ్న మందన బరువులు.. బలంగా శ్వాసని పిసికి.. తోమి .. ఆరబెట్టి.. చావుని .. దగ్గరగా అద్దంలో చూపెట్టి.. కథలోని చర్యలని కలిపి.. విడదీసి.. ఇంకిపోయిన దేహ ముద్రల కల్లోలంలో ఊగే చావు గడపాలని .. పొంగించి.. గుర్తు లేని స్మర కేలన గుహని.. గంధకం తో నింపి .. వాడిని తోసి.. గంటలు వదిలేసి వెళ్లి వాడిని చూసి.. ఊపిరి లేదని కసిగా చూసి.. ముక్కలుగా నరికి .. దూరం జరిపిన ఉద్రేక మూర్తులని జోడించి ఆ చోటులోనే గాలిని ఖాళీ చేసి .. చూపుని బిగించి.. ఈ రోజు కి వదిలెయ్యమని వేడుకొంటారు.

అతనికేదో తీవ్రమైన కీడు శంకిస్తుంది.. మాటి మాటికీ హామీదనే చూస్తున్నాడు.. వాడు హాయిగా నిద్రపోతున్నాడు. మరో మాట లేకుండా .. వాడి నిద్ర పాడవకుండా వాడినే చూస్తూ..వాడు ఈ రోజు పాడిన పాటని తల్చుకొన్నాడు.. అతని లోపలంతా వెలుగు నిండిపోయింది..

 నిద్ర పట్టక..ఫస్ట్ ఫ్లోర్ లో బయటకొచ్చి తిరుగుతూ  .. బిల్డింగ్ వెనక ఏదో చప్పుడొస్తే చాటు నుంచి గమనిస్తే.. రాక్షసుల్లా ఉన్న .. ఎనిమిది అడుగుల మనుషుల..ఘాడ నిద్రలో ఉన్న సుమారు ఏభై మందిని .. ఓ ట్రక్ లోకి విసిరేస్తున్నారు.. అతనికి మైండ్ అంతా నల్లబారి పోయింది.. ఏదో మూటలు విసిరినట్లు విసురుతున్నారు.. ఆ మనుషుల సైజు .. ఆకారం చూస్తేనే .. ఆ చెయ్యి తాకితేనే చనిపోతామేమో అన్నట్లు ఉన్నారు.

సృష్టి జరుగుతున్నప్పుడు .. ఒళ్ళూ పై తెలియని కోపంతో  చేసిన నల్ల రాతి ముద్దల రాక్షుసుల్లా .. ఇంతింత కళ్ళు .. ఎర్రని బొగ్గుల కుంపటిలా … ముళ్ల పంది వేటకి వెళ్లి నప్పుడు పైకి లేపిన ముల్లులా .. వాళ్ల ఒంటి నిండా నిక్కబొడుచుకున్న బొచ్చు.. పూనకం వచ్చిన దెయ్యంలా ఊగుతున్న వాళ్ల తలలు.. పెదాలని దాటి బయటకి పొడుచుకొచ్చిన కోరలు.. అంతేసి కాళ్లతో నడిస్తే .. కాంక్రీట్ ఫ్లోర్ ఇయినా .. వాళ్ల పాదాల ఆచూకీ ని మోయగానే పగిలి .. బాధ కి గుక్కపెడుతుంది … వాడి చూపు పడటమంటేనే చావు.. ఇక అందులో అనుమానం ఎంతమాత్రం లేదు.. రాదూ.. ఉండదు..

 తనలో తానే .. ఏం జరుగుతుంది.. ఏం జరుగుతుందనుకొన్నాడు.. అల్లాడి పోయాడు.. పోలికలు తెలుస్తూనే ఉన్నాయి.. అందులో పగలు  తనతో కలిసి భోజనం చేసిన వాళ్ళు.. చిన్న గొడవలకి ప్రయత్నించిన వాళ్ళు అందులో ఉన్నారు. గొంతులో ఏదో చల్లగా బిగుసుకొంటుంది.. అదింకా భయమని తెలియడం లేదు.

 ఆయన తొందరగా కిందికి దిగి గమనిస్తే.. వాళప్పటికే .. కొంత తర్జన భర్జన పడుతున్నారు.. ఇంకా జనాన్ని ఇప్పుడు మత్తు ఇచ్చి తీసుకొచ్చే సరికి .. చాలా ఆలస్యమైంటె  వెలుగొస్తే.. మనమేం చెయ్యలేం.. మళ్ళీ రేపు చూద్దామని.. అనే లోపు ..

 ఎవరో రామానుజాన్నీ చెయ్యి పట్టి.. అక్కడున్న ఓ ఖాళీ గదిలోకి లాగారు.

అతనక్కడ Supervisor .. ఎంతుకిదంతా నీకు? వాడికి అప్పటికే ఒళ్ళంతా చెమటతో తడిసి పోయింది.. గుండె చప్పుడు .. ఏదో బర బర మని నెల మీద ఈడుస్తున్న గోనె సంచీలో సీసాలు వేసి లాగినట్లు.. కళ్ళు పొంచి.. ఏ నిమిషమైన బయటకి దూకేస్తాయన్నట్లు.. అతను రామాంజుణ్ణి .. ఓ ముదిరిన పిచ్చివాడిలా చూస్తాడు..

 అందులో మొన్న నాకు CPR  చేసిన రహమతుల్లాహ్ కూడా ఉన్నాడు.. అన్నాడు.

అతనిలో.. మనుషులు మర్చిపోయిన కృతజ్ఞత పదార్ధం ఇంకా మిగిలి ఉంది.. అదే ఆ supervisor కి అర్ధం కాక వాడినో వింత పదార్ధంలా చూస్తున్నాడు.

బతికావ్ .. ఇప్పుడు మళ్ళీ చావాలనా?

ఆ లోయ నిండా ఉన్న ఎముకుల గుట్టలని చూస్తే ,, మనమే భయంతో అందులోకి దూకేస్తాం .. చచ్చి పోకముందు మా అన్న చెప్పాడు

వాళ్ల కథ ఇక ఐపోయినట్లే.. వాళ్ల అందరిని ఉప్పుబస్తాల్లా మూట గట్టి పై నుంచి విసిరిస్త్తారు.

 అలా నిద్రలో ఉండగానే .. లోయలో పడేసి తగలబెట్టేస్తారు.

రేపు ఆ మరో దేశం.. రోజూ జనం వస్తూనే ఉంటారు.. పోతూనే ఉంటారు.. ఈ రోజు నువ్వు లేవు కాబట్టి బతికావు అంతే.. రేపు ఒక్క మాట అవతలి దేశం కోసం తూలనాడిన .. లేదా నీ దేశం కోసం ఎక్కువ చెప్పిన .. నెక్స్ట్ నెంబర్ నీదే.. నా చెవిలో పడ్డంత వరకు నువ్వే …

బయటపడాలంటే…

గర్భం నుంచి విశ్వానికి .. విశ్వం నుంచి గర్భ చలన మాత్రంగా మోసుకొన్న భూమి పై సంతకం చేసిన భయాల వివాస నిరోపంలో కదిలి ..కదిలించిన నిరూప మాత్రల కదిలికని ఆపి .. ఇక నిత్యం కానీ సౌర మండలం ఊడిపడి.. తలపడడానికి అవి .. ఎర్రగా మండే పెద్ద పెద్ద కొండలు.. దగ్గరకి వెళ్ళామో .. తల పడడానికి ముందే మాడి పోతాం….

అతను లోపలి తీసుకెళ్లి.. ఓ లిక్విడ్ ఓ చిన్న సీసాలో వేసి ఇచ్చాడు.. దీనితో.. నీ బుజం వేసిన స్టాంప్ చెరిగి పోతుంది.. నువ్వు ఎప్పుడు వెళ్లాలనుకొంటావో  అప్పుడు.. ( అప్పటి వరకు బతికుంటే ) దీన్ని వేసి రుద్దితే చెరిగిపోతుంది.. ఈ స్టాంప్తో వెళ్ళావా .. నువ్వు తప్పించుకోలేవు? అన్నాడు.

రామానుజం అతనిని  చూసి.. ఈ సాయం నీకు ప్రమాదమేగా? అన్నాడు.

ఇవ్వడం దేవుడెరుగు… మాట్లాడినందుకు .. నన్ను అందరి ముందు నాలిక కోసి .. ఉరికి వేలాడదీస్తారు. ఇక్కడ జరిగే దారుణాలు మీ ఊహకి అందవు.. ఇప్పుడీ ఉద్యోగం నేను వదిలేసి వెళ్లిపోదామనుకొంటే .. వాళ్ళు ఏమీ అన్నారు.. కానీ … ఆ కనిపిస్తున్న కంచె దాటకముందే చంపేస్తారు. ఇదంతా ఒక మాయా వివశ కమ్మి.. ఎక్కడిక్కడ కనిపించని ముట్టడి.. కలవరం మోసపోయే నిద్ర ముడుల చావు.. గోల పెడుతున్న చెవుల్లో .. ఇదీ తెలియని ఆయాసం గడ్డకట్టి.. గొంతులోని మరి దేన్నో పీల్చేస్తుంది.. కనబడని శత్రువు చేసే నల్ల తెరల యుద్ధంలో కనిపెట్టుకొలిక ఓడిపొయిన క్షణాలు.. ఇక్కడ చాలా పదాలు ఎప్పుడో బాన్ ఐపోయాయి.. మన్నింపులేని దేహ శిక్షా స్థావరం.. పగిలే కొండల చుట్టూ .. దేహ తీవ్రతని చల్లార్చి నేసుకొన్న గొంతులు ఆవేశపు తాండవ చలన దృష్టి చేసుకొన్నా అరకొర ఒప్పందాలు.. మన్ననలు.. ఓటమిలు .. పగిలిన కాళీ నడకలో మోసుకొన్న దేహ నిద్ర నిఘార్పు చలన కవ్వింపుల చావు ఋణం తప్పిపోయిన ముఖాలు.. కొంత కోసిపోయిన మణి కట్టులని .. స్పృహ లేనంతలా బిగించిన తాళ్ళనీ .. ఏది చెప్పుకోవటానికి ఎవరూ లేరు. 

వినబడుతున్నది.. మనకి ముందు తెల్సింది కాదు.

కానీ మీరు మా అబ్బాజాన్ లా ఉన్నారు.. అందుకే చెప్పా… 

………………………..

సమర్పిత సూచీలని హెచ్చరిస్తూ.. తలపడుతున్న నిస్పృహ మోసుకొన్న చలన ఊర్పుని చెప్పుకోని.. చెప్పుకొన్న అరుపులకి దాటి.. శబ్ద ఊహనాల తీర్ధ మోయన చేర్చి .. తలపట్టుకున్న సరంజామాల్తో.. రుద్దుకొంటూ పోతున్న నడకలని.. హద్దుదాటి మిగిల్చుకొన్న ఉపరితల ముంపునీ జోడిస్తూ కదిలే కొండల మధ్యనే చిరునామా దొరుకుతూ..

హామీదని తీసుకొని.. ఎలా బయపడ్డాలనే దానిలో .. అతను అనేకం ఆలోచిస్తున్నాడు.. ప్రమాదం ఏమాత్త్రం లేనిదే అర్ధం కావడం లేదు.. కూరగాయలు.. రేషన్ తెచ్చే వెహికల్స్ కి .. హ్యూమన్ ఎలెర్ట్స్ .. GPS ట్రాకింగ్ .. ఇంకా ఎన్నో లోడ్ సెన్సార్లు.. ఉన్నాయి.. ఇద్దరూ మనుషులు ఎక్స్ట్రా ఉంటె అవి డిటెక్ట్ చేయడం పెద్ద విషయం కాదు.

అవిభక్త సంధి సూత్రం ఒరిగిన ఆయాస నీరపు పునాది కొట్టేస్తూ.. కనిపెట్టుకొన్న జ్ఞాన విపత్తులో పడి తలకిందులుగా ఉండిపోయి కథనపు ముట్టడిలో పడి తలకిందులై.. మాట తీసుకొన్న జల జల రాయటం లో పడి .. కొట్టుకుపోతున్న నిరాశ ముడులని ముంపులోకి చేర్చి.. అక్కడే తీరిక లేని ఆయాస సమయ మూర్తిని వేలాది దీసిన రక్షా సూత్రం కరిగే దేహ ఖనిజాల ముట్టడి.

ఊరికినే అర్ధరాత్రి పారిపోవడం .. 10000volts  విద్యుత్తో నడిచే పెన్సినింగ్ ని దాటుకొని.. అక్కడతనికి ఏదీ ఒక పట్టానా అర్ధం కావడం లేదు. ఇంకెన్ని రకాల కనిపించని తీవ్రమైన రక్షణలు.. జాగ్రత్తలు ఉన్నాయో ఆలోచనకి అందడం లేదు.. కనబడని ఆందోళన.. ఎలా నైనా బయటపడాలని అపేక్ష లో ఏవైనా పొరపాట్లు జరిగితే ఇద్దరమూ మిగలమని.. అతనికి తెల్సు.

ఆ supervisor  రక రకాల ఒప్షన్స్ వెదుకుతున్నాడు.. గార్డెర్… ఎప్పుడైనా ఆ సంస్థ coverage కొచ్చేప్రవైట్ చానెల్స్ వాళ్ళు.. అవీ చాలా చెక్స్ తర్వాత అల్లఓ చేస్తారు.. అదీ పెన్షనింగ్ బయట వరకే .. అక్కడ నుంచి కాలినడకన లోపలికి  రావాలి.  మళ్ళీ ఆ వెహికల్స్ రిటర్న్ అయ్యేప్పుడు ..అలానే చెక్ జరుగుతుంది.

ఇంకెన్ని రకాల కనిపించని తీవ్రమైన రక్షణలు.. జాగ్రత్తలు ఉన్నాయో ఆలోచనకి అందడం లేదు.. కనబడని ఆందోళన.. ఎలా నైనా బయటపడాలని అపేక్ష లో ఏవైనా పొరపాట్లు జరిగితే ఇద్దరమూ మిగలమని.. అతనికి తెల్సు.

ఆ supervisor చాలా బాధ పడ్డాడు.. కుమిలిపోయాడు.. అతనిని చూసి రామానుజం .. మేం బయటపడే దారి ఉంటే .. నిన్నూ మాతో పాటే తీసుకువెళ్ళిపోతాం..

అతనికి  .. కృతజ్ఞతతో నిండిపోయిన చూపుకి..చూసి.. నిజాతీయ ప్రవాహం.

ఇదింకా ఏ రకంగానూ జరిగేది కాదేమోనని తీర్మానానికి వచ్చిన రోజు..

విశ్వ నిర్యాణ ముసుగులో .. కాటు పెట్టిన ఆశ నుంచి.. ఇంకిపోయిన కౌగిలిలో.. మత్తుని అరగదీసి.. శ్వాస ఆ పై పోసి ఒత్తుతూ.. కప్పుకున్న స్మరణ కీలని జోడించే అనుగమ రక్షా నీలంలో .. ఎర్రగా మండే దేహ వివక్ష మూర్తిని .. గదికి తెచ్చి కట్టేస్తూ.. కనబడే .. కనబడని అగమ్య సమయ ముంపునీ కలుపుతూ.. మసి రాల్చుకొన్న దారులూ.. ఎప్పటికీ తేర్చుకోవా?

కానీ రామానుజం లో ఒక నమ్మకం బలంగా ఉండేది.. అదేమీ లాజిక్కి అందక పోయినా .. హమీద్ వల్లే ఏదో అద్భుతం జరుగుతుందని.. ఇక్కడ నుంచి బయటపెడతామని నమ్మే వాడు. ఆ Supervisor ఎన్నో చూసేసి ఉన్నాడు. ఐనా అతని గొంతులో నిజాయితీ .. నమ్మకం .. మరేదో ఆశని నింపేది. ఆ రోజు .. రామానుజానికి కల వచ్చింది… ఆ కలలో హమీద్ పాడు కొంటూ ఒంటరిగా ఒక కొండ చివర ఉన్నాడు .. కానీ వాడు స్పృహలో లేడు.. ఇంకో పది అడుగులు వేస్తే రెండు కొండల మధ్య లోయలో పడితే .. కంటికి కూడా కనిపించనంత లోతు అది.. రామానుజం కొండ కింద నుంచి ఆయాసం తో పైకి ఎక్కుతూ అరుస్తున్నాడు.. కానీ ఆ కేక  హమీద్ ని చేరడం లేదు. చెమటతో తడిచిపోతున్నాడు.. గొంతు చిట్లిపోతుందేమో అనిపిస్తుంది. ఐనా ఎక్కాడా .. ఆ ఈతుని చేరే అవకాశం కనిపించక.. వాడు వెనక్కి చూస్తాడేమేనని ఆశతో గమనిస్తున్నాడు..

 కానీ వాడు తన పాటలోని తన్మయత్వంతో .. వేరే లోకం లో ఉన్నాడు.

అప్పుడు చూసాడు రామానుజం.. అది అతనికి కలలా లేదు.. ఎంతో సత్యం లా ఉంది.. నిలువు గుడ్లేసుకొని చూస్తూన్నాడు.

హమీద్ ఇంకా ముందుకి వెళ్ళిపోయాడు.. కానీ అప్పుడే … అక్కడ ముసురు కమ్మి .. మంచు కురవడం మొదలైంది… అంతు లేనంత మంచు.. ఎముకలు గడ్డకట్టేంత చలి.. అతను ఇంకా ముందుకి అడుగెయ్యగానే .. మంచుతో ఓ వంతెన ఏర్పడుతూ వెళ్ళుతుంది.. అదేదో తీగల వంతెన .. అతను ఒక్కో అడుగు ముందుకి వేస్తూనే … ఆ వంతెన ముందుకి వెల్తూ ఉంది.. అంతే భాగం .. వెనక మాయమైపోతూ ఉంది.. అతనిని మరెవరూ చేరుకోడానికి లేకుండా అతనికి ఏ హానీ జరగకుండా ముందుకి ఏర్పడుతూ వెళ్ళుతుంది.

చూస్తున్న రామానుజానికి మెళుకువరావడం లేదు.. హమీద్ చూడాలనుకున్న .. నిద్ర అతనిని బలంగా పట్టుకొని ఉంది.. కానీ బలంగా ఆ దృశ్యం కళ్ళలో నిండిపోతూ.. మెదడులో బలంగా రిజిస్టర్ అవుతూ ఉంది.

అతని స్థితి ఏంటన్నది అతనికే అర్ధం కావడం లేదు.. శరీర మంతా పులకించి పోయి .. అదేదో చెప్పుకోలేని పరవశం తో నిలువెల్లా వణికిపోతున్నాడు… శ్వాస బలంగా తీసుకొంట్టున్నాడు.. ఎప్పుడో చిన్నప్పుడు అమ్మ నేర్పిన రక్షా మంత్రం పటిస్తున్నాడు.. ఎప్పటికో అతను లేచేసరికి.. ఎదురుగా  .. అతనికి అదే పాట వినిపిస్తూ ఉంది. అతని కాసేపు స్తబ్ధంలో ఉండిపోయిన ఎదో సత్యం అతని చెవిలో చెప్పి పోయిందని తెలుస్తూ ఉంది.. అదే ఆనందం అతనిలోపల నిండిపోయింది.

ఆ రోజు నిండు పౌర్ణమి.. కిటీకి దగ్గర కూర్చిని …నిండు చంద్రుడిని చూస్తూ.. హమీద్ అదే పాట  పాడుతున్నాడు.. అది మాయా సర్వస్వంలోకి పెనవేసుకున్న దుఃఖం .. తన తల్లి తన కళ్ళలో కౌగలించుకొంటున్నాడు..

ఆ అపురూపమైన పాటని.. రామానుజం పరవశించి వింటున్నాడు.. ఇంకెవరూ రూంలో లేదు.. అందరూ ఎవడిదో birthday  పార్టీ సీక్రెట్ చేసుకోవడానికి వెళ్లిపోయారు.. ఈ ఇద్దరినీ ఎవరూ పట్టించుకోలేదు..

నిప్పులు చెరిగే ప్రవాహ ధ్వని.. సరి చెయ్యని నడకని తీర్చే కంటిలో పేనుతూ… అవసర నిదాన రూపులని .. నిశ్చల విగ్రహాల నిగ్రహలతో చల్లార్చిన సమయ అవసాన రాశీ భూములపై.. కట్టడానికి లేని అవస్థలతో.. కలబోసినా ఉండిపోని పునాదులతో.. స్మర మర్మాలపై.. ఒరిగిపోయిన అంచనాలతో….

అప్పుడే జరిగించి ఆ అద్భుతం..

ఆ రోజు నిండు పౌర్ణమి.. కిటీకి దగ్గర కూర్చిని …నిండు చంద్రుడిని చూస్తూ.. హమీద్ ఏదో పాడుతున్నాడు.. అది మాయా సర్వస్వంలోకి పెనవేసుకున్న దుఃఖం .. తన తల్లి తన కళ్ళలో కౌగలించుకొంటున్నాడు..

ఆ అపురూపమైన పాటని.. రామానుజం పరవశించి వింటున్నాడు.. ఇంకెవరూ రూంలో లేదు.. అందరూ ఎవడిదో birthday  పార్టీ సీక్రెట్ చేసుకోవడానికి వెళ్లిపోయారు.. ఈ ఇద్దరినీ ఎవరూ పట్టించుకోలేదు..

అప్పుడే జరిగించి ఆ అద్భుతం..  అక్కడ రోజూ నీళ్లు తీసుకొచ్చే పెద్ద టాంకర్ … వెనక కిటికీ దగ్గరగా వచ్చి ఆగింది.. చప్పుడు లేదు. ట్యాంక్ పై నంతా నిండిన  నెమళ్ళు … వాటి నుంచి పైకి  చప్పుడు లేకుండా ఎగురుతూ … ఒక్కోటి .. మరొక దానితో జోడించుకొంటూ .. క్షణాల్లో ఓ బ్రిడ్జి లా ఫారం ఐపోయి..దానిండా  ఏడు రంగుల వెలుగు.. పై కిటికీ వరకు వచ్చి .. వాడి పాటని శ్రద్దగా వింటూ.. కిటికీకి ఉన్న బలమైన ఊచలన్నీ.. ఏవో గుడ్డతో పేనిన ఊచల్లా పైకి తెరుచుకొని..హమీద్ గుర్తు పట్టాడు.. ఆ నెమలిని.. ఆ నెమలిలా బిర్డ్జ్ పై  నుంచి.. ముందుకి నడుస్తూ వెన్నక్కి.. హమీద్ కళ్ళలోకి చూసింది.. వాడు లేచి.. ఆ నెమళ్ళు వంద్ తెనపై కాలు పెట్టాడు.. అవి ఏమాత్రం తొణక లేదు..

 వాడు నెమ్మదిగా నడుచుకొంటూ.. ఆ టాంకర్ కేబిన్ లోకి వెళ్ళిపోయాడు.. నెమలి తిరిగి వచ్చి.. రామానుజం కళ్ళలోకి అలానే చూసింది.. ఈ లోపు రామానుజం .. ఎవరూ లేని అనాధ అయినా .. supervisor ని పిల్చి .. వాడిని ముందు పంపి.. తర్వాత తానూ  అదే వంతెనపైనా నడుచుకొంటూ క్యాబిన్లో వాడి పక్క .. నెమళ్ళు విడిపోయి .. టాంకర్ పైకి చేరిపోయాయి.. ఆ నెమలి ముందు నడుస్తుంటే .. టాంకర్ డ్రైవర్ లేకుండా చప్పుడు లేకుండా … పెన్షనింగ్ దగ్గరకి నెమలి వెళ్లే సరికి అలానే అది దారి తెరుచుకొంది.. అందరూ బయటకి వెళ్ళాక .. నెమళ్ళు అన్ని టాంకర్ దిగిపోయాయి.. వాళ్లకి అర్ధమై .. వాళ్ళు దిగిపోయారు..  వాళ్లకు కొంచెం అడివిలోకి వెళ్ళగానే .. టాంకర్ భగ్గున మండిపోయింది. సమయ కవచం తెర్చుకొన్న సృష్టి రక్ష ఎండిపోయి.. చలన  మీమాంసక లేని దేహ వలసల్లో మరిగే ప్రాణం..

supervisor ఆనందం తో పొంగి పోయాడు.. అతనికి చాలాసేపు నమ్మకమే కలగలేదు.. రామానుజన్ని పట్టుకొని ఏడ్చేశాడు. హామీకి కళ్ళలో నీళ్లు కారుతున్న పాడుతూనే ఉన్నాడు. అలవాటు కానీ కొత్త చోటులో మాటని పట్టుకొన్న దేహ నిధి ఎత్తి పోతలతో స్తిహతిని తిప్పి రాసిన వణుకు.. రెండు రంగుల్లోకి .. స్మర గంధపు అనివార్య యుద్ధం వాళ్ళలోంచి ఆవిరైన మారకాలుగా కురుస్తుంది,

అప్పుడే మరో అద్భుతం జరిగింది.

సంధి చేసుకొన్నా సమయ అనంతం లో మరేదో మనలని గమనిస్తుందని .. కౌగిలిని ఇచ్చి .. గోరువెచ్చని నమ్మకాన్ని లోపల వదిలిపెట్టి .. ధీర నిద్రల కైపుని వరంగా ఇవ్వడానికి.. తన చేతిని ముందుకు చాచి రక్షించడానికి మాట ఇవ్వడానికి ముందుకు వచ్చి .. ఓ తెలియని మగతని.. నమ్మకాన్ని.. నిశ్శబ్ద చలన మాత్రంలో .. ఎగిసిన సుర్య్ర బందనలకి .. చాటుగా .. చంద్ర సమక్షంలో అదీ .. నిండు పౌర్ణమి రోజు.. మరేదో ప్రసన్నతని కాయం చేస్తూ .. ఇంకేం సిద్ధం కాలేదు.. సిద్ధం మైతే ఊహిచ్చగెలిగేదు కాదు.. ఇప్పుడే కాదు .. ఎప్పటికీ కాలేదు..

అది .. కృష్ణ బిళం దాటుకొని.. తేలి వస్తున్న మహా అంతరిక్ష నౌక.. మన లాజిక్ లు.. ఆలోచనలు.. మేధా సంపదకి ఏమాత్రమూ దొరకని సృష్టి చేసే .. మహా నిర్వాణాల పై ఎత్తులో అదే ఆట.

ఆ అడివిలో.. నెమళ్ళు గుంపు ముందు వెళుతుంటే .. వాళ్ళు వెనక నడుస్తున్నారు.. కొంచెం దూరమెళ్ళాక .. అక్కడొక విశాల మైదానం..పక్కనే కొలను.. ముగ్గురూ స్నానం చేశారు.. వాడు అపాడుకొంటూ మైదానం మధ్యలోకి వస్తే …అతనిని  నెమళ్లన్నీ  చేరేసరికి .. పింఛాలు  విప్పి .. ఏడు రంగులతో మెరుస్తూ.. నాట్యం చేస్తున్నాయి.. సమయ సాధ్య నిర్మాణాలతో విరిసిన నిద్ర సాయాల వెన్నెల సయీపంలో చిలికిన సముద్రాల నురుగుని .. ఓ అమృతభాండం లో పట్టి .. అక్కడ కుమ్మరించినట్లు ..విశ్వపు దేహ నిప్పుని పగలగొట్టి.. ఏ ఎరుపుని అలానే ఉంచి..

 చల్ల చేసి మంచులా మార్చి జల్లుతున్నట్లు… రంగుల మంచు.. శ్వాస ఖనిజాల మహా శ్వాసకి దృష్టిని చేర్చి వందల కౌగిలుల ఏక మహోత్స్చవం జరుగుతున్నట్లు.. విశ్వ నిగ్రాణ గొంతు తాండవంతో ఆ పాటకి మురిసి… దోసిళ్ళ వానని విసరి పంచే పింఛాల  సరీమత క్షణ నీరులా కొప్పిడి కొండని మెత్తని చేసి ఎక్కుతూ చూపుని ని వెనక్కి తిప్పిన వయ్యారంతో సరిచేసి.. చల్ల నవ్వుని కుండల్లో పట్టి అక్కడ కుమ్మరిస్తున్నట్లు… దేహసోగన  … గడ్డలు గడ్డలు పై నుంచి కరిగి .. ఏడూ రంగులై ప్రవహిస్తున్నట్లు.. సంచరించే సమయ నిధి శోధనని సరిచేసి తనలో కలుపుకోక ముందే .. నిద్రాణ కలుపు మునకల కైపుని దాటి.. కళ్ళు విప్పార్చి చూసినా .. నిర్విష్ట సమయ మమకంలో పడి.. దిక్కులు మర్చి గుండ్రంగా తిరిగి…

వాళ్ళిద్దరికీ కన్ను పట్టలేనంత అందం పరుచుకొని.. వాళ్ళ లోపల ఉండే ఆందోళనలు రాలిపోయి.. పులకింతతో నిండిపోయారు…. కదలడానికి లేని వరుస మునకలు .. ఎత్తిపోతలు.. కరిగించే చలన కేలన ఒడిసిపట్టిన నటనలతో కదిలే ఆయుస్సుని మోసుకొని.. ఇంకిపోయిన సాధారణ తలంపులని కప్పుకొని .. చెంపలపై మెరిసిన దుఃఖ ఒడుపుని మేసే కళ్ళతో .. ఆర బెట్టుకొన్నదేహాల  గారడీ.

విశ్వం మృత్యు జూలు వదుల్చుకొని.. అక్కడే చతికిలబడి..దశాబ్దాలుగా  మరో చోటుకి పోనేలేదు.. అలా వెళ్లాలని  పూర్తిగా మర్చిపోయింది. తనువుల …. సత్య సుయానాల సాక్షిగా వాళ్ళు ఉన్న .. వాళ్ళు ఇంకవరికైనా చెప్పడానికి.. ఇదే సృష్టి అనంత అద్భుతాల ఓ పేజీ అని ప్రపంచానికి చెప్పడానికి వాళ్ళ దగ్గర ఆ అడివిలో ఏ సాధనాలు లేవు.. బయటైతే పడ్డారు.. ఎటు పోవాలో .. ఎక్కడా తలదాచుకుని .. మళ్ళీ బతకుని ఎలా మొదలుపెట్టాలో.. వాళ్ళ దగ్గర ఏ కొంచెం ఆలోచనలూ లేవు.. వాళ్ళ ఇంకో.. ఇలా పారిపోయేవాళ్ళని పట్టుకోవడానికి .. వాళ్ళ దగ్గర ఇంకేదైనా గ్యాంగ్స్ ఉంటాయని… వాళ్ళు ఎక్కడకి పోయినా .. వదిలి పెట్టకుండా పట్టుకొనే తీరుతారని అనుమాణూ ఉంది..

 ఐనా ఏదో మొండి నమ్మకం.. వాళ్ళు అక్కడే ముగ్గురు గానే ఉన్నా .. ఇంకేదో సాయుజ్య అనూహములోని పుట్టి.. వాడినీ .. వాళ్ళనీ … కాచి రక్షించుకొంటూ చేతిని బలంగా పట్టుకొని ఉందని.. కథ ఒక ఒప్పంద నిర్మాణం లో సంధి పోత .. పునాదుల మహా భవన కలకలం .. ఒత్తిడి రాల్చిన జన్మ సారం విడదీసిన కంటి జ్వరం.. వణికే శ్వాస కుట్టిన బట్ట .. గొంతు సాగులో.. పండిన చీకటి భయం ఆవల మోసుకొన్న .. వంతెనల చూపిలోని పులిసిన నవ్వు మగతల కలనీ కాల్చి.. బూడిద చుట్టుకొన్న సర్వ రక్షా భూమి పై నేసిన దేహ చిత్రాల కలబోత అడుగు..

దానికి సాక్ష్యాన్నే వాళ్లిప్పుడు కంటి ముందు చూస్తున్నారని.. 

                                                                 ……………..

జీర తవ్విన నీటి గోళంలో బానిసల ఊపిరి.. ( శాంతి ప్రయత్నాల కుట్ర )  

సత్యనివేశ్ … తలలోంచి .. తలలోకి నడుస్తున్న కంటి మీదకి చేరదీసుకొన్న నటనలని తాగితూలిపోతూ.. శరీర నిరూప క్షణాల్లో విచ్ఛిత్తిని చెలరేగేస్తూ …చలన మోహస్త్రర  రంగులతో చల్లార్చిన నటనలని వదిలిపెట్టి .. ఇంకేం పొసగని దూరాల్లో పడి కొట్టుకు పోతున్న .. తలచాటు   లేని నిరా ఉపేక్ష దూరంలో … ఆ నది ఒడ్డున అప్పటికి ఎప్పటి నుంచి స్పృహ లేకుండా పడి ఉన్నాడో తెలియదు.

రెండు ఇసుక దిబ్బల మధ్య ఉన్న చిన్న నీటి చెలామలో పడి పోవడం వల్ల .. అతనెవరకీ కనిపించలేదు. ఆ ఇసుకా చాలా వరకు నల్లగా ఉంది.. కొంచెం నాచు..

అతనొక రాత్రంతా అలానే ఉండిపోయాడు. ఎవరూ అతనిని పలకరించక పోయినా .. ఆమె లోపల మరేదో కదలాడుతూ.. శరీరపు మొత్తం కాల్చిన నిద్ర శోధనలు పోగుపడి .. విడిపోయిన విచ్ఛిత్తి గుండ్రాల్లో తిరిగే ఆయుస్సు మూలాన్ని కప్పెడుతూ.. ఇంకేం లేని పునాదిని దాటి .. అతనికి కొన్ని visuals .. కొన్ని అనుమానాలు.. కొన్ని దృశ్యాల పట్ల తెలియని ఎరుక నిండిపోతూ.. కదిలే సమయ నియమ విపత్తు లేని క్షమని దాటిపోతూ.. చలన కీలల ఒరిపిడి ఎత్తుగడనే దాటి.. లోపలి ఓదార్చిన ముఖాలతో.. కొన్ని గుస గుసలా మంతనాలు… ఒక పెద్ద మెషిన్ .. సరిగా అర్ధం కావడం లేదు.. అనేక అరుపులు.. మెరుపులు.. ఆయాసలు.. గాలి పరుగులు.. వినిపించడం తప్ప… ఒక స్త్రీ గర్భం.. ఎర్రగా వెళుతున్న మట్టి దీపం .. ఇంకేవో బాధకి గుక్క పెడుతున్న ఎత్తుగడలు.. ఇలాంటివే.. అతనికి అర్ధమైంది.. గుర్తుగా ఉన్నదీ కొంత మాత్రమే .. అల్లాడుతున్నారు.. కానీ ఇది సరైన మమంత్ర విచారణగా అర్ధం కావడం లేదు.

భువన .. అతని తట్టి లేపి . నిలబడి ఉంది..

నిర్లిప్త అయోమయం కాల్చిన నిర్ధార కన్నుని .. పోత పోసిన నిశిత ధ్వనికి రెండో అనునయ సంచారణ మోసుకొన్న కొండలని అరగదీసి.. కౌగిలి నిండుగా కాల్చిన చితి పొడి రాలినట్లు.. పుట్టుక నుంచి ఊపిరి మొత్తం సాగదీసిన కంటి చెమ్మని తాగినట్లు.. అలార ముంపుతో .. రెప్పలు పిండిన సమయాగదిలోకి .. కబురుని ఎవరో వదిలి పెడితే .. పరుగున అక్కడకి చేరుకున్నట్లు..  అంత ఎండలోనూ.. ఏదో చల్లని గొడుగు పట్టినట్లై .. అతను లేచాడు.. ఆమె అతనికి .. తాను సంచీలో తీసుకొచ్చిన చిన్న మట్టికుండ .. మూతని విప్పి.. అతని చేతికిచ్చి తాగమంది.. అతను ఏంటని కూడా అడగలేదు.. గట గట తాగేసాడు.

ప్రేమ  దేహసత్యంగా ఉండే తీరుతుంది.. నీ లోపలి భాషణ .. నేను నా ఆత్మ తో వినగలుగుతున్నానంటే ఆ స్పేస్ నా లోపల నీకోసం ఉన్నట్లేగా .. దీనికి నేను పూర్తిగా గర్వపడుతున్నా …పరవశిస్తున్న … తన్మయించిన నా శరీరాన్ని నేనే కౌగలించుకొంటున్న .. నాలోపల లయ ముద్రల స్థలాలన్నీ నీకోసం ఖాళీ చేసి … నా ఈ కాంక్షా మహాపర్వాన్ని నేను భద్రం చేసుకొంటాను.. ఇప్పటికి ఇది మాత్రం ఇంతే..

కర్మధ్వనిలోని నీ ప్రయాణమంతా నాకు తెల్సు.

 కానీ ఈ భూమి మీదకి మనమిద్దరం వచ్చిన కారణాలు ఇంకా బలీయమైనవి..

అవి మనల్నించి ఏం లాగేస్తాయో .. మరేం కోరుకొంటాయో.. ఇంకేం మన నుంచి మనం ఇచ్చేసుకోవాలో అదేదీ  మనకి తెలియదు.

అందుకు సిద్ధం కావడం లోనూ.. ఆ నిజంలోకి .. నువ్వు చేరిన తర్వాత ,, మన లోపల జరిగే మార్పులని సహజంగా జరగనిద్దాం .. అది ఎలా మారితే అలానే..

అతని ముఖం వింటూ .. వెలుగుతూనే ఉంది..

మృత్యువు తర్వాత .. అతనిపైకి కురుస్తున్న వరాలివి… ఆ చినుకులు భూమికి చేరి.. తనపై

కురుస్తాయో.. లేక ఆ ఎత్తులోనే ఆవిరై మాయమౌతాయో.. రెంటినీ ఒకేలా తీసుకొనే ఒకానొక స్థితిని అతను చేరాడని … యిట్టె చూసిన వాళ్లకి తెలిసిపోతుంది..

అది ఆమెకీ అలానే.. ఉన్నా… తేల్చుకోలేని మీమాంస ని చుట్టుకొంటూ అతని చిరునవ్వు.

విశ్వపు ఏకాంత మందిరంలో తూగుతున్న శ్వాసాలకి స్నానం చేయించి.. వర్ణ మైలని సానపెట్టి.. దేహ ఋజువుని స్పష్టం చేస్తూ.. కళ్ళలో కదిలే నిద్ర మెలికలు అపస్మారకంలోంచి.. యజ్ఞ పలంలా పుట్టిన పూర్ణ పురుషుడి ఆనవాళ్లు కనిపిస్తూ..

ఆమెకి దగ్గర ఉన్నానా ? దూరంగానే  ఉన్నానా? లేక ఇప్పటికే అతనిలోకి వెళ్లిపోయానా ? అనే అనుమానం ఉన్నా .. దానిని ఆమె స్పష్టంగా అప్పటికప్పుడు తెలుసుకోవాలని అనుకోలేదు.. అంతకు మించిన మరేదో స్థితి.. సమస్య.. భాద్యత .. అనూహ్యత ఆమెని తరుముకొస్తుంది..

అతనికది తెలుస్తూనే ఉంది.

ఆమెని ఏ రకమైన ఒత్తిడికి గురిచేయకూడదనే అతని ఆరాటం కూడా … అది ఆమె అతనిలోంచి వినిపిస్తూనే ఉంది.. శూన్య విస్మయతని వడపోసిన సంకుల దేహ గీతను మార్చే మూర్తి తనాల చుట్టూ .. కనిపించని చీకటిని నింపుకొంటూ… నదిపై వాలుతుంది..

సమయాన్ని లయం చేస్తూ… మాటలని వదిలేసి .. ఒకరి కళ్ళలోకి ఒకరు ఈదుకొంటున్నారు.

చాలా టైం తర్వాత….

 ఆమె ఇక్కడ వద్దు.. అలా స్మశానం లోకి వెళ్లి కూర్చొందాం … అంది

ఆకారమిత అనంతంలో .. కనిపించని .. రాశీ వదులుల నిర్మితిని కట్టుకొంటూ.. అవికా మరోలా దూరం జరగవని స్పష్టం చేసే చోటు.. ఇక ఈ చివరి మార్పు శాశ్వతం..

ఇంతకు మించి జరగడానికేం లేదు..

శ్వాసల మహా నిష్ఠ .. సర్వలయాలని రుచి చూపించి.. విలోమ నివాళిని ఉత్త్సవం చేసే అచ్చమైన అచ్చుపోతల కదిలికని పట్టి రాల్చి.. గొంతులో బరువెక్కిన చెమ్మని ఆరబెట్టి.. ధూప వరదల కాంతిని చూపు రాల్చిన కథతో ముడిపెట్టి.. ఇంకేం తెలియని బెంగాని వడపోసి.. రాజేసిన ఉనికిని జోడించే కదలికనే  లోపలికీ తెచ్చి.. కాళ్ళ నీళ్ల బరువుని వదిలిపెట్టాక … వేల మీటర్ల కింద నదీ గర్భంలో తన పేటిక కనిపించి మాయమైంది.. ఒక నిశ్వర తీగ పిడుగుకి తగిలి శ్వాస తీసుకొని.. లోపల చితిని వెలిగించినట్లైంది.

కాసేపు ఊపిరాడ లేదు.

అతను ఆశ్చర్యంగా చూసాడు.

ఆమె భయమా? అంది.

దేనికి .. ఇక్కడకి నేను రావడమే రెండో జన్మ .. ఇంకా మృత్యు భయమెక్కడిది? అన్నాడు.

కానీ ఏడేడు లోకాల లోపల నుంచి మరేదో కేకాని వింటున్నాడు.. అది లిపికి దొరకనిది.. చదివి తెల్సుకోవడానికేం లేదు.

నువ్వు నా గురించి కొన్ని కథలు వినే ఉంటావు.. అవన్నీ నిజమే … అబద్దాలూ .. అపోహలూ ఏమీ లేవు.. కానీ నేను ఎప్పుడూ నిర్ధారణ చెయ్యలేదు..

సృష్టి సత్యాన్ని కమ్మిన దళసరి మాయ .. కంటికి కనబడని ఆందోళన తాగే నది.. పేటికలోకి చేరి.. నిద్రలో పేరుకున్న నాచుని తిరిగి తింటూ … విశ్వ చలన లోకి తనని తీసుకోమని చెప్పుకొన్న మహా విన్యాసాల క్రమం నిండిన శూన్యం.. దానిపై ఎవరో చెప్పాల్సింది .. నీళ్లతో రాస్తున్నారు.

ఇప్పుడు ఆ అవసరం వచ్చింది.

నువ్విప్పుడు వీటికి సాక్షిగా ఉండబోతున్నావ్?

అతని అంగీకారాన్ని అడుగుతున్న .. జిగుక్ష ఏమీ లేదు.. తనకి తాను స్పష్టంగా ఉండి .. నీకూ ఇంతకంటే చేరె ఆలోచన ఉండకూడదనే శాసిస్తున్న .. అదీ అల్లా కూడా లేని మహా ఆకర్ష శక్తి .. సత్యంగా మారి …ఆమె చుట్టూ.. ఓ వెలుగు క్షేత్రంగా తిరగడం కనిపిస్తూనే ఉంది.

ఆమె అతని వేపు అనుమానంగా చూసింది..

అతను కళ్ళతోనే .. అంగీకారం తెలిపాడు.

ఒకరి నుంచి ఒకరికి .. ఆనః లీనత వినిపిస్తున్న .. మరో వేపు ఈ నిరాధార .. నిర్ధార చప్పుడులా భాష మాటగా మారి.. ధ్యాన భగ్నత చేస్తూనే ఉంటుంది.

దూరంగా ఉన్న పడవ చూపించి.. నా ఈ చిన్ని పడవలో .. దూరంగా కనిపిస్తున్న .. ఆ దీవిలోకి ఈ అర్ధరాత్రి వెళుతున్నాం.. తోరణితో కలిసి…. అంది.

మనం తర్వాత చేయబోయే మహా యాత్రలన్ని .. ఏ చిన్ని పడవతోనే..

అతనిలో ఏ ప్రశ్నలూ లేని ఈ ఐక్యత .. అథన్కు మించి ప్రేమకి మరో నిర్వచనము ఎక్కడ నుంచి?

చలనగర్హత వాలి పోయిన దేవాహ నీలిమి కొండల్లో … పడుకొని .. నిద్ర లేచి ఒళ్ళు విరుచుకొంటున్నప్పుడు .. ఆ పెద్ద కొండా ముక్కలై.. ఓ ముక్కగా ఎగిరిపడ్డప్పుడు .. అదే ఈ దేవిగా మారిందేమో..

అతను ఏం అనలేదు..

అక్కడి విష సర్పాలు కాటేస్తే ..  ఇక చావే.. ఏ మందులూ కాపాడలేవు.. అంది.

ఈ దీవి ఎన్నో రహస్యాలని.. ఔషదాలని .. విచిత్ర సత్యాలనీ తనలో నింపుకున్న .. లోపలికీ  మానవ ప్రవేశం లేకుండా .. అనేక క్రిమి కీటకాలు.. క్రూర మృగాలు.. మరెన్నో ప్రమాదాల్ని సృష్టించే లోయలు.. కాను పొడుచుకొన్న కనిపించని చీకటి.. కుడితే జ్వరంతోనే చంపేసే దోమలు ..ఇంకేవో అతీత శక్తులు.. దేహం కప్పుకొని తిరుగుతూ మోసగించేవి…ఈ క్షణమే .. మరు క్షణానికి మనం ఉన్నామా?

స్పష్టం కానీ అనేక ప్రశ్నలు .. మన ముందు.. అస్పష్టంగా ఉండి.. ఇదంతా అవసరమా? అని చాలాసార్లు అనిపించే చోటది .

అతను నవ్వి.. ఇవన్నీ నాకెందుకు చెప్పడం.. వెళ్లడమంటే వెళ్లడమే.. అని మొదటిసారి ఆమె చేతిని బలంగా పట్టుకొన్నాడు.

కానీ ఒక్క చిన్న సాయం కావాలి… ఆమె ఏంటన్నట్లు చూసింది..

ఆ చివరి నిమిషం లో నన్ను ఎలానైనా నీళ్ళలోకి తోసెయ్ .. ఆ లోపల లోతుల్లో .. నా కోసమై పేటిక సిద్ధగా ఉంది.. దానిని నేను చేరాలంతే .. అన్నాడు.

ఆమె ఏ శూన్యంలోకి .. తన దుఃఖాన్ని ఒంపి .. అతనిలోకి చూస్తూ … ఔననీ అనలేదు.. అలాని కాదనీ కాదు..

కాసేపటికి.. ఆ పేటికని నువ్వు సరిగా చూడ లేదు.. అందులో ఇద్దరికి చోటు ఉంది అంది..

అతను నిర్ఘాంత పోయాడు.. ఎన్నో ప్రశ్నలకి సమాధానం దొరికినట్లయింది.

………………………..

శుభమి .. సత్యనివేశ్ బయలుదేరిన సిటీ నుంచి..

శుభమికి అన్ని కలలే వస్తున్నాయి.

ఆ కలల్లో ఏదో స్పష్టత ఉంది.. అవి కలలేనా అనడానికీ  లేదు .. అవన్నీ స్పష్టంగానే గుర్తుకి ఉంటున్నాయి.. అతని ఉండే ఊరుని.. ఆ చోటుని .. దారినీ అన్ని స్పష్టంగా చూస్తూ ఉంది.

ఆమె ఒక నిర్ణయానికి వచ్చింది.. ప్రేమని మించిన ఇంకేదో అసాధారణత ఆమెని తరుముతుంది..

అవి కలలు కాదు… మరేదో తనకి చెప్పాలని చూస్తున్నాయని.. ఆమె ఎవరికీ వీటి కోసం చెప్పలేదు.. ఎవరైనా విన్న వాటిని కొట్టిపోయారేస్తారని తెల్సు.. కానీ ఆమె నమ్మకం మాత్రం బలంగా ఉంది.. అది రోజు రోజుకీ పెరిగి.. ఓ పెద్ద కొండలా మారి.. ఇంకేం చెయ్యనివ్వడం లేదు.. అలాని.. దానిలో ఆబగా ఏదో పట్టుకోవాలని లేదు.. కానీ అతనిని కలుసుకోవాలని ఉంది..

తాను ఇంకా మరి దేనికో పుట్టానని .. అది వెదుక్కొంటూ ఇప్పుడు వెళ్లాల్సిందేననే .. ఒక చిత్ర మైన గాఢత నిండిన స్పృహ  లోపల నుంచి తేలుతూ వస్తుంది. అది బరువెక్కి మునగక ముందే వెళ్లాలని..

 ఆమె అతని హెడ్ తో మాట్లాడి .. ఓ పది రోజుల లీవ్ తీసుకొని.. ఆమె కి కొన్ని indications మెయిల్స్లో .. ఎక్కడనుంచనే అవకాశం లేకుండా వస్తున్నాయి. అందులో సత్యనివేశ్ ,… భువన .. తోరణి ఫోటోగ్రాఫ్స్ .. కొంత సంకేత భాషలో ఉండే డీటెయిల్స్ వస్తున్నాయి.. అవి తనకి వచ్చే కలలతోనూ పోలే ఉన్నాయి

తోరణి కోసం ఇంటర్నెట్ లో చేస్క్ చేసినపుడు .. ఆమె కి ఇంకొంత క్లారిటీ వచ్చింది. ఎలా నైనా ఓసారి సత్యనివేశ్ ని చూడాలనే అనుకొంది.

మధ్యంతర చీకటిలో .. అకస్మాతుగా పైకి లేచిన చంద్రుడు ..కిటికీ పక్కగా … చెవిలోకి .. ఘాడ నిద్రలో వినిపించిన సత్యనివేశ్ గొంతు..

గోడలపై.. నీటి చిత్రాల్లా .. అతను ఉన్నా ఊరు.. చోటు.. కొన్ని సరిగా వినిపించని మాటలు.. అతని నదిలో నడుస్తున్న .. కాళ్ళు.. నీటి చప్పుడు.. దూరంగా చిన్న పడవ.. అదేదో గుడి.. లేచి లైట్ వేస్తారు ఏం లేదు..

అయోమయం ఏం లేదు ..ఆమెకంతా స్పష్టంగానే ఉంది.. ధ్వని చిత్రాలు మోసిన ఏకాంత సరోవరమేదో ఆమెలో కలిసి ప్రవహిస్తున్నట్లు ఉంది.. కాంతి నీలాన్ని మింగి.. తను గాలిలో తేలుతున్నట్లు ఉంది.

ఇది తాను చేయాల్సిన పని అని.. లేదంటే తనకి ఎంతమాత్రమూ మనఃశాంతి దొరకదని .. ఆమె కి అందిన అనేక సౌజ్ఞల నుంచి .. ఒక అంగీకారానికి వచ్చింది..

అతను ఎక్కడా ఉన్నాడనే డిటైల్స్ మాత్రం స్పష్టంగానే ఉన్నాయి. తనకి ఎంతో క్లోజ్ గా ఉండే ఫ్రెండ్ కి కూడా ఆమె అబద్దమే చెప్పి బయలుదేరింది.

అది ఎలాంటి మలుపుగా ఉంటుందనేది ఆమె అప్పటి ఊహకి అందే  విషయం ఎంత మాత్రమూ కాదు.

మహా ఒరవడి చుట్టూ కలిసి కదిలి పోతున్న నిర్మాణ గతుల వరదని ముంచెత్తే .. నడకని వదిలి .. దూరం జరుపుకున్న .. నిద్ర రీతులని వడపోసి.. ఒద్దులేని తమకపు నిషిద్ధ ద్రోణుల్లో పది తొందరగా తప్పి పోయిన నిష్ఠ ముఖాలన్ని కౌగలించుకొని.. దోష నిఘాలు లేని పరిహార గతిలో దూరం జరిగి.. ఏది ఉందొ అదే లేదని నమ్మి.. కల నిలిపివేతని మరిగించి తాగేస్తూ .. ఒక నిర్ణయమూ.. మరిన్ని జోడించిన నడకలని వదిలిపెట్టి.. ఋణం తీర్చుకొని.. కాళ్ళని దూరం జరిపి.. కొంచెం చల్లారిపోయిన అవస్థలని వడపోసి దిగులు కలిపి ..గిలకొట్టి.. చిలకరించిన కొండలపై … నది పేనుకొని.. ఇదే ఆ చోటని నోటితో బలంగా అరిచి .. మరో విస్మితః ఋణం లేదని బలంగా నమ్మి.. ఓడిపోక ముందే .. తలచుకొన్న నిర్మాణ ముఖాలన్ని జోకొట్టి.. అంతలో కలని పోసి లేపుతూ.. ఎదురు అద్దంలో దానిని అలానే ఉంచి .. గోడలతో పలకరిస్తూ… కదా రీతిని మరిగించి చాటుతో కలబెట్టి.. ఆచూకీల ఎరతో .. మరేదో చెప్పుకొన్న ఖాళీల మధ్య …

…………………………….

శుభమి ముందుగా తోరణినే పట్టుకోగలిగింది.. ఆమెని చూస్తూనే .. మీరు శుభమి కదా ? అంది..

సత్యనివేశ్ చెప్పారు .. మీరు వస్తారని.. వాలు ఇక్కడకి దగ్గరగా ఉండే కొండా దగ్గరకి వెళ్లారు.. వచ్చేస్తారు .. మీరు ఫ్రెష్ అవ్వండి .. అంది..

ఏదీ కొత్తగా లేదు.. అంతా ఎప్పటి నుంచో ఉన్నట్లు.. తెలిసిన బంధువుల ఇంటికి వెళ్ళినట్లే.. శుభమి… కూడా లేదూ ఏళ్ళ పరిచయం ఉన్నట్లే..

స్నానం .. సరి చెయ్యని శ్వాసని.. బద్దకపు అవలింతనీ తాగి.. నిస్పృహ లాలించిన దేహ కమురుని కుదిపి.. ఇంగిత శక్తుల ఓర్పుకి కాల్చి.. సరి చెయ్యని సమయ ముద్ర మోసి తీసుకొన్న నిద్ర మొండాలని సాగనంపి.. రక్షా శిఖరం కిందుగా .. మసిలిన రహస్య ముంపునీ .. వాల్చి వెన్నుపై.. బొటన వేలి ఒత్తిని .. విశ్రాంతి కణ విచ్ఛిత్తి..

ఆమె బ్రేక్ఫాస్ట్ చేసి.. శుభమి పోస్ట్లు .. ఆమె రాసిన బుక్స్ చదువుతూ ఉంది..లంచ్ టైం .. ఇద్దరూ తిన్నారు..

తోరణి మీకు ఏమీ తెలియదుగా నేనేం చేస్తానో అంది..

ఆమె తల అడ్డంగా ఊపి.. లేదు తెల్సు.. Insta లో చూసాను..

మీరు చాల బోల్డ్ … అంది

ఆమె నవ్వి..పోలీసులు గట్టిగానే వెదుకుతున్నారు.. మన కంట్రీ వరకూ ఏమో గాని.. ఈ ఇంటర్నేషనల్ ప్రాజెక్ట్ .. ఈ శాంతి ఒప్పందాల కుట్రలు క్రాక్ చెయ్యడమంటే .. స్వయంగా నా గొయ్యి నేను తవ్వుకోవడమే..

దానికి నాకేం బాధ లేదు.. కానీ పని పోర్ర్తయ్యాక .. తవ్వుకున్న గోతిలోకి వెళ్లాలని …

ఎక్కడా తన గురించి తాను చెప్పుకొనే అతిశయోక్తులు లేవు.. ఏదో కాఫీ తాగి రావడం లా చెప్పుకు పోతుంది..

స్పష్టత .. సరళత .. వయసుకి మించిన ఆరిందా తనం.. చిన్నప్పుడు నాన్న నిప్పుల గుణ్ణం తొక్కే ముందు… కళ్ళలో ఉండే సిద్ధత ఆమె లో కనిపిస్తుంది..

మాటల మధ్యలో తరుముకొని చిన్న నవ్వు.. లైఫ్ లో ఏమీ చూడకుండానే .. ఎంత పెద్ద sacrifice  కైనా సిద్ధపడే ఓ మాయ వరణం .. ఆ లోపల పారదర్శక మహా శిలలా ఉంది.. ఆమెని దగ్గరకి రమ్మని కౌగిలించుకొంది.. అంన్చేమ్ మీద .. వెనక్కి తలగడ పెట్టుకొని చేరబడుతూ..

తోరణి.. నవ్వింది.. అందులో ఎంతో తేలికైన ఒత్తిడి ఉంది.. కళ్లలో ఓ తెలియని అలసట.. నుదిటిలో ఏదో తెలియని వేడి.. పైజామా .. loose లాల్చీ .. సన్నగా .. 5  అడుగుల 10  అంగుళాల ఎత్తు.. .. మంచం   మీద ఆమె పక్కాగా ముడుచుకొని కూర్చొంది..

శుభమి కొంచెం జరిగి.. ఆమె తలని పట్టుకొని.. తన ఒడిలో పెట్టుకొని.. నుదురు నిమురుతూ జోకట్టింది.. చిత్రం క్షణాల్లో ఆమె నిద్ర పోయింది..

అలా జొకడుతూనే ఉంది.. ‘సృష్టి స్త్రీకి ఇచ్చిన అనాది వరం.. తెల్సి పోతుంది.. అలసటని ఓదార్చడం.. భయాన్ని తుడిచేయడం.. విసుగుని తరిమి.. కళ్ళలో గుచ్చుకొన్న ఇసుకని తీసి చల్ల బరచడం.. అంతా ఆ అరిచేతుల్లోనే ఉంది.

ఒక విర్ణమల పులకింతని కాలుస్తూ .. చల్ల సరోవరాల యాత్ర చేషిస్తున్న .. ఓ మంగళ ధ్వనికీ చేర్చిన నీలం గొంతులోంచి.. గాలి కొసలు రాలిన బంధానికి కొన్ని క్షణాలే చాలు …

ఆమె ఉలిక్కిపడి .. రెండు గంటల తర్వాత లేచి..

మీరు అలిసిపోయి వస్తే .. నేను పడుకొన్నాను.. సారీ .. మీకు కాళ్ళు తిమ్మిరి పట్టేసి ఉంటాయి..

శుభమి నవ్వి.. అదేం లేదు.. అంది..

తోరణి … ఆమె చేతులని తీసుకొని .. ముద్దు పెట్టి.. మీరు వయసులో చిన్నవారే కావొచ్చు.. కానీ మా అమ్మ చేతులు కూడా ఇలాగే ఉంటాయేమో ? అంది.

ఇద్దరకీ మధ్యలో చాలా సేపు మాటలు లేవు.

కానీ దానిని బ్రేక్ చేస్తూ .. చాలా రోజుల తర్వాత చాలా హాయిగా నిద్ర పోయాను.. నా కళ్ళలో మీరు దానిని ఎలా చదివేసారో..

ఆమె నవ్వి.. నీ ఎడిటోరియల్స్ అన్ని కూడా చదివాను.. నిజంగా .. నువ్వు చాలా స్టడీ చేయాల్సిన దానివి.. నేను చెప్పడం తో నీకు నిమిత్తం లేదు.. ఐనా సరే.. నీకు నచ్చింది  చెయ్యి.. చావు అందిరిలోనూ ఉండేదే .. దానికోసం మనం బయట వెదుక్కోవలసిందేం లేదు.  శుభమి.. బయటకు వెళుతూ.. ఈ లైబ్రరీ అంతా మీదే  ఫీల్ ఫ్రీ .. మీకు ఏం కావాలన్న తీసుకోండి.. నేనొక త్వో హౌర్స్లో వస్తానంది..

ఆమె చదువుతూనే ఉంది..

శుభమి వచ్చింది..

రాత్రయింది.. ఆమె నిద్ర వస్తుందా ? అంటే .. శుభమి .. తలడ్డంగా ఊపి.. అదేం లేదు అంది.. కాసేపటికే నిద్ర పోయి,. ఉల్లిక్కిపడి సోఫా లోంచి లేచేసరికి .. తలుపు కొడుతున్నారు..

శుభమి తీసింది..

ఎదురుగా సత్యనివేశ్..

మళ్ళీ తిరిగి లైఫ్ లో అలాంటి సందర్భం వస్తుందా ? ననుకొంటే ఎదురుగా…

మర్మ నిర్మాణం గాలించినా .. గాలించి.. అలిసిన ఆచూకే దొరకని..నిద్ర సందుల్లో కల పట్టి ఇవ్వడం.. దానికై అంటే నమ్మి పరుగు పెట్టడం.. కలబడుతున్న కళ్ళలో.. కల .. దేహమై మారి అడుగు దూరంలో..

నిస్సత్తు.. నిస్తంత … నిస్చహింత .. కనబడని దేహ వెలుగులో ఏదో చుట్టేసుకొన్న అరుపు.. పెద్ద పోగల నోరుతో .. కొండా పిలుపు విందుకి.. చెవిలో మోగుతున్న శంఖ నాదం.. ఇంకేవో .. చిన్నప్పటి అమ్మ మాటలు.. తాను మొదటిసారి చేసిన నదీ స్నానపు సిగ్గు.. కదలికలేని దేహ సందడి ముసుగుని వడపోసి.. చీకటి పులిమిన చేతుల మధ్యనే ..అతనే ఆమె చేతులని దగ్గరకి తీసుకొని.. అంతా ఒకే నా అన్నట్లు తల ఊపాడు..

వెనక్కి తిరిగి … భువనని చూసి.. she  is  with  us .. అన్నాడు..

ఆమె భువననే చూస్తుంది..

పరిమళ మంచు తపోవనం నుంచి .. పొందిన రహస్య వరం .. ఊరంతా పంచి పెట్టె జ్ఞాన భిక్షుకిలా .. శాంత తలపున .. చిక్కటి మెట్లని మీటి.. సరిచెయ్యని గాలి అలల నుంచే.. సంగీతం రాల్చినట్లు.. తాను ఉంది.. ఆ గదిలో ఇంకో ఇద్దరు ఉన్నా … తాను మాత్రమే ఉన్నట్లు.. తాను మాత్రమే ..ఆమె దేహమంతా నిండిపోయినట్లు.. కొసరి పెడుతున్న శ్వాస భిక్షని ఆమె కళ్ళలో చూస్తూ.. నువ్వు నేనెరిగిన అమ్మ నమ్మే దేవతవా? అని అడిగేట్లు..

ఎంతో పరిచయం ఉన్నట్లే .. వేగంగా కదిలి.. ఆమెని బలంగా కౌగిలించుకొంది..

ఆమె శుభమి నుండిపై ముద్దు పెట్టి.. ఆకలేస్తుందా? అంది.. ఆమె తల అడ్డంగా ఊపింది..

ఓకే ఐతే బయలుదేరి పోదాం అంది..

అవునా .. అని… తోరణి తన లాప్టాప్ బాగ్ ని సర్దుకొంటుంది..

సత్యనివేశ్ ఆమెని చూసి .. వెళ్ళాకా నీకు అర్ధమౌతుందిలీ.. ఇప్పుడు అంతగా టైం లేదు.. అన్నాడు.. ఆమె అతనిని చూస్తూ ఉండిపోయింది..

ఒక నిశ్శబ్ద తంత్రీయ సత్తువ .. అప్పుడే నీటి గమనం తెల్సుకొని … లోపలికీ  దూకినట్లు..

తాను ప్రీలాన్స్ గానే చేస్తున్న .. ఒక ఇంటర్నేషనల్ మ్యాగజిన్ .. అన్ని భారతీయ భాషల్లోనూ పబ్లిష్ చేసి circulate  చేసే ఓ మ్యాగజిన్ ఆమె ప్రస్తుతం  వరల్డ్ ఎదుర్కొంటున్న యుద్ధ సమస్యలపై.. శాంతి ఒప్పందాలు ఓడిపోవటం వెనక ఉన్న కారణాలపై ఓ రీసెర్చ్ స్టడీ చెయ్యమని.. దానికై .. ఓ పెద్ద అమౌంట్నే ఆఫర్ చేసారు.

ఆమె ఆ కార్యకారణాల్లోకి వెళ్ళినప్పుడు .. మస్తిష్కము ఎంతటి కష్టానికి గురవుతుందని ఆ క్షణం తోరణి ఊహకి అందలేదు.

ఆ లోపలి వెళ్ళడానికి .. కొన్ని సత్యాలతో నడిచే ఆ దేశ పత్రికల జర్నలిస్ట్స్ నుంచి.. మరిన్ని.. అక్కడా ఉద్యమ కారుల నుంచి.. సమాచారం.. ఆ దేశాల ఆర్ధిక లెక్కలు.. కాల్చివేతల కొలతలు చూస్తున్నప్పుడు .. ఆమె తీవ్రమైన కాల్చివేతకి గురైంది.. చాలా దుర్మార్గమైన వేట..అంతులేని రక్తం.. కొండలుగా మారి పోయిన కాంక్రీట్ శిధిలాలు.. ఊపిరి కోసం అల్లాడుతున్న శరణాలయాలు.. గన్ మెన్స్ .. రోజు వారీ ఆహార పంపిణీ … భయాన్ని దాటిన చావు వేటలో..ఎటూ పరుగులు పెట్టలేక నిష్ట్రేణతో చూస్తున్న జనం.. ఏది కరెక్ట్.. ఏది తప్పో .. ఎవరికీ గుర్తులేదు.. ‘ఈ క్షణమే .. మరు క్షణం లో ఎం జరుగుతుందో తెలియదు..

భయద గంభీరాల దేహ జడని విరబోసుకొని.. మృత్యుని మోసే రాక్షసి తిరిగి తిరిగి అలిసిపోయి.. రక్తపు ఏరులని తాగలేక .. వదులుకోలేక అందులోనే పడి తిరుగుతూ..

మాయమై పోయిందేంటని ఎవరైనా వారి వారు నిలదీసుకొన్న వారు .. రోడ్ల మీద .. బజారులో.. అప్పుడే వెలిసిన శ్మశానాల మధ్యలో పిచ్చివాళ్ళై తిరుగుతున్నారు.. నరమాంసం కావాలని శిధిలాల మధ్య గొంతులు కోసుకొని ఎగురుతున్నారు.

 యుద్ధాన్ని చేయడానికి… నిలువరించడానికి … కావాలసిన ద్రవ్య నిల్వలన్నీ .. దశాబ్దలుగా నడుస్తున్న యుద్ధం లో ఆవిరై పోయాయి.. 60  శాతం జనాభా ..వాళ్ళ నివాస స్థలాలు ..  పంట పొలాలు మాడి మసై పోయాక … నిలదొక్కోకేలేని దుర్మార్గం రెండు వైపులా .. ఒక పక్క మొండి రాక్షసం .. మరో పక్క మేధా విధ్వoసo నిండిన ప్రణాళిక .. శత్రు దేశం తనది చేసుకోవడం కాదు.. మొత్తానికే వరల్డ్ మ్యాప్లో  లేకుండా చేయడం..

మసిబారిన కల .. ఎండిపోయిన నది.. పుండుపడ్డ గొంతుతూ.. కొండలకి చుట్టుకొని.. తన గర్భాన్ని అరగదీసి.. దాహానికి గుక్కెడు నీళ్లివ్వలేకపోయానని కుమిలిపోతుంది.. కొండలు పేలుతూ .. కౌగిలి చాచిన చేతులు ముక్కలై..కంట్లో జ్వర పడ్డ తక్షణ నిరాశలతో.. ఉడికించుకు పోయిన నటనలని .. ఒప్పంద మాత్రంగా ఉండిన హద్దుని .. కదిలించే .. కదలించుకు పోలేని.. తరంత ఆచివేతలతో ..కలబాటుని చెప్పించి  పెట్టుకొన్న నిశామేల ఒరిగించిన శ్వాసలతో ఉడికించిన గోడలు నమిలేస్తూ.. ఇరుక్కు పోయిన నిషిద్ధ గడపలని మధ్యనే తలపడుతున్న అవస్థలతో.. కాల్చిపోసుకొన్న నిర్మాణ దేహ చితులతో.. కలబడే కాళ్ళని జోడించి .. రక్త స్నాన మోసపు సంద్యోతలని..

ఆయుధ గనులని కనిపించిన చోటల్లా .. పట్టుకొని… దాడులు చేస్తూనే ఉండటం.. ఎక్కడా అలిసిపోవడానికి లేదు.. శత్రు రక్షలు .. ఇంరోన్ డోమ్ లు చీలుచుకు పోవడం.. ఎవరూ అనే ఆలోచనలేదు.. ఆడవాళ్లు.. పిల్లలు.. ముసలివాళ్ళు.. ఉద్యోగస్తులు..కూలీలు.. అసలు యుద్ధం అంటే కూడా తెలియని వాళ్లంతా వాళ్ళ దాడికి టార్గెట్లే .. అందరినీ నులిమేయడమే .. ఇంకో దశాబ్దం పట్టనీ.. 

ఆయుధాల అమ్మకంలోనూ .. అన్నీ అమ్మేవాడికి అనుకూలమైన ఎగ్రిమెంట్లే.. ఏం జరగబోతుందనేదాని పట్ల ఎవరికీ ఏ భయమూ లేదు.. ఆలోచనకి టైం లేదు.. ఆయుధం దాడి.. అంతే ఫోకస్ ..ఏం జరగబోతుందో .. దశాబ్దాలుగా తెల్సిన .. వాటి విసుఅల్స్ .. హాహాకారాలని వింటూ .. పరవశించి.. ఆర్ధిక స్థితులని తుంగలో తొక్కి.. ఆయుధాలకే సగం.. ఇంకో పావు వంతు.. ఆయుధాల తయారీలో స్వయం సాధన పొందడానికి.. మిగిలిన దానితో సాధారణ పరిపాలన .. కనీస అవసరాలని మాత్రమే అడ్రస్ చేయగలగడం.

నిమంత్రత లేని దాడుల మధ్యలో తలబడుతున్న నిర్యాణ ముంపులతో.. ఇంకిపోయిన శరీరాలతో … తలచాటున ఉండి పోయిన దీపాల్లో నూనె ఆరిపోయి.. చేతన పరిధుల్లో ఉపరితల ఎత్తుగడలతో.. ఉడికించిన దేహ పరిధులు.. చలన నిద్ర దేహాలపై మృత్యు గంటని పాతిపెట్టుకొన్న అడ్రస్లు దొరకక .. అప్పగించిన ఎర్ర చూపు చివరలో పగిలే విరూప నివ్వెర గేలాలతో కంటిని తోడి .. విసిగిన దేహ ద్రవాల ఆరిపోయిన కేలన మూర్తుల మధ్యనే దిగబడి.. తెలిసినతనపు చిహ్నాలకై వెదుక్కొంటూ… ముక్కలైన శరీరాల్ని.. నటనలని.. ఆకలిని.. అంటురోగాలని.. చర్మ పుండ్లనీ జోడించుకొంటూ…

తోరణి కొంత రైట్అప్ ఇలాంటిదే రాసిన .. అది కేవలం ఆవేశం తప్ప . ఇంకొంచం ఇన్ఫర్మేటివ్ గా ఉండాలని.. లెక్కలు,. ఒప్పందపు డాకుమెంట్స్.. సీనియర్ ఆఫీసర్స్ ఇన్వొల్వెమెంట్ ఎలా ఉందొ తెలుసుకోవాలని .. అంతవరకూ.. ఈ విషయం మీద ఇంకా డిటైల్స్ సేకరించడంలో మునిగిపోయింది.

కానీ అప్పుడే ఆమె కి .. ఈ శరణాలయాల పేరు మీద ..ఎలాంటి అక్రమాలు జరుగుతాయోననే విషయం తెలిసి.. ఆమె కొంత ఫోకస్ అటు పెట్టడం మొదలుపెట్టింది.

………………………..

చివరి నిమిషంలో భువన .. శుభమిని ఆ పడవలోకి రమ్మంది..

నిర్ణయానికి … ఆమె లోపల ఒక సంతాప ధ్వనిని కప్పెట్టలేని అలసటేదో ఊగుతుంది.. ఏదో నాలుగు రోజులు గడపడానికి వచ్చిన తనని.. ఇలా దీవిలోకి తీసుకెళ్లి లైఫ్ రిస్క్ లో ఎందుకు ఉంచాలని సత్య నివేశ్ అన్నా . ఇది సృష్టి రహస్యం..

మనం ఆవిడని వెదక లేదు.. సృష్టి ఆమె ని డైరెక్ట్ చేస్తుంది..

ఇదొక మహా నిర్ణయం సమూహంలో ఒంటరిగా దొరికిపోయిన అనుమాన ధృవాన్ని కూల్చే సంతాప మెలిక.. ఇంకేదో మనకి అర్ధం కానిది ఉంది..

కానీ ఇదంతా శుభమితో నేను మాట్లాడిన తరువాత మాత్రమే తాను రావాలంటున్నాను.

శుభమి ఒక   శబ్దం లేని తూఫాన్ ని మోస్తున్నట్లుగా ఉంది. వేల చూపుల మగతని దిద్దే కక్ష్యలతో నిలబడి ఉండిపోయిన హద్దులతో.. చేర్చి పెట్టిన చీకటి సాగుని దిద్దుబాటు చేయని కలతలతో.. కలబెట్టిన నాజూకు తనపు మత్తునే .. తలపడుతున్న నడకలతో.. మరో తెలియని విస్ఫోటనకి సిద్ధ పడటం ఆమె లో సత్యనివేశ్ కి   కనిపిస్తూనే ఉంది.. తోరణి ఏదో అనబోతే.. శుభమి వేపు చూసి.. పడవలోకి రమ్మన్నాడు.

 ఆమె అప్పటికే .. తర్వాత జరగబోయేది చూస్తుంది.. కానీ కాదనడం ఆమె వల్ల కావడం లేదు..

సత్యనివేశ్ లోపల ఏం ఉందో చదవడం ఆమె వల్ల కావడం లేదు.. అతనిలో ఏ రియాక్షన్ లేదు..రాక పోయిన వస్తుందన్న .. రెండూ ఒక్కటిగానే అతనిలో.. అలా ఎలా ఉండగలుగుతున్నాడో ఆమె ఊహకి అందడం లేదు.

ముందు .. శుభమితో ఆమె కి చాలాసేపు ఆర్గుమెంట్ జరిగింది..

లైఫ్ కి  మృత్యువుని మించిన మరో ప్రతిపత్తి ఏం ఉంది?

మృత్యువుకి మించి లేదు.. మృత్యువుకి చేరే లోపు చాలా ఉంది. నిస్సత్తు లేని ఉపేక్ష చలన మాత్రంగా .. కంటి తాడనతో పగిలిన గదిలో మోసుకొచ్చిన నడకని .. ఒక గాడిలో పెడుతూ.. ఎక్కి పోయిన కారణాలు .. మన ముందే ఎన్నోసార్లు ఓడిపోతాయి.

చలనశీల గర్భం లో ప్రేమ నిరాకరణ తట్టుకోగలవా?

నిరాకరణ అనడం లేదు.. అంతకు మించి .. అదే ఇప్పటి అనివార్యతని నమ్మినపుడు .. కనబడే దేహంగా పండే శ్వాసల సముదాయంలో ఊరేగే కంటిని .. నిప్పు రాజేసే చూపుతో.. మిగిలిన నిద్ర శిక్షణ అంతా మృత్యువు చుట్టూ తిరుగుతున్నప్పుడు..నేనూ ఆ శక్తి క్షేత్రంలోనే తిరుగుతున్నాగా? ఇంతకంటే ఏం కావాలి?

నాకు ఇంకేం జరుగుతుందో తెలియదని కాదు. ఐనా ఇంతకంటే సంతృప్తం ఇచ్చేది ఇంకేం ఉంటుంది?

విశ్వం అనుగ్రహించిన దారిలోంచి ఎందుకిలా తప్పుకొని రావడం?

పువ్వులు పరిచింది దారనుకొంటే ఎట్లా … ముల్లులకి .. రాళ్ళకీ సిద్ధంగా ఉండాలిగా?

ఇదొక దేహిత జన్మ .. దీనిని భద్రంగా పట్టుకొని ఉండాలని నేనను కోవడం లేదు.. కనిపించని చీకటిలోంచి.. వెదుక్కొంటూ వెళ్లడంలో మరో తెలియని తృప్తి మనలని వివశులని చేస్తుంది.

ఏం జరిగినా .. నువ్వనుకొన్నది జరగక పోయినా .. నీ ఊహకి అందనిది జరిగితే .. అదీ నీ కంటి ముందే.. ??

తట్టుకోవడానికి హద్దులు ఉంటాయిగా?

ఇప్పటి వరకు నడిచొచ్చిన లైఫ్ లో మాత్రం అదెక్కడా జరిగింది.. అలా జరిగి ఉంటె నేనిక్కడ ఉండనుగా? ప్రయత్నం మనది.. దీనిని నిర్ణయించే మహా దర్శన ఇంకేదో లోపల వెలుగుతో.. ఆ చీకటిని దాటి పైకి పొంగుతుంది..

ఆ కెరటాల నురుగుని చూస్తూ.. శ్వాసని కలిపేయడం కన్నా.. మరేదో ఉందని నేననుకోవడం లేదు.. ఈ క్షణంలో..

ప్రాణమే ఉంటుందో.. ఉండదో .. తెలియని ఈ నడక వెనక ఉండే నీ నమ్మకం .. లేదా ఆశ ఏంటి?

అవన్నీ ఏవీ లేవు.. వేర్లనీ ,, కొమ్మలనీ.. వదిలి పెట్టి.. పండి రాలిన ఆకు గాలిలో ఎగురుతున్నట్లు ఉంది .. ఇప్పటి నా స్థితి.. దీనిలో నేను కోరుకొన్నదీ ఉంది.. ఇప్పుడు అనుసరించడం మించి .. నేనేం ఆలోచించడం లేదు.

నువ్వు చూస్తున్నది.. నీకు తెలుస్తున్నది .. ఒకటే అనుకొంటున్నావా?

లేదు.. ఇంకేదో తెలియాలని తెలుస్తూనే ఉంది. అలాని మీరేం నానుంచి దాచి పెడుతున్నారని నేననుకోవడం లేదు.. చెప్పాల్సిన టైం కోసం చూస్తున్నారు.

గర్భపు వర్తమానంలో aborted నిద్ర సాయాలని .. ఏ కంప్లైంట్ లేకున్నా మోయగలవా?

అది నా నమ్మకం .. రేపు మాత్రమే అది నిర్ణయిస్తుంది.. ఒకవేళ అది నా వలన కాకపోతే.. మీకు ఏ ఇబ్బందీ కలగకుండానే .. నా దారి నేను చూసుకొంటాను. నా నిమిత్తం మీ ప్రవాహంలో కలవడం.. ఆనకట్టగా నేను మారడం కాదు.

భువన ప్రశ్నలని ఎంత తిప్పి తిప్పి అడిగిన .. ఆమె నిర్ణయంలో ఎంత బలమున్నది .. ఒక రకంగా పరీక్ష చేస్తూ ఉంది.. ఆమె లో ఏమాత్రమూ తొణికిసలు నిర్ణయంతో సంతృప్తి పొందింది.

ఇలా ఇంత పరీక్ష ఎందుకనేది.. ఆ దీవికి వెళ్ళాక ఆమె కి తెల్సింది.

 కానీ శుభమిని  వేరే నిర్ణయం లోకి తీసుకు రావడం ఆమెకి సాధ్యం కాలేదు.

శుభమి .. అన్నింటికీ సిద్ధమయ్యే ఈ మాట చెబుతుందని.. ఆ ఆత్మ లోపలి చూసి తెల్సుకోగలిగింది..

అతని ఎటూ ఏదీ చెప్పలేని.. జరగాల్సింది ఆపలేని .. ఓ నిస్సహాయతలో .. కాదనేలా సత్యనివేశ్ ఎంత మాత్రమూ లేడు.

నిరాకార విశ్వ స్థలం లో పడి కొట్టుకుపోతున్న నిద్ర వివశాల తంత్రీలని తెంచి.. కాళ్ళు జరుపుకున్న విపత్తు చివరలో నిలబడి కేకలని జోడించి.. కలబడే స్మర ఆహుతిని అమర్చుకొన్న చలన మాత్రపు రంగుని అరగదీసి.. రెండో పక్క లేని .. తీర్పు లౌలయంలో తీరిక లేని మృత్యు వర్తమానం .. పుప్పొడి రాలిన అడుగులుగా మారి .. మీదకి దూకే గాలిలో ఎదురుపోతూ… అక్కడే విపత్తు లేని క్షమాల ముడిని సరిచేసి బిగిస్తారు.

………………………………..

మహా స్తబ్దత వెనక నిండిపోయిన మరణ రాత్రుల కల్లోలం .. కన్నుని గుచ్చి పోయిన దేహ స్థితిని మోసుకొని.. విళయ గతికి చుట్టేసిన చలన మాత్రంలో కరిగి .. ఉండిపోయిన రుణ ముఖాలనీ .. తెల్లగా పాలిపోయిన శరీర జావరణలో కనబడే … కనబడని.. అంచనాల మధ్యనే చల్లారి పోయిన కణతలు మధ్య చేరగిలిన పునాదులు..

దీవిని చేరుకొన్నారు ..

 అక్కడున్న సెటప్ చూసి .. వాళ్లు ఒక్కసారిగా ఆశ్చర్యానికి గురయ్యారు.

సన్నాహత మహా మాయ .. ఇలా ఎలా సాధ్య మనేలా .. ఏ రాజ్యపు సపోర్ట్ లేకుండానే .. కేవలం సామాన్యులు నడుపుతున్న ఒక సమాంతర అధునాతన వ్యవస్థ … చాలా ఖచ్చిత మైన అంకిత భావం.. నియమబద్ధ దిన చర్య.. మరో ఎంటర్టైన్మెంట్ లేని యవ్వనం.. ఆ అడివిలో తగలబడుతూ.. ఒక మహా రక్షణ సంకేతంతో జోడించుకోలేని.. తాడనని సరిచెయ్యక ముందే .. గ్రహణ వాకిలో కూలిన పెద్ద అడుగుల సంతాప ప్రదక్షిణ మూర్తుల కైవారాల అరుపు..

విధీక్షణ కన్నులోకి జారి .. ఆలోచన మగ్గిన ఒగిరింపులో పడి కొట్టుకుపోతూ.. విహీత తక్షణ తీర్ధంలో దాహం లేని .. నిరోధ గమన పోలికని తప్పించి.. కనబడే నిద్ర దేహాల కమురు వాసన.. మృత్యువుని పక్కాగా తిప్పుతూ.. వెనక నల్ల నవ్వుని ఉరి తీసి .. రెండో క్షణం లో ఎండిపోయిన నీటి ముఖం గడువుని అడిగి.. కొంచెం బిగించిన నడకతో.. ఇరుకున పడిన చలన మూర్తికి చేర్చిన  గొడుగుల వీధి.  

అది కేవలం ప్రమాదకర మనేది.. చాలా వరకు నిజం కాదు.. అక్కడ అప్పటికి రెండు ఏళ్లుగా జరుగుతున్న ఆక్టివిటీ వేరే ఉంది. దశాబ్దాల యుద్ధంలో .. ఛిద్రమైన సామాన్యులకి .. సాయం అందించే Project లో భాగంగా అక్కడ అనేక ఆక్టివిటీస్ జరుగుతూ ఉంటాయి.

ఆయాసపు ఊపిరిలో అడివి వాళ్లకి .. సన్నాహా రక్షా నిధిని తవ్వుకొనే శాశ్వత నెలవు.. అక్కడ వాళ్లకి అన్ని దొరికినట్లు ఉంటాయి.. రుజువులేని నిద్ర రీతులని పోతపోసుకొన్న వేడిమి కంటైనర్లో .. తమ పాదరస చిత్రాల ఒడంబడికని మోసి.. అద్ది తీసిన కాటుక గుజ్జుల అంతలో పడి .. కొత్త చోటుని విసుగుతో చూసినా .. అంతలోనే కలిసిపోతారు.. స్నానమైనా.. తింటున్న .. నిద్ర పోతున్నా .. జ్వరంతో మంచం లో జోగుతున్న .. వాళ్ళ అలెర్ట్ అంతా .. వాళ్ళ బిగించిన కంటి చూపులోని పదునుతో ఎక్కుపెట్టే విషయం మాత్రం.. ఏ చిన్ని సమాచారం వచ్చిన .. వివిధ ప్రాసెసర్ ద్వారా బాధితులకి చేర్చడమే ..

పవర్ఫుల్ సాటిలైట్ నెట్ వర్క్.. fully adopted  నెట్ వర్క్ సిస్టం తో రెండు కంటైనర్లులో .. 20  మంది youngsters  అక్కడ ఇవన్నీ చేస్తూ ఉంటారు.. దీనికి కావాల్సిన fund  ఆమె అనేక social activity సంస్ఠల నుంచి సేకరించి.. వాళ్లకి ప్రోగ్రెస్ updates సీక్రెట్ routing ద్వారా పంపిస్తుంది..

వాళ్లు ఏమాత్రం డీలా పడినా .. లేదా ఓ ఎటాక్ నుంచి రక్షించడంలో ఓడిపోయినా .. లేదా అనుకోని గొడవ వాళ్లలో వాళ్ళకి వచ్చిన.. లేదా వాళ్ళ పర్సనల్ విషయాలు గుర్తొచ్చి డల్ ఐపోయినా .. ఆమె వాళ్ళకి ఓ డైనమిజం ఎక్కించే టానిక్.. ఎంతో గౌరవం .. ఇష్టం./.. ఆమె థాట్ ప్రాసెస్ చాలా ఫాస్ట్.. అండ్ ప్రాక్టికల్.. ఆమె బయట ఉన్న .. వాళ్ళు .. పైకి ఫజ్ర్ లా కనిపించే ఓ ఇన్స్ట్రుమెంట్ వాడతారు.. దానితో ఆమె సంకేతం అందుకొని .. ఇమ్మీడియేట్ గా వెళ్ళుతుంది.

అక్కడ వాళ్లకి తిండి అంతంత మాత్రమే .. కూరగాయలు అవీ పండిస్తారు.. Fruits  అడివి నుంచే.. గోధుమలు.. రైస్ బయట నుంచి కొంటారు. మెడికల్ అంతా భువనే చూసుకొంటుంది. వాళ్ళు దీనికి డేడికేటే ఐపోయిన వాళ్ళు .. ఒకరకంగా యుద్ధం వలన ఫామిలీస్ నాశనం ఐనవాళ్ల సంతతి… అక్కడ కమ్మేసి ఉన్న ఓ అనూహ్య శక్తి .. వాళ్ళని తప్పు చేయడానికి అవకాశమే ఇవ్వదు..

ఆ అడివి అంతా తిరిగి చూపించి .. ఆమె అక్కడ జరిగే అన్ని కార్య కలాపాలు గురించి చెప్పింది..

ఓ సూపర్ పవర్ capitalist  కంట్రీ  నుంచి.. యుద్ధం .. శరణార్థులు.. ఆయుధ వ్యాపారం గురించిన  విషయాలు ఎలా డీకోడ్ చేసి.. అక్కడి వారికి ముందే సమాచారం అందించి ఎవాక్యూలేషన్ ప్లాన్ అప్లై అయ్యేలా చేస్తుంది.. అక్కడ పవర్ఫుల్ జామర్లు … మరి ఏ  sophisticated టెక్నాలజీ ఆ లొకేషన్ ని క్రాక్ చెయ్య నివ్వదు. పవర్ అంతా సోలార్ మీదే ఆధారపడిన .. అదొక చిత్రమైన డిజైన్తో ఉండటంతో.. అడివిలో చెట్లతో కలిసిపోతుంది.. ఇంకేదైనా ఎమర్జెన్సీ వస్తే.. కొంచెం దూరం లో ఓ గుహ లోంచి.. అండర్ గ్రౌండ్ బంకర్ కి వెళ్లే దారి ఉంది..అక్కడ వాళ్ళు తల దాచుకొంటారు..

మృత్యువులా ఆముఖంలో పడి .. తొందరలేని దేహ సిగస్సుని దువ్వి.. కాటుక కంటిని నులిమిన శ్వాసితా రక్షా మంధనలో పడి కొట్టుకు పోతున్న గుర్తులని వేటాడుతూ.. కదిలే శరీర గ్రహణాలు కబురుని మార్చి .. పోతపోసుకొన్న నిరాట గుంజల అలవాలపు పట్టులో కుడి ఎడమ రెతులని దాటి.. పైకి చేర్చుకొన్న నిద్ర మూర్తుల బుజాలని కాటు వేసిన ఒడ్డులో .. కెరటాలని పక్క దారి పట్టిస్తూ..

కథలు విసిగిన యుద్ధంలో దేహ బిగువుని …ఏకం చేసిన సన్నాహాల ముద్రని చెరిపి.. పట్టుతప్పిన చూపు సగంలోకి  కంటిని తోసి .. ఇక మొత్తమూ.. కానీ లెక్కలు తెలియని సగము అరగ దీసిన శ్వాస సాగుతో .. పిండి రాల్చుకొన్న దేహ జ్ఞానత మోసుకొన్న నెలలు..

 ఆమె వాళ్ళ సేవల టైం కూడా .. ఫ్రీజ్ చేసే ఉంచింది.. ఐదేళ్ళని.. ఆ తర్వాత మరో బ్యాచ్.. వీళ్ళు.. మామూలు ప్రపంచంలోకి వెళ్లి పని చేసుకొంటూ ..ఏదైనా అవసరమైన హెల్ప్ చేస్తారు. అదీ ఎక్కువ రిస్క్ లేని పనులు మాత్రమే..

అక్కడ ఉండే సామాన్యులు .. స్త్రీ .. పిల్లలు .. ఎన్ని లక్షల మంది బలయ్యారోననే లెక్కలు.. చూసి. తోరణికి అప్పుడప్పుడే అర్ధమౌతూ ఉంది.. మీడియా లెక్కలకి.. అసలు జరిగే చావులకి మధ్య ఉన్న తేడా.. ఆ లెక్కలు చూసి ఆమె తీవ్రమైన బాధకి గురైయ్యంది.. ఎక్కువ మందిని ముందుగానే హోస్టేజ్స్ కి చేర్చడంలో   .. ఇంతకంటే బలమైన చర్యలు ఏమీ తీసుకోలేమా? అని.. భువన.. లైవ్ చూపించింది.. ఎంతమంది … స్వచ్ఛంధ representatives ఈ పని కోసం .. అక్కడ యుద్ధ క్షేత్రంలో ఉన్నారో.. అప్పటి వరకు ఎంతమంది చనిపోయారన్న వివరాలు చూపించినపుడు.. ఆమె తీవ్రంగా కదిలిపోయినా .. లోపల నుంచి ఆమె ఇంకేదైనా బలమైనది చేయాల్సిందే అనే మాట కలవరిస్తుంది..

సత్యనివేశ్ … అదే టైం కి అదే మాటనే అన్నాడు. ఆమె కూడా … శుభమి వేపు చూసి …ఇంకేం చేద్దాం .. అందరూ ఆలోచించండి .. అంది.  .తోరణి.. తాను చేస్తున్నది ఏమీ లేదని.. వాళ్ళత్యాగాల ముందని అర్ధం చేసుకొంటుంది.

సమర్ప సంసిద్దాలు.. కనబడని జోడింపులతో కదిలే నిద్ర బిగువులా శూన్య సంధిని మోసే దేహకనుమల్లో వేలాడే నిద్ర యుగాలని కమ్మేసే మృత్యు సంయోగ శరీరాలుగా ఓడిపోయి .. తలదాపు లేని ఉమ్మడి రక్షా సముదాయంలో పడి .. నిలదొక్కుకోలేని నిశిత దండన మూర్తుల కైపుని బిగదీసిన కదలికనే .. హద్దులలోకి చేర్చి.. చెమరించిన డేగ చూపుతో.. మాంస నిధుల్ని తవ్వి .. నమిలేసి.. ఎముకల్ని ఊసాక .. కొరికేసిన చలువ చాలామాల్లో పుండు పడిన గొంతుని కూరి… నన్నా ఆ హద్దుల్ని నుంచి తరిమి.. నిరాహానా గతి వీధులని కాల్చి.. పోగులు పడ్డ కథా నిద్రలన్నీ పెల్లగించి.. ఇంకిపోయిన నిస్సత్తు మెలికని ..సరి చెయ్యలేక చావుని ఊలపెట్టి చెవిలో దూర్చి.. వాళ్ళు ఎత్తి పోసిన కాంక్రీట్ ముద్దలని దున్ని.. సమాధులని సరిచేసి.. కనబడని అరుపుని చీకటిలోకి పిండి.. ఇది ఎప్పటికీ ఐపోయేదే కాదు.. మొత్తం రాజ్యం.. భూమీ .. మనిషీ .. రెండూ కనిపించకుండా మింగేసే వరకు…

……………………………

ఆ అడివి వాళ్ళని ఏళ్లగా రక్షణ ఇసున్న మాంత్రిక అది మాయ అంతా భువన కనుసన్నల్లో .. ఆమె నడిపినట్లుగా నడుస్తుందా అనిపిస్తుంది.

ఎలా జరుగుతుందనే దానిలో .. వాళ్లకి ఏమాత్రం అవగాహనకి అందలేదు.. మొత్తం అడివి ఆమె చెప్పుచేతల్లో ఉందా ? అనిపిస్తుంది.. విషపు పాములు అక్కక్కడే తిరిగిన .. ఆ కంటైనర్లు .. ఆ చుట్టూ ప్రాంతపు లోపలి రావు.. క్రూర మృగాలైనా అంతే .. ఆ చుట్టూ ఒక రౌండ్ వేసి వెళ్లిపోతాయి.. ఒకోసారి వానకి ముందు .. నెమలి గుంపులు వచ్చి డాన్స్ చేసి వెళ్లతాయి.. ఏ మాత్రం పాముల్ని చూసి.. యుద్ధానికి పోవు.. అక్కడ అన్ని అందమే.. స్నానాలు .. నదిలో.. దానికై చిన్న రేవుల కట్టుకున్నారు.. వంట చెయ్యడమూ చాలా ముచ్చటగా ఉంటుంది.. ఆ అడివిలో .. మరేం ఆలోచించకుండా .. ఎప్పుడైనా వాళ్ళు వాక్ చేసుకొని వస్తారు.

కానీ ఈ మధ్య వాళ్ళకి తీరిక ఉండటం లేదు.. ఇజ్రాయిల్ invent  చేసిన కొన్ని ఆయుధాల దాడిని .. ముందే ఐడెంటిఫై చేయడం కష్టంగా ఉంది.. అక్కడున్న వాళ్ళు .. ఇచ్చిన కొంత టెక్నికల్ డేటా .. ఇంకా డీకోడ్ కావడం లేదు… ఈ డేటా పంపడంలో ఇద్దరూ తమ ప్రాణాలు వదిలేశారు.. వీళ్ళకి అదే బాధ.. ఆ ఇన్ఫోర్మషన్స్ సరిగా use చేసుకోకపోతే .. వాళ్ళ త్యాగాలకు అర్ధం లేదు..

అదొక స్క్రిప్ట్ కోడ్.. ఓ అగ్ర రాజ్యం .. శాంతి ఒప్పంద ప్రయత్నం చేస్తున్నాని ప్రపంచానికి ప్రకటించాక జరిగిన సంభాషణ .. మళ్ళీ ఇంకొన్ని ఆయుధాల వివరాలు అందులో ఉన్నాయి.

వాటి డీ -కోడింగ్కి  వాళ్ళు .. పగలూ .. రాత్రి తేడా లేకుండా కష్ట పడుతున్నారు.. కానీ మొత్తం డేటా ని .. మరో హార్డ్ సర్వర్ లో స్టోర్ చేసి .. మరో కాపీ థియో కుస్తీ పడుతున్నారు.. రెండుసార్లు మొత్తం క్రాష్ ఐ .. సర్వర్ కూడా డౌన్ ఐపోయింది.. వాళ్లు మొత్తం షట్ డౌన్ చేశారు.. లేదంటే అది.. అగ్ర రాజ్యపు అలెర్ట్ కి వెళ్లే ప్రమాదం ఉంది.. మరో పార్లల్ లైన్ ఓపెన్ చేసి.. మళ్ళీ వాళ్ళు శ్రమ మొదలుపెట్టారు. భువన తన వంతు ఐడియాస్ని ఇస్తుంది.. కానీ ఈ విషయం succeed ఐనా .. దాని వెనక అగ్ర రాజ్యపు ఎత్తుగడ వాళ్లకి అర్ధమై.. ఒక రకంగా షాక్ లోకి వెళ్లిపోయారు.

…………………….

శుభమి ఈ విషయంలో కొంత సబ్జెక్టు ఎక్స్పర్ట్ గా  ఉండడం తో వాళ్ళతో కలిసి పనిచేస్తుంది.. సత్యనివేశ్ .. పాలస్తీనాలో ఉన్న ఏజెంట్స్ తో అన్ని విషయాలు.. వర్చ్యువల్ రివ్యూస్ చేస్తున్నాడు.. అప్పుడే వాళ్ళు.. హమీద్ కథని.. అతను  ఉంటున్న శరణాలయం లో జరిగే ..హత్యాకాండని చూసి.. నోట మాట లేకుండా ఉండిపోతాడు.. వెంటనే వాళ్లకి … మిగతా శరణాలయాల్లోనో ఇలాగే ఉందా? తెలుసుకోమని రిక్వెస్ట్ చేస్తాడు.. వాళ్ళకి కొంత ఫండ్ ట్రాన్స్ఫర్ చేస్తాడు..

అప్పుడే వాళ్ళకి.. హమీద్ .. రామానుజం .. నెమళులు ఎలా తప్పించాయో.. ఆ వీడియో .. అందరి సిస్టంస్ హ్యాంగ్ అయిపోయి .. ఇదొక్క వీడియోనే ప్లే అవుతుంది. అంత పవర్ఫుల్ జామర్లు ఉన్న ఆ చోటులోకి.. ఇదెలా జరిగిందని.. వాళ్ళా సోర్స్ ఎంత క్రాక్ చేసి తెలుసుకోవాలన్నా వీలుకాదు.. ఏదో కొన్ని వందల శంఖాలు నది అడుగు నుంచి ఊదినట్లు వినిపిస్తుంది. భువన ,, ఇక మీరిది ఎలా వచ్చిందని తెలుసుకొనే ప్రయత్నం చేయవద్దు అంటుంది.

వాళ్ళు తప్పించుకొని.. అడివిలోకి రావడం.. ట్రక్ కాళీ పేలిపోవడం.. కొలను.. నెమళ్ళు అతను పాడుతుంటే .. చుట్టూ చేరడం అంత వరకే ఉంటుంది.

సృష్టి.. హమీద్ ని అంత జాగ్రత్తగా ప్రొటెక్ట్ చేసినపుడు.. మనం వాళ్ళని ట్రేస్ చేసి పట్టుకొని.. ఓ కొత్త లైఫ్ న్నీ provide చెయ్యకపోతే .. ఆ మూగ ప్రాణులు సృష్టించిన  అద్భుతానికి అర్ధమే లేదు.. అంటాడు..

ఈ మాటని అందరూ ఒప్పుకొంటారు.

కాదనలేని అయోమయం.. అంత  పెద్ద అడివిలో .. ఎంత విస్ఫోటనాలని దగ్గరగా చూడగలిగిన .. వాళ్ళ చలన గతిని అంచనా వేయడం అసాధ్యం ఐనా … కానీ కసి ఒకటి.. తీవ్ర ఒత్తిడితో పేరుకుపోయి ఉంది.

సృష్టి మాయా జావరణ కృతిలోని సంధి సూత్రపు వంచన.. ఎటు నుంచి ఎవరు చేరుకొని పొడిచి పోతారోనని  అటు ఐటీఓ చూసుకొని.. ఇదే నీ రక్షా కౌగాలి నమ్మించి.. అంతలోనే గోతు కోస్తూ… చలన మాయదపు రాశుల్లో పడి నలిగిపోతూ… శ్వాస భూజాలాని అలిసింప మత్తని.. దుఃఖ సరావలంలో నూర్చి పెట్టుకొన్న నిశ్చల మూరలతో కొలిచిన కైవారా యాజ్ఞతని దూరంలో ఉంచి.. గతించే ఊయట రాశుల కైపుని వడపోసే .. నిత్యా శిక్షా మధ్యస్థాలపై .. ఊరుకోక సలైపోతూ .. ఇదే నేననే మరో ముఖం దొరకక .. చావు పీల్చిన బయట చప్పుడుతో … గది మూసి.. కిటీకీలు తెరుచుకొని… దృశ్య ఖనిజాలని  తవ్వుకోనన్న నిస్పృహ అధికారంలో పడి.. లోతట్టు గమన మూర్ఛని  కుదుపుతూ… మరలా చెప్పుకొన్న శేష కెరటాల కత్తులని దింపేస్తూ… రుణ నికార్ష తీర్చిన నడకతో… అడివిలో తప్పిపోతూ…

…………………..

అప్పటికి రెండు రోజాలయింది.. సత్యనివేశ్ కనిపించక .. ఏదీ అర్ధం కానీ స్థితి.. కొన్ని మందన వనరుల చెలగాటంతో నిలబడే కలబడుతూ.. నీరు పట్టిన దేహ ఖనిజాల ముమ్మర మత్తుని ఎగదోసి .. కంట్లోకి చేర్చుకొన్న విశ్వ నిద్రని.. దుఃఖంలోకి తడిపి.. ఏం ఆలోచిస్తూ ఎటు వెళ్లిపోయాడో .. వాళ్ళకి అర్ధం కాలేదు.

ఎక్కడని వెదకాలి?

ఏదో తెలుస్తుంది.. అంతలోనే తెలియడం లేదు.. ఇక్కడ నుంచే నడిచి వెళ్లాడని అనిపిస్తుంది.. అంతలోనే అర్ధం కావడం లేదు. కంటికి దొరకని నిద్ర రొమ్ముని పీల్చే రాక్షస గొంతుని మరిగించి.. చలన నిషాదపు మునకల్లో పడి ఒడిని రాల్చుకొన్న శరీర గతిని రాల్చే ముఖాల ముద్రాలని పల్చన చేసే నీటి హోరుమిని కుదుపుతూ.. వర్ణత్రయ రక్త  కెరటాలని కప్పి.. ఇంకేం తెలియని సగం నడకని జోడించి.. కదిలే శ్వాసితా యుగాల నిప్పుని ఊదుకొంటూ.. నటనలని దులిపి కథలని కూర్చిన అడివిలో..

కావాలనే వదిలి వెళ్లడమా? మళ్ళీ ఆయనంతట ఆయనే వచ్చేస్తాడా?

కదలికల్ని జోడించి కలిపే యుగ ముడులని కుదిపి .. చెలగాటపు సవరణని దాటే కంటి మొదలులో పడి కొట్టుకు పోతున్న నిద్ర రాశుల బరువు కిందుగా .. చలన మంత్రపు సాయాలని కదిలించే అడుగుతో.. కొంచెం వాళ్లలో వాళ్ళు చెప్పుకొని … నీటి గడపలకి పేర్చిన గ్రహణ ముంపులని ..ముఖాలని .. కథ మార్చిన మరో పేజీలోని దృశ్య చిత్ర కదలికల్ని.. చెమర్చే చూపు చివర నేసిన చీకటి అవస్థలో పడి కలదొక్కుకొన్న మహా మర్మాల దేహ స్వేధం కనికరిస్తూ..  అదే చెప్పుకోవాలి .. కలబడే నడకలో మోసి  తెచ్చుకొన్న బరువుని కాల్చి  రెండు సార్లుగా చీలిపోయిన  రుణాల వీధి..

చాల అరిచారు.. అన్ని మూలలు వెదికారు.. అక్కడున్న చిన్న గుహలో ఓ బొమ్మ ఉంది.. బొగ్గుతో వేసి.. అతని సంతకం.. అది నెములుల గుంపు..

అతనికేదో దిశని చూపించడానికి తీసుకెళ్లాయని అనుమానం.. నమ్మకం .. రెండూ.. అందుకే .. ఇలా సంకేతం.. అతని మొబైల్ ఇక్కడే కంటైనర్లోనే ఉంది.

దానర్ధం ..ఎవరూ వెదకడానికి కష్టపడొద్దని .. రావలసినప్పుడు వస్తాననా?

తన ఉనికి ఏమాత్రమూ తెలియని చోటికి వెళాల్సి వచ్చి వెళ్లాడా?

ఆ డ్రాయింగ్ దాగ్గర ఇంకొన్ని బొమ్మలు ఉన్నాయి.. కానీ అవి ఏం convey  చేస్తున్నాయని అర్ధం కావడం లేదు. కానీ శుభమి .. ఏమాట్లాడకుండా చూసి అక్కడ నుంచి ముందే వెళ్లిపోయింది.

నిస్సిగ్గు తమకంతో ఎగిరే ఊపిరి రంగు మార్చుకొని.. సరాసరిగా ఉండిపోయిన కవ్వింతతో కదిలే నిర్మల గర్భంలో పడి కొట్టుకొని .. విసుగు రాల్చిన శరీర అవశేషాల కుట్రని కుదిపి .. కొంచెం అవకాశం చచ్చి పోయిన పునాదుల కిందుగా .. మోసుకొన్న విపరీత దుఃఖాల కంటి కుదుపుని వడపోశారు.

………………………….

రహస్యం ఎప్పుడూ నోరు తెరిచి మరవదు.. కదిలే నిద్ర కబురుని చెప్పుకొని .. దిశ తెలియని అయోమయంలో పడి స్పృహని దాటి .. రెండో చెమరింతని మెలిక పెట్టి.. కొంచెం దేహం చాటు చేసుకొని .. నటనలని దులుపుకొని.. చేరదీసుకొన్న నిద్ర తూగులపైనా ఉండిపోయిన నవ్వుతో .. కదిలే దృశ్య చిత్రపు గుబులుని మోసుకొని.. పక్కకి జరిగిన ఆధార మండలంలో పూడుకు పోయిన చలన పూర్ణం … అదే ఇంకేదో సరిచెయ్యని ఆందోళనని అప్పగించి..తనకి కనపడని.. తెరుచుకొని చూడలేని ఛాయా మెరుగులు దిద్దిన కదలికనే వడపోసి..

శుభమి ఎవరికీ తెలియకుండా .. ఆ రాత్రి మళ్ళీ ఆ గుహకి వచ్చింది..  ఆ డ్రాయింగ్ లో ఇంకేవో డీటెయిల్స్ .. సంకేత రూపం లో ఉన్నాయి.. ఆమె వాటిని నిదానించి చూస్తే .. ఒక దీపం …ఒక గర్భం.. బొడ్డు కనిపిస్తూ… అక్కడ కుంకుమ లాంటిదేదో కనిపించింది.. అక్కడే ఓ ధ్యాన ముద్రలో ఉన్న ఒక గీతల బొమ్మ .. ఆమె కి ఏదో అర్ధమైంది..

ఆ గోడ నుంచి కున్ముమని గీరి.. తన నుదుటన పెట్టుకొని.. సరిగ్గా ఆ దీపపు బొమ్మగా ఎదురుగా ధ్యానంలో కూర్చోగానే … ఆమెలో చెప్పలేని తన్మయత … ఘర్షణ … కన్నీరు.. భయం.. పిచ్చి దైర్యం.. కొన్ని కేకలు.. అంతలోనే నిండు గర్భతో ఉన్నట్లు భువన కనిపించి … ఆమె ఏదో దీపాన్ని ప్రసవించినట్లు… ఆమె ఓ రెండు గంటల తర్వాత కళ్ళు తెరిచింది..

ఎదురుగా ఓ నెమలి పించం విప్పి…

ఆమె నెమలి వేపు చూసింది… అదే అలాగే చూపు నిలిపి.. తిరిగి ముందుకు వెళ్తూ .. ఆమె వేపు వెనక్కి తిరిగి చూసింది.

శుభమి అనుసరించడం మొదలు పెట్టింది.. నది దగ్గరకి తీసుకొచ్చింది… అక్కడ ఒక చోట ఆగి కిందికి చూసింది.. అక్కడ సత్య నివేశ్ షూలు ఉన్నాయి.. నెమలి నది పైకి ఎగిరి మళ్ళీ వెనక్కి వచ్చి ఆమెలోకి చూసింది.

చిత్ర విన్యాసంలో కదిలే భయం ఎలా ఉన్నా .. ఏదో జరగబోతుందనే నమ్మకమూ .. అలానే భద్రం చేసుకొన్నా సమయ ముద్రలతో కంటికి దొరకని .. మహా శూన్య అమెరికాలని దాటి.. కొంచెం నిస్సత్తుగా మిగిలిన స్మర శక్తుల ఆలవాలపు సానుగడని మోసుకొని.. ఇంకేం తెలియని కదిలికని నింపుతూ.. అక్కడే ఉండిపోయిన గంటల హోరుని .. తడిపి రాల్చిన కాళ్ళని చేరదీసి.. ఎక్కడకి చేరమనో.. కొన్ని గుర్తులని కళ్ళలో నింపి..

మరో ఆలోచన లేకుండా ఆమె నదిలోకి దూకింది.

లోపలికి వెళుతూనే ఉంది.. అనేక నెమలి పింఛాలు… ఒక దారిలా ఏర్పడి ఆమెకి దారి చూపిస్తున్నాయి.. కింద ఓ పేటిక కనిపించింది.. దానిలోంచి నిండు వెలుగు.. ఆమె అతి కష్టం మీద దానిని తీర్చింది.. ధ్యాన ముద్రలో సత్య నివేశ్ .. ఎదురుగా ఓ పెద్ద దీపం..

శ్వాస తాండవాలని   భద్రపర్చిన నీటి సీసాలు.. ఉమ్మరించిన అసాధ్య ముమౌకాలతో కదిలే దేహ కథనపు.. బరువుని తోడుతూ.. కదలికనే ఆరబెట్టే సగం నేరం .. సగం ఊపిరిలోని రంగు పులిమిన సయుధ్య మామెరకంలో .. నిలదొక్కుకోలేని రాశుల గుట్టని కదిలించి .. పైకి చేర్చిన శబ్ద మండలంలో పేరుకు పోయిన చలన కాంక్ష ని కదిలించే సముదాయ సముద్ర విన్నింపులని కాల్చి .. కలవర నిశ్చింతలో ఊరేగే కథ .. మధ్యలో ఉండి ..

అతను కళ్ళు తెరిచి ఆమె వేపు చూసి.. వచ్చావా … నువ్వు సిద్ధమేనా ? అన్నాడు.

ఆమె తల ఊపింది..

 పరిణామాలు తీవ్రంగా ఉంటాయి … తెల్సుగా? అన్నాడు.

నేను సిద్ధమే అంది.

అతను  ఆ దీపాన్ని ..ఆమె గొంతు  దగ్గర పెట్టి తోసాడు.. అది ఆమె గొంతులోకి వెళ్లిపోయింది. తీవ్ర మైన మంట .. నొప్పితో అల్లాడి పోయింది… చాలా సేపు.. అతను ఆమెని కౌగలించుకొని గుక్కపెట్టి ఏడ్చాడు.. ఆమె నిమ్మళించింది.. బాధ అతని శరీరంలోకి చేరింది.. అతను ఏమాత్రం చలించకుండా మోస్తున్నాడు.

కాసేపటికి సర్దుకొంది..

ఇది సృష్టి రహస్యం  నీ లోపలే ఉండాలి .. అన్నాడు.. ఆమె తల ఊపింది. 

దీని వెనక ఇంకేవో కనెక్టివిటీ చర్యలు జరగాల్సి ఉంది.. మతి తప్పిన దేహ చమార్పు.. ఇంకిపోయిన శరీర కోతలని .. కాల్చి పెట్టుకొన్న .. సర్వ దీక్షలా ఉండిపోయిన కలయికని తుడిచేస్తూ .. కదిలే అలార తమకంలో ఊగే గ్రహణ ముంపునీ.. అక్కడే ఉండిపోయిన చలనాల గుట్టుని విప్పి .. కొంచెం తప్పుకొన్న ఆయాస సగంలో హోరెత్తే అనుగమనాల కొసలని పిండి.. దీప నివ్వెర ఏరివేతల కాళ్ళని తుడుచుకొని.. కన్ను చుట్టుకొన్న కలల ధూళి.

………………………..

ఏదో జరగడమనేది ఎప్పుడూ ఉండేదే .. ఎక్కడా ఆగక పోవడమనేది.. కొంచెం ఆసరా లేకుండా ఉసూరు మనే తవ్వకాలని సరి చేసి .. అక్కడే చేర్చి పెట్టుకొన్న నిండు కుండల ద్రవం పండుతూ.. సవరించే దేహ సూత్రం మళ్ళీ చెప్పుకొన్న ఖాళీలతో మోసుకొన్న కొండలు అక్కడ దిగబడి.. నదులు చప్పరించే .. కౌగిలి చాటున జోడించుకొన్న ఆనవాళ్ల ఒడ్డు మనలని .. ఇంకేం తెలుసనీ నిలదీస్తుంది.

ఇద్దరినీ చూసి వాళ్ళు ఆశ్చర్య పోయారు.. అతనే ఏదో వాళ్ళకి చెప్పాడు..

ఎలా .. ఏం జరిగిందనేది.. వాళ్ళ ఊహకి అందేది కాదు.. ఇంకేదీ ఎదురొచ్చి ఆగిపోదు. కదలని గడియారపు సవ్వడిని మోసుకొంటూ.. తాకిపోయిన నిజారాల ఋతువుని సర్ది చెప్పుకొని.. లోపలి చోటుని అడగక ముందే ..వంతెనని దాటి .. కొంత నిర్ణయం జరిగిన గంటలని దాటి.. మరిన్ని కళ్ళు లేవదీసుకొన్న మత్తుని ఊది.. అదే కనబడని చిహ్న ముడిని బిగించి కలవర పడతారు.

శుభమి కొంచెం అపస్మారకంగా ఉంది.. ఒక రోజంతా విశ్రాంతి కావాలని.. ఆమె ఓ కంటైనర్లో ఉంచి .. తలుపు బిగించారు. సత్య నివేశ్ చెప్పినట్లుగానే .. ఒక రోజుకల్లా ఆమె కోలుకొంది.. ముందులా కాకుండా ఆమె ముఖం ఇప్పుడూ చాలా వెలుగుతుంది.. ఆమె దేహమంతా తెలియని ఓ ప్రకాశం

అవిశ్రాంత నిద్ర బరువుతో..నీటి తమకం మూర్ఛనలు పోయే .. గతిని చేరదీసి .. నడకని చప్పరించే కథా సారం ..మోసుకు తిరిగే కంటి సొనలని కరిగించి.. ఊపిరికి దీపావర్ణం చేర్చిన దూరాల్లో .. ఉబికిన నిద్ర సాయుధుడి మృత్యువుని చప్పరిస్తూ.. కదిలే భద్ర సమూహ హాద్దుని చెరుపుకొని … తనలో తనగానే ఉండిపోయిన చలన సాయుజ్య అంపకాలని దాటి.. మృత్యువుని మించిన ఇంకేదో సత్య సాక్షాత్కారం .. ఉండీ లేకపోయినా ఆనవాళ్లని చెరిపి.. మరలా చెప్పుకొన్న నిశిత మూర్చనల పొందికని కడిగి.. ఏదో చెప్పుకోవాలని.. తెలుసుకోవాలని.. నడిపించుకోవాలనే నిషిద్ధ తల మునగాల దేహ గుంభన ముఖాలన్ని తాగి .. సొమ్మసిల్లిన శ్వాస దరువు కల్లోల నిమిత్తం దాటి .. కొంచెం అలసటని వడపోసి … అక్కడే పేటికని సర్దుకొంటారు.,

……………………

భువనకి.. శుభమికి ఒకేసారి అనుమానం వచ్చింది.. వాళ్ళు rescue చేసిన ఎంతమంది .. బాధితులు .. శరణాలయాల్లో క్షేమంగా ఉన్నారని.. ఇమ్మీడియేట్ అదే టాస్క్ టీంకి అప్పచెస్పారు.. వాళ్ళు తయారు చేసిన లిస్ట్ కవులై చేసి.. అక్కడ ఉండే అజెంట్స్తో ఎంక్వయిరీ మొదలు పెట్టారు. … అదే మరో రెండు రోజులకి.. ఓ 40 % పూర్తయింది .. కానీ రిజల్ట్స్ లో మిగిలిన వారు 10 % కూడా లేరని అర్ధమైంది.

వాళ్ళు చేస్తున్న ఈ పని వాళ్ళ .. ప్రయోజనం చాలా చిన్నదని అర్ధమైంది..

కానీ ఏం చేయాలనేది .. వాళ్ళకి ఎంతమాత్రమూ అవగాహనకి రావడం లేదు.

ఎక్కడో ఏదో అన్యాయం జరుగుతుంది.. అదీ ఏమాత్రం అర్ధం కావడం లేదు.. ఇలా తగ్గిపోవడం వెనక ఇంకేదో శక్తులు..బలమైన పాత్ర నిర్వహిస్తున్నాయి. ఒక రకంగా ,, ఇది ఏమాత్రం అర్ధం కానీ విషయం.. ఓ సంక్లిష్ట మోహ చలనలో ఉండిపోయిన దేహ నిర్యాణ గతి మాత్రంలో పడి నిలదొక్కుకోలేని .. తమక మండలంలో పడి కొట్టుకొనే ఊపిరికి .. తిరిగి పోయిన ద్రోహ క్షణంలో ఓలలాడుతూ.. ఇంకేం అనుకూలం లేని సాధన ముఖాలతో పోతపోసిన పోలికలని జోడిస్తూ .. కదిలే క్షణం మళ్ళీ ఓడిపోయి .. నిస్సంశయ క్రియల తీర్ధ రాశులని పేర్చుకొని.. ఇంకాస్త తెలియని మృత్యు ధర్మాలని .. సరిచేసుకొని ఉండిపోతుంది.

భువన అక్కడున్న ఏజెంట్స్ కి ముందు కూడా ఏ విషయం చెప్పినా .. దానిని ఎంక్వయిరీ చేయడానికి వెళ్లిన ఇద్దరూ ఏమయ్యారో ఇప్పటి వరకు తెలియలేదు.. వాళ్ళ పవర్ఫుల్ ఇంటర్నెట్ కాచింగ్ ఫోన్స్ కూడా కనెక్ట్ కావడం లేదు.. ఏదో జరుగుతుంది.. అదే అర్ధం కావడం లేదు.. ఇంకేవో అంతర్ యుద్ధాలు కూల్ గా జరిగిపోతున్నాయి. ఈ వెళ్లిన ఇద్దరు ఏమయ్యారో మిగతా వాళ్ళు కూడా ట్రేస్ చేయలేకపోయారు.

 ఈ రీసన్ వలెనే సత్యనివేశ్ ఇంకేదో వెదకడానికి వెళ్లాడా? అనిపించింది.అదే నిజమని.. తిరిగి వచ్చేస్తాడని నమ్మారు.. ఆ నమ్మకంతో ఎదురు చూడటం తప్ప మరో ఆలోచనకి అవకాశమే లేదు. 

చలన మరుపుని .. కలలో పండించి .. తగలబడుతున్న నిద్ర చుక్కానీని సరి చేసి కథలో వెలిగే రూప చిత్ర దర్శనాల కుదుపుని మోసపుచ్చి.. కనబడే దారుల్లో ఊరేగే చీకటి పడవల అలలని తెగ్గొట్టి.. అతికించుకొన్న దేహ మెరుగులు దిద్దిన తీరికని మూసేస్తూ.. ఇంకాస్త తెగువని దాటి .. మరింత చేర్చుకొన్న ముఖాల మధ్యనే క్రియా దీపం మూసుకున్న .. ఎత్తుగడలని తెగ్గొట్టి .. పలచని నవ్వుతో పారే కంటి ధారని సరి చెయ్యక ముందే  కూలబడిన కుర్చీల మధ్య తెగిపడిన ఒడంబడికగా దాటి పోయిన నిర్మాణ కృతులని జోడిస్తూ.. వినబడని రెప్పల మధ్య ఊగే రశ్మిని సరిచేస్తూ.. తెగ్గొట్టిన సమయ నీరులా గట్టుని తిరిగి కట్టనే లేరు. కొంతమంది ఖాళీలని మరెవరూ పూరించలేరు….

………………………

కల ఆత్మ గర్భంలో హోరు పెట్టే దేహ నిస్త్రాణ చలనపు ముట్టడిని తనే తీసుకొని.. నిబద్ధ ఆధారం లేని శ్వాస రుజువుని మూసేస్తూ… గమన ప్రభంలోని రంగుల జాడని దగ్గరకి తెచ్చుకొంటూ.. జ్ఞాన తమకపు ఆర్జిత మమేయ ముడిని బిగదీసే హెచ్చరికని చదివి.. విని.. చూసి.. మాట్లాడి..కదిలి.. చతికిలబడి .. నిద్ర గుర్రుని చప్పరించి.. విని చూడని కంటి పొడిని రాల్చి.. లోపల నుంచి లోపలి లాగి.. ఇంకేదో చెప్పాలని చూస్తుంది.

అది కనిపించదు అనుకొన్నప్పుడల్లా .. చూసిన దానినే లోపల ఉంచుకొని .. సరళ దర్శన కొసలని .. పిండి .. రాల్చి.. కొత్త గతిని సరిచేసి … అక్కడే చేరగిలబడ్డ అనుకూలతని రుద్ది.. మెట్లని పోతపోసుకొంటూ.. గదులని చేరతారు.

ఆ రాత్రి.. భువనకి వచ్చిన కల చాలా చిత్రమైనది వచ్చింది  . తనను ఆరోగ్యం బాగా లేకపోయినపుడు గుడిసెలో చూసుకొన్న ముసలావిడ.. ఏదో చిక్కని అడివిలో నడుస్తుంది.. ఆమె ఎదుట నెమలుల గుంపు.. అవి ఆమె ని వెనక్కి చూస్తూ.. కూడా రమ్మంట్లు తల ఊపుతూ నడుస్తున్నాయి..

కొంత దూరం వెళ్ళాక అదొక మహా లోయ.. చుట్టూ .. అంత ఎత్తు కొండలు.. పై నుంచి వాన కురుస్తూ .. కొంత ఎత్తుకి వచ్చాక .. కిందికి వాన పడటం లేదు..

ఆశ్చర్యంలోనూ అర్ధం కానీ వినికిడి శక్తి.. నమిలేస్తున్న విశ్వ రక్ష సమయాల అనుగమ సర్దుబాటుని చెక్కి.. చీకటి విరిచి పోయిన కదలికనే కడిగి.. శరీర వెక్కిళ్లు పట్టిన  ఒలికిపాటుని కొండల్లోకి దోపి.. బోర్లించిన కంటిలో.. లాక్కొని తీసిన అపాంగ ఎత్తుగడల ఒడలిపోతని సరి చేసి.. కొన్ని పంచిన అరచేతుల మధ్య

పరిశీలించి చూస్తే .. పైన గొడుగుల మాదిరిగా వాన గడ్డ  కడుతుంది.. ఒక పారదర్శక డోమ్ లా ఉంది.. దానిలో ఏడూ రంగులూ… అప్పుడు చూసిందామె … దానిపై.. సత్యనివేశ్ కూర్చొని ధ్యాన ముద్రలో ఉన్నాడు. ఆమె అలా చూస్తూ ఉండిపోయింది.

ఆ కలకి అర్ధమేంటో తెలియక పోయినా … ఆమె ముసలావిడని కలవాలనుకొంది.. ఆమె వెళ్ళడానికి సిద్ధమైతే.. శుభమి తనూ వస్తానంది.

సత్యనివేశ్ కి చెప్పి బయలుదేరిన .. అతను .. ఊ అనే అనలేదు.. అడ్డమూ పడలేదు.. అతను తిరిగి వచ్చిన దగ్గర నుంచి అలానే ఉన్నాడు.

ఏదో కలలోంచి చూసి మాట్లాడ్తున్న వాడిలానే ఉన్నాడు..

ఉండీ .. లేకపోవడం తో ఉండే కలయిక సృష్టితో.. నవ్వుతున్నట్లు ఉన్నాడు.. కానీ ఏదో అనాహత దుఃఖం విని కృంగిపోతున్న వాడిలా ఉన్నాడు.

ఒక పెద్ద సమస్యని లాక్కుపోతున్న వాడిలా ఉన్నాడు.. కదలిక లేని నడకని వడపోసి .. మాయంలో ఇరుక్కుపోయిన వాడిలా ఉన్నాడు.

భయం తెలియని రెండు నిర్ణయాలని పట్టుకొని ఆ దూరంలోంచి .. పరుగుతో ఆయాసపడిన మృత్యు చిరునామాలో .. మూల మలుపులో కాల్చిన చితి బొంగరాల వెలుగు నులిమిన దేహపు వేడి పండిన కుంపటిలా ఉన్నాడు.

స్పష్టంగానే ఉన్నాడు.. కానీ ఆ స్పష్టత లౌకిక రాజీలకి సంబంధించి .. అనిపించడం లేదు. నిశేషా భాగంలోని సగం కోసి తెచ్చుకొన్న ఊపిరిని .. ఇంకా పక్కనే ఉంచి.. లోపలి రావడానికి ఒప్పుకోనివాడిలా ఉన్నాడు.

కథలోని కలలా .. కలలు దలపరించిన దృశ్య చిత్రపు కదలికలు వెలిసిపోయిన వాడిలా ఉన్నాడు. శ్వాస నిర్గమయ మంత్ర నిధులా ఉన్నాడు.

ఇద్దరూ కలిపి.. బస్తి చేరుకొన్నారు .. వాళ్ళ చిన్న పడవపై..

నిర్ధా  కలతని  మెలిక పెడుతూ తిరిగి చేరడం.. అంతా అక్కడే ఉంది.. చెమ్మరించే దేహ పూర్వాల కునుకుతో చల్లారిన శ్వాస దిగులుతో .. పట్టు పట్టి కోసిన గుర్తులని తిరిగి అతికినపుడు… పోగొట్టుకొన్నవన్నీ తిరిగి చేరతాయా ? అంతా ముందులానే ఉండబోతుందా?

ఏది తెలిసినట్లుగా ఉందో .. అది కలకలం పట్టుకొన్న శేషభూమి దూరాన్ని వడపోసి .. కంట్లో నలతని సరిచేసే అడుగుతో.. ఎవరో ఎదురొస్తారా?

మళ్ళీ  ఉండిపొమ్మని అడిగి … రెండో ముఖంతో దిగబడి అరుస్తారా?

ఆమెని తిరిగి చూసి .. బస్తీ అంతా తిరిగి ఉత్త్సహం తో నిండి పోయింది.. అందరూ పలకరిస్తూనే ఉన్నారు.. సుద్దెంగా ఊరు వెళ్లాల్సి వచ్చిందని.. ఇక నుంచి .. రోజూ రాలేకపోయినా .. నెలలో రెండు రోజులు వచ్చి .. అందరకీ వైద్యం చేసి వెళ్తానని చెప్పి.. తన గుడిసెలో అపస్మారకం లో పడి ఉన్న ముసలావిడ దగ్గర మంచెం కూర్చొంది..

అచేతనమూ .. చేతన ద్రవం చిలికించిన నల్ల శ్వాసల గాజు పరదా కిందుగా .. కొంచెం వడపోసి వెళ్లిన చేతులతో  గొంతు పిసుకుతూ.. నిశ్చలంగా ఉంచిపోయిన రాత్రిని ఎదురు శ్వాసలో నింపి.. పై ఎత్తు దోసిలిని ఉనికికి చుట్టిన పొగల మల్లికని అల్లిన చేతులతో .. స్పర్శ మోసిన అమంగళ హోరు నిండుగా కదిలే చూపుకి లాల పోస్తూ..  శుభమి ఆమె చేతికి ఇచ్చిన ఆయిల్ని అరికాళ్ళకి రాస్తుంది..

కొంతమంది వచ్చారు.. వాళ్ళని చూసి . వాళ్ళ బాధలు.. పిచ్చి నమ్మకాలు.. వెన్ను నలిగినా భయాలు.. రెప్ప నులిమిన మాటలు.. వణుకుతున్న శ్వాసలోని పొడి బారిన దగ్గు.. నీరు పీల్చిన ఊపిరి తిత్తుల్లో .. సగం కూలిన వంతెన బురుజులు.. అన్నీ ఓపికగా విని.. కొన్ని సమాదానాలు చెప్పి. ఆయిల్స్ ఇచ్చి పంపించి.. ముసలావిడ తల నిమిరింది.  కొంచెం కోలుకొన్నట్లయింది..

ప్రత్యేక మైన పొడితో జావ కాచి .. కొంచెం పట్టించింది.. ఆమె చేతులు  కదలడం  మొదలు పెట్టి.. భువన చేతిని గట్టిగా పట్టుకొంది..

ఆమె నేను ఇక్కడే ఉన్నన్నట్లుగా .. మెత్తగా ఆ చేతిని నొక్కింది.

తీగలు ఒరిగి.. కెరటాలు అందిపుచ్చుకొన్న తేనె గిన్నిని జుర్రుతూ.. బరువెక్కిన దేహ గతిని ప్రవాహంలో ఉంచి..చలన అంశ బొట్టు పెట్టుకొన్న గాలి మలుపుల రేవులో .. ఉమ్మరించిన నెలల గడువుని సాగదీసి.. మళ్ళీ చూస్తూ…నువ్వెళ్ళవుగా  అన్నట్లుగా పట్టు బిగించి..

కాసేపు చాల లోపల నుంచి.. స్పష్టం కానీ ఏవో కలవరింతలు పడింది. మళ్ళీ జావ పట్టబోతే తాగలేదు.

అర్ధరాత్రి .. ఇద్దరూ అక్కడే అలానే కూర్ చొన్న చోటే నిద్ర పోయారు.

కలతని కాపలా కాస్తున్న శూన్య ద్రవ బీకరులో … గిలకొట్టిన చేతుల ఖాళీలని ముంచే చేతి మారాలని పేనిన కదలికనే జోడించే కన్నుతో.. వడపోసిన వికార వెన్ను గాలిని చిలికే కొంచెం ఒడ్డుకి ముందు.. లోపలి చెమ్మని తడి చేసి కలిపి పెట్టుకొన్న దేహ కలికాలంలో ఇంకేదో హెచ్చరికని అడగక ముందే..

ఇద్దరకీ ఒకేసారి .. తెల్లవారుజామున మెలుకువ వచ్చింది..ఉలిక్కిపడి లేచి.. మంచం మీద ముసలావిడ కనిపించక పోయే సరికి కంగారు పడ్డారు. బయట చుట్టూ చూసారు..

పెరటిలో ఆమె పడి ఉంది.. ఆ పక్కనే .. పెద్ద గొయ్యి.. ఆమె తవ్వినట్లుగా చేతులకి మట్టి.. గునపం .. పార పడివున్నాయి..  ఆ గోతి పక్కనే ఓ చెక్క పడవ  మట్టిలో ఏళ్ళగా పాతుకుపోయి ఉంది. చీకిపోయినట్లుగా ఉంది. చిత్రమైన గంధ పరిమళంతో ….

ఇద్దరూ ఒకరి ఒకరు చూసుకొన్నారు.

కొంచం దూరంలో అప్పుడే వచ్చిన సత్యనివేశ్ కూర్చొని.. వాళ్ళని చూసి.. అతను దీక్షగా .. ఆమె తవ్విన గొయ్యిని.. ఆ పడవని చూస్తూ  ఉన్నాడు

మన అంత్య క్రియల పని మొదలుపెట్టాలి .. అన్నాడు..

చివర క్రియా వ్యాక్యం ఎవర్నీ చదవడానికి వదిలి పెట్టదు.. వదిలిన అది మనకి తెల్సిన భాష కాదు.. ఎవరి అంచనాలకి అందకా ముందే వాన గొడుగు కుమ్మరించిన దేహ నిడివిని చుట్టి.. ఇంతే నీ వాటా … అని దూరం జరిగిన నిశ్శ్రేయా సముదాయంలో అడుగుల అడితిని చిత్రిక పడుతూ.. విరుద్ధ సంధి ఏకంలో తిరిగి.. నెల విడుపుల పొడుగు చక్రం సుడిలో ఇరుక్కొని.. మరో సమయ చేరికతో   సగపు నిడివిని ఏమార్చి .. రెండు ముఖాల ఇంటిని కాపలా పెట్టుకున్నా.. అంతా ఏదీ ఇక ముందులా  నిలవదని చెప్పుకొంటూ.. ఎవరో బుగ్గలు నొక్కుకొంటారు. ముక్కు చీదుతారు,,, గొంతు అరగదీస్తారు…..

అతను దీక్షగా .. ఆమె తవ్విన గొయ్యిని.. ఆ పడవని చూస్తూ ఉన్నాడు.

ఏదో అందుతుంది.. అందిన దానిమీద నమ్మకం.. ఇష్టం అంతంత మాత్రమే .. కదిలే దేహ నిర్మాణ రాశులని సరి చేసి.. ఊపిరి చుట్టూ కలబోసినా నటనలని వదిలించుకొని … అటు చీకట్లో లేబరో నిలబడే .. బొమ్మ గీస్తున్నారు.. ఆ బొమ్మ మాట్లాడుతుంది .. ఆ గిడని వదిలి పెట్టి మన వెనక నడుచుకొస్తుంది.. రెప్పని నానబెట్టి.. బొడ్డులో పోసుకున్న గాలుల వరదని సర్ది పెట్టి.. దీవి మద్యం లో రహస్య సాయుజ్య గమనంలో .. ఇంకేదో మెలిక .. ఉందో.. లేదో.. ఉంటే మాత్రం ఆ తాళం తెర్చుకొనేదెలా ?

ఉనికికి పరమ లక్ష్యం .. తిరిగి వెళ్ళినప్పుడు .. వాళ్ళు గుర్తు పట్టడం … ఆగకుండా ఏదోకటి మన కోసం చెప్పడమా?

గడిపిన సమయాల నుంచి .. ఏంటి మనం వెనక్కి తెచ్చుకోవాలి?

ఇదంతా ఎటు మసకబారి మనలని ఎక్కడ వదిలిపెడుతుంది.. ?

సెక్యూర్డ్ కానీ .. ఈ లైఫ్ కి .. ultimate secrete  ఏదై ఉంటుంది.. ఒక ముద్రని వదిలి వెళ్లిన ఒకానొక తమక ఛాయామాల నివ్వెరపాటుని.. ఉమ్మరించిన గగుర్పు నిత్సర మూర్తిని .. కలబడే నిద్ర గింతుల బొంగురు మూలకాలతో చెక్కిన మాటలని..

చల్లబారిన పంతాలు పెద్ద వీధి తంతులో ఊరేగే .. చీకటి కొరివిని బలంగా ఊది.. నిప్పు కుండలు సిద్ధం చేసిన ఇంటి బయట .. పట్టి తెచ్చుకొన్న పూల మొక్క పక్క తడిపిన గుర్రుతో.. సలిమిన నిరాధార సంపదని  ఈడ్చుకొని.. ఈడ్చుకొని… వెన్ను నొప్పితో వదిలేసి.. పోటుపెట్టే అనుసన్న సిగ్మతలని జోడించి ..  ఆపై నుంచి వేరు చేసిన చీకటి వేదికపై నటనలని కప్పుతూ.. హద్దు తెలియని .. శ్వాస భిక్షని ఇంకెవరూ ఇవ్వలేక… తడిపిన కాళ్ళని తుడుస్తూ.. కళ్ళకి వెన్నముద్దని రాస్తూ..

అంతే సమయ భద్రతకి అలవాటు లేని విశ్వపు మంత్ర తీరుని సాగదీసి.. మరింత మార్చుకున్న విశ్వ రక్షలోని .. నాజూకూ.. మంతనాల కైమోడ్పు పేర్చిన విగ్రహాలతో కుదురు లేని చలన కలయికనే దగ్గర చేసుకొన్నా చిక్కని శ్వాస ..

పట్టుకోలేక పోయిన జాతర మధ్యలో .. బలిగా వదిలిన శ్వాస.

భువన కంగారుగా .. ముసలావిడ ఒంటిని తాకగానే .. గుక్కపెట్టింది.. బస్తీ లోంచి చాలా మందే వచ్చారు.. తలకొరివి.. భువనే పెట్టింది.

ఏక బంధన చేసిన ఋతువుల కలయిక .. తాడూ .. బొంగరం లేని .. ఆత్మ మైకంలో .. చావు పిలిచినా రాత్రి చప్పుడుని ఏ మాత్రమూ జరగనివ్వకుండా .. తనలో తానుగా ఉండిపోయిన నాద జతుల ఉమ్మడి నిర్గతిని ఏకం చేసి.. తడబాటులేని కలయికనే దగ్గర చేసుకొన్నా సరిహద్దు ముఖాలతో.. ఊరికినే దాచి పెట్టుకొన్న మాటలకి పొంగిపోయి.. దగ్గర చేసుకోలేని .. నటనల మధ్య కొంచెం ఉరిమిన చుక్కానీని వదిలి.. కనిపించని పడవ. ముసలావిడ అంత మృత్యువు చివరిలోనూ .. అంత శక్తినీ కూడా దీసుకొని.. ఆ గొయ్యిని తీసి.. ఆ చీకిపోయిన బొమ్మ పడవని ఎందుకు బయటకు తీసినట్లు..??

ప్రశ్న అలానే ఉండిపోలేదు.. మరో పెద్ద ఘటనకి సంబంధించిన ఆలోచనకి అదే ఆధారమైంది. ఒకోసారి చాలా చిన్న దారుల్లో దొరికిన సంకేతాలే  మరింత పెద్ద ప్రయాణానికి ఆధారమౌతాయి.

………………………………

సత్యనివేశ్ లో తీవ్రమైన శోధన మొదలైంది.. ముసలావిడ చేసిన పనికి.. అక్కడ శరణాలయాల్లో మనుషులు తగ్గిపోవడానికి.. ఆమె చావు కబురు తనకి కనిపించి … ఇక్కడకి వచ్చేట్లు చేయడానికి ఏదో సంభందం ఉంది.. తాను ఆరోజు పేటికలోకి వెళ్లి ధ్యానం చేయడానికి ప్రేరేపించినా శక్తులు ఏమిటి.. ? అంతగా ఈత రాని తను ఎలా వెళ్లగలిగాడు.. ?

అసాధారణత .. అతి సాధారణత ముందు నుంచి తనని నడిపిస్తూనే ఉన్నాయి కాబట్టి, ఇది మరొక చేయాల్సిన కార్యంలో భాగంగా వస్తున్నాయా?

ప్రశ్నలు  రానివ్వడం లోంచి జ్ఞాన సాధన ఓ మెట్టు ఎక్కినా .. ప్రశ్న ఏమాత్రం లేని ఓ నిరామయ శ్రూయంజ లో పడి .. దుఃఖం సరిపడని .. పెద్ద కాటుక తెరని దులిపి.. కాస్త ఎంగిలిపడ్డ కన్నుతో .. చెలమల్లో నిండిన వసతి నేరపు కత్తిని కడిగి… లోపల దాచుకొంటుంది.

ముగ్గురూ తిరిగి బయలుదేరారు .. పడవలో.. వాళ్ళు దిగి పోయాక .. అతనొక్కడు కాసేపు తిరిగొస్తానని ..

.శూన్యపు  సందేశం అందరకీ అందుతూనే ఉంటుంది.. కానీ కొంతమందే పసిగట్టి.. అదే చోటుని మళ్ళీ మళ్ళీ వెదికి .. కంట్లో నస పోసిన కలకి కాళ్ళ నిచ్చి… తొందరపడని జ్ఞాన నివ్వురు గొడుగుల ఇంటిని తాగి.. కలబెట్టిన గోడల మధ్య ఇరుక్కొన్న నడకని వాంతులతో అల్లే కథని .. తిరిగి తీర్చి.. మెట్లని మర్చిపోయిన లోయ చివర కొండలో చితిని ఊది.. అక్కడ ఆగిన సవ్వెలాల రంగుని దువ్వి..  తిరిగి ముసలావిడని ఖననం చేసిన స్మశానానికి తిరిగి వచ్చాడు.. మూడు ప్రదక్షణాలు చేసి.. మండపంలో ధ్యాన ముద్రలో కూర్చొన్నాడు.

సశేష వ్యాక్యపు అవశేష తమకం నేర్పిన కంటి మూతల వెనక .. తీర్చుకొని జ్ఞాన శిలువ ఏకైకంలో .. కలవాల్చిన నుదిటిని పట్టుకొని.. శ్వాసతో రుద్దుతూ

మళ్ళీ కళ్ళు తెరిచే సరికి.. ఒక ముసలివాడు..

 కొంచెం పిచ్చి చూపులు.. మాసిన బట్టలు .. వాసన..నాటుసారా తగినట్లు తూలుతున్నాడు

.అతను ఎప్పటినుంచి.. ఉన్నాడో..కళ్ళు తెరవగానే.. చెయ్యి ముందుకి చాపి..

ఓ మట్టి ముద్ద అతని చితిలో పెట్టి .. తినమన్నాడు.

సత్యనివేశ్ అతని వేపు అయోమయంగా చూసాడు. నమ్మకం అర్ధమౌతుంది.. పరిస్థితి తెలియడానికి వానా గొడుగు కింద చేతన నిండుతనపు గాలి వాకిలిని ఎగదోసి.. ఇరుక్కొన్న జోడింపుల కొండని తవ్వుతూ .. హద్దు చెరిపిన గాజుల చేతిని మెలి తిప్పి.. లోపల వెచ్చ చేసుకొంటారు.

ఇంకో ముద్ద తీసుకొని.. అతను ఇష్టంగా .. తింటూ… ఇలా తినాలి.. పుట్టిన దగ్గర నుంచి,.. ఈ మట్టి ఇచ్చిన ఆహారమేగా తిన్నావ్? ఇప్పుడెందుకు నీకంత చిటపటాయింపు..?

 మరో మట్టి ముద్ద తీసుకొని..అతను ఇష్టంగా తిoటున్నాడు..

సత్యనివేశ్ ఏం చెప్పాలో అర్ధం కాలేదు..

కొంచెం నోట్లో పెట్టుకొన్నాడో .. లేదో.. అది మట్టి కాదని తెల్సిన ,.. రుచి అర్ధం కావడం లేదు.. ఏంటని అడిగే లోపు అతనికి స్పృహ తప్పుతుంది.. తల తిరుగుతుంది.. పడిపోయాడు.

ఘాడమైన శూల ఒత్తిడి .. వెనక చేరిన రంగుల కొలిమిలో పడి .. కొట్టుకు తిరుగుతున్న సరిహద్దు పోలికని తిరిగి బదులు తెచ్చుకొని.. ఇసుక పీల్చిన గ్లాసులో .. ముఖపు నల్ల చమురుని పిండి … ఇంకో కబురు లేకుండా అక్కడే ఆగిపోతారు,,, నివ్వెరపాటు లేని ఉబీక్ష నిద్ర తెరని కాల్చి .. ఉండిపోయిన బాకీలని తుడిచి.. దుప్పటి కప్పిన పొగ మండంలో ఎగురుతూ… వరస తప్పిన కాలనీ మోసుకొని.. దిగాలుపడ్డ నివ్వెర గాలుల మధ్య తడి తోసిన వాన  వెన్నుని సాగదీసి….

అతని నవ్వు వినిపిస్తుంది… దృశ్యం మూసిన కళ్ళ వెనక కనిపిస్తుంది..

ఇతను .. ఆ ముసలావిడ చనిపోయిన గుడిసె వెనక అదే చోటులో తవ్వుతున్నాడు. అతని దగ్గర .. ఓ తోలు పై  మ్యాప్ ని చూస్తూ తవ్వుతున్నాడు… మళ్ళీ మ్యాప్ చూస్తున్నాడు.. పడవ ని బయటకు తీసాడు .. అది చీకిపోయి లేదు.. మిల మిలా మెరుస్తుంది.. అక్కడున్న నీళ్ళ ట్యాంక్ లో వేస్తె .. అవి ఏడేడు రంగులుగా మారాయి.. పడవతో పాటు.

ఏ సత్యం కావాలి? పాలించే సత్యమా?

పరమపదం చేర్చే సత్యమా?

ఋణం తీర్చుకోవడమంటూ ఉండదు.. దానికి మించిన కర్మలు చేయడమే..

 ఒకరి త్యాగం వృధా పోకూడదు..

శిలా భరిణ తెరిచిన తెల్లార్లూ .. ఒకే తాళ ముంపునీ బిగలాగి .. చలన హద్దులోని .. తేమార్చిన నడక మడుగులో పడి ఊపిరాడక ..పోటుపెట్టే దేహ చెమ్మని ఆరబెట్టుకొని.. చూపు వాడని నివ్వెర తెంపులాటని కనిపెట్టి.. ఇంతే అనుకొనేలోపు గడ్డ కట్టిన నల్ల ముడుల చప్పుడు

 నేనెవరనా?

నువ్వెవరో .. నేనూ వాడినే..

నువ్వున్నావని నువ్వనుకొంటే.. నేనూ ఉన్నాను.. నేను లేనని అనడానికి  లేనప్పుడు ..

 నువ్వు నిన్ను చూసుకోవాలిగా..

 ఏది నువ్వు కాదని నువ్వానుకొంటావో.. అదీ నువ్వే.. అదే నేను కూడా..

సత్యము లో ఏ వుంటాయనా? నిజమూ … అబద్ధమూ .. రెండూ.. పాలల్లో నీళ్లలా… చీకట్లో కాటున పులిమిన నిద్రకి.. వెలుగు పువ్వు పుట్టినట్లు.. అటు సగంలో ఇటు ఓడిపోయినా మెట్లు ఊగిసలాడుతూ.. నిరాపేయ్య అమర్పుని .. కలలోకి దించిన ఒగర్పు మాయల కైపుని వడపోసి.. ఇంకేం కానీ ద్రవ నిరాకార పోతని కమ్మి.. కలిపి చుట్టిన దూరంలో కన్నుని దాచిపెట్టి..

నువ్వెవరో అదే నేను కాదు. కానీ అదే నేను..

అదే నేననడంలో నువ్వెలానూ ఉంటావ్…..

ఇంకేదైనా చెయ్యి ,, చెయ్యక పో.. ఇది మాత్రం చెయ్యి.. ఇది ఇలాగే ఆగిపోక ముందే చేసుకొంటూ పో.. అదక్కడ ఎలాగూ నీకోసం ఆగే ఉంటుంది.. వెళ్లిపోవడమూ నీకు తెలుస్తుంది.. అది నీది కాదని కాదు.. అంతమాత్రాన నేదై పోదు.. ఏది ఎక్కడ ఆగాలో .. ఇంకేవీరికో తెల్సు.. నువ్వు కొంచెం ఆగడం .. నా అవసరం కాదు.. నీలో నిలబడాలని లేదు.

దగ్గరా దూరం కానీ ఈ మహా యాత్రని .. సృష్టి నీకు పెట్టి.. తాండవం  చేస్తూ.. నీకొక పునాదిని ఇచ్చిందిగా? నువ్వు అదే చెయ్యాలి.

నీకొక రస దేహాన్ని.. వాంఛని.. యోచనని.. ఉన్నాననే స్పృహని అమాంతం మింగేసే స్పృహని.. హద్దులు తెలియని ఆలోచనలో నీటి ప్రవాహాల గడువుని.. చలన మాయతలేని కంటి తుడుపు పోతల దిగులుని .. చిత్ర మైనపు దేహ దీక్షని అంటి పెట్టుకొన్న సరళ కైపుని .. ఇంకిపోయిన నల్లని ఊపిరి గానుగలో .. నూనె బట్టని అద్దిన మంటని.. జోడించుకోలేని నిడివి మధ్య ఇక శిలగా లేని గుమ్మాన్ని..

మన చుట్టూ.. ఎన్ని కథలు ఉన్నా .. నీ కథని నువ్వేచెప్పుకోవాలి..

దూరంగా అటు తిరిగిన ముసలావిడ .. మళ్ళీ మట్టి తింటోంది..అక్కడే మ్యాప్ ఉంది..

అతను స్పృహలోకి వచ్చాడు.

ధ్యానం లోంచి బయటపడి.. తిరిగి.. ఆ గుడెసకి వెళ్ళాడు.. ఇద్దరు .. ముగ్గురు.. ఆడవాళ్లు  ఆమె ఫోటో దగ్గర  దీపం పెట్టి కబుర్లు చెప్పుకొంటున్నారు.

ముసలావిడ పెట్టే వెదకాలి. అన్నాడు..

డబ్బు.. బంగారం కోసం కాదు.. అన్నాడు ..

వాళ్ళు ఒకరి ఒకరు చూసుకొని .. చూసుకోండి అన్నారు.

పెట్టెలో పాత చీరల కింద ఆ మ్యాప్ ఉంది.. అతని సంతోషానికి అంతే లేదు.. ఎగిరి గెంతు వేసి.. వాళ్ళతో .. ఇదొక మ్యాప్ అంతే.. చల్ల ముఖ్యమైన  పని..అన్నాడు.

వాళ్ళు.. నవ్వి.. భువన ఎప్పుడొస్తుంది? అన్నారు..

అతనూ నవ్వి.. పై వారంలో వస్తుంది..

వాళ్ళు మళ్ళీ .. మా భువనని పెళ్లి చేసుకొంటావుగా? అన్నారు.

ప్రశ్న ఎప్పుడూ కాకతాయిలమే .. జవాబే .. అంతా సులువుగా వచ్చేయదు.. దేహ దీక్షని ఒడిసిపట్టి.. నిశ్చల ముంపునీ సరి చెయ్యలేని .. నటనకి దూరం జరిగిన గడువుని .. తోసేస్తూ.. కలబెట్టిన గంటల మధ్య చతికిలబద్ద నిద్ర స్వదాన్ని .. తుడుచుకొని.. నింపాదిగా మోసుకొన్న పూడికని చల్లారబెట్టి .. ఇంకేం లేదని అనుకోని.. తానెవరో .. ఇంకేం వెదకనప్పుడు.. ఇంకొకరలా దగ్గరకి రాగారాలని .. వచ్చిన ఉండగలరని.. అప నమ్మక ముద్రలో పొగ చీమైనా మృత్యువు కూడా తిరిగే కంటి సొనల కోరికని .. అరగదీసి.. ఎక్కువ కానీ అపార తురుముని .. చీకటి నదిలో తర్పణ గా వదిలి.. 

అతను నవ్వి.. ఏం చెప్పకుండానే బయటకు వచ్చి..  మళ్ళీ వచ్చినపుడు చెబుతా .. అని అక్కడ నుంచి పరుగు పెట్టాడు. ఓ మారు వెనక్కి తిరిగి చూసాడు….

లోపలి చేరిన ఖాళీల మధ్య ఏకః సంభవ ముద్ర .. తానే అనే నిద్ర ముడుపుల కల్లోలంలో హోరుని నమిలి.. అక్కడ తెల్లారిన కత్తుల పడవని .. ఒడ్డుకి చేర్చి.. చావు గడపలో .. బొట్టు తీర్చిన నాచేతులని జత చేసి.. ఉన్నప్పుడే మలుపులో మోసిన కంటిని చెక్కి.. కథల వెనక కూర్చిన వేడి వేడి.. వేడుకల్ని వదిలి పెట్టి.. అద్దాన్ని .. కొంచెం గడుసు ముక్కలని జత చేసి చూసుకుంటూ .. ముఖాన్ని వదులు చేసుకొని .. రంగు పులుముకొంటూ…బెంగ పడి.. ఐదేం .. వద్దులే అనుకున్నాక..

అలారం స్నానం చేసే చప్పుడు విన్నామని వాళ్ళు చాల హడావుడి చేసి అక్కడ కొచ్చిన .. అతనికి వాళ్ళు కనిపించడం లేదని తెల్సి.. కొత్త దారి తీసుకొని .. మరో పక్కకి వెళ్లిపోయారు.

అలలని సాన పడుతున్న నల్ల నిందల కుండలతో… నిప్పుని మోసి.. త్వరపడి చిలికిన దేహ గుబులుని తోడుపెట్టి.. రుణ ప్రయాస ని నేర్చుకొన్న .. తీర్చుకొన్న.. కనీసం అలా అనుకొన్న … చీకటి కొండపై దోమ తెరని కప్పి.. ఇంకొంచెం  మర్చిపోయిన గడువుని లాగి.. శ్వాస పొడుగు యజ్ఞ బాణిలిలో .. పూత పట్టిన పండుని .. శుభ్రం చేసి కోసి .. కొత్త దిగులు బట్టని పిండి… ఆరవేసి.. నడకలకి నడకలో .. చెమర్చిన గంటు మాటలని .. గొంతులో అరగదీసి దగ్గుతూ…

ఇంకా ఏది ఉందో అదే లోపలి తగులుతూ.. బారువిచ్చి కట్టిన దేహ భూమి సారపు నిలువెత్తు దూరంలో కదిలే నిద్ర చలన ముడిని వాదులు చేసి.. కొంచెం కలిపి చుట్టిన చీరని .. కెరటానికి అడ్డం పెట్టి.. ఆ పై చేరుకొన్న కొండకి హారతి ఇచ్చి.. కాల్పుల చివర ప్రసాదముందని.. వాళ్ళు అక్కడ నుంచి కదలక.. జమ చేసుకొన్నా వినని .. రాతి ఇంటిని తనఖా పెట్టిన చేతులతో పెద్ద నోరుల  కేకాని చల్లారబెట్టి..

కానివ్వకూడదని చెప్పుకోవడానికి నేనెవ్వరని.. అయిపోయిందని అనుకోవడానికి వాళ్లెవరు?

తెల్సుకొని వెళ్లిపోవడానికి కాస్త మంటని ఊదుకోని.. అంతలోనే పోగొట్టుకొని .. రెండో అవసరం లేని దేహ నిధిని తవ్వుకొని.. అదురుపాటు గది ముడిని.. గొంతు నుంచి తీసి.. నీరు పట్టించి మందలించి..

అక్కడే వివరణ ఇచ్చి పైకి జరుపు కొంటారు.. బొడ్డుని   దోపి… శ్వాసని గుప్పి.. ఊపిరిని ఎర్ర తీగతో.. అల్లి.. కావాలా? అంటారు.

మరో కబురు చెప్పుకోవడానికి ఎవరూ రారు .. ఇంకేం కాదని ఎదురుపడి చెప్పరు.

కలవరం అలవాటేనని .. రంగు కలిపినా ఉడుకు నీళ్లు పోసుకొంటారు.

…………………………..

ఆ మహా నది .. తీవ్రమైన పోటుతో ఉంది.. అది చాలా సుదీర్ఘమైన నది.. ఎక్కడా ఎక్కువ తక్కువలు లేని మృత్యు విలాస కెరటాలని ఈడ్చి కొట్టే .. దేహ ఊపుని కాపుగాసి.. కల మొత్తమూ నిద్రతో వడపోసి.. కదిలే శ్మశాన నిర్యాణాల కేక .. ఓరిమిది లేని అపేక్ష సన్నిహితాలని .. లాగేస్తూ.. తడబడే మాటల మధ్య కదిలే అమరికని సరిచేయక ముందే…

పోటెత్తి ఓడిపోయినా నడకని అద్ది తీసిన ముఖాలతో కదిలే .. శేష కలవరం …

తలబాటుకి చెదరని చెమ్మ .. రెండూ కౌగిలిని మార్చి చేసుకొన్నా ఒప్పంద తమకంలోని.. నేటి అడుగులని.. ఏకం చేస్తున్న తంత్రుల .. దేహ నాదం మరింత దగ్గర చేసుకొని.. అక్కడే కాస్త ఎడమ కన్నుని విసిరిన నొప్పిని తాగుతూ..పడవ రెండో మాటని ఇంకా చేరాక కెరటం దగ్గరై.. అడిగేలోపు .. నురుగు పైట మింగేసిన గొంతుతో.. నవ్వి.. ముందుకు వెళుతూ  … స్తబ్ద నీరూపం లేని సమయ పూడికలు అవగాహ రొమ్ముని   పీల్చి…

హమీద్ .. రామానుజం..అడివిలో నెమలిలా వెనకనే నడుస్తూ.. ఆ  నది ఒద్దు చేరుకొన్నారు.. అక్కడొక చిన్న అందమైన పడవ .. నెమలి వాళ్ళని వెనక్కి తిరిగి చూసి .. దానిలోకి దూకింది.

వాళ్ళూ అందులోకి ఎక్కారు.. supervisor  అక్కడ నుంచి అతనింటికి వెళ్ళిపోయాడు.

ఆ మహా నదిలో.. రెండు రోజుల ప్రయాణం బాగానే జరిగింది..

చెప్పి చేర్చుకొన్న శరీర మూలం .. కదలాడే దేహ సగంలో కల నానిన పట్టుని దులిపి.. కలబడే నుదిటి హోరిమిని .. కప్పి .. ఆది మూలంలో చెలరేగిన చేతులని చాపి.. శూన్య విలోమ తాకిడిని .. చెంపలకి అద్ది .. పడవ కనుసన్న మంచులో .. తిరగబడే నిద్ర చోటుని కుదిపి .. వీలుపడని ద్రవ మోడిని .. కెరటాల గుంజకి కట్టి.. పడవనీ .. నెమలినీ లాక్కుపోతూ… ధూప సంజీవతకి మెత్తిన అలికిడి చెమ్మలో .. నిద్ర పాక్కొంటూ పోయి .. పడవ మూడో కంటిని తీర్చి .. లోతుని కొలుస్తూ… తనలోకి మాట తీసుకొని.. మృత్యువుని ఏక మొత్తంగా తప్పించే ప్రయాణ అనుసరణ ,,,కలబడే నిద్ర సాధనాల కలవర చాయకి తొడిగిన సగం మండలంలో జోడిస్తూ పోయే రంగుల కైవస మండలంలో … అడుగు పెట్టి.. వెన్నుని సరిచేసుకొని.. నిలబడుతూ… తొణికిస  లాడుతూ .. పగలని వదులుతూ…

ఇద్దరూ వాళ్ళు నడుపుతున్నారో ..ఆ ధీ వెళుతుందో అర్ధం కాలేదు.. నెమలి ఎటు వేపు చూస్తే .. అటు తిరిగి వెళ్ళుతుంది.. ఏ కెరటమయిన … ఏ గాలి ఉద్రేకించినా .. నెమ్మదించినా .. అలిసి వాళ్ళు నిద్ర పోతున్నా.. ఓపికతెచ్చుకుని తెడ్డుని కదుపుతున్న .. ఒకేలా వెళ్ళుతుంది

కానీ వాళ్ళ మూడో రోజు ప్రయాణం మాత్రం అంత మామూలుగా జరగలేదు.

తీవ్రమైన  తూఫాన్ నదిలో.. మొత్తం .. నది అంతా అల్లకల్లోలం.. చాలా పెద్ద పెద్ద సుడులు .. ఒక్కసారిగా పడవ తిరగబడింది. నెమలి ఎగురుకొంటూ … కొట్టుకొస్తున్న ఓ చెట్టు మొండెం పై వాలింది. ఆ మొండెం .. చేరే వరకు.. ఆనీళ్ళలో .. ఏదో పల్చని ఆకుల్లా తేలుతూనే ఉన్నారు.

అనుమతిలేని లోపలి అలని సమాధి చెయ్యక ముందే.. ఇక్కడే చావా? అనే మహా దర్శన ముగించిన కఠిన రాత్రంలో..  నెమలి దేన్నో గమనిస్తుందని .. ఏక దీక్షగా ఒక వైపే చూస్తూ.. వాళ్లకి ఆ నెమలి చూపుని నిదానించేంత  కుదురుబాటు లేదు.

నీటి సోనాల్లో కలిసిన మంచు పెళ్ళలు .. చలి బిగించి కొడుతుంది.. కడుపులో కుంపటి మరుగుతుంది. కెరటం మళ్ళీ దేన్నో .. ఇక ఇది నీది కాదని హెచ్చరిస్తుంది. బదులు చెప్పడానికి లేని శబ్దాల హోరు.. ఛాతీ కనుమల్లో మృత్యు గజ్జెలు మోగిన ఛాయా మరింపుల నదీ ఆంజన ..

ఆ తర్వాత మరో రోజుకి.. ఇక్కడకి చేరారు..

……………………..

ఏ చేతులు వాళ్ళని కాపాడాయి.. ఏ యాతన స్పృహ లేని వాళ్ళని పట్టుకొని వదలక ఇక్కడికి తీసుకొచ్చిందో ..వాళ్ళకి ఎంత మాత్రమూ తెలియదు. అప్పటికే గట్టుపై వందల నెమళులు .. అరుస్తూ.. కంటైనర్ నుంచి వాళ్ళు బయట కొచ్చి .. వాళ్ళని రక్షించారు.

వాళ్ళని తన నూనెలతో తొందరగానే స్వస్థత చేసింది.. అప్పటి వరకూ నెమళులు అక్కడే తిరుగుతూ ఉన్నాయి.. భువన వాటి నుంచి చెప్పనిదేదో తెల్సుకొంటుంది.. అనుకొన్న దానినే చూడగలుగు తుంది.. అవకాశం లేక పోయిన ఎలా బతికిందో అర్ధమౌతుంది.. కథన మంత్రత చల్లార్చిన జోడింపుల మూటని విప్పి .. అంన్చు ముసుగులో .. ఎవరో దగ్గరగా వచ్చి .. జాగ్రత్త అని చెప్పినట్లు..

సత్య నివేశ్ .. హమీద్ ని చూసి తీవ్రంగా కదిలిపోయాడు. రామానుజం .. వాళ్లకి జరిగిన నష్టాలని చెప్పి .. గుక్క పెడుతూనే .. ఆ నెమలిని దగ్గరకి తీసుకొని.. ఏడ్చాడు.

ఇవి సాయం కాదు చేసింది.. మా ఇద్దరకీ పునర్జన్మని ఇచ్చింది…

మసక మడుగులో దేహ సందడి చేర్చిన అనుసారపు కదిలికనే ఊహించి పెట్టిన ఇంటిలో..నదిని సవరించి..కొత్త నిద్ర మత్తుల ప్రదక్షణలో మోసగించిన చలి దారపు మాంసాలతో చల్లార్చిన నసుగుడుతో చిలకరించిన చలన మతిని కాల్చి .. రెండో క్రమం లేని బమిత సందడి మోసగించక ముందే సర్దుకొంటూ…

ఇక సర్దుకొంటూ .. కదలాల్సిన మాంస దోసిలిని నిప్పులో ముంచి .. గుంభన మూర్తిని చెక్కిన సృష్టి.. మనలని చేరే క్రమం ఇదీ అని తెల్సుకోలేమా?

తెలుసుకొంటే ఆగే నిద్రని తుడిచి.. కూర్చిన నడకలని ఊరడిస్తూ.. తెలుసుకోలేని చింతన మెరుగులని .. రుద్ది… కనబడని చీకటి నజ్జుని వెచ్చజేసి కలబారుతూ.. నిందలు లేని దేహ ఖనిజాలతో పండిన శ్వాసైత చలి తీరాలని .. నరికి ..

శరణాలయంలో ఏం జరుగుతుందో తెలిసాక .. అతను కోపంతో ఊగిపోయాడు.

రక్షిత చలనం లో పడి కొట్టుకొనే దేహ రీతిని సగం చేసిన కథనాల మధ్యనే ఇరుక్కొని.. ఉండిపోయిన సాధన ముఖాలని వరుసగా దిద్దిన మెరుపులతో .. సమయమితిని దాటినా చావుకేక .. మోసపు ఎత్తుగడలో.. గదులని చీకటి చేసి దేహాలని మింగేస్తూ.. ఎక్కడా లేని శరీర క్రమం తప్పి మోసుకొన్న నీటి కినుకని నానబెట్టి.. బరువుగా కంటికి చుట్టిన కెరటాల ఒడుపుని .. హద్దులోకి తోసి. ఇంకేం లేదనే దేహ సవరింపుని .. సరి చేసి రుద్దుతూ.. కుదుపు..

సంచార్య స్థితి క్రమంలో పడి కొట్టుకొంటున్న నుదిటి తీరికలో… బొట్టు కరిగిన నాజూకు సర్దుడుని గొంతులోకి అమర్చి.. కదిలే గంటలని .. వెనక్కి తెంపి..

 అక్కడికి వెళ్లాలనే నిర్ణయించుకున్నాడు.. అతనిని ఒంటరిగా పంపడం ఇష్టం లేదని .. మేమిద్దరం వస్తామని .. వాళ్ళు సిద్ధమయ్యారు..

కానీ సత్యనివేశ్ ఒప్పుకోలేదు.. మీ ఇద్దరూ .. భువనతో వెళ్ళాలి అని చెప్పాడు. అదీ కొంచెం కోలుకున్నాక… ఆ ప్రయాణం కూడా శరీర సత్తువలకి పరీక్ష పెట్టేదే..

తల పెట్టుకొన్న మృత్యువుల కోమలతని … సన్నని దేహ హారతిని చల్ల జేసిన కదలికనే చేర్చి.. ఉండిపోయిన హద్దులే మధ్య .. కదిలే పడవలు.. కెరటాలతో తడబాటు కప్పిన శరీర ఋణం .. అప్పటిదీ .. ఇప్పటిదేగా ఉండిపోయిన చలన విపరీతంలో .. కప్పుకున్న చలి తమక గడువుని సాగదీసి .. కాస్త నిద్ర పోసుకున్న నిడివి చుట్టూ.. దేనిని వెదుకుతూ పోవాలి..

……………………….

కల లోంచి కలలోకి .. ఎండా వానా కప్పిన అద్దాల మధ్య చిక్కబడుతున్న చీకటిని .. తెల్లని పాల దీపంతో వణికే చంద్రుడు అడ్డుకొంటూ.. మరలా తోడుకొని పేజీని మడతపెట్టి.. దేహ అంపకాల నిద్ర కోతని దాటబెడుతూ.. అప్పగించిన త్రివిధ లయాళంలో పడి కొట్టుకొనే దేహ పరిధిలో చెప్పుకొని మరేదైనా అడ్డంకిని మోసుకొంటూ.. తిప్పి రాసుకొని .. నీటి తెమ్మరిని పాకిస్తూ .. చలన మూర్తిని కడిగే దూరాలని మడత పెట్టి.. రుణ శూన్యంలో మోగే అడుగుల చప్పుడు .. శ్వాసలో నాని..

ఆ రాత్రి .. భువన .. అతనిని బయటకి పిల్చింది..

సృష్టి సంపన్నతలోకి అద్దిన పురుషుడిగా చూసాడా?

ఆమె ఇంకా .. ఇన్ని దౌష్ట్యాల బరువుని మోస్తూ.. స్త్రీ గా మిగిలిందా?

తడబాటు లేని క్షమని ఏకం చేసే దిగులుని సగం కాల్చి.. మరో నిద్ర సంధిని కలలోకి తెచ్చుకొని.. ఒక వర్ష ముద్రని జోడించే కాళ్ళ దగ్గరగా .. అమెరికా లేని మహా నిర్యాణ దూరంలో..

తనేదైనా చెప్పబోతుందాని .. నది గడుసు పైని దులిపి చూస్తుంది.. అలవాటుని వదిలిపెట్టి.. ఒక వేపు పూర్ణ యుద్ధంలో చీకిపోయిన దేహాలు..

వరస పెట్టి .. అలిసి నిద్రించే శరీరాల్ని .. గొంతులు కోసే చోటకి పోతూ.. ఇంకేం కాదని మోసుకొవాలి.. దగ్గరకి జరిగి సంతాప తెరని కిందికి దించుకోవాలి. కానీ ఇదేదీ కాదనే నమ్మకమూ లోపల తిరగడం లేదని కాదు.. ఇక అంతే .. ఈ శరీరాలు ఇలాగే శిధిలమవ్వాల్సిందే..

కానీ అదేదీ కాదని .. ఆమె చూపుకి చూపు కలిపినప్పుడే అర్ధమైంది.. అతని లోపల నుంచి ఏదో చెప్పలేని రిలీఫ్.. భయానికి.. రెండో అనుసాధన లేని పునాదుల మధ్య కుమిలి .. పట్టు తప్పిన కల్లోల పీడనకి .. నుదురుని పంచి.. మాటని పీల్చే .. పెదాల నిండుగా ఇంకేం కానీ విపక్ష మోడులా ఉండిపోయి.. సాధ్య సాధనకి దూరం జరపని నదిని తాగుతూ.. ..

నెమళులు రెండు పింఛమిప్పి ఉన్నాయి..

తదేక దీక్షలో కూర్చొని.. వాళ్ళని దేనికో లాగుతున్నట్లుగా చూస్తున్నాయి.

 ఆమె అంది.. ఇవేవో చెప్పాలనుకొంటున్నాయి. నాకేం అర్ధం కావడం లేదు.. వాటిలో ఆందోళన లేదు.. కానీ ఏదో స్పష్టం చేస్తున్నాయి.

ఇదా అని అనిపిస్తుంది.. కానీ ఆది కాకపోతే..

కొన్ని అనుమానాలు కాపాడిన చంద్ర నిధుల్లో .. పొసగిన నిద్ర ఎరలు .. కలని  ముంచి .. కొన్ని అడుగులు కూడా దొరకని .. నిండు శిక్షని చూసి.. మరేదైనా చోటు గురించి చెబుతున్నాయా?

అతను అదే అన్నాడు. ఆ ప్రయత్నమే చేస్తున్నాయి.

 ఒకోటి ఒకో రంగులో ఉన్నాయి.. అతనికి సడన్ గా స్ట్రైక్ అయ్యింది. .. కొంచెం ఆగు.. ఇప్పుడే వస్తానని..

 మ్యాప్ తీసుకొచ్చాడు.. అందులో రెండు ప్రయాణాలు.. ఒకటి .. ఒకటి .. యుద్ధంలో ఏమాత్రం సంబంధం లేకుండానే  అన్నీ పోగొట్టుకొని .. చలన గంభీర కృతిని సరి చేసి. ఒప్పించే నిడివిని సాగదీసి.. మాటలని చెమర్చే కట్టుబాటుని వదిలి పెట్టి.. కత్తి నూరిన గొంతులో అడిగి చెప్పించుకొన్న వెసులుబాటు

చెప్పిందే చెప్పడం లేదు.. విడమర్చి చెబుతున్నాడు. విపులంగా చెబుతున్నాడు.. ఎన్ని నాటికల్ మెయిల్స్ ఉందో .. కుర్రాళ్ళు చెప్పి.. ఎన్ని  రోజుల ప్రయాణం .. ఎక్కడెక్కడ నెట్ వర్క్ సపోర్ట్ దొరుకుతుంది .. ఎక్కడా సేఫ్ జోన్స్ .. ఎక్కడ డేంజరస్ జోన్స్ .. ప్లేస్ చేస్తూ .. గ్రాఫ్స్ ప్రిపేర్ చేస్తున్నారు. మధ్యలో .. చిన్న .. చిన్న ..దీవుల్లో .. జర్నీ బ్రేక్స్ ని కూడా మార్క్ చేశారు. సరిహద్దుని వదిలి పెట్టి.. ఎక్కడెక్కడ surveillance టీం తిరుగుతూ ఉంటుందో.. అక్కడ ఏ రకమైన రూట్ diversion తీసుకోవాలో మార్క్ చేశారు.. ఆమెకి తెల్సు .. ఆ పరిస్థితుల్లో .. తన వెంట వచ్చే నెమళులు ఏం చెయ్యాగలవో..

విశ్వ పరిధిని కమ్మేసిన నీటి రుణాల చూపు.. పైకీ కిందికీ మార్చి పెట్టుకొన్న ఇంకిపోయిన చందన

పూతలతో .. మరిగిన హద్దుల్ని దాటి .. కదిలే శరీర బరువు తలకిందుల బరువుని దాచి పెట్టి .. ఒక మహాయానం లో సర్దుకోలేని మృత్యువు దాక్కొన్న శుభ్ర గతికి .. చెమర్చిన మెరుగులు కినుకని కప్పి.. తొందరలేని శ్వాస కనుమల్లో ఊరేగే చిత్ర కల్వాలాను మోసుకొంటూ .. అనుమతి లేని వర్ణ సాంద్రతల బాటలో .. కళ్ళు జాపుకొన్న నడకలని చేర్చి.. ఝాము ముడుల బిగువుని .. అక్కడే ఉంచిన కెరటాల కిందుగా రంగులని తాగి.. మసకబారిన తొలి ముడుపుల గర్భం నిమ్మలించే .. అర్ధం కాకపోవడానికి మించిన ప్రమాదమూ .. పొంచి ఉంటుందని .. కదలికనే మార్చి.. రెండు ముఖాలతో విడిపోయిన దిశలా క్రమం .. మోయించి తెచ్చుకొన్న గాజుల కుండలో .. ఊది చల్లార్చిన నురుగుల చూపు మంత్రించి ఇచ్చిన ఊపులు..  

అతను మర్నాడు .. బయలు దేరతాడనగా .. శుభమి అతని కంటైనర్ లోకి వచ్చింది.. ఇద్దరూ నడుచుకొంటూ పొర్ణమి వెలుగులో  నది ఒడ్డుకు వెళ్లారు.

చాలాసేపు ఏ మాటలూ లేవు.. గర్భ నిధిని తవ్విన అనుచరగణం రంగు మార్చుకొని .. ఇంకిపోయిన కదలికల్ని ఒడిసిపట్టి.. తెగి రాలిన నిద్ర మితిని దాటి.. అక్కడే మార్చుకున్న దేహాన్ని .. నీకే వదిలిపెడతానని .. మరో మాటకి ..సన్నని శ్వాస తెంపుని .. బిగదీసి.. పాలిపోయిన గొంతుతో కళ్ళలోకి చూసి..

అతనే అన్నాడు..

ఎప్పుడు తిరిగెళ్లిపోదామని.. పది రోజులు దాటిపోతే .. జాబ్ ఇష్యూ అవుతుందిగా?

అందులో ఇంకేదైనా అర్ధమున్న .. అంతకంటే స్పష్టంగా అడగాలని.. ఆమె అలా వినాలని అనుకోలేదు.. నది మెత్తని చప్పుడుతో .. మరో మలుపులోకి .. చంద్రుడిని తాగి.. స్వర్ణ చిత్రికతో వెళుతూ ఉంది.

లేదు .. మరో రెండు రోజులు extension  రిక్వెస్ట్ మెయిల్ చేసాను.

రెండూ .. లేదా మూడు రోజులు .. నువ్వు .. బయలుదేరే వరకు .. అని కూడా అనలేదు. అతను ఈ మాటతో కొంత కుదురు కొన్నాడు.

అందుకే  కొంచెం బరువు తగ్గినట్లుగా చూసాడు,

ఐతే .. నీ అలసటని జల్లించి .. విసుగు లేని కథన ముడిని చేర్చి పెట్టుకొని.. లోపల ఖాళీల్లో .. నసిగిన నిద్ర మోతాదుల గదిలో ఊరేగే మంత్ర స్థావరాలకి గండి కొడుతూ..

నేనేదైనా .. చెయ్యగలనా? నీకు.. నువ్వు చేస్తున్న దానిలో.. ( నీకు దగ్గర ఆమె కంగారు పడుతూనే ఆగకుండానే .. తర్వాత మాట అనింది.)

అతను తల అడ్డంగా ఊపి.. వద్దు.. లోపలికి  రావొద్దు.. బయట నుంచి .. నీ హెల్ప్ అవసరమైనప్పుడు అడుగుతాను. ఆది నీ చేతుల్లోనే జరగాలి.. నీకంటే .. భువన కంటే నమ్మకస్తులు ఇంకెవరూ లేరు .. ఈ భూమి మీద నాకు.

ఈ మాటతో ఆమె కి మరేదో స్పష్టమైంది.

ఆమె …వింది .. ఏమీ సమాధానం ఇవ్వలేదు.

చాలా సేపు ఎవరి ఆలోచనల్లో వాళ్ళు … అలా కూర్చొన్నారంతే..

భాగాలుగా విడిపోయిన శ్వాస నీలంలో .. పిడుగులు మండే చిత్ర పిలుపుల గర్భ సాంద్రతని పట్టుకొని.. దగ్గర చేసుకొన్నా తీర్మాన రాశుల కట్టడిని .. సరి చేసి .. మరి చెప్పుకోలేని సాధ్య మమంత్ర గదిలో జోడించిన అనుమాన కావలింతని రంగు దులిపి .. అడ్డం వచ్చిన చూపు చలనం లో .. ఒకరికొకరు ఇంకేం చెప్పుకొని ఖాళీల్లో ఇరుక్కొన్నారో .. వాళ్లకి మాత్రమే తెల్సు.

…………………………..

ఉయ్యాల లేని స్మశానం ( అమ్మా నిన్నెలా … ) ..  5 

కదలబడుతుంది.. లోపలి సన్నాహంతో చుట్టుకున్న పునాదులకి దారీ తెన్నూ లేక విశ్వ నిర్ధారంలో సున్నా చుట్టిన కథా నిందలని కౌగలించుకొని.. అక్కడే ఉండిపోయిన గ్రహణ సమాధిని రంగులతో పండించి.. కలలో ఊడిపోయిన భుజాలని కప్పుకొంటూ… నిజా రూప దేహ సాయంలో కనపడని విపరీత ముఖాలకి .. పోలికని జత చేసి. ఆవిర్భ రాహీల కంటిశిలని పాతిపెట్టి .. లోలోపలి పేజీల్లో .. తగలబడి ఉండిపోయిన కాళ్ళని .. కంటిలోని.. బెంగని . వాడి ముఖం లో ప్రసన్నత ఆవిరవడం లేదు. చలన మూర్చన గాథని అరగదీసి.. నివ్వెర పోయే గొంతుతో .. సముక్షధ్వనుల ఒడిలో గిల గిలాడుతున్న .. కంపనకి చుట్టేసిన నిద్రని కాల్చి .దేహ స్వస్థతకి పేరు మార్చిన ఆతృమాయని జల్లించి పెట్టుకొన్న క్రమాల కైపుని .. మోసి తెచ్చుకొన్న గాజు తలుపు పక్కగా హద్దుని ఉడకబెట్టి.. ఏదో చెప్పాలనుకొని.. తనలోపలే ఉంచేసుకొన్న వాడిలా…  వాడి చూసిన ముందు రోజునుంచి సత్యనివేశ్ గమనిస్తూనే ఉన్నాడు.

రామానుజం .. అతనికి అన్ని చిన్న విసుగు లేకుండా  సేవ  చేయడం.. దానికి వాడి కళ్ళలో నీటి పొర వాడి పడుతున్న ఇబ్బంది అతని కళ్ళలోంచి తప్పుకోలేదు..

అతనిలో ఓ నిస్సహాయ తమకం జారీ..జారక .. తన్నుకొస్తున్న నిజామాయ బ్రాంతి పాలంలో చెమటని తుడిచి.. కదిలే తలుపుని .. ఊడిపోయిన గోడని.. దాటలేని చేతులని చూసుకొంటూ …కలబడే దేహ సర్గత విచ్చుకొన్న నటనలని వదులుకొని.. దేహ నిరూప కలనీయత ని దాటించి .. మళ్ళీ అక్కడే కొత్త కథని అప్పగించారు.

……………..

హమీద్ కి తీవ్ర జ్వరం.. వాంతులు.. వణికి పోతున్నాడు

వచ్చిన దగ్గర నుంచి హమీద్ కొంచెం డల్ గానే ఉంటున్నాడు.. భువనకి గమనించడానికి ఖాళీ లేకపోయింది..

మహా శబ్దం ఏదో వాడి చెవిలో పేలినట్లు పెద్దగా అరిచాడు.. నెమలి గుమ్మం వరకు వచ్చి చూసి వెళ్ళింది.. భువన్ తన నూనె వైద్యం మొదలుపెట్టింది.

వాడి కళ్ళలో నీళ్లు.. ఎగిరెగిరి పడుతున్నాడు.. తన ముందే అన్ని కూలిపోతున్నప్పుడు అరుపులవి.. చేతులు నుజ్జయి.. స్పృహ తప్పడానికి ముందు భాదని అనుభవిస్తూ అరుస్తున్నాడు.

వాడి కంఠ నరాలు ఎక్కడ తెగి పోతాయో అన్నట్లు.. భువన కంగారు పడింది.. ఓ మొక్క ఆకులు తెమ్మపు కొచ్చి మెత్తగా నూరి.. అరికాళ్ళకి.. నుదిటి.. పొట్ట మీద పట్టులా వేసింది.. నూనెలు తలకి రాస్తూనే ఉంది.

నెమలి గుమ్మం వరకు వచ్చి చూసి వెళ్ళింది.

చావూ .. వాడూ .. పరస్పరం .. రుద్దుకొన్న క్షేమ నిర్యాణంలో పడి .. ఊపిరాడక కొట్టుకొంటూ.. స్మర శక్తుల కల్లోల ఆరడి … ఉన్నాననే గతాన్ని అరగదీసి .. సత్తువుల ఏక సంధిని పిడుగులతో కలిపి పట్టి.. తలలోకి జారిన విశ్వ తలంలో కొట్టుకు పోతున్న నిద్ర పొడుల నీటి ప్రవాహం .. శ్వాస జాడని పట్టివ్వకుండా ఇరుక్కుపోతూ .. చలన మంత్రం కాల్చిన నిబద్ధ దర్శన కదిలే ఆ అడివికి దగ్గరగా శేష భూమి కలబాటుని మోసుకొంటూ… కంటైనర్లో వాడి చిన్న దేహం ఎగిరెగిరి పడుతుంది.

నెమలి ఈసారి .. లోపలికి  వచ్చికాసేపు నిదానంగా వాడి వేపు చూసి.. తల విదిలించి.. ఆమె ని చూసి.. అంతలోనే కింది కి దించి …  గట్టిగా అరిచి.. గిరా గిరా తిరిగింది..

 పింఛాలు రాలాయి.. భువన వేపు చూసింది..

 ఆమె వాటిని తీసుకొని… వాడి చుట్టూ పేర్చింది.. వాడు సైలెంట్ అయ్యి .. ఘాడ నిద్రలోకి వెల్తూ ఉన్నప్పుడు .. నెమలి వెళ్లిపోయింది.

సృష్టి అన్ని రూపాలలోనూ వాడి దగ్గరకి వస్తూనే ఉంది.. కాపాడుకొంటూనే ఉంది.. మదన పడుతూనే ఉంది.. మెలికలు తిరిగిన బాధని అనుభవిసూనే వాడిని మాత్రం ఎప్పుడూ వదిలేయడం లేదు.

 భువన ఆ రాత్రికి వాడిని కాపాడటంలోనే సరిపోయింది.

జ్వరం తగ్గే ఔషదాలని తయారు చేసి .. వాడు కొంచెం మెళకువలోకి రాగానే పట్టించింది..

కాపాడుకోవడమంటే … ఎవరు దేని నుంచి .. దేనిని కాపాడుకొంటారు .. నిషిద్ధ అవలీలగా దొరికే మృతు తపనత ఒరిసిపోయిన కథనాల మధ్య .. కాదని కాల్చే దేహ ఋణం మోసుకొనే .. విపత్తు సరిపోతాల కథన మూర్తిని కప్పిన దుప్పటి కిందుగా వణుకుతూ.. వినపడని మేలుకావని.. విస్ఫోటనా గతిలో సరిగా కూర్చలేక .. వెనకే ఉండిపోతూ.. మనం వైద్యం చేస్తున్నది దేనికి.. వాడి లోపల మోసే యుద్ధ క్షేత్రం బరువుని … ఏ మందు వాడి తగ్గించగలం.. ? ఆ కథ చెప్పి తీసేయగలం.. దానికి మరింకేదో చూసుకొంటుంది.. మనమని మనం భుజాలని బలంగా కనిపించేలా  ఎగరేసుకొంటున్నాం .. అంతే…

వాడు .. శాంతంగా చూసి.. అమ్మ రాత్రి వచ్చింది.. బొట్టు పెట్టి వెళ్ళింది.. తగ్గి పోతుందని చెప్పింది.. బొట్టు నీకు కూడా పెట్టి వెళ్ళిందగానే ఆమె ఆశ్చర్యం తో చూసుకొంటే .. నుదిటి దగ్గర తిలకం తో బొట్టు.. తాను ఎప్పుడూ అలాంటి బొట్టు పెట్టుకోదు..

అంతా తెలిసినట్లే జరగడం లేదు.. అనుకున్నదే అవుతుంది.. అది బలంగానే ఉంది.. పునాదుల్లోంచి.. తడబాటు లేని నిర్మాణ రీతే కనిపిస్తూ ఉంది.. ఏకబిగిన నెట్టుకొచ్చే విపరీతాల మధ్య గూడు కట్టుకొన్న బెంగాని తీసి.. పలకరిస్తూ.. మరిదేన్నో చిహ్న సముద్రంలో కెరటాలని అట్టేపెట్టి మరీ వెళ్లడం. అది చాలా అందమైన డిజైన్ తో ఉంది. అరచేతుల్లో కూడా ఉర్దూలో కృతజతకి సంబందించిన లెటర్స్ ఐనా .. ఆకట్టుకొనే డిజైన్ తో .. గోరింటాకు కన్నా .. మరింత అందమైన ఎరుపు వర్ణంతో

ఆమె మీకు తన కృతజ్ఞతలు చెప్పమంది అన్నాడు.

ఆమె ఇంకేం మాట లేకుండా ఉండిపోయింది..

పరిమళ కృతార్ణత .. వెలుగు మురిసిన దేహ బంధన .. కాపాడుకోవడమంటే.. కాపాడేవాళ్ళనీ .. కనిపెట్టుకొని ఉండటం.. ఏదో ముగిసిన కథా కాదు. నిద్ర కొంచెం పక్కకి జరగదు.

విశ్వ నిద్రలో మరిచిన ఉనికి చుట్టూ .. మహా చర్య .. చిన్ని జాగ్రత్త .. పెద్ద కన్నులో పొడుచుకొస్తున్న రశ్మిని .. జుత్తులోకి చుట్టి.. వరం పొందిన గతాల కౌగిలిలోని అపేక్ష చిత్రాల ఋణం ,,

ఆమె తెలియకుండానే లోపలంతా మెల్ట్ అయిపోయింది.

నా తండ్రే అని.. వాడిని దగ్గరకి తీసుకొని కౌగిలించుకొంది. వాడు పూర్తిగా కోలుకున్నాడు.

……………………

దిన చర్య చుట్టూ జరిగే అనేక మాయా లయాల నేర్పుని దిద్ది .. కనుక్కోలేని దిగ్భ్రమ మెరిసిన నొక్మాటలతో.. కదిలే కాస్త నిద్రని కలిపి .. ఉండిపోయిన మొదటి నడకల కేలనని మోసి ..

సమాధి స్ఫురణ లేని ఉద్రేకం .. అసహన గమనంలో చక్రం తిప్పిన మెళుకువలు నేర్పు.. ఒత్తిగిలిన నడకని పట్టుకొని.. దేహ స్థావరం లో పొడుచుకొచ్చే గంటలు.. సమయ నియమం .. యుద్ధం మసి చేసిన కంటి నిద్రలో .. అమ్మ కౌగిలి మసి చేసిన నల్ల గోడలు.. మృత్యు అరలు.. కోరలు చాచి నమిలేసిన చేతులు.. కొంచెం వేరే దారిలో ఉన్నానని .. కొంచెం మసకబారిన సవ్వడిలోని ఝాము మండలం .. పోత పోసుకున్న దేహ శిక్షణ మూర్తుల్లో దొరికే స్వస్థ నిధి.. నువ్వే..

వాడికి.. కాళ్లతో  చాలా పనులు చేసుకొనే విద్యని.. భువన నేర్పింది. వాడు ఏక సంతాగ్రహి… వాడికి ఫ్లతో పాటు  కూర్చొంటే అందేలా ఓ స్టాండ్ ని చేసి.. వాడికి ముందు నుంచి తెలిసిన ఫ్లూట్ ప్లే చేసుకొనేలా డిజైన్ చేసింది.. స్నానానికి.. టోయిలెట్స్కి స్పెషల్ ఏర్పాట్లతో .. వాడంతవాడే కొన్ని పనులు చేసుకోగలుగు తున్నాడు.. వాళ్ళ అమ్మ లాలి పాటని ప్లే చేస్తున్నాడు.

కొన్ని వీడియోస్ చూసి.. కాళ్లతో బ్రష్ పట్టుకొని పెయింటింగ్స్ ట్రై చేస్తున్నాడు.

కాళ్ళని అన్ని రకాలుగా వాడటం.. స్పూన్ ని పట్టుకొని..నోటితో పట్టుకొని తినడం.. క్రమ క్రమంగా వాడికి అర్ధమై.. మరిన్ని పనులు వాడే చేసుకోనివాడు.. బట్టలు ఉతుక్కోవడం కూడా … మధ్యలో .. రామానుజం జ్వరమొస్తే కూడా .. సత్య నివేశ్ వాడినే దగ్గరుండి చూసుకోమందాం తో వాడిలో కాంఫిడెన్స్ పెరగడం మొదలైంది…

వాడు  పెయింటింగ్ ఒక్క రోజులోనే నేర్చుకొని.. మొదటగా వాళ్ళ అమ్మని తనని వెనక నుంచి కౌగిలించుకోవడం నెమలి చూస్తున్నట్లుగా .. ఆబ్స్ట్రాక్ట్ ఫారం లో వేసాడు.

అది  ఏ రంగులూ  లేని పెన్సిల్ స్కెచ్.. చూస్తున్న నెమలి నిండుగా అన్ని రంగులని.. వాడి చుట్టూ ఉన్న గాలి కురిపిస్తున్నట్లుగా .. దేహ నిధి కరిగిన నడకని నాజూకుగా మండిస్తూ.. కైపు చుట్టిన నిద్ర భూతాన్ని .. తరిమి కొట్టే చలన .. నిశ్చలంగా ఉండిన తీర్ధ భూముల్లో పడి కొట్టుకొనే ఊపిరి రసంతో .. పెద్ద కొండని తవ్విన మెట్లతో పైకి చేరిన అడుగులు.

ఆర్ద్ర సమీభూతన ..ఆలవాలపు నీటిపొరని దులిపి .. కొంచెం రంగు తీసిన కన్నుని పోల్చుకొని..కదిలే నిద్ర ఇంటిలో పాతుకు పోయిన సహన దర్శి చెప్పుకొన్న ఘటనని ఇక వదిలేయమని.. రెండూ చోట్ల ఓడిపోయినా .ఉన్న నిద్రల కిందుగా ఉంచేసిన గత్యంతర స్థలంలో పడి .. ఊసులు లేని దిక్కులేని జోడించి.. కొత్త నడకని చూసుకొంటూ..

వాడిలో ఆర్ట్ సెన్సిబిలిటీ ని గమనించి.. శుభమి వాడికి మరిన్ని మెళుకువలు నేర్పింది.

……………………

వాడు వాళ్లకి ఎంత ఇష్టమైన వాడైపోయాడంటే .. అందరూ వాడిని ఏదో రకంగా సంతోష పెట్టడం లోనే నిమగ్నమైనా… ఇదంతా చూసి రామానుజం చాలా సంతుష్టి పొందేవాడు.. వాడికి ఇక్కడ ఒక ఇల్లు దొరికిందని.. గోడులని చల్లారబెట్టి..మరో యుద్ధానికి సిద్ధం చేసే పరమ ఔషధ శాల ఇల్లు.

సత్యనివేశ్ వాడిని తన కంటైనర్ లోకి తీసుకెళ్లి..

వాడిలోకి చూసి.. ఏ ఏ పనులు చేసుకోగలుగుతున్నాడో అడిగి.. వాడి వేసిన పైంయింగ్స్ ఒక్కొక్కటి చూస్తూ.. ఇంకేం మార్చి వేయవచ్చో explain చేసాడు. వాడు చాలా ఎక్సైట్ ఐపోయాడు.. స్టాండ్ సెట్ చేసి వాడి ఫ్లూట్ విన్నాడు.. వింటున్నానా అనే స్పృహని దాటి .. ఆ లోపలి నుంచి వింటున్నాడు….

అదొక అనంత దేహం చేసుకొనే శూన్య యాత్ర .. పట్టు తప్పిన పునాదులపై .. కరిగించి పోసిన నిద్ర సగాల  ఊపిరి మూటని విప్పి.. కలలోకి తీసుకెళ్లి .. పాడాలని ఒత్తి.. పెదాల నిండుగా పారవశ్యాల  దేహ రీతిని మోగిస్తూ .. గొంతులో తేనె జడని అల్లిన వేళ్ళతో నిమిరి.. సాయుజ్య  నిద్ర ఋతువుని అమాంతం ఒడిసి పట్టుకొని.. స్నాన ధారగా తలపై ఒంపాక .. శుద్ధతని పాడే నిరారూప మృత్యు ప్లవతని లోపలికి దించి బరువెక్కిస్తూ..

ఆతర్వాత వాడికి దగ్గరగా జరిగి..అమ్మ మాటలు వింటావా ? అన్నాడు. వాడు నమ్మలేనట్లుగా చూసాడు. పొంగిపోయాడు.. ఎలా వీలవుతుంది .. అన్నాడు.. అతను నవ్వి  …

ఆ రోజు ఆమె వచ్చింది కానీ.. అదొక మంచు బొమ్మలా .. చల్లని మరణం లా .. స్పర్శ మాత్రమే బొట్టు పెడుతున్నప్పుడు తెల్సింది.. తన మాటలు వాడేం వినలేదు.. తన మాటలు వాడు ఆమెకి చెప్పుకోలేదు.

కళ్ళకి గుడ్డ కట్టి.. నువ్వు సిద్ధంగా ఉన్నావా ? అన్నాడు.. వాడు తల ఊపాడు.

వాడిలో తీవ్రమైన కుతూహలం .. తానూ మాట్లాడగలడా? వాడి ఆతృత ..

బేటా అంటూ ఎన్నో విషయాలు మాట్లాడింది.. అడుగడుగునా  నీతోనే ఉన్నానని..నీ వెంటే వస్తానని.. రామానుజం చేసిన సహాయం.. నెమళ్లు సహకారం.. ఇక్కడి అతను అన్ని రకాలుగా ఎదగడం.. ఎప్పుడూ దిగులు పడొద్దని.. నీతో ఎప్పుడూ ఉంటానని.. అది అమ్మ గొంతే .. తన చిన్ననాటివి.. ఇంకెవరికీ తెలియనివి చెబుతుంది.. ఆశ్చర్యాన్ని మించిన మరేదో మెలుకువ.. ఒక శూన్య విస్మయ సారంగా ,, గొంతు పోసుకున్న చీకటి ఋతువులోని మంచు కెరటం.. సృష్టి మొత్తం శబ్దాన్ని కరిగించి.. ఉండిపోలేని .. నిశ్వాస రాజ్ఞత తిరగబడే కొంచెం చాటు చేసిన కనుసన్నల్లో పడి నిలదొక్కుకోలేని సహాకార తంత్రిని సరి చెయ్యక ముందే మాటగా చేరుతూ…సర్దుకోక ముందే .. సరి చెయ్యని అసాధ్యాలని ముంచి..

వాడి కళ్ళలో నీళ్లు..అతనే తుడుస్తున్నాడు..

కాసేపు ఏదో మెత్తని శబ్దం.. అమ్మకి.. స్వర్గ నౌక వచ్చింది.. మళ్ళీ వస్తుందిలే నాన్నా? అన్నాడు.. ఆ తర్వాత లైట్ ఆఫ్ చేసి.. వాడి కళ్ళ  గుడ్దని విప్పాడు.

చిన్ని ప్రాణం .. ఇంకా సరిగా కృతజ్ఞతలు ఎలా చెప్పాలో తెలియనివాడు.

వాడు ఆనందంగా సత్యనివేశ వేపు చూస్తే అతను కౌగిలించుకొన్నాడు.

 ఆమె ఆత్మ అక్కడ నిండివాడికి వినిపించిన మాటలవి.. సత్యనివేశ్ వాడిని చూసినప్పుడే  అనుకొన్నాడు .. ఇంకెలా సంతోష పెట్టగలనని.. వాడి ప్రపంచంలో కలిసిపోగలనని… అదెలా అనుకున్నప్పుడు…..

అది ఈ రకంగా అతను తీర్చుకోగలిగాడు.

…………..

వాడిని సంతోష పెట్టడంలో భాగం ఐతే ఆ పౌర్ణమి రాత్రి .. నెమలి నిర్ణయించుకొని వాడి దగ్గరకి వచ్చింది.. దానిని చూస్తూనే వాడికి అర్థమై.. ఎక్కడికో రమ్మంటుందని.. కూడా వెళ్ళాడు.

నది ఒడ్డుకి తీసుకు వెళ్ళింది .. అక్కడ ఏం చూడాలో అర్ధం కాలేదు.. అక్కడ ఏ చప్పుడూ లేకుండా ఉంది.. నదిపై జారుతున్న చంద్రుని పాదాల వెలుగు.. ధ్యానం లో ఉన్న చెట్లు మంచు రాలుస్తూ.. వాడలా ఏ కంగారూ లేకుండా చూస్తున్నప్పుడే….

ఒక్కసారిగా  కళ్ళు పెద్దవి చేసి వాడలా ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ ఉండిపోయాడు..

 ఇద్దరిపై చల్లని మంచు కురుస్తుంది.. నెమలి వాడికి రెండు .. మూడు సార్లు సైగ చేసే సరికి.. నదికి అటు వేపు చూసాడు .. చూస్తున్న వాడు .. చూస్తున్నట్లుగా ఉండిపోయాడు.

అదొక సమాధి స్థితిని సంకలించే దేహ వరద .. స్థితి మొత్తాన్ని ఆనంద నిండగా చేసి.. మృత్యు స్పర్ధతో రాజీ పడి .. కంటి క్షేత్రంలో చేయిస్తున్న సంబర ఒడ్డులోని… దేహ బీజం .. ఉంది.. అవతలి గట్టుపై మాత్రమే ఉంది.. దగ్గరకి వెళ్ళామా .. కలలోంచి తుడుచుకు పోయినట్లే .. ఇక ఏం  మిగలదు.

ఎదురుగా అవతలి గట్టుపై ఇంకొక నెమలి..గుండ్రంగా తిరుగుతుంటే .. ఆ మధ్యలో వాడి తల్లి వాడిని .. భుజాల దగ్గర పట్టుకొని.. తిప్పుతుంది.. వాడికి అప్పుడు చేతులు ఉన్నాయి  కాసేపు అలా ఆటలు.. తర్వాత వాడిని drawer మీద ఉంచి.. తన చేతిని వాడి మీద ఉంచేసరికి.. ఆమె అరచేతుల్లోంచి నీళ్లు కురుస్తున్నాయి.. వాడు స్నానము చేస్తున్నాడు.

ఆమె నవ్వుతూ .. నీళ్లతో ఆడుకొంటుంది.. తల తుడిచి కొత్త బట్టలు వేసి.. పొడి రాసి.. ముస్తాబు చేసి.. మెడ దగ్గర దిష్టి చుక్క పెట్టింది..

బువ్వ గిన్నె తీసుకొని .. వాడికి తినిపిస్తుంది.. ఈ లోపు ఎవరో పిల్చినట్లుగా .. ఆమె మాయమైంది.. వాడు .. ఓ మంచు బొమ్మలా కరిగి అంతా మాయమైంది.

చంద్ర దీపం పర్చుకొన్న .. శ్వాస గుహలో .. ద్రుష్టి సమ్మెహనలో కాల్చుకు పోయిన శరీర ప్రదక్ష స్థితి ముద్రాలని తుడిచి.. అవలీల పరిధిలో .. నీళ్లు కురిపించి.. స్వర్గాన్ని వంచి.. కంటి గుంభన సరిహద్దుని చెరిపి.. మంచు పండుతున్నప్పుడు .. లోపల దేహంలో తడుస్తూ..  విపరీత ప్రదక్షణలు లేని దేహ రూపపు కంటి నీలంలో కురిసే చిత్ర కుదుపు..

నెమలి మళ్ళీ వాడి వేపు చూసి.. వచ్చిన దారిలో వెళ్లి పోదామన్నట్లు నిలబడింది.. వాడు నేలపై పడి గుక్కపెట్టి ఏడ్చాడు. ఎవరూ ఓదార్చనక్కర లేదు.. సృష్టి తలని ఊపుకొంటూ .. మంచు బట్టని కప్పి వాడిని హత్తు కొంటుంది.. శ్వాసితా సాయాల గాలి కమ్ముకొని.. విశ్వ నిర్మాణ దేహ శిల కొత్తగా ఊపిరి పోసుకొంటుంది.

మర్నాడు అదే టైం కి అక్కడ కొచ్చి చూసాడు .. ఏం లేదు.

. ఆరోజు మాత్రం వాడు రామానుజానికి ఈ విషయం చెప్పాడు.. రామానుజం అంతా విన్నాక .. తన భాద్యత కొంత వరకు తీరినట్లేనని సంతోష పడ్డాడు .. తన కుటుంభం మొత్తం తుడిచి పెట్టుకు పోయినా .. ఓ చిన్న ప్రాణాన్ని కాపాడి.. సరైన చోటికి చేర్చ గలిగాను.. ఇదంతా కేవలం తానొక్కడి వల్లే అయ్యిందని ఎప్పుడూ అనుకోలేదు. ఇప్పుడు మళ్ళీ కొత్తగా అనుకోవడానికి…..

 ఈ నెమళులు నిజంగానే అపురూప దేవతలు.. నీ దుఃఖం అవి పసిగట్టి.. వాటికి చేతనై నంతగా ఓదార్చే ప్రయత్నం చేస్తున్నాయి.. అన్నాడు.

అది నమ్మకాన్ని.. రుజువులని.. కంటి ముందు నడిచే దూరపు మాయని మించిన సత్యం

……………..

సత్య నివేశ్ .. హమీద్ లోపలికి  చూస్తున్నాడు. వాడి  ఆందోళన అంతా అతని లోపల కదులుతుంది. సన్నాహా బరువు చిత్ర చూపుని కదిలించే దేహ గడువుపై .. లేత భుజాలని ఒంపు తీసి .. పైన కొండలని కప్పి.. భూమి లోపలి దించి సజీవ సమాధిగా .. రగిడిన దేహ సమస్తంలో ఉండిపోయిన పునాదులని.. తొలచి.. కథకి చేర్చుకొని.. మాటకి దగ్గర చేసుకొని.. నిండిన శరీర ఖాళీలని చిలికి .. మళ్ళీ చేర్చుకొన్న ఇంటి నిడివిలో.. తన అమ్మని చేతులారా కౌగిలించుకోవడం పోయి  ..

 కనీసం కళ్లారా చూసుకోవడానికి లేని  దండన .. తప్పు ఎవరిది?

కదిలే క్షణం చుట్టూ.. కవ్వళించిన చీకటి ఖండపు అడుగున నడకని పూర్తిగా నేర్చాక ముందే .. అంతా మింగేసి.. మొత్తం ఖాళీ చేసిన నీరుతో వాడి శరీరం మిగిల్చి..

రామానుజం .. సత్యనివేశ్ దగ్గరకి వచ్చి.. అతను చేసిన దానికి .. తనకి ఎంతో సంతోషమని.. వాడి కోరిక వాళ్ళమ్మని కౌగలించుకోవాలని .. అది తీర్చ గలరా అని..

అతను అడిగిన విధాన్నాన్ని .. అతను కదిలిపోయాడు..

పురా కలకలం.. ఒత్తిడి లేని ఉపేక్షతో తడిచిన దేహ ప్రదక్షణ .. అది జరుగుతుందా?

సృష్టి అనుమతిని ఇస్తుందా?

కథని కాదని .. ఇంకో శరీరం లేని చీకట్లో కదిలే నిండు చేతుల కాగడా వెలుగులో .. ప్రత్యక్ష నీరుకి కురిపించి.. శ్వాస పులిమిన నిశ్చంత కమిలివేతని .. తుడిచి .. నూనె రాసి.. కౌగిలి ఒడిలో నిద్ర పుచ్చుతుందా?

తప్పకుండా ప్రయత్నం చేద్దాం అన్నాడు.

అది మరీ ఇంత తొందరగా అని రామానుజం అనుకోలేదు.

అది అసాధ్యమో .. సాధ్యమో .. పరిరక్ష విస్మయంలో కురిసే జ్నాహిత వాకిలిలో కూర్చుకొన్న ఇల్లు.. గోడలు దాటి కురిసే మంచు.. కప్పుని దాటి కురిసే వాన .. మెట్లని దాటి నదిపై ఎగిరే ఇల్లు..

హమీద్ తీసుకొని.. సత్య నివేశ్ .. మరెవరికీ తెలియకుండా బంకర్లోకి.. రామానుజంని తోడు తీసుకొని వెళ్ళాడు. ముందు .. నువ్వేం చూసావో .. అదిక్కడే మర్చి పో అన్నాడు.

 ముందు అర్ధం కాక పోయిన .. తర్వాత తల ఊపాడు.

ముగ్గురూ బంకర్లోకి వెళ్లారు..

హమీద్ కి .. అక్కడ ఉన్న ఓ నూనె తీసుకొని.. తలకి మర్దనా చేసి.. అక్కడున్న స్ట్రెచర్ పై పడుకోమన్నాడు.. రామానుజం హెల్ప్ చేసాడు.

భయ పడకు నాన్న.. నీకు మీ అమ్మని చూడాలని ఉందా ? అన్నాడు..

 అమ్మని చూసి .. నీకు ఎంతసేపు కావాలంటే అంతసేపు కౌగలించుకోగలవ్… అన్నాడు.

వాడి ఆనందానికి హద్దే లేదు.  రామానుజాన్ని .. ఎదురు కుర్చీలో కూర్చోమని.. అక్కడున్న గ్రీన్ cloth సెపరేటర్స్ అడ్డు పెట్టి.. లోపలోక లైట్ పెట్టాడు.

ఆ బంకర్ ఒక రకంగా ఓ మినీ హాస్పిటల్ లా ఉంటుంది..స్ట్రెచర్ .. గ్రీన్ cloth కట్టి చేసిన సెపరేటర్స్.. డ్రెస్సింగ్ ఐటమ్స్.. ఆపరేషన్ టూల్స్ అన్నీ ఉంటాయి.. భువన ఓ డాక్టర్లా గాయపడ్డ వారికి ట్రీట్ చేస్తూందక్కడ . అది సెక్యూరిటీ వే లో సెట్ చేశారు.. ఆక్సిజన్ వచ్చే ఏర్పాట్లు ఉన్నాయి.

బంకర్ ఓపెనింగ్ దగ్గరకి వచ్చి .. ఆకాశం లోకి చూసాడు.. వాడు  నిద్రలోకి వెళ్ళిపోయాడు.. రామానుజం గమనిస్తున్నాడు. అతనికి ఇది జరగదు అనే అనుమానం ఎంత మాత్రమూ లేదు….

ఒక్కసారిగా బంకర్ అంతా తెల్లని వెలుగుతో  నిండి పోయింది. పాలల్లో కలిసిన మంచు.. తులసి దళాలు.. హారతి కర్పూరం కాలుతూ.. దేహ బిక్షగా ఉంచిపోయిన శ్వాస తేలికై .. శరీరం గాల్లోకి తేలుతుందా అన్నట్లు.. అది కేవలం తెల్ల కాంతి కాదు.. అలాంటి కాంతి భూమి మీద మరిప్పుడూ చూడనట్లుగా ఉంది.

రామానుజం లేవబొతే .. సత్యనివేశ్ లేవొద్దని సైగ చేసాడు..

 ఆ గ్రీన్ cloth ఓ మూవీ స్క్రీన్ లా మారి … వాడు .. వాళ్ళ అమ్మని కౌగలించుకొని.. ఏడుస్తూ ఉండటం   చూడగలగడం .. వాడి మాటలు  మాత్రం వినగలగడం చేస్తున్నాడు.

ఆ నీడలేని.. వాడి నవ్వుని.. ఏడుపుని బట్టి… రామానుజం కి అంతా అర్ధమౌతూ ఉంది.

నువ్వు కేవలం ఓ వీక్షుకుడివి ,,అంతే .. అంతకు మించి ఏం చేయాలని చూసిన .. ఇదంతా మాయం కావడానికి క్షణం పట్టదు. అదొక చూపు.. చెవులు బిగించిన విస్మయ అనంతంలో.. కలని యదార్ధ రూపంలోకి ముంచి తీసిన సత్య స్థితి.  విలోమ గమన సమయం…

ఏం మాట్లాడలేదు.. పిల్లాడిని సత్య నివేశ్ కౌగలించుకొన్నప్పుడు.. రామానుజం అతని కాళ్ళ పై పడ్డాడు.

యదార్ధ నిశ్చయం లో స్పష్టత లేని అనూహ్యత .. కానీ పరమ సాయం.. దేహ నిర్ణయాల మంత్రం సాధనాల .. కాంతిని రెండు పక్కలా జరుపుతూ .. జ్ఞాన సంభోగంలో .. చీకటి పేర్చిన వీలు నడకని పీల్చి.. కంట్లోకి గుచ్చి.. నీడలు చెప్పిన శ్వాస సత్యం లోని .. దీక్షా ఋణం కనిపెట్టిన విసుగుని పీల్చి.. కొన్ని కోట్ల శిక్షలని దాటుకొని.. బతికేయగలననే .. ఒక మహా నమ్మకం కనిపెట్టే ఆశ్రిత గతం నుంచి పైకి ఎదిగిన నమ్మకం.

ఇది ఇంతకు మించి ఇంకెలా మారడానికి లేదనే చివరి స్థితంలోని ..మెలికని తప్పించి.. పైకి చేర్చుకొన్న ఊపు.. మహా దశ..

అతనూ వాళ్ళతో పాటు బంకర్ లోంచి వచ్చేయలేదు..వాళ్ళని పంపాక .. హమీద్ తల్లి బాధని.. అక్కడ ఆ దేశంలో జరుగుతున్న దమనకాండ లో నలిగి పోతున్న అనేక తల్లుల ఆత్మ రూపంగా ఆమె అతనికి చెబుతూ ఉంది..

గ్రీన్ స్క్రీన్ ఇవతనిలో నుంచి.. ఆ తెల్లటి వెలుగులో వింటూ ఉన్నాడు.. అతనిలోపల .. కోపాన్ని మించి .. కొంతైనా అడ్డుకోవడానికి సరైన కార్యాచరణ ఏర్పడుతూ ఉంది.

………………………..

యుద్ధం మసి చేస్తున్న శరీర నిల్వల నుంచి కమ్మేస్తున్న ఆత్మ పొగ .. మృత్యువు కాళ్ళు తెరిచిన గజ్జల మేళా  గొంతులోంచి బయట పడ్డ పాముల పుట్ట.. పొడుగా సాగిన నాలుకలు .. రోడ్డంతా పర్చుకొన్న చితులు ..దుమ్ము కుండలు .. కుళ్ళిన శరీరాలు.. విసిగిన దోసిలితో పోత పోసుకున్న నటనలు… కమురు వాసన.. కళ్ళకి అడ్డం పడే మాంసం ముద్దలు.. రక్తం తడిచిన మొండి గోడల మధ్య బట్టలని తీసేసిన శవాలు.. రతీ ఘటాల గునపం పోట్లు.. తల లేని  మొండాలని కూడా వదలక మానభంగం చేసిన .. దుఃఖపు విశ్వ రూపం లో మొరిగే విధృడ కంటి  చూపులని అరగదీసి.. కసి చెక్కిన గునపపు దెబ్బలని హెచ్చించి కొడుతూ.. దీర్ఘ స్నానపు అవ్యక్తంలో నీరులేని వాన శాపాలు నుంచి.. రాలే కోరలు.. మృత్యువు నోరు తెరిచిన నిప్పు ముద్దలు లాక్కు పోయిన గుట్టల గుట్టల శరీరాల గోతులు.

 కోపపు  మంటల్ని దాటి.. నరికిన గొంతులోని కేకలని సీసాలో పట్టి  పగల గొట్టిన పెంకులని కళ్ళలోకి కూరుతూ .. దశలని మార్చుకొంటూ పోయే ముఖ దర్శన పోలికలని వదిలి పెట్టి .. అణుకువల శూలాలని మోస్తున్న వెన్నులో.. చిమ్మడానికి రక్తం లేక పాలిన లేత మూటలతో.. కదిలే విపరీత నిర్యాణాల మసక కమ్మిన నిద్రుడల ఏక భూమి పరాయిగా మారిపోయిందని భయంతో దూకేస్తూ.. విచ్చల మవుతూ.. హద్దు జరిపిన మహా వినాశ మూర్తికి .. వేయి చేతులు ఆయుధాలతో.. వేల కళ్ళు .. వందల అంగాలు.. విరుచుకు పడుతున్నప్పుడే ఆవిరై పోయిన ప్రాణాలు.. అపలయాలు.. కుట్రలు.. విచ్చలవిడి విస్ఫోట తాండవాలు.. ఒక చోటకి చేరిన మరేం పలకరించుకోవు.. ఒకడికి .. కళ్ళు లేవు.. ఒకడికి చెవులు లేవు.. ఇంకొకడికి గొంతు లేదు.. మరొకడు వెన్ను లేక.. గుండె మోగక.. కడుపు దొరకక .. రెండు  చేతులూ లేనివాడు.. ఒక చెయ్యి.. కాలూ లేని వాడు.. తన తలని వెదుక్కొనే వాడొకడు.. మెదడు ఛిద్రమైన వాడొకడు.. నాలిక సాగి పోయిన వాడొకడు.. భాష మర్చిపోయిన వాడొకడు.. నిద్ర రాక అరిచేవాడొకడు..

ఆరోజు నిలబడి రొట్టె తీసుకొని.. మందుల కోసం ఆ పెద్ద లైన్లో నిలబడ్డాను..

లోపల ఎన్నో తిరుగుతున్నాయి. బిడ్డ కోలుకొని లోపు నేనేదైనా పని వెదుక్కోవాలని.. కానీ ఒక చెయ్యి లేని నేను .. ఏదైనా ఇళ్లలో పనికైనా పెట్టుకొంటారో లేదో.. లేదా ఏదైనా బేకరీలో ఏ దయగల ఆసామీ ఐయినా పని ఇస్తాడేమో..తనకి మెత్తని బ్యాంకులు చేయడం వచ్చు.. నాన్న దగ్గర నేర్చుకొన్న విద్య.. అదే .. వీడు కొంచెం కుదురుకొంటే చాలు.. మెడలో ఉన్న గొలుసు అమ్మేసి..ఏ గుడిసెలోనో.. ఓ పది ఇళ్ళకి అందేలా పెట్టుకుంటే.. ఓ ముద్ద నా బిడ్డకి పెట్టుకోవచ్చు.. పోయింది ఎడమ చెయ్యి కాబట్టి .. అంతగా పనికి అడ్డం రాదు. నా ఆలోచనలన్నీ ఇవే తిరుగుతున్నాయి..

ఏది ఎంత కూలిపోతున్న .. పరిధి చిలికిన దుఃఖం ఎంత కసి నలిపేసినా .. భయమూ.. శరీరమూ ఎంత కోసేసినా .. చూపు నిడివిని ఎంత కత్తిరించిన .. వెన్నుముకని ఎంత ఒంగదీసిన .. మంచిని ఎంత గొయ్యి తీసి పాతినా … మరింత చించుకొని.. దేహ దీర్గపు పట్టుని ఎంత దులిపినా .. మళ్ళీ చిగురించే చెట్టు కాండం లా .. పైకి లేచి నిలబడి.. చేతులు చాచి చూపించడమే .. ఒక పొగరు.. ఒక మెలిక.. ఒక నిలువెత్తు క్రూరత్వం మళ్ళీ నిలబడి.. బతికి చూపించే ఆయుధానికి పాడాను పెడుతూ.. తెగిన కాళ్లతో ముందుకు పోవడమే .. ఆమెకి వాళ్ళ నాన్న అదే నేర్పాడు. మెత్తని

బన్నులే కాదు … గట్టిగా నిలబడే గుండెని తయారు చేసుకోవడం నేర్పాడు.

 పక్కనే ఓ తల్లి

కొంత మంది తల్లులు చెప్పిన కథలు .. ఈ కథలని నేను వినాలనుకొని వినలేదు.. నా చెవిని చేరకుండా ఆగలేదు.. ఇవి ఆగకుండా వాళ్ళ లోపల .. కదిలిన తేనె తుట్టలోంచి తేనెటీగలు కుట్టినట్లు .. లోపల ఉంచుకోలేక .. వాళ్ళు లోపల నుంచి వాంతి చేసిన మాటలవి.. .. వాటికి అంటిన రంగు ఎరుపు.. ఆ దుర్మార్గం కేవలం చీకటి కాదు.. మాంస కబేళాలో పులిసిన చీకటి చేసిన పరుగు.. వాళ్ళ కాళ్ళ కింద నుంచి .. సీసా పెంకులు గుచ్చుకొని ఎగురుతున్న .. ఇంకేదో అందుకోవాలని వాళ్ళ తో వాళ్ళు చేసుకొనే యుద్ధం .. కేవలం వాళ్ళ కోసం కాదు.. వాళ్ళని నమ్మిన వాళ్ళ కోసం.. బతికించుకొనే శ్రమని శూలంలా దించుకొని.. మన ముందు చేసిన అరుపు.. సమాధి పై పొయ్యి వెలిగించి వండుకున్న అన్నం.

1

అందరినీ పోగొట్టుకొని.. మిగిలిన ఒక బిడ్డ కోసం…

 నా భర్త బాత్రూం లో స్నానము చేస్తున్నాడు.. మా వాడు స్కూల్ కి యూనిఫామ్ వేసుకొంటున్నాడు.. కూతురు  night  షిఫ్ట్ చేసొచ్చి నిద్ర పోతుంది.. ..  నేను పాల ప్యాకెట్ వాడు ఆ రోజు వేయడానికి రాలేదని .నేను మనవరాలు ఏడుస్తుంటే .. అప్పటికే తండ్రి వదిలేసిన పిల్ల .. గుక్క పెడితే .. అదెక్కడా లేచి పోతుందోనని.. నేను సంకనేసుకొని… షాప్కి వెళ్ళడానికి purse  తీసుకొని బయటకు వచ్చాను.. అంతే .. మిస్సైల్ పడింది.. కొంత ఫోర్స్ ని ఏదో ఆపిందట .. నా ఇంటిమీద మిగతాది పడింది.. పరుగున నేనెల్ల బోతుంటే… అందరూ పట్టుకొని ఆపారు.. అక్కడికే ఏమీ లేదు.. ఓ పెద్ద గొయ్యి.. కనీసం ఒక్కరి శరీరం కూడా  చూడడానికి మిగల్లేదు.. ఒక పాల ప్యాకెట్ కొనుక్కొచ్చే లోపు .. మొత్తం ఐపోయింది.. నా సంకలో ఉన్న ఇది తప్ప.. ఆ శబ్దం .. దాని లేత శరీరం .. తట్టుకోలేక పోయింది.. దీనికి చెవులు పనిచేయడం లేదు.. డాక్టర్ గారు ఖరీదైన వైద్యం చెప్పారు.. నా చేతులకి ఉన్న గాజులు.. మంగళ సూత్రం తప్ప .. ఇంకేం లేవు. నా దగ్గర

ఏదో డిగ్రీ చదువుకున్నాను .. దీనికి జ్వరం తగ్గిపోతే .. ఏ గుడిసో  అద్దెకి తీసుకొని.. ఓ చిన్న ఉద్యోగం వెదుక్కొని .. దీనిని నిలబెట్టాలి.. అంది.

అద్దుకొని రాల్చిన దుఃఖ శిఖరపు నిప్పుని మింగి.. గర్భంలో మంటని బిగించి.. శ్వాసని  నిలువెత్తుగా నిలుపుకొని.. చెప్పుకొంటూ పోతుంది.. నే ఉన్నా .. దానికని..

భయం .. ఆకలి.. నిస్పృహ .. రోగం .. చీకటి చుట్టిన అయోమయం.. ఎక్కడ ఏం ఉందొ తెలియని కుట్రల మధ్య ఓ తెల్లని కలని  కంటూ.. మోడరన్ అపార్ట్మెంట్ నుంచి.. చిన్నపాటి గుడెసనే చాలనుకుని..

 ఇదీ యుద్ధమే  .. సచ్చీల చలన నిశ్శబ్డాల యుద్ధం.. ఒకరిని నిలబెట్టడానికి మరొకరు అన్నీ పోగొట్టుకొన్న నిలబడాలని తపనకి పుట్టిన యుద్ధం.. .

పోగొట్టుకొన్నాక ఏమీ లేనంతగా పోగొట్టుకొన్నాక .. దేహ చలన నిసృతిని చుట్టి మేలుకొన్నాక .. యుద్ధం అనే చూపులతో .. మాసిన శ్వాస ధార ఆగకుండా కలిసే .. నిద్ర సగంలోనే అంతా ఐపోతుంది. కొంచెం రుణ పడి ఉన్న ..ఖాళీ నిద్ర దూపాలతో పండిన శరీర నీలంలో .. అంతా మారిపోతుంది.. శూన్యంగా మార్చిన దుఃఖ చిత్రం పై నడుస్తూ.. గమన నివ్వెరల కాలి నడకని మందలించి .. పైకి చేరుకొన్న దీప స్థలాల అంధకారం.. నూనె .. వత్తీ రెండూ లేవు.

2

కొడుకు చనిపోవడం తట్టుకోలేక .. భర్త ఆత్మ హత్య ..

అప్పుడే పెళ్లయింది.. కొత్తగా కాపురం పెట్టుకొన్నారు .. పండగకని ఇంటికి వచ్చారు. ఆయనకీ .. నాకూ చెప్పలేనంత ఆనందం .. వాడికి ఇష్టమైనవి వండుతూ.. ఇద్దరూ వద్దంటున్న .. హడావుడి పడుతూ.. ఈ లోపు ఇద్దరూ సినిమాకి వెళతా మన్నారు.

యుద్ధం ఎక్కడో బోర్డర్లో.. ఎన్నో ఏళ్లగా అలవాటై పోయాం..

 దగ్గర థియేట్రీకే వెళ్లి వస్తామన్నారు.. బయట ఏం తినొద్దు.. వెంటనే చూసి వచ్చాయ్యండి అన్నాం.

 అయన బైక్ మీదే వెళ్లారు.. ఇంకో గంట తర్వాత .. ఆ థియేటర్ పై బాంబు వేశారని కబురు.. పరుగున వెళ్లాం.. పోలీసులకి అన్ని చూపించాక .. నుజ్జయి పోయి.. వాడి ముఖం .. ఆమె కాలి షూస్ బట్టి గుర్తు పట్టిన మాంసం ముద్దలు మా చేతుల్లో పెట్టారు.

కోడలి అమ్మ నాన్నలు వచ్చారు.. మేము ఏడుస్తూనే ఉన్నాం .. ఎవరేం ఏం తినలేదు..

 అయన మాత్రం లోపల కుమిలి పోతున్నారు తప్ప .. బయటపడలేదు..

 సొమ్ముసిల్లి అలాగే నిద్ర పోయాం.

మధ్య రాత్రిలో ఎవరో తలుపు కొట్టారు.. కంగారు పడుతున్నారు.. 5  ఫ్లోర్ నుంచి కిందికి తీసుకెళ్లారు.. అయన మళ్ళీ నుజ్జయి.. రక్తపు ముద్దలా .. పైన బాల్కనీ నుంచి దూకేసారు… ఇంకేం మిగలలేదు నాకు.. ఎందుకు బతికున్నానో కూడా తెలియడం లేదు.. నా దగ్గర ఏమీ లేదు.. నా కోడలి తల్లి .. గుండె పోతూ వస్తే .. హాస్పిటల్ కి తీసుకొచ్చాం.. ఆ భర్త ఓ శవంలా అలా పడి  ఉంటె . నేనే ఇంకా రాయిలా ఈ బండ ఒంటిని వేసుకొని.. మొద్దులా .. కొయ్యబారి పోయి.. లోపలి కసి… పౌరుషం.. ప్రేమ .. బంధం పట్ల ఆక్రోశం .. ఇంకేదో అర్ధం కానీ దగ్గరతనమంతా ఎవడో లాగేసినా .. కోపం.. సిగ్గు.. పగా .. నిలదీత .. పౌఉరుషం లేకుండా …మాట్లాడుతూనే ఒక్కసారిగా ఎర్రగా మారిపోయింది.

అన్నీ పోగొట్టుకొని ఊపిరి వదిలేయాలనుకొనే వారిని  పట్టుకొని.. ఇదంతా వద్దు .. బతికి చూపిద్దాం అని.. అరిచి చెప్పడానికి.. వాడెవడైన .. ఎదిరిద్దాం..మన చేతులని కత్తులు చేసుకొని నరికేద్దాం..శరీరమే ఆయుధం చేసుకొని .. యుద్ధం చేద్దాం .. ఏ దేశం ఏం చేస్తుందో నాకు తెలియదు.. సంబంధమూ లేదు.. మనలని ఛిద్రం చేసిన మనవాడైనా మనకి శత్రువే..

ఇది .. ఇక ఆగేది కాదు.. ఏ మాత్రం కుదుటపడిన .. ఇంటిoటికీ వెళ్లి ఇదే చెబుతా .. ప్రతీ వీధిలోనా గగ్గోలు పెట్టి.. మనిషిని నిలబెడతా .. వాళ్లకి కళ్ళు లేకపోయినా .. కాళ్ళు లేకపోయినా.. వెన్నుముక విరిగిపడ్డ .. అతికించి పరుగులు తీయిస్తా.. నన్ను ఆపదమంటే.. నన్ను చంపి కూడా ఆపలేని భయం నిండేలా .. యుద్ధం చేస్తా …

3

చాలీ చాలని జీతం. ఈ కొంచమైనా కడుపు నింపే ఆధారం..ఆకలికి ఆధారంగానే ఉంటూ  కంటి నిండుగా నిద్ర కురిపించే బియ్యమో.. గోధుమలో… అది government రేషన్ దుకాణం లో  సరుకుల కోసం వెళ్ళింది.. ఎప్పుడూ నేనే వెళ్లేదాన్ని.. నాకొంచెం జ్వరం గా ఉందని..

 ఆయనే పోయి చాల ఏళ్ళైనా .. ఇద్దరమూ అలా మొండిగా నెట్టుకొస్తున్నాము.. అది కూతురు కాదు.. కొడుకులాగే మారిపోయింది.. ఎంత దూరమైనా .. ఎంత పొద్దు పోయినా అది పనులన్నీ చక్కబెట్టుకొస్తుంది.. అది లేకపోతే ,,, నేను ఉండటం జరిగేదే కాదు.

అనవసరంగా అంటే నలుగురి మీద నోరు వేసుకొని పడిపోగలదు.. నిలదీయగలదు.. చెంప వాయించి .. పోరా అనగలదు . మనిషిని బట్టి .. తప్పు చేస్తే నేరుగా ఒప్పుకొంటుంది.. ఎవరి కాళ్ళ మీదైనా పడనూ గలదు.

వెళ్ళింది వెళ్ళినట్లే.. ఎవరో వచ్చి చెప్పారు.. అక్కడ గాజుల బజారులో బాంబు బ్లాస్ట్ జరిగిందని.. గుండె జారిపోయింది.. పరుగులు పెట్టాను.. ఆ బజారులోనే ఈ దుకాణం ఉన్నదీ.. కాళ్ళని కురిపించే శాపాల మధ్య కూలబడ్డ బరువు.. లోపల .. తలలో బాంబులా పేలుతుంది. ఈ మధ్య నాలుగు పక్కల నుంచి చేరుతున్నవి.. ఆ వార్తలే .. ఇప్పుడు తన వంతు అంతే తేడా …

నాలో ఏదో కసి.. దీనికి కారణమైన వాడిని అడ్డంగా నరికేయాలనే.. అందుకే బతికున్నానా?

కొన్ని బాడీస్ ని గుర్తు పట్టి .. తెల్ల గుడ్డ కప్పి ఉంచారు. దాని బాడీ కూడా దొరకలేదు.. కొన్ని కిలోల మాంసం ముద్దల్లో .. నా బంగారుతల్లిని  ఎక్కడని వెదికేది.. మేముండే అపార్ట్మెంట్ నీ .. శత్రు సైకులు ఆక్రమించుకొని.. మమ్మల్ని కట్టుబట్టలతో బయటకు గెంటేశారు..

నాకీ వదలని దగ్గు ఒకటి.. దేనికి బతికున్నానో నాకూ తెలియడం లేదు.. నేనెందుకు ఇలా .. నా మీద ఏదో పడి .. ముగిసిపోతే నయం..

కుంగి పోవడంలోనూ అట్టడుగు దశ .. ఇంతకంటే కూలిపోవడానికి ఇంకేం లేదు.. ఏది ఉందో..అదే నాదిగా మిగిలి లేదు.. వెనకా .. ముందూ .. అంతా బరిసెలతో దించిన పోట్లే .. రక్తం నీరై పోయేలా ఏడ్చి.. ఇటు నీళ్లు  అటు రక్తం ఖాళీ అయిపోయిన .. ఓ బండరాయి అంతే..

 ఎవడిని నిలదీయాలి .. ? ఎవడిని న్యాయం అడగాలి.. ఏది పొడుగ్గా సాగదీసి .. కంట్లో బెంగ పెట్టుకొని అలసటతో అరవాలి.. గుప్పెటలో మోసుకొన్న సఫలత అంతా శాపంగా మారి.. ఇక వెనక్కి చూసుకోవడానికి ఏమీ లేనప్పుడు.. బాంబు పేలినప్పటి కంటే చిక్కని భయం… ఇది వదలదు.. రక్తం పీల్చే .. చిల్లు పెట్టుకొని లోపలి పోయి .. ఊపిరి తిత్తుల్లో పీలుస్తుంది.. ఇంకేం కావాలి నీ నుంచి.. ఈ ముద్దని .. నువ్వే మరిగించి .. మందులో నంజుకో..

4

అర్ధరాత్రి .. బయటంతా అరుపులు.. చప్పుడు.. మేం ఉలిక్కిపడి లేచాం .. ఆయన నైట్ షిఫ్ట్ కి వెళ్లారు..6    అంతస్తులో ఉన్న మా తలుపు తట్టారు.. అల్లుడు తీయొద్దన్నాడు.. వాడికి అప్పుడే కొంతమంది ఫ్రెండ్స్ ఫోన్ చేశారు.. ఇలా కొంతమంది.. ఇళ్ల మీద దాడికి వస్తున్నారని..  భయ భయంగా .. తలుపు వేపే నేను .. నా అల్లుడు.. ఆరు నెలల కడుపుతో ఉన్న నా కూతురు.. చూస్తున్నాం … అప్పటికి వరకు వాడి గుండెల మీద పడుకొన్న నా మూడేళ్ళ మనవరాలు. ఆ చప్పుడికి ఉలిక్కిపడి లేచి .. ఏడుపు అందుకొంది….

తలుపు బద్దలై పోయింది.. లోపలికొచ్చి.. పిల్లని లాక్కొన్నారు..దాని గొంతు పట్టుకొని.. బాల్కనీలోంచి.. కిందికి విసిరేసాడు. నా కూతురు పులిలా మారిపోయి .. వాడి మీద విరుచుకు పడింది. దానినిలోని పులిని అదే మొదటిసారి చూడటం.. వాడి మెడని ఎక్కడ కొరికేటుందనే లోపు. వెనకు నుంచి మరొకడు.. గన్ తిప్పి తల వెనక కొట్టాడు.. రక్తం .. ఒక్కసారిగా కింద పడిన దానిని ఈడ్చుకొని గదిలోకి లాక్కుపోయాడు.. మేం అలా చూస్తూ ఉండటం తప్ప .. ఏం చెయ్యాలో కూడా అర్ధం కాని స్థితి.

వాడు కూతురిని ఓ గదిలోకి తీసుకెళ్లి.. దాని శరీరం తో ఆడుకొని  ముక్కలు చేసాడు. కడుపుతో ఉన్నదని కూడా చూడకుండా .. దాని ఊపిరిని పిండేసాడు.. మృగంలా మీదెక్కి దాని రక్తం పీల్చాడు  abortion అయ్యి  అది సొమ్మసిల్లాక అలా ఓ మూటలా వదిలేసి పోయారు.

 భార్యని అలా చూసి.. వాడు పూనకం వచ్చిన దెయ్యంలా మారిపోయాడు..  కిచెన్ లో కత్తి తీసుకొని.. నేనేం చెయ్యలేక పోయానని అరుస్తూ.. తన మీద తానొచ్చినా కోపం భరించలేక .. గొంతు కోసేసుకొన్నాడు.

మరణ కోతల బిగువు.. చెల్లా చెదురైనా మస్తిష్కము.. కత్తి దూసిన మాంస బరువు.. కసి గొంతుతో నెత్తిన చేతులు.. మూడేళ్లు .. నిద్రలో ఉన్న బిడ్డ రక్తం ముద్దై .. గొంతులోని ఉబికిన లావా .. పొట్టని పేలగొట్టిన అగ్ని పర్వతం.. గోష నింపిన చేతుల్లోంచి.. అరుపు చచ్చుబడిన పరుగు.. ఏం జారుతుందో చూపించలేక చచ్చి పోయిన కన్ను.. కాళ్ళు కురిపించైనా తన్నుకు రావాలని లేవదీయసం కసి.. ఎందుకు వదిలేయాలని పొగరు..పంటితో యుద్ధ పునాదులని లేపేయగలననే నమ్మకం.. సరి చెయ్యడానికేం లేదు.. కూలిన చోట కట్టుకోవడమే .. అక్కడే గుట్టలుగా సమాధులు ఉన్నా… ..

5

ఆమె కాన్సర్ వైద్యానికి భర్త కలిసి వస్తే .. అతను బ్యాంకు దగ్గర ఉన్న ఎటిఎం లో డబ్బు తీసుకొస్తానని  నాకు కాంటీన్లోనుంచి జ్యూస్ తీసుకొచ్చి .. నీరసంగా ఉన్నావ్ తాగమని ఇచ్చి అయన డబ్బు తీసుకురావడానికి  వెళ్లారు.. ఆమె కాసిన్ని నీళ్లు తాగడానికాని.. హాస్పిటల్ లోపలి వేపుగా వెళ్ళింది.. అతను నెట్ వర్క్ సరిలేక .. ఎటిఎం లో కుస్తీ పడుతున్నాడు .. అంతే విస్ఫోటనం .. ఏం జరుగుతుందో .. ఎవరికీ అర్ధమే కాలేదు. ధ్వని .. మహా ధ్వని.. శరీరం లోంచి .. గుండె చీల్చుకొని బయటపడేంత ధ్వని.. చూపు సొమ్మసిల్లి.. ఊపీరి మంది.. వెన్నులో వేల పాములు ఒకేసారి కాటేసినట్లు.. విద్యుత్ వలయంలో చిక్కుకొని .. శరీరం తగబడుతున్నట్లు.. చావు క్షణం ఆగిపోయి.. చెవుల్లో నిండిపోయిన్నట్లు.. ఎటిఎం తో అక్కడ ఉండే దుకాణాలు … వర్కుషాపులు.. మెడికల్ షాపులు .. కూలి హాస్పిటల్ reception పోర్షన్ కూలిపోయింది.. శవం కూడా దొరకలేదు.. అతను పెట్టుకొనే వాచీ బట్టి .. కేవలం ఒక చెయ్యి దొరికింది..

  ఒక కాలు పోగొట్టుకొని మిగిలింది. ఇంట్లో ఎవరూ మిగల లేదని .. ఆ రోజు ఆ నగరం లో ఆరు చోట్ల బ్లాస్టింగ్స్ జరిగాయి  మావయ్య ఫోన్ చేసి చెప్పాడు.

పోగొట్టుకొని మిగలడం .. నిలబడి ఉన్నా .. లోపలంతా కూలిపోయిన నొప్పి.. కలత చుట్టిన చూపుతో కదిలే విశ్వాస దీక్షని దొరకబుచ్చుకొని.. ఏం జరిగిందో అర్ధం అయ్యేలోపు అంతా ముగిసిపోయి..

 నిన్న ఉన్నదీ .. ఈవేళ లేదు.. విశ్వాస దీక్ష చనిపోయిన అయోమయంలో పడి .. నిలదొక్కోలేని అపేక్ష చిత్రాలని తొల్చుకొంటూ.. చేసిన మాటల ప్రమాణాలన్నీ .. పోగొట్టుకొని.. దహన నీరునే తాగి.. తనని తినేస్తున్న పురుగుని .. అలానే తినమని వదిలేస్తూ.. ఎటు పోయి దేనిని పట్టుకోవాలి.. పట్టుకోవడానికి ఏం ఉంది. తలబాటు లేని సూర్య చిత్రాల గడువుని మోస్తూ నిత్సర చావుల ఊయలకి .. గొంతు నిచ్చి ఊగుతూ.. స్మరణ గతికి ఊపిరిని పట్టించి వేలాడ దీసిన

ఘాటుని మింగి.. విరాళగతి ముంపునీ వదలక నులిమేస్తూ..

6

ఉద్యమంగా కొంతమంది లేచారు.. ఉదయానికి ఎవరూ మిగల్లేదు.

ఈ యుద్ధం ఎందుకో మాకు అర్ధం కావడం లేదని.. కనీస వసతులు..మందులు.. తిండి.. బట్ట కూడా దొరకడం లేదని.. మమ్మల్ని రక్షిందామంటే.. మనుషులుగా రక్షించండి.. లేదా ఏదైనా వీసా ప్రయోగం చేసి చంపెయ్యండి..

కావాల్సిన వాళ్ళని పోగొట్టుకొని సగం చచ్చే ఉన్నాం. మిగతా సగం ఒకేసారి చంపెయ్యండి. బియ్యం .. గోధుమలు .. ఇంతని ఇస్తే మేమే వండుకొంటామని.. కొంచెం ఒంటికి నూనె.. దోమలకి ఏదైనా పొగ.. రెండు రగ్గులు.. కనీసం పది మందికి ఒక టాయిలెట్ .. ఇంకొన్ని .. కనీసం గాయపడ్డ వారికైనా మంచాలు ఇమ్మని.. రోడ్ల మీద ఒక ఉద్యమం లా కదులుతుంటే.. దానిలోకి మనుషులు వచ్చి చేరుతూనే ఉన్నారు.. ఇదంతా ఎవరో గమనిస్తున్నారని తెలిసిన .. మరీ అంతా వేగంగా .. అలా చేస్తారని వారి ఊహకి అందలేదు..

ఆ రాత్రి.. కనీసం పది మంది సేన .. నిద్ర పోతున్న వాళ్ళని చుట్టముట్టి .. ఊచకోత .. ఒక్కరు కూడా మిగల లేదు.. ఆ బ్యాం జనం లోకి వెళ్ళడానికి.. వాసనా మొదలైన .. అలా వదిలేసి.. ఆ మర్నాడు.. backhoe loaders తో ట్రక్ లోకి ఎత్తి .. అందరికి తీవ్రంగా వార్నింగ్ ఇచ్చి ఖాళీ చేశారు

అదంతా .. మీరెవరూ కనీసం ఊహించలేరు.. ఇలా కూడా ఉండే ఇవి బతుకులా .. వీటికి ఏ దేవుడి ఆలనా .. ఏ officer  రక్షణ.. ఓ మంచి మనిషి దీవెన .. ఏదీ లేదు.

వట్టి రక్తపు బురద.. కత్తులు.. మాంసం ముద్దలు.. చేతులేని మొండాలు.. పిండాలు పగిలిన గర్భిణీలు… కాస్త కూడా దయ అనే మాట తెలియని వీధులు.. ఊర్లు.. గుడి ముందే స్మశానాలు.. ఒంటి మీద బట్ట కూడా చూసుకోకుండా .. రోడ్ల మీద తిరుగుతున్న పిచ్చి వాళ్ళైనా తల్లులు.. గొంతు పగిలే అరుపులు.. ఊపిరిని తోక్కేసిన అడుగులు.. గతం పిశాచిలా పట్టుకొని ఊపేస్తే దుఃఖం ఇక ఎండిపోయి .. ఊపిరి తిత్తులని లాక్కొని దూకేస్తున్న నాన్నలు..

ఓ రొట్టె ముక్క .. ఇంత పచ్చడి.. కాసిన్ని నీళ్లు కోసం .. కొట్టుమిట్టాడుతున్న జనం .. మందల మందలుగా .. రైలు పట్టాలపై .. వస్తున్న రైలు ఎదురు పరిగెత్తుకెళ్లి ముద్దలై పోతున్నారు.

 కుక్కేసిన హాస్పిటళ్లు.. టెంట్లు.. రెండు బిళ్ళలు.. గుక్కెడు నీళ్లు.. భరించ లేని బాధని ఆర్పలేని శరీర చీలికలో నుంచి .. తేరుకోలేని నిస్సాహసాల ముద్రని సాగదీసి .. కన్ను పులిసిన ఖేదన కట్టుకొంటూ .. బలంగా దిగబడ్డ కత్తులని ఒకరికొకరు లాక్కొంటూ.. చలన శీలత లేని ఉపేక్ష చిత్రణని అర్ధం చేసుకోలేక .. చుట్టూ .. ఏం జరుగుతుందో… ఎందుకు జరుగుతుందో తెలుసుకోలేక .. నిద్ర యాగం లోంచి.. భూతం లేచినపుడు.. దానిని సీసాలో పట్టడం బయటకి వదిలితే .. వెనుకలోకి .. దాని పంటి కోరని దించి రక్తం పీల్చేస్తే .. పొద్దునాకళ్ళ స్మశాన దారి పట్టిన శరీరాలు.. ప్రతీ ఇంటిలోనూ సమాధులు .. ప్రతీ కంటి లోనూ ఆరిపోని నిప్పు ముద్దల చితులే..

అంతే ఒక మహా విస్ఫోటనం .. ఎగురుతున్న చేతులు .. కాళ్ళు.. మొండాలు..తలలు.. అరుపులు.. బయట కోచేసిన పేగుల గుట్టలు.. మాంసం ముద్దలు.. కొంచెం పగిలిన హాస్పిటల్ .. గొయ్యి పడ్డ బిల్డింగ్లు.. ఎన్నో శవాలు.. కాంక్రీట్ ఊచలు దిగబడి కొంత మంది.. కాంక్రీట్ దిమ్మలు కొట్టుకొని తలా పగిలి కొంతమంది.. వాటి కింద ఇరుక్కొని కొంతమంది.. భయానికి అరుస్తూనే కొంతమంది.. ఎన్నో తప్పులు చేసిన వారు.. అసలెప్పుడూ తప్పు చెయ్యడం తెలియని వారు.. పాపాల నుంచి తప్పుకోవడం నేర్పే వారు.. పాపాలు చేయడం నేర్పే వారు.. అందరూ కలిసికట్టుగానే .. ముక్కలయ్యారు.. సగం సగం తెగిపడ్డారు..  స్మశానం తప్ప  నా ఊరుగా ఇంకేం లేదు.

తర్వాత ఏమైందో తెలియదు. నా బిడ్డని అక్కున చేసురుకొన్న రామానుజంని చూసాక .. కుదుట పడ్డాను..

నా బిడ్డ నిలబడ్డాడు.. వాడిని మీరు పడిపో నివ్వరు.. పోయినా సరే .. అది ఓ గొప్ప కారణం కోసమైతే చాలు.. నిలబడ్డాడా .. ఆ ఎత్తుకి.. వందల మంది .. వాడి గొడుగు కింద సేదతీరేలా .. పిరికివాడో .. వీరుడో కాదు.. యుద్ధాన్ని వద్దనుకునే మనిషిగా ఉంటే చాలు.. వాడి పిడికెడు తినేప్పుడు .. వెనక్కి .. కాసిన్ని గింజలు పంచేవాడిలా ఉండగలిగేతే చాలు..

విశ్వాస అంపకంలో విచ్ఛిత్తి కణం విస్ఫోటిస్తూ .. కథ చనిపోయిన చోటనే .. వాడిని కాలిని గుచ్చి కొత్త కథని మొదలుపెట్టే వాడిలా ఉంటే చాలు..

ప్రయాణానికి కూడా మరిన్ని ఔషదాలని చేసుకోవడానికి మర్నాడు అడివిలోకి వెళ్లాలనుకొంది…

ఇదంతా ఓ దారీ తెన్నూ లేని ప్రయాణమని భువనకి తెల్సు.. ఇన్ని రోజుల సముద్ర ప్రయాణం .. అదీ నది మీదుగా సంగమ చోటుని దాటి .. సముద్రం లోంచి … తెలియనన్ని రోజుల ప్రయాణం .. అడివిలో ఆమె వెదుక్కొంటూ తిరుగుతుంది  .. అనేక ఔషదాలకి పనికొచ్చే వాటిని సేకరిస్తోంది.. మొక్కలు.. దళసరి ఆకులూ.. చెట్టు బెరడులు.. కొన్ని వేర్లు.. చిగుళ్లు   .. కాండాలు.. పువ్వులు.. మొగ్గలు.. తీగలు… ఏదీ వదలడం లేదు.. ఆమెకి అడివి గురించి అణువణువూ తెల్సు.. ఏళ్లగా దానిలో సంలీనమై.. అదే వనరుగా చేసుకొని.. వైద్యం చేస్తూ ఉంది..

ఎవరైనా నొప్పి.. తట్టుకోలేని భాదతో ఉంటే అల్లాడి పోతుంది.. వాళ్ళ కోసం ఏం చేయడానికైనా సిద్దపడిపోతుంది..

అడివి అంతా ఇస్తుంది.. కదిలే నిద్ర చలన మొత్తం దేహానికి కాపలా కాసే అనేక ఔషధ గనులు.. కొండలు .. లోయలు .. ఫలాలు .. వేర్లు.. కొమ్మలు .. ఆకులూ.. దాని సమస్తమూ ఒకా నిఘా మండలం కప్పిన ఔషధ శాల.. ఇంకెన్నో రహస్యాలు.. ఇంకా మరిన్ని శతాబ్దాల శోధన జరిగినా .. పట్టు పాడనీ నిరాశ చుట్టూ.. తను అలా నిలబడే సవాలు చేస్తూ .. కంట్లో నూరిన దిగులుకి .. విశ్వ ముద్రల .. నిరపాయ.. ద్రవాలని కుమ్మరిస్తూ.. నిరాధార శ్వాస మొవ్వులో అప్పుడే బయటపడ్డా .. మంచు కాగడాల యజ్ఞం .. ఒక ప్రార్ధ నిషాదంలో .. ఎప్పటికప్పుడు కొత్తగా పుడుతూ..

ఒక పులి ఎదురొచ్చ్చింది.. అది కళ్ళలోకి దీక్ష చూసి.. అటు తిరిగి నడుస్తూ వెనక్కి చూసింది.. ఆమె కి అర్ధమైంది. వెనకా నడవడం మొదలు పెట్టింది..

ఒక చిన్న గుహలో పులి పిల్ల కాలికి దెబ్బతో బాధ పడుతుంది.. ఆమె కొన్ని ఆకులు నూరి.. తన చీర నుంచి కొంచెం చింపి కట్టు కట్టింది. అక్కడే నిప్పుని సిద్ధం చేసి.. కొన్ని బెరుడులు వేసి పొగ వేసింది.. ఆదితో పరిమళం తో మత్తు నిచ్చే పొగ .. నొప్పి లాగేసి నిద్రని ఇచ్చే శక్తి దానికి ఉంది.

ఎవరైనా చూస్తే తప్ప ఊహించడం అసాధ్యం .. కానీ అది ఆమెకి ఎంతో సహజ క్రియ.. ఎవరైనా అడిగితే తప్ప ..తనంత తానుగా ఎవరికీ చెప్పడానికి వెళ్ళదు.. అది ఆమె నైజం.. ఆమె కళ్ళలోకి చూసాక ఎంతటి కౄర జంతువుకైనా ..మిత్రురాలని తెలిసిపోతుంది.

చాలసేపు దాని తల నిమురుతూ ఉంది.. ఆ తల్లి కూడా అక్కడే కూర్చొని చూస్తుంది..

కొంచెం నొప్పి ఉపశమించినట్లు .. అది నిద్ర పోయింది..

కాసేపు ఉండి ఆమె లేచింది..పులితో  రేపు మళ్ళీ వస్తానంది..నిద్ర లేపద్దు .. అని చెప్పింది..

అక్కడ కూడా కొన్ని మూలికలు సేకరించి .. అన్నీ సంచీలో వేసుకొని బయలు దేరింది.

తిరిగి వచ్చాక ఆమె .. వాటిని తయారు చేయడానికి నూరుతూ .. వడపోస్తూ.. కొన్నిటి మిక్స్ చేస్తూ.. సీసాల్లోకి వేస్తుంటే.. వాడు తన స్టాండని .. ఫ్లూట్ తీసుకొని.. తనే సెట్ చేసుకొని.. కూర్చొని పాడుతున్నాడు.. ఆమె తోడుగా తనూ పాడుతుంది.

అనాహత శూన్యంలో పరులు వదిలేసినా జ్ఞాన దీక్షలో ఉండే .. సన్నాహ ప్రకృతి జాతరలో చలి మాన్తా వేసుకొనే తిరిగే తెల్లవారు ఝాముల తపస్సులా  .. గర్భం లోకి వెళ్లి తల్లి దిగులుని  నిమిరినట్లు.. దాహం తీర్చి.. తన ఒడిలో నిద్ర పుచ్చినట్లుగా ..

ఆదినీలంలో కంఠ సాధ్యం కానీ శబ్దాలు.. వెదురు కంటిలోంచి స్రవిస్తున్నట్లు … దేహ గంభీర సమాధి చేతన కాలిపోతూ.. తెలుసుకోవాల్సిన సత్యం కాళ్ళ ముందు వాలుతున్నట్లు. .. ఎక్కడా .. ఎగురు ముఖతహ నేర్చుకొని .. అచ్చమైన సృష్టి వరం నింపిన సంగీతమది..

మహా నిర్మాణంలో సృష్టి పోసుకున్న పురుడుకి చాటుగా ఉంచడానికి .. నల్లని మంచు తెర .. చుట్టూ శబ్దం మింగేసి.. అది మాత్రమే వినిపించేలా సృష్టి జాగ్రత్త పడుతూ.. విశ్వ సారీ సృప చలనంలో గగ్గోలు పెట్టె దేహ సంపత్త్తిని ఎవరూ వెనక్కి లాక్కోలేని కల .. విరిగిన నడకలో.. శూన్యం కమ్మి.. దానికదే ప్రయాణించేలా చేసే మాయా చలనము లో.. రెండు చేతులూ లేని హమీద్ ఒక మహా మాయలోకి.. తన సర్వ శక్తులతో దూసుకుపోతూ.. ఆమె ఒక విశ్రాంత మహా వచనములా మారి మరింత డగ్గరవుతున్నాడు…

నిద్ర పత్రం సమర్పించిన వెలుగులో .. దూరంగా మిగిలిన ఆయు సిద్దతని వదిలి .. కొట్టుకు పోతున్న .. శ్వాస వరదలో దేహం తల కిందులై.. కాల్చి పోసుకున్న అవధిని దాటి.. కన్ను చిట్లిన దేహ గుంభన ముద్రని కడిగి.. శరీర శృతి కనిపెట్టే .. చీకటికి .. సగం చేర్చిన హద్దుతో .. కదిలే గాలి లుంగల నేర్పుని మోసుకొని.. జోడీగా ఉండిపోయిన పునాదులని కొట్టేస్తూ .. కొత్త ముడులతో కలిసిన నవ్వు వాడిది..

మహా శరీరం లో ఒదిగిన నిశ్చింత .. అయోమయం తెలియని రస నీలంలో పడి కొట్టుకొంటున్న హద్దులే మధ్య కదిలే శరీర వివక్ష మూర్తుల కక్ష్యల్లో .. ఊరేగే నిద్ర స్థాయిల జ్వరగోళం లో ఆచూకీ తెలియక కొట్టుకొంటూ.. విశ్వ నరుడి ఏకాంత ముద్రలో ..కదిలించి పెట్టుకున్న సర్వ సమర్పణలు మృత్యు ధారగా కురుస్తూ.. వాడు ఎన్నో జన్మల నుంచి పాడుతున్నాడు… ఇప్పటి  వాడి వయసుకి.. ఈ సంగీతానికీ సంబంధమే లేదన్నట్లు..

ద్విముఖ చలనంలో ఏక బంధన .. కంటికి కనిపించని ఆచూకీల మధ్యనే పోగొట్టుకొన్న నిస్పృహ పునాదులని కట్టి.. చలన మూర్తుల నిర్యాణ కలనీ .. దాని వర్ణ మిశ్రమ శరీర లయని దాటి.. ఒక మహా ప్రయాణం ఒంపిన సంపూర్ణ గతి మునకల తీర్ధంలో .. దాహ సహస్ర కంటి ముడులని జోడించి.. పోగొట్టుకొన్న నిరాశలన్నీ కాలి .. మరో తెల్లని వెలుగు .. మంచుతో కలిసి గుండ్రంగా తిరుగుతూ..

ఇంకొకరికి దానిని అనుసరించడం.. ఇదీ అర్ధం అని చెప్పడానికి వీలులేని అపురూపత దానిలో ఉంది.

కట్టె  కొయ్యలు.. శిధిల రాతలు.. తుడిచిన కథలు.. ( కేసు స్టడీస్ )         

ద్వేషపు బీజాలు ఎక్కడున్నాయో కూడా మర్చి.. స్పృహలేని నిద్ర మూర్తిని దాటి .. యుద్ధగతి ఎటు పోతుందో అంతా మర్చిపోయి.. పైకి లేచిన పిచ్చితో .. పైకీ .. కిందకీ చూపు కనపడని నిరాశతో.. ఎవరిని ఎవరని .. ఎంత బలంగా తొక్కుకొంటున్నారో పోల్చి చూసుకొంటూ.. దాడి .. ఎదురు దాడి.. స్థలం .. గుడి బజారులు.. షాపింగ్ మార్కెట్లు.. చేపల బజారులు.. బేకరీలు .. సినిమా హాళ్లు.. hospitals పై .. జనసమ్మర్ధపు టైం చూసి మిసైల్ టైమ్స్ ని సెట్ చేసి.. వికృత చూపుని.. గ్రహణాలు పగ బట్టిన పుండుని గోకుతూ.. ఒదిగి అడగని .. నిద్ర దర్శన చావుని.. నిద్రలోంచి విసిరేసి.. ఉరి తీసి నవ్వుకొంటూ.. అదే శరీరం పై అంగాలతో ఛిద్రం చేసి.. మొండి మగ చీలుడిని చూపించి హెచ్చరిస్తూ.. తన బతుకు తను బతికేవాడిని బజారుకి ఏడ్చి.. కంట్లో పోసుకున్న శూల నిద్రని మండించే .. కదలిక లేని విపత్తుని .. రోజూ చూసి .. చూసి .. విసిగి వేసారిన రుణ బరువుని తెగ్గోసి .. కదిలే ప్రయత్ ఝాములో .. ఊరేగే సన్నాహ ముమ్మర మంతనాల క్రిమిని .. మెదడు లోకి తోసి.. వాడు తన ఇనుప గోళ్ళతో రక్కి.. ఆ రక్తంలో వాంతి చేసుకొని.. పై బలాకానీ నుంచి విసిరేసాక .. ఏం మిగులుతుందిక .. అది చూసి బతికిన వాళ్లకి … సరళ గోషకి తల తీసిన కలని పాడెగా కట్టి .. ఆ గోడలకి ఎంతగా తల కొట్టుకొన్న పగలక … చావు ఇవ్వమన్న .. పట్టించుకొనే వాడు లేక.. బిగిసిన యుద్ధ నేరాలతో.. తనలోకి తనే అరుచుకొంటూ.. రాత్రి నా కడుపులోంచి.. ఎ గొడ్డలి బయటకి వచ్చిందని .. ఎదుటివాడిని .. చూసే లోపే నరికి.. చిమ్ముతున్న రక్తంలో విస్కీ కలుపుకొని .. తాగుతూ .. మదపు వాసనని గోతులోకి తీసి .. పేగులు చేరే లోపు .. బయటకి లాగేస్తూ…

 హా హా కారాల result చాలా గొప్పగా … పెద్దిదిగా ఉండాలని… ఉనికి మొత్తమూ .. మాసిన కలలతో  మొత్తంగా తిరగబడి.. సందు దొరకని మసక హద్దుని చెరిపేసి.. కల్లోలంలో బూటు కాళ్లతో .. నిండు గర్భాలని తన్ని.. మాంసాలని వాంఛతో పిండి.. అడ్డదిడ్డంగా నరికి.. దీని వెనక కార్య కారణాలు ఏమిటి? నిశ్చల వ్యతిరేకతతో నిండుతనం పోగొట్టుకొన్నచిన్న చిన్న ఆశలని నేలరాసి.. కదిలే నిద్ర సగంలో కనబడని మెళుకువని అరగదీసి.. కంటిలోని బీడు భూమిని.. ఎత్తు కొండలని బలంగా తవ్వి.. గొంతు పిసికేసిన ఉనికిని పాతి పెట్టి.. ఇక్కడికే ఏదీ మిగుల్చుకొని.. విపరీతాన్ని పగతో మండించి.. కనపడని శత్రు స్థావరం ..

మొదలవ్వక ముందే .. నిద్ర తొలచిన హద్దుని మూసేసి యుద్ధం తన నడకని వదిలి పెట్టి.. విశ్వ సుముఖంలో పడి రాలిన శరీర కదిలికల హద్దుని మోగిస్తూ .. కనపడని బజారులో .. జే గంటని నానబెట్టిన భయంలో కంటికి దొరకక.. నిలువెత్తు సాధనలో.. కంటి నస ధూపంలో పండిన మెళుకువని చేర్చి.. కొంచెం వెసులుబాటు లేని అపేక్ష చిత్రణల కౌగిలిని ఎండబెట్టి.. కదిలే నిద్ర గ్రహణాలు ముట్టడి.. పగిలే అరచేతుల దోసిలిలో .. పారబోసుకొన్న ఇనుప కండారాల తుప్పుని.. ఎప్పుడైనా అరవగలిగే శక్తిని వదిలేసి.. రెండో చూపు లేని మసక ద్రోణుల్లో … వినబడే వినబడని నాలుక పగుళ్లలో ఊరేగే చావు బొమ్మల నీరుని .. చెవుల్లోని కూరి.. విస్ఫోటన శబ్దాలని .. ఈడుచుకొచ్చి చెవులకి కట్టి.. గొంతుని .. దాని మాటని బయటకు రాక ముందే పీల్చి.. కదిలే కంటి దిక్కుని మార్చి పెట్టుకొంటూ .. ఆ ఎత్తులోంచి కూలిన అవశేష దేహాల కంటి యాత్రని .. భుజాలకి ఎత్తుకొని..

చనిపోవడాన్ని ఎవరూ ఆపలేరు.. దుఃఖ విలోమ సంధిని సాగదీసి.. కనపడని నిద్ర తవ్వకాల గోతిని ఊరబెట్టి.. వాడు శూలంతో నా మీదకి దూకినపుడు.. జోడించిన మసక పండుని .. గోకుతూ.. హద్దులే లేని.. విరాళ దుఃఖ ముడిని బిగదీసి.. కాల్చిన నిద్ర ఋణం .. వాడి తుపాకిలోంచి గురి పెట్టిన ఆయుస్సు బయటనే .. మాటని కత్తిరించి.. చేతులని బోర్లించిన మొండి సాధనతో కలబడే చీకటి అనుయాయిగా .. చల్లార్చిన శ్వాస చరువులతో కదిలే .. మాంస ఋణం కణ కణ మని కాలి.. ధూప జ్వరం లేని మొండాలని జోడించే సృష్టి జరుగుబాటుని కదిలించే హద్దులో పడి .. కొంచెం ఆనవాళ్లు కూడా దొరకని బెంగతో ఊగిపోతూ.. చలన మంత్ర దాడిని నగరమంతా పంచి.. ఎవరికి ఎవరూ మిగలక .. సరి చెయ్యని దృష్టి కమతంలో .. ఎండి చనిపోయిన పొలాలని.. చెట్లనీ.. మొక్కలని.. పొంగిన డ్రైనేజిల పక్కన రోజూ దొరికే శవాలు.. ఊపిరి జాడలేని ICU లు.. ఎక్కీ .. తొక్కీ .. మసకబారిన చీకట్లో .. ఆయుస్సుని పట్టుకొని మోక్షం లేని దీవెనలు మొండిగా వేలాడుతూ.. కదిలే సమయ ద్రోహాల ఉరుముని ముడేసుకొని.. విరాళ ముహూర్త గతికి వెనక చేర్చిన కదలికలు.. వరసతప్పిన శరీర ఋణంతో తగలబడుతున్న స్మశానాలని .. ఇంకా పెంచుకొంటూ పోవాలని ఎవరో దండోరా వేస్తూన్నారు. 

కాస్త ఎదురు రుణమడిగి తప్పిపోదామన్న ఆశ .. తనలో తరుముకొని.. విడిగా ఉండిపోయిన నిశ్చల రీతిని గడ్డకట్టించి .. ఉరుములు లేని విపత్తుని ఎగదోసి.. మళ్ళీ చెప్పుకోవడానికి లేని వీధుల్లో పడి చెలరేగి.. ఇక్కడే ఉండిపోయిన అలసత నిడుములని సాగదీసి.. ఒకరికి ఒకరిని నరుక్కొంటూ .. జ్ఞాన దీవుల్లో తప్పిపోయిన నడకలని జోకొట్టి.. అంతా ఏం కాదులే .. బాగానే ఉందిగా అనే నమ్మకద్రోహం కమ్మేస్తూ.. కదిలే కాళ్ళని .. కదలని ఊపిరిని .. చెల్లా చెదురు చేసిన విపత్తు గతులని సరి చెయ్యక ముందే .. సగం చచ్చిన మాంస రుణాలని కుల్లబెట్టి.. ఇక మరే కదలికలు లేని వికార ఋణం పోసుకున్న గొంతులోని పాముని చంపి..

ఏం జరుగుతుందనే అయోమయం గడ్డకట్టే లోపు .. భయం సాగదీసిన కంటి పోటుని .. హద్దులే చివరకి పోల్చిన వెన్నులోదొరికిన .. కొన్ని గునపాలని  ముద్దలుగా  కరిగించి.. నిరోప ద్రోణుల్లో పడి కొట్టుకొనే నిస్త్రాణ వికర్ష మండలంలో పడి ముక్కలై.. కదిలే  మృత్యు దోసిలితో .. దాహం మండి.. కునుకు లేని నిద్ర గగుర్పుని వడపోసి .. గొంతులో కూరాక ఇక అలా ఉండిపోవడానికి ఏదీ కనపడదు.

 ఇంటి ముందే నిలబడి సమాధులని వదిలిపెట్టినపుడు.. పట్టిన పిచ్చితో గొంతులు కోసుకొని.. వెనక ముందూ ఎవరూ మిగలగా .. చేతులూ .. కాళ్ళు సగం సగం లేక .. డొల్లి డొల్లి .. ఏడుస్తూ.. వాళ్ళంతట వాళ్ళు చనిపోవడానికి ఏదైనా జరిగి.. ఆ పోయిన తన వాళ్లలో కలిసి పోవాలని కొంతమంది.. ఇక అక్కడ దుఃఖమూ ఆవిరై.. కనబడని చూపూ ఇగిరిపోయి.. తడబాటు లేని నిద్ర అడుగంటి.. దేనికి ఇంకా అనేది అర్ధం కాక అరుచుకొంటూ.. దిశ మొలలతోనూ.. సగం ఊడదీసుకొన్న నిద్ర సొరంగాల్లో పడి తిరుగుతూ.. కలబడే నిద్ర సమూహాలకు దారీ దొరకక .. అలసటని వడపోసుకొని.. కడుపు మండి .. తీరిక లేని పగతో తన్నుకులాడి.. ఇక ఇది ఇంతటితో ఆగదని.. కోపం మెలివేసుకొన్న శరీర కప్పివేత్తలని  మట్టిలోంచి తవ్వుకొని.. చితులని పేర్చుకొని..                              

                                                                                …………………

                                          5^TH CHAPTER

గడియారమూ.. సూచీ రేఖ .. మృత్యు దండన 5

పూర్ణ ఎత్తుగడ ఏడ్చుకొంటూ.. రుద్దిన ఉపరితలంలో సూచీ రేఖ … సరళ తమకంతో శరీర మూర్తులని జోడించి.. ఇంకిపోయిన నటనలని.. గడియారమూ రెండో అనుసరణని దాటి చలన మధ్యంలో కదిలే నిద్ర తూఫాన్ని కనిపెడుతూ ఉండిపోయిన చీకటిలో తన్నుకులాడే విపరీతాలని పట్టుకొని.. మలిన దాడిని .. నోటి నుంచి లాగిన తిండిని.. పోత పోసిన రక్తపు గోడల్లో ఇరుక్కొని.. నటనలని దులుపుకొని.. ఇంకేం మిగలని గదిలో .. ఆది పులకింతలు మోసుకొన్న విపరీత వీధుల కాటుక కల్లంలో పడి .. ఊపిరాడని మృత్యు దండన … గుబులుని నింపాక .. కొంచెం కబురు కూడా లేని నా ఇల్లు.. నా వీధి.. నాకు తెలిసిన వాలు.. నేను నడిచిన ఊరు .. ఏదీ కనిపించదు.. నా చేతులు నా దగ్గర లేక .. కంటి నీరుని తుడుచుకోలేక.. ఎవడో ట్రక్ ఎక్కించి.. మరెక్కడో విసిరేస్తాడు.. 

స్మరణ  గతి  నిర్యాణాలపై దాడి.. నిషిద్ధ ధ్వని అనుపాతాలని .. మెలిక పెడుతూ.. ఇంకిపోయిన దేహ ముడి.. దానిని కనిపెట్టుకొని ఉండే శత్రు స్థావరంలో ఇంత ముద్ద పెడుతున్నారని పరుగు పెడుతూ..,ఆది సమయ అడుగులని .. మృతువులో ముంచి.. హింసల నిరాపాతంలో మెలితిప్పిన విశ్వ అనుగ్రహ నిద్రలేని తనాన్ని చీల్చి.. కదిలే నిద్ర తమకపు ముట్టడిని నెట్టుకొని.. ఇరుక్కు పోయిన ఆయుః కవ్వింతని లేవదీసుకొన్న కథలే అక్కడ దొరుకుతాయి..

అగమ్య దేహ శీలం

ఎన్నిసార్లు .. ఎంత మంది ఎక్కి దిగిన శరీరమే .. కిక్కురుమనదు.. కాసిని నీళ్లు .. ఇంత రొట్టె  ముక్క అంతే .. మళ్ళీ మరో రౌండ్ .. బహుశా ఇంకో రోజుకి .. ఊపిరికి చోటు లేదని వాళ్ళు మాట్లాడుకొని..మందు శరీరం పోసి పై నుంచి .నాకి .. చివరలో .. గన్ ని తిప్పి.. కత్తిని దించుతారు.. అమాంతకి పెద్ద పదును నోటిని తెరిచి.. ఊపిరి లేని చీకటిని అరగదీసి.. లేకపోయినా.. ఉండిపోయిన … కదిలే  నిద్ర తీరుని సరిచేసి.. లెక్కలేని ఆయుస్సు తీరుల కుదుపుని .. లోపలికి  దించి .. కనబడని కంటి చిలుముని దులిపి .. పాచిపట్టిన రొట్టె ముక్కని విసిరి….

అమాంతకి పెద్ద పదును నోటిని తెరిచి.. ఊపిరి లేని చీకటిని అరగదీసి.. లేకపోయినా.. ఉండిపోయిన … కదిలే  నిద్ర తీరుని సరిచేసి.. లెక్కలేని ఆయుస్సు తీరుల కుదుపుని .. లోపలికి  దించి .. కనబడని కంటి చిలుముని దులిపి .. పాచిపట్టిన రొట్టె ముక్కని విసిరి

గస సాగిలాపడ్డ చావు.. ఇక నన్ను వదిలెయ్యి .. అనడానికి ఓపిక లేక .. సరాసరి ఇంకేం చెప్పుకోని నిందలతో .. కాళ్ళ జాడని కొరకాలని.. కొంచెం జడ ముడిని బిగించి .. బిగబట్టి ఏడ్చినా .. ఎందుకో పైకీ చప్పుడు రావడానికి.. ఊపిరి తిత్తుల్లో గాలీ మిగల్లేదు. గిల గిల లాడుతున్నప్పుడు ( ఎంత ఓపిక ఉందని) .. ఊపిరిని నొక్కిపెట్టి.. లోపలి దించి.. వాడిది ఖాళీ అయ్యాక .. ముఖం పైన ఊసి .. కిటికీలోంచి విసిరేస్తాడు..

కింద  చెత్తకుప్పల్లో .. మెత్తని స్పర్శ.. ఎప్పుడో మర్చి పోయింది.. అవి నెమలి పింఛాలు.. మెత్తగా .. హాయిగా .. ఎనర్జీని నింపుతూ.. ఒక కొత్త కలని మోసుకొని తెస్తుంది.. అప్పటికే ఓ నెమళ్ళ గుంపు అక్కడకొచ్చి .. వాన రాత్రి వినశ్యంలో ,,, ఊగిపోతూ.. రెక్కల్లోనించి .. రక్తం చిందిస్తూ .. కొన్ని గుట్టల నెమలి పించాలని అక్కడే వదిలి.. వాటి కళ్ళలోంచి నీటిని రాల్చి .. వాటిని ఓ మెత్తని.. చల్లని పడకగా మార్చాయి. ఎదురుగా నెమలి .. తన కళ్ళని .. నోటి దగ్గర పెట్టి ఏదో పాల లాంటి ద్రవాన్ని వదులుతుంది. ఆమె శరీరమంతా శక్తి పుంజుకొంది.. గాయాలన్ని .. మాయమయ్యాయి.. ఇంకా తాగుతూనే ఉంది.. అలానే నిద్ర పోయి లేచేవరకునమలి అలానే ఉంది.. ఆమె లేచాక .. నెమలి ముందుకు నడిచి వెనక్కి చూసింది.. ఆమె వెనకనే నడవడం మొదలుపెట్టింది.

రాత్రనే వక్ర గతి

చెమ్మగిలిన శరీర నిద్రల దండన .. ఊడి రాలిపోతున్న శ్వాసకి పొగబెట్టి .. కదిలే నిద్ర చలన కీర్తనని సగంలో వదిలేసి.. కదిలే సమయ యాగంలో నిలదొక్కుకోలేని విపత్తుని .. కాల్చి ..ఇంకో అడుగు తెలియని అపేక్ష లేచిన .. ఇంకెవడో రొమ్ములో దించి.. పైకి విసిరినప్పుడు.. గుప్పెడు నీరు తగిలి మట్టి కాపాడుతూ.. ఇంకేం మాయ తెలియని చావు కావాలని గగ్గోలు పెట్టాక .. శరీర నిమిత్త గదిని ఊడదీసుకొన్ని .. ఇరుకుల్లో పొడిగా ఉంచిన గొంతుని … ఆయాస సగంతో కూరి.. చల్లారి పోయిన చీకటి నిజంలో కారిపోతున్న దుఃఖ చలన మత్తుని కడిగి.. రెండో క్షణం లేని విపత్తుని చుట్టుకొని.. కొంచెం తడబాటు లేని చావుని మరిగించి .. ఆ చీకటిలోనే కప్పెట్టి.. చేతులు దులుపుకొని .. మనుషుల్లో కలిసిపోతారు.\ ఆశ్రమిత దేహ ధారని గుప్పించే కదలికనే ఓరగా ఉంచి.. కదిలే సూర్య చిత్రణ అవస్థలో పొడిబారిన నిడివిని .. జేర్చి.. కదిలే నిద్ర చప్పుడు పోలికని .. తట్టి లేపి.. మరలా కలబడే ఆయుస్సు తీరంలో .. యుద్ధ ద్రవం మరిగించి పెద్ద వెన్నుల దాడి.. గిన్నెని బోర్లించి.. ఓడిపోవడమే అని నమ్మే దేహ గుబులుని .. సగం అరగ దీసిన చావు నిద్రనే .. ఊపిరిలో నానబెట్టి కంటి సగం చెక్కేసిన నడకతో లాక్కుపోతారు.

ఆక్రమ గతి రాత మందగించాక .. శరీర సంపన్నతని ఊహించే నిద్ర దర్శనాల ముద్దని అరగదీసి.. కదిలే దేహ నిమ్నతని తప్పించి పెట్టుకొని .. నిద్ర ధాతువుల కథనే తీసుకొని.. జోడింపులేని మగతని చీల్చి.. కదిలే ఊపిరి పాముని ..సగంలోకి కోసి .. సమయ సంధి లేని నిరపేక్ష మృత్యు స్థలంలో ఊరేగే హద్దుని తోసేస్తూ.. ఇసుక రాలిన కంటి పోటుతో.. కాళ్ళని మోసుకొని.. రెండో నగరం కావాలని దూకాక విరిగిపోతూ. సంబర మాయకి రెండో హద్దుని వదిలేసినా మాంస దీపం .. విసిగిన శరణు గతికి చెల్లాచెదురైనా నిమ్మళింతని .. కుదిపి .. పాడై పోయిన హద్దుని .. కళ్ళకి చేర్చి పెట్టిన గోడలని దాటి.. ఇంకిపోయిన నడకతో.. అప్పగించిన నుదిటిలో పాత రాతని తుడవడానికి చేతులే లేనప్పుడు.. కాల్చి వదిలేసినా ఇంటిని .. గదులని తాపడం చేసిన చప్పుడుతో నమిలి మింగేసిన వణుకుతో కదిలే యాతనకి సరిచెయ్యని ఆయుధం కూర్చిన ఉడకమోత…

మృత్యు సంక్షోభం లో చిన్న వెల్తురు

అలవాటుగా ఇక్కడే ఏదీ మాటని తీసుకొని సమాధానము ఇవ్వదు. కదిలే కంటిలో తడబడే నిద్ర రూపుని కుదిపి.. ఇంకేం కానీ విరాళ  కృతిని వదులుచేసి… గమించే మూలాల్లో పడి .. భద్ర నిగమంలో కాల్చిన చిహ్న గామింతని మోగించే కోరికని వదలగొట్టి.. ఇంకొక యుద్ధ ముడిని.. గొంతులోకి దించి.. పరుగులు పెట్టమంటాడు. దేహమనే చింతన కదలికనే ఓరగా పెట్టి .. విసుగుని మోసుకొన్న నింపు పోతల రంగు వెలిసిపోయాక  .. తనలో తనే ఉండిపోయిన ఇంటిని .. అతిధిని బలి తీసుకొని నోటితోనే కొరుకుతూ .. ఉరిమింది చిత్ర పోతల కలుగదు ధ్వని .. ఉంచి పోయిన నిఖారపు దండనని మోసుకు పోయిన విపరీత గదుల్లో ఉండిపోయిన నడకని చేర్చి.. కొంచెం గమన రూపపు కదలికనే జోడించే ఆ కాస్త శిక్ష లోపలనే ఖాళీ చోటుని శుభ్రం చేసుకొంటుంది.

కలగజేసుకోవడానికి లేని నిద్ర జాడీ లోంచి .. పొగ పులిసిపోయాక .. మాంస చలన నిర్గతి మరిగి.. చెల్లాచెదురైన గతం ఏడ్చి.. అప్పజెప్పుకొన్న నడక… నివృత్త చలన కక్ష్యల్లో పడి .. ఎటూ చూడలేని ఆశని కుదిపి .. 

 తను ఏ ఆశనూ వడపోయదు.. కంటి పల్చని నవ్వుతో కప్పి.. లోపల కుళ్ళిన శరీర కథలు .. రక్తం ద్దొస్తుంటే గుడ్డతో కప్పలేక .. దేహపు ఉరుముని .. చిందు వేయని గర్భ స్థలంలో పొంగే .. నిద్ర పొగరుని .. ఒంటికి చుట్టిన  కర్కశ మిళాయింపుని మూసేస్తూ.. కదలకే లేని రంగు ఊపుల ముద్దని బొడ్దులోకి దించి.. ఇంకేం కాదులే .. వెనక నుంచి పెద్ద రాతితో తల పగలగొట్టినపుడు.. కలలతో పాటు.. మెదడు బురద ఎగిరాక.. ఇంకెక్కడిదో చిన్న వెలుతురు చితిని పేర్చుతుంది.

అతని నడకలో నెమలి పింఛాలు

అతని నడకలో చెమ్మ గొలుసులు.. నెమలి పింఛాలు.. చెంపలపై జారిన దేహ నివ్వెర గాథని ఊడదీసి కంటి చెమ్మలో ఊదిన నెమ్ముని కుదిపి… అదీ తన అద్దమే .. అమ్మ నెలలు నిండి.. బరువుగా నడిచి .. ఆ హాస్పిటల్ ముందు సొమ్మసిల్లాకే .. ఎవరో పరుగున లేవదీసి .. లోపలి తీసుకెళ్లక  .. పుట్టిన ఊరి బోషాణంలో .. పండు తీసి అందరకీ పంచి.. ఉత్త్సవం గా మారని నిద్ర దోషం .. నటనకి చెమ్మరించిన కన్నునే ఉంచి.. అతికించిన దేహ ఋణం .. బరువెక్కి లోపలి ఆధారం మోగే కంటిని పల్చగా మూటగట్టి.. ఇంకే రంగుని ఉతకని మాటల్తో .. పెంచుతూ.. దీర్ఘ వస్యపు నిరోధ మండల కృతిని సరిచెయ్యక ఎర్రబడి..

చిన్నపాటి అలసట .. ఆ మట్టి పై నడుస్తున్నప్పుడు .. లోపలికి అప్పటి దృశ్యాలు తిరుగుతూ.. చలన మీమాంస తెర్చుకొన్న .. కథా ముద్రని అప్పగించి.. ఉపరితల నిద్ర సానునయతకి .. చలన ముద్దని పిసికి .. కంట్లోకి దారిచేసిన మురికి వాసనా .. కాముడు గుంపుని చెందారు గొట్టి.. ఈగలు ముసిరినా వదలని టీ తాగుతూ .. వాళ్ళు బురదలో చేపని పట్టి.. ఉడికాక ముందే .. ఒకరి ఒకరు పడి లాక్కొని తింటున్నారు.

సమాధులని కాదని.. ఊరి మంగళ తోరణంతో పట్టుకొన్న ఉలిక్కిపాటుని వద్దని.. దోపుకున్న కుట్రల నిద్ర తెమ్మెర కలుగులో ఇరుక్కొని .. ఆరబోసుకొన్న దేహ నిగార మృత్యువుని జోడించి .. తన లోనూ దొరకక .. కదలక.. విడిపోక..

దేహ బిళంలొ ..చీకటి బురదని నింపి .. తిరిగిన కేకలని గుదిగుచ్చి.. అదే తన చోటని .. నొప్పితో అరిచి చెప్పుకొన్న.. కదిలే నిద్ర రేవులో .. పడిపోయిన ఆచూకే ఇంజాలని దాటి అక్కడే ఉండిపోయిన కలని మోసం చేస్తూ.. తిక్కగా రాలించి పెట్టుకొన్న కొండల మధ్య .. కాసింత దేహ రాద్ధాంతాని మోసే పెద్ద బోగపు వాంఛకు బలిగా.. సంధి చేసుకొని ..దారికి తెచ్చుకొన్న నల్ల గుబులు దుప్పటిని .. తీరికగా ఉరి పోసుకొని.. తీసేవాడు లేక ముందే .. విస్పోటం తో అంతా మారి.. కలిపినా నిరాశ చమురుని నానబెట్టి ఉగ్గబెట్టిన మంటతో … నాలుగు పక్కల అలికిన నిషాద రంగుల .. మొండి గుర్తులని బొమ్మలు చూసి .ఆపొడుగులో .. కాళ్ళు చిదగకొట్టుకొని.. పైకి చెరిచిన మెట్లని ఊరబెట్టి .. ఆ పాత నిద్రే చాలని ఏడుస్తూ కదిలిపోతారు.

స్మశానం లో ఆమె మేకప్

బయటకి తోసేసి.. ఇంట్లో మొత్తం ఆయుధాలు నింపి.. దిక్కున్న చోటు చెప్పుకోమని తూలనాడి.. చూపు జరిపిన కడుపుని తొలచి.. అంది పోసుకున్న సగం గర్భం .. శపిత గాలిని లుంగ చుట్టి.. బయట అనువుగాని జాగ్రత్తని దాటి పెద్ద నోరు తెర్చుకొన్న మాంస భోగం జడని నేసుకొంది..

అదేదో పందులని తీసుకెళుతున్న ట్రక్ లో  ఎక్కించి … ఇరుకు రోడ్ల గుండా తల కిందులుఆ వెళుతూ.. మధ్యలో నిప్పు గుండాలని దాటి.. ఎవరో నోటికొచ్చింది వాగుతారు..నుదిటిలో కేకని  నానబెట్టి కొత్త చోటులో మసి పోసిన శరీర కోతని .. సర్రున కాయం చేసి .. పెద్ద దిగులుతో.. కన్నులో తప్పిపోతారు.

.స్మశానం రాగానే పందులన్నీ ఒక్క తోపు తోసి అరుస్తాయి. ఆ ట్రక్ పెద్ద చప్పుడుని మింగేసే ఆ పందుల అరుపులు.. వీధుల్లో తిరగాక .. డ్రైన్ లో నిద్రపోతాయి.

వాడు  వచ్చే టైమయిందని .. అక్కడ శవానికి కట్టిన చీరని విప్పి కట్టుకొని.. అశుభ స్నానం చేసి.. భయంతో అరిచి.. ఇంకేం కానీ మిశ్రద్ధ ఓపుని పగబట్టి .. ఆలోచలేని గదిలో కన్నుని కూల్చి . ఎక్కడో రాత మార్చిన హద్దుని జోడించి తప్పుకొంటారు. గండి పడ్డ ఎడారి గొంతు నుంచి పగలతో వడపోసి..కాస్త ఎంగిలిపడడానికి లేని దేహ పరిధి ఊగుతో.. చచ్చిన నడకలో కూలే ఆవిరి నలతలు.

చెల్లుబాటు కాని నిద్ర ద్రోణుల్లో .. సగం కూలిన నాజూకు రంగుల దేహ శీలం పోసిగిన బరువుని కప్పి.. లాక్కుపోయే తలాలని జోడించి ,.. నా అడుగు ఇక్కడే అని.. చెప్పుకోని.. వెనక్కి చేర్చిన కలని .. తగిలించి.. శిధిలాల మధ్యనే దేహ తీవ్రతల అంటు శ్వాసని అణగదీసి అప్పగించుకొని.. తప్పిపోయిన నిండు రాతని కనుక్కొనే భయాల సంధి మాను.

అప్పుడే ఆమె తల్లిని వాన్ లో  ఎక్కించుకొని వెళ్లిపోయారు..

కూరగాయలు కొనేప్పుడు .. ఆ తల్లి పిల్లాడి చెయ్యి వదిలి .. సంచీ ముందుకు జరిపించి.. సాయంకాలమేమో .. బజారు నొందా జనం .. ఎదురుగానే liquor  షాప్.. ఆకలి ఆరక ముందే గొంతుని తడుపుకోవాలని .. విసిగిన వెన్నుముకలో శబ్దం మోసపోయిన చీకటిని రాలగొట్టి.. ఉనికి మొత్తమూ కదిలి నిప్పుని రాజేసి ..కాస్త కుప్పపోసిన ఇసుక నేతల మాధలోంచి ఆమెని వన్ లోకి లాగేసారు.

పోలీస్ స్టేషన్లో అప్పుడే ఎవరో ఇన్స్పెక్టర్ ని పొడిచి.. పేపర్ అతికించి  మరీ పోయారు. అంతగా మంగళ హోరులేదని .. రాదని.. అన్నీ చావు ముడుల పండగలు అని మోసం చేస్తూ .. పొడుగు నాలికల్తో ఊరేగి ఇంట్లోకి చొరబడతారు.

కలకలం కంటే ముందు.. షాప్స్ షూటర్లు దించుకొని పారిపోతారు.. బావులని చూసుకొని దూకేశాస్త్రు.. మతం షాప్ వాడి కత్తిని తీసుకొని .. లైట్లో ఆపి దేనికో సిద్ధ పడతారు.. ఎవరో మేడలో గొలుసు లాగితే పీక తెగిన అరుపు.. ఒక కుడి చెయ్యి గాలిలో ఎగిరించి.. అక్కడే తొడలు ఉడకబెట్టిన దేహ ఋణం మోసుకొన్న బరువుతో.. నదిలోకి కూలిపోతారు.. మృత్యు సమానత తెలియని నిద్ర బుడగ పేలిపోతూ.. కదిలే నిందలా పేరుకున్న నడకని తవ్వి.. గేలి చేసే నిద్ర దర్పంతో .. పోతపోసుకొన్న ఇంగితాల మధ్యనే జోడించే కదలికనే అప్పగిస్తూ.. తెగిపడ్డ నిర్యాణ తమకపు నిండని కప్పేసి.. ముంచేసిన తాకిడికి .. మోసుకు తిరుగుతున్న నడుము నొప్పితో .. పాతబడ్డ కంటి నీరుని చప్పరించి .. వాంతి చేసుకొని.. ఒడిలో కూలిపోయాక..

అదే మాయ తెలియని వారం కూర్చుకొని.. ఇక్కడే  ఆవిరైన కదలికనే మోసగిస్తారు.

ఎత్తుకు పోయారని ఏడవడానికి .. జోడించిన రాత బల్లని చెక్కేసి .. నిండాలని వడపోసి.. కత్తి దూయడానికి.. పొరపాటులేని దీక్షని సగం కోసి .. దోసిలి ఆవల దాచడానికి .. ఇంకేం కాని నిద్ర ఋణం పోసుకున్న అమాస నిందని మరిగించి .. కన్నులేని రోడ్డులో పడి తిరగడానికి .. మెళకువలేని ఆధార నొప్పిని అరగదీసి .. అక్కడే దిగబడ్డ నాళికల మంటతో గుమిగూడిన మాటలు. కేకలు.. చెమటలు.. బురదలు.. విరిగిన కాంక్రీట్ దిమ్మలు.

ఇల్లు .. నగరము.. తన వీధి.. దేశమూ .. కొత్త వంతెన .. నాదీ అనే నది.. నొప్పి తెలియని అరుపు.. కంటి కి చెమ్మరించిన నవ్వు.. గానుగలో పోసిన చీకటి మధన .. రొమ్ము చల్లార్చిన హద్దు.. కొంచెం కొసలు పిండిన ఝాము ముడిని బిగదీసి .. మెడ ఎముక చిట్లాక .. అదే చావని ఊరేగి .. కాస్త చనువు తీసుకొన్న నిడివిని కొల్చి.. అక్కడే దిగబడ్డ నీటి చమురుని వడపోసి .. ధూపంలో ముంచి కాపలాకి దిగుతారు.

పడవ నిండా మారణాయుధాలు

అప్పుడు నది సగం ఎండి .. సగం చీరతో కంట్లోకి పట్టి.. దిగులు మోసిన శరీర ముద్దని నాలుగు పెట్టి.. దేహ మోసిన క్షణ నివృత్తిలో పడి కొట్టుకొనే .. ఊరేగింపుని .. సరి చెయ్యక ముందే కదిలి.. అంతా అదే పడవని ఎక్కబోతే .. నిండా అవే .. భయం కమ్మి దిగబోతే .. అయస్కాంతంలా అవి పట్టుకొని.. ఊపిరిని వదిలేసి .. కంట్లో రాలే నిప్పుని ఒడిసిపట్టి .. గాబరాల నిర్మితిని దాటి .. పైకి పగాగా లేచిన చలన కాళ్ళని ఒగర్పుకి కట్టి .. అక్కడే కూలబడి నిర్ణయాల ముడిని లాగి బిగించి.. హద్దులో ఆగి.. పెద్ద కన్నుతో ఉరుముతూ.. గుండ్రంగా తిరిగి స్పృహ తప్పుతారు.

ఆరబోసుకొని ఒరిగిపోయాం .. ఉండబట్టక తిరిగి తప్పిపోయిన కొండల్లో దాహంతోనే పడవని దాటి .. గాలిని వదిలేశాం.. పారిపోవడమంటే ఎక్కడికి? ఏ తెలియని చోటికి..అక్కడ మాత్రం ఏం మిగులుతుందని.. విశ్వాల గ్రహణ సంయోగంలో ఊరేగే నిద్ర తానులని చింపి.. జోడించి వదిలిన శిఖర ముడిని బిగదీసి.. రకతం లేని దేహాన్ని కోపంగా నెట్టి .. మళ్ళీ పడవలోకి లాగేస్తారు ..

తెల్సిన వరాలు .. ఇక కన్నుని మోసగించి పక్కకి జరగవు.

నిప్పు కుండల్లో తలలు.. కాళ్ళని సాగదీసి కోసిన కత్తులు .. పొడవైన నాలిక ముడికి .. తడి మోసిన నటనల  కైపు.. ఇంకేం చోటు లేదని కదిలే చావు చూపులతో రంగులని వదిలి.. ఉరుమిన కెరటాలతో .. తడిచిన నురుగులు కుట్రని మోసుకువెళ్ళే .. గట్టుని తెగ్గొట్టి ..చలన మండలంలో .. తీవ్రతలని అరగదీసి .. ముఖాలన్ని అప్పగించిన పోలికలని చోటు దొరకని నటనలతో .. విరిచి పెట్టిన నగరం మధ్యలో పునాదిని తీర్చుపెట్టుకొంటారు.. పోతపోసిన చీకటి ఆనవాలుని కప్పేస్తూ నిద్ర సగంలో మొదలైన కోత .. విస్ఫోట కెరటాల రక్త తార్చన ..

మధ్య వంతెన పై యముడికి సర్జరీ

పుట్టుకకీ .. చావుకీ మధ్య నిద్ర తెలియని దేహ శిక్షణ .. కొంచెం ఇక్కడ ఊపిరి అమ్మకాన్ని దాటి.. మోసపోయిన అపునాదుల వెంట … కన్ను తడిచిన నిద్ర వణుకుని కలిపే దేహ గాథని సరిచేసి .. ఉపేక్ష మంత్రనాధం సరి చేసిన అతుకుల చీకటితో .. ఉన్నదీ .. లేనిదీ .. కలిపి .. ఓర్పులేని శాసన నిద్రనే ఊపుతూ.. హద్దులే లేని కంటి చూపుని .. బయటే దాచి పెట్టి.. కదలికనే మోసి తిరుగుతున్న క్షణాలని కప్పి.. దీర్ఘ వసూలుల దేహ తీరంలో వాలిన ఇసుక పర్వతాల గజ్జెల కొండా.. అక్కడ కాలే చావుల మధ్య దున్నపోతుపై.. యముడు. నల్లని తుమ్మ మొద్దుని .. గొడ్డలితో చెక్కి నట్లు ఉన్నాడు.

ధామిత తాండవం గడ్డ కట్టిన నిరాశలో కుమిలిపోతూ.. చర్యా నిద్రలపై కదిలే శూన్య పరాదని చింపి.. కదిలే చావుని కాల్చి పెట్టి.. కంటిలో రాజేసిన నాల్కలని బయటకు తీయలేక విసిగిన హద్దులో మృత్యువుని ఏమార్చి తీసుకొన్న అనుమతిని గుప్పించే నడకలని తాగి.. అక్కడే కూలిన లోయల్లో.. తెగిపడ్డ వందల దున్నపోతులు

ఆయాసం మగ్గిన నటనలని దాటి.. వేదికని జోడించే చీకటి ఉరుములు ఆవల కొంచెం కూడా వీలు చూడని కలలై మాసిన సిగ్గుతో.. ఊరటలేని శరీర కవ్వంతో చిలికిన నిలువెత్తు మృత్యువు.

గాజా సరిహద్దుని చేరుతూనే ఒక్కసారిగా కుప్పకూలి పోయాడు.. శాప గ్రస్తులైనా దేవతలు కిందికి రాలేక .. హమీద్ .. హమీద్ .. ఐ దిక్కులు పగిలేలా అరిచారు.

ఆ చుట్టు పక్కల ప్రాంతాలలోనే .. కూలిన శిధిలాల మధ్యనే .. యుద్ధ క్షేత్రాలని అనుకొనే తిరగడంతో

అతని గుండె నిండుగా కాంక్రీట్ పొడి.. మొత్తం టైం అంతా అక్కడే గడపాల్సి రావడం తో .. పూర్తిగా పాలిపోయాడు..వేల మరణాలు ఒకేసారి.. తీవ్రమైన పని ఒత్తిడి.. సెగ సముద్రంలో మోగించిన మృత్యు గ్రహణాలు గంటలు నింపిన కాళ్ళ చప్పుడు.. ఒకే రకమైన నిద్ర కథలు.. యుద్ధం మింగిన మిస్సైల్స్ మధ్య .. బుగ్గి చేసిన రాకెట్ దాడులు.. అతని దున్నపోతుకు .. తల తెగిపోయినా వేరే ఆప్షన్ లేక మొండం తోనే .. తనే పగ్గాలతో దారి చూపిస్తూ ముందుకి పోతున్నాడు.. ఆ రక్షత్వం నరకంలోనో కనిపించక .. దానిని చూడలేక అల్లాడిపోయాడు.. తన కోసం ప్రార్ధించే వాళ్ళు ఎక్కువ కావడం.. అదీ నార్మల్ జరిగే .. మృత్యువుని ముందుకి జరపడానికి కాదు.. మృత్యువు కావాలని చేస్తున్న ప్రార్ధనలు.

ఒక పక్క చచ్చిన వారితోనే అతనికి వెన్ను నొప్పుస్తుంటే .. ఈ కోరికలని ఎక్కడ తీర్చగలడు..

అతని గుండెల్లో గెడ్డకట్టిస్తుంది..

మృత్యు సాధ్యం చేస్తున్న నిర్వాణ దుఃఖ చలనంలో పోతూ పెట్టే రంగు నీడల్లో .. పుట్టి రాలుతున్న శవాలు.. కనీస నిద్ర తెలియని చితి పేర్పుల్లో.. ఒళ్ళంతా బొబ్బలెక్కినా కాపలాలు.. అరుపులు .. పరుగుజిలు.. కోతలు.. కాలుడులు.. కూల్చివేతలు.. మామూలే .. దుఃఖానికి నీరు దొరకక ఎండిపోయిన నటనలని తాళ్లతో కట్టి.. ముడులని .. ఫట్ మనే చప్పుడు వరుకులాగి.. నల్ల జీబురు దగ్గుని కూరి .. తెలియని చోటులో కక్ష గట్టిన రాతి పేటిక… సవరించలేని ఆయుస్సు కింద మందుగుండు…..

దీనికి ఆపరేషన్ హమీద్ మాత్రమే చేయగలడని .. అతని కోసం వెదుక్కొంటూ వచ్చాడు.. కాని వాడిని.. చేతులే లేని వాడు లా?

తన శక్తులన్నీ .. తీయడానికేగాని.. ఏదీ ఇవ్వడానికి కాదు. అందుకే డైలమాలో పడ్డాడు.

భువన నవ్వింది.. అతని నేలపై.. లెగ్స్ లేని స్ట్రెక్ట్చెర్ పడుకోబెట్టింది.

హమీద్ కాళ్లతోనే ఆపరేషన్ చేసి.. కాంక్రీట్ శిధిలాలని ఖాళీ చేసి.. ఆపరేషన్ అయ్యాక .. తన స్టాండ్ సెట్ చేసుకొని.. ఫ్లూట్ మొదలుపెట్టాడు.

యముడు ఆది వింటూ.. బలంగా లోపల ఇక నాకు స్పృహ వద్దనుకుని.. కోమాలోకి వెళ్ళిపోయాడు.

ది రూమ్ అఫ్ మిస్సైల్స్       Trump

మృత్యువుల ఆధిపత్య గ్రహణం  trump

అనుకోని అతిధి రూపంలో మోసం  trump

…………………………..

హమీద్ .. తనని తను సర్దుకొని స్వయంచాలన శక్తిగా మారి .. తన సంగీతంతో.. అనేక పోరాటతత్వాలని ..మరింత శక్తితో నింపాక.. భువన .. సత్యనివేశ్ కలిసి .. తర్వాత చేయాల్సిన పనులని పూర్తిగా అలోచించి.. కష్ట నష్టాలని బేరీజు వేసుకొని.. నెమళులని స్టడీ చేసుకొని.. కొంచెం స్థిమితపడే అతను తన గాజా యాత్రకి సిద్ధమయ్యాడు. తన యూనిట్ అంతటితోనూ తెచినికాల్ రివ్యూ చేసి.. కొంచెం ఫండ్ ఆరెంజ్ .. ఇంకా వాళ్ళ నెట్ వర్క్ ఇంప్రూవ్మెంట్ కి కావాలో కొని తెచ్చుకోమన్నాడు.. అతనికి కావాల్సిన తర్వాత సపోర్ట్ కోసం డిటైల్డ్ గా చెప్పాడు.

తన కంట్లో చిదిగిన ఏకాంత కల్వం .. పోసి రాల్చుకొన్న పునాదుల మధ్య కదిలే ఆశ్రిత వర్తనాల క్రమం తప్పి.. నీరు పట్టిన దేహ తరుణపు ముద్దలో .. ఊసులాడే కన్నుని కోరిన గంధకపు ఊపిరిని సగం కడిగి .. పైకి చేర్చిన ఆలోచనల ముద్దని .. కొంచెం వెడల్పు చేసి.. అక్కడే పీఠం సిద్ధం చేసిన సృష్టి కలకలం. కవ్వేరా పోయిన దేహ ఋతువుని మోసుకొని తిరుగుతూ.. ఒంటిగా ఉండలేని క్షితీయ నిద్ర మూర్చనల గాబుని పొగలోకి ఒంపి.. రెండు సార్లు విడిగా ఉండిపోయిఅన్ చలన ముఖపు నిడివికి కొరివి పెడుతూ..

ఒకే నగరంలో రెండు శిబిరాలు.. పరస్పర శత్రువులవి.. తల్లి కూతుళ్లు చెరొక దానిలో..

వాళ్ళ సామాన్య బుర్రలకి అందిన తెలివితేటలూ.. ఎవరో ఒకరైన బావుండే అవకాశం ఉందన్న ఆశ.. అదే జరిగిందా ? లేదా? అన్నది పక్కన పెడితే .. అది మరో రకంగా మారిపోయి వాళ్ళని పరీక్షకి గురి చేసింది.

ఆకలి ఒకటే అనుగ్రహ మంత్రం .. వాళ్లిద్దరూ ఒక చీకట్లో కలిసి .. ఒకరి ఆకలిని ఒకరు పంచుకోవడానికి మూట విప్పగానే ..ఇద్దరి పై రెండు పక్కల నుంచి దాడి..

 ఎవరో కనిపెట్టారు.. వెనక నుంచి అనుసరించారు.. పైకీ కిందికీ చూసి .. శిక్ష పడాలనుకొన్నారు.

వాళ్లిద్దరూ మిగల్లేదు.. వాళ్ళు తెచ్చుకున్న రొట్టె ముక్క .. బన్నులు.. అలాగే  మీద రక్తం నేలతో.. వాళ్ళు కోరుకొన్న సుఖం .. చావులోనే ఉందని చావే వాళ్లకి అనుగ్రహంగా దొరికింది.

ఇంకోసారి ఎవరూ ఎవరికీ ఏ రూల్స్ చెప్పనక్కర లేకుండా .. అందరి ముందే వాళ్ళ ఆకలి నేరం కోసం చెప్పి .. కాల్చారు .. కొంతమంది మీద పడ్డ ఆ రక్తం ఎప్పటికీ

వదలలేదు.. ఆ బన్నుని  కూడా ఎవరో కడుక్కొని తినేశారు.

ఇదొక అర్ధం కాని మెలిక .. ఏం జరిగిందో .. ఎవరికీ తెలియదు.. అంతా అయోమయం.. తప్పు సరిగా అర్ధం కాలేదు.. ఇంత పెద్ద శిక్షాని ఆశ్చర్య పోలేదు.. మళ్ళీ రాత్రయ్యేసరికి .. అదే లైన్లో నిలబడి.. తింది కోసం తోసుకొని.. దొరికింది తెచ్చుకొని.. వచ్చిన అలసటతో .. తల్చుకోకముందే నిద్రపోయారు.. మర్నాటికి మర్చిపోయారు.

కాని అది పోనూ .. పోనూ .. పుండు పెద్దదై.. తవ్వుకొని తవ్వుకొని .. రక్తం కుప్పపోసుకొని…..

అది గ్రూపుల యుద్ధంగా మారింది.. పాలస్టీనియన్ .. ఇజ్రేయిల్ గ్రూపుల సైనిక యుద్ధంగా మారి..రెండు పక్కలా ఓ వంద మంది పోయాక.. రెండు శిబిరాల్లోనూ .. ఐడెంటిఫికేషన్ నిర్వహించి.. చెరొక వందమందిని కాల్చి.. పెట్రోల్ పోసి తగలబెట్టారు.. ఇంకొకరు కప్పెట్టారు.

 ఒకరికొకరు దీనిపై మాట్లాడకూడదని.. ప్రశ్నిస్తే .. వాళ్ళు ఇక భూమి మీద ఉండరని.. పక్కనే ఒకవేళ శత్రువుని గమనిస్తే .. వెంటనే మా నోటీసు కి తేవాలని.. అలా తేలేనివారు.. పట్టుబడ్డ తర్వాత .. వాళ్ళకి శత్రువుతో సమంగా శిక్షకి గురవుతారని అనౌన్స్ చేశారు.

ఇజ్రేయిల్ సేన  .. పాలస్టీనియన్ బిజినెస్ సెంటర్ ని ఎటాక్ చేస్తే .. హమాస్ గ్రూప్ వాళ్ళ మిడిల్ క్లాస్ జన సమ్మర్ధం ఎక్కువ ఉండే కాలనీ పై ఎటాక్ చేసింది.

జనం మావాళ్లే ఎక్కువ చచ్చారని మీడియా త్రు అనౌన్స్మెంట్ పంపింది.

ఇజ్రేయిల్ సేన .. ఏమాత్రం హింస చాలదని..చర్చులు.. ,మసీదులు.. భక్తులతో నిండే రోజు చూసి ఎటాక్ చేసింది.. ప్రజలని ఏమాత్రం ఊపిరి తీసుకోనివ్వకుండా .. ఒకదాని తర్వాత ఒకటిగా అటాక్స్ చేస్తూనే ఉన్నారు.. లెక్కలు తేలడం కూడా కష్టమయ్యే అన్ని చావులు.

ఎక్కడ మొదలైన తర్వాత ఎక్కడికి చేరామో తెలియని అమానుష కాండ .. పెరిగి పోయిన ఒక పైపు ఉద్రేకంలో పడి మునకలైన యుద్ధ రాక్షసి మోసిన సమాధులని .. నిప్పుల కాగడాలతో బూడిద చేసి.. ఆపై ఇంకో వరుస శవాలని పేర్చి .. కొత్త నిర్భాగ్య వైభవం.. నెట్లో పెట్టి.. జనం కాళ్ళని భయంతో వెలిగిస్తూ..

ఆ తర్వాత ఆ దాడులు తీవ్రత పెరిగినపుడు.. సత్య నివేశ్ కొంత విమాన మార్గం.. కొంత రోడ్డు ప్రయాణంతో .. వాళ్ళ ఏజెంట్స్ secrete గా ఉండే చోటు చేరుకొన్నాడు.

అదొక పాడుబద్ద ఆహార గిడ్డంగి.. ఒకప్పుడు.. ఇప్పుడు లోపల ఆహారం దాచేంత లేక పాడుబడింది. ఇది వాళ్ళు ఈ ఏడాదిలో మార్చిన మూడో స్థావరం.. ఇదంతా వారికి చాలా పెద్ద ఛాలెంజ్ ,. నెట్ వర్క్ ని ఆక్టివ్ చేసుకోవడం.. అక్కడ మరే జనం మూవ్మెంట్స్ లేవని కన్ఫర్మ్ చేసుకోవడం.. ఒకవేళ ఏదైనా ఎటాక్ జరిగితే .. ప్రూఫ్స్ ని ఎలా డిస్ట్రాయ్ చేయాలనే ప్రాసెస్.. అనుక్షణం అలెర్ట్ తో ఉండాలి.

ముందొక .. పాడై పోయిన వదిలేసినా ఓ స్క్రాప్ పడవలో .. మరోసారి .. ఊరికి చివరిగా .. స్మశానమ్ పక్కాగా ఉన్న .. చిన్న అడివిలో.. ఇప్పుడు ఇక్కడ..

ఎం చేయాలనే కర్మాచరణ లో సందేహాలు లేవు … కానీ అనుకున్నట్లుగా వారేదీ చెయ్యలేనంత అడ్డంకులు.. సైన్య పహారాలు .. దొరికితే తీవ్ర శిక్షలు.. లేదా మరణ దండన.

……………………………..

ఏజెంట్ కార్య కలాపాలు .. కొంతమంది దొరికి పోయి చనిపోవడం..10

కంటికి కనపడని మహా ఆపద .. రెండుగా చీలిపోయిన విశ్వ నగరపు మొదటి చప్పుడు.. మృత్యువు ఉరుములుగా పడుతున్న .. ఉన్న కొద్దిమంది.. కొండని ఎత్తి మనుషులని కాపాడుకోవాలని.. కలత చెందిన నిద్రలోంచి బరువెక్కి నిషా కటకం పగలగొట్టి.. నిరాశ తలంలో పడి .. కొంచెం పదిలంగా అక్కున చేర్చుకొన్న జ్ఞాన ఊబిలోకి దిగబడి.. పులిసిన చూపుని ఎగరేసి.. ఒక సాధన అంచలంచెలుగా ఎదిగినా

సత్య నివేశ అతి కష్టం మీద సీక్రెట్ మార్గంలో నగరం లోని  ఏజెంట్స్ ఉండే చోటుని చేరుకోగలిగాడు, అందరూ అతనిని కలడానికి ఒకే చోటకి రావొద్దని ముందే చెప్పాడు. తనే వాళ్ళ ఉండే చోట్లకి ఒక్కో చోట పని పూర్తి చేసుకొని వస్తానని ముందే చెప్పాడు. అంతకు ముందు 15  మంది ఉండే నార్త్ జోన్లో ఇప్పుడు 11 మంది మాత్రమే మిగిలారు. అదంతా మహా బలి క్షేత్రం అని తెలిసిన .. వాళ్ళు దాని చుట్టూనే తిరుగుతారు.. మృత్యు వరమాలని ధరించి పైకి లేవదీసుకొన్న అనుమానాల్ని లిపికి చుట్టి.. కదిలికని కనుక్కొంటారు.

తృప్తి అనేక రకాలు.. ఇదొక అసాధారణ మానసిక స్థిరత్వం .. తనలోకి తాను సమాధానపడ్డ సంక్షోభంలోంచి పైకి లేచి తీవ్ర స్వభావం..ఏ రకంగానూ ఒడిడుకులు పడకుండా నమ్మిన దాని వేపు బ్లైండ్ గా వెళ్లిపోవడం.. ఏదీ ఆశించకుండా .. కనీసం నలుగురికి తెలియాలని కూడా కోరుకోకుండా .. విశ్వాసం నీళ్లు పోసిన పరిహార దీక్షలో నలుగురిని కాపాడటం తప్ప మరేం లేకపోవడం..ఒక నిశ్వాస గమన మృత్యు చలనంలో చివరి కొసలో నిలబడి కూడా వీరోచితంగా పోరాడగలగడం..  పుట్టిన ఊరు.. పంచుకొన్న రక్తం.. ముందున్న చరిత్ర.. జరుగుతున్న ఘోరాలు .. దుఃఖం పేరుకు పోయిన కొండలు వాళ్ళ లోపల బరువెక్కినపుడు.. వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తూ .. అంతలోనే గట్టి పడి .. పూరించిన లోపలి ఆయుస్సుల శంఖ ధ్వనికి .. తమని తీసుకోమని .. వీరుడిలా నిలబడే అర్పణ..

నిద్ర శంకలో కూరుకు పోయిన మాలిన కేకలు.. నిద్రాక్షణ్యాల పరిమితిని చెరిపే హింస .. మారణ కాండని కాదని గింజుకొనే దేహ రుజువు ఎగిసి.. లెక్క చెయ్యని శ్వాస పొగలో కూరుకు పోయిం ఆఊపిరిని .. తాడు కట్టి లాగి.. మరో చోటకి చేర్చడంలో ఏం జరిగినా సిద్ధమనే నిశ్చయ స్వచ్చతలో పది .. కనిపించే  బెంగని లోపలే దాచుకొని.. బికారి నుంచి.. బిల్డింగ్ ఓనర్ వరకు అనేక వేషాలు మారుస్తూ.. సాధ్విల అయోమయంలో కనిపెట్టే సాధన చుట్టూ ముసుగు తీసి .. కాపాడే పరుగులు.. మృత్యు గుహలో శరీరం మండుతున్న .. చివరి వేలికొసలతోనూ.. మరో దేహాన్ని తోసి రక్షిస్తూ.. కదిలే నిద్ర చలనంలో ఊరేగే రంగు రాళ్ళ కట్టడం.. మోసుకొన్న పునాదుల మధ్య కదిలే మృత్యు దాదాపు మహా చక్రాలని దిగ్గొట్టి.. ఇక మల్లి రెండో నాలిక లేని పదునుతో.. అర్పించిన కేకలు.. వదులుకాని సాధన .. వెనక ఆ లైన్ .. ఎప్పటికీ తరగనంత పెద్దదే.. కలుసుకున్న నిరుద్ధ మంత్రం కూపంలో ఓడిపోని కసిని .. బలమైన మంటలలోకి నింపి..

అనిమేష్ ( ప్లంబర్) … ఏళ్లగా తానేంటో కూడా మర్చిపోయి .. ఒక అనాధగా లైఫ్ మొదలుపెట్టిన మెరిట్ తో  డిగ్రీ తీసుకొని.. అనుకోని పరిస్థితుల్లో.. సత్యనివేశ్ కలిసాడు.. మనిషిని చూడగానే .. ఒక ఆకర్ష మాయా.. చుట్టూ జనంలా .. డబ్బుని లెక్క పెట్టుకోక .. స్వార్ధం చాలా వరకు వదిలేసి.. knowledge  ఎంత ఉన్నా అహం లేకుండా … ఒక సర్దుబాటుని కోరుకొని నిరంతర ఆవేశంలోనూ.. నిప్పులా ఎర్రని ఆకర్ష.. ఇలాంటి వాడిని ఇప్పటి వరకు చూడలేదని .. ఇంకాస్త సర్దుకో చూసిన గతి మంటలు చెలరేగి..

నచ్చాడు తనకి.. ఇంతకు ముందు .. ఇలాంటి వాడిని చూడలేదే అనేంతగా నచ్చాడు.. ఆ కటి తీవ్రతలోంచి.. ఎదో చెప్పాలనుకొంటున్నాడు అనేంతగా నచ్చాడు.  నెమ్మిది .. నెమ్మిదిగా స్నేహం పెరిగాక తెలిసింది.. అతను ఏం చేయాలనుకొంటున్నాడో.. ఆ తర్వాత అతనికి తెలిసింది.. ఎంతటి అమానుష కాండ .. గాజా చుట్టూ జరుగుతుందో.. అంతే .. ఎవరూ లేని అతనికి.. అందరూ లోపలికి రావడం మొదలు పెట్టారు.

రాత్రులు  ఎంతసేపు నిద్ర పోతాడో .. ఎక్కడెక్కడికి వెళ్లి వస్తాడో తెలిసేది కాదు.. ఏదోకటి చదువుతూ.. రాసుకొంటూ .. మాటలు తక్కువ .. ఐనా ఎంతోకొంత అవేహపు ఉలిక్కిపాటుతో .. ఇంకేవో ఆలోచించుకొంటూ ఉండేవాడు.

 శరీరం .. మనసు.. బుద్ధికి ..అనేక ట్రైనింగ్స్ తీసుకొని.. పాలస్తీనా లో అడుగు పెట్టాడు.. డిఫెన్సె ఫైటింగ్.. సెల్ఫ్ మెడికేషన్.. ధ్యానం .. ఎమర్జెన్సీ అచ్తిఒన్స్.. కోడ్ లాంగ్వేజ్ .. ఎస్కేప్ రూట్.. లోపలి రాజకీయ పరిణామాలు.. తీవ్ర వాదుల లిస్ట్.. వాళ్ళుంటే స్థావరాలు.. అదీగాక మారు వేషాల్లో తిరగడానికి వీలుగా అనేక వృత్తి విద్యలు నేర్పడం.. కుకింగ్ .. గార్డనింగ్.. మెడికల్ ప్రాక్టీస్ .. వాషింగ్ యూనిట్స్.. బకెరీలో … ఇలా అన్నీ…

ఎక్కడ కలుసుకోవాలి.. ఆయుధాలు ఎలా అందుతాయి.. ఎవెరెవరో ఏజెంట్స్ ఎక్కడెక్కడా ఉన్నారు.. ఒక వేళా ఏజెంట్స్ కి ఎవరైనా ఫామిలీ మెంబెర్స్ ఉంటె .. వాళ్ళ రక్షణ భారం.. ఫండ్ అవైలబిలిత్య్.. ఫండ్ విషయంలో హెల్ప్ చేసేవారి వివరాలు.. వాళ్ళకి ఎక్కెడెక్క సేసెర్ట్ స్తవారాలు ఉన్నాయి.. అన్నీ చెప్పి.. చాలా కష్టంతో కూడిన ట్రింగ్ ఇచ్చేవారు.

టూర్కిర్స్ ఎలా తట్టుకోవాలి.. మృత్యు కబేళాలో నిర్భయంగా తిరగడం.. దేనికీ వెరవని తనం .. తన గురించి తక్కువగా .. చలన శీర్శ్యం లో నానిన ఆందోళనని మండిస్తూ.. గతి తప్పిన క్రమంలో పడి .. ఊగిపోతున్న అపార్ధ ధ్వని క్షేత్రంలో .. ఒదిగిన నీటి అంపకాల ముడులని గొంతుకి చుట్టి.. ఆ ఇనుప కాళ్ళ చప్పుడుని చదవడానికి దగ్గరకి జరుగుతూ…

 ప్లంబర్ గా మారి అనేక అపార్ట్మెంట్స్ తిరుగుతూ.. ఒకోసారి ఇజ్రయిల స్థావరాలపైనా కన్ను వేసి.. తనకి  సర్జరీ చేసి భువన శరీరం లోపల అమర్చిన  Instrument తో ,, బేస్ టీం కి సమాచారం అందుతుంటే,.. వాళ్ళు డీకోడ్ చేసి పంపించే ఇన్ఫర్మేషన్ తో కొన్ని అమానుష కుట్రలని ఆపడం.. దీనిలో ఎంత రిస్క్ ఉందొ అతనికి తెలియనిది కాదు.. ఏమాత్రం శత్రువు డీకోడ్ చేసినా క్షణాల్లో వాళ్ళు అతని దగ్గరకి వచ్చేసి .. నిలువునా శరీరం కోసి.. ఆ ఇన్స్ట్రుమెంట్ లాక్కోగలరు.

 కొన్ని ఏరియాస్ ని ముందే evacuate చేసి వాళ్ళని శరణార్థి శిబిరాలికి పంపడం.. అలా వందల మందిని కాపాడిన.. అదొక మహా చలనంగా మారే పునః తాండవ మూర్తులతో.. వాళ్ళ రాసిన చావుని కాదని తప్పించడం .. అంతే బలమైన అనుగ్రహ నిర్మాణాలని కూల్చి.. మరణ చిత్రం పగలగొట్టిన రహస్యం మోసుకొని.. ఇంకేం ఉనికి లేని స్తబ్దతని సాగదీసి ..నిద్ర గృహంలో .. కొంచెం చోటు దొరికిన చలానాలు మంటని ఊరబెట్టి.. ఆసటలేని జ్ఞాన గతికి .. రెండో చోటు లేదని వాళ్ళు చేతులు పట్టుకొని.. మృతువుని దాటి ఆ చోటుని చేరుకొంటారు.

 ఆ రోజు మాత్రం..

 హమాస్ తెగని ఛాలెంజ్ చేయడానికి .. వాళ్ళ ఫామిలీస్ ఉండే కాలనీని  ఎటాక్ కి ప్లాన్  చేసిన ఇజ్రాయిల్ దేశపు రహస్యం అతనిని చేరింది.  

ఇజ్రాయిల్ హమాస్ తెగ పై కసి తీర్చుకొనే ప్రయత్నంలో భాగంగా .. ఏ పాపమూ తెలియని.. వాళ్ళ ఫామిలీ ఆడవాళ్లు..పిల్లలు .. ముసలివాళ్ళు ఉండే కాలనీ పై ఎటాక్ చేయాలనుకొంటారు.

 అనిమేష్ .. ప్లంబర్ గా అక్కడ ఏళ్లగా ఉంటూ చేస్తున్న నిఘా operation .. అతని సెటప్ .. అతని Tool Box  లోనే ఉంటుంది.. అవన్నీ పవర్ఫుల్ ట్రాన్స్మిటర్స్ ,.. ఇంకా కొన్ని అడ్వాన్స్డ్ ఇస్ట్రుమెంట్స్ తో ఇజ్రాయిల్ దాడి చేయబోయే సైన్యానికి కనెక్ట్ అయ్యి… సత్యనివేశ్  వాళ్ళ టీం నుంచి మెసేజ్ వస్తుంది. కానీ ఇన్ఫోర్మషన్లో సరైనా క్లారిటీ గాని.. సురిటీ.. స్పెసిఫిక్ గా ఏ చోటు నేది కూడా అర్ధం కాదు.. ఎందుకంటే అక్కడ experts  కూడా .. ఎవరైనా డీకోడ్ చేసినా పూర్తిగా అర్ధం కానీ కోడ్ లాంగ్వేజ్ లో ఉంచుతారు.

టైం చాల తక్కువ ఉండటం తో… అతనికి మరో మారం కనిపించలేదు. ఫస్ట్ ఫ్లోర్ కి వెళ్లి .. అందరకీ చెప్పి.. సెకండ్ ఫ్లోర్ వాళ్ళకి ..Second floor వాళ్ళని చెప్పమని.. తాను థర్డ్ ఫ్లోర్ కి వెళ్ళాడు.అక్కడ కేవలం ఆడవాళ్లు .. పిల్లలేకాక .. గాయాలతో కదల్లేని హమాస్ తీవ్రవాదులు ఉన్నారు.

వాళ్ళు ఇతనిని పట్టుకొని…అడగడం మొదలుపెట్టి.. నమ్మలేమని అనే సరికి.. అతనికి తన వివరాలన్నీ చెప్పాల్సి వచ్చింది.

 ఒకరకంగా ఆ దెబ్బలు తగలడానికి.. శాశ్వత వైకల్యం రావడానికి అనిమేష్ కారణమని తెల్సి..వాళ్లకి విచక్షణ మరిచి.. కోపం పెరిగి..అతని తలపై కొట్టారు.. స్పృహ తప్పిపోయాడు.. వాళ్లలో అతను చెబుతున్న దాని పట్ల నమ్మకం కన్నా .. అతను ఇంకేదో ప్లాన్ చేస్తున్నాడని.. దానిని బయటపెట్టడానికి .. శారీరక హింస పెట్టడంలో వాళ్ళు బిజీ ఐపోయారు.. విచక్షణ వాళ్ళకి పూర్తిగా పనిచేసే పరిస్థితి లేదు.  వీల్ చైర్లో బయటపడినా .. పూర్తిగా బిల్డింగ్ నుంచి బయటపడే లోపు మొత్తం బిల్డింగ్ బ్లాస్ట్ అయ్యిపోయింది.

అక్కడే పేలిపోయిన building లోనే అతని ప్రాణం ఆవిరై పోయింది..బాడీ కూడా దొరకలేదు.. అతని ఈ మొత్తం డ్యూటీలో.. 6 ఏళ్లలో సుమారు 400  మందిని దాడుల నుంచి రక్షించి.. సురక్షిత ప్రాంతాలకి పంప గలిగాడు. అతను చాల భాగం ఓ ప్లంబర్ లానే పనిచేశాడు. అతను లైఫ్ నుంచి ఏ సుఖాన్ని తీసుకో లేదు.. అలవాట్లు ఎలానూ లేవు.. ప్రేమ .. శరీర సుఖం.. విశ్రాంతి.. టూర్స్ వెళ్లడం.. ఫ్రెండ్స్ తో కబుర్లు. సినిమాలు లాంటి ఎలాంటి వినోదాలని రుచి చూడలేదు.. కడుపు నిండా తినలేదు.. కంటి నిండా నిద్ర పోలేదు.

మహాద్వయ దేహ దుఃఖ బంధన .. కదిలే నిద్ర గుంజలపై మరిగే చలన మహా రూపసి .. మృత్యువుగా మారి మింగేసాక .. జోడించలేని దిగులుని కుదిపి .. ఇంకేం కానీ వరుస భయాలని సరిపెట్టుకొని.. కొంచెం విసుగు పేర్చిన చీకటి కల్లంలో ఊరేగే నిద్ర ధనస్సులని ఎక్కుపెట్టి.. కదలని నాజూకు మోడులా కన్నునే కసితో నలిపి.. నల్లగా పేరుకున్న దిగులు మంటని ఎగదోసి.. ఎక్కడో జిగురు అడ్డం పడ్డ గొంతుని వింటూ.. తన మాటని ఎవరికీ ఇచ్చుకోలేక .. లోపలే బరువెక్కి .. చిదిగిపోతూ.. తెలియని తృప్తి .. పెదాలపై వెలుగు చేసి.. దీర్ఘ భ్రమణ ముట్టడిలో .. చావు అలిసిన వానల క్షేత్రంలో ఊరేగి.. ఇంకేం తెలియని .. ఉబికింపుని చల్లార్చి.. ఒక అరుపు.. రెండు కౌగిళ్లులా చావు .. వరంగా పొంది.. ఆ దూరంలోకి చేరిపోయాకా..

అబ్దుల్లాహ్ ( electrician  )   … ఇజ్రాయిల్ .. తన మిస్సైల్ ఎటాక్ ప్లాన్ చేసిన సమాచారం .. అదీ రంజాన్ రోజున టార్గెట్ చేసిన పెద్ద మషీద్ విషయం క్రాక్ చేసిన … కొంతమందిని మాత్రమే కాపాడగలుగుతాడు.   అక్కడ వాళ్లకి .. అతను ఓ నోట్లో నానే మనిషి అయ్యిపోయాడు. ఏమాత్రం ఎలెక్టికల్ ప్రోబ్ల్మ్ అయినా అతనినే పిలుస్తారు.. చాలా తక్కువ డబ్బుతో చేసిపెడతాడు.. పని చాలా క్లీన్ గా ఉంటుంది. చాల మంది ఇళ్లలోకి ఊరికినే వెళ్లేంత  చనువు. అనిమేష్ అతనిలో నిజాయితీ చూసి.. స్నేహం ఏర్పడి..

 ఒకరోజు .. మిగతా టీం అనుమతితో.. వాళ్ళుండే చోటికి తీసుకెళ్లి.. విషయమంతా చెప్పాక.. అతనికెవరూ లేరు.. పేరెంట్స్ .. అతని వేరే ఊరు ఫ్రెండ్స్ తో excursion వెళ్ళినపుడు.. పేరెంట్స్ ఇజ్రాయిల్ దాడిలో చనిపోయారు.. అప్పటి నుంచి అతను ఒంటరి.. ఇప్పుడే అతనికి ఇంతమంది మనుషులు దొరికారు.. అద్భుతమైన సయోధ్యతో ఉండేవారు.

  కానీ మసీద్ లో బాంబు విషయం  చాలా తక్కువ సమయం ఉన్నప్పుడే మాత్రమే విషయం తెలిసింది.. డ్రోన్స్ నుంచి.. కొంతమంది.. బైక్స్ పై వచ్చి. బాంబులు విసురుతూ. రంజాన్ రోజు..పాలస్తీనియన్స్ కట్టుకొన్న  ఆ పెద్ద మసీద్ని కూల్చి .. ఎక్కువమంది జనాన్ని ..చంపాలనేది బేసిక్ ప్లాన్.. అతనికి ఈ సమాచారం బేస్ స్టేషన్ నుంచి అందెప్పటికీ.. 60  నుంచి 70  కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉన్నాడు..

 ఎవడినో   దారిలో పట్టుకొని.. కొట్టి..వాడి  బైక్ పై అక్కడికి చేరుకొన్నాడు.. డైరెక్టుగా మసీద్ ముందు ఉన్న టెంట్ హౌస్ దుకాణం లో ఉన్న మైక్ ని కనెక్ట్ చేసి..అందరకీ  వినిపించేలా గట్టిగా చెప్పాడు.. అంతా ఉలిక్కి పడ్డారు.. నమ్మక పోదురేమో.. కానీ అతను చెప్పాడు కాబట్టి నమ్మారు.

ఎందుకు నమ్మాలని కొంతమంది.. ఇది అలవాటేగా.. అని కొందరు పరుగుకి సిద్ధమయ్యారు..చాల మంది బయటకి వచ్చిన .. అటుపక్క ఇంకేదో చప్పుడు వినిపించి అటు చూసాడు.

physically హ్యాండీక్యాప్డ్ జనం ఉన్నారని గమనించి… పరుగున అటు వెళ్ళాడు.. కానీ ఒక చిన్న పాప .. ఆమె కాలు .. గోడ నుంచి బయటకి పొడుచుకొచ్చిన స్టీల్ రోడ్లో ఇరుక్కుపోయింది..

బయటకు వచ్చిన వాడు వెనక్కి వెళ్లి తప్పించి.. ఆ వీల్ చైర్ ముందుకు తోసి.. తాను రాబోయేలోపు బాంబు పేలిపోయింది.. విసిగి పోయిన చావుల మధ్య .. కదిలే నిద్ర ద్రోణుల ముద్దగా తీర్చి పెట్టుకొన్న నిరాశలని కలిపి.. చేరదీసుకొన్న శ్రమల గతిని సరిచెయ్యలేక .. మొత్తానికే ఎత్తి విసురుతూ .. కదిలే చావు కొండని మోయలేక .. కింద పడి నలుగుతూ.. ఊపిరి ఎగిసిన సెగలతో .. దేహం ఆవిరై ఎగిరి.. చలన మూర్తుల నిశ్చల క్రమం పట్టు తప్పి .. ఇంకేం తెలియని నిద్ర గుబులులో ఊరేగే కన్నుని తాగి.. నిరూప రాజంలోని చిత్రాల కొండా .. తన చావు సర్రేరాన్ని చూపించక .. చప్పుడు లేని నడకతో .. ముందుకే దూకి .. దానిపై అరిచాక .. అది కలిపేసుకోవడానికి .. ఆ ఎత్తుకి లేచి మీద పడుతుంది.

 ఆ చివరి నిమిషంలో కూడా .. athanu అల్లాహ్ ని  .. అతనిని  జన్నత్ చేర్చడానికి   ప్రార్ధించలేదు.. ఇంకొకసారి తనని బతికించామని.. మళ్ళీ కొంతమందిని తను రక్షిస్తానని .. ఆ దేవునికి ప్రమాణం చేసాడు.. అప్పటికే ఆలస్యం అవ్వడం వలన అతని కోరికని అల్లాహ్ తీర్చలేకపోయాడు.

టీం అతని బాడీని చేరడం వీలు కాలేదు.. అక్కడి వాళ్ళే అతనికి ఎంతో గౌరవంతో అంత్యక్రియలు చేశారు.. అతని phone  ని కూడా పోలీసులకి దొరకనివ్వలేదు.

సమ ప్రాణ లయ వేలాడుతూ .. దేనిని పంచుకోలేక పోయింది.. ఒక బిగువుతో ఏడ్చి.. చలన ముడిని బిగలాగిన నవ్వుతో కళ్ళలో తిరిగి .. ఇంకేం కాని దూరంలో పడి రాలుతూ.. పెదాల మధ్యనే ఉండిపోయిన ప్రార్ధనకి చలనాలతో పండిన … మొండిగా ఎదిరించే చాలన  కీలని పొడిచి కాళ్ళని చేర్చి .. సమయ గదిలో ఉరిపోసుకొని .. ముఖాలతో తురిమిన నటనలని వదిలి .. మరో సంపూర్ణత కదిలే ఉరుముతో.. హద్దుని రాల్చి.. కదలిక లేని కదలిక కప్పి .. ఇంకొక తీరికలేని హద్దుని మోసుకొని.. తనతో తాను కలిసిన రంగుల్లో .. పూడ్చుకొని రాలిన నడకని ఇక వద్దని..

పూర్వ నిషిద్ధ గతిని చేరదీసి కంటి చలనంలో .. మృత్యువు దగ్గరకి రాక ముందే ఎదురు వెళ్లడమే .. సన్నాహాల క్రమగతిని స్పష్టం కాని ఆది ప్రోక్షణ ముట్టడితో.. చలన ముహూర్త తాకిడితో నివ్వెర పోయిన నటనలని చెమర్చి పెట్టిన అంచనాలతో కదిలే కాళ్ళ పై ఆవిరి పొరల్ని ఊది.. హద్దుని దాటినా ఆగిపోనీయని భ్రమిత  చావులు హఠాత్తుగా నిజమవుతూ.. ఇంకిపోని శరీర సాధన కదిలే మృత్యు చలనపు మధ్యంలో ఊగే గంటలని విని .. తానే స్థిరపడి దూకేస్తూ  … తనకి తనేం చెప్పుకోవడానికి ప్రయత్నించాడేమో.. తాను పూర్తిగా ప్రయత్నం  చేశాననే అనుకొన్నాడు….

జోసెఫ్    ( వాచ్మాన్ )  .. ఆ అపార్ట్మెంట్ పూర్తిగా ఒక్క రాత్రిలో .. మొత్తం కుటుంబాలన్నీ చంపేసి .. ఆక్రమించుకొని  .. అక్కడ నుంచే కార్య కలాపాలు చేయాలనుకొంటారు. జోసెఫ్ .. వాళ్ళ plans   ఎప్పటికప్పుడు …. వాచ్మాన్ గా పని చేస్తూ .. మిగతా టైములో అంతా గమనిస్తూనే ఉంటాడు.

జోసెఫ్ ఓ క్రిస్టియన్ టీం .. ఆ దేశానికి శాంతి సందేశం ఇవ్వడానికి ఇండియా నుంచి బయలు దేరినపుడు.. వాళ్ళతో కలిసి ఇక్కడికి వచ్చాడు. కాని వాళ్ళు ప్రయత్నాలు.. నేతలని కలవడానికి సన్నాహాలు చేసుకొంటూ .. హోటల్లో స్టే చేసి.. అతనిని దగ్గరలో ఉండే చర్చి కి పని మీద పంపారు.. అతను తిరిగొచ్చే లోపు .. హోటల్ని తీవ్రవాదులు బ్లాస్ట్ చేశారు.

ఆ తర్వాత అతనిని సత్య నివేశ్ టీం కలిసి.. కౌన్సిలింగ్ చేసి.. అతని ఇష్టం మీదే .. దీనిలోకి వచ్చాడు.

 అతని దగ్గర ఉన్న torch  లో పవర్ఫుల్ ఇన్స్ట్రుమెంట్ తో సమాచారం అందుతూ ఉంటుంది.. అలా ఓ ఇజ్రాయిల్ దాడి .. అమ్మవారి పండుగ రోజు అక్కడా జనసమ్మర్థ ప్రాoతంలో అని తెల్సినా .. అప్పటికే అతనికి టైం కేవలం కొన్ని గంటలే.. ముందు ఎవరూ నమ్మలేదు.. మైకులో అరిచినా … ఎంత మందికి  ఎన్ని రకాలుగా  చెప్పినా .. కొంతమంది మాత్రమే వెళ్లారు.. దేవుడు చూసుకొంటాడని కొంతమంది నమ్మకం .. సరేలే నమ్మితే పోలా అని కొంతమంది.. నీకెలా తెలుసు అని   కొంతమంది అతనిని పట్టుకొబోయారు..

అతనికిక  వేరే దారి లేక.. తీసుకొన్న ట్రైనింగ్ వలన .. గోపురం పైకి నిమిషాల్లో ఎక్కేసి.. బట్టలు విప్పేసి.. ఇప్పటికైనా నన్ను నమ్మండి.. వెళ్లిపోండని.. అక్కడ నుంచి కిందికి దూకేస్తుంటే.. జనం పరుగులు మొదలుపెట్టారు. తొక్కిసలాటలో కొంత మంది పోయినా .. బ్లాస్టింగ్  నుంచి దాదాపు తప్పించుకొన్నారు.. టీం అతని బాడీ పై బట్టను కప్పి రహస్యంగా తీసుకెళ్లి అంత్య క్రియలు చేశారు.

అమానుష చలనం నుంచి కాపాడుకొనే నిద్ర భూమిలో సిద్ధం చేయబడ్డ శ్మశానాల పక్కనే నిద్ర పోతూ.. అనుగమనాల హెచ్చరికని చదివే లోపు .. విశ్వపు విస్ఫోటనం లో తలకిందులవుతున్నా వినని శరీర వివాసపు .. మృత్యు తాడన కదిలే దేహ స్వేధపు మంత్రం దండన మోసిన కదిలికని చెమర్చి జాగుర మూర్తులతో కప్పిన నడకనే వదిలేసి.. అక్కడే చీల్చి పెట్టుకొన్న భయాల వరదని దాటుతూ.. కంటి నుంచి జారిన చినుకుని పాతి.. మంట లేస్తూ .. కదిలే దేహ ఝాములో .. ఇంకొకరి ప్రార్ధనని వినే .. దేహపు నిండు కొలువులో .. మోసి అపురూపంగా తెచ్చుకొన్న చావు.

పతంజలి  ( హౌస్ కీపింగ్ ) అదొక స్టార్ హోటల్ .. ఆ రాత్రి సీనియర్ లీడర్స్ వస్తారని  తెలిసి .. అందరిని ఇజ్రాయిల్ సిటీలో .. ఓ స్టార్ హోటల్ ని ఆక్రమించుకొని.. అక్కడున్న అందరినీ చంపి.. తాము కిడ్నప్ చేసిన ఇజ్రాయిల్ మంత్రిని అందులో తమతో పాటు ఉంచుకొని.. ఆ చుట్టుపక్కల ఉన్న ఏరియా నంతా నాశనం చెయ్యాలని ప్రయత్నంలోనే … బేస్ క్యాంపు సహాయం లేకుండానే .. ఆ హోటల్ హౌస్ కీపేరుగా జోబులో రేకమేడషన్ తో జాయిన్ అయ్యి.. వాళ్ళని అంతం చేయడం టార్గెట్ చేసుకొంటాడు.

పతంజలి పుట్టింది ఉమ్మడి కుటుంబంలో .. తల్లి వాడి చిన్న వయసులోనే చనిపోయింది.. నాన్న తాగుబోతు.. పెద్దమ్మ గెంజి అన్నం.. ఊరగాయతో పెంచింది.. వాడికి పదమూడో ఏడులో నాన్న పోయాడు.. ఇక వీడికి ఇంట్లో ఉండటం అర్ధం కనిపించక .. బయటకి వచ్చేసాడు.. మరో ఊర్లో వాడి తెలివితేటలూ చూసిన టీచర్ ఆదరించి చదువు చెప్పించాడు.. మంచి ఉద్యోగం .. ఆ teacher ని ఆర్ధికంగా స్థిరపర్చాడు. కాని అతని కంపెనీ ట్రిప్లో భాగంగా ఇజ్రాయిల్ వెళ్లాల్సి వచ్చినపుడు ఎవరూ ముందుకి రాకపోతే .. తానే తన సీనియర్ని కాదని వెళ్ళడానికి సిద్ధపడ్డాడు.. అప్పుడే అతను మొదటిసారిగా అక్కడేం జరుగుతుందోనని.. తెలుసుకొన్నాడు..

 బీబీసీ రిపోర్ట్స్ చదివి.. అతనిలో తీవ్రమైన బాధ.. ఆ న్యూస్ కవర్ చేసిన వాళ్ళ నెంబర్ ఉండడం తో కాల్ చేసాడు. సత్యనివేశ్ ఎత్తాడు..

చాలాసేపు మాటలు జరిగాయి.

అతనిని కలవడానికి పర్మిషన్ అడిగితే .. సత్యనివేశ్ ఒప్పుకున్నాడు.

ఇజ్రాయిల్ లోనే .. ఒక సీక్రెట్ ప్లేస్ లో కలుసుకున్నాడు.. తర్వాత వాళ్ళ స్నేహం ఓ ఆరునెలలు గడిచాక .. వాళ్ళు చేస్తున్న దానిలో .. తానూ ఓ భాగం కావాలనుకున్నాడు.

సత్యనివేశ్ ఆలోచించుకొని చెప్పమన్నాడు. చావు తప్ప దీనిలో ఇంకేం మిగిలిందని స్పష్టంగా చెప్పాడు.. పతoజలి   ఏమాత్రం వెనక్కి తగ్గలేదు..నా చావు చిన్నప్పుడే .. మా అమ్మ చనిపోయినప్పుడే జరిగిపోయిందన్నాడు.

 చివరకి ఒప్పుకోక తప్పలేదు సత్య నివేశ్ కి.. అతను బేస్ క్యాంపు కి పిలవబడ్డాడు..

 అదంతా అనేక బిట్స్ గా జరిగే ప్రయాణం .. అనేక చెక్స్ దాటుకొని.. అక్కడ అతి కష్టమైన ట్రైనింగ్ .. సిస్టం మెళుకువలు చాలా తొందరగా నేర్చుకొన్నాడు.

ముందుగా మంత్రిని తప్పించ గలుగుతాడు.

ఆ తర్వాత యత్నము సీక్రెట్ రూమ్ లోనే ఉన్నట్లుగా .. సౌండ్స్ .. వీడియో క్లిప్స్ ఆరెంజ్ చేసి.. వాళ్లలో వాళ్ళకే తెలియకుండా .,,, ఒక్కకడిని చంపుకొంటూ వచ్చినా .. ఇక బయటపడే టైం .. మంత్రి వాళ్ళ దగ్గరకి వచ్చేయడం తో.. మిగతా సామాన్యులు రావడం .. అంత అవసరం లేదన్నట్లు..  చంపినా .. అతని తలని కోసి.. వీడియో తీసి.. అతని ఫోన్లూ ఉన్న అన్నీ నెంబర్లకి షేర్ చేస్తారు.. హమాస్ తెగవారు .. మంత్రి వాళ్ళతోనూ.. ఇంకా చాలా మంది స్టే చేసిన వారు ఉన్నారన్న కాంఫిడెన్స్ లో వాళ్ళు రెచ్చిపోయి నరమేధం చేస్తుంటే… రక్తం పారుతూ.. కేకలకు .. అద్దాలు పగులుతూ.. బులెట్ శబ్దాలు చెవుల్లో మోగుతూ.. చిధ్ర అఖాతం లో ఓలలాడి కదిలే నిద్ర తూగుని .. కలిపి.. పెళ్ళగించిన దేహ నగరపు మధ్యంలో ఇదే మృత్యువుని చెప్పి.. తప్పి పోయిన కలయికనే తాగేసి.. మూర్చనల కరకు గొంతుని రాగిడించి.. హద్దుని ఊడదీసి కదిలే నడకతో తిరగబడి..

 ఆ హోటల్ బాల్స్ చేయడంతో.. అప్పటికింకా లోపలే ఉన్న అతను చనిపోయాడు.. ఇక్కడా కూడా అతని బాడీ దొరకలేదు. కనీసం ఇదీ తననే ఓ కాలూ .. చెయ్యి కూడా దొరకలేదు….

అపరిమిత అపారం .. గెంజి అన్నం తిన్నప్పుడు .. ఇంకా వదలని ఆకలి.. వాళ్ళు తన ముందే ( అన్నలు .. అక్కలు ) వాళ్ళు తినడం చూస్తూ.. అది కావాలని కాదు.. అటు చూడకుండా ఉండటానికి సిగ్గుతి చచ్చిపోయేవాడు.. తన ప్లేట్ తీసుకొని.. బయటకెళ్లితే .. పెద్దమ్మ .. మా పరువు బయట తీస్తావా? పాలేర్ల ముందని అరిచేది.. కళ్ళలో నిద్ర కూరుకు పోతున్న పని చేస్తూనే ఉండేవాడు.. ఎంత చలైన .. హాలులో చాప మీదే.. రెండు జతల బట్టలు.. కాసిన్ని పాత పుస్తకాలు.. వాళ్ళు వాడగా వదిలేసినా చెప్పులు..

చివర్లో ఆమెని .. పెదనాన్న చనిపోయాక పిల్లలు పట్టించుకోకపోతే ,, తనే శరణాలయంలో జాయిన్ చేసి .. పెద్ద ఎత్తున చందా కట్టి.. ఆమె ని జాగ్రత్తగా చూసుకోమని .. ఆతర్వాత ఆమె చనిపోయే వరకు డబ్బులు పంపుతూనే ఉన్నాడు..  ఆతర్వాత ఏ నాడు ఆమె మాత్రం అతనితో ప్రేమగా మాట్లాడిందే లేదు.

ఎక్కడో మొదలై .. ఎన్నో నిరాధారణలకి గురై.. ఐనా మనిషి ఇష్టం పోగొట్టుకోకుండా .. బతికించుకోవాలని.. ఇంకేదో కొత్తది .. అందివ్వాలని.. ఆశ పడుతూ.. కోపం .. విసుగూ .. భయం తెలియని వీరుడిలా యుద్ధం చేసి.. మిగతా అన్నింటినీ దూరం పెట్టి.. దీన్ని మాత్రం లోపలంతా నింపుకొని.. ప్రాణ భయం వదిలేసి చేసిన మహా యుద్ధ స్మరణ.. అనుయాయిపు సంపూర్ణతని కాల్చి .. చల్లార్చి .. పోతపోసుకొని.. గట్టిపడ్డ దేహం .. ఓ నిలువెత్తు మూర్తిగా కనబడి .. ఇంకా చాల్లే అని కౌగలించుకొని.. కనీసం మాంసం మిగలకి నిప్పు కొలిమిలో మాయమైపోతూ…

ఒళ్ళూ పై తెలియని హింస .. దేహ కధనతని మోసి తెచ్చుకొన్న అనాధ దేహ కమురుని .. మంటలతో తోసి .. నిషిద్ధ కంటి క్షేత్రంలో కనపడని.. కనబడిన దేహ సంపదని నులిమేసే రాక్షస పగకి వేలాడుతూ.. లోపల లోపలి ముడుచుకొని .. వివశ మూర్తుల కదలికనే పట్టుపట్టి.. ఎక్కువా తక్కువా కాని నిద్ర ద్రోహుల కాళ్ళ పోటుని చల్లార్చక ముందే.. వశీకరించిన చిత్ర ధ్వనిలో మోగిన చావు ధ్వనిని వడపోసి.. ఇంకేం చీకటీ మిగలని దేహ ఋణం పీల్చిన జాగ్రత్తలని జోడించి .. కలబడే దూరంలో ఉండిపోయిన నటనలని దులుపుకొని.. అంతా బయట పడ్డాక .. తలలేని తెగ్గొట్టి విసురుతూ.. కదిలే మృత్యు యాగపు నిరాగతంలో .. అతని మాటలే .. గుర్తొచ్చి .. లోపల తడి రాళ్ళ పోతగా తిరుగుతూ….

ముఖ్య మైన వాడు.. టెక్నికల్ ఎక్స్పర్ట్ నెట్ hacker .. మరి ముగ్గురు డెడికేటెడ్ ఏజెంట్స్ .. ఇజ్రాయిల్ దాడిలో ప్రాణం కోల్పోయారు.. అప్పటికే వాళ్ళు చాలా విలువైన సమాచారం సేకరించారు.

అందరూ అలా మృత్యువు అంచున తిరిగేవారే.. ఎప్పుడు ఎక్కడా ఎలా .. అంతమై పోతారో వాళ్ళకి కూడా తెలియదు.. మృత్యువు .. అది అలానే ఎప్పుడో .. చెప్పాపెట్టకుండా .. వాళ్లకి వచ్చేస్తుందని తెల్సు.. కాని కనీసం ఆలోచనలో కూడా ఎప్పుడూ వెనకడుగు వేయకుండా .. ముందుకే వెళ్లినా .. ఎవరినీ    లెక్క చేయకపోయినా… కనీసం చరిత్ర పుటలలోనైనా వాళ్ళ శ్రమని రాసి .. ఆనక కీర్తించే వాళ్ళూ లేరు.. అదంతా ఒక స్పష్టమైన సవాలయ అర్పణ.. స్వస్ బిగువు.. చింతన లేని యుద్ధం .. చంపేందుకు కాదు.. చావు నుంచి కాపాడేందుకు.. అలా మాత్రమే .. అప్పటి వరకు ఉండగలమనే .. వాళ్ళ నమ్మకం స్థిరపడేవరకు..

…………………………

ఒక విపత్తుని ఏమాత్రమైన తప్పించామనుకొనే లోపే మరో ఎత్తుగడ.. ఏమాత్రం స్వయం విచారణ లేని.. మనిషి.. తప్పించుకున్న వాళ్లంతా ఎక్కడికి పోతారు.. శరణాలయాలకేగా?

బతకడానికి.. వాళ్ళ మానసిక స్తైర్యాన్ని.. శారీరక స్థితిని.. ఆలోచనని.. ఏవైనా .. కనీసం సర్టిఫికెట్లు .. కాసిన్ని డబ్బులు కూడా మిగలగా అల్లాడుతూ.. చలి కమ్మేసిన ద్రోహ నిలువుల లోతులో కలవల పడి .. దూరం నుంచి చూసిన నాశనాలు.. ధీనత ని మండించి బొగ్గు చేస్తూ.. రాళ్ళూ రాలే కాళ్లతో నొక్కేస్తూ…

 ఇంకా చంపేయాలి.. పిసికేయాలి.. చితక్కొట్టాలి,…

 ఆ ఓపిక లేని శరీరాల నుంచి వ్యాపారం చెయ్యాలి.. ఆధిపత్యం చెలాయించి.. కనీసం కన్ను కూడా ఎత్తకుండా చెయ్యాలి.. ఊపిరి తీసుకోవడానికి కూడా అనుమతి ఎదిగేలా మార్చి.. ఆ వినోదం లో గెంతులేయాలి.. అయోమయం మూసిన అనాది గ్రహణ తాండవంలో పడి చలన ద్రవపు ముట్టడిని జోడించే కదలికనే పట్టి చూపిస్తూ.. లేతగానూ… ఎర్రగానూ.. అందంగానూ ఉన్న శరీరాల్ని అనుభవించి.. రక్తం పీల్చి.. తాళ్ళకి వేలాడదీయాలి….

మొత్తం శరణాలయాల వివరాలు.. శరణాలయాల ముసుగులో .. శత్రు మూకలకి గేట్లు తెరిచి చంపే కేంద్రాలు.. అనేక సామాజిక సంస్థలు .. రాజకీయ సంఘాలు.. వరల్డ్ వైడ్ వచ్చే ఫండ్స్ తో నడిచే .. ఏ శరణాలయాల్లో కొన్ని.. ఈ రకమైన దశలో ఉన్నాయని ఎవరి ఊహకి అందని విషయం..

 ఆర్గాన్స్ collect  చేసే కేంద్రాలు.. వ్యభిచార గృహాల కోసం హ్యూమన్ రాఫ్ఫికింగ్ చేసేవి..

 ఇంకా డ్రగ్ suppliers గా మార్చే కేంద్రాలు.. ఇవన్నీ వాళ్ళ ప్రాణం పై ఆశని .. ఇంకా బతకాలని .. చావు పట్ల భయం నిండి.. మంచి తిండి కోసం.. బట్ట కోసం.. కొంతమంది శారీరక కోరికల కోసం.. మరింతమంది.. సంపన్నులుగా మారాలని.. ఇంకా కొందరు అధికారం చలాయించాలే ఎదగాలని.. వాళ్ళ కోరికలు .. బలహీనతల్ని .. పెట్టుబడిగా .. అందులో వాళ్ళ పనికి సరిపోతానుకొనే వాళ్ళని .. అక్కడ నుంచి .. స్పెషల్ బేస్ క్యాంపు కి తరలించి.. ట్రైనింగ్ ఇచ్చి .. వాళ్ళతో ఈ పనులన్నీ చేయించి.. నెక్స్ట్ లెవెల్ కి సెలెక్ట్ చేస్తారు

.. కొంతమంది సైన్యం లోకి తీసుకొని.. పగని ఉసి గొలిపి యుద్ధానికి సిద్ధం చేసి..

రక్షణ ముసుగులో మాంస వ్యాపారం .. యుద్ధాల ముడిసరుకు.. పేగు తెంపి ముడేసిన లొంగుబాట్లు…. వాళ్ళ అమాయకతని .. భయాన్ని.. ఆకలిని .. చిన్న చిన్న కోరికలని అడ్డం పెట్టుకొని.. ఆశ చూపించి.. చావు కొంచెం దూరం జరుగుతుందని నమ్మబలికి .. డ్రగ్స్తో ఉద్రేకాలని కూరి..

 నిరంతరమూ జరపడానికి కేవలం సైన్యం సరిపోరని.. సాయాన్ని పెంచుకొనే అడ్డదారులు.. సరీ సరిపడని TRAINING  ఇచ్చి .. వాళ్ళని ఓ రకంగా ఆత్మాహుతి దళంగా మార్చి.. రిస్క్ ఏరియాస్ లో వాళ్ళ ఫామిలీస్ ఎక్కువ డబ్బు పంపుతామని ఆశ చూపి.. వశ పరుచుకొని.. వాళ్ళని మానసిక వశీకరణకి .. డ్రగ్స్ కి.. జూదాహాలకి .. అమ్మాయిలకి అలవాటు చేసి.. వాళ్ళతో రిస్క్ పనులు.. సెల్ఫ్ బ్లాస్టింగ్స్ తీవ్ర నష్టం కలిగించే ఎత్తుగడలో భాగం చేయడం..

పుంస మహా ధారణ .. ఎక్కి తొక్కేస్తున్న నిద్ర నడకలని వడిసి పట్టి .. దుఃఖ ముంపులో పది కొట్టుకు పోతున్న నిశ్చల మూర్తిని కదిలించే గ్రహణ తీరికల కలనీ సానపెట్టి.. ఋణం తీరని సగం చీకటి నలతని సరి చెయ్యక ముందే .. ఆ తలుపుని .. ఇంటినీ .. నగరంలో వేలాడే ఊరినీ.. శిధిలమై లోపలి శ్వాసలో తిరిగే కాంక్రీట్ దిమ్మలనీ.. కదిలి లోపల అనుమతితో కూలిన కథనాల కూర్పుల మధ్య ఎగిరే మృత్యు స్థలంలో ఊరేగే కాళ్ళనీ .. లోతుకి దిగబడ్డ కళ్ళనీ .. చిత్ర వాంఛలు ఊడిపోయిన నాల్కల పడునునీ.. కదలిక లేని ఓర్పుతో .. చుట్టుకు పోయిన దిగులునీ.. ఇంకేదో మిగిలిందని ఎదురు చూసే తీరునీ…

వీళ్లంతా బయటకి .. plumbers .. వాచ్మాన్ లుగా .. పర్సనల్ డాక్టర్స్ గా .. బార్బెర్స్ గా .. కార్పెంటర్స్ గా … అన్నీ ,, కొంచెం జనం లోకి ఫ్లోటింగ్ ఉండే వృత్తులోకి వెళ్లి .. వాళ్ళ బాడీలో అమర్చుకొన్న పవర్ఫుల్ ఇన్స్ట్రుమెంట్స్ .. వాళ్ళదే బేస్ స్టేషన్ కి సమాచారం కనెక్ట్ చేస్తారు.. అక్కడెక్కడో దూరం గా ఆపరేట్ చేస్తున్న దీవిలోంచి.. శత్రువుల డే కోడింగ్ సమాచారం.. నెక్స్ట్ వాళ్ళ attacking  ఏరియా తెల్సుకొని.. ఇంటిమటిన్ ఈ ఏజెంట్స్ కి అందిస్తే.. వాళ్ళ శాయశక్తులా ప్రయత్నించి.. కొంత మందిని ఎటాక్ నుంచి తప్పించి.. సేఫ్ ఏరియాకి మార్చే ప్రయత్నం చేస్తారు.

కాని ఇది చాలా లిమిట్గానే చేయగలుగుతున్నారు.. ఉన్న ఏజెంట్స్ .. వాళ్ళ ఇన్ఫ్రాస్ట్రక్చర్ .. ఇంకొన్ని డీకోడింగ్స్ ఫెయిల్ అవ్వడం .. కాని ఓ పది శాతం మనుషులనైనా కాపాడుగలుగుతున్న .. ఇప్పుడిప్పుడే వాళ్లకి కొన్ని సర్వే వలన అర్ధమౌతూ ఉంది.. ఎవరో .. వాళ్ళ సమాచారం డీకోడ్ చేస్తున్నారని.. ఒకటి కనిపెట్టడం .. రెండు.. సిస్టం ని మరింత క్రిటికల్ చేయడం .. రెండూ చేశారు.

ఆ నలుగురి కోసం ఆలోచిస్తూ.. వాళ్ళని తలచుకొని.. జ్ఞాపకాలని తిరగదోడుకొని … వాళ్ళ రక్షించిన జనం మొత్తాన్ని .. తలచుకొని.. ఆ బాధ లోనూ చిన్న ఆనందం నింపుకొని.. శరీర వివిశపు దుఃఖానికి చేరగిలబడ్డ ఆయుస్సుని నేసుకొని.. నివాళిని లోపలే బరువుగా మోస్తూ.. తనలో తానే నిండి..

 వాళ్ళ కమిట్మెంట్ కి పొంగి పోతూ.. నిర్వేద చలనపు దేహ పునాదిని మోసే మన్మయా  గతి చిత్రాన్ని పరీక్షించి.. తన అర్హతని లోపలి చేరి ప్రశ్నించుకొని.. కుదుపు లేని నిద్ర తాకిడి యత్నంలో పండి.. దూరం జరిపిన అనుమానాల్ని జోడించి..

ఇంతకంటే పెద్దగా ఏం చెయ్యాలనే … ఓ అవగాహకి పదును పెడుతూ …

వాళ్ళు మర్నాడు.. సత్యనివేశ్ ఉండటం తో రిస్క్ తీసుకోకూడదని .. మరో లొకేషన్ కి మారడానికి ప్లాన్ చేస్తున్నారు.

నిమంత్ర సెగలో ఊరడిలేని కథని మోసుకొంటూ .. ఇంకేం కాని దూరంలో పది నలుపక్కలా తప్పిన శ్వాస భూమి పునాదుల కoతలో ఊరేగి.. చెలరేగిన విశ్వ తమకపు చావుని .. మళ్ళీ చల్లార బెట్టి గొంతు కోసి .. తల్లినీ బిగించి.. కదిలే దేహ ఉరుముని .. సాన బెట్టి.. రుణ ముడుల కేకని .. బలంగా బిగించి కొట్టి.. తనలో తానుగా ఉండిపోయిన నిద్ర సాధనాల కంటిపోటుని నూరుతూ .. ఇక్కడే  ఇంతే ఉండిపోయిన మృత్యు జమలు సరి చేసుకోలేక .. సగం ముగిసిన సిగ్గుని.. కోపాన్ని.. పగని.. కలతనీ.. కల్లోల శ్వాస తమక భూతం పట్టేసిన గొంతులోంచి అరుస్తూ..

 స్మరిత శరణుని కదిలించే కదలికనే మోసి తిరుగుతూ.. తగలబడి రెండు జతల గంటలని తేమతో రాలే శరీర గాలులలో పండి .. తిరుగుతున్న .. నటనలని .. వదిలిపెట్టి .. చలన నేర్పుని ఓదార్చి.. పెదాల గాడ్పుని ఒదిగించి పెట్టుకొన్న అరుపులతో.. నిశ్చల కూర్పుని వదిలి పెట్టి .. వికారపు చావులోని ఊసుని పెళ్లగిస్తూ.. వేదికలోకి దొరికిన నల్ల మాగాణీ  నిద్రలేని పారబోసి.. క్షమని మోసిన కల మదన్ ఊగే ముఖాలతో పేరుకున్న నాచు రంగుల గాలుల మధ్యలో ఊరేగే నవ్వుకి ఆచూకికి దొరకక అల్లాడి.. ఇంకేం నమ్ముకోవాలి?

ఎలా ఎవరికీ ఇచ్చి.. వెనక్కి రావాలి?

విశ్వ సమలయలో చావు రెండో నిర్మాణం .. అది ఉంది .. అది లేదు..కథగా అందరూ మిగిలే లోపు మింగేసే యుద్ధ నాదపు పరిక్రమని లేవదీసి.. కదిలే నిద్ర సాయుధ్య నిమ్పుపోతని మోసి తిరుగుతున్న ,.. పునాదుల మండపంలో .. అక్కడే తొలచి పెట్టుకొన్న విగ్రహాల జాతరలో మసిపోసుకొన్న కుట్ర.. చలన కాటుకని నిర్వచించే కదిలే కన్నుని .. నల్లబారిన పెదాల మాటున హదూని చెరిపి.. అట్టేపెట్టుకొన్న నటనని వదిలేసి.. అక్కడ సుమార్చిన హద్దులే వెంట కదిలే నిద్ర ముహర్తతని మోగించే కాళ్ళని సరి చేసి ఇంకెక్కడో ఉండిపోయిన యుద్ధపునాదుల్లో భయం లేదనే కొట్టి చూపించుకొన్నాయి.

ఒక నమ్మక ద్రోహపు యుద్ధం నుంచి వాళ్ళని కాపాడే మనుకొన్న .. వాళ్ళని అంతకంటే పెద్ద గోతిలో వేసి పాతి పెడుతున్నామని తెలుసుకోవడానికి ఎక్కువ టైం పట్టేసింది.. దాని కార్యాచరణ ఎలా అనే దానిలో .. తాను ఇక్కడకి వచ్చాడు.. ఆమెని మరో యాత్రకి అసైన్ చేసాడు.. 

అదెందుకు ?

రామానుజం .. హమీద్ శరణాలయాల్లో బాధలు అనుభవించి చెప్పిన మాటలు.. ఏజెంట్స్ ప్రాణాలకి తెగించి తెచ్చిన సమాచారంతో .. అతను లోపల లోపల ముక్కలైపోయాడు.. తీర్వమైన ఆలోచనలో పడి.. కనీసం నిద్ర పోవడం లేదు.. కాపాడి చంపేశామని .. మాటి మాటికీ .. తనని తనే  తిట్టుకొంటూ లోపల లోపల ముక్కలైపోయాడు.. ఏజెంట్స్ అందరూ అదే విషాదం లో ఉన్నారు. ఇది కొద్ది నెలల ముందు నుంచే తెల్సిన వాడైన .. పరిష్కరాన్ని .. వాళ్ళ ముందు కూడ  యిప్పుడే పెట్టాలనుకోవడం లేదు.. ఇంకా చాలా తననుకొన్నవి జరిగితే తప్ప .. అది ఏమంత చిన్న విషయం కాదు.. కేవలం కొన్ని బలమైన కలలని ఆధారం చేసుకొని.. అతను తీసుకొని.. కొన్ని నిర్ణయాలు అలాగే జరగాలనడానికి పూర్తిగా నమ్మదగ్గవి మాత్రం కాదు. కేవలం ఆవేశం దేనికీ పనికి రాదనీ అతనికి బాగా తెల్సు..

……………………….

సత్య నివేశ్ ప్ పాలస్తీనా . ఇజ్రాయిల్ నేతలని కలవడం.. ( మాజికల్) 5

విశ్వ నిర్యాల కూపంలో పడి .. ఊసులాడే దేవాహ చలానిక కాంతిని అరగదీసి.. ఇంకిపోయిన కౌగిలి మూలలో కొట్టుకులాడే సంతర్ప శూన్యాల అవాహ చిత్ర ధూపం ముసిగేసిన నిద్ర తీరుని ఒడిసిపట్టి.. దేహమిదే ననే ..సంతోల్ప మిశ్రమ సాయుజ్య గామింతని కలిపి.. నెర్రులించిన కదలికనే .. నిశీధి మంగళ హోరులో నానబెట్టి.. వెన్నుని సాగదీసి.. కాథలిక్ లేని ఊపిరికి చలన కీలని అంటగించి.. అక్కడే తిరిగిన వేల కాళ్ళ యుద్ధంలో .. పెద్ద పెద్ద తోయాలని వెదికి .. సమాధి భూములుగా ఖాయం చేసుకొని.. బుల్ డోజర్ సిద్ధం చేసుకొని.. నేనొక నిస్త్రాణ వీలునామాకి సృష్టి లోకి విసిరి.. ఆ పవేపు జాడలేని .. నీటి కవ్వంతో చిలికిన కాస్త మంచునీ .. నల్ల బడి ఉందని .. చీర మార్చుకో మన్నప్పుడే.. ఇంటితో సహా సముద్రంలో ముంచి.. ఆ ఊరే ఇక లేదు.. తనెంతని వెక్కిరిస్తారు.

వీర లసలసల విల్లోలా మంటల్లో తిరగబడే శక్తి లేక .. ఊపిరికి అడ్డంపడి .. నిలదొక్కుకున్న ఇసుక ముడిని వాదులు చేసి కెరటాలని దగ్గర చేసి చూసి .. ముప్పు చుట్టిన సిగ్గుతో.. మొహమాటపు దగ్గుని సిగ్నల్ చేసి.. యుద్ధపు ఆవిరిని సిద్ధం చేసిన కుండలో.. అడుగంటిన నీతి పెదాల కవ్వళింపుని మరగబెట్టి.. వీధికి పంచాక .. నీరులేని భావి చుట్టూ మూగిన జనం .. ఏవో శాపనార్ధ మంత్రాలతో….. కలిసి పోవడానికా అది.. చావనే దీపస్తంభం ఎత్తి నిలబడింది.

లోపల కలిసిన సత్య పథం.. చూపు తిప్ప్పుకోలేని .. విశ్వ నిరూప సముదాయంలో పడి కొట్టుకొనే దేహ వరుసల యుద్ధంలో .. సమలయ పేజీల మృత్యు స్థావరం కదులుతూ.. అజా కన్నెత్తిన గాజా నగరపు పురిటి నొప్పిలోని అరుపు.. జెరూసెలెం.. మాయ సత్యంలో మండి .. సత్యమును మాయ బయటపడ్డాక…. అన్ని అనుమానాలే.. నమ్మమని కాసేపు వెనకెవరూ ఆగారు.. పోతూనే ఉంటారు.. అది రాలిపోయే కొండన్నా  ..ఎవరూ మాటని పట్టించుకోరు. కొన్ని మోసం చేసే నిచ్చెనలు.. నీరులా కనిపిస్తున్న మేఘాలు.. అంతరిక్షంలోంచి వేలాడుతున్న చేతులు.. శూన్య బిళానివన్నా ..ఎవరూ వినక తాళ్లు విసురుతూనే ఉన్నారు. కొందరు రొప్పుతూనే ప్రాణం విడుస్తున్నారు.

ఆ గుహలోంచి అతను లేస్తాడు.. అనాహ మిత సంకీర్ణ వైభవంతో కదులుతూ .. తిరిగి చెప్పుకొన్న శ్వాసితా ధారల కూర్పుని లేవదీసి.. కదిలే రుణాల హోరిమిని లేవదీసి.. కల్పించిన చీకటి సవలతని .. ఇదేనని వాళ్ళు ముఖం మీద వదిలాక ,,, త్వరపడే దేహ దర్శనాల ముద్ద… కనబడని ఆయు శాసనాల యుద్ధం ఆగక .. నీటి పొద్దు గుమ్మంలో .. ఊరట లేని శ్వాస జమాయింపుని మోసే కంటి గాఢత .. ఒక రకంగా ఊడలు దిగిన అర్ద పూర్ణ దేహ భూమిలో .. ఇంకొక పుట్టుకలు నివృత్త నిశ్చలత కి అధీనమయ్యే సరళ గతి యుద్ధాన్ని నేలకేసి కొట్టి.. వాన గొడుగుల కింద క్షేమ అప్పగింతలని ఊదా దీసి.. కంటి సొనని పిండే .. కల సగంలో తలుపు కొట్టి.. ఈ ఊరులో నీకు ఇల్లూ లేదూ.. రొట్టె దొరకదూ అంటారు.. వాడి నోటిలోంచి గంధకం మండిన వాసన .. ప్యాంటు లేదు.. ఉత్త drawer మీద ఉన్నాడు.. తుపాకీ వాడికంటే పొడుగు ఉంది.. కొంచెం నములుతూ తుపుక్కున ఊస్తున్నాడు. నుదిటిని  మడత పెట్టినపుడు మంట….

ఆ పక్కనే పెద్ద డోమ్ మోస్తున్న గుడి..మహా సంప్రోక్షని మోసే శూన్యం తిరగబడ్డ యుద్ధం కవ్వం చిలికిన మొండి గోడల మధ్య తాళలేని కిరీటంలా … ఒక పక్క సగం బీటలు తీసిన శరీర స్తంభాలు.. వాలిన మృత్యువులోని సరిపడని ఊపిరి మోసిన కోతలు.. నిద్రని పట్టుకొనే పరిరక్ష మోయనాల కక్ష్యని దాటి .. రంగు వెలిసిన దృష్టి సగంలో పడి రాలిన కలల వాగు రాత్రంతా పొంగి.. పొద్దున్నకి ఎండిపోయింది.

అదే కావాలి.. ఉండాలి.. అనుసరించాలి.. అనులోమించి .. యధాతథ మరణ కృతిని నలిపి.. కొత్త వెన్నుపై శరీర చిత్రం వడపోసిన నిర్మాణపు సవ్వింతని .. కాల్చి.. రుణ తర్పణ కాని .. విలాయతని అప్పగించిన ఖాళీల మధ్యనే.. నిశ్వాస నిర్దన అయోమయంలో పడి కొట్టుకొనే దేహ సగపు దుఃఖ చలన మండలంలో కోతకు రాని నిర్జన కలాపం మోసి తెచ్చుకొన్న వినికిడి రాతల శాశనం ఊరేగి..

ఇంకా తెలియని ఆనవాళ్ల చుట్టూ .. రక్త తర్పణాలు వదిలిన తూర్పు లోయనలో .. వదిలి పెట్టిన గాలి పాదాలు..

నీటి బిడ్డని చంపి.. చెక్క గుమ్మానికి వేలాడ దీసి…

నీటి బిడ్డని చంపి.. చెక్క గుమ్మాని వేలాడ దీసి… రక్తపు బట్టగా ఉండిపోయిన తొమ్మిది నెలల కౌగిలి.. కమ్మేసినా .. వీడిపోని .. శరీర వరద నేసుకొన్న బెంగలని యధా తలంలో గాథని చేర్చి.. అక్కడికక్కడే సముద్రాన్ని చీల్చి.. బుట్టలో మోసుకొని.. అనంత మోయన కక్ష్యలో పండిన గొంతుతో అరిచి దగ్గరవ్వాలని .. నుదుటిలో మోసుకొన్న శిలా భూమికలు .. మేకులు దిగిన పెద్ద హోరులా నటనని జోడించే అనుకువలోని .. నాజూకూ నవ్వులో పడి .. గిల గిలలాడిన వివేశ తర్పణాలు .. దోసిలిలో మోసుకొన్న సమాధి ద్రువాల్లో నిండి పోయిన సమయ గోళం గింగిరాలు తిరుగుతూ..

 హద్దులే చూపిన బయట ముద్రని చేరదీసిన నటనలని కలిపి.. విడదీసి.. భద్రం చేయక ముందే వెనకా .. ముందూ జరిగి.. చాపాలిత గుక్కకి .. ఇనుప చేతుల చదివిన తీర్పుని తూర్పు నుంచి విని .. ఉత్తర ముఖంలో పడి లేవలేని దుఃఖ ఆత్మలు బురదలో దిగబడి.. నిస్సహాయ బరువుతో చూస్తూ.. దేనికి ఏది చేర్చుకొని ఏడవాలి.. ఏడేడు గుమ్మాల దేహ కీర్తి కుళ్ళాక ముందే గుహలో దీపం రాతి తోసి .. కొత్త బట్టకై .. విసర్జించిన పాత బట్టల మూటలో.. తల్లి గజ్జెలు మోగుతూ.. సర్వ ఛాయల కొండ నోరు . ఆశ్రిత ఛాయని వడపోసి .. చలన కీలని ఎత్తిపెట్టి రాలిన విసుగుతో ..

 యుద్ధపు ఆక్రమణ మోసిన బరువుతో చెలరేగిన నిద్ర తీరికలేని కట్టి రాలుస్తూ .. నిషాద భూమి గున్నంలో ఊగే శ్వాస మూర్తుల తవ్వకంగా .. నెరిసిన జుత్తుని .. ఎగదోసి ,, కదలికనే మోసే నిప్పు కుండని ఊది.. ఇక కాలుద్దామా ? అని అడిగే లోపు .. బాంబుల విస్ఫోటనం .. చేసే వాడు.. చూసేవాడు.. అనే వాడు.. అనిపించుకునే వాడు మిగలక… వరం పొందిన చలన మూర్తికి .. స్నాన చెమ్మని కప్పి .. ఊరు నిప్పుని మోసిన నోటితో.. శుబ్రా పడిన నదిని .. వెన్ను చీల్చి దాచి పెట్టి.. ప్రాణాలు ఉమ్మడిగా దాచిన పేటిక మరో చోట దొరుకుతుందని నమ్మబలికి.. వాళ్లపై .. దేహం చేయించిన చావు యాత్రని .. మారుపేరుతో యుద్ధమని.. స్క్రీన్స్ పై చూపించి.. కంగారు లేని ఉపేక్ష సమయాల నిద్రల కిందుగా .. తవ్వేసిన అఘాఢ మిశ్రమ సముదాయ నివ్వెర పోటుని నానపెట్టి.. ఇంకేం వీలుకాని స్పర్ధని అరగదీసి.. సగం కూలిన కొండల మధ్యనే గుడి దొరికిందని అరిచి.. రెండో వృత్తం గీసే లోపు..

 ఏక బిగువులా మసక గదిలో .. ఊరికినే నిద్ర తూగుని .. కునుకికి మాసిపోయిన ఝాము చంద్రుడి నిర్యాణ మూర్తిని కప్పి.. అక్కడ ఊరిలోనే మాటు వేసిన నడకతో కదిలే గోడల మధ్య .. వాళ్ళు మరెక్కడికో తీసుకు పోయి డంప్ చేసాక.. ఊరుకోలేని వాడి గొంతు నుంచి వచ్చిన పాట బాగా కాగి.. వెసులుబాటు లేని సర్వ చిత్ర ధూళిని కాల్చే వంతెనల బరువుని .. ముద్ద చేసి..  పెద్ద కెరటాల నురుగుని ధరించి.. ఇదే నేను తిరిగి రావడమనే సృష్టి సంతర్పణలో మోసుకొన్న తొలి కబురు ,, మోసపు గాలుల వంతుని .. ఏకం చేసి ..

 అక్కడే బెంగ పడిన దేహ నీలపు కదలికనే దాటి .. ఇంకేం కోతకు రాని తగవులతో .. చుట్టుకొని.. ఇంకిపోయిన నల్ల చెమటల కొండకి సొరంగం తవ్వి.. అన్ని మూలాల నుంచి శూన్యం కాపు కాచిన చావుని అద్దిన విశ్వ మూలంలో చెదిరిన సముద్రాల అలికిడిని చిలికి నప్పుడే .. తాను తిరిగొచ్చిన గొంత ఇంకా అక్కడే ఉందని..

సమాధి నలుపులో నులిమిన శరీర కక్ష్యల్లో పడి నిలదొక్కుకోలేని .. విచ్చుకుపోయిన పెదాల పూడికని .. తిప్పుకొని.. విధిత శరణుని .. తలలో పెట్టుకొనే .. సాధనలో.. ఆర్చిత దేహ గుబులుని నుదురులోకి పండించి.. ఊరుకోలేని నిద్ర తిమ్మిరిని మోసగిస్తూ.. అతని భాషణ కడిగిన గాజు గది చనిపోయి .. ఇంకొక పేజీని తనతోనే తీసుకొని.. చిక్కబడ్డ గొంతులో పోసుకున్న నలుచదరపు గుస గుసని జోడించి పెట్టుకొన్న ఇరుకు గోడలని .. తనతో కలిపి.. మూట కట్టినప్పుడే.. రక్తం కారుతుంటే .. వదిలేసి పారిపోతారు.

గుహలో దీపం.. చీకటి నూర్పిన దుఃఖ మూలంలో తిరిగి కనిపించి..

చల్లని స్థిర ముఖాల నది ఏడుస్తూ … కూలిన సొరంగాల దేహ శిలువని పట్టి చూసి .. మూడు రాత్రుల జ్ఞాన విభోళిగా దీపం మోసిన రక్త మడుగు..

ఏదో  తెలుసుకోవడానికి లేని ఖాళీ చలనని ముద్ద చేసి.. మేకులు.. కాళ్ళు కప్పిన నుదిటిలో…  ఊసిన ముళ్ళ  కిరీటపు కాగడాలని జోడించే కంటి రేవులో కదలాడే దుఃఖ పోతలని తొరిపి .. కలలని మోయలేని సమయ శరీరం .. అయోమయంలో ఊరేయింపు… పట్టినా .. పట్టించుకోని .. సఫల ముగ్ధంలో పలచని చీకటిని తోసేసుకొంటూ..

నాలోకి నేను సమస్త చలంగా కూలి.. ఆసటలేని నిద్ర కూర్పుని .. మరిపించే దేహ పీడనాలతో .. అధ్య ఛాయాన అంతరిక్షంలో పడి నల్ల బిళాల వాయులీనాలపై .. పగిలిన నిద్ర కొండలని తిప్పుకొని.. తనలో తనే .. తానైన నిరూప మూర్చనల ముఖాలన్ని దువ్వుతూ.. సమయ నైరాశ్య అధ్యాంతర నిషాయతని మోసే లేవరింపుని చుట్టుకొంటూ… కలిపి తుడిచినా కదలని .. నిద్ర కలతల్లో .. మొత్తంగా ..అంతరీయ దూరం చేరుకొన్న మహా శక్తిలో .. అల్లాయినా మహా యజ్ఞం..

నిర్జనల చీకటి కెరటం పట్టుతప్పిన గుహలో .. మింగేసిన సముద్ర హోరు.. ఒక ద్వీపమంతా కాంతి గోళంగా మండి.. స్వేద ముద్రల శరీర శాల నిద్ర గుర్రాలకి కట్టిన ఊపిరిని వెనక్కిలాగి.. బిగించిన సమయ వర్తమానపు  పొద్దు రాల్చిన తర్వాత కూడా కుదరక  కుద్దలించి .. విసిగిన వెన్నులో రసాయనాల వరద ..పైకంటా ఎగిరి..

పరిమళ వికారమే .. రెండు వైపులా చీలిన పగని మోసి.. తాను ఆ పక్క నుంచే గుహని తొలచి .. చీకినా వస్త్రం తీసుకు పోయి .. తన రక్తం తో తడిపి .. నదిపై విసిరే సరికి .. ఎండిపోయిందని.. అంత మహానది ఎలా ఎండిపోయిందని ..

ఆదాన ప్రయత్నంలో .. కాచి పెట్టుకొన్న కుండలతో .. దీర్ఘ నుసి రాల్చిన ఝాము అపేక్షని మాయం చేసిన శ్వాస గుహలో .. పొందిక లేని పగలుని అరగదీసి.. చాయని ఊడ్చే కంటిని జరిపి .. నటనలని మోసపుచ్చే కదలికతో .. హద్దులే వెంట నడుస్తూ.. జల్లు పడిన దుఃఖ దీక్షని అల్లుకొంటూ .. సఫల మూర్చనకి చేర్చి పెట్టుకొన్న సమాధుల మధ్యలో.. ఇంకో నగరం ఆచూకీ మార్చిన అంచనాలని .. తోసేసుకొంటూ.. రుద్దేసిన కలల్తో పైకి చేరిన అనుమానాల్ని వేరు చేసిన హద్దుని కల్లరి పోయిన చావుల గుట్ట..

ఎక్కడో అక్కడకి చేరి ఇదంతా ఆగిపోవాలని.. కట్టి చేర్చుకొన్న నిద్ర గుర్రాల ఊపుని కదిలించి .. జోడించక ముందే గన్ బారెల్ ఎక్కుపెట్టిన నాశన మూర్తుల మధ్యనే కూరుకు పోయిన రంగు నమూనాల కలిపివేతని మార్చి.. రెండు నడకలతో మాటని దాచి పెట్టి.. ఇగిరినా రుణ బరువు ముఖాలని చేరదీసుకొని.. ఇక్కడే రాల్చి పెట్టుకొన్న సన్నని దేహగతి చెమ్మని తుడిచి.. పైకి రేగిన చలన కృతి మత్తుని కూర్చి.. ఆ క్షణంలేని దేహ బరువుతో మార్చేసిన మాటలు నానిపోయిన కూడలిలో పేరుకున్న గొంతుని .. తగ్గించమని.. ఛాతీని కోసి.. ప్లాస్టిక్ బాగ్ ని కడతారు. నోటి కొసలని అతుకుతారు…

 సమస్తానికి ఒకడే ఉన్న నిర్మాణ కారుడిని నిలదీశాక .. కదిలే దేహ ఋణం పండి.. గాజుల చప్పుడు లేని పేటిక లో ఇంకా ఏదో ఉచ్చారణ ఆగిపోలేదని.. అదే ఉనికి అని ఎగిరి మరీ చెబుతూ.. సరళ విశ్వం లో పసిడి అడుగులని తుడిచి భారం చేసి.. నాకిప్పుడు .. ఒకప్పటి ఆ రాజ్యమంతా కావాలని.. అరిచి తలకిందులై.. శ్రమ మాసిన గంటలని నిల్వ కెరటాల మధ్యనే దోపి.. ఇరుకు పెట్టిన నుదిటి పోటుని సవరించలేక … సరిచెయ్యని ప్రాయం దూరాన్ని పట్టుకొని.. కబురుని మందలించి.. కలిసి చేరుకొని.. విడిపోయి కలుస్తూ.. దీర్ఘ నిందని రాల్చిన వర్ష కమతంలో పడి రాలిన గదిని మోసగించి.. కత్తిని పండించి .. రక్తం దిష్టి పెట్టిన కథ చెప్పుకొని.. అక్కడే మసకబారిన ఊపిరిని ఊరబెడతారు

వినబడక .. సమయ అలారం లోపల దిగబడి.. ఇంకేం ఆచూకీకి దొరకని .. నిద్ర ఋణం కదిలిన కాటుకల రేవులో తాను .. ఆ రాతి కొండల దీపాన్ని .. సునాయాసంగా ఎత్తి.. రక్తం అద్ది.. విందు సిద్ధంగా ఉందన్నప్పుడు.. ఇల్లు చేరాలనుకొంటే.. యుద్ధం గెలిచామని.. ఈ చివరి ఉంచి సరిహద్దు గోడని .. ఆకాశపు ఎత్తుకి లేపేసాక .. ముడి బిగించక ముందే నరాల కొసలు చల్లారి .. తమక ముంపున లాగి పెట్టుకొన్న శరీర జోలన మందగించిన చిత్ర ముఖాల మధ్యలో కూరుకొని.. అక్కడే నిండిన వాన దగ్గుడి మూలకాల జోడీని నానబోసి చీకట్లో తప్పిపోతారు. అది నా దేహం కాదని మాట మారుస్తారు…

సంధి ధూప కలుషిత స్మరకాల ఓటమిని లెక్క చేయక .. సగం మోసిన ధూళి మసకలతో .. గుమిగూడిన చలన ముడులని జోడించి.. కన్నుకి కాపలాగా ఉండిపోయిన నడకని మోసగిస్తూ.. తొణికింపుల హద్దుని కాదంటూ.. నిలదీసిన శరీర కంపిత ధూపం మోసగించిన సరిహద్దు ముంపుని కుదిపే నిద్ర గుహల వెలుతురు.. సరికాదని చెప్పుకొన్న ఆమ్ల కూపన దండపు యుద్ధంలో ఊటలు రాల్చిన జోడీ ముఖాల కథని కదిలిస్తూ .. మార్చిన రంగు క్షేత్రాల కవ్వింపుని ఎగదోసి.. తలలేని నీటి రాధని మొండాలు చదువుతూ.. ఇదంతా నాదేనని అరిచాక .. పలకరింపులేని సంధి ధూపపు చిహ్న నిమ్పులని మోసుకు తిరిగే మృత్యుహుయల జాడ.

అనంత ధూపం .. మోసిన అడుగుల మధ్య కదిలే రంగు కిరీటం.. ప్రార్ధ నిబోళన 

ఊరడించక ముందే కదిలే అనుమానాల మధ్య దేహ చిలుముని .. నలిపి.. ఊది.. రుద్ది .. మంటని వెలిగించి.. సృష్టి కక్షల్లో మాటా తీర్చిన ఊట బావిలోకి దూకి.. ఆ లోపలి అంతంలో కనబడే .. దేహ రాల్పుడు .. ముద్దల్లో పడి .. కంటి కొసని .. మార్చి పెట్టుకొన్న భోగ సిమిలినతని .. ఉన్న చోటనే కట్టి.. వెలుగు స్తూపం చుట్టిన పూనకపు నిద్ర తోరణం ఊదిన దీవిలో .. కెరటాలని దువ్వి.. కొసలు పిండిన సూచీ రేకాని దాటే సమూహ ఊరటలో పొడిగా రాలిన దేహ సంతతి తో తగువులు పడి .. కొంచెం అనుమతి పట్టుకొన్న .. వీధి చివర నుంచి కొండని ఎక్కుతూ.. మరో హద్దుని చేర్చి  పెట్టుకొన్న మెట్ల కిందిగా ఉన్న చూపుల నిమిత్త తాండనకి ..ఎసరు పెట్టిన శ్వాస గడుసుగా ఏడుస్తూ.. తాను నా ముందు ఎప్పటికీ ఉండవద్దని.. అక్కడే ఆసరాలేని నిద్ర గూడుని .. జోడించి .. మసక పట్టిన ఇసుక పేజీల్లో పేరుకున్న నిఫల రాజీని తొడిగిన నీటి కమతాల్లో ..

అడ్డంగా కోసిన ఆ శవాలు ఇంకా దొరుకుతానే ఉన్నాయి. అన్ని పక్కలా అవే .. కదలికనే మోసగిస్తాయి.. కన్నుని చంపి .. నీరు పట్టిన నడకల వంతెనపై .. ఎవరో మంట వేసి .. కాపుగాచి.. వెన్ను నిమిరింది తనిఖీలని వదిలి .. నిరూప మండలంలో ఓడిపోయిన కదలికనే తడుతూ .. ఇంకో చోటులేని ఆరాలతో కదిలే శ్వాస గ్రహణలో మోగే చప్పుడికి రంగులేసి.. కాళ్ళని నమిలి .. కొత్త తీరికని కడుగుతారు.

శుభ్రమితం కానీ శరణుగతి వర్తనములో కాకపెట్టె నిద్ర చలనం .. మధ్యలోనే పిండి.. కాస్త నలతని  ఊరేగించి.. జోడించిన కదలికనే దాచి పెట్టుకొని.. రంగు తీసిన ముఖంగా .. చర్మ వర్ణాల్లో.. అతికిని శతాబ్దాల కథనే మళ్ళీ తెగ్గొట్టి.. నాలిక మదించిన హద్దులో నిలబడి.. ఆ పెద్ద రంకెతో శాసన నివురుల దేహ కనుమని ఊరేపించి.. సమలయపు కంటి సారం ఊడదీసిన నడకని మరిగించి.. మర్చిపోయిన తలుపు దగ్గరే నీరు పడ్డ ఛాతీలని బిగదీసి కట్టి.. కొన్ని నమూనా మంతనాలతో .. దాటిపోయినా సరిహద్దుల్ని గుంజుకొంటారు.

ఎక్కువా .. తక్కువా లేని .. అలసట మరిగించిన హద్దులే తెలియని .. మాటల మూతని ఈడ్చుకొని.. అనంత ధూపం… అక్కడే ఆ కొండలని లోపలి తొలచి.. అదే ఆధార సంధిని చేరే .. సృష్టి శక్తి సూత్రమని .. ఊపిరిని .. మోకాళ్ళలోకి తెచ్చుకొని… వొంగి.. తలని ధ్యాన శిలగా చెక్కిన కథన ముతకాల నేర్పుని ఆడిస్తూ .. కదిలే నిద్ర తర్పణ మసకబారిన హద్దుల్ని కప్పి.. కలబడని నుదిటి భాషణకి .. రెండు వీధులు తవ్విన సత్య తీరుని తిరగ రాసి.. ఇక్కడే కాస్త తీరిక చేసుకొని కలిసిన ఆ రెండు ఎత్తుల మధ్య ఊగిన సొరంగ ద్రువాల్లో పడి .. తలుపు మూసుకొన్న చలనపు ముడుల కైపుని సాగదీసి.. కొత్త నిద్ర వంతెన పక్కాగా డోమ్ ని లేపుతారు. అక్కడ కొన్ని జీరపడ్డ స్తంభాలు ఒరిగిపోతాయి.. మెలుకువ లేని దేహ ముంపుతో తగలబడి .. కెరటం గుచ్చినా ఊడిపోని మత్తులో తూగుతూ .. హద్దుని మార్చి .. రెండో గుమ్మం దగ్గర మోసపోతారు.

ఆ కథల దుకాణం లో కత్తులని  .. బాంబులని .. బరిసలని.. నీరు పట్టిన శరీర శూన్యల కల నింపుడు ముడులని కడిగి.. చల్లార్చిన వణుకుతో.. తెల్లార్లూ మార్చి చేసుకొన్నా ఒప్పందాల మెళుకువని నేసుకొని.. కొంచెం సర్దుబాటు లేని నీదీక్ష మండపంలో ఊరేగుతారు.వేల చేతులు.. రక్తపు మొండాలు.. డబ్బాల్లో నింపిన తలలు.. భూమి కొసలకి బిగించిన హద్దుని సరిచెయ్యక ముందే దూరం జరిగిన పర్వత నిద్రనే దేహం లోకి ఒంపి.. యుద్ధ నమ్మకంలో ఊరేగింపు మొదలవుతుంది..  చితి సిద్దంగానే ఉంది.

ఊయక్త ఆకలిపై మరణ శూలం

చాయంగన సమీకరణంలో పడిపోయిన నాలికల చుట్టూ .. శిలాధార పోసుకున్న అహితా రొప్పుని .. పొడి కన్నుకి పట్టించి .. సాధ్యపు ఇక రోదన తగువులో కొట్టుకొని.. ఇంకేం కాని నిరాశ విగ్రహ నివురుల కదలికనే దట్టించి.. కలబోసుకొన్న శకున నిడివిని చేర్చి పెట్టుకొని.. కావాలనే దూర నిoపుడు ఉబాయింపుని చప్పరించి .. అక్కడ కొంతమంది నిరాశ్రయుల జ్ఞాన కమతంలో .. ఆకలికి అరిచి.. రాత్రిలో తప్పించుకొని వెళ్ళిపోతూ.. నిలకడలేని దేహ వరం దాటించిన కదలికనే మోసి దించుకొని.. ఇగిరిన కంటి ఆముదపు జోలన. పురిపెట్టి .. కనిపెట్టుకొన్న విశ్వాస మంత్రం మోసిన చావు కొత్తగా మారి ఎదురొస్తుంది..

అంచులు తడిచిన అల్లాటలో చేరి .. కథన రాశీ పరాయిది ఊగి.. ఉన్నప్పుడే తెలియని రంగు తేలికల కంటిని తిప్పి చేర్చిన కాపలాల మధ్య .. చేర్చని తమకపు నిందలా కంటిని శుభ్రం చేసి.. కప్పి చేసుకొన్నా ఒప్పంద ముఖాల తెల్లని పలకరింపుని గూడులో దాచి పెట్టి.. అక్కడే కాగడాలని నూనె పోసాక ఆర్పీ.. కోపం మోసగించిన హద్దుని పెనవేస్తూ.. తలుపులని .. ఇంకా తీర్చే .. మిత్రుడని పిలవాలని ఆశ పడతాను.

నిద్రని మార్చుకొని.. చావు  స్థలంలో సమాధిని సరిచేసి.. ఎక్కీ దిగిన నడకని మెల్లగా దూరం  చేసుకొంటూ.. ఊయల బొమ్మ కథ చెప్పిన రంగులని దాటి .. నవ్వు జాడల కంటి పొగని నానబెట్టి.. అనుకూలం కాని దేహ చమురు మంటని పాతి పెట్టి .. ఆధారం లీ రెండో వీధిలో కొద్దిగా నమిలి వదిలేసిన దేహ జ్వరం. పులపరింపు.. అదే చోటులో.. మాట మార్చిన వెనక పోలికని తనదేనని .. ఏడ్చి.. ఆవల గొల్లుమన్నారని బట్టని కట్టుకొంటారు. ఊపిరిని .. ఇంకా ఎవరూ దగ్గరకి రాక ముందే వదులుకొంటారు…..

ఎవరమూ పిల్చి పట్టుకోలేదు.. పుట్టుక అలాగే  మాయగా శూన్యం నుంచి దిగబడి.. అక్కడ లేని నిరాదీక్ష సంధిని మోసపుచ్చి .. కప్పుకున్న ఆశ్రిత చలన మార్దవంలో కోసుకు పోయిన గట్టునే తెప్పరిల్లి చూస్తూ.. ఇంకా ఆవేశపడని .దేహం తిరిగి దించుకొని .. సమయ మండలంలో కలబడిన పోలికలతో తెల్లారులు ఊగుతూ.. హద్దు చనిపోయిన మాటలని నానబెట్టి.. ఇక ఇక్కడే ఉన్న కంటి దోషం తప్పిన ఓర్పుతో.. చిత్ర లాయన గతికి ఇంకో నిర్ణయ మొత్తని కాపాడి.. రంగుతో పొంగిన నవ్వుని .. ఊచకోత తర్వాత దాచుకొని.. పొగిలిన నిరాయ దీక్ష సన్నాహా ముఖాలని దాటించే .. ఆ గట్టు బయట ఊరేగే నిద్ర నమూనాలు మోసుకొన్న ఇటుకుల బట్టి .. కొన్ని బొట్టు పెట్టని చీకటి చావులు..

భోగ మంద్రత నిర్యాణంలో దాచిపెట్టుకొన్న రంగు జాబితాలు.. ఊరుకొని నడక మంటలతో హద్దుని దాటించే .. విశుద్ధ దేహ రాత్రిని కాల్చే .. నెగడుతో తెల్లార్లూ ఊరేగి .. నిషాపు మూర్తిని తట్టి లేపిన సగం ఊపిరి మధ్యంలో పడి నిలదొక్కుకొని.. అక్కడే  ఉండిపోయిన దిగాలు సమయపు మందిరపు చలన దీర్గంలో .. తగలబడి.. అక్కడే గదిని చల్లారబెట్టి.. ఆయుధం కడిగి.. జియోగ్రాఫికల్ మ్యాప్ ని తగ్గించే చూపుతో .. బోర్లా పడి.. అక్కడే స్థిమిత మంత్ర సాయికి దగ్గరవాడని తెలిసి .. రాజీ పడక .. చూపుని తొలచి కట్టుకొన్న సగాల నరికివేతని ఆర్పీ ఆర్పక నిండి.. అక్కడే కొత్త చోటుని ముద్దలుగా పంచుతారు

ఒక్కసారిగా తిరగబడి.. నగరం మొత్తం రంగు మార్చి.. కమిలిన దగ్గుతో.. రాళ్ళ గదిని జార్చిన నల్ల నవ్వు కథలో .. ఆరగించిన కలలో.. సమయమని రాళ్ళ మాయలో కదిలే కన్నుని సాగదీసి.. సంచీల మగతని నంజుకొంటూ.. కలిపి పట్టుకొన్న నటనలని.. రంగులని ఊడదీసిన మత్తుని  కరగబట్టిన పగటిలో ఊడదీసుకొన్న కంటి శోధనలు..

గది గదికి చేరిన మరణ శూలం.. అదే పాత ..శిధిల ఆర్తమానపు కబురు

రొమ్ము తాగిన మరణ గ్రంధం .. కూర్చుకొని .. విడిపోయిన నటనలని సరి పెట్టి.. యుద్ధపు ముఖాన్ని.. అద్దం పగలగొట్టి బయటకు తీసి.. సమాయగమా మృత్యు తలంలో పోగులుపడ్డ అరుపులులని మరిగించి.. గది గదికి చేరిన మరణ శూలం..కలగబెట్టిన రుణ కీర్తనతో తిరగబడ్డ నమూనా వేషాల మూర్తులని కిందికి దించి. గడించి పోయిన నిరూప నిరాశల దట్టత ని కదిలించే ఆ పై కరుకు నిందకి .. పొడుగ్గా తీర్చిన రుణ బరువుని తాపడం చేసి .. ఉండీ లేకపోయినా పక్క దాడిలో కోతగా మరేం దొరకదు.

తప్పించబడిన నిద్ర ధుని కమతంలో .. కాల్చిన శకున ముఖాల కల్లోలపు ఖండంలో .. నిర్మాణోహ శిధిల యుద్దపు గర్భంలో .. నెలలు నిండని పిండాల విన్యాసం మోసిన రక్త మూర్చనలో కదిలే నిండు నేలల హతాశుర ..

కట్టు తెగిన మొక్క … మెట్లు చూడని మొక్కు.. రక్త మూలం పగిలిన ఇల్లు.. నల్ల గూడులో వణికిన చేదు దీపాల సాగు..

సమయ స్థితి నివర్ణ మోయమ రాశుల్లో పడి ..కొసలు జారిన దేహ గద్గద సంచారమే తనని తెల్సి .. కొంత పాటని లోపలి చేర్చుకొంటాను.

అదే శిధిల ఆర్తమానపు కబురు .. పాతబడి.. అక్కడ కొసరి తినిపించిన ఆయుస్సుని కడిగి .. ఎదురైనా ఉండిపోని ఆయుధ ముంపులో పడి .. కంటి తీరికని వేలాడ దీసిన ఇనుప బూట్ల రాక .. అతని వెలుగు ముద్దల గుహ.. దానిని మింగేసే అజా పిలుపుల ఎత్తుగడకు.. శూన్య ప్రార్ధన చేస్తూ .. కాల్చి పోయిన పునాదుల కట్టడిని దోపుకొంటూ .. నిషేయ   మర్ధింపు  ఊడలని తెగ్గొట్టి … అక్కడ దీపం చేర్చి కొట్టిన కథలనే తాగి .. తూలీ పడ్డ పురమాయింపుల .. శాంతి దారా డ్రైయినేజీలో పడి కొట్టుకుపోతూ..దేహం కలగబెట్టిన మధ్య తీరికల బుట్టలో చేర్చి మోసుకొంటూ..

గుబులు నెరిసిన ఎదురుజాడలో .. కన్ను పట్టిన రాత్రి తెరగా విప్పుకొని.. మడుగులో పడి శక్తి ధారగా మారిన ఛాయా గమన ఏడుస్తూ.. ఏవో దొరికే దొరకని పునాదుల మధ్య ఏకరువు పెట్టే సాయుజ్య ఏకసారం పిండిన గొంతులో.. ఎర్ర కాగడాల దీప గోళం దేహంలానే పండి .. ఇంకా సహస్ర సమయాల గీతని దాటి సవ్యయ స్నానాలు మోసిన…. గంధక వారధి.. నాలోని కన్నుని తాగి .. మూడో చలన ముడి. సళ్ళిపోయిన వణుకుని కాజేసి.. దూరం జరిపిన నాజూకూ నవ్వులో పాపం నిండి ఉందని లోపలికి చెప్పి .. దూకేసి పోతారు

 పర్చుకొన్న ప్రార్ధ కల్పంలో .. మలినాలు వడపోసిన రంగు తమకాలని కలిపి పట్టించిన దిగులు చుట్టని విప్పదీసి.. అనుకోవడానికి లేక .. అనుకున్నదీ కాక మతితప్పిన దేహ బిగువుని చేరదీసి కంటి లాసని మరిగించి.. చమురు మండలంలో పాకుతూ చేరని నిప్పు దోసిలిలో కడిగి… తర్జన సమాలయంలో పడి తలకిందుల దేహ గుహని .. మూసి తెరిచిన కేకలని అప్పగించి.. హద్దుని మార్చి పెట్టుకొన్న ..ఇంకుడు నిద్రలో కాపలాకి దొరకని శేష చిత్రం కమ్మిన పొగతో.. ఇక తేలిపోవడానికి లేని పట్టుని ఊపి.. అక్కడే రంగు నిద్ర కలల్లో చిక్కుకొని.. ఊరట లేని సగం శ్రమని తిప్పి.. ఆ కొసలో నీరు పోసుకొని.. ఎండిపోతుంది.

నిలదీసిన చీకటి తొర్రలో దాక్కొన్న చిన్న పిల్లలని అంగీలతో లాగి.. ఇల్లుని చిదిమేసైనా తల్లి కళ్ళలో బాధని వడపోసి .. కాళ్ళని మండించి పెట్టుకొన్న శరీర చలనతో ఎక్కుపెట్టిన ధనుస్సులా మధ్యనే నిలువెత్తు దేహగాథని తట్టిలేపి .. ఆ శకంలోకి చేరి ఏడుస్తూ.. ఇక ఏదీ ఉండాలని అనుకోవడం లేదు.. అంతా కొత్త మార్చుకొని.. ఊరేగింపులోంచి  తీసి.. ప్రతిష్ట జరిగిన రోజే .. నరమేధానికి అల్లిన మంచు తూఫాన్ని కప్పి.. సగం సాగిన చిత్ర పల్లంలో జారిన కాళ్ళని కనిపెట్టి.. దుఃఖం నానబోసి.. వెన్నులేని శరీర మూటలని .. బిగించి కాట్టి.. ఆ బావిలో వేసి కూరుతున్నప్పుడు.. ఇంకా కొన్ని కేకలు మిగిలి కలల ఊట ఘాటు గొంతులో పట్టేసి .. నల్లబడి .. నోటి మాటలోనే పొగని తాగి.. దూరపు గొంతుని పలకరించి.. అదేం కాదులే అని తప్పించుకొంటారు.

రుణ భూమిలో చితి పెట్టె

మహా నిర్యాణమని నమ్మబలికి  .. పునః ఆది బంధనాలు దాటి.. కౌగిలి పేర్చిన  పదిల నిద్రతలని చిదగ కొట్టి.. గడ్డ కట్టిన సముద్రమే అల్లాహ్ గా  ఆఖరిసారి అరిచినపుడు.. స్వర్గ నీలంలోంచి .. ధ్వని సంక్షోభ మోసిన భుజాలని నొప్పితోనే లేపి.. చేర్చి పెట్టుకొన్న తూఫాన్ కలల మహాలాస నిండి వణుకుతూ.. చెలరేగిన ఆయుధపు పూర్ణంలో .. సృష్టి చెక్కిన దేవాలయ డోమ్ ల ముద్ర.. కొంత బంగారు చెమ్మ మంచుని తాగి చనిపోతూ.. ఇక ఎవరూ ఇటుగా రారని .. పైకి వెళ్తున్నప్పుడు.. అక్కడెక్కడో వంతెన కడుతున్న చప్పుడుని మోస్తూ.. స్మరణ గంట మోగినపుడు .. ముళ్ళ కిరీటంతో మోసిన శిలువల రక్త గంధం … ఓ అల్లాహ్ అని అరిచినపుడు.. నిలువెత్తు కలువల అంతరిక్ష ఛాయావి..

కదిలే మృత్యు ధ్వనిలో పూర్వపు .. నిద్ర అనులోమ కలల శోధనని కనిపెట్టి.. దేహ సంపదని శ్వాసలోంచి బయటకు తీసి .. ఊడిపోయిన చలన మండలంలో .. కసి తీర్చుకొన్న నడకని దాటి.. ఆయుధం కప్పిన డోమ్ ల బయటనే స్మశాన ముసుగుని వేసుకొన్న చితి పెట్టె .. రుణభూమిలో దిగబడి ఏడుస్తూ.. కప్పుకున్న సమయ నిదర్శన వేలాడే వీధిలో .. ఇంకొక మంత్ర జాగారపు నియత రాతని పెoచుకొని .. దాపులోనే మూసిపోయిన కాన్నుతో.. అదే కాగడాల మధ్య .. నా కథ ని చెమర్చిన కాళ్ళని కప్పుతూ .. ఇంకేం కాని విపత్తులో.. అతని ఔషధ మూలుగులో కొత్త పుటని తీర్చి.. రంగు రాల్చి ఏడుస్తూ..

లోపలి తెర్చుకొన్న అంతులేని ఖాళీల్లో .. మళ్ళీ గడువుని నింపుకొని కాల్చుకున్న వివక్ష యోధమాలు.. విప్పేసిన దేహ సమ ఉజ్జీలని గురించి .. తెగ్గొట్టిన శరీర ఆమ్లత జోలల పట్టుని తవ్వుకొంటూ .. చలన దోషంతో బొట్టు తడిచిన సర్వ రక్షాయ నీరుల నిగ్రహ పోటుని కూర్చి..

సేవక శక్తి సల్లాపంలో నసిగిన తీర్పు.. అటూ ఇటూ చేర్చి పెట్టుకొన్న కండర వికరింపులో మోసిన కధనాల ముట్టడి రేవుని కదిలించే ఒడ్డులో పడి కెరటాలు మోసుకొన్న తడి రాతలతో పండిన దేహ తర్పణ ..

సమయమని చెప్పుకొన్న నిషాయ దీపంలో మహా లోయని చేరే ముందు.. వెలుగూ తనే .. అతీత వ్యూహత నెగడుని మించి  తేలికైన సాయుజ్య పునాదిని కాదని తోసేసినపుడు.. ఇంకా ఏదో కాకపోవడంగా ఏదీ ఉండదు.. కదిలే కన్నుని పరి రక్షిస్తూ .. పదిలం చేసిన నిద్ర తూలనాల మందన నేసుకొన్న సంచారంలో పడి.. కమ్మేసిన నిస్సత్తు ముంపునీ కదిల్చి.. ఇది వాళ్ళదేనని .. ఎవరో లోపల నానుతూ ఉంటారు.. చెప్పే నాలిక ఎప్పుడో తెగిపడి.. మరి దొరకనే లేదు.

ఇదంతా మారి తీరాలని అతను ఎవరితోనూ అనలేదు.. కాస్త నిద్ర తలంలో మాసిన కంటిని దులిపి .. స్నాన నిస్సహాణీల గతం పెట్టిన కాటు నుంచి .. ఇంకా దుఃఖం కారుతూ.. నెరవేరని కాస్త నలత ఊరేగి .. చప్పడిన రెప్ప దిగుడు వర్ణనకి వేలాడిన పెదాల మధ్య మాట కాగుతూ.. పట్టి తెచ్చుకొన్న నీటి రాతని .. చెరిపి.. రెండో సరిపోతే సవరింపుని నేసిన కినుకని వదిలి.. తానుగా లేని భూమి వదిలేయమని .. లాక్కుపోతారు.

కలత చెందిన ఏకరువుల గుట్టుని మోసి .. తనలో తనే ఉండిపోయిన నిర్యాణ మూర్తుల పట్టింపుని సెగకి చేర్చి.. కత్తికి పదును పెడుతూ .. ఆ దూరంలో కదిలే శరణు…. అర్ధమయ్యే .. కాకపోతున్నప్పుడు … కాకపోతున్న దారిలోంచి.. కొత్తని నేర్పే సయోధ్యలు మొదలవుతాయేమో..

                                                                  ……………………………

నెమలి .. సత్యనివేశ్ ని  కలవడం … kidnap .. railway station.  1

సచేతన జాగృతంలో ఉండీ .. లేకపోయినా ఆయుధ నిద్రని .. మృత్యువుతో జత చేసే .. మంత్ర ధారల కన్నుని చేర్చి .. అక్కడే కల ఒక యుద్పు ఒడిలో పాల సీసాని పగల గొట్టి..తన పురుషుడికై ఏడుస్తూ.. సగం మార్చి చేసుకొన్న ఒప్పంద సమూహ గాథని జోడించి .. దూరం జరుపుకున్న శ్వాస ఇంకిపోయి.. చలన దృష్టి కక్ష్యని గాలించే నల్లని గుమ్మాల్లో.. ఒదిగిన నడకని పొదుపు చేసుకొని.. ఎవరో ఒక నగరం చివర శిధిలమధ్య .. చితుల బండని కనిపెడతారు..

నెమలి అదొక కలల నిండని తొడిగే దేహ చలన మత్తెర .. ముఖం మార్చి చేసుకొన్న ఒప్పంద నిమిత్తంలో జోడించడానికి లేని నిసృతి కనుసన్నల్లో పొడిబారిన నవ్వు నిడివిని.. తన పించం తో పలకరించి.. కౌగిలి అల్లార్చిన  దుఃఖ సరిపోతల నివాళంలో పది కొట్టుకొనే .. ఏదో సన్నని చప్పుడు ని విని .. నిశ్చలమై.. అలా అతనిలోకి చూస్తుంది.

ఏ యుగాల నుంచి అతనిని కనుక్కొని చేరుకుందో.. ఏవో లెక్కలు స్పష్టంగా ఉన్నాయి.. కాపాడుకోవాలనుకొన్నప్పుడల్లా అది తనంతట తనే ఎక్కడ నుంచి వస్తుందో.. వచ్చేస్తుంది. మీద తిప్పడం .. చూపు నిలపడం.. పించం పురివిప్పడం .. లేదా అప్పుడప్పుడు పింఛాలు రాల్చడం.. వీటన్నిటినించీ .. ఏదో లాంగ్వేజ్ ని convey చేస్తుంది.. అది అతనికి ఇప్పుడిప్పుడే అర్ధమౌతూ ఉంది.

మల్లి నెమలి రావడంలో అర్ధం చాలా స్పష్టంగా ఉంది.. అలాంటి అనుకూలతనే అతను వ్యక్తం చేసాడు.. ఒక వింతైన అరుపుని అరిచింది.

ఊరికినే  అయాస్కాంతీక నివురు దూపుని కలబెట్టి .. ఇంకేం నిద్రకి కదిలే దేహ మూపురాల మధ్య పెరుగుని చల్లార్చి .. రెండో చోటు లేని కథని ఖాళీ చేసి .. ఊపిరి తీసుకొంటారు.

కథకన్నా కఠినమైన వాస్తవం చుట్టూ.. జ్ఞాన గతి ఓడిపోయినా ఉండలేని క్షణం .. మోసపోయిన నడక .. పొంగిన హద్దులో .. కదిలే నిద్ర గోషకి .. చేర్చి పెట్టిన కలవరతని తట్టి లేపి.. ఇంకేం నిద్ర సందుల్లో పడి కదిలే దేహ మందన కదలికనే ఊడిచేస్తూ .. ఊరేగే చిత్ర దర్శన కదలికనే తీర్చి దిద్దే ముఖాలతో .. అంతా ఎండిపోయిన ఆసరాల చివర .. గొంతు పండని నవ్వు.. కిటికీ తెరవని బరువు వాన కార్చిన మాటతో ఊసర మెళుకువని దాటి .. అక్కడే కొత్త అడుగులేని.. కాపలా .. ఓ గుప్పెడు గింజల్ని మాత్రం రాల్చదు. 

అర్ధం కావడంలో ఓ అవ్యక్త దేహ చిత్రణని కదిల్చే జ్ఞాన నియంత్రణ కదిలే దేహ ఊర్పుని మోసుకొని.. కనిపెట్టుకొన్న .. నిర్ణయ ముద్దని పిసిగి .. బొమ్మ చేసాక .. తన వీధిని.. ఈ మట్టి చెప్పిన కథని ఎక్కడో విన్నట్లే ఉందని .. గుస గుస.. నస నస నొప్పిని .. మాయం చేసే కథన నివృపులోంచి కదిలే కాళ్ళని నెట్టి .. పైకి చేరుకొన్న సమయ స్తంబిత నిర్మయ మూర్తుల కలకలం చెప్పిన గదుల మధ్యనే ఆలోచన కదిల్చే … ఒడిసిపెట్టిన నటనలతో అప్పగించిన రంగులతో .. అల్లాడి .. అల్లాడి.. నిన్ననే చూసీ చూడగానే … కంటి శోధనతో కలబడే కాళ్ళని నింపి..

అతనిని పంపే కన్నుని … నీరుగారిన ముంపులతో.. తోడు వచ్చిన నడకలతో.. హద్దుని కలిపి .. నిద్ర వాలులో కలతో తలపడే … నెమలి ఏ క్షణం అతనిని వదలనే లేదు.

చెంపలకి చేర్చిన గొంతుతో … నొప్పిని తాకినా చేతుల వెచ్చడిని మోసే …దోసిలి నిండుగా రంగులతో చేయించుకున్న కౌగిలిలో పొడుచుకొచ్చిన హద్దులు…

సత్యనివేశ్ బేస్ క్యాంపు టీం.. అప్పటికే అతను ఇజ్రాయిల్ అధ్యక్షుడి ఇంటికి వెళ్లే ప్లన్స్ సిద్ధం చేశారు. అదేమంత ఈజీ టాస్క్ గా జరిగిపోలేదు.. అతని బిల్డింగ్ కి సంబంధించి .. ఏ చిన్న క్లూ బ్రేక్ చేయడానికైనా .. అనేక అడ్డంకులు … ఎన్నో పాస్వర్డ్ లోకేకింగ్స్ .. సెక్యూరిటీ అలారం.. ఎక్కడో ఏదో  ignorance తో చేసిన చిన్న చిన్న పొరపాట్లని తీసుకొని.. చప్పరించని చీకటిని తాగి.. అనేక నెట్వర్క్స్.. రాత్రి పగలు యుద్ధం చేసి .. కొంతమేరకు succeed అయ్యారు .. దానిలోనూ.. ఇక్కడున్నా లోకల్ ఏజెంట్స్ పాత్ర .. ఎంచు మించు.. ప్రాణాలు బోర్డుర్ వరకు తీసుకెళ్లి మరీ చేసినవి .. చాలానే ఉన్నాయి.  . అదేమంత ఈజీ టాస్క్ గా జరిగిపోలేదు.. అతని బిల్డింగ్ కి సంబంధించి .. ఏ చిన్న క్లూ బ్రేక్ చేయడానికైనా .. అనేక అడ్డంకులు … ఎన్నో పాస్వర్డ్ లోకేకింగ్స్ .. సెక్యూరిటీ అలారం.. ఎక్కడో ఏదో  ignorance తో చేసిన చిన్న చిన్న పొరపాట్లని తీసుకొని.. చప్పరించని చీకటిని తాగి.. అనేక నెట్వర్క్స్.. రాత్రి పగలు యుద్ధం చేసి .. కొంతమేరకు succeed అయ్యారు .. దానిలోనూ.. ఇక్కడున్నా లోకల్ ఏజెంట్స్ పాత్ర .. ఎంచు మించు.. ప్రాణాలు బోర్డుర్ వరకు తీసుకెళ్లి మరీ చేసినవి .. చాలానే ఉన్నాయి.  అండర్ వాటర్ లైన్స్ .. ఫైర్ ఫైటింగ్ లైన్స్ .. జియోగ్రాఫికల్ డేటా … మొబైల్ నెట్ వర్క్స్.. వైఫై లోప్లిన్స్ … అతని బిల్డింగ్ లోకి వెళ్లే వచ్చే పనివాళ్ళు.. గ్రోసరీ సుప్ప్లిర్లు .. పెర్సొనల్ డాక్టర్స్ .. అందరిని వెంబడిస్తూ… అందిరి బలహీనతల్ని గమనించి.. అదే ఆశగా చూపించి .. లొంగదీసుకుని..  

అప్పగించిన నటనలని లాక్కుపోయిన .. పాత్రలని మార్చి చేయించుకున్న నిండుతనపు … తాకీ తాకని .. జోడించే  నిద్రతనపు ముడులని వదులు  చేసి .. ప్రమాదమూ.. సమాధాన దారిలోని .. నిస్పృహ మంతనాలని కదిల్చే దేహ నిర్గమ సాయాలని కలిపి చేసుకొన్న .. ద్రోణుల్లో పడి తిరుగుతూ,, ఇంతే అని తెలుసుకోలేని .. మంతనాల మధ్య .. కాల్చిన శిఖర నిందని మోసే కంటి కింద నలుగుతూ … తను … తనతో తచ్చాడి.. మృత్యు తలలని తంపట వేసి.. కొత్త మొలకల చీకటిని జోడించే కథల మధ్య దిగబడి.. ఊపిరి రాటలకి దుప్పట్లని వేలాడదీసి.. కథ చెప్పుకొన్న పెదాల గారడీ నవ్వులోంచి .. మాగిపోయిన నిందల్ని దువ్వుతూ …కదిలి ఊడ్చిన మాయని పైకి చేర్చి ఊరేగించి.. నెమలి పింఛాలు మోసిన పడవని.. ఆ నీటి తావుల గాలి నిందల్ని వడపోసుకొని.. ఇంకి పోయిన జన్మ తాండవ ముఖాలని జోడించి.. అక్కడే ఊరవేసిన చూపు పంటల్ని నేసుకొంటూ.. సరి చెయ్యని నిరాకరణాల తవ్వకంలో పడి ఊరటలేని దేహమర్మపు మలుపులో .. ఒక కుట్ర .. కొన్ని పునాదులు.. ఒళ్ళు మార్చిన అరుపులతో పట్టుబడిన చీకటి పొడి కప్పుకొని..

 అతను స్టే చేసే బిల్డింగ్ బ్లూ ప్రింట్.. స్టాఫ్ వివారాలు అన్ని gather  చేసి … సెక్యూరిటీ హెడ్ గా ఉన్న జోనాథన్ .. వాడికి పెళ్ళైన ఐదేళ్ల తర్వాత .. వాడొక సెక్స్లో మృగమని.. ఒక womanizer ..అని అర్ధమయ్యాక .. అతనిని వదిలి  ప్రతీ రోజూ .. అదే పనిలో.. ఆ బిల్డింగ్ కి అనుబందంగా బిజినెస్ చేసే అందరి నుంచి … అలా ఇంకా కొంతమంది అవకాశం కోసం చూసే వాళ్ళని .. అతని బలహీనత తెలిసాక .. ఇదే విషయం ఉపయోగించుకొని.. వాడికొక అమ్మాయి.. హోటల్ రూమ్ .. మందు.. ఆరెంజ్ చేసి.. వాళ్ళ పనులు పూర్తిచేసుకొనే వారు.

సిగ్గు… భయం.. అవమానం … దాటి… అదొక అవసరంగా మారిపోయింది. కలలు వెలిసిపోక ముందే వాంఛ తెరిచిన మృత్యు సంపర్కంలో పడి మాడిపోతామనుకొన్న .. హెచ్చరికలని తొక్కి పెట్టి .. ఇంకేదో మూర్ఖపు నమ్మకం వాళ్లలో పరుచుకొని.. పైకి పొంగి.. గలగలాడే చూపుగా నిస్త్రాణ చలనంలో పడి … అవమానపు నుదిటిని దాటి లోపల పొంగే రక్త చలనపు డైలీ అవసరం..

ఒక తపఃజ్ఞత .. ప్రాణ విలోమ రాశిలోంచి స్త్రీ నడకని ఎక్కుపెట్టే ఓ కసి .. ఉన్నప్పుడు .. అప్పుడెప్పుడో .. ఒక ఎదురు దాడి .. ఒక మహా సమాధి లోకి తొక్కేసే ఓ సందర్భమో .. జరిగే తీరుతుంది.. వాడి ఒక స్థాయికి చేరిపోయి.. సిగ్గూశరం.. సోషల్ ఇమేజ్ పట్ల .. కుటుంబం గురించిన పాకులాట.. నీ కూతురు వాయాసౌ వాళ్ళు కూడా కావాలా? అనే మాటలు.. ఇవన్నీ .. ఎప్పుడో దాటి పైకి పోయిన వాడు.. వాటిని లెక్క చెయ్యని బండతనం చుట్టూ.. పొంగే నరాలు.. ఊగే దేహ స్తంభనల నొప్పి.. తలలో గుట్టలు పడే రసాయన తలాల విస్ఫోటనాలని జోడించుకొంటూ పెరిగే మోత…. గడ్డ కట్టిన రొచ్చులోంచి.. గొంతు దిగని జిగురు ముద్దలు..

కానీ వాడికి .. ఈ .. మెయిల్ వచ్చింది.. అందులో చాలా ప్రూఫ్స్ .. అత్యంత ప్రమాదకరమైనవి.. అలాంటి సెన్సిటివ్ జాబ్ చేసే వాళ్ళ తోనే  అతను నడిపిన రాసలీలావి.అందులో ఉన్న మరో బెదిరింపు..అధ్యక్షుడి .. సీక్రెట్ మెయిల్ id కూడా mention చేసి ఉంది.. అది అతని సపోర్ట్ పై ఆధారపడి ఉంటుంది.. లేదంటే .. ఇదే మెయిల్ అతనికి షేర్ చేయబడుతుందని ఉండే సరికి .. వాడు .. ఆ విషయాలన్ని కరెక్ట్ అని తెలుసుకొన్నాకా భయపడటం మొదలుపెట్టాడు..

 అన్నీ చాలా స్పష్టంగా ఉన్నాయి.. స్థలము.. టైం .. ముఖమూ.. ఏ మాత్రమూ మార్ఫింగ్ కానీ స్పష్ఠతతో ఉన్నాయి.. ఒక్క సైగ తో .. వందల వినాశనాలు ఒకేసారి దూకేసి హెచ్చరికని చేస్తూ ఉన్నాయి.. అందరిముందు తనని ఉరి తీస్తున్నట్లు.. బట్టలు విప్పి .. రోడ్డు పై తన్ని తీసుకు వెళ్తున్నట్లు.. విషపు పాములు తిరుగు తున్న గాజు తొట్టెలో వేసి .. పైన తలుపు బిగించినట్లు.. చున్నీలు.. జీన్ పాంట్స్ .. అండర్ గార్మెంట్స్ గుట్టలుగా వేసి.. తను లొంగదీసుకున్న స్త్రీలంతా కలిసి తగలబెడుతున్నాట్లు.. ఊపిరి లోపల ఏదో పోటు .. అరుపు.. వాంతి.. గొంతు వాపు.. శ్వాస లోపల పుండు.. కాళ్ళకి బరువుని కట్టి .. కొండపై నుంచి లోయలోకి విసిరేస్తున్నట్లు…

 సీక్రెట్ అఫైర్స్ వీడియో క్లిప్స్ కూడా షేర్ చేశారు. అయినా వాడు పూర్తిగా లొంగిపోకపోయినా .. కొంత ప్రమాదం లేనిదీ.. కాలీకల్టెడ్ రిస్క్ ఉన్నవి మాత్రమే షేర్ చేసాడు.. కానీ టీం కి అదే సరిపోయింది.. ముందుకు వెళ్ళడానికి …………… 1 అది తన చావు వరకే లిమిట్ చెయ్యాలనుకున్నాడు.. ఇంతకంటే మరొకటి చేయలేకపోయినా .. కనీసం కొంతైనా ఆ ఏజెంట్స్ చేస్తూ వెళ్ళగలరు.. వాళ్ళని .. ఇందులో ఇన్వొల్వె చేస్తే .. తిరిగి వెళ్లగలిగేవాళ్ళెందరనేది … ఊహకి అందనపుడు.. ఇప్పుడు తనతో వద్దని.. అక్కడికి వెళ్లి పరిస్థితి ఏమాత్రం అనుకూలం ఉన్న .. కబురు పెడతానని .. అప్పుడు రావాలని చెప్పి అతి కష్టం మీద ఒప్పించాడు.

అతను ఇజ్రాయిల్ కి తన అక్కడ ఏజెంట్స్ ని ఎవరినీ .. కూడా తీసుకు రాకపోయినా .. నెమలి మాత్రం మారం చేసింది.. అతను కారులో నెమలితోనే వచ్చాడు.. తను .. చుట్టూతా ఎప్పుడూ ఏడూ రంగులుగా పరుచుకొని ఉంది.. ఏదొక అద్భుతం తో తన వంతుగా కాపాడుతూనే ఉంది..ఆ అవసరం గుర్తు చేస్తే కాదు.. అలా కనిపెట్టుకొని ఉంది. ఆ బుద్ధి రక్షణ ఎవరు దానిలో నింపారో.. అది ఏమాత్రమూ ఊహకి అందే విషయం కాదు. అలా తెల్సుకోవడాన్ని మించి దగ్గరై వెంట వెంటా వస్తూనే ఉంది.. ఉంటుందని .. అతనికి తెల్సు..

అనుసంధాన రవళింపు.. కనబడే ఊగిసలాట .. కనబడని ..నిద్ర తమకంలోని కంటి బరువు.. సన్నని దేహ సెగని కాల్చి పెట్టుకొన్న మృత్యు కొసల అల్లిక .. తెలియని నిద్ర రాజీల మధ్య తూకం వెయ్యలేని కలలు .. అలలని మగ్గించిన విశ్వ రార్జవంలో పడి .. తలమునకలయ్యే గండాల మధ్య .. తెరిపి పాడనీ దీవులని దాటి .. పైకి చెమర్చిన హద్దులో పడి .. కదిలే తర్జన నిర్మలంలో  .. తీసి తెచ్చుకొన్న విశ్వపు శూన్య అవస్థలో కథని వెనక నుంచి తెరిచి.. ఓరగా ఉంచిన కంటి శూలపు పోటుని కుదిపి.. అక్కడే నెలలని పొడి చేసి ఊదిన హద్దులే కప్పుకొని … చాలీ చాలని ఓర్పు ముద్దలా కినుకని జోడిస్తూ కదిలే ఉప్పెనల మధ్య .. తీపి చుట్టిన నిద్ర కథలతో తెర్లిపడి..

 ఉన్నవి .. ఉన్నట్లు.. లేనివి లేనట్లు.. కదిలేవి కదలనట్లు.. కదిలివి.. ఆగక కదులుతూనే ఉన్నట్లు..సయుధ్య నిషావి ముద్రల మధ్యనే ఎంగిలిపడ్డ నడకకి అడ్డం వచ్చి .. ఊరబోసిన రాళ్ళని పేర్చుకొని.. చల్లారిన దేహ స్మరిత కథలో .. మోసుకుతిరిగే సమర్ధ ఆధారపు గర్జన ..

ఎం చెయ్యగలదనేది ఊహించలేం..

ఏదోకటి చేయగలదని నమ్మగలం..

నమ్మడం .. అంటే .. ఒకప్పుడు నమ్మలేదనేగా అర్ధం.. తలవంచిన దేహ నిఠారు ముఖాలన్ని పోలికలకి దూరం జరిపి.. కలబడి.. కొంచెం వదిలేసుకొన్న పునాదుల మధ్య ఊగిసలాట.

 ఆ నెమలి పెద్ద ఏమీ తినేది కాదు.. పైకీ చూస్తూ ఉండేది.. ఒక్కసారి అరిచేది.. పించలాని ఎక్కువగా రాల్చేది.. ఒక అడివి నిర్జించిన చిరునామా .. పెద్దగా ఆసరా లేని గమన ఊతాన్ని చల్లార్చి.. పెను ముప్పులో పడి .. కదలికనే నిరాశ పర్చే అనునయ గంభీర ముంపులతో .. చెలరేగిన నిద్ర దాపుల్లో పడి కొట్టుకొన్న విశ్వ ఊరపు పెను అవాశం .. దేహ రంధావాల ఉమ్మడి కేకని బిగించి చేర్చుకొన్న మాయద సృష్టి కుమ్మరించిన వరం.. స్పష్టం చేస్తున్న మార్మిక వంతెనల కూర్పుని మోసగించక ముందే … తలలో దిష్టి తీసిన చీకటి నులిమిన జోడీలు .. కొన్ని కాళ్ళు.. వెలిసిన గోడల మధ్య కదిలే కలల నిర్మిత పొంగులోంచి.. కెరటాల కుచ్చుని దులిపి… వర్ష సమాధిలో పొడుచుకొని .. నిద్ర ఖాళీల మధ్యనే కుదురులేని ఆయాస సగాల మెరుపు.. కొట్టుకొచ్చిన గట్టు..

 ఒకరు రోజు వర్షం వస్తున్నా సూచనల్లో కూడా పించం విప్పి ఆడలేదు.. నిశ్చలంగా పైకి చూడం తప్ప.. 1

అంతా స్టడీ చేసాక .. అతనికి కనిపించిన ఒకే ఒక ఆప్షన్ .. సెక్యూరిటీ హెడ్ .. అధ్యక్షుడు..రోజూ డెత్ థ్రెట్స్ ని ఎదుర్కొంటూనే ఉంటాడు.. అందుకే తీవ్రమైన జాగ్రత్తల్లో భాగంగా .. అతను స్టే చేసే సిక్స్ ఫ్లోర్ బిల్డింగ్లో.. అతను మాత్రమే ఉస్ చేసే పర్సనల్ లైఫ్ ఉంది.. ఏ రోజు ఏ ఫ్లోర్ లో ఉంటాడనేది కూడా లీక్ కాదు. అల్లానే వైఫ్ ని ముందే పంపించి.. ఒకోసారి .. ఐ ల్యాండ్ స్టార్  హోటల్లో స్టే చేస్తాడు.. ఎప్పుడు ఎక్కడ ఉంటాడనేది ఊహించలేం.

 ఎందుకంటే .. ముందు రోజు .. తనలో కూడా దాని గురించి అనుకోడు.. అన్నీ ఫ్లోర్ లోనో.. అతని స్టే కోసం ఏర్పాట్లు.. కిచెన్.. తాజా డిన్నర్ ఆరెంజ్ చేసే ఉంటుంది.. ఒక్కోసారి.. లోపల బాత్రూం నుంచి కనెక్ట్ ఐనా సీక్రెట్ అర్రంగెమెంత్ ద్వారా .. నెక్స్ట్ ఫ్లోర్ కి వెళ్లే ఏర్పాటు ఉంది.. అతనికి అన్నీ సుఖాలని ఇచ్చే ఏర్పాట్లు ఉన్న .. చాలా పనులకి .. ముందులా అతని బాడీ అంతగా సహకరించడం లేదు.. ఐనా దానిని ఒప్పుకోవడానికి అతను సిద్ధంగా లేదు.. మరో ౩౦ నుంచి 40  ఏళ్ళు తనని కొట్టేవాడే లేడని నమ్ముతాడు.. తాను నమ్మడమే కాదు .. అందరినీ అలాగే నమ్మిస్తాడు. దానినే నమ్మించి … లోపల ఏది తొలుస్తున్న పైకి అలానే కనిపిస్తాడు….

మృత్యువు అతని చుట్టూ గుండ్రంగా తిరిగి.. మసిలిన దేహ నీలపు వాగులో పడి .. పునాదులు లేని పడవ గా కొట్టుకుపోతూ… వీలుపడని.. దేహ స్నానపు మకిలి ఊడ్చి .. కొత్త కథల ఊపుని మోసి .. కళ్ళలో పెట్టి చూసుకోక … శ్వాస రక్షి విదిలించిన కత్తిని మింగేసి.. చీకటి నింపిన నిశ్వాస స్థలంలో కన్నుని పొగతో నింపిన వర్ష మడుగులు. కొన్ని సూదుల్లా పొడుచుకొచ్చిన రాళ్లు.. పెద్ద నోటితో తీర్చుకొని … చీకటి అవలింతని .. చావు చేర్చి మింగేసే హెచ్చరికలు.. కన్నుని దులిపి మింగేసిన ఉపరితల నిద్ర తోరణాలని నలిపి.. కట్టి .. బిగించి.. హద్దుని అరగదీసి.. సంధి చెయ్యని కదలికనే నానబెట్టి.. ఇంకేం కానీ వరస తప్పిన దేహ తలవార్పు లోతుల్లో కదిలి.. ఉసూరుమనే శరీర నిజాత మృణాలంలో పడి కొత్త తీరికని నేలకి దించుతారు.

అతను తనని తను రక్షించుకునే క్రమంలో .. ఇదొక అంతులేని ప్రయాస.. అతని పోటు మాటలన్నీ.. AI టూల్ తో.. బ్యాక్ గ్రౌండ్ అంతా క్రౌడ్ ని డిజైన్ చేసి.. అండర్ గ్రౌండ్ నుంచి అతనిచ్చిన స్పీచ్ లే.. ఒగిర్చిన కదలిక పై .. నిలబడే కదిలిన మృత్యు తందన .. గతి చిత్రానికి తల కొట్టుకొని పగిలిన చర్య.. రెండో మాట లేని ఊపిరి గొట్టంలోకి ఊది.. చేదు ముంపుల కదలికనే వడపోసి .. ఇంకో హద్దులేదని .. నాజూకు మందలింపుని .. విసిగించి.. బట్టలు మార్చుకున్న చావు సిగ్గుపడుతూ.. హద్దు మింగేసిన ఖాళీ కూపంలో .. మరే సందడి లేని చావు జీర పెద్దగా .. లోతుగా .. బలంగా.. దళసరి రేఖల్ని.. అరచేతుల్లో గీరి.. ఒక నిండిన వైకల్య చీకటిని రాజీ చేస్తూ.. తిరగబడే .. నిద్ర సంధాన చావుని ఊరబెట్టి.. ఇంకో అడ్రస్ లేని గదిని లేవదీసి.. అతనిపై గుప్పెడు మట్టిని పోసిన ఉలిక్కిపాటు.

చేజార్చిన .. చేదు మత్తుతో.. హద్దుకి .. నిర్మత క్షమలని ..బాగా అరగదీసిన నటనలని .. లోపల పెట్టుకొన్న మాటలని జోడించి.. చీకటి మగ్గించి వడ్డించిన దుఃఖ నిర్మాణంలో పడి .. కలసి. విడిపోయి.. శ్వాస ఉనికిని రగిడించే తల బరువు కలల మధ్య ఎగరలేక చతికిలబడి.. చుట్టూ చితి పేర్చీ పేర్చగానే .. పై నుంచి కుండపోత వర్షం.. ఇంకేదో యజ్ఞ స్థలం వెదకమని చెప్పకనే .. చెబుతున్నట్లు.. భయం నిందించి ఆరబెడుతున్నట్లు.. కథ మార్చి .. రెండో మోడులో ఆగినట్లు.. సరాసరి వెనుక దీపం మోసిన గుట్టుని విప్పినట్లు.. మోసిన నిద్ర సందర్శ గాథని తేలార్లు వినిపించినట్లు..

అతని టీం అతని .. మేధా సంపత్తి మీద పూర్తి నమ్మకం ఉన్నవాడు.. వాళ్ళ intelligence  లెవెల్స్ వరల్డ్ లెవెల్ సైంటిస్ట్ ల కన్నా ఎక్కువని నమ్ముతాడు.. అది కొన్ని సందర్భాల్లో నిజం కూడా ..

ఎప్పటికైనా … ఇలా దేశాలని .. వనరులని ఆక్రమించుకొంటూ.. బాగా ఎదిగి.. వరల్డ్ లోనే .. తమదొక బలమైన దేశం మనే గుర్తింపుని చేరుకోవాలని ఆశ.

దశాబ్దులుగా అతనే .. ఇంకొన్ని దశాబ్దాల పాటు .. తాను మాత్రమే అధ్యక్షుడనే విషయం ప్రజల్లో .. బలంగా దించేసాడు.  ఇప్పుడు తనుండే ఆఫీస్ .. స్టే చేసే బంగ్లా .. వాడే కారు.. తినే తిండి.. కట్టే బట్ట.. తాగే నీరు.. అన్ని .. ఎంతో పక్కాగా ఉండాలని..

అదక్కడ జాగ్రత్తని కొత్తగా చెప్పుకోదు.. అలవాటై పోతుంది.. ఒక్కోసారి.. పదహారు గంటల తర్వాత దేహం అలిసి.. మెదడు నిస్త్రించి,, పెద్ద పొడుగు నేయని చావుని అడుగుతూ.. కొంత విసుగు.. అలసట .. నిద్ర .. ఏదోకటి అవుతుందిలే … ఎవడిని నమ్మాలి.. ఎవడిని నమ్మకుండా వదిలేయాలి.. కొంచెం వడపోసుకొన్న చీకటి ప్రవాహం కమ్మేసిన విశ్వపు కాపలాల ద్రోణుల్లో.. కాచి పెట్టుకొని వదిలిసిన పునాదులని కప్పి.. వంచిన శీతల రెప్పలో .. ఆ కదలికే  గడ్డకడుతుంది.

ఎప్పుడు ఏ రోజు ఏ కారులో ఉంటాడో.. ఎవరితో సమావేశ మౌతాడో.. ఏ ప్రాంతం విసిట్ చేస్తాడో.. ఏ instructions ఇవ్వబోతున్నాడా .. అంతా గందరగోళమే .. ఎవ్వరికీ ఏదీ ముందుగా తెలియదు.. అతని మెడికల్   కండిషన్… బ్రెయిన్ స్టేటస్ .. ఫామిలీ మెంబెర్స్ ఎక్కడ ఉన్నారు? అన్ని confuse .. ఎప్పటికప్పుడు మారిపోతూ ఉంటాయి. 

చివరకి భార్యతో కూడా ఏదీ పంచుకోడు…

అదక్కడ జాగ్రత్తని కొత్తగా చెప్పుకోదు.. అలవాటై పోతుంది.. ఒక్కోసారి.. పదహారు గంటల తర్వాత దేహం అలిసి.. మెదడు నిస్త్రించి,, పెద్ద పొడుగు నేయని చావుని అడుగుతూ.. కొంత విసుగు.. అలసట .. నిద్ర .. ఏదోకటి అవుతుందిలే … ఎవడిని నమ్మాలి.. ఎవడిని నమ్మకుండా వదిలేయాలి.. కొంచెం వడపోసుకొన్న చీకటి ప్రవాహం కమ్మేసిన విశ్వపు కాపలాల ద్రోణుల్లో.. కాచి పెట్టుకొని వదిలిసిన పునాదులని కప్పి.. వంచిన శీతల రెప్పలో .. ఆ కదలికే గడ్డకడుతుంది.

అటువంటి బంగ్లా .. ఇంకొకటి కూడా ఉంది.. దానికి అండర్ గ్రౌండ్ టన్నెల్ రెడీ అవుతూ ఉంది.. ఈ building నుంచి ఆ బిల్డింగ్ వెళ్లే కనెక్టివిటీ నే ఆ టన్నెల్ .. 2

అతని భార్యకి కూడా ఈ జరుగుతున్న నరమేధం ఏమాత్రం ఇష్టం ఉండదు.. ఎప్పటికప్పుడు అలిగి .. కోప్పడి .. అరిచి .. హెచ్చరించి.. దైవ భయానికి ప్రయత్నించి.. ఆల్టైమ్ట్ గా దీని నుంచి సాధించింది .. ఏంటని నిలదీసినా … అతను అప్పటికే కొంచెం చలించినట్లు ఉన్నా.. తిరిగి ఉదయమయ్యేసరికి.. అదే పని మొదలు పెట్టడం చూసి.. నిరాశతో.. క్రుంగి పోయి.. భార్య గా అతనికి ఏ సహకారం ఇవ్వకుండా .. తప్పించుకు తిరుగుతూ.. ఎప్పుడూ దైవ ప్రార్థనల్లో గడుపుతూ…  ఒక్కోసారి కొన్ని కొన్ని రోజులు కూడా అతని దగ్గరకి రాదు.. ఇప్పుడు అలాంటి పీరియడ్ జరుగుతూ ఉంది.. ఆధిపత్య నిషామితంలో కౌగిలి చేరిన అడుగులని దాటి .. పైకి చేర్చిన మెట్లని కొలిచి.. అడుగు పాడనీ విసుగుని నానబెట్టి.. సాధించిన నసుగుడు గుణం .. అప్పటికే ఎండి .. బీటలు వారి .. సరిచెయ్యని .. నియోమ రాజీల ధ్వని చెమర్చి.. చీల్చిన రుణ బరువులతో ఇంకిపోయిన చెల్లాచెదురు.. నిబద్ర గతి మూర్తుల కలవరపు పై నుదురుని మిగిల్చి.. కలలో ఉండిపోయిన పాదాలని గమనిస్తూ.. అదే వరస తప్పిన దేహ లీల .. చావు నషాయీల దేహ ఋణం మరిగించిన దుఃఖ చలన మూర్తిని మండించి.. శ్వాసని చీల్చి.. కదిలే కంటిలో .. రసాయన నిద్రల కూర్పుని మోసి.. సర్ది.. కుదిపి.. పట్టించి.. గడ్డ కట్టిన మెలకువతో చెమర్చిన నడకని తట్టి లేపి.. తిరిగిన నిద్ర మొదళ్ళతో ఊరేగింపుగా మారిన మృత్యు ద్వయాల కప్పివేతని దాచి పెట్టి.. భయం ముడిచిన అరుపుతో కరిగి.. అంతే దూరంలో ఆగిపోయిన జ్ఞాత కంటిగింపుని పోత పోసి .. రెండు పక్కలా నిండిపోతూ.. కోసేసిన గోడలని నములుతూ..

టీం  Life password క్రాక్ చేసి .. ఆపరేషన్ వాళ్ళ కంట్రోల్ కి తీసుకొన్నారు.. దీనికి ముఖ్యoగా ఆ సెక్యూరిటీ హెడ్ ఇచ్చిన ఇన్ఫోర్మషన్తోనే తెల్సుకోగలిగారు.. కానీ ఆ తర్వాత వాడికి .. అది చాలా పెద్ద శిక్ష నే వేసింది.

ఆ స్త్రీ వాంఛ రూపంలోనే వాడి చావు వాడిని బలంగా కౌగిలించుకొంది.

అదే జరుగుతుంది.. చప్పుడు లేని నిరాశ నమిలేస్తున్న కౌగిలిని దాటి.. కొంచెం లెక్కలేని నిద్ర రుణాలని అప్పగించుకొని.. హితం కానీ యుద్ధ నేరాలని.. పెద్ద పట్టికలో .. తప్పుడు లెక్కలతో నింపి.. ముఖానికి ముసుగు వేసుకొని కనిపిస్తూ.. చీకటి హెచ్చరికలకు భయం తాగిన నిస్పృహతో పండి.. కొత్త దిశలు దొరకని చీకట్లో తప్పిపోయిన నిరా రూపపు మౌలీనలో .. కాలుతూ.. కలలు కనలేని ..దేహ ధార అడుగంటి పోయాక గుక్కపెట్టి ఏడుస్తూ..

……………………..

అతను ఎంత లేట్ మీటింగ్ ఐనా .. తన టెంపోని వదలడు.. టై అంత బలంగా బిగిసి ఉంటుంది.. మరో కాఫీ కప్పు చేతిలో.. అది చాలాసార్లు కేవలం కాఫీ కాదు.. యవ్వనంగా ఉండటానికి.. గుండె బలానికి.. చూపు మరింత స్పష్టమవ్వడానికి.. అలసట మింగేయడానికి .. ఇలా అనేక మందుల్ని కలిపినా కషాయాలు కూడా .. అలా కాఫీ కప్పుతోనే తాగుతాడు.

 అతని గొంతులో .. పొగరు.. ఆలోచనలో బలం.. పట్టు తప్పినా ఒప్పుకోక యుద్ధం గురించిన రిజల్ట్స్ పాజిటివ్ గానే అనౌన్స్ చేస్తూ.. ఓటమే తెలియని నాయకుడని పిక్చర్ ని మాత్రమే ప్రపంచానికి ఇస్తూ ఉంటాడు.

అతనూ .. లేట్ నైట్ మీటింగ్స్ ముగించుకొని.. వార్ స్టేటస్ .. further  ఎటాక్ ప్లాన్ ని.. ఖర్చు.. ఆక్రమించుకొన్న భూ భాగపు విలువని బేరీజు   వేసుకొని.. ఓ తృప్తితో ఉన్న .. ఒక భయం మొదళ్ళయ్యే రిపోర్ట్ .. అతని .. పర్సనల్ సెక్యూరిటీ నుంచి వచ్చింది.. అందులో కొత్త నిజమున్న … అతని పర్సనల్ టీం .. అతనికి నచ్చేట్లుగా దానిని ఎట్లా మార్చాలో తెల్సు.. అలానే మార్చి .. అతని దగ్గరకి వస్తూ ఉంటుంది.. అతని దగ్గర మరో సీక్రెట్ టీం ఉంది.. ఆ విషయం ఎవరికీ తెలియదు.. అది అతనికి మాత్రమే .. రియల్ రిపోర్ట్స్ అందిస్తారు.. ఆయుధ సామర్ధ్యాన్ని.. ఇంకే రకమైన ఆయుధాల కోసం రీసెర్చ్ జరగాలో .. ఎక్కడ ఎటాక్ చేస్తే ప్రపంచం ఉలిక్కి పడుతుందో చెప్పి.. అతనిని అలెర్ట్ చేస్తూ ఉంటారు.. ఈ టీం పైన అంత నమ్మకంతో ఏమీ ఉండ్డడు.. అర్ధాంతరంగా కొంత మంది మాయమైనప్పుడు .. ఇక వాళ్ళ ఆచూకే దొరకదని వాళ్లకి తెల్సు.. వాళ్ళు దీని నుంచి బయటపడాలనుకొన్న అది చావు తప్ప .. ఇంకేం కాదని వాళ్లకి తెల్సు.

ఆయన ఇంకా కొంత సెక్క్యూర్ గా ఉండాలని.. పబ్లిక్ ఇంటరాక్షన్ బాగా తగ్గించాలని.. కొంత అనుమానం ఉంది.. ఎక్కడో ఏదో .. కొంచెం సరిలేనిదీ .. జరుగుతూ ఉందని.. ఇంకా పూర్తి  వివరాలు .. దగ్గరకి రాలేదని.. త్వరలోనే .. దానిని ఛేదిస్తామని.. అప్పటి వరకు .. కొంచెం జాగ్రత్తగా ఉండాలని చెప్పారు

.అతనిలో చిన్న భయం.. అందరినీ .. తొక్కిపారేశాక.. ఎవరు ఇలా మొదళ్ళయ్యారనే … ఒక నిర్దయతో కూడిన వణుకు .. అతనిలో.. కానీ నడిచొచ్చిన అనుభవం .. మరేదో స్పష్టం చేస్తుంది. డిన్నర్ రూంలో ఆరెంజ్ చేయమని.. అలసటతో.. లిఫ్ట్ లోకి ఎంటర్ అయ్యి.. అ రోజు 4th ఫ్లోర్ అనుకోని .. ప్రెస్ చేసాడు.. లిఫ్ట్ ట్రావెల్ అయ్యి.. 4th లో  ఆగలేదు.. 6th  కి వెళ్ళింది.. వెంటనే .. బేస్మెంట్ కి.. అక్కడ నుంచి ఆగకుండా పైకీ .. కిందికీ వెల్తూనే ఉంది.. అది హై సెక్యూరిటీ లైఫ్ కావడం తో ఎవరి మానిటరింగ్ లోనూ ఉండదు.. అతని మొబైల్ నెట్వర్క్ జీరో లో ఉంది.. ఎమర్జెన్సీ స్విచ్ గాని .. బజర్ గానీ పనిచేయడం లేదు.

అతనికి ఏదో అర్ధమైపోతూ ఉంది.. కొంచమైనా ఏదో మార్చాలని ఉంది.. కదిలే నిద్ర అలసటల చుట్టూ.. చావు పెద్ద పీట వేసుకొని తిరుగుతుందని.. దాని కోరలు బలంగా దించాలని చూస్తుందని.. ఇంత బలమైన వాడిననుకొనే .. తను ఇలా కేవలం .. ఒక లిఫ్టులో ఇరుక్కుపోవడం.. ఏం జరుగుతుందో అర్ధం కాకపోవడం .. భయాన్ని .. కోపాన్ని.. దుఃఖాన్ని.. వేడిని.. వణుకుని.. ఒకేసారి ఇస్తూ.. తన గుండె చప్పుడు దగ్ .. దగ్ … మని … విఐపిస్తుంటే.. ఎక్కడో నొప్పి లొంగదీసుకొంటున్నట్లు..

 అప్పుడే పై నుంచి .. నెమలి పింఛాలు రాలడం మొదలై .. అవి ఆ లిఫ్ట్ రూమ్ అంతా నిండటం మొదలైంది.  అతను తెచ్చి పెట్టుకొన్న గంభీరతని అంతా మాయమై.. ఏదో చావు దగ్గరపడుతున్న కంగారు.. ఏ కష్టమూ కలిగించని నెమలి పింఛాల వలన అతనికి ఎదురవుతూ ఉంది.. తన లోపల కదిలే  నిద్ర దర్శన చిత్రాల కలవర మూర్తిని మోసిన కళ్ళతో .. దేహంలో పర్చుకొన్న నిశిత వలయ ఆర్తనని మోసి రక్షించే కదలిక .. నెట్టుకు పోయిన నటనల మధ్యనే కాల్చి పెట్టుకొన్చలాచలన నిద్ర మత్తులో లాగి .. మృత్యువు దగ్గరగా నడుస్తూ.. పింఛాల గుట్టల లోంచి నవ్వుతున్న చప్పుడు… అతని వెన్నులో.. ఏదో ఎర్రగా కాల్చిన కత్తిని గుండ్రంగా తిప్పుతున్నట్లు.. ఆ లిఫ్ట్ అంతా ఏదో మహా ఆకారం నిండి … తను ఊపిరి ఆడనంతగా నలిగిపోతున్నట్లు ఆందోళనతో కదిలిపోతూ .. చలన మూర్తుల కలవర దర్శనకి లేవదీసుకొన్న శరీర తూఫాన్ల గందరగోళంలో పడి … నడకలు చెదిరిపోతున్న కంటిని తాగి .. నేను మరో దర్శన గండిని కొట్టుకొని మసి బారిన గొంతుతో తడిచిన మాటల ముట్టడిని నెడుతూ…

అతనికి తన పిల్లాడిదప్పటి ఆటలు.. పెళ్లి .. రాజకీయంలో ఆక్టివ్ మెంబర్గా మారడం.. పాలస్తీనా ఆక్రమణలు మొదలైనప్పుడు.. రెబెల్ యూనియన్ గా మారి .. అప్పటి గవర్నమెంట్ మీద  ఒత్తిడి  తీసుకొచ్చి.. యుద్ధాన్ని ప్రకటించడంలో ఆక్టివ్ పార్టీగా ఉండి .. బలమైన ప్రతిపక్షంగా ఉండి.. ఒకానొక టైములో అధ్యక్షుడి ఎత్తుగడలో .. తన పార్టీ ఉనికిని  మింగేసేలా ఉన్నాయని.. అతనినే .. హత్య చేయించి.. నేరుగా సాక్ష్యాలు లేకపోయినా .. తానే అంతర కారణమని.. తెలిసేలా దేశంలో ప్రచారం చేసి .. అధ్యక్షుడిగా నెగ్గడం. 

అన్ని గుర్తుకొస్తున్నాయి..

తను కోయించిన గొంతులు.. అదను చూసి కురిపించిన మిస్సైల్ వర్షాలు.. తరిమి.. తరిమి ఆక్రమించుకున్న ఊర్లు.. నదులు.. రోడ్లు.. ఫ్యాక్టరీలు.. స్కూల్స్ … రీసెర్చ్ సెంర్ట్స్ … జన సమ్మర్ధ స్థలాలు.. అవి శరణాలయాలన్న వదలకుండా .. చెలరేగిపోతూ.. వందల .. వేళా చావులతో .. తృప్తి పడక .. లాకాశాలని.. సైన్యానికి టార్గెట్గా ఇచ్చి.. రివ్యూ మీటింగ్స్లో .. తన గొంతు పగిలేలా స్పీచ్ ఇస్తూ.. టీంలో పూనకాలు తెప్పించి… ఎటాక్ కి సిద్ధం చేయిస్తూ… అదంతా ఒక మహా కౌగిలో బూడిద కుప్పలని తొక్కుకొంటూ.. ఇప్పుడు తనేం కాబోతున్నాడో.. అర్ధం కాక … యుద్ధపు అరుపులు.. చట్టసభలు.. చనిపోయిన అధ్యక్షుడి అరుపులు.. సగం పండిన కలలోంచి .. ఎవరో వికృత ఆకారపు కళ్ళతో .. మీదకి దూకి .. గొంతు దగ్గర కోరలు దించడం.. ఆకస్మిక మృత్యు గుండాలతో .. తెరవని కంటి నొప్పిని అరగదీసి .. చూపు మరిగిన చావుని నెట్టుకొంటూ .. తనలో తనే ఓడిపోయినా .. ఇంకా తొలిగిపోని .. వెనకెనుక కుట్రలని దువ్వుకొంటూ .. సరి చెయ్యని కథలని దాటి .. ఉండిపోయిన నిర్ణయాలతో పగలబడిన చూపుని సరి చెయ్యక ముందే … కదిలే దేహ ముట్టడి లోంచి .. ఇది సరైందని .. ఇది కాదని హద్దులు దాటినా విసుగుని మోసి.. రంగుల తెరని దించిన అపస్పర్ధ నివాళిని వడపోసి .. చలన శ్వాసని మోసిన కదలిక ఉన్నదే .. లేనిదీ …

ఇది ఈ క్షణానికి మాత్రమే.. గట్టెక్కితే అంతా మారిపోతుంది.

విసిగుతో నటించిన దేహ శాసన నివ్వెరలపై.. కూలిన నిద్ర పరికరాల నివృపు మండలంలో తప్పుకు తిరిగే ద్రోహ ముగింపులు..   2

అతనికి చెమటలు పట్టేసాయి.. ఈలోపు అతని మొబైల్ రింగ్ అయ్యింది.. ఏదో unknown  వాయిస్.. అర్ యు నీద ఏ హెల్ప్ .. అంటూ .. అతను ఎస్ ఎస్ … అన్నాడు. అప్పటికే అతను ..  అన్నీ reasonings ని  వదిలేసి .. ఏదో ఒకటి జరగాలని ఊహకి అందింది జరిగి.. తను బయటపడాలని ఆశపడుతున్నాడు.. అదే క్షణంలో ఈ మాట వినేసరికి .. అతనికి ఎస్ అనడం తప్ప మరో ఆలోచన కలగలేదు..

చావు లోయలో మినుకు మంటూ కనిపించిన .. చిన్న మిణుగురు కూడా అతనికి దృష్టినిచ్చి .. దాహ కొలను చూపించి దప్పిక తీర్చి నిలబడుతుంది.. అధికారం శ్వాస అడుగుకు చేరి .. నిన్నో దేహ నిమిత్తమయ్యే శక్తిగా మార్చి చూస్తుందా ? లేదా? అనేది తెలియని.. ఓ సన్మాయ దేహ కేంద్రంలో పిడుగుగా బాలన్స్ తప్పి వాలిన కాళ్ళ కిందుగా .. తుడుచుకు పోయిన నిద్ర సవారీలు పోత పోసిన గొంతునే పేనుకొని.. చెమర్చిన నటనల మధ్య .. ఇంకొక చోటులేని ఆఖరి భాషణ ఇదేనేమోననే విపరీత గుణీతంలో పడి కొట్టుకొంటూ.. చేదు నిద్రల లౌగిలిని ఊడ్చే పెద్ద మాటల సలహత నిరూర్నక  మలుపులో… లిఫ్ట్ ఆగి డోర్ తేర్చుకోగానే .. ముందు నెమలి.. తర్వాత అతను లోపలి వెళ్లారు.. లిఫ్టులో ఉన్న నెమలి పింఛాలన్నీ గాల్లోకి  లేచి .. అన్నీ ఒకటికి ఒకటి.. అతుక్కొని .. మహా నెమలి పించంగా మారి .. పరి పూర్ణత నిండిన మెత్తని వెలుగు పర్చుకొంటూ .. నిస్త్రాణ వాగుల్లో నిండిన కన్నుని తాగి .. చెలగాటపు నిద్ర తొణికిసలని జోడించి .. అప భ్రమ ముద్దల ముద్దలుగా చెమట.. కాల్చిన ప్రాణ నాడి .. విశ్వ రుణ గ్రాహి …

  అతను టచ్ ప్యానెల్లో ఏదో ప్రోగ్రాం సెట్ చేసి ..now its  ఓకే .. అన్నాడు. 1

నువ్వెలా రాగలిగావ్? అంటే.. ఈ లిఫ్ట్ ఫంక్షనల్ ఫెయిల్యూర్స్ ఉంటె .. మా కంపనాయ్ కి అలెర్ట్ వస్తుంది.. నేను ఈ దగ్గరలో ఉంటె .. మీ సెక్యూరిటీ హెడ్ ని రిక్వెస్ట్ చేసి వచ్చన్నాడు.

అయినా లోపల భయంగానే ఉంది.. నువ్వు నాతో ఉండు.. లోపల నుంచి కొన్ని థింగ్స్ తీసుకొని.. నేను వెంటనే వస్తా … ఈ నైట్ కి నేను ఐ-ల్యాండ్ లో స్టే చేస్తా.. దీనిని ఎవరో డిస్టర్బ్ చేశారు.. కావాలంటే .. మీ కంపెనీ కి మావాళ్లు ఇంటిమేట్ చేస్తారు.. నువ్విక్కడే స్టే చెయ్యి.. ఈ నైట్ కి.. మా వాళ్ళు నీకు స్టార్ హోటల్ రేంజ్ accommodation  ఇస్తారు. రేపు అంత సెట్ చేసి .. నాకు ఇంటిమేట్ చేసి.. నీకు పర్సనల్ ఎంత కావాలంటే అంత తీసుకెళ్ళు… అన్నాడు.

వాడు నవ్వి.. నాకేం వద్దు.. మీ కంపెనీ కి two డేస్ ఇన్స్పెక్షన్ చర్గెస్ పే చెయ్యండి.. నా వైఫ్ ఒంటరిగా ఉంది.. నేను వెళ్లి .. రేపు ఎర్లీ మార్నింగ్ వస్తా అన్నాడు.  పూర్తిగా చెక్ చేయాల్సి ఉంద. అతను దిగి లోపలికి వెళ్ళాడు.. తలుపు దగ్గరే సత్యనివేశ్ ఆగితే.. అతను గదిలోకి వెళ్లి అతనిని ఇంకెవరో నడిపిస్తున్నట్లు.. తెలియని రాజీల చివర గొంతుని ఉడకబెట్టి.. సవ్య నిర్మాణ ముంపునీ తొక్కిపెట్టి.. విరాళ కౌగిలి తమకంతో ఓలలాడే కదలికనే అరగదీసి.. దీప్తత మరిగించిన చూపులో .. చలి మంట కాగుతున్న వణుకుతూ.. పెదాలని బిగించి.. తానెవరో .. వెదుటివాడిని.. తల్చుకొంటే నలిపేయగల చిన్న చీమలాంటి వాడిని.. తోడుగా ఉండమంటున్నాడు.. విచక్షణ .. పరిధి దాటిన జాగ్రత్తకి పైన ఇంకేదో అడ్డం పడేది.. కదులుచుకొంటూ.. చీకటి మొత్తాన్ని.. తలుపు తీసి లోపలి తోసుకొంటూ… అప్పటికి వాడిని తన రూమ్ లో తీసుకెళ్లడానికి … అహం ఓ బలమైన గోడలా కట్టబడి ఉంటే .. ఏ మాత్రం తొనిసలు లేకుండా .. అవసరమైన అధికారమే చూపిస్తూ….. తలుపు వేసుకొని.. పర్సనల్ లాప్టాప్ .. ఇంకొక పర్సనల్ మొబైల్ తీసుకొని బయట పడాలని అతని ఉద్దేశ్యం.. కానీ లోపల చూసి ఒక్కసారిగా అరిచాడు. ఆవంత చిత్ర ఫలాల కొట్టివేసిన కదలికల రుణ వీవన మోసుకొని.. ఇంకిపోయిన స్మర గ్రహణ దీక్షతో వాలిన మాటలని తోడుకొని.. అక్కడ లేని క్షేమ మంత్రాంగాల జ్వర తీర్ధంలో పడి ఊగే సమర్ధ అనుదార కలిపించిన హద్దుని లేవదీసి.. ఇంకేం లేని సావనిత గర్భ వాకిలిలో ఊగే గాలి ముడుపులని కట్టి.. బలంగా ఊడిన నడుము నుంచి చీలి లేచిన కేక అర్ధం కానిది ఆశ్చర్యంగా మారి.. తనుగా తడిచిన .. చెమట భూమిలో మొలకెత్తుతూ.. క్షేమతా ధ్వని లేని అవస్థ కదిల్చిన హద్దుని మోసుకొని.. ఇంగితం కానీ స్పర్ధల నాడిని కలబెట్టి.. రుణ చిత్ర నిర్దేశం లేని కూడికని జోడించి  .. తగలబడ్డ పగటి నీరులో .. భయం ఉడుకుతూ కేక   2

అతను కంగారుగా తలుపు తీసాడు.. తీయడానికి ముందే .. లోపల ఏమైందో తెలియక కాదు.. కానీ అతనికి ఏమైనా అయ్యిందనే కంగారుతో.. తడిచిన చిత్ర దర్శన శిఖర మండలంలో పూడుకు పోయిన విపరీత కౌగిలిని ముద్ద చేసి .. వికర్ణ ముడుతలని సరి చేసే వర్ష తమకపు .. సంద్ర నింపాది ముడుపులని.. వదిలేసి..కొంచెం తేలికైన నిద్ర బరువు కైపుని మోసి.. ఉన్నదీ అదేనని కోరికల వలయంలో పడి ఊగిసలాడుతూ.. క్షణం తెలియని ముడుల గండాన్ని మోసే క్షామంలో తిరిగే మృత్యు చిహ్నపు కలవిడి కూర్పుని దాటి.. ఆ ఎత్తుకు మోసుకు పోయిన నగరాల కాపలాతో .. యుద్ధ కీర్తన .. ఇంకేదైనా వినిపిస్తుందా?

సత్యనివేశ అతనిని చూసి నవ్వాడు.. అతని పక్కనే .. పించం పురి విప్పిన నెమలి.. మధ్యలో .. మధ్యలో .. బంగారు వర్ణంతో.. పింఛాలు.. అప్పటికే అతను ఒక రకమైన విభ్రమమైన స్థితిలో ఉండిపోయి .. తెలియని ప్రాణ భయం వెంటాడుతుంది. అంతా అయోమయం.. తన అధికారానికి లొంగనిది ఏదో .. తన ముందు జరుగుతుంది.. అది ఎవరైనా చేసేదా? శత్రు దేశపు కొత్త పన్నాగమా?

తన ఉండే చోటుని.. ఈ రోజు ఈ ఫ్లోర్ అని ఏమాత్రం అవకాశం లేకపోయినా .. ఇదెలా సాధ్యమనేది అర్ధం కాక ఆయాసపడుతూ అరిచాక… 2

లోపలి అడిగ పెట్టగానే .. లోపలి గోడలు .. పై స్లాబ్.. కింద ఫ్లోర్ అంతా నెమలి పించాలే.. ఫర్నిచర్ అంటూ లేదు.. టేబుల్స్ .. మంచం.. సోఫాలు ఉండేచోట అంతా నెమలి పించాలే .. ఆ నెమలి వాటి మధ్య ఆనందంగా పురి విప్పి డాన్స్ చేస్తుంది.. అతని చేతిలో మొబైల్ .. లాప్తొప్స్ .. అన్ని నెమలిపింఛాలుగానే ఉన్నాయి..

ఇంతకు ముందు లానే తన మొత్తం నడిచొచ్చిన దారంతా చూడగలుగుతున్న .. దానికి .. ఓ ప్రత్యేక మైన దృశ్యం ఇప్పుడు లేదు.. ఎక్కడిక్కడ నెమలి అడ్డువస్తూ ఉంది.. అలాని అదేం భయపెట్టడం లేదు.. విస్మయం గొల్పే అందం.. కానీ ఇదంతా ఎలా?

తన పై ఏదైనా దాడి జరగబోతుందా?

 అంతా మూసుకు పోయి .. తనని ఓ మృత్యు దారిలో ఉంచడానికా … ఇదంతా జరుగుతుంది?

ప్రశ్న ..మళ్ళీ బలంగా మళ్ళీ తన ముఖానికి .. పగిలేలా తగులుతుంది..

ఏదో అర్ధం కావడం లేదు.. మిగిలిన దేహ నిద్రలో ఒరిగి చలన కీలని తుడిచి.. పగటిని నొప్పితో ఉడికించిన హద్దులో మీటిన కాళ్లతో.. దేహ భూమి సవరింతలో ఇంకా తెలియని సంధి గోషాలు తగలబడి .. సంతర్ప ముడి జాడలు పెనవేసుకున్న తలుపులని పిండి తాగుతూ…

  లోపల ఎలక్ట్రికల్ పవర్ లేదు…   పెద్ద చెట్లలా ఉన్న కొవ్వొత్తిలు వెలుగుతున్నాయి. అతనికి మాట రావడం లేదు.. consciousness కోల్పోయి.. కేవలం ఆ నెమలిని చూస్తున్నాడు. అక్కడంతా అడివి .. ఉడికి పోతున్నప్పటి అరుపులు.. నెమళులు మాత్రమే పర్చుకొన్న అడివి.. అదే అందానికి లేదు.. పై గోడల వర్ణ చిత్రాలన్నీ … అవే బొమ్మలు.. ఏవో కలల్లో కూడా ఇటువంటి దృశ్యం చూడటం అసాధ్యం అనేట్లుగా చుట్టుముడుతూ.. క్షణ నిరూప మాత్రంగా నిలవడానికి లేని కదలికనే నెట్టుకొచ్చి .. ఇంకేం తెలియని నీదీక్ష కంటి మొనని కుదిపి .. లోపలి దిగ్గొట్టి.. అక్కడే ఉండిపోయిన మర్దన వంకీలతో.. చేరి సాగవు నిద్ర వార్తని కదిల్చే సమాధి ముంపులో… దేహ నిరా మొహం అరిచి.. పోలికని అద్దానికి ఇచ్చి … రెండో గోడ ముందు .. కాస్త నిద్ర పెదవిని చీల్చి .. కొట్టుకొచ్చిన సమయ ఊర్థన బరువు అడుగున చేర్చుకొన్న నిడివితో .. కదిలే హాలీ లుంగల కైపుతో.. కాగడాలు దిగబడ్డ గొంతులో కేక మింగుడుపడకే..  1

 నెమలి ముందు నడుస్తుంది.. అతను వెనక నడుస్తున్నాడు. అంతటి మహా యుద్ధ కాంక్షని దశాబ్దలుగా మోసి.. కొంచెం కొంచెంగా లాక్కొని కలిపేసుకొంటూ… అంతటినీ మసి చేసి.. వికల్ప తాండవ మత్తులో.. అధికారపు నాలికని ఊపే అంత పవర్ సెంట్రిక్ అధ్యక్షుడు.. ఒక నెమలి వెనక మరో ప్రశ లేకుండా నడుస్తున్నాడు.

ప్రజల ఎదురుదాడి జరిగితే .. పారిపోవడానికి అనుకూలంగా ఉండే .. సీక్రెట్ టన్నెల్ దారిలోంచి నెమలి వెళ్తుంటే .. అతను అనుసరిస్తున్నాడు.. ఆ నెమలి అప్పుడప్పుడు వెనక్కి తిరిగి చూస్తుంటే  అతను మరో ఆలోచన లేకుండా వెనకనే వెళుతున్నాడు.. ఆ వెనక సత్యనివేశ్ .. బేస్ క్యాంపు తో మాట్లాడుతూ… సెక్యూరిటీ టీం కి ఏదో జరిగినట్లు తెలుస్తుంది గాని.. అర్ధం కావడం లేదు.. సిటీ లో ఆ పార్ట్ అంతా మేజర్ పవర్ shutdown  .. నెట్ వర్క్స్ మొత్తం స్తంభించాయి.. ఆ ఫ్లోర్ ఆ కొవ్విత్తుల పెద్ద పెద్ద మంటల్లా కనిపిస్తున్న .. ఎటూ వెళ్ళడానికి లేని .. ఆటో లోకేకింగ్స్ .. మంటలు పెరిగి ,. బిల్డింగ్ తగలాడుతుంటే.. అంత సెక్యూరిటీ .. ఫైర్ ఫైటింగ్ ప్లానింగ్ తో కట్టిన ఆ బిల్డింగ్ … అన్నీ సేఫ్టీ ఫీచర్స్ ని కాదని.. పవర్ స్టాండ్ బై జీన్సేట్స్ ఏవీ ఆన్ కాకుండా .. ఎత్తులోకి … అన్నీ పాస్వర్డ్ చిక్కుల్ని దాటి.. అంత పెద్ద కొవ్వొత్తి చెట్ల లాంటివి… ఎంతమంది కళ్లుగప్పి పైకి చేరాయి.. ఇప్పుడు ఇంత వేగంగా మంటలు పెడుతూ… మొత్తం చుట్టబెట్టేస్తుంటే .. ఫైరింగ్ machines ఏమాత్రం కంట్రోల్ చెయ్యలేకపోతున్నాయి. వినాశనానికి రెండో సాధ్య గొంతు మండుతూ… శరణు కోరిన విపరీత పొగరుని ఊపి.. కదిలే కాళ్ళ మధ్య ఊపిరిని ఎగదోసి.. ఇంకేం లేని మాటలని తిప్పి కొట్టి .. చప్పుడు లేని క్షమా నిర్యాణ మంతనాలతో .. పైకి చేరుకొని.. జోడించిన రెప్పలా కల్లోమని నెడుతూ .. మత్తుని కురిపించిన కాస్త ఖాళీని తాగేసి.. కొంచెం చోటు లేని మెట్లని సవరించి.. అక్కడే ఉండిపోయిన స్టేజీపై.. కూర్చిన డైలాగుని జోడించి పైకి విసిరి.. కదిలే నిద్ర సగంలో నుదురుని అరగదీసి ..  అందరూ బయటకు వచ్చేసిన.. ఫైర్ ఇంజిన్స్ తమ పని మొదలు పెట్టినా .. మంటలు ఆగడం లేదు.. అధ్యక్షుడు కనిపించడం లేదు.2 కానీ అప్పటికి వాళ్లింకా దానిని నమ్మడానికి సిద్ధంగా లేరు.. అన్నీ చోట్ల వెదుకుతూనే ఉన్నారు.. మంటలు బాగా పెరగడంతో .. అతను బతకడం అసాధ్యమనే వాళ్ళ నమ్మకం.. Opposite పార్టీ అప్పుడే .. రాజ్య పాలనకై .. సిద్ధపడుతుంది.

ప్రజల్లో మాత్రం ఏదో ఆశ.. ఇప్పటికైనా ఏదో మారబోతుందని.. అతని భార్యకి ఈ న్యూస్ చేరగానే.. మరో దేశంతో తాను టై అప్ చేసుకొని.. కొనుక్కొని పెట్టుకొన్న దీవికి .. తన పిల్లలతో స్పెషల్ హెలికాప్టర్ లో ప్రజలకి తెల్సే లోపే తప్పించుకొని వెళ్లిపోయింది.

ఇదంతా ఒకోసారి ఇలా చెప్పాపెట్టకుండానే మునిగిపోతుందని .. దేహ రక్షా చుట్టూ కట్టుకొన్న గోడలన్నీ ..బీటలు తీసి .. కౌగిలి ఎండిపోయి .. ఏదో ఒక క్షణం మరణం బట్టలు విప్పుకొని .. దర్శనం ఇస్తుందని తెలియక కాదు.. కానీ అప్పటికే లోయలో ఇరుక్కుపోయాక .. అది ఎక్కి బయటపడటమూ చావుతో సమానమే.. మరేం తెలియని .. ఒక నిషేధ పరిక్రియ మొదళ్ళయ్యాకా .. తలవంచడం తప్ప మరో గతిలేని .. పరీక్ష …

……………………………

సదా కాపలాల ఎదురుదాడిలో .. ప్రతీ చావు రాసిపోయేట్టుకొన్న వేటగాడి ముళ్ళు చివర కన్ను పగిలిన కసితో.. పట్టు తప్పి తిరుగుతూ.. ఎలానైనా కదలికనే ఆపి.. ఆ పైకి చేరి దూకుతూ.. నిశ్చలంగా మరకలని తుడిచి .. తప్పించుకొని.. ముసురులో దిగబడి.. అంతా నాదేనని అహం పగిలి.. దుఃఖ సారపు గమన మూసుకు పోయిన కోప దండనల గొడవని రాల్చి..

అతని స్పెషల్ టీంకి సెక్యూరిటీ హెడ్ త్రు ఏదో లీక్స్ దొరికి.. వాళ్ళు అటు నుంచి డిగ్గింగ్ మొదలుపెట్టారు.. కానీ .. వాళ్ళ ఇన్వెస్టిగేషన్ కొంచెం దగ్గరపడుతున్నప్పుడు..

ఆ సెక్యూరిటీ హెడ్ కి తన హాకింగ్ స్కిల్స్ … దొంగతనాలు చేసే ఓ హైటెక్ ఫ్రెండ్ ఉన్నాడు.. ఆ తర్వాత బేస్ టీం నుంచి.. అతని నుంచి .. ఇంకా కొంత సమాచారం గ్రహించే పరిస్థితిలో ఉన్నప్పుడు.. అతనికి వీళ్ళు వదలరని.. తన చావుని తనే పిల్చుకొన్నట్లవుతుందని … చాలా ఆలోచించి .. దిగులుగా ఉండటం చూసి .. జోసిత్ అదే అడిగాడు..

ఏమైందని..రెండు రోజులు వెంటపడి అడిగేసరికి … వాడికి ముందు నుంచి వీడి గురించి తెలియడంతో పెద్దగా ఆశ్చర్య పోక పోయినా .. వాళ్ళ నెట్ వర్క్ క్రాక్ చెయ్యాలనే విషయం అతనికి ఛాలెంజ్ గా మారింది..

అతనికి వచ్చిన వాట్’స్ అప్ మెస్సగెస్ .. e – mails ,.. ఇంకా కొన్ని టెలిగ్రామ్ చాట్స్ … అన్నింటినీ డీకోడ్ చేసినా .. అవి కొన్ని డమ్మి ఇంటర్నెట్ సోర్సెస్ నీ.. స్మశానాలు.. బస్సు స్టాండ్లు.. ఎయిర్ పోర్ట్స్ వంటి కొన్ని పబ్లిక్ యూటిలైజ్డ్ మాస్ సెంటర్స్ ని మాత్రమే చూపించడం ఆసక్తి.. భయం .. రెండూ కలిగించాయి.. అదొక పెద్ద వ్యవస్థ అని.. తన వాడు.. పూర్తిగా .. దానిలో ఇరుక్కుపోయాడని అర్ధమైంది..

ఇదిలా ఉండగానే.. వాడు ఒక అమ్మాయితో టై అప్ అయ్యానని.. ఒక నెంబర్ ఇవ్వడం తో.. ( కలిస్తే .. ఒక రాత్రి గడిపితే … ప్రమాదం లేదు కదా అనే క్రాస్ చేస్క్ కి ఇచ్చిన నెంబర్ … ) హకెర్ కి మళ్ళీ అదే అనుభవం.. అదొక రైల్వే నెట్ వర్క్ సోర్సెస్ ని చూపిస్తుంది..

వాడినో రకాలుగా డీకోడ్ చేసి.. వాడు కలిసే రూమ్ లో ముందుగా పెట్టమని .. ఒక ఇస్ట్రుమెంట్ ఇచ్చాడు.. వాడు దానిని .. ఆ రూమ్ కిటికీ కర్టెన్ లో సెట్ చేసి .. స్టిచ్ చేసాడు.

 ఆమె వచ్చింది.. ఇద్దరూ డ్రింక్ చేశారు.. వాడేనని జాగ్రత్తలు .. తీసుకొని.. ఆమె గ్లాస్ తనకి.. తన గ్లాస్ ఆమె ఇచ్చి తాగిన.. ఆమె రాగానే ఇచ్చింగ్ ముద్దుతో.. ఆమె పెదాల్లోంచి జార్చిన రసాయనం.. (చిన్న రబ్బరు పిల్ లా ఉండి .. దానిని ముందే నోట్లో ఉంచుకొని.. ముద్దుపెడుతున్నప్పుడు

 కొరికి )తాగే డ్రింక్ తో ఇంటరాక్ట్ అయ్యి… వాడికి స్పృహ తప్పుతుంది.. ఆమె ముందే anti డోస్ వేసుకోవడం వలన స్థిరంగా ఉంది..

 వాడిని పూర్తిగా చంపే పనిలో ఉన్నప్పుడు… వాడి గొంతుని .. రెండు మణికట్టు నరాలని కోసి…..

 ఆ Hacker కి కొన్ని indications ఆమె తన ఇంస్ట్రుమ్నెట్ active చేయగానే  మొదలై.. వాడు ఆనందం లో సోర్స్ decode చేస్తున్నప్పుడే.. వాడి ఫాల్ సీలింగ్ నుంచి.. ఓ కదలిక .. వాడి ఊహకి ఏమాత్రం అందక .. ఏం జరుగుతుందో అర్ధం కాక ఆయాసపడుతూ.. హద్దు చెరిగిన చూపులోంచి.. నోరు తీర్చుకొని చూస్తూ .. కప్పి పోయిన భయాలని దేహంలోకి అనువదించి.. వాడి నారాళ్ళన్ని కంటి లోకి చేరి పొంగుతూ ఒక్కక్కొక్క నెమ్లిలి దూకుతూ .. వాడి రూమ్ అంతా నెమళులే.. వాడికి ఏం జరుగుతుందో అర్ధమయ్యేలోపే..అక్కడ నెట్ వర్క్.. ఎలక్ట్రికల్ పవర్ సిస్టం .. లాప్తొప్స్ .. మోనిటర్స్ అన్నింటి మీద ఆ నెమళులు ఎటాక్ మొదలు పెట్టాయి.

వాడి కాళ్ళని.. ముఖాన్ని.. ఒళ్ళంతా ముక్కులతో పొడుస్తూ.. పిచాలు వదులుతూ ఉన్నాయి.. వాడిని బయటకి వెళ్ళడానికి కదళ నివాడం లేదు.. రెండు నెమళులని పట్టుకొని.. గొంతు నులిమి చంపేశాడు.. అవి మరింత ఉదేరేకంతో లేచి.. వాడి మీదకి దూకి.. వాడు విదిలించుకొంటున్న వదలక వాడి గొంతుని పొడుస్తూనే .. వాడి కళ్ళని.. ఛాతీని పొడిచి.. బ్లడ్ పంప్ అయ్యి .. రూమ్ అంతా రక్తం.. ఈ లోపు షార్ట్ సర్క్యూట్ వలన మంటలు .. అవి మొదల్లవాగానే … అన్నీ ఫాల్ సీలింగ్ వేపు ఎగిరి వెళ్లి పోయినా .. రెండు నెమళులు మాత్రమే .. చనిపోయిన వాటి దగ్గరే ఆగిపోయి.. వాటితో పాటే మంటల్లో కాలిపోయాయి.

అదొక అర్పిత నివాళి.. తనకై ఉండిపోయిన ఖాళీల మధ్య కదిలే నిద్ర దర్శన కొలతలని .. తప్పిస్తూ.. ఉండిపోయిన చేతన ముఖాలన్ని దాటి.. పెద్ద గదుల తలపోటుని పట్టుకొని.. విశ్వ సమాయాతీత నొప్పిని కాల్చి.. అనునయ చెమ్మ రాలిపోయాక .. నిప్పుల స్నానమే మేలని.. దుఃఖ నిరళీథ గ్రహణ ముడిని తలకిందులు చేసి.. కదిలే పెదాల మధ్య గడ్డ కట్టిన దేహ రుచి చేదుగా తగిలాక .. పెద్దగా చోటులేని దేహ తవ్వకం ఆరబెట్టుకొని.. అక్కడే లొంగిపోని విసుగుని తాగి.. కొంచెం తటపటాయింపులేని జాగ్రత్తగా ఉన్న కథలతో..

పోలీసులకి ఏమీ దొరకలేదు.. రెండు .. మూడు నెమలిపింఛాలు తప్ప.. అంతా కాలి బూడిద ఐపోయాయి. ఆ కేసు ఇక ఎటూ ముందుకి పోక అలాగే క్లోజ్ అయ్యిపోయింది….

విశ్వాస నింద పగలబడి.. అన్ని వైపులా రాజుకున్న నిషా మంత్రం స్థావరాలు కొల్లగొట్టుకొంటూ.. శరణు తెలియని మృత్యు మాయ మోసుకొన్న పగటి రంగు చిక్కబడి.. గొంతుకి అడ్డుపడి.. ప్రతీది.. ఎప్పుడో ఒకసారి ఇలాగే పగిలే తీరుతుందనే హెచ్చరికని సరి చేసుకొని..సమర్ధించుకోలేని.. సత్య శోధన మూసుకు పోయాక .. తెలియని అనుమాన చిత్రాల కొండని నొప్పి కాళ్ళ తోనే ఎక్కి.. తాగి.. సొమ్ముసిల్లీ కిందపడి.. ఒళ్ళు హూనమై.. తెలివో .. గొంతులోకి వచ్చి .. దుఃఖంగా మారేసరికి.. అంతా చెయ్యి దాటిపోయి..

…………………………

అతని లోపలి వెలుగులుకి మేకులు కొట్టుకొని తెరవని తలుపులెన్నో.. రీసెర్చ్ ల మీద కోట్ల రూపాయలు ఇన్వెస్ట్ చేస్తూ.. సైంటిస్ట్ లకి విపరాథమైన ప్రెషర్ ఇస్తూ.. కనుక్కొనే అన్ని రకాల మరణాయుధాలని.. అన్ని వయసులు.. genders అనే తేడా లేకుండా .. యుద్ధ క్షేత్రమా .. బయట జన సమ్మర్ధ ప్రదేశాల అనే స్పృహ మర్చి  ప్రయోగిస్తూ.. మరింత చీకటిని తన లోపల పులుముకొంటూ  సరళ హీనతని మూసి పెట్టిన దేహ అర్ధ్యతని మోసుకొని.. తగలబడి పోతున్న .. నిద్ర పోరుల దుఃఖం మోసుకొన్న నటనలని కాల్చి.. ఊడ్చి పారేసిన పెదాల మధ్య కోసి తెచ్చుకొన్న దేహ రాజ్యతని లోపలి చుట్టి.. శత్రు నిర్మూలన పునాదుల నుంచి చేసుకొంటూ పోయి.. స్మశాన వైశాల్యాలని విప్పుకొంటూ.. రణగొణ హద్దులే లేని బయట నిండాలని తాగి.. ఊగిపోతూ.. మాలిన విశ్వాల తొందరని వార్చి.. బొబ్బలెక్కిన గొంతులతో అరుచుకొంటూ..

అదొక పెద్ద చీకటి గది .. చిన్న చిన్న నూనె దీపపు వెలుతురులో … రక్తం తో తడిచిన నెమళ్ళు .. అతనిని అన్ని పక్కల నుంచి కాపలా కాస్తున్నాయి.. కాసేపటికి అతనికి అర్ధమైంది.. అతను గాల్లో ఉన్నాడు.. ఒక విగ్రహం … ఏ కదిలికకి అవకాశం లో ఓ ఫ్రీజింగ్ మోడ్లో..

అతనికి చాలాసేపు అర్ధం కాలేదు.. తాను భూమి మీద లేదని.. భూమి కొంచెం ఎత్తులో .. ఫ్రీజ్ అయ్యి ఉన్నట్లు అర్ధమై.. పెద్దగా అరిచాడు..

అదొక చిత్రమైన కోర్ట్ లా ఉంది.. విచిత్రమైన రూపాలతో.. అంతా గాలిలోనే.. కిందకి చూస్తే .. పెద్ద పెద్ద లోయలు .. పొగ .. ఏదో కన్నుకి అడ్డం పడే భయం చుట్టేస్తూ… అరచేతులు.. కాళ్ళు.. కళ్ళు .. మొత్తం శరీర మంతా పొడారిపోయి మండుతూ.. దుఃఖ చలన మంథన కదలికల్ని .. లేవదీసుకొని..

సత్యనివేశ్ మాట్లాడుతున్నప్పుడు.. అతను అధికారామ్ పొందిన దశాబ్దాల నుంచి చేసిన దుర్మార్గాలు.. ఆయుద్ధపు ప్రమాదాలు.. జీవన ప్రమాణాలు దెబ్బతినడం .. విద్య .. వైద్యం .. కాలుష్యం .. పట్టించుకోక పోవడం..

 మధ్యలో ఈ ప్రశ్నలు..   3

ఈ యుద్ధ కాంక్షల నుంచి నువ్వు ఏదైనా సాధించానని నువ్వు అనుకొంటున్నావా ?

అధ్యక్షుడు : నా ప్రజలు గర్వ పడేలా .. ఒకప్పుడు మా నుంచి చీల్చు కొన్న దానిని .. మళ్ళీ లాక్కొని మాది చేసుకున్నాం.. అంతటితో ఆగక .. వాళ్ళదీ లాక్కొన్నాము..

ఈ యుద్ధానికి బయట నీ ప్రజలకి నువ్వేం చేసావ్?

అధ్యక్షుడు : శత్రు నిర్భేద్యం చేసి.. నా ప్రజలకి కానుకగా ఇస్తా…

నువ్వివడానికి అక్కడేం మిగిలింది చూసావా?

మిస్సైల దాడిలో మిగిలిన మొండిగోడలు.. సమాధులుగా మారిన పొలాలు.. రేడియేషన్స్ నిండిన నది.. కాలి బూదేహాన చెట్లు.. ఊపిరాడని కాలుష్యం..

చిన్న రొట్టె .. గుక్కెడు నీళ్లు దొరక్క చచ్చిపోతున్నారు.. అలిసి నిద్రిస్తున్న జనం .. పిల్లలు.. ఆడవాళ్లు.. వృద్ధుల గొంతుకోసి.. నీ దగ్గరకి వస్తున్నారు..కౌంటింగ్ తో నిన్ను మురిపించడానికి.. జోడించడానికి లేని చావు కేకతో .. జనం ఊపిరాడక తెగిపోయిన ఆయుస్సుతో కూర్చి పెట్టిన కోపాన్ని దట్టించి.. ఎగిరిపోతున్నారు.

నీ శత్రువు ఎలా ఉంటాడో నీకు తెలియదా? వాడిని కలులోంచి లాగడానికి .. ఇంత మంది గొంతులు కోయడం..

అక్కడ నువ్వేం నిర్మిస్తావ్?

ఆ శవాల కేకలు.. ఆకలి.. పండని ఆ మట్టి లోపలి కొత్త .. ఆరిపోయిన యువకుల కలలు .. ఏ పాపం తెలియని పిచ్చివాళ్లతో .. నువ్వు నీ సమాధిని కట్టుకోవాలంతే..

ఇదే నీకు ఏదైనా చేసిందని నమ్ముతున్నావా?

ఆడదైనా ఉంటె .. మాకు చూపిస్తే .. నీకు క్షమా బిక్ష దొరుకుతుందాఅన్నది.. మేము డిసిఇదే చేస్త్తామ్.

పోనీ .. నీ పర్సనల్   లైఫ్ ఎలా ఉంది? నీ భార్య ఎక్కడుందో ఇప్పుడు నీకు తెలుసా?

నీ చావు కాయమని.. తన బిడ్డకి ఈ పాపపు గాలి సోకకూడదని పారిపోయింది.. కానీ ఇది .. ఈ ఉసురు.. నీ బిడ్డని వదిలిపెడుతుందని నువ్వు అనుకొంటున్నావా?

శరణు కోరారని .. విడిచే కనీస దర్మం లేనప్పుడు.. నీ వాళ్ళు ఎక్కడ ఉన్నా … ఈ భాదితులు వదిలిపెడుతున్నారని .. నువ్వు నమ్ముతున్నావా ?

అతను.. ప్రశ్నలు ఎన్ని ఎక్కు పెడుతున్నా.. ఏ మాత్రం సమాధానం దొరకక .. అలా నిస్తేజంగా ఉండిపోయాడు.. ఏవో సమాధానాలు ఉన్నా.. ఇది తనకి ఏమాత్రమూ తెలియని సత్య పీఠమని.. ఇక్కడా .. తన అధికార దర్పము.. తాను ఏర్పాటు చేసుకొన్నా చట్టమూ… తీర్పులు .. నడవదానికి వీలుకాదని తెలుస్తూ ఉండటం తో … ఏమాట్లాడకుండానే ఉండిపోయాడు.

నువ్వే నియంతల చరిత్రలు చదువుకోలేదా?

అతనికి చాలామంది నియంతలు.. వాళ్ళ ఉరితాళ్లు.. కొట్టి కొట్టి చంపిన జనం .. వాళ్ళ పెద్ద పెద్ద భవంతులని ఆక్రమించి .. చేతులు..అరుపులు.. పేగులు తీసెయ్యడాలు.. ఎగరబోతున్న హెలికాప్టర్ ని పట్టుకొని .. బయటకి లాక్కొచ్చి.. ఊపిరితోనే భూమిలోకి పాతిపెట్టెయ్యడాలు.. అన్ని అతనికి తెలియనివి కావు.. కానీ నోరు తెరిచి ఏదీ చెప్పలేదు.. చెప్పడని అడిగే వాళ్ళకీ తెల్సు.

ఒక్క నియంతని .. నువ్వు చూప గలవా.. పూర్ణ ఆయుస్సు తీరి చనిపోయినట్లు.. ?

నేను ఎలక్ట్రోరల్ పద్దతిలోనే ఎప్పటికప్పుడు ఎన్నికైన నాయకుడినని చెప్పాలనుకున్నాడు.. కానీ నోరు పెగలేదు.. అతనికి తెల్సు .. అందులో నిజమెంతో..

అసాధారణత  అంటే .. సాధారణత  వదిలేసిన పిచ్చా?

నువ్వొక సమర్థుడని అనిపించుకోవడానికి.. ఎప్పుడో.. ఎవరో పూర్వీకులు చేసిన దాడికి.. ఇప్పుడు ఏ పాపం ఎరగని జనం పై ప్రకటించిన ఈ యుద్ధం .. నీకేం మేలు చేస్తుంది?

నీ ప్రజల జీవన ప్రమాణాలని ఏమాత్రం పెంచుతుంది?

అంతః సంబంధాలని తెంపి.. ఉన్న చోటనే కదిలే గాలి లుంగలతో .. మెరిసిన దుఃఖ ఖండపు నిర్యాణాయ ముఖాలని పట్టుకొని.. దులిపి .. శుభ్రం కానీ నిద్ర శోధనలు కలిపి చుట్టిన కథనాల మధ్యనే పోగొట్టుకొన్న పునాదులని రాల్చి.. మాట సవరించని గతి చక్రపు .. విషాద మర్మతని తాగి.. వదులుగా చుట్టుకొన్న లోచన నిద్రల కవ్వింపుని దోచిపెట్టి.. రుణ బరువు నడకని దాటి.. పాత రేవులో .. తన గతి శుబ్రా పాడనీ నదిని .. చూసి.. అడుగుకి చెరి గుక్క పెట్టి.. ఇంకా ఏదో చెప్పుకొనే దేహ చోటులో.. వాడు తన కత్తితో గస్తీ తిరుగుతూ… మిసైల్ ని మింగి మరి కనిపించాడు.

గర్భాలు దోష శిలలని ప్రసవించి.. హద్దులేని మృత్యు రాజీతని  నుదిటిలో చేర్చుకొని.. విడిపోయిన కౌగిలి బయట కదిలే నిద్ర విన్యాసం పట్టుకొన్న స్థిమిత కథనాల నేర్పుని అరగదీసి.. లోపలి సుఖంలో ఓలలాడే ..

అవన్నీ నీ పూర్వీకుల నుంచి వచ్చిన దైవిక స్థలాలు అనుకొంటే.. దైవాన్ని కూడా ..నువ్వే కాపాడి.. నీ ప్రజలకి ఇస్తే.. దేవుడు కూడా .. ఎవరికీ చెందిన వాళ్ళు వీరిని చూసి ప్రేమిస్తాడా?

పరిభ్రమిస్తున్న అనాహత నాద వికృతంలో పడి.. చెరి సాగవు నిద్ర కథల మధ్య .. కూర్చొని పోయిన మంథన క్రియలని కూర్చి.. తల తీసిన చీకటితో గొంతు కోసుకొని .. ఛాయా నిందలులేని కలవర క్రియ ఉన్నప్పుడే ఇగిరిపోతూ.. హద్దు చెరిపేసి .. విశ్వ క్రియ మృత్యువు తో నల్లబారి.. కదిలే ఉన్మాద ఆయుధ సంజాతని మోసుకొన్న .. కప్పుకొని ఉండిపోయిన పోలికలని కూర్చి.. ఇప్పటి కళలకి ఉరిపోసి .. ఏడుస్తూ.. గతిగా చెప్పుకోవడానికి ఏదీ లేని .. ఈ అహంకార చలనంతో .. పగిలిన దిశా రుణాల కదిలికని దాటి .. ఉండిపోయిన సగం ఖాళీల మధ్యనే చిక్కుబడిన నిద్ర చర్చిత అహాలతో పగిలే  గొంతుని  కుదిపి.. కదలిక లేని చీకటితో ఎక్కుపెట్టిన హద్దుని చెరిపేసి .. ఉనికి మొత్తమూ మూసుకు పోయిన .. భయమని చావు శాసనంలో పడి .. తొందరలేని నిరాపేక్ష చలన ముఖాల నిందని వడపోసి.. కదిలే సమయ నిర్మాణంతో .. కునుకు పెట్టిన మాటలని..

 సొరంగం లో మరింత ముందుకి వెళుతున్నప్పుడు.. అతని మొదటి భార్య ( ఆమె అర్గుఎ చేస్తుందని . ఆమె కి unknown  సోర్స్ నుంచి ఎప్పటికప్పుడు కొన్ని వీడియో క్లిప్పింగ్స్ .. యుద్ధానికి సంబంధించి వచ్చేవి.. అవన్నీ అతి భయానక దృశ్యాలు..స్వాధిష్టాన యుద్ధo తీరికలేని ఓ దోపిడిలా .. వాళ్ళు వీళ్ళు లేని ఒక అపార్ధ యాతన చలనంలో పడి కొట్టుకు పోతున్న పోలికల చిత్ర దర్శనలో .. ఒరిగిన చలన మత్తుల కలవర చిత్రతని తాకి .. అక్కడే  తీరికలేని మసక మూర్తులని జోడిస్తూ.. కదిలే నిందలా గట్టుపై .. పెనవేసుకున్న చీకటి తరిగిన ఉపాధి నివ్వెరలని కనుక్కొని .. అక్కడే ఆవరించి పెట్టుకొన్న దీప గొడుగులా మంత్రపు స్థలంలో ఊపేస్తూ.. నిశ్చలంగా .. ముద్రించి పెట్టుకొన్న కాలి గడపాలని.. ఊపేసే రంగుల కాగితపు jawram లోంచి .. మృత్యువుని వదిలే భూతం..

ఆమె అతనికి చెప్పి చెప్పి విసిగి పోయింది.. పగలూ .. రాత్రి అవే కేకలు ఆమె చెవుల్లో వినిపిస్తూ.. పెద్దగా అరిచేస్తుంది.. బట్టలు చింపుకొనేది.. పిల్లలని కొట్టేది.. తనని తాను కత్తితో గాట్లు పెట్టుకునేది.. రహశ్యంగా ఆమె psychotics తో ట్రీట్మెంట్ ఇప్పించిన ..పెద్దగా సరవ్వక .. sedation లో ఉంచేవారు.. అప్పటికీ సరి కాకపోవడం.. అది దేశమంతా స్ప్రెడ్ అవుతుందనుకొన్నప్పుడు.. ఆమె పేరెంట్స్ కి ఇంటికి స్పెషల్ హెలీకాఫ్టర్లో పంపిస్తూ.. దారిలో దానిని క్రాష్ అయ్యేలా చేసి ..ఆమె పిల్లలతో సహా చంపించేసాడు..

 రెండో భార్యా అతనిని అంతగా పట్టించుకోదు) కనిపిస్తుంది.. తనేం పోగొట్టుకొన్నాడో.. జనాలకి ఏం దూరం చేసాడో అర్ధమౌతుంది… ఒక మోడల్ ఆమె .. డబ్బు.. అధికారం ఆశ చూపించి.. లావిష్ లైఫ్  పిల్లలకి తర్వాత తరపు అధికారం ఆశ చూపించి పెళ్లి చేసుకొన్నాడు. ఆమె అన్ని తెలిసే చేసుకొంది కాబట్టి చేసుకొన్నా .. తర్వాత తర్వాత .. అది ఆమె భరించలేనంత స్థాయికి వెళ్ళాక .. సాధ్యమైనంత దూరంగా ఉండేది.. మోడలింగ్ కంటికెట్స్ ని టచ్ చేసి.. అ ఫైడల్డ్ లోకి వెళ్లి .. డివోర్స్ ఇద్దామని ఒక టైములో అనుకొన్న.. ఆమె ని కాంట్రక్టు చేసిన వాళ్లంతా రోజుల గ్యాప్ లోనే .. హత్య చేయబడేవారు. మొత్తం అర్ధమై..అవన్నీ దూరం పెట్టుకొంటూ వచ్చింది.. మాంసాలని చప్పరించే గొంతు చలనపు ద్వేష రక్తం .. కౌగిలి చెమర్చిన నిద్ర దోషాల కంటి స్థలం .. ఉక్కిపోయిన నిద్ర సహకార క్రతువుని.. యుద్ధ శిధిలాల మధ్య తిరిగే కేకలని.. కథ ఊడిపోయిన పొగల కల్లోల ముట్టడి కథనాల కొలిమిని ఊది.. పెరిగిన మంటల మధ్య కాలుతూ.. చుట్టూ అన్నీ ఉన్న .. ఏదీ తనది కాదనే నమ్మకం ఊగుతూ.. ఇంకిపోయిన శరణు కథనాల గుప్పెడు నీళ్ల మోతాదులని దాటి.. పైకి ఎగిసిన నెత్తురు రాధని మోగిస్తూ.. నిశ్చల దాడికి .. రెండో చూపు నిచ్చిన కథ ఆగిపోయి .. కురిసిన శాపాలు.                              

 యవ్వనంలో స్టూడెంట్ లీడర్ గా ఉన్నప్పుడు .. ఎలాంటి ఆలోచనలు ఉండేవి.. ఇప్పుడెలా మారిపోయాడో తలచుకొని కుమిలిపోతాడు.

నాయకత్వ లక్షణాల కోసం.. తన వెనుక జనం నడిచి రావడడానికే.. అసలేం కావాలి.. తన దేశం world లెవెల్ లో గుర్తింపు కోసం.. ఆయుధాల .. యుద్ధాల ఖర్చులని .. ఒడంబడిక తో తగ్గించి.. దాని దేశపు development లో ఎలా ఉపయోగిస్తే .. పావర్టీ .. నిరుద్యోగం .. చీకటి వ్యాపారాల తగ్గి.. ఒక క్రమాన్ని అందుకొంటుందో  … అవే రాసే వాడు.. ఆ స్టాటిటిక్స్ స్టడీ చేసేవాడు. అతనిని అనేక యూనివెర్సిటీ డిబేట్స్ లోకి .. సెమినార్ లోకి పిలుస్తూ.. పొలిటికల్ inclinations లోకి వెళ్ళాకా .. మాటలకి .. చేతులకి మధ్య అఘాదం తెల్సుకొని.. మరో వేపు దారి తప్పి.. తెలుసుకొనే సరికి.. తిరిగి రాలేనంత దూరం వెళ్ళిపోయాడు.  1  

అసలు ప్రజలు ఏం కోరుకొంటున్నారు?

నిస్త్రాణ దేహ భోగం .. నేను అలానే బయలు దేరాను.. నాకు తెల్సు.. కాని.. ఈ చైర్ వేరు.. అది నువ్వు ఊహించలేవు.. సత్యం ఇక్కడ బల్లపరుపుగా ఉండదు. కాని కార్పొరేట్ వరల్డ్ ని.. ఎక్సపోర్ట్స్ ని ఇగ్నోర్ చేస్తే .. నన్ను physical గా కూడా మిగిల్చారు.. అనేక మంది ప్రయోజనాలపై ఇది ఆధారపడి ఉంటుంది.

సమయం ఒక సత్య నిర్యాణంలో పోతూ పెడుతూ .. కదిలే కాంతిని అరగదీసి.. చిత్ర శూన్యంలో ఊరేగి తప్పిపోతోంది. ఇంకొన్ని వివారాలు కావాలి..

యుద్ధ నిర్మాణాలు కావాలి.. దెబ్బ కొట్టడం తెలియాలి.. అతను మించిన పవర్ఫుల్ ఆయుధాలు డిజైన్ చెయ్యాలి.. దైవిక ప్రచారాలని పెంచి.. జనాలని ఓ మత్తులో ఒళల్లాడించి.. దాని బదులుగా అది మనది.. మనం లాక్కొంటే.. స్వర్గ ప్రాప్తాని నమ్మించాలి.. ఎలానైనా గెలవాలి..ఒక్కసారి ఆ దైవిక భూమి తిరిగి ముందైతే .. ఇంకెవరూ … మన ప్రయాణాన్ని .. అభివృద్ధిని అందుకోలేరు.. మం ఆసంతోషమంతా అందులోనే ఉందనే .. ఉన్మాదం ప్రచారం చేసి.. జనాలని తీవ్రంగా ఆకట్టుకొనే వాడు.

 అద్దంలో నేను ఇప్పటికీ ఆ ప్రజనే .. కాని పూర్తిగా చేరుకొనే వరకు మాత్రం కాదు. తెలియచెప్పుకోవడానికి వెళ్ళినప్పుడు .. ఇంకొంచెం వెచ్చజేసుకొన్న బెంగ ఏడుస్తుంది.

…………………

చీల్చిపెట్టుకొన్న బ్రహ్మాండ చలన నొప్పిని సరి చేసే మస్తిష్క కాపడాలు.. లోపలి జరిపించి పెట్టుకొన్న సమావేశాల నుంచే .. యుద్ధ భూమి వేడెక్కుతూ .. చలన .. నిశ్చలంగా మోసిన రాజీల  చీకటి గుయ్యారంలో పడి.. తలకిందులు అవుతున్న నిద్ర చలనం .. ఊపిరిలో తంపటేసిన సిద్ధ ఒడంబడికలు.. ఒకరి ఒకరు నమిలేయాలని.. ఒప్పుకొని వెనక్కి జరిగి.. ఏడుస్తూ కదిలి .. కల సానువులపై చెమట పట్టిన కాళ్ళని జారకుండా పట్టుకొని.. మాట తూలాక .. పట్టు తప్పిన భయంతో కళ్ళని మూసి .. రెండో భుజం పెట్టిన కొల్చుకొంటూ.. ఆ లెక్కలనే తిరగరాసి మెలికపెడుతూ  …

అగ్రరాజ్య దేశాధి నేతతో అతని సీక్రెట్ సమావేశం..

ఇజ్రాయిల్ అధ్యక్షుడికి ఏది ఏమంత ఇష్టమైన విషయం కాకపోయినా .. ఒకరకమైన compulsion  గా ఉంది. యుద్ధం ఏళ్లగా నడుస్తున్నoడడం  .. ఫండ్ క్రైసిస్ లో .. ఆయుధ తయారీ బడ్జెట్ ఎక్కువ పెట్టలేక నిల్వలు exhaust  అవుతూ ఉన్నాయి.. భారీ మొత్తం లో బయట నుంచి కొనకపోతే.. ఉన్నవాటితో చేసే యుద్ధం .. చాలా ఆలస్యమై.. ఆక్రమణలు ఫలవంతం కావని..

కుప్పపోసిన చావులు.. నిన్న ఉన్న అక్కడ అపార్ట్మెంట్ చుట్టూ ఈ రోజు సమాధులని సర్దుకొంటూ.. మసి పట్టిన గొంతుతో అరిచి.. తనతో ఉండి .. కుళ్ళిన తన కాలిని చూసుకోలేక .. ఈడ్చుకొంటూ.. నిలదీసేది ఇవ్వరని.. ఏది తొందరగా ముగిసిపోవాలి? ఏది ఇంకా గట్టిగా నిలదీసుకొని.. పైకి చేర్చుకొన్న విపుల చిత్రంగా నమిలేసిన మృత్యు రాకని మెలిపెట్టి .. తోడుకొంటూ .. ఆ దూరంలోకి చూసి.. సరిహద్దు మార్చి.. చుట్టేసుకోవాలి..

 అటు నుంచి ఎటువంటి క్రిటికల్ ప్రొపొసల్స్ వస్తాయో అతనికి తెలియనిది కాదు.

ఒక స్వయమ్ చాలక బెత్తంతో అజమాయిషీ చెయ్యాలని.. కేవలం అదే కాదు.. ముసుగులో .. ప్రపంచ రక్షకుడనే కీర్తి చుట్టిన  ముఖాన్ని పొందాలని.. అంటే కాదు.. దానిని రహస్య వ్యాపారం చేఇసి ఆయుధాలు అమ్ముకొని .. లాభాలు పొందాలని.. సహజ వనరులని తవ్వుకోవాలని.. రెండు పక్కల వ్యాపారం చేసి.. యుద్ధాన్ని ముగియనివ్వకుండా .. తన దేశ సంపదని పెంచుకొని.. మళ్ళీ  మళ్ళీ తనే నెగ్గుతూ ఉండాలని..

ఇన్ని తెలిసినా…. ఎన్నోసార్లు అప్పటికే ఇలాంటివి చూసినా…

 ఐనా అతను ఈ రిస్క్ తీసుకోక తప్పదని .. ఈ సమావేశానికి ఒప్పుకున్నాడు. అగ్ర రాజ్యాధి నేత .. ఈ దేశపు విసిట్ కి రావాలనుకొన్నాడు.. కానీ తన పర్సనల్ సెక్యూరిటీ … ఇంకా క్లియరెన్స్ ఇవ్వలేదు..ప్రాణాపాయాలు ఉన్నాయని నొక్కి చెప్పేసరికి .. వర్చ్యువల్ మీటింగ్ కి  ఒప్పుకున్నాడు.

మృత్యు చిందుల కైపులో ఊగే చలన గతి నిర్ణయం .. గజ్జెల కాళ్లతో.. ఆయుధ నిద్రనే పేటిక కదిలిస్తూ.. శత్రు జాగరణ మండపాలు అడుగడునా వెలిశాక .. పుండుపడ్డ కాళ్ళని లాక్కొని నడిచిన .. ఎక్కడో ఏ లియో సడన్ ఆ పుట్టి మింగేస్తే..మరో మహా సంఘటనగా మాత్రమే తాను మారి.. చరిత్రలో కనిపించకుండా పోతానని.. వాంఛలు.. మాంసాలు.. పై .. కింద అకళ్ళకి.. ఇంకెన్నో గుట్టలు గుట్టలు కూడగట్టుకొని.. అక్కడకి చేరి.. విశ్వ సాగారపు మండలంలో ఊగుతూ..

ఆయుధ ఒప్పందం

అగ్రరాజ్యాధినేత .. కాసేపు .. ఆ మాట .. ఈ మాట చెప్పి.. శాంతి వచనాలు వల్లే వేసి.. ఆ తర్వాత అసలు మేటర్లోకి రాబోతుంటే.. ఇజ్రాయిల్ అధ్యక్షుడు .. అంతే బలమైన గొంతుతో

 ఒప్పందంలో మాకు ప్రధానమైన అవసరం కేవలం క్వాంటిటీ మాత్రమే.. టెక్నాలజీ అడ్వాన్సుమెంట్లో .. వరల్డ్ no .1 ఉన్నామని మాకు తెల్సు………..

 మా కంటే పవర్ఫుల్ weapons  మీ దగ్గర లేవని నాకు తెల్సు.. అది సాధించడానికి మీకు ఇంకో పదేళ్లు పడుతుంది.. అప్పటికి మేము మీరు అందుకోలేనంత  పైకి చేరుకొంటాం…

అతను కొంత అసహనంతో కదిలాడు..అతని ఇగో అతని కంట్రోల్ దాటి పైకి లేచింది.. ముఖం ఎర్రగా మారి.. దవడ కండరం బిగిసింది..

నిర్ధామ్తత … తరిగి పోయిన ఖాళీల ఎత్తుగడ.. నిండి పోయిన చీకటి ఝాములో .. హోరిత్తి కదిలే కెరటాల జడని పట్టుకొని.. జూలుతో  ఆడుకొంటూ.. నిప్పుల అంపశయ్యపై కూలుతున్న పొగ తాండవాలు.. పై చెయ్యికి ఎగిరిపడి దేహ ముద్రలు పట్టుకొన్న కన్ను.. విలాస తమకపు నిస్సారలోంచి.. ఆదమరచి చిత్ర వాగుల లోతుని మరిచి.. చెలగాటపు మంతనాల పొడుగు ముడుల బిగువు.. బరువెక్కిన చేతులతో శరీర ఋణం మరిగించిన నీటిని తాగి … లావెయ్యిన పొగరుతో.. కన్నుని తెరిచి.. తీక్షణ శబ్దంతో గాండ్రించి..

మీరు మాకు … మా సైంటిస్టులకు ఎంత ద్రోహం చేశారో నాకు తెల్సు.. వాళ్ళని మర్డర్ చేసి .. ఆ న్యూస్ కూడా బయటకు రానివ్వలేదు.

ఇంకేదో అతను కసిగా ఓ బూతు మాటని వదలాలనుకొని.. అలవాటుగా లేని నిగ్రహాన్ని .. తన దేశ స్థితి కళ్ళ ముందు తిరుగుతుంటే ఓపికపట్టి .. కొంచెం నిస్సత్తుని చుట్టుకొని చల్లారి.. కళ్ళని అలానే ఎర్రగా ఉంచి.. శరీరాన్ని .. ఓ గాజుసీసాలోకి ఇరికించినట్లు..

ఇజ్రాయిల్ అధ్యక్షుడి చెవిలో .. అతని assistants ఏదో చెప్పారు.

 కొంచెం విడమర్చి చెప్పడానికి .. ఎవరి జాగ్రత్తలు వాళ్ళవి.. ఎవరి అవసరాలు వాళ్ళవి.. అదే కుట్ర  ఆధిపత్య చలనానికి .. అడ్డుపడయ్హఉంటే.. ఆ సైంటిస్టులతో రహస్యం ఛేదించడానికి .. వాళ్ళ ఫామిలీస్ ని మిలటరే కిడ్నప్ చేసి.. ఎవరూ ఛేదించలేని ఓ రహస్యం ప్రదేశంలో ఉంది.. ఎన్నిసార్లో ఆఫిసిఅల్ ప్రయత్ నుంచి విఫలమై.. కానీ ఆ ఆయుధాల పట్ల ఇష్టం చంపుకోలేక .. మళ్ళీ ప్రయత్నం చేసి.. చేయువారకి వాళ్ళ ఫామిలీ చావు దగ్గర కూర్చోబెట్టి.. ఎన్నో ఏళ్లగా రెక్కీ నిర్వహిస్తున్న అగ్రరాజ్య ఏజెంట్స్ … దొంగ దారులు.. లంచాలు.. డూప్లికేట్ డాకుమెంట్స్ తో .. వాళ్లమని లోపలి పంపించారు.. నిజానికి ఒకటి లేదా రెండు రోజుల స్టే ప్లాన్ అది.. ఆయుధాల డిజైన్ మాస్టర్ కాపీ ని తీసుకొని బయటపడటం.. కానీ వాటిని సేకరించాడానికి వారం రోజులు పట్టింది.. కానీ చివరినిమిషంలో వాళ్లెవరో .. అక్కడి హెడ్ కి తెలిసిపోయి .. అధ్యక్షుడికి ఇన్ఫోర్మ్ చేస్తే .. ఒక్క క్షణమ్ కూడా ఆలోచించకుండా .. చంపేయమన్నాడు.

పరాయి అధిపత్యాల్లో పొగరు బలిసిన నిరాకార దమ్కీలు.. పల్చని కంటి చూపుతో .. రహషయాలని నింపుకున్న ..శ్వాస అడుగున శత్రు స్థావర నిఘా చనిపోక ముందే లేచి .. ఆ వెలుగు నడకలో కలిసిపోయాక కదిలే చూపు బరువులో ఎగరలేని నెలల బరువు.. కంగారు.

అవును.. unofficial  గా వస్తే అదే గతి.. ఒక చిన్న ప్రీ-ఇంటిమటిన్ కూడా లేకపోతే .. మేము ఎలా వాళ్ళ మాటలు నమ్మాలి.. మా శత్రువని భయం.. మా కంట్రీ పాలసీ.. చంపేస్సామ్.. మీ దేశంలో ఐతే  ఇలా జరగదని మీరు చెప్పగలరా? అన్నాడు..

తనదొక సుప్రీమ్ దేశమై కూడా …  ఒక చిన్న దేశం .. యుద్ధంతో సతమత మవుతూ.. ఉన్న దేశం .. దాని నేత .. లాజిక్ చెప్పి నిలదీస్తూ… సమర్ధించుకొంటున్నాడు.. అతని ఇంటెల్లజెన్సు టీం .. తన దేశ సెట్స్ ఇచ్చే ఉంటుందని అతనికి తెల్సు.

అమర్ధత … నిస్సంఖల భయారావంతో కదిలే శ్వాస సంచీని దులిపి .. ఊపి పెట్టుకొన్న నిర్యాణ తల ఒంపులని .. బిగదీసి.. కదిలే శ్వాస ఋణం లో పేరుకున్న అనుమాన కథనాల్ని జోడించి.. ఇలా కాక .. అలా అయ్యే ముందు.. కొంచెం తీరిక లేని .. గతి మంత్రత పట్టుకొని..

అతను కొంత సర్దుకొన్నాడు.. అతని దేశంలో .. ఇప్పటికే తన అనేక instantaneous నిర్ణయాల వలన .. దేశం తీవ్రమైన inflation  లో ఉంది.. ఏదోకటి చేసి .. ఈ బిజినెస్ చేయకపోతే .. ఇప్పటికే మొదలైన ప్రజల నిరసన ఇంకా పెరిగీ ప్రమాదం ఉంది..

ఐనా తెచ్చిపెట్టుకున్న గంభీరంతో…..

అతనలాగే ఉంటాడు.. ఎదుటివాడికి తెలిసిపోతున్న ఏమాత్రం తొణకకుండా .. నిస్సుగ్గుగా .. ముఖం పై ముసుగేసుకుని .. ఏం జరగనట్లే మాట్లాడగలడు. అతను ఇప్పటికే .. self  respect .. కామన్ truth ని accept చెయ్యడం.. స్వార్ధాన్ని కూడా రంగు పూసి .. మాయ చేసి చూపించాలనుకోవడం.. దానిలో తాను మాస్టర్ కాదు.. ఎదుటివాడికి తెలిసిపోతుందనుకొన్నా లెక్క చెయ్యడు. ఎన్నో అభ్యంతర మర్యాదలని  వదిలేసిన వాడు. 

మేము ఆయుధాలు సప్లై చెయ్యాలంటే .. మేం ఫిక్స్ చేసిన రేట్ కి మీరు క్రోడోయిల్ ఇవ్వాలి. అది మేము ఫిక్స్ చేసిన క్వాంటిటీ ఏమాత్రం తగ్గడానికి వీలులేదు. కొంతమంది .. super qualified సైంటిస్ట్స్ ని మాకు ఎంప్లాయిస్ గా ఇవ్వాలి. అదికూడా minimum  one  or  two  years ..

ఇజ్రాయిల్ అధ్యక్షుడి కి .. ఇవేవీ అంతగా నచ్చలేదు.. కానీ అతనికి కావాల్సిన .. ఆయుధాల క్వాంటిటీ ని ఇక్కడ నుంచి తప్ప .. మరెక్కడ నుంచి సంపాదించడం వేగంగా జరగదు.. అతనికి సరే అనడమే గతి..

సరళ మంత్రంతో ఊగే తల .. కన్ను కలిపిన మత్తుతో తీరిక లేని నిద్రని తొరుపుకొని.. నిశ్వాస రాజీయంలో ఉడికి.. కొంచెం గొట్రు పెడుతున్న గొంతుని సరిచేసుకోకుండానే.. లోపలి నొప్పికి శ్వాసని గుంజి .. రంగు వదిలిన నవ్వుని వేలాడదీసి…..

అప్పటి వరకు సమావేశం  ఒక రకంగా వెళ్లినా .. తర్వాత అది పూర్తిగా పక్క దారి పట్టి.. అతని సహనానికి పరీక్ష పెట్టేలా ..  అగ్రరాజ్య నేత propose చేసిన  points  సుమారుగా 30  పాయింట్స్ ఉన్నాయి.. 20 పాయింట్స్ బిజినెస్ కి సంబంధించి .. మిగతా 10  శాంతి ఒప్పందం గురించి….

నమ్మశక్యం కాని విసుగు.. పులుసు కారిన చెమటని సాగదీసి .. ఆరబోసిన కన్నుతో.. పంటి చివర కాటుక రాళ్ళని అరగదీసి.. విప్పలించిన దేహ చెమ్మని మింగి.. కోపం మండిన నిశ్వాసల  గనిలో పేలుడు పదార్ధం ఉంచి.. తమాషా చూస్తున్నట్లు.. కదిలే నిద్ర సాయువుల కథనాన్ని కప్పే దుఃఖ పొదుగుని నిమురుతూ.. హద్దు చెరిపేసి నడకని జోడించి..

కొన్ని టర్మ్& conditions  .. మేము పెట్టిన వాటితో మీరు .. పాలస్తీనా ఒప్పుకొని .. యుద్ధాన్ని ఆపేస్తున్నామని ప్రకటించాలి..

అదో రిక్వెస్ట్ .. పరస్పర ఒప్పందంలా కాక .. బాండ రాయి పై చెక్కిన ఓ పెద్ద తిరుగు లేని శాసనం లా.. ఇద్దరికి ఒళ్ళంతా నూనె పోసి.. కాగడాలతో చుట్టూ తిరుగుతూ బయపెడుతున్నట్లు…..

 దానికన్నా ముందు.. ఇద్దరూ మాదేశం లో సమావేశానికి వచ్చి.. నేను మీ ఇద్దరితో డిస్కస్ చేస్తున్నప్పుడు.. ఆ క్రెడిట్ అంతా నాకిచ్చి యుద్ధ విరమణ చేయాలి … అన్నాడు.

అతనికి అలవాటైన నిస్సుగ్గుగా బయటపడటం.. పని లేని యాతనని కప్పి.. చెలగాటపు నవ్వుని బయటపెడుతూ.. అద్దం లో రాక్షసిని .. తాను చెబితే వస్తుందన్నట్లు  దగ్గరకొచ్చి చెవిలో చెప్పి బయపడి లొంగి పోవాలన్నట్లు.. మరోలా ఉండడానికి లేని సన్నని నీటిపొగని పూడ్చి.. అటు దారి తప్పి కదులుతూ..

 చేసే బ్రోకర్ పనికి .. వరల్డ్ లో  తన పేరుకి వేల్యూ ఆడ్ చేసుకొనే ప్రయత్నం మొదలుపెట్టి.. అది ఒక తగ్గని దర్పంతో….

ఇది అతను ఊహించలేదు.. కోపం తో పైకి లేచి.. మేం ఆయుధాలు ఎలా ఏర్పాటు చేసుకోవాలో తెలుసని.. ఒక్కసారిగా … ఎగ్జిట్ బటన్ నొక్కేసాడు.

ప్రపంచం నిండా గుట్టలు పడ్డ ఎగ్జిట్ బటన్స్ …పేరుకు పోయిన శత్రు నిందలా స్థలాలు.. పొడుగ్గా ఉండిపోయిన కాళ్ళ చప్పుడులోంచి నిప్పులు కురుస్తూ.. చీకట్లో పీక్కుతినే గుంట నక్కలు .. రక్తం తాగే తోడేళ్ళు.. పిల్లి చర్మం కప్పుకున్న పులులు.. తనది తాను మాత్రమే చూసుకొనే ఇరుకు చప్పుడు మందనల బయట .. పొక్కిపోతున్న కేకలు.. అలాస తెలియని పాత కేంద్రాల్లో ఇంకా చల్లారని చిచ్చులు.. దొల్లించి పెట్టుకొన్న ఆపాయ బండ్ల కింద వందల శవాలు కుళ్ళిన వాసన.. ఆ పై దుప్పటి కప్పి .. అంత క్షేమమనే ప్రకటన ఇచ్చి .. వంకర నవ్వుతో పేజీలని చింపి .. తప్పించుకొన్న ఒప్పందాల మాయని చుట్టుకొని తిరుగుతూ…  

…………………………….

సంవ్యాప్త దేహ శిఖరాల కొండ .. ఇంకా ముందే కళ్ళలో తిరుగుతుంది.. శరీర చలనానికి ఒప్పుకొని భయాన్ని దాటి .. ఇంటి రంగులని వదిలే శ్వాసతో .. నింపుకు పోయిన సమయం ఆరబెట్టిన .. దేహ బిక్షగా .. యుద్ధం .. మీదకి వచ్చి పడుతుంది. కదిలే చీకటి జూలుని పట్టుకొని.. రక్త గ్రహణం ఉగ్గబెట్టి ఏడ్చినప్పుడు.. చంద్ర రధం కప్పడి పోయిన అంచుల్లో .. ఇంకా ఏదీ తెలిసి రాలేదని .. నెట్టుకు పోయిన నటనల స్టేజీని అతికించిన భాషణ నమ్మబలికినా .. ఎప్పుడైనా .. ఎవరైనా మృత్యువుని మీదకి విసిరి తప్పుకొంటారు.

విపత్తుకి ఋణం తీర్చిన కౌగిలిని కదిపి .. మరలా చేరదీసుకొన్న విసుగుని పీల్చి.. చెదిరిన శూన్య వికర్ష తాకిడి నిద్ర పోయాక వాళ్ళు మోసగిస్తారు..

 లేచేసరికి ఏదీ మిగలదు. మాట లేని చీకటి సంధి చేసుకొని .. రెండు జాడలు వేసుకున్న కాపలాలతో  రోడ్లు బావురుమని.. దుఃఖంలో యజ్న గుండం కాటేసిన కలకి .. మరో వివరం తెలియని రంగునిచ్చి… నేనే కదా? అంటారు.

ప్రాప్తం కాని మహా నిరాశ ఎగురుతూ.. పుట్టు శరీరపు కదలికనే మోసగిస్తూ.. రుణపడ్డానేనే దేహ కబురుని తట్టి లేపుతూ.. కంటి రుణ వీధిని కడిగిన హద్దులో ఊరేగే ఝాము పొడవుతో ఇంకిపోయిన గదిని జోడించి.. అతనిని శత్రువు చూసి .. అతని ఆధారం నుంచి తోసేస్తారు.

తప్పిపోయి ఏడ్చినా  … ఆ వీలు తెలియని కథని తాగి కొత్త నిద్ర రాపిడిని కాల్చుతూ.. మరిన్ని గోడల మధ్య ఎర్ర మంచు చీల్చిన కథలు చెప్పకొని .. ఊపిరి మిగలక .. ఎవరో ఆయుధ తయారీ శాలకి రమ్మంటే సరేనని .. అతనిలానే .. తన తలని భార్యకిచ్చి బయలు దేరతాడు.

ఆ తల ఒక నిశ్వాసని ఎగదోసుకొని.. మాట లేని అనుక్రమంలో కూర్చొని.. ఉండిపోవడం తెలియక నూర్చిన పెదాలని నలిపి రసం తీసి.. అది యుద్ధ వీలునామాల బూజు అని.. ముఖం పైకి విసిరి కొట్టి.. కొత్త పుట్టుకని సరి చేసే సగం నగరం .. వేలాడి .. ఎప్పటికి కూల్చేస్తారని .. ధీనంగా అడుగుతుంది.

బలవంతపు ఆక్రమణ .. వెంటాడుతున్న చావు.. .. నీకేం తృప్తి ఇస్తూంది ?

ఇది వాళ్ళ వాళ్ళ అర్హత.. మానేం ఏవో చేసి.. వాళ్ళు అందుకునే సామర్ధ్యం లేకపోతే తృప్తి పర్చలేం.. పోగొట్టుకున్నది .. తిరిగి సాధించుకోవాలిగా? అక్కడే మా జన్మంతా నమ్మే స్వరం దాగి ఉంది.. దానిని ఇంకా అలాగే ఉంచలేం .. దేవుడు అదే చెబుతున్నాడు.. అది మాది.. తిరిగి తెచ్చుకోవాలని..

నన్ను నియంత్రయించుకోవాలనుకోవడం వృధా ప్రయాస. నా బలాన్ని.. దౌరాజన్యం సహించ లేని తనాన్ని.. ఈ కంట్రీ అడ్వాన్స్డ్ యుద్ధ నైపుణ్యం వరల్డ్ రుచి చూడాలిగా.. ఆ ఆయుధాల సామర్ధ్యం తెలిసి.. మిగతా వరల్డ్ అర్రులు చాస్తూ.. మా దగ్గర ఇవే కొనుక్కోవాలి.. ఏ వార్ ఐనా మా సహకారం లేకుండా జారగానే కూడదు .. మా ఆయుధ వ్యాపారంతో ప్రపంచ గుర్తింపు పొందాలి.. ఇది దురాశ కాదు.. మేం అర్హులం..

ఈ గ్లోబ్ పై నాదెప్పుడూ పై చెయ్యిగా ఉండాలనుకోవడం,, అవసరం కదా?

గ్రౌండ్ రిపోర్ట్ ఎప్పుడైనా తీసుకొన్నావా?

ఎందుకు తీసుకోము .. తీసుకొంటాం. కాని మెజార్టీ పెఒప్లె ఒపీనియన్ కోసం కొందరి నష్టాన్ని ఇగ్నోర్ చెయ్యాల్సిందే.. ఇది సృష్టి ధర్మం కూడా .. ఎవరూ మిగలరని నాకు తెల్సు .. అంతా వాళ్ళ ఉనికితో సహా .. నగరాలు నశించిపోయాక .. మేము తిరిగి కొత్తది నిర్మించుకొంటాం.

యుద్ధం .. ఏం చెప్పాలనుకొంటుంది?

ఇదీ అని దీనిని చెప్పదు.. ఇక ఏదైనా అనుకొంటే అదిక తనదే..దీని నుంచి వచ్చ్చే మజా అది అనుభవించిన వారికి మాత్రమే తెలుస్తుంది. అది చాలా ఎత్తులో ఉంటుంది .. అందుకొని తెల్సుకోవాలి.. అదొక ప్రయాస తర్వాత ఆనందం.. దీనిని ప్రజల భాగం లోంచి తీసేయలేం .. వాళ్ళు ఒకప్పుడు పోగొట్టున్న దానిని ఇదే బాలన్స్ చేస్తుంది.

అదే స్వాoతనా ధ్వని ..ఆకట్టుకొనేలా …

అన్వయం కాని .. అన్వయం ఒకటి ఉంటుంది.. మనిషి దానిని వెదుకుతూ ఉంటాడని .. నీకు తెలుసా?

తెల్సు అదే ఇది కాదని తెల్సు.. కాని అదే ఇదని నమ్మిoచడమే రాజకీయం.. నువ్వు ఆ ఖాళీని తీసుకొని చెప్పాలని చూసిన .. దానిని ఎవరూ అంగీకరించరు.  పరాయత్తం కాని ధీరతని నమిలేస్తూ .. కంట్లో రాల్చుకొన్న దుఃఖం జోడించుకుని .. కొత్త స్పర్ధని దాచుకొంటారు.

భయం దగ్గరైనపుడు.. నీకు ఏం గుర్తుకు వచ్చింది?

చావు.. కాని ఆ చావు నిండా గందరగోళమే ఎక్కువ  ఉంది. నేను అదెప్పుడో నన్ను అందిరిలాంటి చావునివ్వదని తెల్సిన.. దీనిని వదిలి కింది దిగిన .. నెను కాలిపోవాల్సిందే.. మిలిటరీ .. కోర్ట్ నాకు ఉరిశిక్ష వేసినా ఆశ్చర్యం లేదు.. చరిత్ర అదే చెబుతుంది.. అందుకే మెజార్టీ ఏం చెబుతారో .. దానిని తీసుకొని.. వెళుతూ ఉండటమే..

చలన మితికి దగ్గర కాని దేహ సారం .. మృత్యువుని ఎలా నిర్వచించాలి?

ఒకే కక్ష్యలో దీర్ఘ దేహం తోసుకొన్న తపస్సు .. పైకి చేరని స్థలంలో పడి .. తలకిందులు జాగ్రత్తని తోడి.. మసక బారిన ఉమ్మడి భయంతో కదిలే నిద్ర ధనుస్సు ఎక్కుపెట్టి.. ఇంకే వరమూ లేని దేహ సారం చెలరేగి.. అక్కడే వాళ్ళు నిలబడి.. నిన్ను కలుపుకొని వినిపిస్తారు..

మృత్యువుని ఎలా నిర్వచించాలని.. అది ఎలానైనా ఉండదు. కదిలే కాంతిని వడపోయదు. స్మరణ దుఃఖ శ్రేణుల్లో పడి కల తిరుగుతూ.. కుదురులేని రుణ ముఖపు పోలికలని తోడి .. ఇంకో నిద్ర దేహం కదలని కక్ష్యల్లో పడి తలకిందులుగా తిరుగుతూ.. హద్దుని చెరిపే సమయ గతికి .. యుద్ధం ఒక అనివర్యా చలన.. అదే ముందుకీ .. వెనక్కీ .. తోడుగా ఉండేది.. చరిత్రలో నాకొక పేరును మిగిల్చేది.

నువ్వూ .. కొందరి కసికి… పగకి.. ఆవేశానికి .. కేవలం టూల్ గా మాత్రమే ఉన్నావని .. అర్ధమౌతుందా?

ఎప్పుడో.. కాని .. వాళ్ళ వెనక వెన్నుని .. ఇప్పటికే నాకి నాకి .. మూలుగు ఖాళీ చేసి.. ఏ క్షణమైనా వైరగకొట్టగలనని తెలియదు. ఒక ఆవేశ సగం .. రెండు వీధుల మాదే సయోధ్యకు దొరకని కంగారు .. అంతా అలుముకు పోయిన నిద్ర తర్పణలో పోగైన గతి రొప్పుని .. సరి చెయ్యలేని చీకటి పూర్ణాలు.

అసలు నీకేం కావాలని.. అసలు నీదిగా ఏం ఉందో .. నీ స్పృహకి వచ్చిందా?

సేవ .. మానవాళి రక్షా .. మెం మీ కోసమే అనే ముసుగులో.. కృత్రిమ మర్యాదలు.. పొగడతలు.. లక్సరీ.. డబ్బు.. సెక్స్ .. విందులు.. కుట్రలు.. యుద్ధ నైపుణ్యాలు పెంచడం .. వీటితోనే మేము .. మాకేం కావాలనేది ఎప్పుడో మర్చిపోతాం.. ప్రపంచ పాఠం లో ఉనికి కాపాడుకోవడం.. ఖరీదైన అతిధి సత్కారాలు.. బిజినెస్ డీల్స్ .. ఆయుధాల డార్క్ సీక్రెట్స్ .. స్పృహ అదెప్పుడూ చచ్చిపోయింది.

ఊపిరిని తొక్కి పెట్టి … ఆకలినీ  నింపక .. చేసే చెలగాటం వెనక బాధని మీరెంత వరకు అర్ధం చేసుకొన్నారని?

ఏవో గ్రాంట్ చేస్తూ ఉంటామ్.. కాని చివరి వరకు వెళ్లేసరికి చాలా కరిగి.. ఏ కొంచెం మిగులుతుంది.. దానికి కీచులాట .. యుద్ధం..

యుద్ధం అసలు దేనికి చేయాలి?

మొదలు పెట్టిన వాడు అపనప్పుడు.. యద్ధం దించితే చావు కాయం అనుకొన్నప్పుడు.. ఇదే ఉనికి రక్షితుందని నమ్మినపుడు.. నిజం అదేనని రిజల్ట్స్ కనిపిస్తున్నప్పుడు..

మనలని నియంత్రిoచాల్సింది ప్రజల అవసరమా? వ్యక్తిగతమైన కుట్ర .. యాతనా .. పగా ? ఇలాంటివా?

అంతర్జాతీయంగా మన ప్రతిభ కి ప్రచారం.. వ్యక్తిగతంగా ఆస్తులు.. భరోసాలీ పెంచుకొని.. విలాసంగా లైఫ్ స్టైల్స్.. అధికా జులం..

నాయకుడిగా .. ఒక దుర్మార్గంలో  వెళ్లే  తెగల అవసరాలని నియంత్రంచకుండా .. వాళ్ళ కంట్రోల్లోకి వెళ్లడం .. చరిత్ర నిన్ను క్షమిస్తుందా?

ఇన్ని విజయాల్ని ఇచ్చి.. ప్రజలు నన్ను ఇన్నేళ్లుగా సహిస్తున్నారంటే .. ఇంకేం కావాలి?

ఒక నమ్మకం .. పవిత్రత .. విశ్వాసపు మహా సాధనాల యజ్ఞం నడిచే చోటుని .. నువ్వు సరిహద్దు బంధనలో ఉంచాలనుకోవడం.. ?

నేను ఏమనుకొంటున్నానోదానితో నిమిత్తం లేదు.. అదెప్పటికీ తెల్సుకోలేను.. ఆ తెలుసుకోవడం లో నాకే విజయం దక్కదు.

నేను నాయకుడిగా తిరిగి తిరిగి.. ఎన్నికవడానికి ఏంకావాలో .. అదే నా అజెండా…

సమయమని ఆర్షణ శోష దొరకక .. కదిలే నిద్ర ధూపపు మెలికని జోడించే కదలికనే .. నింపి .. కొంచెం ఊరబెట్టిన గొంతుని .. లేవదీసి .. తనలో తనగా ఉండిపోయిన కదలికనే చేర్చి.. ఉండిపోయిన నటనల బయట .. మాక్ అప్ రూంలో .. చేతులు లేని వారు.. కాళ్ళూ .. కళ్ళూ .. గుండె .. నుదురు.. బొడ్డు .. వెన్ను లేనివారు .. హడావుడిగా అటు ఇటు తిరుగుతూనే ఉన్నారు.

విడిపోవడానికి ముందే వర్ణ రక్షని మీటుతూ.. కదలికనే జోడించి కలిపినా .. స్వస్థ రక్షలేని తాండవ శరణుని ..హఠాత్తుగా మిస్సైల్ ని చూసి .. గర్భం తెరిచి.. చీకటి సాధ్యంలో పుట్టి.. చిందర వందరైనా పడక గది తనదే అని.. మోసంగా లాక్కొని.. అక్కడే కదలిక లేని సస్త్ర చిత్రాల నెల బరువుని తప్పించే ఋణం .. గుబులు తెలిసిన మసక తెల్లని నిప్పుతో.. సమాధి పై జడ ని గుప్పు మిక్సూచీ వేరు ధారణలో .. నా దేహంఇదేనని ఆక్రమించుకొని.. అతని వాళ్ళని తను కట్టుకొని.. రాత్రి కి కోసి పారేసి.. ఇల్లు ఖాళీ చేసి వెళ్ళిపోతాడు….

…………………………….

President missing

…………………………..

వేగంగా వెళ్లే ట్రైన్ .. అంటార్కిటికా లో ఆ ట్రైన్ ఆగి .. ఇద్దరికీ మృత్యువుని పరిచయం చేయడం 2

 రెండో అధ్యక్షుడి..కిడ్నప్.. అతని లోపలి ప్రపంచం

Palastaina adhyakshudi kidnap  

తెలియని అయోమయం కాల్చుతూ.. తెగిపడిన దేహ శిక్షణ కదిలే నల్ల బండ్ల మధ్య ఊపిరిని తాగిన నల్ల జీబురు గొంతుల చావు తిరుగుతున్న .. సింహాసనాల మధ్య .. మరి దేన్నో నమ్ముకొని.. అతను నిలబడే ఉన్నాడు..

 ఒక ముఖం బయటకి.. మరొకటి.. లోపలికి పెట్టుకోకుండా .. తన సర్వైవల్ ఉండదనే తెల్సి.. ఒక్కో మెట్టూ ఎక్కుకొంటూ స్థిరపడ్డాడు..

 యుద్ధం అతని రోజువారీ దినచర్య .. చావు లెక్కలు.. డబ్బు అడఁజూస్ట్మెంట్లు.. ఆయుధ నిల్వల రివ్యూ రోజూ చేయాల్సిందే..    

అతను దేనిని ఎక్కువ సీరియస్ గా తీసుకొన్నట్లు ఉండడు. చాలా casual గానే తాను పాలస్తీనా అధ్యక్షుడిని అయ్యానని.. అదంతా ఆల్మైటీ అనుగ్రహమన్నట్లు మాట్లాడతాడు..ఇది ఆ సూపర్ ఎనర్జీ సోర్స్ నాకు నిర్దేశించిన పని.. నేను కేవలం ఓ టూల్ అంతే… అంటాడు…

అతనిని నేరుగా చూసిన .. విన్న వారెవరూ.. అతని లోపల ఏం జరుగుతుందనేది .. అంచనా వేయలేరు.. ఒక స్థిర ముద్రతో ఉండి శాంతి గురించే చెబుతాడు..

అతని మాటలు విన్న హమాస్ తెగకి కూడా .. ఒక టైములో అనుమానమొచ్చి.. మిలటరీ ఫోర్సెస్ సహాయంతో.. అతనిని ఒక సీక్రెట్ బంకర్ లో కలిసినప్పుడు..అతనిలో ఆవేశం.. దైవిక భూమి పట్ల అతని మమకారం చూసి..వాళ్ళు పూనకాలు తెచ్చుకొన్నారు.. వాళ్ళని అన్ని రకాలుగా ఇంప్రెస్స్ చేసి.. తాను ఒక బలమైన నాయుకుడనే క్రెడిట్ ని తెచ్చుకొన్నాడు..

 అంతకు ముందు .. ఒక దారీ .. తెన్నూ .. లేని వాళ్ళ గొరిల్లా తరహా అటాక్స్ కి తన మెదడు జోడించి.. దానికి పెద్ద ప్రయోజనం .. తీవ్ర భయం కలిగేట్లు చేసిన .. యుద్ధపు ఫండ్ కి చాలా కష్టమయ్యేది.. క్రోడవోయిల్ ప్లాంట్స్ విసిట్ చేసి.. కొన్ని విదేశాల టెక్నాలజీతో చేతులు కలిపి.. ప్లాంట్స్ సామర్ధ్యం పెంచాడు.. రిటైల్ మార్కెట్ ని టైట్ చేసి.. డిమాండ్ రిసె చేసి.. రేట్ పెంచి .. ప్రజల నుంచి ఎక్కువ టాక్స్ రూపంలో వచ్చేట్లు.. టూరిజం ఫండ్ అంతా దివెర్త్ చేసాడు.. ఏ విదేశీయులు రావడం తగ్గి పోయాక .. ఆ డ్రైవ్ ఫండ్ అనవసరమంటూ.. హమాస్ని రెచ్చగొట్టాడు.

వాళ్ళిక .. ఓ ప్లాన్డ్ ఎటాక్ దైవిక భూమి నుంచి చేస్తూ..చిన్న చిన్న ఆక్రమణలతో ఫండ్ పెచుకోవాలని చూసేవారు.

తనకి లొంగని .. కొంత మందిని మాత్రం.. పవర్ఫుల్ థర్డ్ పార్టీ ఆరెంజ్ చేసి.. వాళ్ళని మారె సాక్ష్యం లేకుండా చంపేంచేసేవాడు. 

ఈ రోజతను.. పబ్లిక్కి  మెసేజ్ పంపాలనుకొని.. విలేకరుల సమావేశం తన ఆఫీస్ లో ఆరెంజ్ చేసాడు..

ముప్పై ఏళ్లగా మీరే ఉన్నారు.. మరో తరం రాదా ? అంటే … ఏడుకు రాదూ.. కానీ నన్నింకా ఆ సోర్స్ కంటిన్యూ కమ్మని.. ఈ దేశాన్ని కాపాడడానికి నా అవసరం ఎంతో ఉందని చెప్పడంతో .. వయసు ఐపోతున్న నేనింకా కొనసాగుతున్నా?

ఇజ్రాయిల్ దురాక్రమణలు ఏమాత్రం ఆగడం లేదు.. ఐనా మీరు శాంతి వచనాలు పలుకుతూ ఉంటారు.. ఇదెలా వర్కౌట్ అవుతుందంటే..

ఎందుకు కాదు.. మహా యుద్ధాలన్నీ .. శాంతితోనే ఆగాయి. వాళ్ళు తెలియనితనంతో ఇదంతా చేస్తున్నారు.. ఒకసారి realize అన్ని సర్దుకొంటాయి.

ఈ దేశపు ఆయుధ సామర్ధ్యం .. అంతగా మ్యాచ్ చేయలేనప్పుడు.. మనం అన్ని కోల్పోతామన్న భయం లేదా?

ఉంది.. కానీ .. మన భూమిలో దైవిక మాయ ఉంది.. మహా వీరులు.. దేశ భక్తులూ ఉన్నారు. వాళ్ళ దేశం లో బురేమోక్రాట్లు .. మేధావులు మాత్రమే ఉన్నారు .

మన దగ్గర ఆర్ధిక శక్తి కూడా అంతంత మాత్రమే …

అవును.. అందుకే .. క్రోడోయిల్ నిల్వలు పెంచేలీ చర్యలు తీసుకొన్నాం.. టూరిజం ఫండ్ దివెర్త్ చేసాం.. ఫుడ్ కెపాసిటిఎస్ పెంచడానికి ఆర్గానిక్ ఫార్మింగ్ .. సోలార్ పవర్ .. ఒకటి .. రెండు డమ్స్ ప్రొపొసల్స్ నడుస్తున్నాయి.. ఖచ్చితనగా మనం ఓ గోల్ చేరుకొంటాం.

మీరు ఎదురు చూస్తారా? హెచ్చరిస్తారా? యుద్ధం ఆగడం గురించి..  అంటే .. అతను మొదటిదే అన్నాడు.

నిన్నటి దాడి ముగిసే   సమయానికి… గాజా స్ట్రిప్ … జెరూసెలం ఆల్మోస్ట్ 60 % శత్రు దేశ కబ్జా లోకి వెళ్లిపోయింది. ఇదే కొనసాగితే .. ఈ దేశపు అస్తిత్వం ఇక మిగలదు.

ఇంతకంటే ఎక్కువేదీ పోగొట్టుకోము.. మనమొక స్ట్రాటజిక్ ప్లాన్ తో మూవీ అవుతున్నాం.. నేనది పర్సనల్ గా డ్రైవ్ చేస్తున్నా?//

ఇంకొన్ని .. దేశ రహస్యాలు కూడా దీనిలో ఇమిడి ఉన్నాయి.. ఇప్పుడు కాదు .. టైమొచ్చినపుడు చెబుతాను.

అందరూ గుస గుసలు..

అతను.. సైలెన్స్ అని… అవి ప్రమాదకరమైన పరిస్థితులని తీసుకొస్తాయని.. అందుకే దిస్చ్లొసె చెయ్యడం లేదు… ఆ తర్వాత మీకు ఎలాగూ తెలుస్తుంది. అన్నాడు.

ఈ దేశపు ఆయుధాల టెక్నికల్ అడ్వాన్స్మెంట్ చాలా powerful .. ఆ దేశంతో పోలిస్తే .. మనవి చాలా పూర్  ఇక ఎలా మనం జయించేది.?

దానికి మనం కొన్ని remedial చర్యలు తీసుకొంటున్నాము .. అవన్నీ .  దేశంలో జరిగేవే కాబట్టి.. మీకు తరవాత తెలుస్తూ ఉంటాయి .

 ప్రజలు శరణార్థి శిబిరాల్లో నరకయాతన అనుభవిస్తున్నారు.. మీరు పబ్లిక్ appearance ఇచ్చి … ఇయర్స్  అయ్యిపోయింది.. మీరు ఒక నాయకుడిగా ప్రజలతో మమేకం అవ్వరా?

నేను ప్రజలకి కనిపించడం కన్నా ముందు.. నా వలన వాళ్లకి మంచి జరగాలి.. ఇప్పుడు నా ఫోకస్ అంతా అదే .. నాకు ఇది తప్ప .. మరో పర్సనల్ లైఫ్ కూడా మిగిలి లేదు.. ఎక్కడా నాకు వ్యక్తిగత ఆస్తులు కూడా లేవు. నా అంకిత భావాన్ని ప్రజలు గమనిస్తున్నారు

అది .. చాలా నెలలు.. కొన్ని లోకల్ మ్యాగజిన్ .. అతనిని అడిగిన ఇంటర్వూస్ కి .. ఇక పోస్టుపోన్ చెయ్యలేక  మీడియా కి ఇచ్చిన టైం … కానీ అది సరిగా జరగలేదని.. ఈ విషయాలేవీ .. అతనికి వినడం.. official గా ఒప్పుకోవడం అతనికి నచ్చని విషయం.. తన టీం కి చెప్పి.. ఎవరి పేరు బయటకి రాకూడదని..

ముఖ్యOగా శత్రు దేశాన్ని రెచ్చగొట్టే లాంగ్వేజ్ లో రాయకూడదని.. మొత్తం మనకి డ్రాఫ్ట్ చూపించి .. ఓకే అన్నాక పబ్లిష్ చేయాలని కండిషన్ పెట్టాడు.  ముఖ్యoగా తన పేరు.. కానీ ఇదేదీ direct publish కాకూడదని ఆర్డర్ వేసాడు. కొన్ని filters టీం సజెస్ట్ చేస్తుందని అతని ఉద్దేశ్యం.

ఆయన principle సెక్రెటరీ అదే వాళ్లకి ఇందిరెచ్త్ చొన్వెయ్ చేసి .. కొంత బెదిరించాడు.. వాళ్ళ ఫామిలీ డేటా అంతా ఉందని.. వాళ్ళ ఎడిషర్స్ కి ఇంటిమటిన్స్ .. ఇంటర్వ్యూ డ్రాఫ్ట్ వెళ్లిపోయిందని … అది మాత్రమే మ్యాగజిన్ రావాలని వార్నింగ్ ఇచ్చామని చెప్పాడు.. 

వాళ్ళు అక్కడికి చేరడానికి .. మూడు క్రిటికల్ సెక్యూరిటీ జోన్స్ ని దాటుకొని చేరారు.

వాళ్ళ మొబైల్స్ .. లాప్తొప్స్.. మైక్రో ఫోన్స్ .. బాడీ స్కానింగ్ ..live ట్రాన్స్మీట్టింగ్ యూనిట్స్ .. అన్ని.. తీసుకొని.. విత్అవుట్ షూస్ అండ్ ఓవర్ కోట్స్ కూడా లేకుండా .. ఆ సమావేశం జరిగింది.. ఏ మాత్రం తేడా జరిగినా .. వాళ్ళు ఇక్కడ నుంచి బయటపడటం అసాధ్యం అని వాళ్లకి తెల్సు.. ఒక వేళా కాదని ఈ న్యూస్ ప్రచురించిన .. వాళ్ళ పర్సనల్ డేటా అంతా .. అక్కడే ఉండటం తో.. అధ్యక్షుడి టీం వాళ్ళని చంపి గాని వదిలిపెట్టడు….ఒక పెద్ద ప్రయోజనానికి.. కొన్ని చిన్న ప్రాణాలని తీసేయడం.. కోర్టులని కూడా ఒక్క రాత్రి ఫోన్ తో జడ్జిమెంట్స్ తిరగ రాయడం.. కేసులు బుక్ చెయ్యడం.. థర్డ్ పార్టీ తో ఎటాక్ చేయించడం ..

ఇదంతా ఆ వచ్చిన వాళ్లకి తెలియంది కాదు.. కానీ వాళ్ళ పత్రికల మనుగడ కోసం .. వాళ్ళు ఈ రిస్క్ తీసుకొని వచ్చారు.. దేశమంతా రిస్క్లోనే మునిగి ఓలలాడుతున్నప్పుడు .. మరో గతిలేని వాళ్ళ లిప్స్ అంతకంటే వేరుగా ఉండే అవకాశమే లేదు కనక .. పైకీ .. కిందికీ అల్లాడుతూ  …

అనునయ నిద్రగదిలో విరుచుకుపడే యుద్ధం.. కదిలే దేహ రక్షణ ముంపులని జోడించి .. కన్ను పట్టిన శరీర నింపివేతల కక్ష్యని దాటి .. చలాచలన నిరాదీక్ష కమిలివేతని తోడి.. కాళ్ళని నింపి.. కలలని తెంచి పారేసి.. చావు మీద కూర్చొని.. గార పళ్లతో నవ్వి..

 అంతా  నల్లబారిన చీకటి.. ఆకలి.. నిర్దయ.. పీక్కుతినడం.. దొమ్మీలు.. కసి.. ఉత్తినే ప్రాణాలని తాగేయడం.. మత్తు చుట్టిన దేహ సెగ ని ఊరుకోలేక లోపలే కాలిపోవడం..

నిస్పృహ .. స్పృహకి కూడా అందనంత లోతులో దాడులు.. కొర్రుక్కు తినేయడాలు.. మర్నాటికి .. ఉంటామో .. లేదో తెలియక పోవడం.. దేశ మంతా యుద్ధ క్షేత్రంగా మారిన ఉలిక్కిపాటు.. దందర్నత

ఛాతీల నిండుగా ఉబికిన కొలిమి.. గంధకం మండినట్లు.. కళ్ళు.. బొగ్గు కాల్చిన పెదాలు.. పూడిక తీయని గొంతు… బొగ్గు కాల్చిన పెదాలు.. పూడిక తీయని గొంతు సలసల లాడుతున్న దేహ వరద మీద పడి ముంచేస్తూ.. కదలిక లేని శరీర బరువు ఊగుతూ.. హద్దు చెరిపిన ఒద్దికలో నిలబడి.. రెండు వదిలేసినా తెలియని భయాల హోరు.

ఊపిరికి సరిపోని గాలితో అల్లాడుతూ.. కౌగిలి శిధిలమవడం.. శరీర స్రావ లయ ఎండిపోవడం

కనబడని కన్ను.. విపత్హు రాలేచే మంచు కిందిగా తెగిన గొంతులు…జీరాడుతున్న కాళ్ళు

…………………………

అతని భార్యతో సంభాషణ … పరస్పరమూ .. చీకట్లో తిరుగుతున్నప్పుడు .. సంకేత చలనాలన్నీ గడ్డకట్టి.. ఒకరికొకరు ఏమీ కాక తప్పిపోతూ.. కదిలే నిద్ర గ్రహణాలు తీర్చిన నడకని అక్కడే ఆగిపొమ్మని.. ఎంత కలిసి నడిచినా .. మరో దూరమేదో గుచ్చుకొని.. వణికే గొంతులో తడిచిన నిద్ర గోళాల మత్తుని కుదిపి.. ఒప్పుకొని జోడింపులని హద్దులకి చేర్చి.. కథలతో తిరిగే .. ప్రాణ లయని పల్చన చేసే పగటి ఇంటిని .. అక్కడే ఊరబెట్టిన చూపుని .. ఆరబెట్టి .. కొంచెం దగ్గరకి జరిగి..  

నువ్విప్పుడు ఇలాగే అంటావ్ .. కానీ ఈ స్థితికి చేరుకోవడానికి నేను చేసిన యుద్ధం..నువ్వు .. నా లైఫ్ లోకి వచ్చింది.. నా position చూసి మాత్రమే…

ఇదీ అని చెప్పలేం అనేక కుట్రలు .. దాడులు.. అననుకూలనాలు మధ్య .. దారి తప్పడమూ .. నా జొర్నీలో భాగమే… కొంచెం ఒప్పుకోగలవ్.. కొంచెం కాదని నేను నమ్ముతాను.. అన్నాడు..

నేను శాంతిని చెబుతున్నాగా? దీనిలో హిపోక్రసీ ఉందని నాకు తెల్సు.. కానీ నాలోపల నుంచి అది నిజం .. కానీ నా శత్రవు దానిని కోరినప్పుడు.. నేను కొన్ని చీకటి శాసనాలతో బాలన్స్ చేయాల్సిన అవసరం  ఉంది.. ఐనా దేశం ఇప్పటికే ఎంతో పోగొట్టుకొంది.

 వాళ్ళు మన ఆస్తిత్వ రక్షణ … పులి సవారీ .. ఒక వేళ నేను దిగానని తెలిస్తే .. నన్నే తినేస్తారు.. నేనేం సర్వ స్వతంత్రుడిని కాదు.  అలా ఈ వ్యవస్థ నన్ను ఉండనివ్వదు…

 నీకో విషయం తెలుసా? వాడు నా classmate … ఎప్పుడూ ఏ గొడవలకి వెళ్లేవాడు కాదు.. వాళ్ళ నాన్న అమ్మని వదిలేసి రోడ్డున పడ్డప్పుడు .. 6 నెలలు మా ఇంట్లోనే ఉన్నారు.. ఆమె bakery  నడిపేది.. ఎన్నిసార్లో ఆవిడ ట్రీట్మెంట్ కి మా ఫామిలీ సాయం చేసింది.

వాడు క్రమ క్రమంగా తయారైన వాడు.. మాయలో పడడు.. తన దేశానికి ఏది కావాలో అదే చేస్తున్నాడు. వాళ్లకి నేను దొరికితే .. క్షణమ్ ఆలశ్యం చెయ్యడు .. నా అంతానికి.. ఈ నిర్ణయాల్లో ఎన్నో మెలికలు ఉంటాయి..దేశ అవసరాలు ఉంటాయి.. కదలికల్ని చివరి నిమిషంలో తెలుసుకోవడాలు ఉంటాయి.. దానిని బట్టే నేను ఆక్ట్ చెయ్యాలి.  బయట నుంచి మాట్లాడటం తేలిక .. దిగితే తెలుస్తుంది.. ఇది నిన్ను convince చేయడానికి చెప్పడం లేదు..

గ్లోబల్ రెకాగినిషన్ కోసమే ఈ శాంతి తొడుగు.. యుద్ధానికి నేను సమఉజ్జీని కాదు.. కానీ  హమాస్ తెగకి మాత్రమే వాళ్ళు భయపడతారు .. వాళ్ళ ద్వారా నేను విసేరేయిస్తున్న మిస్సైల్స్ .. చాల వరకు ఐరన్ డోమ్ దగ్గర ఫెయిల్ అయ్యేవే.. ఐనా అది మన ఉనికి.. మేమూ ఏదోకటి చెయ్యగలమనే నిరూపణ.. భయపడతారు.. అదొక్కటే మనకున్న ఆయుధం.

 నీకు ప్రాణ భయముంటే .. పిల్లలతో వెళ్ళిపో.. నీకు అన్ని ఏర్పాట్లు చేస్తాను.. నేనిక్కడే .. టైం .. సెక్యూరిటీ పర్మిట్ చేస్తే వస్తాను.. కానీ నేను రాకూడదనే కోరుకో.. లేదంటే తిరిగి మీ ప్రాణాలకి ప్రమాదం..

అతను ఈ మాట అంటున్నప్పుడు .. గొంతు వణుకు తుంది.. ధ్వనిలో చిన్న జీరా .. నిజమని తెలుస్తుంది.. ఐనా ఆమెలో ఏదో నిస్సహాయత తొక్కి పెట్టిన కోపం.. అసహనం.. ఏడుకు తనకే జరుగుతుందనే ఉక్రోషం .. దీనివల్ల ప్రయోజనం లేదని తెలిసినా .. కళ్ళలోంచి నీరు..

యదార్ధ సమస్తమూ.. మూసేసినా కదిలికల అణుకువ రాశుల మొత్తం .. ఒకేసారి ఎగిరి దూకినట్లు.. ఉక్కపోత .. అంత చలిలోని.. ఊపిరిచుట్టూ ఎవరో ముళ్లకంచెని కడుతున్నట్లు..

ప్రేమ … అదొక నవ్వులాట .. నాతో ఎప్పుడూ ఆడుకొంటుంది.. దానిని సంపూర్ణనంగా అందుకొనే అర్హత ఎప్పుడూ నాకు కలగలేదు.. కలగదు కూడా.. ఇక ఇంతే .. ఈ లైఫ్ కి .. ఎప్పుడో సడన్ గా ముగిసిపోతుంది.

ఇప్పుడు దానికన్నా .. ఈ దేశం నన్ను ఇంకా నమ్ముతుంది.. అదే చూడాలి..

నమ్ముతుంది.. నమ్ముతుందనే భ్రమని నమ్ముకొని నువ్వే అధికారం చలాయిస్తున్నావా?

ఆమె లో ఈ కఠినత్వం ఎలా వచ్చిందో అర్ధం కావడం లేదు.. ఎప్పటి నుంచు అడగాలనుకొన్నవి అడుగుతుంది.. ఇదే ఆఖరి భాషణ ఆమె బలంగా నమ్ముతుంది.. అందుకే .. విసిరి కొట్టినట్లుగా మాటని వదిలింది.

అతను ఇలాంటి ఎన్నో నిష్ఠూరాలకి అలవాటై పోయాడు. ఇప్పుడు కొత్తగా ఏం లేదు.. కోపం ఎక్కడ కూలిపోయింది .. ఇప్పుడు దొరకడం లేదు.

నువ్వు .. ఎలా అనుకొన్న సరే.. కొత్తవాడొచ్చి.. దీనిని ఇప్పటికిప్పుడు హేండిల్ చెయ్యలేడు .. ఎన్నో రహస్యాలతో దీనిని నెట్టుకొస్తున్న .. ఇప్పుడు ఇదే క్షేమం..

ఈ యుద్ధాల నుంచి కొంచెమైనా కాపాడటం నా వలన మాత్రమే కొంతైనా సాధ్యమని నమ్మే అంతవరకే నేనే..

నీ ఆయుస్సు నీకు తెలుసా ? అంది .. తన నుంచి చివరి అస్త్రంగా….

నవ్వి.. బాంబ్స్ … విషప్రయోగాలు.. ఫ్లైట్ .. పర్సనల్ సెక్యూరిటీ .. ఒకటి రెండు హెలికాప్టర్ ప్రమాదాలు  ఇన్నింటిని దాటుకొని.. వచ్చాను.. ఇందులో చాలా కుట్రలు.. శత్రువుతో చేతులు కలిపిన మన వారు నాకు దగ్గరగా తిరుగుతున్నారని తెల్సు..సరైన  సమయం కోసం చూస్తూన్నారని తెల్సు.

 ఆ ఆయుస్సు ఎప్పుడో పూర్తి ఐపోయింది. చావు నాన్ను భయపెట్టడం ఎప్పుడో మానేసింది..

టీం అన్ని ఏర్పాట్లు చేసేసారు.. మీరు బయలుదేరండి.. ఆమె దగ్గరకి రాబోయింది.. అతను చేతి ముందుకి చాపి నొక్కి.. వేగంగా తన రూమ్ కి వెళ్లి తలుపు వేసేసుకొన్నాడు.

ఆమె ఓ క్షణమ్ తలుపు దగ్గర వరకు వెళ్ళింది.. ఆ తర్వాత తల అడ్డంగా ఊపుకొని.. ఓకే అని వెనక్కి వచ్చేసింది.

నిప్పు బోర్లించిన దేహ కథ శిబిరాల్లో పడి తిరుగుతూ స్పృహల గోషాని తోడుపెడుతోంది. కొత్త నిందని ఉడకబెడతారు. అది చెప్పక ముందే తెల్సినా .. చెప్పడంగానూ ఉంటుంది. కొత్తగా అరగ దీసిన మాటలు తిరిగి అదే చోటులో ఆఫుతాయి.

ఆది గంభీర మహా నీలంలో .. శత్రు దర్శన చేసిన ఎదురు దాడి.. కన్నుకి పట్టని నిరాధూప మన్నన కదిలి.. ఉక్కిపోయిన శ్వాస చనిపోతూ.. చీకిపోయిన చూపుతో.. దానినే దగ్గరకి చేర్చి చదవలేక.. హుసూరుమని ఉండలేక .. సరిపెట్టుకోలేని..తనతో తాను చేసుకొన్నా నివాళి నిందని బలంగా ఊపలేక.. క్షీణించిన కంగారుని తడపలేక.. ఒక శిధిల వర్షం లో మంచు గుహ కూలి.. లోపలి అరుపుని కప్పెట్టి.. అంతా బావుందని అరుచుకొని.. చెప్పి పెట్టుకొన్న నిరాశని అడ్డుకొంటూ.. అనుకొని దగ్గరయ్యేలోపు తలుపు మూసుకొని .. చిత్ర నవ్వారులు నేసిన చీకటి సంతోలంలో  .. తనిఖీ చెయ్యని దేహ ఋణం బరువెక్కి.. ఈడ్చుకొంటూ.. కొట్టి రాల్చిన నిరాధార మన్నికలతో .. కొత్త నిండని ఉడకబెడతారు.

………………………………..

ఆరోజు అతని బర్త్ డే … అదే రోజు అతను దేశానికి పీస్ డే గా ప్రకటించి.. అతనికి మద్దతు ఇచ్చే దేశాలు ( అవి కేవలం వ్యాపార ఒప్పందాలంతే ) .. హై లెవెల్ డెలిగేట్స్ ని ఇన్వితె చేసి .. కాస్టలీ పార్టీ arrange  చేయడం అతని అలవాటు. నేరుగా శత్రు దేశం పేరు చెప్పి మద్దతు అడగ లేక .. ఇలా indirect  గా బలాన్ని సంపాదించే ప్రయత్నం చేస్తున్నాడు. కొంత జీవన ప్రమాణాలని పెంచాలని అతని ఆశ. తాను చరిత్రలో నిలడబడాలనే యావకూడ ఎక్కువే ఉంది.

ఆ నైట్ అలాంటి పార్టీనే జరుగుతుంది.. భార్య ఎక్కువ డ్రింక్ తీసుకోవద్దని హెచ్చరించేది . ఇప్పుడూ అలా ఆపడానికి తనూ లేదు.  అప్పటికే గంట నుంచి మొదలైన పార్టీ లో .. కొంచెం ఎక్కువే తాగుతున్నాడు..

కొన్ని బిజినెస్ లావాదేవీలు… ఆయుధ ఒప్పందాలని .. అగ్ర రాజ్యం.. representative ఆరెంజ్ చేసే వర్చ్యువల్ కాల్ లో ప్రెసిడెంట్ తో మాట్లాడటం రేపటికి వాయిదా వేసాడు.. అతనికి ఇంకా తన టీం నుంచి పర్సెంట్ ఫైనాన్సియల్ స్టేటస్ రిపోర్ట్ అందలేదని చెప్పాడు.

అదేం అతనికి తెలియంది కాదు..ఐనా ఓవరాల్ conclusion  లో ఎక్కడో ఏదో మార్పు జరిగి కొంచమైనా ఇంప్రూవ్మెంట్ ఉంటుందనే ఆశ..

సరిగ్గా అప్పుడే ……

సామర్ధ్య అవశేషంగా పొంచి ఉన్న కదలికల్ని కనిపెట్టి.. ఉండిపోయిన జాగ్రత్తల మధ్య ఇరుక్కొని.. తడిచిన నిద్ర కాళ్ళ భయాన్ని అరగదీసి.. లేవలేక పోయిన శరీర గతిని తిప్పి రాస్తూ .. కుదిర్చిన ఝామునే తాగుతూ.. హద్దులే లేని బయట రాత్రంలో పడి .. కొత్తగా ఉండిపోయిన నిద్ర తీరికలేని మోసుకొంటూ .. దూరం లో ..

అతని చూపు ఎందుకో … బాల్కనీ వేపు వెళ్ళింది.. అక్కడొక చైర్లో .. ఎప్పుడూ చూడని మనిషి కూర్చొని ఉన్నాడు.. అతని చైర్ వెనక .. బంగారు కాంతితో.. ఒక చక్రం లాంటిదేదో కనిపిస్తుంది.. అతను అటు వెళ్ళబోయే లోపు.. అతని చేతి పై ఏదో పడినట్లై .. చూసుకొంటే .. రక్తపు బొట్టు.. మళ్ళీ ముందుకు చూసాడు.. కిందంతా రక్తం .. బాల్కనీ లోంచి వస్తుంది.. పైకి చూసాడు.. రక్తం హాలంతా కారుతున్న .. ఎవరూ ఏదీ గమనించడం లేదు..వాళ్ళ గ్లాస్ లోకి రక్తం పడటం తాను చూస్తూనే ఉన్నాడు.. కానీ వాళ్ళు నార్మల్ గానే తాగుతున్నారు..

వాళ్ళని ఎలాగో విడిపించుకొని.. అక్కడి వరకు వెళ్ళాడు.. దళసరి చీకటి పట్టుకొని కంటి నుంచి రాలిన ఆందోళనేదో.. సత్యానికి.. బ్రహ్మకి మధ్య సాగిన ఊగిసలాట.. కదిలే కంటి బయట జారే .. రంగు కమఠపు చావుని నింపుకొని.. ఇహిత చలన హింస సాగుతూ.. ఇక్కడా వదలని రక్తం.. పొడుగైనా నాలికల కాపలాల మధ్య మత్తు కూలిచి హింసని అద్దుకొంటూ.. సర్వ రక్ష లేని అనుదాయ నిరూణాంలో పడి కొట్టుకొని .. చివరకి చేరని దుఃఖం .. మెరుస్తూ.. కంటికి చేర్చిన హద్దుని మోసుకొని.. కొంత దిగులుని దాటుకొని చూస్తూ..

 సడన్ ఏదో గ్లాస్ డోర్ మూసుకు పోయినాట్లు చప్పుడు ఆగిపోయింది.. అతని మర్యాద కోసం కూడా లేవలేదు.. నవ్వుతుండాడు.. ఆ నవ్వు చూపు తిప్పుకోలేకుండా ఉంది.

ఇతను కొంచెం ముందుకెళ్లి.. కుర్చీ వెనక చూస్తే .. పించం విప్పిన నెమలి.. కానీ నెమలి మొత్తం రక్తం తో తడుస్తూ ఉంది.. చేతిలో గ్లాస్ వదిలేసి .. కళ్ళు నులుముకుని చూసాడు.

కొంచెం ముందుకెళ్లి .. అతనిని పట్టుకొబోయాడు .. సాధ్యం కాలేదు.. మళ్ళీ మరింత ముందుకెళ్లాలని చూసాడు.. అద్దంలాంటిది తలకి  తగిలింది.. తల బొప్పికొట్టింది.. ఏదో అసౌకర్యం ఫీల్ అయ్యాడు.. ఇటు తిరిగి వచ్చి సెక్యూరిటీ ని పిలవాలనుకొన్నాడు.. కానీ తిరగలేకపోయాడు.. తానొక గ్లాస్ ఛాంబర్లో ఉన్నానని అర్ధమైంది. ఆ స్థితిని అతను ఏ రకంగానూ నమ్మలేక పోతున్నాడు.

దానిలో ఉన్న ఆక్సిజన్ కంప్లీట్ అయ్యి.. తాను వదిలిన శ్వాసని మళ్ళీ మళ్ళీ పీలుచుకోవడం వలెనే .. ఈ ఇబబందని తెల్సుకొని.. గట్టిగా అరిచాడు.. ఎవరూ ఇటు తిరగలేదు.. కరెక్ట్ గా ఏం జరుగుతుందో తెల్సే లోపే స్పృహ తప్పి పోయాడు.

ఇదంతా ఎలా జరగగలదనే లాజిక్ కూడా తప్పిపోయింది.. మెదడు దానిని ఆశ్చర్యంగా గుర్తించడం మాని.. చావు స్పృహని పెద్దది చేసి .. అతని ముందు ఉంచుతుంది..అదే అతనికి అర్ధం కానీ ఓ సంకల్ప మాటరాని గిరా గిరా తిప్పి మింగించి.. స్పృహ చుట్టిన కలతో .. మరేదో కసి తీర్చుకొని..కదలని విపుల మోడుని చెక్కి .. ఛాతీలోకి దించి .. కదిలే దేహ నిర్మాణ గట్టుపై.. ఊరేగే కలత ఊపులని ఊపుతూ.. అక్కడ నిలబడి చూసిన కథలని చూపించి ఆశగా తెర్చుకొన్న నిద్ర ద్రోహాల కొండ….

చావు రహస్యం తెరుచుకొని.. మెల్ల మెల్లగా .. శ్వాసని పీల్చేస్తూ.. కదిలే కంటి ముందు.. కల పేర్చి.. వదులైన ఆలోచనల మందగింపుని పట్టుకొని .. దేహ నిరాదార కంటి రాధని తుడుచుకొని.. పట్టు తప్పిన సరాసరి వెనుక నిద్రల వెన్నులో ఉంచి.. అడుగులతో గదిని కడిగి.. అక్కడే రహస్య థేమని ఊది.. చివరి కొసల నిద్ర పూర్ణతని కడిగి.. ముద్దలు కట్టిన శరీర సారంతో పగిలిన గోడలని అలానే వదిలేసి.. అదే ఇళ్ళని నమ్మిస్తూ.. మృత్యువు గుర్తుపట్టాకా .. స్పృహ వాలిన ఎర్ర రంగు హెచ్చరికని జోడించి.. కలల మధ్యనే కుంపటి ఊదు కొని.. దగ్గరై..

………………………………

నిరాధార మంత్ర స్థావరంలో .. కదిలే నిద్ర కుదుపుల ఒత్తిడిని కొల్చి.. వీలుకాని స్వధయ కూర్పుల విలాస గాజుశాలలో పడి .. కలదిరుగుతూ.. చెక్కి పెట్టుకొన్న .. సాధ్య నిద్రల నిర్మాణం కొట్టుకు పోయిన విసుగుతో .. తెలివిన పడ్డ దేహ శిఖరం మెట్లు చెక్కుతూ.. నది ఎండిపోయాక .. ఊపిరి అంచనాలని జోడించి..అక్కడే ఉండిపోయిన అనుకర దేహాల కంటి సారం..

అతను స్పృహ లోకి రావడానికి మూడు రోజులు పట్టింది.. ఎవరికీ ఏమీ చెప్పలేకపోయాడు.

 భార్య నుంచి రోజూ ఫోన్ వచ్చినట్లుగా డాక్టర్స్ చెప్పారు..

 అదొక నల్లని మంటల కూపం.. దేహ నిర్జన హద్దులో కుమిలిన ఆయుధ చలనం లోంచి .. అలిసిన ఆలోచన చెలరేగి.. పై నుంచి కిందికి కూలి .. విశ్వ దుఃఖపు బొట్టుని దిద్దుకొని .. సరి చెయ్యని ఖాళీలని విప్పుకొంటూ… అదేదో గోషా నెమలుల గుంపు.. పెద్ద వాన .. కుర్చీలు కురుస్తున్నాయి.. భార్య కనిపించింది.. ఆమె వెనక అది నెమలి పురివిప్పిన పించం.. ఆమె చేతుల్లో రక్తపు ముద్దలా ఉన్న బిడ్డ .. ఆమె గొంతులో కత్తి .. రక్తం చిమ్ముతూ.. చిదిగిన కన్ను.. ఆవేశం వడపోసిన కలని .. దాటి .. హాఠాత్తుగా కూలిన నెమలి పింఛాల వంతెన  లోపలి నుంచి భార్య అరుపు..

 డాక్టర్స్ నిరంతర యుద్ధం ఆర్గనైజ్ చెయ్యడం లోని స్ట్రెస్ అది.. కొంత రెస్ట్ కావాలని చెప్పారు..భార్య లేదు.. మదర్ ఇన్ లా కి సీరియస్ అంటే వెళ్ళింది.. వీడియో కాల్ చేసి మాట్లాడి.. ఈ నైట్ కి రెస్ట్ తీసుకొంటా.. రేపటి నుంచి మీటింగ్ షెడ్యూల్ చెయ్యమని .. తన బంగ్లాకి వచ్చాడు.

 డిన్నర్ .. డ్రింక్.. చాలాసేపు ఆలోచనలు..

నిద్రపోయాడు. చలన మూర్తులు .. ఒకేసారి ఒళ్ళు మర్చిన నిద్ర చనిపోతూ .. విసుగు నులిమిన చిత్ర దోసిలిలో పేరుకున్న దేహాల చింతన తిప్పి కొట్టి.. ఉరిమిన తాకిడి కొండల్లో కుదిర్చిన హద్దుని తగలబెట్టి ,, మరింత పొడుగు సాగిన అసహన నిండుతనాల ఘర్షణ మోసుకొంటూ.. ఋణం తప్పిన చేదు మంతనాలు చెలరేగే ఉపేక్షణ … 

మధ్య రాత్రిలో మెలుకువ వచ్చింది.. ఏదో ఏడుపు.. హాలు లోంచి ఏదో వెలుగు..

 పరిచయమైన గొంతులానే ఉంది.. కానీ పోలిక దొరకడం లేదు.. లోపల మరేదో భయం కూడా .. స్పష్టం కానీ కంగారు.. ఆలోచించడానికి లేని గందరగోళం.. కొంచెం సన్నని మంట వెన్నులో.. తీర్చి దిద్దుకొన్న నిర్యాణ సుమలత.. కొరికి చూసిన మంచు తడితో కూర్చిన మెట్లపై జారుతూ.. హద్దుని సాగదీసిన నడకని జోడించి.. కదిలే రెప్పలా మూటని విప్పి.. చెల్లా చెదురైనా చూపుల బెదిరింపుతో..

అతను నెమ్మదిగా నడుచుకొని.. అక్కడకి వచ్చి .. విస్మయంగా ఉండిపోయాడు.

అదే నెమలి పురి విప్పి డాన్స్ చేస్తుంది.. పై నుంచి వర్షం లా పడుతుంది.. అతని అదే ఠీవితో చైర్ లో కూర్చొని ఉన్నాడు.. ఎంతో మంది అతని కాళ్ళ దగ్గర వరకు జనం .. యుద్ధం లో గాయపడ్డ   చిన్న పిల్లలు.. తండ్రులు.. తల్లులు.. రక్తం .. పుండ్లు.. చేతులు .. కాళ్ళు లేనివారు.. అందరూ గుక్కపెట్టి ఏడుస్తున్నారు..

 అతను మాత్రమే … కళ్ళలోకి చూస్తూ …

ఇది సరిపోలేదా ? అన్నాడు.

నిర్ధాక్షిత చలన మూలంలో పునాదులు రాలుతూ .. యుద్ధ హింస ని దగ్గరగా .. కళ్ళకీ .. కాళ్ళకీ దగ్గరగా … సన్నని నిషాధూపంలో పూడుకుపోతున్న ఆందోళన .. నిశ్చలంగా ఉండిపోయిన నటనలని .. అర్పించుకొని.. విడిపోయి.. ముసిరిన ఛాయల మధ్య కదిలే అనుమానం.. పైకి లేవదీసుకొన్న పెదాల నుండి .. సాగదీసిన హద్దుని .. లేవదీసుకొంటూ .. రెప్పలా జడని.. పెదాల నింపుని .. కుండపోతగా కురిసిన గతి మండలాల్లో తగలబడి.. క్షేమ నీరూపం మీదపడి.. నిష్ఠూర గంధపు పూతలని మెత్తి.. మృత్యు తాయతీయాలపై కదిలే రుణ ముడుపులు .. గొంతు బిగిస్తున్నాయా ?

……………………………..

అతను ముందుగా సీక్రెట్ గా ఉండేలా చూసేలా చూసుకొని .. సైక్రటిస్ట్ ని కలిసాడు. అతని ఏమీ అర్ధం కాలేదు.. అంత పెద్ద illusion  .. అదీ సుమారు గంటపాటు అనేది.. అర్ధం కాక .. MRI చేసి చూసిన ఏమీ తెలియలేదు.. అన్ని రిపోర్ట్స్ నార్మల్గానే ఉన్నాయి. కానీ తన లోపల ఏం జరుగుతుంది.. ఏజ్ ఫాక్టర్ ని అంగీకరించాలా ? అనుకొన్నాడు. అంత అయోమయం కమ్మేసి.. పెద్దగా తనలో తానే అరుచుకొన్నాడు. ఏదీ హద్దులు చెరుపుకొని తనపైకి దూకాలని చూస్తుంది.. అదే కదలికనే చెప్పి చేయించిన నిర్శని ఉడకబెట్టి.. లోపలి కన్నుని చల్లారబెట్టి.. లోపల వణుకుని దాచుకొంటుంది.

కొద్దీ రోజులు రెస్ట్ తీసుకోమని.. గనెరల్ anxiety disorder కి మందులు ఇచ్చాడు..

డాక్టర్కి అతని చెప్పిన దాని బట్టి.. ఏదో మహా అనర్ధం దగ్గరలో ఉందని.. బ్రెయిన్ సడన్ గా హేమరాజ్ ఔతుంధాని ? అనుమానపడ్డ .. పైకి మాత్రం గంబీరంగానే ఉన్నాడు.

ధ్యానము చెయ్యమని.. ణొన్ వెజ్.. డ్రింక్స్ తగ్గించమని.. నిద్ర ఎక్కువ చేయమని .. వాకింగ్ స్కిప్ చేయొద్దని చెప్పి.. మేడం ని తొందరగా వచ్చేట్లు చూడమన్నాడు. 

ఆ రోజు appointments  అన్ని cancel చేసి కేవలం .. అగ్రరాజ్యపు మీటింగ్ ఒక్కటి షెడ్యూల్ చెయ్యమన్నాడు.

ఈ లోపు భార్య వీడియో కాల్ చేసింది.. మదర్ ఇన్ లా తో మాట్లాడించి.. తాను సెపెరేట్ గా వచ్చి మాట్లుడుతున్నాప్పుడు.. ఆమె వెనక మళ్ళీ అలానే .. నెమలి.. అతను చైర్లో… అతను ఎదో సైగ చేసి వెనక్కి చూడమన్నాడు.. ఆమె చూసి .. అంతా నార్మల్గానే ఉందిగా అంది..

అతను సరే నాని .. కాల్ కట్ చేసి .. కాసేపు రెస్ట్ తీసుకోవాలని మంచం ఎక్కాడు.. నిద్ర పోయాడు.. ఓ గంటకి విపరీతమైన చలి అనిపించి లేచాడు.

 నిస్త్రాణ ఏక బిగువు.. చెల్లించబడ్డ అనుకరణలు మాసిపోతూ.. కదిలే నిద్ర శరణుని లాక్కొని.. ఏదో దగ్గరకి జరిగిన కదలిక అర్ధం కాక .. పైకి చేరి అరుస్తూ.. హద్దు చెరిపిన శరీర కూర్పుని వెలిగించి.. అక్కడే ఉండిపోయిన నిరాశ చిత్రాల కలుపుని అరగదీసి.. కదిలే కాళ్ళ మధ్య కదలని .. ఊపుని నానబెట్టి.. అక్కడే కుర్చీలో మృత్యు సిద్దని మరగబెట్టినా. .. మధ్యలో ఈ గడ్డకట్టే చలి ఎక్కడిది? చుట్టూ  చూసి ఆశ్చర్య పోయాడు. కన్ను తన పునాదులని వదిలి చెదిరిపోయిందా? తను మాత్రమే చూస్తున్నాడా?

 ఇంకెవరైనా ఇప్పుడు లోపలికొస్తే చూడగలరా?

మస్తిష్కపు ఖాళీలని చేరుకొని.. ఎర్రబడిన దిగులుని దాటి .. ఇక్కడా మరో తెలియని మాయన రాశులు గుట్టపడి.. ఎటూ తవ్వుకోలేక .. తెలిసినట్లే తప్పుకొంటూ..

ఏదో హిమాలయాల్లో ఉన్నట్లు .. మంచు గుట్టలు.. అక్కడక్కడా గడ్డ కట్టిన రక్తం .. దిగి దగ్గరకి వెళ్లి చూస్తే .. కొన్ని వందల నెమళ్ళు .. గాయాలతో చచ్చి పడి ఉన్నాయి. కన్ను తన పునాదులని వదిలి చెదిరిపోయిందా? తను మాత్రమే చూస్తున్నాడా?

 ఇంకెవరైనా ఇప్పుడు లోపలికొస్తే చూడగలరా?

మస్తిష్కపు ఖాళీలని చేరుకొని.. ఎర్రబడిన దిగులుని దాటి .. ఇక్కడా మరో తెలియని మాయన రాశులు గుట్టపడి.. ఎటూ తవ్వుకోలేక .. తెలిసినట్లే తప్పుకొంటూ.. ఆ దృశ్యం పరమ భయానక చలనం తో మింగేస్తూ  వేరుపడని కలల మధ్య తచ్చాడే .. ఏ నిజమనే భ్రమా? నిజమా?

అయోమయ దారల కల్లోలంలో పడి .. విడిపోయిన నిస్త్రాణ మెళుకువని కడిగి .. అదెలా చూడాలి? తన చుట్టూ ఏం జరుగుతుంది.. చావు దగ్గరపడ్డప్పుడు జరిగే చర్యలా ఇవన్నీ..

అతను మళ్ళీ స్పృహ తప్పి పడిపోయాడు. తన conscious పోగొట్టుకొంటున్నాని అతనికి తెలుస్తూనే ఉంది.. అరావాలనుకొన్నాడు.. నోరు పెగలలేదు.. బెడ్ వరకు రావాలనుకొన్నాడు.. అదీ కాలేదు.. దీనిని జయించగలనని బలంగా అనుకొని.. నవ్వుకొన్నాడు.

యధామితం .. సంకల్ప అనుయాయమాల మూర్చనలో కదిలే రంగు తెరని తట్టి లేపి.. కాస్త నిద్ర రేవుని తవ్విన నూనె దాహాల చీకటి నల్లబారి.. అప్పటికి దృశ్య కప్పివేతల జిగురు లో కాలుని తీసుకోలేక .. ఊపిరికి వెనక రాలిన చల్ల మాంసాల పొగని పీల్చి .. కదిలే నిద్ర కూర్పులో ఒదిగిన దేహ వార్తని తుడిచి.. కదిలే గుంభన సాధనలో ఊరేగే నిమిత్తాల కప్పివేతని దాటి.. రెండోసారి గంట మోగుతూ .. ఏదో చెప్పాలని చూస్తుంది.

………………………….

సమయ యుద్ధ నిరాణమూ.. కౌగిలి తడిచిన నిద్ర చలనం గడ్డ కట్టడమే మృత్యువా ? ఇదిక్కడ కొంచెం హాయిగా కూడా లేదు.. పనికిరాని విసుగు.. చెబుతున్నప్పుడే .. నమ్మలేమని.. కడుపులో తన్ని వదిలేసి పోతూ.. సరి చెయ్యని అస్థిమిత గర్భ నిందని ముసిగేసి కొడుతూ.. హద్దు చెదిర్చిన నడకని చుట్టబెట్టి.. మరి తెలియని కథన విసుగుని సాగదీసి.. పలుకుకి పంచిన నాలికని మెలి తిప్పి కారం అద్దుతూ .. పుండు పడిన కన్నుని .. మట్టి కూరి దున్నేస్తూ.. మాట పట్టేసిన వలయ ముంపునీ తీర్చి పెట్టి.. కసి తీర్చుకొన్న శరీర వాగుల్లో  పొంగిన మాంస దోషాల కంటి నీరుకి పొగ కమ్మి

అగ్రరాజ్య నేతలో ఎక్కడా .. ప్రశాంతత లేదు..

కమిలిన బంగాళా దుంపలని ఉడకబెట్టి చేసిన బొమ్మలా ఉన్నాడు.. గాండ్రించడానికే ఉన్నానోరు.. ఎప్పుడు విసుగుని అనిపెట్టడం తో పైకి తిరిగి పోయిన నొసళ్ళు.. బిగిసిన దవడ కండారాలు.. చర్మం పడిపోయి .. కిందికి జారుతూ.. చిన్న కళ్ళైనా ..కాలే  రాక్షస బొగ్గుని  మింగినట్లు ఎర్రగా భయం కలిగిస్తూ.. బండ గొంతులోంచి  బిగ్గరగా మాట దొర్లి.. నోటి తుంపరలతో బయటకి వస్తూ ఉంది.. అసహనంగా అటూ ఇటూ తిరుగుతూ .. కెమెరా రేంజ్ నుంచి కూడా బయటకి వెళ్ళిపోతూ ఉన్నాడు. 

అతనికి ఇద్దరు భార్యలు .. ఒక్కరూ వారం రోజులుగా పడక సుఖాన్ని ఇవ్వని అసహనం కూడా లోపల కనిపిస్తూంది. అన్ని ఛీత్కారాలు .. తిట్లు .. ఒక్కమాట నిలబెట్టుకోలేదని.. న్యూస్ చానెల్స్ లో .. సోషల్ మీడియాలో.. ఎక్కడా అతనికో మర్యాద నివ్వడం లేదని.. ఎవరూ లెక్కచేయక  పోయిన ప్రపంచమంతా .. తనే అన్నట్లు .. సలహాతో .. తీర్మానాలపై పోయి.. వాటికి అబద్దాలని కలిపి .. ప్రెస్ కి ఇంటర్వూస్ ఇచ్చి.. కోట్ల మంది ట్రోలింగ్ కి గురవ్వడం .. వాళ్లకి నచ్చడం లేదు..

 కానీ అతనికి అతనిపై ఏ రకమైన కంట్రోల్ లేక .. అలా మాటలు పడుతూనే ఉంటాడు.. అందుకే పిల్లలు బయట దేశాలకి పోయి చదువుకొంటుంటే .. భార్యలు అతనిని .. దూరం పెడుతున్నారు.

ఐనా దేశాలు కొంత ప్రాథమిక గౌరవమిచ్చి..ఈ మీటింగ్ కి ఒప్పుకొన్నారు. అంత మాత్రాన అతనికి మరీ మర్యాద ఇచ్చి మాట వింటారని కాదు.. కానీ అతను మాత్రం .. తనో సూపర్ పవర్ అని..తన ప్రపోసల్ ఒప్పుకొనే  తీరుతారన్నట్లు మాట్లాడుతున్నాడు. 

కల .. నిజంగా తిరుగుతూ .. తడిచిన నిద్ర గుహలో చల్లార్చిన కోపాన్ని మరగబెట్టి.. అమాంత చలనంలో పడి .. తొందరకాని విశ్వ చాపపు డాడీని వెన్నులో పాతి.. ఇసుక పోసిన కంటిని శూలాలతో కూరుతూ… రెండుగా లేని నిశ్చల మూర్తుల వైభవ ముద్రని మోసగిస్తూ.. రుద్దేసిన కంటి రాత్రిని సానబెట్టు.. ఇంకో చోటులేని నిషేధ కౌలిలో పొడిగా మారిన అధికారం .. పొట్లాలుగా కట్టి .. మోసుకుపోతూ… హద్దులే బయట కదిలే చీకటి అదార్పు మండలంలో దిగబడి.. ఉసురు

 ఆ మీటింగ్ సరైన పద్దతిలో సాగడం లేదు..అతను మాటి మాటికీ అరుస్తున్నాడు.. లోపల గొణుక్కున్న దాని లోంచి .. అప్పుడప్పుడు పైకి ఒకో మాట చేరుస్తున్నాడు. తీరిక లేనివాడిలా .. మొత్తం బరువు కొండని మోస్తున్న వాడిలా ముఖం పెట్టి.. విసురుగా చూస్తూన్నాడు…

లోపల తన వ్యాపార లెక్కలు మొదలైన .. క్షేమమనే ముసుగు .. అప్పుడే తీయకుండా ఉండడానికి ప్రయత్నం చేస్తున్నాడు.. గర్భ దోషం తెలియని చీకటి కమ్ముకొని .. తనలోకి కోపంగా చూసుకొని.. యు అర్ రియల్లీ వేస్ట్ ఫెలో అనుకొన్నాడు..

 ఎవ్క్కిళ్లు వచ్చాయి .. ఎవరో కాఫీ కప్పలో బీరు వేసుకొని తీసుకొచ్చారు. గట్టిగా నవ్వుకొన్నాడు..

సమయ సంధి పొడుగుగా సాగదీసిన ఊపిరిని కత్తిరించి.. ఈ క్షణం నుంచే యుద్ధం లేదంటే ఎవరూ అది నమ్మేట్లు లేదు.. ఉండదని అతనికీ తెల్సినా పైకి ఒప్పుకోదు.. మరో కొత్త బాడీ లాంగ్వేజ్ పెట్టి.. ఆ పాయింట్ నుంచుజి తెలివిగా తప్పించుకొంటాడు.

 ఈ యుద్ధం ఆపాల్సిందే .. అని అరిచాడు.. దాని వెనుక తనకేం ప్రయోజనాలు ఉన్నాయో లెక్కలేసుకొని .. మళ్ళీ అరిచాడు.

పాలస్తీనా అధ్యక్షుడు కూడా ఏ మాత్రం తగ్గకుండా … అది ఇజ్రాయిల్ చెయ్యాలి.. నేను చేస్తుంది .. కేవలం డిఫెన్సె మాత్రమే .. వాళ్ళు చేసేది ఆక్రమణ.. దురాక్రమణ..

అతను మళ్ళీ చిరాకుగా చూసి .. అవన్నీ మీకు ఒకప్పుడు వాళ్ళ నుంచి లాక్కొన్నవే.. దైవిక ప్రాంతాలవి.. ఎలా వదులుకొంటారు.?

అదొక సృష్టి అనూహ్య స్పందన .. దైవ పాదం భూమిని చేరిన నేల .. దయాధార ప్రవహించిన మహా నిర్వాణ క్షణపు చలన గతఁలోని నిర్మాణ ఒత్తిలి…కడిగిన మహా ప్రసవ ధారణ కప్పిన .. కొన్ని కాళ్ళ మధ్య నడక గడ్డకట్టి.. రుణ చిత్ర నివేశాలు లేని ఝాములో పడి.. ముక్కలై .. ఒదిగిన దేహ సారపు ఆక్రమణలో పడి .. చిత్రాల మధ్య కదిలే కలలని తోడుతూ.. చావు  పేటికలోంచి విశ్వాస తమకం ఊడిపోయిన నడకలతో కలబడి.. ఇంకో చోటు తెలియని పూనకం తో చల్లార్చిన హద్దుని దాటుకొంటూ.. ఇంకేదో తెలియని మాటని తాగి.. హద్దులేని క్షమని మోసి .. పోలికని వదులుకొంటారు.

అదెప్పుడో శతాబ్దాల క్రితం జరిగింది.. ఇప్పుడు ప్రజల్లో అది వాళ్ళ హక్కుగా ఉంది.. ఓ రక్షణ భూమి.. పవిత్రంగా భావిస్తారు.. దాని కోసం నేను యుద్ధం చేస్తున్నాను.. ఇది గనక నేను చేయకపోతే .. నా ప్రజలే నన్ను చంపేస్తారు. నేను ఏం చేసీ .. నేను ఓడిపోతానని తెల్సినా ఆపలేను.

నా మాటని కూడా లెక్కచేయవా?

ఇది నీ అధికారం .. నా అధికారం లోనిది కాదు.. అంతకు మించిన శరణు గోషాని నెమ్మిదిగా చేర్చిన ఉనికితో ముద్దా చేసిన కరకు శబ్దంతో పైకి చేరిన చీకటి అలసటని వడపోసి.. కాన్నుకి చేర్చిన జోడు రంగుల కలికాలంలో పడి .. ముఖం వదిలించుకొన్న మెట్లని దాటి.. అక్కడే ఇక లేని మృత్యు ద్రవాల చిక్కని మాటల ఉండలు దిగబడి.. ఊపిరాడక .. కదిలే దేహ రుణపు ఒద్దికని సరి చెయ్యక ముందే ఎదురు తిరుగుతూ.. నమ్మకం లోపల దిగబడి చేసిన విస్ఫోట నిశ్చయాల ధూళి..

అతని ముఖంలో ఒక్కసారిగా కవళికలు మారి.. ఒక రాక్షస భాషను తోడు తెచ్చుకొని.. గొంతు విరిచి…  నవ్వి.. వదులుకొనేలా చేసే టీం నా దగ్గర ఉంది.. వాళ్ళకి సరైన బాధ ఎలా ఉంటుందో రుచి చూపిస్తాం..

అంటూ అతని మాట పూర్తి కాకుండానే …

అంటే .. ఏమీ తెలియని నార్మల్ పీపుల్ని టార్గెట్ చేసుకొంటారా?

 ఇది ఇక్కడే ఎందుకు అడుగుతున్నారు.. అక్కడ వాళ్ళు చంపడం తో ఆగడం లేదు.. బిల్డింగ్స్ .. పంట పొలాలని.. హాస్పిటల్స్ .. స్కూల్స్ .. పార్క్స్.. వేటినీ వదలలేదు. నగరమంతా స్మశానమూ .. సమాధులు.. ఇంకేం మిగల్చలేదు.. శరణాలయాల్లో .. తలదాచుకొంటే ..అక్కడా ఊచకోత కోస్తున్నారు .

ఇంకేదో చెప్పాలని ఆయాస పడుతున్నప్పుడే…..

వాళ్ళతో పోలిస్తే .. మీ దగ్గర ఆయుధాలన్నీ.. Nothing  .. మీరు ఎలా పోటీ పడగలరూ. ?

అదేగా అంటున్న .. మేము చేస్తున్నది యుద్ధం కాదు.. డిఫెన్సె అంతే..

మరి నీ హమాస్ తెగ ఏం చేస్తుంది…

ఏం ధర్మయుద్ధం.. వాళ్ళ ధర్మాన్ని అనుసరించి…

ఇతను మళ్ళీ నవ్వి.. అదేగా చెప్పేది.. వాళ్ళకి దుఃఖమంటే రుచి చూపిస్తాం.

 పుండు.. చీము.. కోత .. కుళ్లిపోవడం.. ఆకలి.. హింస.. బలాత్కారం.. నొప్పి.. శూల పోటు .. కాళ్ళూ చేతులూ లేకపోవడం.. కళ్ళలో కాగడాలు గుచ్చడం ..

చరుచుల్లో .. మసీదుల్లో .. ప్రార్ధించే గొంతులని కోయడం..

అచేతన తాండవం .. నెట్టుకు పోయిన సంక్లిష్ట దేహ భూమిని మోసుకొని.. సమాధిని చోటు చేసుకొంటూ.. కోపం మరిగించిన ఒత్తిడిని కాల్చి.. దూరపు గ్రహణ మిగులులో కదిలే నిద్ర గృహాల ముంపునీ జోడించి.. హద్దు తెలియని నొప్పిని కెలికి.. అక్కడే ఆగమని చెప్పి దాటేశాక …

అగ్రరాజ్య నేత కి  కాసేపు ఏం మాట్లాడాలో అర్ధం కాలేదు.

నీతో  ఆయుధ ఒప్పందానికి మేము సిద్ధం.. కొన్నేళ్ల పాటు .. ఒకే అగ్రిమెంట్ .. మా క్రోడోయిల్ మీకు 60 % సప్లై చేస్తాం. దీ ఫైన్ ఎక్స్పోర్ట్ క్వాలిటీ .. నేను 365  రోజులు సప్లై అందుతూనే ఉంటుంది.. ఇంకొక ఎక్స్ట్రా లైన్ కూడా మా కాస్ట్ తోనే ఇన్స్టాల్ చేసి సప్లై చేస్తాం.. ఇంటెర్నేషల్ మార్కెట్ లో నువ్వు ఆ రేట్ ఇంప్రూవ్ చేసి చెప్పుకొన్న అది నీ ఇష్టం..

 అడ్వాన్స్డ్ వెపన్స్  కొన్నింటిని వెంటనే మాకివ్వండి.. ఆ తర్వాత…. వాటి డిజైన్ ని మేము కాపీ చేసుకొంటాము.. కాకపోతే …

..మేము ఇక్కడ తయారు చేసుకోవడానికి కావాల్సిన .. ఇంటెలెక్టుల్ హెల్ప్ ని మా టీం కి ఇవ్వండి.. అంతే మేం కోరేది.. కొద్ది రోజులు మీ ఎక్స్పర్ట్స్ మా ఫ్యాక్టరీ లో .. లాబీలో ఉండి కనౌలెడ్జి షేర్ చేస్తే చాలు..

అగ్రరాజ్య నేత ఆఫ్-లైన్ లో వాళ్ళ టీం తో మాట్లాడి .. ఓకే అని..

తడబాటు లేని ఏక అంగీకారం పగులుతుంది.. కలబెట్టిన నిద్ర తానులో ఊరేగి.. ఆయుధం నిద్ర పోయిన యుద్ధంలో సంధులు కదులుతూ.. ఏవో శాపాలని ఇచ్చి పోతున్నాయి.. అది ఇక్కడా భద్ర పర్చడానికి లేదు,.. చిత్ర వంచంతో శక్తిని మరింత పెంచే లోపు .. ఫార్ములాస్ ని ఎంత వరకు షేర్ చెయ్యాలో వాళ్లకి బాగా తెల్సు.

కానీ .. నీ హమాస్ తెగ మొత్తం సరెండర్ అయ్యి.. వాళ్ళని నువ్వు .. అండర్ గ్రౌండ్లో లాక్ చెయ్యాలి అన్నాడు.

స్క్రీన్ మీద కనిపిస్తున్న దృశ్యానికి అగ్ర రాజ్య నేత .. మాట పడిపోయిన వాడిలా ఉండిపోయాడు. ఘర్ష చిత్రాల కంటి నొప్పిని సరి చేసి.. రంగులతో చెల్లాచెదురైన పునాదుని కప్పి వేస్తూ..

అతనికి అదేదో.. అర్ధం కానీ చలన మందన … చూపు చనిపోయిన కదలిక .. కన్ను మోసపోయిన నిరీక్ష తంత్రం లో పడి పోగలతో రేగిన కునుకు కూలిపోయినట్లు.. ‘ కొంచెం తెలుస్తుంది.. కొంచెం  పల్చగా పాకుతుంది.. గర్జన లేని తాండవ మైకం కమ్మి .. దేహ అవాహ వార్త చుట్టుకొన్న ఇబ్బందిని మోసుకొని .. పోత పోసుకున్న చలన మూర్తులని ఇరికించి.. కళ్ళలో పిసికిన చీకటి కొండలని .. కాగడాలతో మండిస్తారు.

అతనికి స్క్రీన్ పై కనిపిస్తున్న దానికి ఆశ్చర్య పోతున్నాడు.. తనతో పాటు ఉన్న మిగతా టీం ని బయటకి పంపి ప్రవైట్ టాక్ చేయాలనుకొనే లోపు.. అతనికి కనిపిస్తున్న దృశ్యంని అర్ధం చేసుకోలేకపోయాడు.

పాలస్తీనా అధ్యక్షుడు ఉన్న ఆ గది .. ఓ యుద్ధ గదిలా మారిపోయి కనిపిస్తుంది.. ఎక్కడ చూసిన శవాలు… అరుపులు.. కేకలు.. తెగిపడ్డ తలలు.. కాళ్ళు .. చేతులూ.. రక్తం …మురికి,.నగ్న దేహాలు.. వీటి అన్నింటి మధ్య రక్తం నిండిన వందల నెమలుల తిరుగుతూ .. ఆ రక్తంతోనీ .. అంత పైకి ఎగిరి భయం కలిగిస్తూ నాట్యం చేస్తున్నాయి.. అతను కూడా ఏదో బాంబు బ్లాస్ట్ లోంచి బయటపడ్డట్టు.. ఎక్కడా పోలికలు లేవు.. ముక్కల .. ముక్కలై ఉన్నాడు..

అగ్ర రాజ్య నేతకి ఏం అర్ధం కాలేదు.. ఎవరికో సైగ చేయాలని .. పిలవాలని.. నెట్ వర్క్ ని చెక్ చెయ్యమనాలని.. కానీ .. ఒక్కసారిగా అన్నిఆలోచనలు ఆగిపోయి .. నిస్త్రాణగా ఉండిపోయాడు.

అతని ఎయిర్ టైట్ కిటికీలోంచి.. రకతం నిండిన వందల నెమళులు .. లోపలికి దూకుతున్నాయి.. ఆకస్మత్త్తుగా చీకటి.. రూమ్ నాలుగైదు రెట్ల పొడుగై .. తానొక్కడు మాత్రమే ఉన్నాడు.. అదొక బిల్డింగ్లా కాదు.. ఏదో లోయలో ఇరుక్కున్నట్లు.. భయం తెలియని నిర్వికార మూర్తిగా .. అతని చుట్టూ.. రక్తం నిండిన నెమళులు .. వందలు తిరుగుతూ .. అతని మీదకి ఎక్కి.. కళ్ళలో పొడుస్తున్నట్లుగా ఐ.. స్పృహ కోల్పోయాడు.

ఇదేదీ తెలియని.. పాలస్తీనా అధ్యక్షుడు.. తన మాటలు చెబుతూనే ఉన్నాడు.. 50 % రాజ్య పాలన వాళ్ళ చెప్పిన ప్రకారం చేస్తున్న తనకి.. వాళ్లనే అంతం చేయమనడం అదృఢం కాక .. ఊపిరి ఆగినంత పనై.. మళ్ళీ సర్దుకొని .. చెబుతూ ఉన్నాడు.

 భయమూ.. వణుకు నిండిన గొంతుతో….. అది నాకు సూసైడ్ తో సమానం .. ఇక్కడా అంతర్గత దాడి మొదలై.. నన్ను క్షణాల్లో చంపేసి.. అధికారం వాళ్ళ కంట్రోల్ ల్లోకి తీసుకొంటారు.. వాళ్ళని ఆపడం ఎవరి వలన అయ్యేది కాదు..

 అటు నుంచి కాల్ డిస్కోనెక్ట అయ్యిపోయింది..

పరిమిత మృత్యు మన్నికల కల్లోలంలో పడి .. చూపు లేని మాటల కైపుని వడపోసి.. యుద్ధ భోమి తవ్వుతూ.. శవాలపై ఎగిరి.. విశ్వ మూర్చన నిశేఖ రూపు ధారణలని కలిపి .. ఇచ్చ్హి పుచ్చుకొన్న కంటి శూలాలతో తవ్వి  నిద్ర మొత్తమూ విపత్తుని పాడి.. ఒక పోలికలేని దేహ రూపపు కంటిని మోసుకొని.. ఇంకో ఆచూకీ లేని చలనంతో కాపాడి.. ఆధారం లేని చలన కక్ష్యని జోడించే చీకటి సాధనకి తెల్లార్లూ మోసుకొన్న నెత్తురు దుఃఖాల కంటి పూసలని గుది గుచ్చి.. విపరీత గది హైన్యం లో ఊగుసలాటని సర్దుకొంటూ.. తక్కువ కాని రంగుల దట్టపు ముడుల పొడి చీకటి కళ్ళలో పడి .. దిగబడ్డ గొంతునే పేనుకొని..

అగమ్య మూర్తుల చలన సంహిత తాండవ నిద్రలో పడి ముక్కలైన అలలని ఒద్దికగా ఉంచాలనే లోపు ఎదురు తిరుగుతూ.. హద్దు మార్చి రాసుకున్న ఆధార తావుల్లో కొట్టుకు పోతూ.. అణుకువ లేని ధూళి ముడిని వదులుచేసి .. వాలిన దేహస్తంబాల మధ్య విచ్చలవిడిగా తిరిగే నెమలి రక్త మూర్చన.. చెవులు పగిలే కేక.. కళ్లలో పల్చని రక్త పొరని నింపే పింఛమూ.. ఏం చేసి వచ్చిందో తెలియదు.. ముక్కు నుంచి రక్త ధార .. భయం వణుకుతున్న చూపుతో .. తూలనాడిన నోటి తుంపర్లని విరిసిరి కొడుతూ .. సమాధి చీల్చేలా అంత ఎత్తుకి ఎగిరి.. ఆ పై నెలకి చేరి గుద్దుకొంటూ.. తలని రాళ్ళ కేసి కొట్టుకొంటూ.. పించం విప్పి .. ఆడుతూ .. అమాంతం చితుల్లోకి దూకేస్తూ..

…………………………….

అతనిని   ఆ  రాత్రి  అంతగా   ఎవరూ  పట్టించుకోలేదు .. అప్పటికే అతని పై నడిచే రక రకాల rumors  వలన .. అతని అరుపులూ.. కేకలూ.. చాలా వరకు .. అతని పర్సనల్ స్టాఫ్ కి కామన్ వ్యవహారం.. కానీ పొద్దున్న నార్మల్ ఫీస్కియాన్ కాకుండా … సైకియాట్రిస్ట్ కూడా వచ్చాడు.. అదే పాట .. ఎక్కువ స్ట్రెస్ తీసుకోవద్దు.. సింగల్ గా ఉండొద్దు.. ఇలాంటివే… మల్లి నార్మల్ అయ్యాను అనుకొన్నప్పుడు.. అతనికి పిల్లో కవర్లో ఏదో తగిలినట్లుగా ఉంది చెక్ చేస్తే .. ఏంథి అందంగా ఉన్న నెమలి పించం..   

అతను ఒక్కసారిగా షాక్ కి గురయ్యాడు.. ఏమీ అర్ధం కాలేదు.. ఆ రోజు తాను చూసిన దానికి… దీనికి ఏదో లింక్ ఉందని అనుమానం వచ్చింది.

డాక్టర్ కి చూపించి అడిగితే .. ఏం చెప్పలేక పోయాడు.

అయోమయం గడ్డకట్టిన దేహ ధార .. పొడుగ్గా సాగదీసిన నాజూకు నిందలని .. కనిపించని అనుమాన హెచ్చరికలని తట్టి లేపుతూ.. గడువు ముగిసిన నిర్మల అనుయాయంలో పడి తిరుగుతూ.. కలబడిన దేహ చర్చిత గుస గుస ని వద్దనుకుని.. ఇంకేదో అనర్ధ సంకేతం వదులుతున్న గారడీల మధ్యనే .. అటు ఇటు తప్పించుకొని తిరుగుతూ.. సురక్ష చీకటి స్రావం గోడలన్నీ పాకి.. తెల్లని దగ్గుని గొంతులోని బయటకి లాగి.. ఏంకాదులే అని లోపల గొణుక్కొన్నది వినపడక .. ఊపిరి రొప్పుని వడపోసి..

పర్సనల్ సెక్యూరిటీ..  హౌస్ కీపింగ్ టీంతో ఎంక్వయిరీ చేసినా .. అదెలా వచ్చిందనేది చెప్పలేక పోయారు..మళ్ళి ఆ illusion వస్తుందేమోనని ఎదురు చూసాడు.. కానీ రాలేదు.

తన కంట్రోల్ లేకుండా ఉండేవి.. చాలా తన చుట్టూ జరుగుతూ ఉన్నాయని.. దీని నుంచి ఎలా జాగ్రత్త పడాలని ఆందోళనని లోపలి ఊదుకొని.. చప్పుడు లేని రెప్పలని జోడించి కదులుతూ..

ఆ తర్వాత నుంచి..

కానీ తన నిమిత్తం లేకుండానే .. కొన్ని ఎక్స్ప్రెషన్స్ .. బయట వ్యక్తులు ఉన్నప్పుడు వెళ్లిపోతున్నాయి.. హాయిగా నవ్వుకొనేప్పుడు ఏడుపొస్తుంది.. బాగా విషాదంగా ఉండి పలకరించాల్సిన చోట నవ్వు వస్తుంది..

గంభీరంగా ఉండాల్సిన చోట .. పిల్లాడిలా గెంతులు వేయాలనిపిస్తుంది..

ఈ లాజిక్ అర్ధం కాక .. ఏం తేడా జరుగుతుందోనని.. కొన్ని సీరియస్ appointments ని cancel చేయిస్తున్నాడు. ఒక అర్ధం దొరకని ఒత్తిడికి గురవుతున్నాడు..

శిలాజ మర్మాణ గాథని తిరిగి చెక్కి .. తన శరీర .. ఇంకొక వాయు తంత్రిని బిగించి.. హద్దు చెదిరిన నడకతో.. భూమి అంచుని పట్టుకొని.. చెల్లా చెదురైనా ఉండిపోని తలుపుని బిగించి.. అక్కడే అంతా జరిగిందని .. అప్పటికే చెప్పుకోక .. నిశ్చల మంత్రం మూర్తిని ఉడికించి.. గమనించే ఆయు రాయన శ్వాసపై పొదిగిన చీకటి సవరింతని మోగించి.. కదిలే సమయ ముల్లుతో.. పేర్చుకొన్న నిషారపు ముడిని లాగి.. కొంచెం జాడ తడిచిన మెలకువలో సూదులు గుచ్చి..

ఆ నెమలి పింఛాన్ని .. ఒక రోజు బీర్ పోసి కాల్చి .. బూడిదని టోయిలెట్లో ఫ్లష్ చేసాడు..

కానీ ఆ మర్నాడు .. పిల్లో లో .. అలాంటివే రెండు పింఛాలు..

అతనికి ఏదో అర్ధమై.. ఆ రెండు కాల్చి చూసాడు.. ఆ మర్నాడు పిల్లోలో నాలుగు పింఛాలు.. ఇక ఏం చెయ్యలేక వాటిని అక్కడే వదిలేసి.. టీం కి ఇన్ఫోర్మ్ చేసి.. ఆ నైట్ ఫారం హౌస్ లో ఉండడానికి  ఏర్పాటు చేయించుకొని …స్టే చేసాడు.. మార్నింగ్ కల్లా .. పిల్లో లో  నాలుగు పింఛాలు.వాటికి మార్కర్ తో మార్క్ చేసాడు. ఇంటికెళ్లి చూస్తే లేవు..

లాజికల్ సెన్స్ కి ఏదో అందినట్లు అయ్యింది.. అదే సరనుకొంటా .. ఒక reasoning  దగ్గర ఇవన్నీ పట్టుపడతాయని .. వాటిని అలాగే తొక్కిపెట్టి .. తాను ముందులాగే ఉండొచ్చని అనుకొన్నాడు.. దీని కోసం ఎక్కవ ఆలోచించడం వలన ప్రయోజనం లేదని .. అంతా చలాకీల మరిగిన మాయ చుట్టూ.. ఇంకేదో తెలియని వాస్తవికత కాపలా కాస్తుందని అనుకొన్నాడు.

 మర్నాడు అక్కడే పడుకొని లేచేసరికి .. ఆ మార్క్ చేసిన నాలుగు పింఛాలు  పిల్లో లో ఉన్నాయి. ఈసారి ఎవరితోనో ఏమీ అనలేదు.. ఇప్పటికే తనపై వస్తున్నా rumors కోసం అతనికి తెల్సు. ఇప్పుడు దానికి మరింత బలం ఇవ్వదలుచుకోలేదు…..

లోపలి తనతో.. బయటకి కనిపిస్తున్న తను రాజీ పడలేకపోతున్నాడు.. చిన్నప్పటి నుంచి రాజీ తెలియదు.. ఓటమి తెల్సు.. కానీ అది temporary .. తను మళ్ళీ గెలవడానికి ఏదైనా చేసేవాడు.. అతనికి ఎథికల్ బౌండరీ ఏదీ లేదు.. బ్యాంక్స్ ని మోసం చెయ్యడం..పార్టనర్స్ కి తప్పుడు లెక్కలు చూపించి గెంటేయడం..  హై ఫైనాన్సియల్ పాజిటివ్ చూపించి .. అనేక విధాలా డబ్బు గుంజి.. తన తరపు నుంచి ఏ ఖర్చు పెట్టకుండా .. తెలివిగా పెళ్లి చేసుకొన్నాడు..

 ఆమె తో మొదటి రోజు నుంచి హార్డ్ గా ఉండి.. బిజినెస్ లెక్కల్లోకి .. ఆమె రానంత భయం కప్పేసి ఉంచాడు.. అనేక మోసాలు చేసేవాడు.. అగ్రిమెంట్స్ తుంగలో తొక్కి.. రౌడీలని హైర్ చేసుకొని .. కంపెటీటార్స్ ని భయపెట్టి .. తనకి కావాల్సింది సాధించుకునే వాడు..

అనేక మార్గాల్లో .. సీక్రెట్ ఏజెంట్స్ ని పెట్టుకొని.. టెండర్లు నెగ్గి.. క్వాలిటీ లేని వర్క్ చేసి .. లంచాలు ఇచ్చి .. బిల్స్ పాస్ చేయించుకొనేవాడు.

ప్రతీ క్షణం .. తను పైకి ఉండడానికి చూసేవాడు..

చెల్లాలకి .. నామినల్ అమౌంట్ ఇచ్చి .. మొత్తం ఆస్తిని తాకట్టు పెట్టి బిజినెస్ మొదలు పెట్టి.. మోరల్స్ ని వదిలిపెట్టి .. అడ్డదిడ్డoగా సంపాదించి.. బోర్డు ఒకటి పెట్టి .. అనేక ఇల్లీగల్ .. షార్ట్ కట్ లో డబ్బు వచ్చేవి చేసి .. బాగా సంపాదించాడు. డబ్బు పెరిగాక .. స్కోయిటీలో అతని గుర్తింపు పెరిగాక .. పెరిగిన ప్రాపర్టీస్ కాఁడుకోవడానికి .. పాలిటిక్స్ ఎంచుకున్నాడు.. ఒక పక్క ప్రణాళికతో.. జాయిన్ అయినా ఇర్లోనే .. కీ పర్సన్స్ కి దగ్గరై .. వాళ్ళ బిజినెస్కి సపోర్ట్ చేసేవాడు.

ఒకరినుంచి గుంజేసుకొన్న దంపుడు ధారలు.. కుట్రల్లో చేసిన మాస్టర్ డిగ్రీలు.. పలుకుకి చుట్టిన జ్ఞాన వికలపు సంధిని చేసుకొంటూ .. శ్రమించిన చిత్ర దూషణ క్రతువుల్లో పడి .. పోలికలు మిగిల్చుకోక .. ఉండిపోయిన నివారింపు నవ్వుని కాల్చి.. ఇదే తననే దీర్ఘ సంచార దుమ్మని తాగి.. పైకీ కిందికీ మైకం చుట్టి.. గాహన పరిధిని తెగ్గొట్టి కదిలే నిరూప ముడిని .. తగలబెట్టి.. కలతని విసిరి.. తాగి తూలుతూ.. ఒక మాంస గుహలో మాదకథాని ఉడకబెట్టుకొని.. బలిసిన కండరాలతో నల్ల గుండాల నవ్వుని నలిపి .. అలాగే ఎదుగుతూ.. ఎవరూ తెగ్గొట్ట లేనంత ఎదిగి……….

……………………….

అతను రూంలో ఓవర్ గా డ్రింక్ చేస్తున్నప్పుడు భార్య నుంచి కాల్ వచ్చింది..

ఆమెకి చుట్టూ తను కట్టిన సంపదల గోడ ఎత్తుని తలచుకొని.. అది దాటి .. ఆపై నుంచి తాను దూకలేదని సమాధాన పడ్డాడు. ఒరిగిన దేహ చలనపు కథన ముగింపుని .. చెమర్చిన శ్వాస బరువుతో .. హద్దుని చెరిపిన సమలయ అనుకరణని దాటి .. లేవదీసుకొన్న శరీర నిర్మాణ మాటలని తాగి .. తూలి.. పేర్చిన నడకలా మధ్య గతి మంత్రపు దీక్షని చేసుకొని.. ఎక్కడా ఆగిపోక  కుదుర్చుకున్న భయాల కీడుని నొప్పికి చుట్టి… తనకి తాను సమాధాన పడి.. అనుమానపడి.. తలకిందులు ఊపిరి లాక్కొని కంగారు పడి..

Her Mother ….  she  is  passed  away  అని .

లోపలెక్కడో .. బాధ పడడానికి ఏం ఉంది.?.

 she  is  already  crossed 90  అనేది ఉన్నా.. భార్య ఇప్పటికే తనతో సరిగా ఉండటం లేదని.. కొంత సానుభూతిని చూపించాలనే అనుకొన్నాడు.

relation  నిలబెట్టే కాస్త నటనని.. కొంచెం తగ్గి ఉండడాన్ని.. జోడించని కన్నులో .. తడి తుడుచుకొని .. ఉక్కపోతతో .. గింగిరాలు పడే నేల గుజ్జల బరువుని కిందికి లాగి.. దగ్గరగా ఉండిపోయిన అవకారపు నిందలా కింద .. కొంచెం అలసతాని.. నిడువు ముంతలతో తోడైన చీకటి నివ్వెరల గట్టు తెంచుకొని.. ఇంకిపోయిన కాళ్ళ గండిని పూడ్చి..

కానీ ఈ మధ్య చాలాసార్లు జరుగుతున్నట్లే..

.అతను సానుభూతి చూపించే లోపే .. అతని నవ్వు .. అతనికే ఫోన్లో వినిపిస్తుంది..

చెబుతున్నానని .. మాట్లాడుతున్నానని .. హద్దు చెరిపి ఆమె బాధలో లయమవుతున్నానని.. ( ణొన్-సెన్స్ అని తలలో గోల జరుగుతున్న.. ) .. దీర్ఘ పూర్ణత పలవరించిన శరీర సెగ తెలిసి.. అప్పుడెప్పుడో సెగ ఆర్పిన రాత్రిని .. లోపల కలుపుకొని..,దగ్గరవడం లో తనేం తగ్గిపోలేదని.. ఛాతీ మీద చిన్నాగా కొట్టుకొని.. ప్యాంటు పైకి లాక్కొని.. టై ని వాదులు చేసి.. బూటు కాళ్ళని ఫ్లోర్ కి కొడుతూ…

చాలా కంగారు పడ్డాడు.. నోటిని బిగించాలను కొన్నాడు.. తన చెంప మీద తనే బలంగా కొట్టుకొన్నాడు.. ఏదో  చెప్పబోయాడు. ఆ నవ్వు ఎంతమాత్రమూ ఆగడం లేదు.. సిగ్గు పడుతున్నాడు.. మస్తిష్కరానికి ఏదో చెప్పుకొని .. ప్రాధేయ పడుతున్నాడు.. కిందా మీద పడి కంగారుని మూట కట్టి.. ఇంకేదో మాటని కలుపుతున్నారు. పెదాలు వణుకు తున్నాయి.. గొంతు వణుకు తుంది.. కానీ మాట బయటకి రావడం లేదు.

ఏదో ఆమె కి చెప్పబోయేలోపు.. ఏదో చెప్పాలనుకొంటున్నాడు.. కానీ మాటలు గుర్తు రావడం లేదు.

 ఆమె ప్లేసులో sceరక్తంతో నిండిన నెమలి కనిపించింది.. అంతే ఆమెని ఓ దెయ్యాన్నో ,, భూతాన్నో చూసాడు.. పేస్ నిండా భయమే ఉంది.. కానీ నవ్వు ఆగడం లేదు.

ఒక్కొక్క రెట్టుగా పెరుగుతున్న నెమలి పింఛాలు.. ఆ రోజు కిటికీ నుంచి నేరుగా మీదకి దూకిన నెమళ్ళు.. ఇప్పుడు స్క్రీన్ పై .. రక్త చెలామలోంచి బయటకొచ్చిన నెమలి.. మొత్తం స్క్రీన్ అంతా అదే .. స్వస్థ స్థావర ఘనీభవన కృతిని వదులు చేసి..పచ్చి వాసనల గదిని ఉడకబెట్టి..

 ఆమె ఈ నవ్వు విని  ఇక భరించలేక పోయింది.. వీడికి పిచ్చిపట్టినట్లే ఉందనుకొంది ..

సాధారణపు ఊపుని తోడు పెట్టిన కదలికతో కూలి.. ఇంకేం తెలియని గోషని తిప్పి కొడుతూ..ఓ సంక్లిష్ట మర్మ గాలి చెవిలో దూరి పోటు పెడుతూ.. అన్వాయం కానీ చీకటి సంతాపం లో సమాధి సీఝేసుకొన్న స్పర్శ గట్టిపడి.. ఊరిపోయింది నడక పట్టుని దులిపి .. కదిలే ఆయు కెరటాల శ్వాస నీలం లో చిక్కబడ్డ కుత కుతల ఊయ బరువుని తెంపి .. కొంచెం సవరించిన దేహ మెరుగుని ఇంకా అరగదీసి…..

 ఇక అక్కడే సెటిల్ కావాలని ఆలోచిస్తూ… కోపం తో కాల్ కట్ చేసింది..

ఆమె తల్లి నుంచి వచ్చే ఆస్థి కోసం .. భర్త నుంచి భారీ భరణం .. కొడుకుని .. ఇప్పటికే పొలిటికల్ ఇంటరెస్ట్ చౌ చెయ్యడమో అదృష్టం అనుకోని.. వాళ్ళ ఫామిలీ బిజినెస్ని కంటిన్యూ చెయ్యడం .. కొన్ని బ్యూటీ పార్లోర్స్ franchisees  ఓపెన్ చేసి .. బాగా విస్తరించడం.. పదిల పేర్చిన దిగులుకి రంగు మార్చి.. కన్ను కప్పిన రుణ మూర్తుల కలవెల తీరికని వదిలి ఆ ఎత్తుకి చేరి బలంగా నిలబడటం..

మళ్ళీ అతను చేసినా .. ఆమె డిస్కోనెక్ట చేసింది..

అన్నింటి నుంచి అన్నీ disconnect అవుతూనే ఉన్నాయి.. ఏది ఎలా జరిగినా .. ఇది ఇంతేనని సరిపెట్టుకొనే  దేహ రాజ్ఞతని వదిలి పెట్టి .. వాదులు మాటలు నులిమిన వెక్కిరింపుని.. అర్ధం లేని నవ్వుని.. దవడ బిగించిన చూపులోని చిరాకుని .. హద్దు చెరిపిన కలనీ తుడిచి.. ఇక నిన్ను మోయడం.. తాగి పడుకొన్న నీ శ్వాస ని విని కలవరించడం…మరేదీ కాకుండా .. ఇప్పుడే .. ఇక మరో గంటని కూడా కాదని డిస్కోనెక్ట అవుదాం.. పరుగుపెట్టే శ్లేష భూమి ని కరిగించి.. చిత్ర తోవలో ఇరుక్కొన్న తావీదు ముడుపుల జిగురు గాలిని ఇగరబెట్టి .. నాదనే శరీరం వెనక్కి తీసుకొని .. డిస్కోనెక్ట అవుదాం.

అనవసరమైంది .. అవసరమైన చోట ఆగి.. నిశ్చల మంత్ర గతి .. దారీ తెన్నూ లేక .. అటు ఇటు తిరిగి.. చలనపు దేహ పూర్ణత నింపుకున్న అలసటని.. ఒక్కసారిగా మింగేసి.. వికారపు వాంతి ముఖంతో చేతిని మందికి జరిపినప్పుడు .. డిస్కనెక్ట్ అవ్వాల్సిందే..

తన మాట .. ఇంకేం లేని చాటు .. అరుపుకి ఉల్లిక్కి పడి ..పగిలిన గ్లాస్.. నిద్రలో బోరున ఏడ్చినా బిడ్డ .. వెనకేనుకే వస్తున్నా ఉన్మాది.

నిక్కచ్చిగా తడిచిన భయంలోని సగం నరికిన మాటని కాదని.. చేసుకొన్నా నిరసనల మధ్య జ్వరమని.. లోపలి నొప్పని.. అంటుకొని దగ్గని.. పిల్లాడికి బాగా లేదని.. కొన్ని రాత్రులు.. పగకి పూచినా ముచ్చట్ల నుంచి  డిస్కోనెక్ట ఐపోవడం..

………………………………

ఓ క్షణం లో వచ్చిన అనుమానం పెరిగి కొండలా పెరిగి పోయింది.. నిషిద్ధ అవలీలగా తప్పించుకున్న చావు  ఎర్రని హెచ్చరికతో మెరుస్తూ.. గొంతు పీడన కాల్చిన నడుము నొప్పిని స్ప్రే మింగేసాక .. పొట్ట పట్టనంత బీరు తాగి .. సొమ్ముసిల్లాక .. అక్కడే అద్దాల గండం తప్పిన ఉరిపోతాల చప్పుడు.. ఎముక విరిగిన వణుకు.. గొంతులోకి జారాక …

కొంచెం తెలిసీ తెలియని స్పృహతో మత్తు ఆవహిస్తున్నప్పుడు.. దేహమై తేలికై చీకటి నదిలో ఈదుతున్నప్పుడు.. ఉండుండి కదిలే ఊపిరి అల తుళ్ళిపడి.. చెంప మీద ఎవరో బలంగా చరచినట్లై.. టక్కున లేచాడు…. చుట్టూ చూసి.. స్థిమిత పడి .. తిరిగి

అతను నిద్ర పోయే ప్రయత్నం  చేసాడు.

రసాయన రక్ష తోడుకొని మిగిలిన శ్వాస దత్తపు నుదురుని రుద్ది.. హద్దులు చెరిపిన ఆవరింత పొగని కదిలించి .. తెలియని విశ్వ రాజీయాల కూర్పుని సరిచేసి.. కొంచెం సర్దుబాటు లేని చేదు మంత్ర దండం ఎత్తి తిప్పుతూ.. కొంచెం రెప్పల కిందుగా ఉడికిన అలజడి.. నల్లని గాలి..

అప్పుడు జరిగింది..అదేదీ ఎప్పుడూ అతను అనుకొన్నది కాదు. సరిపడని జాగ్రత్తలోని చప్పుడు.

ఒక్కసారిగా అతని ముఖం ఎవరో ముఖం పెట్టి చూస్తూ మంచెం పక్క నుంచి వాష్ రూమ్ వైపు నడవడం కనిపించింది..

తాను ఒంటిరిగా వెళదామా? ఎవరినైనా పిలుద్దామా.. ?

ఇన్ని సెక్యూరిటీ వలయాలని దాటి ఎవరు రాగలరు?

అసాధ్యమై నప్పుడు .. మళ్ళీ ఇంకొకరి సహాయమెందుకు ? తీరా అక్కడేమీ లేకపోతే,,కొన్ని అనవసర హైరానాలు.. పుకార్లు..పక్కా అదే మతిస్థిమితం లేదని కొంతమంది.. స్టాంప్ వేసుకొంటారు..మరింతమందికి చెప్పి .. వెనకేనుక నవ్వుకొంటారు …  అంతేగా …

అతను కంగారు ని వదిలిపెట్టి …మెల్లగా లేచి అటు వెళ్ళాడు.. మరో విస్మయం .. ఈ మధ్య అతనికి ఇదే జరుగుతూ ఉంది.. అన్నీ తన నిమిత్తం కానివి.. తన మెదడులో ఇరుక్కొని కంగారును పెట్టేవి.. ఒక దాని తర్వాత ఒకటి జరుగుతూ పోతున్నాయి.

ఇది ఎప్పటికీ జరగాల్సి ఉండేది కాదు.. ఎప్పుడూ చూసే అవకాశమూ లేనిది.

అక్కడే వాష్ రూమ్ అంత నిండిపోయినంత పెద్ద నెమలి.. రక్తంతో.. బాత్రూం అంతా రక్తం..

అంత పెద్ద నెమలి ఈ భూమి మీద ఉండటం అసాధ్యం .. అదీ అంతమైన జీవి.. పరమ భయానకంగా .. నర నరమూ వణికిపోయేలా శరీరమంతా చలి గొంతుగా మారి గడ్డ కట్టిన వణుకు…

  ఆ బిల్డింగ్ అంతా అదిరిపోయేలా పెద్ద రంకె పెట్టింది..

 అదొక అసాధారణ సృష్టి రచన .. నడక నేర్చిన పోలికని తట్టి లేపుతూ.. కదిలే నిద్ర గ్రహణం   లోoచి .. పాములు లేచి .. కంటి ముందు ఆడుతూ..

అంతా కమ్మేసిన భయం.. చెవులు పేలిపోయే అరుపు.. గాలి మండిపోయిన గోడల మధ్య .. ధ్వని అమాంతపు గర్జ చలన దోషం మింగేసాక…..

తలుపులు పగలగొట్టుకొని .. కీ స్టాఫ్ లోపలికి పరుగున వచ్చారు.

స్పృహ తప్పి పడిపోయాడు.. తలకి దెబ్బ తగిలింది..

మర్నాడు .. పెద్ద పెద్ద డాక్టర్స్ సమూహమే వచ్చింది.. అంత సీక్రెట్ గా జరుపుతున్నారు.. లేదంటే .. దేశం మీద ఎంత పెద్ద ప్రభావమో వాళ్లకి తెల్సు..

ఎన్నిసార్లో .. ఎన్ని విషయాలనో దాచి పెడుతూనే ఉన్నారు.. తలలు పగలగొట్టుకొంటూనే ఉన్నారు. ఏదో అర్ధం కావడం లేదు.. అతనిలో అసలు తేడా లేదని కాదు..కానీ ఎవరో అతనిని బలిపశువుని చేసి అడ్డుకొంటున్నారు.. కానీ కొంచెం కూడా అస్సెస్ చేయలేకపోతున్నారు.

 అతను స్పృహలోకి రాగానే .. నెమలి పింఛాలు కోసం చెప్పి .. వాటిని ఎవరూ చూడకుండా తీసుకురమ్మని  అసిస్టెంట్ కి చెప్పాడు.. అవి వచ్చాక .. ఇంకొక పెర్సోనల్ తో .. రీసన్స్ ఏమీ అడక్కుండా .. ఎవరి కంట పడకుండా … మినిమం 100 కిలోమీటర్స్ వెళ్లి డిస్ట్రాయ్ చేసి రామ్మన్నాడు.. అతను ఎందుకని అని అనలేదు.. అలా అడిగితే .. ఏమవుతుందో వాడికి తెల్సు..

కాకపోతే వాడు ఇంటికి వెళ్లి స్టవ్ సై కాల్చి .. మర్నాడు డ్యూటీ కి వచ్చి.. ఇన్ఫోర్మ్ చేసాడు.

కానీ … ఆ రాత్రి .. హాస్పిటల్ బెడ్ పై ఉన్న పిల్లో లో ఈసారి ఎనిమిది పింఛాలు ఉన్నాయి.

అతను మళ్ళీ పెద్దగా అరిస్తే.. డాక్టర్ వచ్చి.. అతనికి ఇంజక్షన్ చేసాడు.. అతను నిద్రలోకి వెళ్ళిపోయాడు.

సృష్టి లోతుని చేరి కూలిపోయిన అతని గది.. ఏదో వదిలిపెట్టి పోతారు .. మాట కట్టుకొని .. ఇంకి పోయిన చలన బొమ్మలతో దేహమనే చిత్ర తవ్వకం మొదలై.. ఉండిపోవడం తెలియని నిద్రతో తోసుకొని.. మరిగిన నిద్ర సంచారంలో మృత్యువు చల్లగా కాగుతూ .. మూసి పెట్టిన కలల మధ్య తిరిగే శ్వాస కలతని పట్టుకొని .. నివేద రాశుల దేహ బిక్షని మిగిల్చే సృష్టి చరుపుని మోసుకొంటూ .. నిదద ఊపులతో పాడుబడిన దహిత విలాలలో ఊరేగే .. చిత్ర కూర్పుల నెత్తురు నడకని వడపోసి.. కంట్లోకి నవ్వి.. అద్ది తీసిన నూనె గానుగలకి మంట పెట్టి..

                                                                    ………………………

                                                                 6^th CHAPTER                                                  

                                       గర్భంలో దీపం .. నౌక దొరికిందా ?

సత్యనివేశ్ పాలస్తీనా .. ఇజ్రాయిల్ కి బయలుదేరినపుడే….

1.మళ్ళీ దీవి.. బొడ్డులో దీపం .. శుభమి  5

సమ భారపు అనూహ్యంలో పడి … రుద్దేసిన చీకటి చిత్ర ముంపుల కలలోంచి .. అందుకొనే సందేశం .. అదే చెబుతుంది.. హద్దుని దాటి కదిలే విశ్వ దోషపు చరియల్లో పోల్చుకొని కొట్టుకొంటూ.. తనలో తననే .. తననే తనని ..తనతో కూడిన తనని .. నిరూప దర్శనకి కొలువైన దేహ పునీత మూర్తన కదిలికని దాటి ..ఉన్నప్పటి నుంచి .. కదిలే నిద్ర గుహల పతనత చుట్టుకొని .. భార రహిత గొంతుని చలన ముట్టడికి చుట్టి … కప్పుకుపోయిన నిస్సంకోచ రాత్రి రూపమాలని జోడించి కదిలే వ్యాకుల మంధనకి చేర్చిన ముఖాలని తాగి , సొమ్మసిల్లిన రంగు నిడివిని సాగదీసి.. అక్కడే ఉండిపోయిన క్యాలెండర్ల కిందని ఉంచేసి నది .. ఒక స్థిమిత గతి వేడుకని చప్పరించి.. హఠాత్తుగా తెలిసిపోతుందనుకుంటా … ఏం చేయాలనేది.. ఎక్కడ ఆగి వెనక్కి చూడాలనేది.. కావలింతల కలశ ఋణం తీర్చుకొన్న నిశ్చరిత ధ్వని కూర్పు..

శుభమి ముఖంలో భువన ఆ రోజు ఒక తేజస్సుని గమనిస్తూనే ఉంది.. అది చాలా ప్రత్యేకమైన శబ్ద వర్తనలు నిండిన వర్ణ చలనంగా  ఉంది.. చూసేకొద్దీ .. చూస్తూ ఉండాలనిపించేలా ఉంది …అర్ధరాత్రి నల్లని సముద్ర కెరటాల నురుగు అంచులలోకి కలిసిపోయిన వేల దీపాలులా ఉంది ఆ నవ్వు. మృతు భ్రమణ తడిచి పోయిన నిస్సత్తు గంభీరంలో వేల తలుపులు ఒక్కసారిగా తీర్చుకొని.. తెల్లని మంటతో హిమాలయాలు కాలుతున్నట్లు ఉంది.. ఆ నవ్వు చప్పుడు..

అదొక కధ కాదు.. నిశ్వాస ధ్వని చిత్రం మరిగించిన చిత్రాల కొండ చెప్పిన చల్ల సాయంకాలపు చందమామ కథలా … శ్వాస ఖననంలో పేరుకుపోయిన దిగులు.. కంటి ముందు ఆ ఆత్మ విన్యాసం చేస్తూ.. నీ లోపలి చేరిపోవాలా ? అని అడిగినప్పుడు .. నిశ్చల మంత్ర కొండల మెళుకువలోని వెలుగులా ఉంది.

హమీద్ తోనూ చాలా హుషారుగా ఆడుకొంది..

విశ్వాస చిత్రాల దేహ నది తవ్వుకొన్న చిత్ర సాధన .. దేహమై పలకరించి.. రా .. నే చేయిస్తాగా స్నానమన్నప్పుడు .. కదిలిన దేహ నిర్జన మాయ కుమ్మరించిన చిత్ర వాకిలో తీర్చిన బెంగ చేసుకొన్నా సంధిలా .. నింపాదిగా ఆ నవ్వు.

కానీ హమీద్ మాత్రం ఆమెని మాటి మాటికీ దిగులుగా చూస్తున్నాడు. దానిలో ఎన్నో అర్ధాలు గడ్డకట్టి.. సంశయ చలానాలు గట్టు తెంచుకొని.. ఇంకిపోయిన నిశ్చయ నిఘారపు సంకెల ఊడిపోయిన కంటితో.. హద్దు పగిలిన మాటలని నాన్చుతూ.. చలన నిస్సంశయ శరీర గాలుల ముట్టడికి చేర్చిపెట్టుకొన్న నిరాశ కల్లోలపు శబ్దనాదమేదో .. వాడు వింటున్నాడు.

ఆ సాయంత్రం భువన దగ్గరకి వచ్చి.. నేను తీసుకెళ్లిన చోటికి .. ఎందుకు ఏమిటనే మాట లేకుండా నువ్వు రాత్రి 11  గంటల తర్వాత  రాగలవా? అంది.

భువన ఏం అడగకుండానే.. అదోలా చూసి తల ఊపింది.

అజ్ఞాత విశ్వగోష తెరిచిన సందడి సద్దుమణిగి …దేహపు నిర్ణీత స్తబ్దతలో వేలాడే కంటి చివర ఒత్తిన నిద్ర జడల విలోమయ దుర్గమ జతిలో పేనుకొని .. సరళసాధ్య నిర్మాణ గతిని నేసే నెలల వడపోతని గడిపి.. తీరికలేని బ్రహ్మాండ గతి ఒక్కరినే పట్టుకొని.. అక్కడే ఆగిపోలేదని .. నిద్ర సర్వమూ కలిపినా నాజూకు ముంపులో పడి తిరుగుతూ.. విశ్వ రవ్వంత కునుకుని సర్దుకొని….

శుభమి కళ్ళలోకి నెమలి దీర్ఘనిగా చూస్తూ .. కొంచెం బయటకి జరిగి .. ఆకాశం లోకి చూసింది.. ఉన్నట్లుండి.. వాతావరణం మారిపోయింది.. వర్షపు  మేఘాలు కమ్ముకొని .. చల్లని గాలి మొదలైంది.. ఇంకా నెమళులు అక్కడికి చేరుకొని … అన్ని పింఛాలు విప్పి నాట్యం మొదలుపెట్టాయి.. అదొక చిత్ర విన్యాసం.. తీవ్ర దుఃఖాన్ని మోసే ఒక అరుపు అందులో కలిసి.. కొన్ని క్షణాల పాటు .. అవన్నీ ఒక ఛోటకి చేరి .. గుండ్రంగా తిరిగి.. ఒక చలన పరిధిని చేరుకొని.. ఒకటిలో ఒకటి సర్దుకొంటూ.. కొంచెం దూరం లో చూస్తున్నప్పుడు .. అవన్నీ .. ఒక దీపపు ఆకారం లోకి మారి దగ దగా మెరుస్తున్నాయి.. ఆమె నిశ్చలంగా చూస్తూ .. అలా వర్షంలో తడుస్తూనే ఉంది.

ఆమె అడివిలోకి ఒంటిరిగా వెళ్లి .. ఎవరో చెప్పినట్లే దారి వెదుక్కొంటూ.. కొంచెం దీపం ఆకారం లో పళ్ళు వేళ్ళాడుతున్న ఒక చెట్టు దగ్గరకి వెళ్ళింది.. మూడు పళ్ళు ఒక దాని తర్వాత ఒకటి తిని.. ఆ తర్వాత పొట్టలో తీవ్రమైన నొప్పితో… అల్లాడి పోయి .. మెలికలు తిరిగి పోయింది.. నోట్లోంచి రక్తం కక్కుకొని.. సొమ్మసిల్లి పడిపోయింది.. నెమళులు చుట్టూ చేరి .. పింఛాలు విప్పి .. ఒక గొడుగులా పట్టాయి ..ఆమె నిద్రని ఏమాత్రం disturb కాకుండా…

ఆమె నిస్సంశయ దేహ విపులతని మోసుకొని.. ధ్వని కమతంలో పేట్రేగిన చిత్ర జ్వరాల కదిలికని కుదిపి.. ఓర్చుకొని .. నిద్ర దేహం కాగిన మెలకువతో.. సర్దిన శకున ముడుల గర్భం తోడుకొని.. తనకి తాను మోసి తెచ్చుకొని ఉంచిన నడకలని వడపోసి..

 ఆమె వచ్చేసరికే .. అర్ధరాత్రి ఐపోయింది.

ఆమె నేరుగా కిచెన్ లోకి వెళ్లి కొంచెం పెరుగు అన్నం తింది.. రెండు నెమళులు ఆమెని గమనిస్తూనే ఉన్నాయి.

 నెమళులు దగ్గరకి వెళ్లి.. ఏదో పాట పాడింది. వాటికి ఏదో ఆశీర్వచనం లాంటిది చేసింది.

…………

చలన ఛాయా కమ్మిన అర్ధరాత్రి .. కదిలే నిద్ర భారమితుల పూనకం కమ్మిన గాలి .. గొంతు తడిని పీల్చి కురుస్తున్న మంచు.. చలి మరిగించిన కాపలాల మధ్య .. దీర్ఘ నిశి మంత్రం జాతరని కదిలించి .. కూలబడిన చర్యల ఘటనని తీసుకొని.. ఇంకిపోయిన శీతల విపత్తుని మించి.. ఇంకేదో ప్రాణ రహస్య భరిణ తెరుచుకొని .. సవాల్య నిద్ర తోరణాలు కట్టుకొన్న విలాస కెంపులని పులుముకొని.. జోడించిన రక్త ధారా చాటుగా ఏదో చెప్పినపుడు మనం వినలేకపోతాం.. సర్దుకోలేని దుఃఖ నిదాన రాశులని చేరి.. ఆ పై నిద్ర బరువుని కాల్చి.. కలని మోసగించిన వర్తుల గమనం లోంచి తేరుకొని…

 ఆమె నేరుగా భువన ఉండే కంటైనర్ దగ్గరకి వెళ్లి .. ఇలా మునివేళ్లతో తాకగానే ఆమె తలుపు తీసింది..

అస్థిమిత ప్రసరణల గతి చిత్ర కెవ్వెలని తాగి.. ఒకరిలోంచి… ఇంకొకరి నిద్రల అనునాద రాపిడి మోగుతూ.. అదే గమన శీలంగా కప్పుకున్న దేహ ద్రవ మండలంలో కదిలే అనుసార ముఖాల కౌగిలి తోడుకొని.. కదిలే వీరభూమి యుద్ధ కలవరతని దాటి .. కొంచెం అనుగ్రహ మండలంలో పడి చెలరేగిన శరీర కైపుని మోసుకొని.. అక్కడే అతుక్కుపోయిన మాంస ద్రువపు దుఃఖనీలంలో ఊపిరాడక కొట్టుకొంటూ .. నీకోసమే చూస్తున్నాన్నట్లు..

ఇద్దరి మధ్య మాటలుగా ఏమీ లేవు..

శబ్ద గుచ్చాలని లోతుగా పాతేసిన ఆ దీవి.. చర్యల కట్టు రాశులని జోడించి కదిలే .. నిద్ర గుహాలని .. దీప వెలుగులతో నింపి.. సాధారణ మాటల మధ్య వదలని జిగురు.. గొంతునెక్కడ బిగుస్తుందోనన్నట్లు .. తనలో తనగా .. తానే తనగా మెదిలే ఊపిరి అలల నిడివిని .. తీర్చి… కాల్చిన గంభీర తలుపుల మధ్య .. ఇంకో చప్పుడేం వద్దని.. నిరాగ్రహణ ఒత్తిడిని కాల్చి… పెద్ద చెట్ల మధ్య అనుకువని పాతిన కెరటాలని మండించే కళ్ళతో చూసి..

వేళా ఆందోళనలని పీల్చి టీకాని వడపోసే కళ్ళతో చూసి.. 

 శుభమి .. భువన కళ్ళలోకి దీర్ఘంగా చూసి నడవడం మొదలుపెట్టింది..

పరానుగమనాల ముట్టడిని మోసుకొన్న దేహ దృవాలని రక్షించి .. పరి పరి ధ్వనుల వడపోతని పీల్చి .. కదలికనే సర్ది.. మూసుకుపోయిన శరీర రశ్మిని కాగబెట్టి.. నిద్ర బిగించిన చీకట్లో .. తన అనే తన దేహ నిర్మాణ మూర్తుల కౌగిలిని తడిపి… కదిలే నది మధ్యలో గడ్డకట్టిన భయం కూలిపోయి .. మెరిసిన శ్వాస అగడ్తలో కొట్టుకొని.. పునాది చీలికలని సర్దుకొంటూ.. ఆ వెనకనే….

 ఆమె శుభమి వెనక నడుస్తుంటే .. ఆమె నేరుగా బంకర్ లోకి వెళ్ళింది..

ప్రాణ రక్ష నిఘా పెట్టిన రోజుల వెనుక .. ఆ వెనకనే ..ధ్వని అపార్ధ కనుమల్లో ఒడిని పరుచుకొని.. చంచల హద్దుని పట్టుకొని.. విడిపోయిన సంచార కలాపంలో .. పెరిగి .. తరిగి పోతున్న .. నిశ్వాస ముఖాలని కనిపెట్టి త్వరపడి .. రుద్దేసిన నడకని చెప్పుకొని .. సరిచేయని తలుపులతో.. పేర్చుకొని ఉండిపోయిన ఇల్లు .. ఆ బంకర్.. చెప్పుకొన్న దృష్టి గతపు దీపాల మధ్య కదిలే చలన గంటల పేరుకొని…..

భువన కటిక చీకటిగా ఉన్న ఆ బంకర్ లోకి వెళ్ళగానే లైట్ వెయ్యబోయింది..

 కానీ శుభమి చెయ్యి పట్టుకొని ఆపింది.

దుఃఖమూ .. చీకటీ .. మహా నిర్యాణ సమూహంలో పడి కొట్టుకు పోతున్న నిద్ర ద్రోణుల మండలంలో .. గింజుకొంటున్న హద్దులే మధ్యనే ఊగుతూ.. లోపలకి చెమర్చిన అనుగ్రహ విసుగులని జోడించి చెప్పుకొన్న .. నిషేమయ్యా రాపిడిలోంచి.. ఏదో చెప్పబోతుందా .. జరగబోతుందా? .. ఇది ఇలాగే ఆగిపోతుందా?

ఆమె ఏ ప్రవర్తనకి ఇంకేదైనా అర్ధముందే ఉంటుంది.. కానీ ఏమాత్రం ఊహించలేనిదా?

వాళ్ళు  లోపలికి  వెళ్ళగానే  .. మూడు నెమళులు వాళ్ళ వెనకే లోపలి వచ్చి తమ పించాలని తేర్చాయి.. ఎప్పటిలానే .. అవి బంగారపు edge తో దగా దగా మెరిసి.. బంకర్  అంతా కాంతి నిస్తూ ..

సరళ మహా ద్వనిలోంచి .. చీకటిని వడపోసి.. ఆ ముద్దని ఇంకా పిండి అమాంతం మింగేసినట్లు.. దుఃఖ చలనపు హద్దుని మొగులు పెడుతూ.. కదిలే కాళ్ళ మధ్యనే .. కళ్ళని రక్షించి చేర్చుకొన్న దేహ నిర్జన కనుపుల్లో.. ఒడి దుడుకులేని .. క్షేమ చిత్రణ మార్చి చేసుకొన్నా ఒప్పంద ముఖాలన్ని అద్ది.. కదిలే కాళ్ళ నడకలని వదిలి.. మహా కాంతి గోళాన్ని పట్టుకొని.. పగలగొట్టగానే పర్చుకొన్న .. సంసిద్ధ కలవర నిద్ర పొడులతో పండిన వెలుగు మునక .. అక్కడంతా పండుతూ..

కదిలే నిద్ర మునకలు తేరుకొని.. త్వరలో మూసి పెట్టుకొనే ఊపిరి రంజుల ముద్దని.. గడ్డకట్టిన రుణ చిత్ర మిగులుని కుదిపి.. ఓర్చి పెట్టుకొన్న చలన ముంపులతో.. పూత పెట్టిన కలవెల చితిని కుప్పపోసి వెలిగించినట్లు.. ఒక దీర్ఘ సమాధిలోంచి.. అనాహత శక్తి బయటపడి .. కొత్త ద్విగుణ మూర్తుల కలయిక వదిలిన నిస్పృహ కూర్పుని అరగదీసి..

 ఆమె హాస్పిటల్ స్ట్రెచర్ చుట్టూ గ్రీన్ సెపెరేటర్స్ తో ఉన్న చోటికి  దగ్గరకి వెళ్ళబోతూ.. భువనని  కొంచెం దూరంలో ఎదురుగా ఉన్న కుర్చీలో కూర్చోబెట్టి.. అక్కడి నుంచి .. ఎట్టి పరిస్థితులలోనూ లేవకూడదనే  సైగలతో   శుభమి చెప్పింది.

కదిలే కదలని నిష్పూచీ కంటి రాతల్ని చెరిపి.. ఉనికి మోసిన బరువుని అరగదీసి.. కదిలే నిద్ర గుహల్లో కలబడే .. కనపడని నిందలు ఆవరించిన పొడుగులో .. కక్ష్యాలని సర్ది.. కోపపు పరిధి పట్టుకొని.. ఇంకో దేహ ముద్రని అడిగి తెచ్చుకొని.. కంటిలో వదిలి వెనక్కి జరిగాక..

 ఆమె తల ఊపి .. ఏదో అడగాలనుకొన్న … ఆమె మాట్లాడకూడదని చెప్పడానికి ట్రై చేస్తుందని తెల్సి ..సైలెంట్ గా ఉండిపోయింది.

అనేకసార్లు .. ఇలాగే .. ఊరికినే ఉండిపోవడమే లోపల కదులుతూ.. హద్దుని సాగదీసిన నిలువెత్తు చూపు మండలంలో అప్పుడే మొదలైన మంచు వాన .. కళ్ళలో.. తెలియని ఆందోళన పెరిగెడుతున్న .. ఆయాస తూకపు తొణికిసలాటని సర్దుకొని.. కప్పిన నిగ్రాఫు ద్రోణుల్లో పొగ చూరిన కథలని తాగి .. అటు .. ఇటు మాసిన నడకలకి సర్దుకొని.. ఏదో శూన్యం లోంచి .. స్నానాలు మొదలైన చప్పుడు.. కలబెట్టిన ఆయుస్సుని తుడిచిన శ్వాస గంగులతో రుబ్బిన చూపుని .. మొదట నుంచి తొడిగి.. అంతలోనే ముసిరినా నవ్వుని సాగదీసి..

 శుభమి ఆ సెపరేటర్స్ ని ఓ రూంలా సెట్ చేసి.. లోపలికి వెళ్ళింది..

 వెళ్లే ముందు ఆమె కళ్ళలోకి ..ఓసారి ఇష్టంగా చూసింది.. భువన ఏంటని? సైగలతో అడగబోయింది..

 శుభమి తల అడ్డంగా ఊపి.. లోపలికి వెళ్ళింది.

నెమళులు.. ఏదో బాధతో కూడిన అరుపును అరిచాయి.

వాటికి మనిషిని దాటి .. ఇంకేవో frequencies అందడం వలన వచ్చిన .. ఆసరాల కంటి మెరుపుని తాగి.. తూలి.. విడిపోయిన గర్భ నివేద మూర్తుల మధ్య ఇరుక్కొని.. చంచార్య ఆటుపోటులని అప్పగించిన కెరటాల మధ్య .. వినీ విబడని .. సూక్ష్మ చలన నిర్దేహంలో పడి ముక్కలై .. కదిలే రుణ గ్రహ చిత్రాల కంటి నీరుకి పొగపెట్టి.. కథలు చెప్పుకొన్న దేహ చిత్రపు హద్దుని దాటి .. మసకేసిన రుణ కట్టుడు శరీరపు మాంస కూర్పులని తట్టి లేపుతూ .. సరళ వర్ణ కూపంలో తలమునకలైన గారడీ గుహల్లో మండిన కంగారు …

ఆమె నవ్వు వినిపించింది.

సంచారపు నిద్రగా  విడిపోయి .. కథల్లో పడి తునకలైన నిద్ర గుండాల కైపుని అరగదీసి.. కదిలే కంటిలో కదలని నిరూణ గ్రహణ చంపలపై ముహూర్త సంపర్క మూర్తులని గద్దించి పెట్టుకొని.. ఊపిరి కాసిన మెలికలని సవరించి.. కాల్చుకున్న గోడలు పట్టించిన నిందలని కాపుగాసి… దట్టించిన ఝాము మున్కలో .. ఓడిపోయినా శ్వాస రాపిడి రంగుని కడిగి .. ఇంకేం కనిపించని నిఘా ముంపునీ .. దాని వెనక పునాది నిండిన జ్వర గ్రహణ మంతనాలని .. కుదిపి .. రెండో చోటు లేని నిర్భయ గతి సమాధిలో ఊగుతూ.. ఆ నవ్వు..

మూడు నిమిషాలు గడిచాయి..

ఒక యుగ సంధిని పొడుగ్గా సాగదీసి.. కదిలే నిద్ర తోడులని చక్కబెట్టిన చోటులే.. అసంశయ ఓర్పుతో ఆయాసపడి… కన్ను ఆ లోపలి చూపుగా పోలేక ఓడిపోయాక .. ఇంకో విరివారణ లేని ఆలోచనై కోరిన ముట్టడి ముఖాలన్ని చల్లార్చి.. హద్దులు మోసిపోయిన కీడు నానిపోతూ.. ఒరిగి పోయిన శరీర తోపుల్లో .. పడి గుద్దుకొనే కైపుల్లో .. నిందలు మరిగిన చిత్ర కలవరం కలిసిపోతూ .. నిశ్చల ముడిని బిగదీసి.. ఇంకిపోయిన ఆందోళన కూర్చిన నెమ్మిది రాశుల్లో తిరిగి రాని చీకటి ప్రవేశాల పూడికని ఎత్తి పెట్టి.. ఓర్చుకొని ఉండిపోయిన లోతుల్లో  కప్పిపుచ్చిన క్రమ నిర్గతి వరస తప్పి..

 ఆమె నుంచి బాధతో కూడిన అరుపు .. నవ్వు విన్పించి ఆగిపోయాయి.. ఒక నెమలి ముందుకు నడిచి .. అక్కడి వరకు వెళ్లి వెనక్కి తిరిగి ఆమె ని చూసింది. అర్ధమైనట్లుగా .. లేచి ఆ లోపలికి  వెళ్ళింది..

మహా హిమాలయాల్లో ఓ మంచు శకలం ఉన్నట్లుండి తెగిపడి మండితే .. ఎలా ఉంటుందో.. అలాంటి తెల్లని  వెలుగుతో నిండిన మట్టి దీపం వెలుగు తుంది..

శుభమి కనిపించలేదు .. ఆమె వదిలిన శ్వాస అలికిడి అక్కడే తిరుగుతున్నట్లుగా ఉంది. తెలియని అనుమాన జరుగుబాట్లు.. ఉపరితలపు ముట్టడి మోసిన పొడుగు మూర్తుల తీర్ధంలో .. మాసిన నవ్వుల ఊరేగింపు.. సద్దుమణిగినట్లు.. ఏదో అసాధారణత జరిగి.. అప్పుడే చల్లారిన దుఃఖమేదో తిరుగుతున్నట్లు..

 ఆమె ఒంటి పై అప్పటి వరకు ఉన్న బట్టలు కింద పడి ఉన్నాయి.

కాలి చెప్పులు .. చెవి రింగులు.. మెడలో ఓ చిన్న సన్నని గొలుసు.. చేతికి ఉన్న రాగి కంకణం .. బట్టలతోపాటు పడి ఉన్నాయి.. ఆమెకి ఓ క్షణం అర్ధం కాలేదు.. మరో క్షణంలో అర్ధమైన .. లోపలంతా ఒప్పుకోలేని ఆందోళన పరుగులు పెడుతూ.. హద్దుని చింపేసిన కదలికనే తప్పించి .. ఊరుకోలేని అపేక్ష చిత్రమేదో.. ఒక తట్టుకోలేని చెరుపునే కదుపుతూ పెద్దదైన కుదుపుని చుట్టి..

మరు క్షణం లో ఆమె మస్తిష్కము లో మహా విస్ఫోటనల కంటి రాధని అరగదీసి.. ఇరుక్కు పోయిన చలన మూర్తుల కొరుకుడు పడని .. నింపి వెతల పూడికని సర్ది పెట్టి..

దిశలు తెలియని దుఃఖం .. కంట్లో పట్టని అరుపుతో కదిలి .. పగుళ్లు తీసిన దేహ శిక్షిత నేర్పుని వదిలి.. తెలియని ఊసర ద్రోణుల్లో తడిచిన పునాదుల ముట్టడితో.. మహా విషాదం మోయడానికి శరీరం వణికిపోతూ… నిండిన హద్దులే తిప్పుకొన్న కాపలాలని బోర్లించి.. తోడు తీసుకొన్న సగం మోసి తెచ్చుకొన్న విసుగుని మూసి తెచ్చుకొన్న దృశ్య మవ్వళింపులు..

అయోమయపు తొణికిసలాటతో చెలరేగిన ఝాము ముంపునీ .. ఆ లోపలి గాలి చిత్రాల రంగు కౌగిలిని ,, మోసి తెచ్చుకొని.. కదిలే గోడల మధ్య చెలరేగిన చూపులని కప్పుకొంటూ.. తేల్చి పోయిన చూపుల ముద్దని పోతపోసి  గింగిరాలు తిరిగి.. చేదు బట్టని కప్పి .. మరిగించిన నిస్సారస ముడులని బిగదీసి.. వేళ్ళ మధ్య కదిలే కంటి రసాల సంచీని దులిపి.. పేరుకుపోయిన కథలని గాలించి.. కంటి రేవులో ..

మూడు నెమళులు  .. ఆమె ని గుoడ్రంగా చుట్టాయి. ఆ మధ్యలో ఆమె ఉండడంతో .. దీపానికి ఎదురుగా ఉంది.. కళ్ళలో నీళ్లు.. ఏదో స్పష్టమైన .. అదే ఆగిపోయిన సర్దుబాటుని లాక్కొని.. అప్పగించిన నిండిపోతాల స్మరణ ఋణం మోసుకొచ్చిన తలముల ఊర్పుని ఊది.. లోపల నుంచి మరేదో ఆత్రుత మేటవేసుకొంటూ.. శ్వాసకి అడ్డం పడి.. గొంతులో తిరిగిన చీకటి నల్లతాని నానబెట్టి.. రుణ తాకిడి చేర్చిపెట్టుకొన్న కదలికలు ఉంచుకున్న బరువుతో .. కలయికనే కప్పుకొంటూ..

ఆప్రాప్తిత చేలన రాశులతో .. పచ్చిగా ఉంచిన దాహ నిడువులతో కైపుని మోసి తెచ్చుకొన్న .. శరీర భంగిమలతో రుణగ్రహ్య పునాదులతో కప్పడి…

ఆమె శరీరం పెరుగుతున్నట్లు.. తన శరీరం పై తన కంట్రోల్ లేకపోయినట్లు అయ్యి.. ఓ చెట్టులా స్థిరంగా నిలబడి పోయింది.. ఆమె స్పృహకి  అది రావడం ఏమాత్రం అర్ధం కాకుండా ఉంది.

ఆమె కి లోపల కలుగుతున్న స్పృహ కంగారు పెడుతుంది.. విశ్వ మండలంలో నిర్ధార చిత్ర కొసలని పిండి .దుఃఖం ఆరబోసిన ముఖాలని తాగి.. తూలిపడ్డ నిఘాడ కంటి చలన మదిని గుప్పించి.. అక్కడే ఉండిపోయిన కలతవేత్తలు కూర్చుకొని.. తననే దేహ రీతిని కడిగి.. అక్కడే ఆగిపోయిన ఆందోళ మంత్ర రీతి మార్చి చెక్కుతూ.. కనపడే దేహ గుహల కైపుని వడపోసి.. నిబ్బర జంట మునకలని తీర్చి పెట్టుకొన్న కొండల మధ్యనే కథని ఎవరో తెగ్గొట్టి వెళ్ళిపోయాక..

ఒక్కసారిగా పెద్ద చప్పుడు.. ఆ బంకర్లోకి .. ఎలా వచ్చిందో తెలియని వాన .. దీపం మరింత తేజస్సుతో వెలిగింది.. ఆమె సుమారు తొమ్మిది అడుగుల మనిషిలా మారి .. అలా ఉండగానే .. ఆ దీపం గాలిలో లేచి … ఆమె బొడ్డులోంచి లోపలికి .. గర్భంలోకి వెళ్లిపోయింది.

ఆమె స్పృహకి  అది రావడం ఏమాత్రం అర్ధం కాకుండా ఉంది.

ఎం జరుగుతుందో ఆమెకి తెలిసేలోపే క్షణాల్లో జరిగిపోయింది..  ఆ క్షణం .. ఆ లోపల కురుస్తున్న వాన కూడా ఆగి.. ఆమె గర్భంలోకి వెళ్ళగానే .. తిరిగి మొదలైంది.

చూపు చిరిగినా నల్లని వీధిలో .. తల పగలగొట్టుకే దుఃఖం ఎర్రగా ప్రవహించి.. కళ్ళని చుట్టుకొని.. పెద్ద నోరు తెరిచిన ఓటమితో ముట్టడిగా తలలో చుట్టుకొని.. కదిలే నిద్ర గృహంలో పడి .. పోలిక లేని ఆందోళన మోసి .. చుట్ట చుట్టిన దేహ బిగువులోని చావుని గాలించి పట్టుకొంటూ……

ఆమె ఆ తర్వాత తీవ్రమైన కడుపులో పోటుతో.. ఆ బంకర్ అంతా మారుమోగేలా బాధతో అరిచింది. అలా కేవలం మూడు నిమిషాలు అంతే…

శతాబ్దాలుగా ఘనీభవించిన బొగ్గు గనిని .. ఎవరో విస్ఫోట మందుగుండుని కూరీ కూరి..పేల్చాక  చేతుల దోసిలి నొప్పితో కత్తి పట్టుకొని.. గర్భంలోకి దించుకొని.. గుండ్రంగా .. అడ్డదిడ్డంగా తిప్పుతూ అల్లాడి.. కనుమరుగు ద్రవ ద్రోహాలతో పునాదుల కథని మార్చి రాసి .. అక్కడే గాఢ రంగుల జమిలి చీకటి గుమ్మాలని కూలగొట్టి.. అవలింపుల చలన మండలంలో కలబడే నిద్ర రీతులని పగతో తోడిపెట్టిన వేడుకలతో .. చరిచిన దేహ ముంపుల కైపుని వదలగొట్టి .. ఇంకేదో తెలియని పోలికేకలు .. అవి శరీరపు నొప్పిదా?

తనలోకి చేరి నిండిపోయిన .. తన ఉనికి సమస్తాన్ని .. చిన్న మాట కూడా లేకుండా అర్పించుకొన్న ..ఒక మృత్యువుని .. తనంతట తానుగా ,, అంత నిరామయంగా .. ఒక నిద్ర తర్వాత మెళుకువలా తలచుకొని.. అర్పిచేయడం.. అదీ ఒక మాట.. ఒక నీటి బొట్టుకూడా ఆశించకుండా .. తన మొత్తం దేహ స్తితిని దీపం చేసుకొని .. తిరిగి రాని చోటికి వెళ్ళిపోతూ .. గర్భాన్ని వెలిగించడం.. అదెలా అర్ధం చేసుకోవాలో .. మొయ్యాలో కూడా తెలియని ఓ అయోమయ నిద్రల కంటి తీర్ధంలో ఊరేగే చావుని దించుకొని.. ఓ గుక్కెడు బొట్టుని రాల్చి.. చెమట లోయల్లో పడి తొందరతో  పట్టుకొన్న గొంతు చెలమల గరుకుని అరగదీసి….  

దేహ ముడుపుల బరువుతో కూలిన నిద్రల గడపలని పెళ్ళగించి … అక్కడే ఉండిపోయిన నిద్ర గడువు కదలికనే కప్పి.. కనబడే దేహ తోడుని .. వెనక్కి కట్టుకొన్న తీరికలేని సందిగ్ధ మూర్ఛలని కప్పుకొని ..

ఆ తర్వాత ఆమె సొమ్మసిల్లి పడిపోయింది .. ఆమె తిరిగి  స్పృహ లోకి వచ్చేసరికి అడుగు ఎత్తు ఉన్న నీళ్లలో  మామూలుగా మారిన శరీరం తో ఉంది.

గుక్కపెట్టి ఏడ్చించి..

ఆ దుఃఖం ఒక అర్ధానికి ముడిపడి ఉండేది కాదు.. అవపోశ నిద్ర గురిని తప్పించి కదలికనే జోడించే గ్రహణ కూర్పుల కలయికని సరి చేసి పైకి చేర్చుకొన్న గడువు ముద్దని కుదిపి .. బోర్లించిన చీకటి గోళంలో తన ముందే ఆమె చితి కాలుతూ.. ఒక్కసారిగా తన గర్భంలోకి దూసుకొచ్చియినట్లు.. కలయిక తెలియని హద్దుని వదిలి .. చూపుని విదిలించిన చావుతో పగిలి ..

 రెండు నెమళులు బయటకి వెళ్ళాక .. మూడో నెమలి.. ఆమె ని వెనక్కి తిరిగి చూస్తూ ముందుకు వెల్లగానే .. ఆమె తడిచి కిందపడ్డ శుభమి బట్టలు తీసుకొని.. బయటకు వచ్చింది..

తన కంటైనర్ కి వచ్చి అద్దం ముందు నిల్చొని చూసుకోగానే .. అద్దంలో దీపం ఓ క్షణం కనిపించి మాయమైంది. అది అలా .. ఏమాత్రమూ తగ్గని తెల్లని వెలుగుతో కనిపించి.. ఆమె శ్వాస నిండా ఒక్కసారిగా పట్టేసిన గగుర్పు.. మెలిపెట్టిన చీకటి సంపర్కంతో మృత్యువు చేసుకొన్న తీరికల కరకు చప్పుడు..

విపరీత సాయుజ్య పుట్టుకని సరి చేయక ముట్టడిస్తూ .. కదిలే నిద్ర గ్రహణాలు .. నిద్రని తీరిక చేసుకొన్నా .. వినబడని నిద్ర గ్రహంలో కనిపెట్టుకొన్న తెల్ల దీపపు వణుకు..

 ఎందుకిది? ఈ త్యాగానికి అర్థమేముంది? ఇదెవరు తనకి చెబుతారు.

కదిలే దేహ వరద అర్పించిన చీకటిని తరుముతూ.. తన లోపల గర్భంలో మరో నిర్మాణ దర్శన .. ఏం చెప్పాలనుకొంటుంది. చెప్పినా తను వినలేకపోతుందా?

 ఒక ఊహించని ఘటన తర్వాత మరో ఘటనపై కూర్చుకొన్న నిస్పృహ మెలికపడి చనిపోయాక .. ఉండిపోయిన నిరాశ రూపాలని జోడించి కదిలే వణుకుతో.. కొంచెం శరీరం మోసి తెచ్చుకొని విడిదిని కప్పుకొని ..రంగుని దులుపుకొని.. ఇంకిపోయిన నీటిని తోడలేక .. తీరని నొప్పితో అరిచి..  నిరాపేయ్య దృశ్య విశ్చలన రూపక మూర్తుల వెంటపడి .. కూర్చిన గంటలని తాగి .. సమయ నిరూణ దర్శనలో .. ఇంకేదో మాట్లాడాల్సినది .. మిగిలిపోయిందనే గొంతు జీరని తాగి..

…………………………

2.భువన .. హమీద్ .. రామానుజం .. జర్నలిస్ట్ ని తీసుకొని.. మ్యాప్ ప్రకారం సముద్ర యానం 5

మంత్ర శాపపు ముఖాలతో … క్షమాల విగ్రహపు .. నిందల రేవుని పట్టుకొని తలపోటుని .. నలిపి చేయించుకొని  పెద్ద కలాప నిడివిని .. ఇంకిపోయిన మాంస రసాయన క్షతిజ రాశుల్లో పడి.. తలకిందుల కైపుని వడపోసి.. మొహాన కేంద్రాలని దాటుకొని.. యానం..

సమాన దృశ్య ముంపులని .. నెట్టుకొని .. ఉండిపోయిన కళ్ళని మార్చుకొని.. చెంపలపై చేయించిన  కథన ఒంపులతో చెలగాడిన పెదాల నీళ్లతో . సరాసరి  ముద్ద కట్టిన దేహ ఋణం బరువెక్కి.. కదిలే శ్వాస మెలికపడి అల్లాడుతూ.. చూపు నిడివిని సాగదీసి..ఉన్న మెట్లని మొత్తమూ చెక్కి.. కదిలే భూమి కొసలని .. నీటిలో నానబెట్టి .. రహస్య సాగుగా చేసిన దుఃఖానికి మెరుగులు దిద్దుతూ…. నానబోసిన ఇరుకులతో.. ఒద్దిగించిన నైరాశ్య తేటతెల్లం చేసిన నడి యానాల … కెరటాల ఊపుని నెట్టుకొని.. వెలిసిపోతున్న యుద్ధ నిర్మాణాలని అదిమిపెడుతూ..

దేన్నీ… ఎందుకు చేరాలి?

దేనిని కలిపి .. దేనిని విడదీసి.. కుదిపిన రక్ష మండలంలో దిగబడ్డ పునాదిని చేర్చుకొని.. దిగదుడిచిన చెలమల్లో పేర్చిన చూపుతో .. నీటిని కలిపిన వీడిపోని అవకతవక నిందలని చేర్చి .. కళ్ళు కుదిపి .. పెదాల నీరుని గుప్పిన కొండలని  తప్పించుకొని.. వరద మందిరాల శైవల్య మంద్రత గుప్పిన చలన గతిని శ్వాస చలనంలో వడపోసి..

ఎప్పటికి చేరాలి?

టీంతో కలిసి.. సత్య నివేశ్ ఇచ్చిన మ్యాప్ ని డీకోడ్ చేసి.. కంప్లీట్ మ్యాప్ ని రెడీ చేశారు.. నావిగేషన్ కి మోడరన్ GIO  POSTIONING  SYSTEM సెట్ చేసిన .. ఎమర్జెన్సీ కోసమా .. నార్మల్ రాడార్ మ్యాప్ ని కూడా టీం సెట్ చేసి ఆమె కి ఇచ్చారు..

వాతావరణ మార్పులని.. expected తూఫాన్ లని డేట్స్ కొంచెం అటు ఇటుగా చెప్పి .. కొన్ని రెడ్ మార్క్ తో జోన్లని హైలైట్ చేసి.. అవన్నీ ప్రమాదకర జోన్లని.. ఇతర దేశాల బోర్డుర్లు ని మార్క్ చేశారు.

టాబ్లెట్స్ ఏం అవసరం వస్తాయో?

తిండి కొత్త డ్రై ప్యాకెడ్ ఫుడ్స్ ని బలంగా సీల్ చేసి.. వాటర్ బాగ్స్ ని.. కొన్ని ఎనర్జీ డ్రింక్స్ ని ఏర్పాటు చేశారు. ఓ రెండు ఆక్సిజన్ cyclinders … అండర్ వాటర్ Apparatus .. షూట్స్  ఆ పడవలో సర్దారు.. ఏ ఏర్పాటుల కోసం … వాళ్ళు వారం రోజులుగా దగ్గర సిటీ లో తిరుగుతూనే ఉన్నారు.  ఆమె అక్కడికి వెళ్లి .. బేసిక్ అర్రంగెమెంత్స్ అయ్యాక .. వాళ్ళని ఎలా రావాలో చెబుతానని అన్నది.

అసలు ఏం జరుగుతుందో.. ఈ క్షణం చెప్పలేం. ఒకవేళ మానుంచి ప్రతీ మూడురోజులకు ఒకసారైనా కమ్యూనికేషన్ రాకపోతే .. మేమిక లేమని.. సత్యనివేశ్ ఇంఫ్రొమ్ చెయ్యమని .. ఆమె అనగానే.. వాళ్ళు ఎమోషనల్ అయ్యి… అలా ఎన్నటికీ జరగదు.. అన్నారు …

ఆమె నవ్వింది.

మృత్యు యానం దేనిని వెదుక్కొంటూ.. దేనిని చేరాలి?

చేరిన తర్వాత ఏం ఉంటుంది?

 ఇందుకోసం ప్రాణ త్యాగం చేసి .. ఎనర్జీ ని ఇంకొకరి కడుపులో స్టోర్ చేయడమేంటి?

నవ యువకులు.. ప్రేమ .. పెళ్లి .. కెరీర్ .. లగ్జరీ లైఫ్ అన్నీ మర్చిపోయి .. ఎప్పు ఏ క్షణం దాడి చేసి చంపేస్తాడో.. సరైన రక్షణ లేని దీనిలో.. సరైన నిద్ర .. తిండి లేకుండా .. భవిష్యత్తే తెలియని మృతు ఛాయల కింద 24   గంటలు కష్టపడుతూ..

ఏంటి ఇదంతా?

 వీళ్ళని నడుపుతున్నది .. ఏ డ్రైవ్ ఫోర్స్ .. ఎక్కడ నుంచి .. త్యాగాల చరితని మొదలుపెట్టి.. చావు తర్వాత పేరు కూడా రిజిస్టర్ కానీ చరిత్రగా మారి .. వీళ్ళు సాధించేది ఏం ఉంటుంది?

అంతా అయోమయం కమ్మిన దేహ సాంద్రతల దుఃఖమేదో వాళ్లలో పలికి .. ఒక జీర నిండిన దర్శన కథనాల్ని విని.. కరిగిన శ్వాస తంత్రుల మధ్య బిగ లాగిన స్మర మంత్రణ గతులని కాగలించుకొని.. ఊపిరికి అడ్డం పడ్డ చలన కీడుని దిష్టి తీసి.. నా అన్న వాళ్ళు లేని.. ఈ ఒంటరి వృత్త భూములన్నీ … ఒక చోటకి చేరి .. మహా సందర్భం చుట్టూ చుట్టుకొని.. ఇంకిపోయిన నిశ్వాస మండలంలో ఆరిపోయిన నడకని జమ చేసిన కన్నుతో…

కమ్యూనికేషన్ సిస్టం ఫెయిల్ అయినప్పుడు ఏం చేయాలో ? అన్ని ఎక్స్ప్లెయిన్ చేశారు …

టూరిస్ట్ ఇన్న్టేర్సెట్ తో చేస్తున్న యాత్ర అని చెప్పడం .. కొన్ని ఫేక్ Id లు create  చేసి .. అన్ని రకాలుగా అలోచించి సిద్ధం చేశారు.

వీటికి అతీతంగానూ .. మృత్యు భ్రమణ కాపలాలు తిరగబడి.. దిష్టి పెట్టిన నడకల మధ్య ఊపిరాడని నాజూకు మందలింపులు … కదిలే నిద్ర గుణాల జాగ్రత్తలో పడి .. కాసుకొని కూర్చోలేక దొరికిపోయి.. చలన మూర్తి కట్టిన అదేహా ఊయాంతంలో తిరగబడ్డ పునాదిని పట్టుకొని.. చంచల మృత్యు స్తంభం కూలిందని కబురు తెలిసి.. మెరుగు దిద్దిన చీకటి తలఒంపులతో పూడికని తీసిన రక్ష సమయాల భయం తెర్చుకొన్న జోడింపులతో కదులుతూ.. హద్దు మోసిన కంటి జ్వరం సానపెట్టిన ఇంటి కొసలతో ఊగి.. ఇంకేం లేదని.. ఇది మాత్రమే ఎక్కడ ఆగినా .. ఎక్కడకి జరిగినా మిగిలే .. మలుపులో.. దేహ జడని గుప్పిన కంటిలోని సుదీక్ష వర్ణపు అవధిని కరిగించి .. చేరీ చేరక ముందే బిగువుల కీడుని దులిపి.. వెన్నక్కి చూడ కుండానే …

…………………………

 హమీద్ కూడా ఉండడానికి ఒప్పుకొన్న రామానుజం పట్టు పట్టాడు కూడా వస్తానని.. రామానుజానికి అంతకు మించిన మరో కారణమంటూ లేని నిశ్చలన రీతిని పోతపోసి నిలబెట్టడానికి .. తన శ్వాస .. చూపు.. పట్టు .. గతి.. రీతి.. చివరి అంతంలోని మెరుపు .. కదిలే నిద్ర కొండల మధ్య యజ్ఞ వారధి గుప్పిన చలన ధ్వజపు మంత్ర తీర్ధన గుంజింపులు .. హోరు పెడుతున్న కలబరువు మంతనాల కినుకని వడపోసిన తవ్వకాలతో .. హద్దులేని భయం వదిలి .. నానిపోయిన గొంతుతో.. తడబడే కథల మధ్య చెలగాటపు గంటలు మోగుతూ..

 జర్నలిస్ట్ .. కూడా తీసుకొని .. టీం కి .. గోల్ ని చేరి కబురు పెట్టి.. తర్వాత ఆక్షన్ ప్లాన్ అమలుచేద్దామని చెప్పి .. వాళ్ళు ఆ మర్నాడు బయలుదేరదామని..

వాళ్లంతా అక్కడున్న టీంతో .. ఆ రాత్రంతా మాట్లాడుకొంటూనే ఉన్నారు.. చెలగాటపు మృత్యు దర్శనాలని తలుచుకొని.. నవ్వుకొని.. తర్వాత ఏం చెయ్యాలో మాట్లాడుకొని.. సరిపడని భయాన్ని వదిలి .. కంట్లో నూరి పోసుకున్న కోప గుండ్రాల కథల మధ్య కూరుకు పోయిన శ్వాస చలనపు క్షోభతో నిండిన గతుకుల బండిని తోసుకొంటూ .. వాళ్ళ మాటలు.. మంతనాలు.. గెలుపులా మధ్య ఓడిపోయినా బెంగల గోత్రుని దులుపుకొని.. కాస్త తెలివిడి ఋణం కప్పిన అలసటతో .. కూర్చొన్న చోట కొంచెం నిద్ర తీసి.. ఏదో తప్పు చేసిన వాళ్ళలా .. మానిటరింగ్ కంటైనర్లోకి వెళ్ళిపోయి తిరిగి పనిలో..

వెళ్లడమంటే.. తన లోపల ఉన్న శుభమితో సహా వెళ్లడం.. ఊపిరి కొసలని చల్లార బెట్టుకొని.. శ్వాస ఉడకబెట్టిన నిద్ర ఝామునే చుట్టి.. కనబడే నిద్ర గుహలో .. చావు పునాదిని ఏమార్చి .. కునుకు పట్టిన హద్దులో ఉండి .. తల పండిన కలతో నీటి భ్రంశ త్రిగుణి చలన విగ్రహ మెలికలని నిలబెట్టడం.

 అనుకోని ముందు రోజు రాత్రి .. సత్య నివేశ్ కాల్ చేసి.. హమీద్ .. రామానుజం .. పేస్ చేసిన పరిస్థితుల్లో కూడిన శరణాలయాలు చాలా .. ఏవ్ ఉన్నాయని.. మనం rescue .. సురక్ష చోట్లనుకొని.. మృత్యువు నోట్లోకి తోసామని .. బరువు గొంతుతో చెప్పాడు.

అంతటా పర్చుకొన్న మృత్యువు నుంచి ఎటు పోయి తప్పించుకోగలం.. విశ్వ నిఘ్రాణ తమక మూర్తులని ఎక్కుపెట్టి..కుదురులేని అపేక్ష చలనంలో పుండు పడిన గొంతుతో.. హద్దుని మోసి తిరిగిన మంత్రశాలలో కదిలే నిద్ర గుర్రుని కప్పి.. అలసత నీవూర్పు సమయ చుక్కానీ ఎక్కుపెట్టిన కదలికల కెరటం ఊగి..

కాపాడే చేతులు.. మెదడు.. కన్ను .. చెదిరి రాలిన కలల మధ్య మృత్యువు కురుస్తూ.. శ్వాస భిక్షకి చెమర్చిన సగం అనుకువని తోసేస్తూ.. విసిగిన ఋణం బరువెక్కి…..

 అక్కడ ఉన్న దీన స్థితిని చెప్పగానే .. టీం అంతా ఎమోషనల్ ఐ.. మనం దీనికి త్వరలోనే పరిష్కారం కనుక్కోబోతున్నామని ఆనందంగా అనుకొంటారు..

పల్చని తెర వెనుక జ్ఞాన చలన నిఘారింపుని సర్దిన వెన్నులో చెమటతో .. తడిపి .. సాగదీసి.. కంటి పాఠం కూలిన దేహ రుణపు ఖండాన్ని తెగ్గొట్టి.. ఇంకిపోయిన దుఃఖ చలనపు కేంద్రంలోకి చేర్చుకొని.. చొచ్చుకు పోయిన ఖాళీ విరుపులు .. ముఖాల సగం తెగింపుని వార్చి పెట్టుకొన్న … శ్వాస కొలతల పక్కాగా…………

…………………..

ఆమె కంటైనర్లోకి వచ్చాక సత్య నివేశ్ki  కాల్ చేసి.. శుభమి కోసం చెబుతుంది.

అతను కాసేపు ఏ మాటా లేకుండా ఉండిపోయి..

ఎలా దీనిని అర్ధం చేసుకోవాలి? శబ్ద బంధన లేని రుణ తంత్రీ బిగలాగిన హద్దుని కోసి.. దృష్టి చమత్కారపు నిండని జోడించి కదిలే కూర్పుని..

ఇది నాలోపల నన్నుని మిగుల్చుకోకుండా ఉండడానికి కుట్ర?

ప్రాణమని కర్పూర జాలంలో పడి తలకిందులైన .. ఝాము గడపలని ముడివేసి .. తీర్చి పెట్టుకొన్న చెమట కందకాల్లో పడి .. నిలదోసిన శ్రద్ధని కాదని .. చెప్పి చేయించుకున్న తీర్మాన విసుగులని తుడిచి .. కదిలే దేహ వివర్ణ కలయికనే వెంట తరిమి.. 

నా ఆలోచనలు… ఇష్టాలు .. మారిపోయి తను నాలో నిండిపోయిందా ?

ఇక నేనుగా చనిపోయినట్లేనా?

నా ఉనికిగా ఏదీ మిగలలేదా? ఇంకా ఉండటంలోని మరో అర్ధంతో మాత్రమే నేను ఉండాలా?

అతను చాలా సేపు మాటలేకుండా ఉండిపోయి.. అలా నీకేమైనా అనిపించిందా? అన్నాడు.

అతని గొంతులో జీర .. వణుకు

అదే తెలియకపోయిన .. ఎక్కడో తన మాటల్లో నిజాయితీ లేదని.. అస్పష్టంగా ఉన్న .. తనలో ఏ మార్పూ జరగలేదు..కానీ దీనంతటికి చివర ఇంకేదో మహా మార్పు జరగడానికి మాత్రమే అని తెలిసిన .. ఒప్పుకోవడానికి ఇంకేదో అనుమానం అడ్డుపడుతుంది.

ఆమె తన ఉనికిని నీకివ్వడానికి కాదు,, నీ ఉనికిని కాపాడి.. నువ్వు మరింత శక్తివంతురాలివి కావడానికి .. తానై తనని అర్పించుకొంది..

ఆమె త్యాగానికి ఓ అర్ధం కల్పించాలి. అంటాడు .. ఇప్పుడు నీ ఎనర్జీ పెంచడానికి ఆమె తనకి తనుగా నీలో  లయం ఐ పోయింది.

నిన్ను ఎదిరించే శక్తి .. ఇప్పట్లో ఎవరికీ .. ఏ పరిస్థితులకీ  ఉండదు.. అని ఎమోషనల్ గా చెబుతాడు.

ఒక దేహీకరణ అనివార్యత .. కొట్టి తీసిన లెక్కలు.. మోసి తెచ్చుకొన్న అనుమాన రాశుల మధ్య ఊరేగే కథన కూర్పుల వలయ చిత్రం .. కప్పి పెట్టుకొన్న సగం చప్పుడు ఉడకబెట్టి.. రుణపడిన కదలికల మధ్యనే కూరుకు పోయిన వికారపు దేహ గతం కప్పిన కొంచెం దాటిపోటులో ఎదురై.. ఒక మెల్లని చూపులోని మృత్యు సాధ్యకి విడిగా ఉండిపోయిన నిశ్వాస గమనాల బరువుతో.. తెల్లబడిన శ్వాసల కంటి తెరని దించిన నిద్ర సానువులతో మోసిన అనుమాన రక్షల మధ్య .. అన్నీ ఒక దీపంలోకి చేర్చి వదిలేయడం..

……………………….

 టీం అప్పటికే ఓ పడవని రెడీ చేశారు.. ఆ పడవ బయటంతా స్పెషల్ ఇన్సులేటెడ్ పెయింట్ అది.. అలానే ఏం ప్రాబ్లెమ్ వచ్చిన .. manual mode  లోనో నడిపే ఏర్పాటును చేశారు .. ఫ్యూయల్ ఎఫిసియెంట్ ఇంజిన్ .. ఉన్న ఫ్యూయల్ తో సుమారు వెయ్యి కిలోమీటర్స్ వెళ్లిపోవచ్చు .. Physical  చూస్తే తప్ప .. ఏ ఇన్స్ట్రుమెంట్స్ .. దాని సిగ్నలాస్ ట్రేస్ చెయ్యలేరు.. కంప్లీట్ సైలెంట్ ఇంజిన్.. సుమారు 20  కిలోమీటర్స్ దూరం లోంచి వస్తున్నా దేనినైనా  గుర్తుపట్టవచ్చు, direction క్షణాల్లో మార్చి తప్పించుకోవచ్చు.. దాదాపుగా మూడు speeds ఉన్నాయి.

రాత్రులు .. దాని  హెడ్ లైట్స్ కాంతి కూడా .. ఆ పడవ వరకే.. మూడు వేర్వేరు లైట్లతో అవసరాన్ని బట్టి ఫోకస్ లెంగ్త్ మారుతూ.. . అవసరమైతే  .. లోయర్ నీలం వెలుగుతో నిండి.. శత్రువు ఎదురొచ్చిన కనిపించకుండా…

కింద ఒక మినీ impeller ఉండి .. పెద్ద పెద్ద షార్క్స్ నుంచి రక్షిస్తూ… చిన్న చిన్న రూమ్స్ .. హై టెక్నాలజీ.. ఆపరేషన్ సిస్టం.. కిచెన్ విత్ మినిమం ఐటమ్స్ .. కొంచెం మొత్తం లో ఆయుధాలు.

 హమీద్ తన ఫ్లూట్ .. ఫోల్డింగ్ స్టాండ్ .. వాడి నడుముకి చిన్న  బెల్ట్ బాగ్ సెట్ చేసి.. దాంట్లో పెట్టారు. రామానుజం .. యోగ .. ధ్యానం తో తన బాడీ సాధ్యమైనంత స్థిరంగా మార్చాడు.

హమీద్ కోసం తనని తానెప్పుడూ సిద్ధం చేసుకొనే ఉంటాడు..ఆలోచనని.. శరీరాన్ని.. కదలికని .. నిద్రని .. ఆకలిని.. అరుపుని.. వేగపు చూపుల పరుగునీ..  అనుక్షణం కనిపెట్టుకొంటూ ఉన్న .. అతనుగా అతను చేసుకొంటూ పోతున్న ఏ పనికి అడ్డం పడడు .. వాడి individuality ప్రయత్నాన్ని దూరం నుంచే గమనిస్తూ … మురిసిపోతూ   ఎప్పటి కప్పుడు ఎంకరేజ్ చేస్తూనే ఉంటాడు.

……………………..

భువన .. ఆ రాత్రి కాసేపు బంకర్లోకి వెళ్లి .. ఆ దీపంగా మారిని చోటులో కూర్చొని.. ధ్యానంలో.. తన గర్భం లోని దీపాన్ని చూడగలిగింది.

అగమ్య స్థావరం.. సరిలేని నిద్ర తమకపు ముట్టడిని మోసుకొని.. ఇరికించిన దేహ నిర్మాణ కదలికని అచ్చులు పోసుకొని.. చలించే శ్వాస గమనాల కూర్పుని పేర్చుకొని.. కదిలే నిద్ర గూడులో వేగంగా తిప్పిన మంటల కూలడి రాశుల కైపుని వడపోసి .. కదిలే చీకటి గూడులో మెరిసిన నడకని ఊపుతూ.. హద్దులు పోగొట్టుకొన్న సంభాషణ నేర్పిన ఎత్తులని మోసుకొని.. తెరవబడిన నిర్మల గతి వృత్తాల్లో తిరిగి.. జన్మ సాధ్యపు గతిని సరిచేసి.. ఆమె ఛేదించిన ఉలిక్కిపాటు వెనుక కారణం పట్టుకొని..

ఆమె ధ్యానం లోంచే .. కనిపించని శుభమికి .. తప్పుగా మాట్లాడినందుకు .. ఓ కన్ఫెషన్ ని చెప్పుకొంది. ఆ దీపంగా మారిన చోటు దగ్గర మోకాళ్ళపై కూర్చొని..

 ఆ మూడు నెమళులు .. వాళ్ళ కంటే ముందే .. ఆ పడవలో సిద్ధంగా ఉన్నాయి..

అవి అనేక అనూహ్యతలని ముందే పసిగట్టి తన వరకు తెస్తాయని తెలుస్తో ఉంది..ఎవరి ప్రాణాలకి ఎంత మాత్రమూ భరోసా లేనప్పుడు.. వాటికి అంతకు మించిన మరో హాని జరగదు.

భువన కాదనలేకపోయింది. 

ఆమె అనుకున్నట్లుగా జరిగి పోతున్నదని ఎప్పుడూ అనుకోలేదు. తడబాటు లేని తర్పణ కథలోంచి కథలోకి  జారిపోతూ .. నిష్పూచీ హద్దులే బయటనే ఉండిపోయిన ముఖాలతో తిరిగి మాటలని తిరగదోడి .. అనుకున్నదే తడువుగా .. మళ్ళీ కలిసిన చూపుని మింగేస్తూ .. గుప్పించిన భయాల కైపుని మోసుకొని.. తడబడే నిద్ర సంకీరపు మోడులని తవ్వుకొని.. జోడింపులు..

………………………………

ఉపద్రవాలని ఊహించలేం… ఆ కారణం మనిషి కావొచ్చు.. ప్రకృతి కావొచ్చు.. నిరాధార ఉపేక్షంగా ఉండిపోయిన ఖాళీలు.. పెద్ద కబురు మోసిన నల్లని వర్ణపు దీపం కింద .. వడబోసిన కెరటాలని తాగి .. యానం….. ఎప్పటికీ పూర్తి కాని గోళం చుట్టూ గుండ్రంగా తిరుగుతూ …

అప్పటికి వారం రోజులుగా .. ఏ మాత్రం ఇబ్బంది లేకుండా ప్రశాంతంగా వెల్తూనే ఉన్నారు.

సముద్ర కెరాటాలు నెమ్మదించి పైకి .. పైపైకి ఎగిరే .. ఉప్పుని ఆవిరి పొర కింద .. సర్దుకో చూసిన నీటి ద్వయ యుద్ధ స్మర కేకలని గుప్పిస్తూ.. చలన గతిని పక్కకి లాగిన అల్లాటల మూర్ఛనని.. కనిపించే చంద్ర వాగుల పల్చని నవ్వులోని .. హమీద్ పాటని.. రామానుజం వండిన పాయసాయాన్ని.. సన్నని అరుపులతో .. పగలూ.. రాత్రి కనిపెట్టుకొని .. ఉండే నెమళులని.. అనంతం నుంచి .. గోళపు బల్లపరుపు యాత్రకి ముడిపెట్టుకొన్న  ప్రాణ సంకెలెల కొలతని.. నిండిన వెలుగు మొవ్వులో దూసుకుపోతూ .. చలిమండలాలు దువ్విన బొట్టుని సరి చేసుకొని.. నిర్దార చింతన గతిని మోసగించక కరిగే దేహ చలనపు ఖాళీ చోటుని మెరుగు దిద్దుతూ.. హాదులని వదిలేసిన కదలికపై పనిగట్టుకొని మోసపు రంగుల గతి పూడికని చేరదీసి.. యానం .

కానీ ఆరోజు మాత్రం .. తీవ్ర తూఫాన్ సముద్రంలో.. టీం నుంచి అదే మెసేజ్ వచ్చింది.

సత్యనివేశ్ ముందు రోజే అలెర్ట్ చేసాడు.

విరుచుకు పడుతున్న నీటి కొండలు .. మహా ఉత్పాతం మరిగిన సుడులతో.. కెరటాలు .. సమతల నీటి నడకలు .. జుట్టు విరబోసుకొని .. అంతెత్తున లేచి .. విరిగిపడి.. నీటిని బొక్కపెట్టుకొంటూ.. లొయలుగా మారి.. ఆ లోపలి నుంచి మండే ఆవిరి గొంతు .. నోరు తెరుచుకొని .. పెద్దగా అరుస్తూ.. చచ్చి పడిన చేపలని .. గుట్టల గుట్టలుగా విసిరి కొట్టి.. కెరటాలు తాగి తూలినా తాండవ ముంపులతో మీదకి జరిగి.. మహానీతి విగ్రహాలుగా మారి .. పడవ గొంతుని నొక్కేస్తూ .. అంటి పెట్టుకొన్న దేహాల వేరు తాళ్ళని తెగ్గొట్టి విసిరేయాలని చూస్తూ.. కదిలే కలవరం .. కలవని .. నురుగు ఒట్టుని మోసి.. అప్పటికీ .. ఇప్పటికి .. చరణ తాండవ గర్జన మోసిన తేడాలని విప్పదీసి.. కళ్లబెట్టిన దేహ సారంగ నిద్రల మధ్య .. కలలు ఉరితీసుకొన్న ఉనికి మధ్యస్థ మస్తిష్కములో కాల్చి.. నూరి పోసిన మృత్యు మెరుపులు ఒడిలో పడి .. ఒరిగే దేహ కవ్వపు మత్తుని చిలికిన రంగుల గోళపు పోటుని .. మోయలేక విలవిలా లాడుతూ……

తెలుస్తూనే ఉంది.. తెలియకుండానూ ఉంది.. రేపటికి ఏదైనా జరగవచ్చు.. అనుకొన్నదల్లా అలాగే అయ్యిపోవాలని ఆమె ఎప్పుడూ అనుకోలేదు. కూడా ఇంకేదో మహా శక్తి కాపలా కాస్తుంది..,బహుశా అది కాపాడే అవకాశం లేకపోలేదు.

కానీ ఆ మూడు నెమళులు ..  పడవకి ముందు ఒకటి .. వెనక రెండు పక్కలా రెండు స్థిరంగా నిలబడి.. ఆకాశంలోకి చూస్తూ .. దేనినో బాలన్స్ చేస్తున్నాయి..

ఆ బాలన్స్ కూడా .. చాలా ఖచ్చితంగా .. స్పష్టంగా .. అంతలా కెరటాలు లేచి దూకుతున్నా .. చలించక .. ఆ పడవ అలా వెళ్లడంలో… నెమలుల కష్టాన్ని తక్కువ చెయ్యలేం.

అంత బలమైన కెరటాలకి కూడా ఆ చిన్న పడవ చలించక .. నిటారుగా వెళుతూనే ఉంది.

…………………………………

ఉపద్రవం మండిన ఎత్తుగడలు.. ఊరించి పెట్టుకొన్న కెరటాల దీప జోలని జోడించి కదిలే నిద్ర గ్రహణ ముట్టడిని కప్పేస్తూ .. అక్కడే ఊరబెట్టిన కలశ రేవులో ఒదిగిన హద్దులే కలవరపు .. పొడి దారుల కెరటాలని ఊరడించి .. కదిలే ఛాయా గుర్రాల సకిలింపుని సాగదీసి..

ఓ పెద్ద కెరటం విరిచి కొట్టేసరికి .. ఎంత నెమళులు బాలన్స్ చేసిన .. ఫ్యూయల్ ట్యాంక్లోకి నీళ్లు చేరి ఇంజిన్ ఆగిపోయింది. పెద్ద చప్పుడు .. నల్ల పొగ వదిలి .. మహా నిద్ర లోంచి కూలిన యుద్ధవీరుడిలా ఆగిపోయింది

రామానుజం .. హమీద్ కాళ్లతోనూ ఏవో ప్రయత్నాలు చేస్తున్న .. నెమళులు .. అక్కడకి వచ్చిన .. ఫుల్ ట్యాంక్ కాప్ దగ్గర నిలబడటం తో .. వాళ్ళు ట్యాంక్ కాప్ తెరిస్తే .. అది ముక్కు లోపల పెట్టి.. దానిలోంచి నీరు పీల్చి సముద్రం లోకి ఊసేస్తుంది.. ఒక దాని తర్వాత ఒక నెమలి మారి.. ఫ్యూయల్ మాత్రమే లోపల ఉండేటట్లు చూడగలిగాయి. డీజిల్ నిండిన ఆ నీటిని అంత క్వాంటిటీ లో పీల్చేసరికి .. అవి సొమ్మసిల్లినట్లుగా ఐపోయాయి.. రామానుజం వాటికి తను తయారు చేసిన విరుగుడు ద్రవం తాగించిన   తర్వాత కొంత సర్దుకొన్నాయి… మళ్ళీ వాటి కదలికల్ని ఆక్టివ్ చేయగలిగాయి,.

సన్నహిత మృత్యు వారధి .. కదిలే కన్నులోని ఊసుపోని మన్నికల కూర్పుని మోసి… దుఃఖ మెరుపుల్ని అద్దిన కౌగిలి మోసిన దుప్పటి కిందుగా చలించే దేహ గ్రహణ రేవులో పడి .. పోలిక లేని గట్టు వెంబడి ఊగుతూ.. ఆసన్న ప్రమాదంలో మృత్యువు తీరిక చేసుకొని చూసి … కదిలే నిద్ర గుహలో .. ఊరికినే ఉండిపోయిన చలన మూర్తుల కప్పుడు చప్పుడుని హద్దులోకి ముంచి.. చేయి పట్టి తీసుకు పోయిన వినికిడి జ్వర ముంపులో పడి .. కుదురు లేని బరువు పడవని నీటిపైకి చెమర్చిన చెమటతో ముడిపెట్టి..

ఆమె పడవ edge  వరకు వచ్చి.. ఎవరో చెవిలో దూరి చెప్పినట్లు.. కెరటాలని చూస్తుంటే .. ఆమె గర్భంలో కదలిక . అది కట్ట కట్టిన ఆందోళన .. వేడి .. బరువు.. కలత .. కంటి బరువు పెంచి.. శరీరం మొత్తం గాలిలో తేలినట్లై.. పైకీ కిందికీ జరిగి.. కొంచెం స్థిరపడ్డాక. ఒక్కసారిగా … వందల దీపాలు ఆమె లోంచి బయటపడి.. కెరటాలపైకి చేరి.. వాటి పై కదులుతూ..  ఆ కెరటాలు విడిపోయి .. దారి ఏర్పడుతూ.. ఇంజిన్ పని చేయని ఆ పడవ చుట్టూ మరిన్ని దీపాలు చేరి.. ముందుకి తీసుకు వెళుతున్నాయి.

సృష్టి అదిలించిన దేహ రుణపు ముట్టడిని కదిలించి.. కరిగించి.. తడబాటు మునకని వడపోసి..అద్భుతం కంటి ముందు సంబరంగా నిలిచినప్పుడు .. దీపాల రెండు పక్కలా గుట్టుగా ఉండి .. కెరటాలని ఆపి.. నీటి రోడ్డుని పేర్చి.. ఏ చప్పుడు లేకుండానే ముందుకు వెళుతూ.. ఒక మహా నిర్యాణ ముద్రని అలవోకగా తుడిచి .. బొట్టు దిద్ది .. త్వర చలన గతిని చుట్టుకొని .. ఊగిపోతూ.. తృప్తం మోసిన చలన కీల మండుతూ… నేను నీలోపలే రక్ష నిద్ర పొడి చేసి .. కాస్త గడువుని మోసే కంటి రధాన్ని లాక్కొంటూ.. నిమిత్తం లేని రక్ష.. లోపలి తొణికిసలాటలోంచి.. సృష్టి స్పష్టం చేసిన యానాల వంతెన..

మృత్యువు నుంచి కాపాడటం .. శుభమి ఆత్మార్పణకి అంత్య కారణం ఇదేనా?

భువన లోపల లస  లస పండిన శ్వాస పూతల కొలిమిలోంచి మండి .. కళ్ళలోంచి పొగలా రేగి.. నిస్వా అమాంతంలో ఊగే చంచార్య దీప నిధి.. మరేదో దగ్గరతనాన్ని నేర్పడానికా?

సరిగా తాను … ఏదీ వదలక పోవడం.. పెద్ద బొట్టులా కుంకుమ గుట్టలోంచి ..హద్దులు రాల్చిన గిజా గిజా చప్పుడుని మోసి.. కల కలలాడే దేహ ఊపుల నిర్వాణ మంత్ర స్థితిని ఎత్తి పోసుకున్న ఖాళీల మధ్య నింపి చేసుకొన్న సృష్టి రాజీల మధ్య .. ఉండుండి .. సత్యనివేశ్ ముఖం కనిపించి మాయం అవుతుంది.

హమీద్ .. అదంతా తెలిసిన వాడిలా చూస్తూ… అక్కడఉన్న స్తంభపు చెక్కపై .. రామానుజం స్టాండ్ సెట్ cheste .. flute ఊదుతున్నాడు.

అసాధన దీర్ఘ నీటి తోపుల్లో .. మృత్యువు చూసిన పడవకి గొంతు నిచ్చి చెబుతున్నట్లుగా వాడి పాట ,, అంత నీరు చుట్టూ ఉన్న సరిపోదన్నట్లు.. కంటి నుంచి రాలుతూ .. సమా భయ చిత్ర కంటిని నేసుకొన్న దుఃఖం చెప్పిన ఘటనల వెంటపడి కాగుతూ.. కొంచెం స్థల చిత్ర విచారణ జరిపిన కృతిని అందుకొని.. ఆగని వాడి పాట అలా సాగుతూనే … నిలువెత్తు మృత్యువులో నిలువరించుకోలేని .. మసక ముంపుల సమాధి మండలాల్లో గోరువెచ్చని చావు మడతలని మెత్తగా విడదీసి .. చూపు శిక్షణకి ఎత్తి పెట్టిన కధా నిడివిని పండిస్తూ.. అనుసరిస్తున్న దుఃఖ గుండాల వంతెనలా… ఆ పాట ..

కాసేపటికి ఇంజిన్ స్టార్ట్ అయ్యింది.. తూఫాన్ తీవ్రత తగ్గింది.

వివరం లేని కల .. దేహ దీపం ఒరిగిపోయిన చిత్ర జ్వరాల గుండంలో పడి .. తన్నుకులాడుతూ.. హద్దులు చెరిపిన శ్వాస తడిని పూసుకొని.. అంతా సర్ధేయబడ్డ ఈ సృష్టి అణుకువ .. ఓ చిన్న తీరిక అంతే .. మళ్ళీ ఏ క్షణమైనా విరుచుపడవొచ్చు.

కథలని .. దుఃఖ తాండవ చలన మత్తుని కుదిపి.. నీటి విగ్రహాలని కెరటాలికి జోడించి .. అదే నిద్ర దర్శనగా పాడుకొంటూ.. తేరుకొని.. శరీర కలతని జోజుపెడుతూ.. ఒక విశ్వ సంపర్క సరిజోతని పట్టుకొని.. చెక్కేసిన కంటితో .. చూపుని చల్లార్చి .. పడవ నిదానపడి కుదురు లేని విపక్ష సవరింతల కేళడిని పట్టుకొని..

అజ్ఞాత ఖండపు పోలికని వదిలి.. ఊరుకోలేని గాలుల గర్భంలో భ్రమించే మృత్యు వాలుల తాకిడిని కప్పుకొంటూ.. శిధిల శిల చెప్పుకొన్న అర్ధమితుల భాషణ.

                                                                …………………………

3.తూఫాన్ .. నెమళులు .. ఈ పడవని కాదు .. ఒక శరణార్ధుల  పడవని కాపాడటం .. ఆ క్రమం లో దారి తప్పిపోవడం. 3

సృష్టి అవహేళ గమన కక్ష్యల్లో తిరిగి.. ఎవరో చెంప మీద సిద్ధం కాక ముందే కొట్టినప్పటి ఉలిక్కిపాటులా.. కదిలి.. నీటి తలపు లోతుల్లో .. బిగించిన ఒత్తిడి పేలినపుడు.. గాలి లుంగల సంచీలు వదులై.. నీటి తలంపై సుడులు తిరుగుతూ.. కన్ను పట్టనంత వేగంతో ఆవిరి కొండల్లా మారి .. కమ్మేస్తూ.. సద్వ చలన గతి క్రమంలో ఊరటలేక .. ఉన్న చోటనే కదులుతూ..

కొంచెం ఆపద లేని చోటిని చేరేలోపే .. దూరం లోంచి మరో ఉపద్రవం మోసుకొంటూ.. ఎవరిదో తెలియని ఓ పడవ .. అక్కడకి కనిపిస్తున్న సుడిలోకి లాగేయబడి .. గుండ్రంగా తిరుగుతూ.. ఇంకేం జరగక పోయిన .. తిరిగే ఆ స్పీడ్ వల్లే .. దానిలో ఉన్నవాళ్లు చనిపోతారేమో అనిపించేలా ..

విశ్వ గతి మొత్తమూ మృత్యు శరణు లోని ఒక చిన్న ఆధారమంతే .. ఎక్కడ ఎంత తిరిగిన .. చేరుకొని .. ఉండిపోయే గతి ఆనవాళ్ల గర్భ సంధిని .. సత్యం చేసి.. వేల సమాదులని మోసుకొచ్చే కెరటాలుగా ముంచేస్తున్నపుడు .. మరో వెసులుబాటు లేని సర్వ సన్నద్ధ చోటులో కాలుతూ.. హద్దులు విరిచిన నడకని పడవ మింగేసి.. నురుగు పట్టిన వాంతి కెరటాలతో ఊగి..

విస్పుమాల   చక్ర  దర్శన  అందిపోతలని  కాల్చి  .. కౌగిలి  మత్తుని మృత్యు కీర్తనలోకి ఉడకబెట్టిన విపత్తు.. చేవ చూపించిన సృష్టి.. సముద్రాన్ని గాలి గొంతుతో చిలుకుతూ .. పీల్చేస్తున్నా చల్లగాలి .. నిరూప ధూప మొనలని బలంగా పాతి పెట్టి.. ఎక్కడా లేని నిషారా కాపలా  గతులని జోడించి పెట్టుకొంటూ.. తగలబడి నిర్మొయాల చితి కూర్పుని పగలగొట్టి.. వెదికి పట్టుకొన్న శ్వాస చిక్కుల ముడిని కప్పుకొంటూ.. భూమి అంతః రాత్రంలో పూత పెట్టిన చీకటి  .. పడవ చెవుల్లోకి దూరి అరుస్తూ.. కెరటాల చెంగుకి బిగించి విసిరి కొడుతూ.. అదో మాయోమాల రాశీ తమక విగ్రహ నిందలు కదిలి .. అకస్మాత్తుగా గడ్డ కట్టిన భయం .. ఒక్క చూపుతో పగిలి… గొంతు ధీమతలో పుక్కిలించిన శూన్య సొరంగాల ముట్టడికి చేర్చి పెట్టుకొని……….

 భువన అలా చూస్తూ ఉండిపోతే .. హమీద్ ఫ్లూట్ ప్లే చేస్తూనే .. అది వదిలి వచ్చి ఆమె .. కళ్ళలోకి చూసాడు.. రామానుజం అతనిని పట్టుకొంటే.. ఆమె కాళ్లపై వాలి ముద్దు పెట్టాడు.. ఆ కెరటాల్లోకి చూసి  పెద్దగా అరిచాడు.

మళ్ళీ ఫ్లూట్ ఉండే స్టాండ్ దగ్గరకి వెళ్లి ప్లే చేయడం మొదలుపెట్టాడు.

వియస్కాంత చలన చలన ముఖాలతో .. అడ్డుకొన్న నిషా మర్మాల కన్నుని పట్టుకొని.. జోడించిన ద్రవ నిఘారపు దృష్టిని చెదరగొట్టి.. ఇంకిపోయిన చూపుల చివర కదిలే సమయ ధ్రువంలో .. పల్చని పొగల అల్లికని పట్టుకొని.. మహాభూతాల కంటి మెరుగుని సర్దుకొని.. తలలోంచి .. కాళ్ళలోంచి వణుకుని ఎగదోసిన బరువుతో.. వేడెక్కి .. ఉండిపోయిన కదలికల కంటి రాశుల్లో పడి ఊగుతూ.. కలనేత గర్భ శీలం వడికిన హద్దులే బయట నడకని పట్టుకొని..అంచు తడిచిన దేహ సాగవుల నిద్ర తోమరింతకి వేలాడే చూపుల కక్ష్యని చెమర్చిన అంచనాల మధ్య.. కూలిన జ్వర పన్నాగాలతో .. విరుచుకు పడే చీకటి సమయ నిందల కొలువులో దొరికి …

వాయు సవ్య దేహంలో కూడిన దర్ప ముడిని బిగదీసి.. కథకి రెండో చరణం లేని పాటని జోడించి.. వాల్చిన మరిగింపుల చిత్ర పుట్టాలని తిప్పి.. వికిలీనా రాశీ బొమ్మల ఊపిరిని .. రెండో సారి నింపి .. పాటకి తొడిగిన కెరట నురుగులని .. ఆ ఎత్తులో అరగదీసి.. స్పర్ధ ముఖాల ద్రోణుల్లో ఊరేగే నిద్ర పంపకాల సూచీని దాటి.. అక్కడే నింపి పెట్టుకొన్న పలన శ్రేణుల ధూప చుక్కానీ .. ఇదేనని .. కంటి చూపుని పొడిచి పాట .. అక్కడ మాటని తీసుకోకుండానే వదులుగా అల్లుకొని.. కాస్త సానునయ దేహ జోల పుట్టిన ఇంటి బయటనే కదిలే గంటల చెట్టుని గుర్తు తెచ్చుకొని.. గోల కూర్పుల మగతని ఊరబెట్టి..

ఆమె ఆటే చూస్తుంది.. ఆమె గర్భం లోంచి మరిన్ని దీపాలు.. వాటితో పాటు .. వెనకనే ఉండే రెండు నెమళులు ఆ సముద్రం లోకి .. సుడిలోకి వెళుతున్న దీపాలని అనుసరించాయి.

ఆమె వాటిని ఆపడానికైనా కదిలే స్థితిలేని.. దీపాలని వదులుతున్న గర్భ స్తంభంలా మారిపోయి ఎటూ పోలేని స్థితి.. ఆ నెమళులు తిరిగి రాగలవా? అనే ఆందోళన కమ్మేస్తుంటే …

ముందుకి కొంచెం .. వెనకకి కొంచెం .. కొసలు పిండిన హద్దుని కడుగుతూ .. సర్వ సన్నద్ధ రూపమాల ముఖాలన్ని తాగి.. అటు .. ఇటు కానీ విశ్వ నిరోధ దీప సగాన్ని చుట్టుకొని.. కాస్త తడిమిన నిద్ర ద్రోణుల బయట ఊగిసలాడుతూ.. కదిలే నిద్ర దోషాల ముంపునీ బిగించి .. ముడుచుకు పోయిన దేహ కలువల వీధిని కలబెట్టి.. రుణపడ్డ  సమయ ముగింపుల ధర్షితాల ఋణం ముగించిన ఆపకాలతో..

దేహ సవనికా రాశుల్లో కొట్టుకు పోతున్న సంచార్య గమనాల చుట్టూ పోటుని కుదిపి .. కలలో నింపిపోయిన కాళ్ళని దాటుతూ.. కదిలే నిద్ర గుహల కలివిడి దేహ మర్మాణ కావలింతని ఎక్కుపెట్టి.. చావు గుండంలోకి నిండిపోయిన కెరటాల నులినొప్పిని పిండుతూ…కలవర సృష్టి నీలపు దండనలో కమిలిన చూపుని మోయలేక .. కూలిపోతూ…

……………………

 వాళ్ళు కాపాడి తీసుకు రాగలిగారు. అది చాలా చిత్రంగా జరిగింది.. అంతటి సుడిలోనూ .. ఒక్క దీపమూ ఆరడం లేదు.. నెమళులు .. ఆ వలయం మూడు వేరు వేరు ఎత్తులోకి చేరి … ఆ సుడికి వ్యతిరేక దిశలో ఇదే ప్రయత్నం చేస్తున్నాయి.. అవి సృష్టించిన వ్యతిరేక శక్తితో.. ఊగిసలాట మొదలై క్రమంగా సర్దుబాటుకు చేరుతూ.. దీనికి సర్వ శక్తులు ఒడ్డి .. కొట్టుకు పోకుండా నిలబడి .. అనుకుంటూ దేహ స్థిమిత పొడిగింపుని .. చెలరేగించి .. కట్టుకొని.. నిద్ర ఊపుల బయట రంగు మార్చి చూస్తూ..

ఆలోచనలకి అందని అనుక్రమ సృష్టి అనుపాత మూర్తులని కలవర నిలువుల్లో పడి .. కొట్టుకుపోతూ.. సంప్రాప్త నిద్ర తీరులని సర్దుబాటు చేసిన కంటి తీగలని చుట్టుకొని .. సంచార నిద్ర కౌగిలిలో అప్పగించిన శరీర వదులుల రుణ మూర్తులని చేరుకొని.. పాతిపెట్టిన హద్దుల వెంట తిరుగుతూ .. కదిలే సంపర్క రుణాల జోడింపుని కలుపుతూ.. వదిలేసి పోయిన క్షణ వికార ధ్వనిని పీల్చిన అడుగులని పోతపోసి.. లోపలి జరుగుబాటుని సద్దుకొన్న మృత్యువుతో.. 

పడవలోంచి .. ఏదో పగిలే చప్పుడు ఆగింది.. ఆ లోపల ఉండే కమ్యూనికేషన్ సిస్టం అంతా damage ఐనా ఇంజిన్ .. మిగతా మెకానికల్ సిస్టం ఆగిపోలేదు .. పనిచేస్తూనే ఉంది.. అందులో ఎంతో డెలికేట్ గా ఉండే లైటింగ్ సిస్టం డామేజ్ కాలేదు.. తీవ్రమైన పొగ .. ఏవో కాలిన వాసనలు.. గడ్డ కట్టిన ఇసుతో కూడిన చలి.. చచ్చుబడిన శ్వాస .. కాస్త చలి మంటకి చూస్తూ .. వణికిన నిశ్వాస గమనతని చుట్టి .. ఏకరువు పెడుతున్న చావు ఊసుల కెరటాల కింద .. ఆరబోసుకొని.. నురుగులోకి దూకి నవ్వుకొంటూ.. గాలి పరాయిగా శరీరం వదిలి వెళ్లి .. తిరిగి వచ్చే అట ఆడుతూ..

కాసేపటికి ఆ దీపాలన్నీ  కరిగి.. ఆ సుడులు అన్నీ దీప కాంతిగా మారి.. సుడుల తీవ్రత తగ్గుతూ.. కాసేపటికి పూర్తి నిర్మలమైంది.. అమాస ధ్వని మసిలినా సృష్టి మహా యుద్ధం .. కేవలం రెండు పడవలపైనా విరుచుకు పది చేసాక .. భయపు దొంతరల దుఃఖ నిరోణ రాశులని బిగదీసి.. కదిలే రుణ విపత్తులోని కాటుక పులిమిన తలుపుని తెరవక .. సమాధి మంతనాల పొగరుతో .. గట్టుని కదిలించే నురుగులు కేకని ఆయుస్సుతో ముడిపెట్టుకొని.. కుదురుగా లేని నీటి రాశుల మధ్య ఊరేగి..

స్వరూప అపురూపాలని నెట్టుకొని .. ఇంకిపోయిన స్వేద మెరుగులు తలపడి .. కదిలే నురుగులు .. కవ్వించి పెట్టుకొన్న దీవుల మధ్య ఏక సంధిని నులిమి .. కథగా ఉండిపోయిన దీప జ్వరం మెరిసే కాళ్ళ వెంట కరిగే .ముద్దలా దేహ గెలుపుని దువ్వుకొని … స్వపాద నిద్ర ఓర్చనల కలవారితపు ముద్దలని కలిపి.. చీకటి నములుతూ.. కుదిర్చిన నురుగు గడపలకి చెమట పూసి…

ఆ పడవకి దగ్గరగా వెళ్లి భువన .. మెడికల్ కిట్ తో ఆ పడవలోకి దూకి … ఆ నెమలి కూడా వచ్చింది. ఆమె వాళ్లకి ట్రీట్మెంట్ స్టార్ట్ చేసింది . అదంతా ఎలా నేర్చుకుందో .. ఆమెకి స్పష్టంగా గుర్తు లేదు.. కదలికనే ఊరబెట్టి కదిలే నిద్ర ధూపాల మండలంలో చెలరేగిన నడకల కేయీదుని అద్ది .. వెనక్కి తీసుకొంది.

పూర్తిగా నలిగి .. అలిసి.. పులిసిన నొప్పులతో అల్లాడి.. కదిలే ఎముకల గుట్టల్లో కన్నుగప్పి నడిచే శ్వాస రుణాలకి వేళ్ళాడే గుంభన వృత్తాల మధ్య చెయ్యని తప్పులకి శిక్షని అనుభవిస్తూ.. మృత్యు చలన ఆరబోతలో కుమిలిన దేహ రక్ష మింగేసిన నలతల చీకటి కప్పుకొని.. ఎక్కడెక్కడి నుంచో తప్పించుకొని.. ఆయాసపడి.. అలుపు తెరని పరుగుతో.. కష్టం మీద ఊపిరిని పట్టుకొని …

తెల్లని తెరల వెనక దిష్టి తిప్పిన పెద్ద ఇసుక కొండల నీటి దారిని అప్పగించి .. చలమల్లో ఊరిన శ్వాస దుమారాల నిద్ర కఠినతని మోసి.. మోసపుచ్చిన శరీర శిఖర ముంపునీ .. అద్దుకొని.. విశ్వ శోధన కదిలే కలయికనే తీర్చుకొన్న ఖాళీల మధ్యనే ఊరేగి .. కొంచెం నడతని మోసుకొని లోపలి తెచ్చుకొంటారు.

ఆమె ఇక్కడ కూడా చాలా వరకు చేసింది … మళ్ళీ అలాంటి నూనె వైద్యమే .. కదిలే నిద్ర దర్శన మితిని కొల్చి .. తడబడే ఆయు జననాల కూర్పుని జోడించి.. అక్కడే కళ్ళని ఆవరించిన పట్టుతో.. ఆమె రోగి చేతిని  తాకీ తాకగానే .. ఓ విద్యుత్ గమన ప్రసరణ నిండి.. కాస్త వెసులుబాటు లేని కన్నుని .. చూపులోకి దింపి.. అక్కడే ఉండిపోయిన అస్థిమితాల నొప్పిని  లాగేస్తూ…

ఆమె ఒక మంత్రజాలమేదో పర్చి .. అప్పటికప్పుడే .. ఒక స్వాంతన చిత్ర తీర్పుని మందలించి..కదిలే నిద్ర రుణపు గుహలో .. ఎన్నో ఏళ్లగా రుచి చూడని నిద్రని అందుకొని.. కప్పుకున్న రుణ గోషతో తీరిక పడి.. ఒక నవ్వే చెట్ల కలని అందుకొని.. మహా విశ్రాంతి రుచి చప్పరిస్తూ.. ఆమె వేపు .. కృతజ్ఞతగా చూస్తున్నారు.

రామానుజం .. వాళ్ళ వివరాలు అడుగుతున్నప్పుడు … అతను ఆశ్చ్చర్యంతో వినడం మొదలుపెట్టాడు . వాళ్ళు   కూడా .. అతనూ .. హమీద్ అనుభవించిన నరకాలలాంటివే శరణాలయాల్లో అనుభవించిన … ఇంకా కొంచెం ముందుకు వెళ్లి .. కేవలం చీకట్లో తీసుకెళ్లడం కాకుండా.. అందరి ముందే పగలు కూడా trucks లో ఎక్కించుకొని.. ఎంచుమించు .. ఊపిరాడనంతలా కూరి .. తీసుకుపోతున్నారని..ఇక వాళ్ళ ఆచూకీ ఎంతమాత్రమూ దొరకదని… మనుషుల మాంసాన్ని వ్యాపార వస్తువు చేసుకొని..కనీస మర్యాద కూడా లేకుండా .. అలా గూడ్స్ ట్రాన్స్పోర్ట్ చేసినట్లే వాళ్ళనీ చేసి.. వయసులని బట్టి… ఆర్గాన్స్ నీ .అమ్ముకోవడమా?  వ్యభిచారం లోకి దింపడమా ? అనేది తేల్చడానికి పెద్ద చీకటి వ్యవస్థే ఉంది.

గణన చితి మండలంలో ఊరేగే … దూసుకొచ్చే మృత్యు శకునపు దండయాత్ర .. కదిలే నిద్ర ద్రోహపు పూచీకత్తులు .. నరకం చూపిస్తూ.. కన్ను పేర్చిన బురద గుంటల్లో వేసి తొక్కుతూ .. దేహపు నల్ల నవ్వు కాల్చిన మట్టి కొండల కింద .. అప్పటికే ఎండిన నది అరుస్తూ.. ఇగిరిన గొంతుతో అరిచి .. ఇక నోరు పడిపోయాక … తెగిన తల చుట్టూ .. మసిలినా దేహ వరద ముంచెత్తి..కదిలే నిద్ర గుణాల కైపుని మోసపుచ్చుతూ .. క్షామ నిరూణ పొడి తీర్పులు.

ఈ క్రమములోనే.. వాళ్ళు సత్యనివేశ .. అతని టీం సపోర్ట్ తో తప్పించుకున్నామని.. వాళ్ళే ఈ పడవ ఆరెంజ్ చేసి .. ఓ Navigator తో .. మిమ్మల్ని చేరడానికి ఏర్పాట్లు చేశారని చెప్పాడు. ఈ కాపాడే క్రమంలో .. సత్యనివేశ్ టీంలోంచి .. ఒకరు తీవ్రంగా గాయపడ్డారని.. అతనికి ఇప్పుడు ఎలా ఉందొ కూడా తెలియదని.. చావు అడుగు దూరంలో ఉన్న … వాళ్ళని కాపాడి .. పడవ ఎక్కించే వరకు వదల లేదని.. ఇన్ని ఏళ్లలో .. ఇదే మొదటిసారి.. మాకోసం అలా నిబడేవారిని కళ్ళతో దగ్గరగా చూడటం .. అన్నారు.. ఎంతో లోపల నుంచి కదిలిపోతూ …

రెండు పడవల ఇంజన్లు ఒకేసారి స్టార్ట్ అయ్యాయి. 

వాళ్ళు సత్యనివేశ్ కాపాడి.. .. పడవలో పంపడం.. వీళ్ళు ఎదొరొస్తారని చెప్పడం గురించి చెప్పారు.

భువన ముఖం ఒక్కసారిగా కాంతితో వెలిగి.. వాళ్ళని సత్యనివేశ్ కోసం అడగడం మొదలుపెట్టింది. ఆమెకి ఆ పేరుని పదే పదే వినడం .. అతని గురించి ఏ చిన్న క్షేమపు కబురినైనా వినడం.. కంటి ముందు అతను ఉన్నట్లే ఊహించుకొంటూ పొంగిపోతుంది.

ఆమె లోపల ఒక పేరుకు పోయిన సందిగ్ధ చలన అవస్థ కరిగి.. విరిగిన దేహ పోతల కంటి నీరుని కాల్చుకొంటూ.. పురుష ధ్వనిలోని.. పునాది మోడుల చెట్టు నుంచి మంచు తొనల పైటలు రాలుతున్నట్లు.. వీలుకాని దేహ రుణపు పిలుపుని చేరుకొని.. ద్వాంస సాయుజ్య అదీ గతపు చిహ్న ముంపులని దాటి.. చిక్కడిన బెంగాలని .. పొడుగ్గా సాగదీసిన ఆ నీటి వీధుల్లోంచి.. అతనేదో పాడుతున్నాడు.. తన చుట్టూ పేరుకున్న శూన్యాన్ని చీల్చి అది తనని పూర్ణం చేస్తుంది.

కదిలించి పెట్టుకొన్న దేహ సాగుల మధ్య .. కొల్చిన పాదాలతో చేరగిలిన మంత్ర స్థావర కూల్చివేతని పట్టుకొని.. నిండిన రుణ నడతల బరువుని చెక్కి .. ఆరబెట్టిన కల్ప ముంపుల గోళంలో ఊగే చలన మంతనాల నీటి మండలాలు. చెప్పి సాగదీసుకొన్న కోరికల వరదలో పడి .. గింజుకొన్న ఉమ్మరింపుల మొత్తమూ.. రాపాడించి దేహ పొరల కాటుక లాలి మోసే చీకటిని ఉడికించి.. ఆవిరి కొండలో అలుముకున్న మృత్యు తనిఖీలు.

…………………

గమన నిర్దేశాలు.. వాంఛ పరిధిలోని .. యోచనల సార గ్రహణ ముట్టడి .. ఎదురైనా ఉండిపోక ముందుకి కదిలి తప్పించుకొని… నీటి యాగ దర్శనగా .. తీరిక లేని విశ్వ సంధాన ముఖాల పోలికని తీర్చి పెట్టుకొన్న .. దూర సుముఖాల నొప్పిని లాగేస్తూ.. చలన మూలాల ధూళిని కన్ను మింగి.. రుబ్బిన మంచు తెరల మధ్యలో ఇరుకుగా .. వెళ్లే చోటు కనిపించక అల్లాడుతూ..

ఒక నెమలి ఆమె తో ఆడుకొంటున్నట్లుగా … మాటి మాటికీ .. ఆమె ఒడిలోకి వస్తూ .. వింత అరుపులు అరుస్తూ… డాన్స్ చేస్తూ.. ఆ పడవ .. అనుసరిస్తున్న పడవ పక్కదారి పట్టాయి .. కాని అదెవరూ గమనించుకోలేదు.. అలిసి నిద్రలు పోతుంటే .. నెమళులు మాత్రమే మెలుకువగా ఉండి గమనిస్తున్నాయి.

వాటికి ఇదంతా ముందు నుంచి సిద్ధం చేసుకొన్న ఒడంబడిక .. కళ్ళకి కాపలాగా తీర్చిన నిశ్చల ఊపుతో .. హద్దుని చేరదీసి కంటి నీరుని తుడిచి..కప్పిన సమయ గతులు.. ఊరబెట్టిన నిద్ర పొడుల గ్లాసులని నింపి .. కదిలే పడవ దారులు .. ఇంకేదో చోటుని చేరాలని వాటికి ముందే తెలుసనుకొంటా?

అనూహ్య సృష్టి వినిమయ గతి నిరోధని పాడుకొంటూ.. చెవికి చేరని ఫ్రీక్వెన్సీ తో తేరుకొని.. నీరుపోతల ఊపుని మింగి.. తలలో పండిన పల్చని దుమ్ము కొండని కాల్చి.. నడక మరువని దీప ముడి పక్కాగా .. గుర్తుపట్టడానికి వదిలిన బట్ట.. పరిమళమూ.. చెమట తాగిన సీసాలు.. మసక నీటిని తాగి ఉబ్బిన అద్దము.. తను మసలి తిరగదోడుకొన్న మంచం.. కొన్ని చెప్పుల జతలు.. అడుగులని పదిలం చేసుకొన్న నడక దారులు.. పెనువేతల రంగుని దులిపిన భద్ర కూల్చివేతలు…..

ఉదయం మెలుకువ వచ్చేసరికి .. వాళ్లొక కంటిని వర్ణ హాయిలతో నింపే  ఓ దీవిని చేరారు.

సృష్టిలో అప్పటి వరకు చూడని ఎనిమిదో రంగేదో పరుచుకొని.. నిద్ర తీర్మాన రాశుల్లోనుంచి..ఇదీ అని పట్టుకోలేక అల్లాడిన కలలని తీసుకొని.. పెద్ద గ్రహణాలు పట్టుకొన్న కూర్పుని సర్దుకొని.. ఉద్రిక్త సమూహ మందలపు దేహ ఊళన పేర్చిన ఇసుక రాశులు.. చెట్ల పొందిక .. కొండలు గుండ్రంగా సద్దుకొని.. సృష్టి స్వయంగా ఓ గుజ్జన గూళ్ళ బొమ్మని దిద్దినట్లు.. అక్కడ అన్నీ శ్రద్దగా దిద్ది ఉన్నట్లుగా

ఆమె నెమలి వేపు అనుమానంగా చూస్తే .. అది డాన్స్ చేస్తూ .. పించం విప్పి ..ఆమె లోకి చూస్తూ.. దీవిని చూస్తూ .. ఒక్కసారిగా ఎగిరి .. ఆ దీవిపై వాలింది.

ఆ నెమలి.. ఒక లాలిత్య భాషణ ఏదో  చేసినట్లు .. కళ్ళలో .. పింఛాలలో ఓ మెరుపు.. సంతోష దీప రజాల మెరుగులతో అక్కడ ఉన్న ప్రతీ ఆకు అద్దుకొన్నట్లు మెరుపుల మంచు.. ఎక్కువ చలి ఐనా గోరువెచ్చని శ్వాస అందుతూ.. చెవుల్లో ఏదో కితా కితాలు పెడుతున్నట్లు .. గాలి వరాల కొండని చిక్కుకొంటూ .. ఆ ఎత్తుని చేరి.. కిందకి చూసినపుడు కళ్ళలో నిండిన ఓ సాంధ్రత.. ఇప్పుడు ఇక్కడే ఉండిపోయి ఏదో చెయ్యాలనే మసక నీరుని పోతపోసి .. కంటి ఋణం తీర్చి పెట్టుకొన్న ఖాళీల గతి శాలని అంతే కంగారుగా సర్దుకొన్నా ..

ఆ ఇసుక అలానే ఓ మెత్తని తివాచీలాగా పరుచుకొని.. సంసిద్ధ భూమి నిగురుని అద్దిన కంటితో .. దీర్ఘ పరిమళ కూర్పుని సర్ది.. కథలోంచి కథలోకి లాగేసిన సంప్రాప్త ధ్వని పోలికలు నేసుకొని .. అక్కడే ఉండిపోయిన పాత పోలికల నవ్వళింతని కరిగించి తప్పుకొన్న .. ఇంకేదో మెత్తని ఉనికికి రెండో కాలినిచ్చిన చోటులా … నైరాగ్య రాశీ భూమిలో పాతుకొన్న చలన నీరు స్తంభంగా లేచినట్లు చెట్లు..

అందరూ దిగి … ఆ నెమలిని అనుసరించడం మొదలు పెట్టారు.

సమయ నిఘూర్ణ లోని .. వెదికినా దొరకని చిత్ర ద్రోణుల కంటి నిద్రని జోకొట్టి.. కదిలే శరీర శాలలో తేరుకోలేని భయం మోసిన కెరటాలతో పండిన ఒక పరిమిళ మెలికని పండిస్తూ .. అక్కడే ఉండిపోయిన సరాసరి పోలికల తవ్వకం మోసిన ఉపరితల స్వాధీన సమక్షంలో .. పూత పెట్టిన గొంతులు నిద్ర రాల్యతని తిరిగి తెచ్చుకొని.. ఇంకి రంగుల మధ్య  నలతని. ఊదేస్తూ…

ఊరికినే అక్కడికి తీసుకు రాలేదని.. అక్కడ నుంచి ఇంకేదో చెప్పే ప్రయత్నం చేస్తుందని .. స్పష్టంగా .. ఆ నెమలుల ప్రవర్తన నుంచే తెలుస్తుంది.. యాత్ర సుధీర్గం కూడా కావడంతో.. అందరూ కొంత విశ్రాంతి కూడా తీసుకోవాల్సిన ఆవాసం ఉంది..

రామానుజం .. దగ్గరకి వచ్చి.. మనం వీళ్ళకి ఎలాగైనా ఒక పూట మంచి భోజనం ఐనా పెట్టకపోతే..వీళ్ళు నిలబడగలిగేదే కష్టం.. నేను ఆ పనిలో ఉంటాను..

నెమళులే ఇక్కడకి తెచ్చాయంటే అర్ధం.. ఇక్కడే ఏ ప్రమాదమూ లేదనే … అన్నాడు.

ఆమె కూడా తల ఊపింది.. హమీద్ అప్పటికే చుట్టూ తిరుగుతూ.. ఆ దీవి అందానికి పరవశించి పోతున్నాడు.

అస్పష్ట మాలిన్యంలోంచి తెగిపడ్డ కలలు .. పెద్దగా పర్చుకొన్న వీరభూమి కథలని సర్దిపెట్టుకొంటూ.. జవాబు లేని స్పష్ట నింపాదుల చిత్ర కల్వంలో నూరిన చీకట్ల ఒడిని .. పుప్పొడి తో నింపుతూ .. కేకలు ఆర్చిపెట్టిన కదలికనే వడపోసి.. రెండో చోటులోని .. ఆ చిన్న దీవిలో .. నులివెచ్చని స్పర్శని కప్పిపోతున్న మంచు సవారీలు గాలి లయని కప్పుకొని .. చెమట పండిన నిద్రలేని మలాయిస్తూ కదిలే నిద్ర సమూహాల ఆరణి…

7. నెమలుల ఆరిజిన్ ఐన దీవిని చేరినపుడు .. పూర్వీకుల దీవికోసం తెలియడం  3

సమయ తీరం లోకి చొచ్చుకొని వస్తున్నా .. శరీర దీప గడువుల ఊపిరిని పాతుకొని .. భ్రమల శూల  దీపపు చర్యని జోడించి .. కప్పుకున్న శూన్య జాడల కంటి పూతలు చల్లార్చిన దృశ్యంతో .. సంలీన దేహ జోరింపు ని కలుపుకొని.. విడిగా నవ్వుకొని..ఒట్టు పెట్టిన నీటి చలనాలతో కదిలే నురుగు మండల కెరటాలని దాటి.. రువ్విన దేహ నిరూప గండిని కొట్టి .. సరిచేసి ఆ దీవిలో ..ఇంకేదో ఒత్తిడికి ఊడ్చిన దేహ సొరంగాలు …

ఆమె వైద్యం లో కొంత కోలుకొని ఉన్న.. అక్కడ దీవిలోని గాలి తగలగానే .. అదేదో తెలియని ఔషదగాలి వాళ్ళలోకి చేరినట్లు.. వాళ్ళ అలసట .. అనారోగ్యం తగ్గి.. శరీరం తేలికై .. తెలియని హాయికి పరవశిస్తూ.. ఆ నెమలిని అనుసరిస్తూన్నారు.

చల్లపొడితో జారబెట్టిన నిద్రలు.. కల్లోల తీర్ధ రాశుల గడువుని అప్పగించిన చలన గంభీర ముట్టడితో .. పెదాలని నానబెట్టి.. పుట్టుక లేని చీకటి పూతలతో హద్దుని .. మేకులతో దిగ్గొట్టి.. ఊపిరి జడని నేసుకొన్న తలవార్పుల కునుకుని మండించి..

ఆ నెమలిని అనుసరించడంలో.. వాళ్ళ ఊపిరి లోపల నిందుతున్న తేలిక తనపు హాయి.. .. సాధిల్య అఖాతంలో చెలరేగిన కెరటాల ముద్దని చిలికి .. కొంచెం ఆసరాలేని శూన్యం చెప్పినా వినని జాగూర తమకపు  నిద్ర బుజాల కంటి తెరని ఊపి.. ఇంకో అను ధార కంటి కొలువులేని స్వపేక్ష రుణ గతుల ఎత్తుగడనే మెరుపుకొంటూ..

ఒక్కసారిగా వాళ్ళు చూసిన దానితో …ఇంకేం లేదో అది మాత్రమే ఉంది. ఎక్కడ నుంచో .. జ్వరపై కాల్చిన అజారుణ కదలికల గుట్టుని కుదిపి.. తీర్చుకోలేని .. శ్వాస గుణపు .. పెద్ద అలికిడిని వడపోసి .. తలకి చుట్టుకొన్న మంచు నవ్వుల గుచ్చం విడిపోయి కురుస్తూ.. అంచార్య దేహ త్రిగుణి నేర్పిన రుణ పేటికలోంచి  తెలిసిన ఊరి రంగులు నిండిపోతూ.. .మాటని తోడు తెచ్చుకొని పండిపోతూ…

 అలా ఒక అద్భుతం కంటి ముందు చూస్తూ.. హమీద్ పరవశంతో ఆ ఫ్లూట్ వింటూ ఉంటాడు.

వాడు అప్పటి వరకు అటువంటి రాగమూ.. అలాంటి రుణగీతాలతో .. శూన్య అవస్థని కుదప  గలిగే అటువంటి గానాన్ని వినలేదు.

దాని ముందు తనది ..తన కళ ..  ఎంత మాత్రమూ మ్యాచ్ అయ్యేది కాదని..ఆ గురువు కనిపిస్తే .. అతనినే నమ్ముకొని .. ఇంకేదో సాధించాలని అల్లాడిపోయాడు.

ఆ అపురూపతని విన్నాక  .. కొన్ని దశాబ్దాలు సాధన చేసినా అలాంటి స్థితి చేరడం అసాధ్యమని ఒక వివరణ లోకి వచ్చి స్థిరపడ్డాడు.

అక్కడంతా నెమలి పిచ్చాలతో కట్టిన ఓ ఇల్లు … ఎంతో అందంగా ఉంటుంది..

 ఫ్లూట్ శబ్దం ఎక్కడ నుంచో అర్ధం కాదు.. వెదుకుతూ వెళ్ళితే .. దూరంగా వెదురు తోట … అక్కడ వెదురు గెడ లోంచి ఆ గానం .. ఆ వెదురు తోపుల మధ్యలో .. నెమలి పింఛాల గుట్ట .. అక్కడే మొత్తం ఏడూ వెదురుగెడలు … పైకి .. చాల పొడవుగా .. సుమారు 12  అడుగులు ఎత్తు .. ఆ పైన అవన్నీ ఒక గుచ్ఛంలా కలిసి .. అక్కడ నుంచి … ఒకే వెదురు గెడ గా మారి .. ఆ నాదం అక్కడ నుంచి వస్తుంది.

శతాబ్దాల శూన్య నిరీక్ష పట్టుకొని వదిలిన దేహ సాధన .. రుణపడిన ఉమ్మడి ఉనికిని లోపలి వదిలి .. సమర్పిత అంచులని పిండి .. కదిలే నిర తరుణపు బొమ్మలని రంగులోకి ముంచి ఆడిస్తూ.. అక్కడే గడ్డ కట్టిన కథ .. వాళ్ళ రాకని విని .. సిద్ధపడుతున్నట్లు..

ఆ వెదురు గానం .. ఆకులు పుడుతున్న చప్పుడు .. కలవరపు రుద్దడుని అడిగి.. అరగదీసిన శ్వాస కమురుని ఊదుకోని.. సంచరిత అంచులని కాపలా పెట్టుకొన్న ధ్వని మండలంలో ముంపులు పట్టిన చీకటి సెలనేత పరుచుకొని..

కొన్ని వెదురు గెడల్లోంచి .. పాలలాంటి ద్రవం.. రుచి .. ఎంతో గొప్పగా ఉండి.. శక్తిని ఇస్తుంది.

అలసట మరిగించిన నిద్ర గోషాని .. జల్లించి కలల మధ్య .. ఊరుకోలేని నిద్ర వరుసలని మార్చి చేసుకొన్న నిర్బంధ ఊపుడుకి పీల్చుకొని.. ఇరికిన నుడి రాతల కంటి కక్ష్యని తలచుకొని.. భద్రం చేసిన దేహ చిలుముని .. దానికదే దులిపేసే గాన ధ్వని కీర్తనని నిండి పోసిన మాటలని వదిలి .. ఆ పైకి జరిగాక…

………………..

అర్ధ రాత్రి ..

 అదొక చిత్ర మాదకతల కంటి నీరు ముగ్గి .. నిషార కంటి క్షేత్రంలో ఊరట లేని పునాదులని గాల్లోకి లేపి .. కొన్ని దశాబ్దాలకి సరిపడే నిద్రని ఒక్క రాత్రితోనే నింపేస్తూ … ఆలాలంబిత వర్ణ తలంలో .. అప్పటికే తెచ్చుకొన్న దేహ తీర్మాన ఋణం తేలికైన చేతన కొలిమిలో తిప్పి పెట్టుకొన్న .. ఇసుక జడుల వాన గుడికి .తీయని చప్పుడు చేర్చే గంటని కట్టి.. ఇంకేం ఆధారం లేని కల నిగురుల సూక్ష్మని మోసిన గతి చక్రపు పొందికల నిలువు ఛాయని నింపుకొని.. నలస పోయిన సిగ్గుని దోపుకొని.. మహా నిద్ర … 

రెండు పక్కలా దీపాలు పేర్చిన వీధి మధ్యలోంచి నడుచుకొస్తున్నాడు. కొంచెం వీలుపడని కునుకుని అడ్డుకొని.. త్వరపడని దేహ సాక్షిని ఆధారంగా తెచ్చుకొని.. జోడించిన అలసట బరువుని అరగదీస్తూ.. అదేదో పాట కొసలని .. మంచు ద్రోణుల్లో దులిపి .. సరాసరి .. కదలిక లేని ఉపాస పోలికల నిద్ర రధంలో పూర్ణ దేహ మంగళ రూపం తో .. అతను కనిపిస్తూ…

కల గురించిన అనూహ్య రుణ పరిధి .. కృతజ్ఞత .. చేర్చి పెట్టుకొన్న నిద్ర గృహాల్లో పడి .. దారి తప్పి తిరుగుతూ .. కదిలే నిద్ర రుణపు మత్తుని కదిల్చి .. అక్కడే ఉండిపోయిన పోలికల నిద్రఝాముని సాగదీసి.. కళ్ళలో పోసుకున్న నిద్ర సగపు ఓరిమిడి కూర్పుని తిప్పుకొని .. అలా ఉండిపోయిన శిధిల మాయన మూర్తుల మధ్య పట్టుతప్పి తిరుగుతూ..

ఆమె గుక్కపెట్టి ఏడుస్తుంది… నవ్వుతుంది .. వణుకుతుంది.. ఉలుకులికి పడుతోంది.. శరీరంలో ఏదో వేడి పొంగు దిగినట్లు.. చలిమంట చెవిలోంచి .. ఊపిరి పునాదులని చేరినట్లు.. కంటి నలత కలని చల్లబడుతూ.. తెల్ల కాళ్ళని కదిపినట్లు.. సమయ సేకరణ కట్టిన నిద్ర బరువుతో ,,, కుదిరిన విపరీత శూన్య రూపేక్ష వదులుని కలిపి పెట్టి .. అక్కడే ఉండిపోయిన బెరుకుతో .. ఊడిపడ్డ నడకని అద్దుతూ..

చలన నీటి కక్ష్యని మెదుపుతూ .. హద్దులేని అపేక్ష చలన గతిని మార్చి పెట్టుకొని .. ఏమార్చిన కంటి శాలలో ఊరబెట్టిన రంగుల క్షామం తెరుచుకొని.. చలన నిదగ్గర కలిచివేతని పొదువుకొని.. ఉండీ .. లేనప్పుడుగా ఉన్న .. బసల స్మర కుంభనలో చెలరేగి సర్దుకొంటూ .. సాపేక్ష నిర్మాణ ఊసులని సరిచేసి.. ఉబికిన జోడు నిద్రల కైపు నుంచి .. పురుష పునాదిని కప్పిన కాళ్ళ దగ్గరిలో..

దీపాలు వెలుగుతాయి.

సంచార్య దగ్గరలో .. చలన మూర్చనల కదిలే అడుగులని.. కట్టి పెట్టేసిన శూన్యం పదిలం చేసుకొని.. చేరదీసుకొన్న పునాదులతో .. కలిపి లేవదీసుకొన్న ఇసుక బొమ్మల విభ్రమని మోసుకొని.. రంగుల్లో నానబెట్టి.. చూపు మోసిన తేలిక కథనాలతో పేరుకు పోయిన చూపుకి .. విరబోసిన రంగుల దేహ చెమ్మని అద్దుతూ..

అతని చేతులు .. ఆమె కళ్ళు మూతలు పడుతున్నప్పుడు తుడిచి వెళ్లడం తెలుస్తుంది

ప్రేమ భాషణ

ఏకాంత మహా శూన్యంలో .. పాతి పెట్టుకొన్న సరళ నిద్రకి .. దూరం జరిపిన ఉనికి మొత్తం పేరుకు పోయిన నుదిటిలో .. తలబడుతున్న అపేక్షిత వర్ణ శాలలో .. దూరం జరిపిన ఆయుస్సుని నేసుకొని..

ఎందుకు తల్లీ  ఆ యిష్టం.. ? ఇది ఎప్పుడు ఆగిపోతుందో ఊపిరి.. యుద్ధ నిద్ర భుట్టో తిరుగుతూ .. ఎప్పుడో ఆడమరుపు క్షణం మింగేస్తుంది..

ఇప్పుడీ కొత్త బరువు కదిలే కంటి రాతని ,,, ఎవరికోసమని వదిలి .. ఇక్కడ ఒంటరిగా మిగలాలి. ?

ప్రశ్నని ఆపాదించుకొంటున్న మహా లయ కూపంలో పడి ముక్కలై .. నిరుద్య ముఖాల పోలికని కాల్చి .. నిండి పోయిన విసుగుని జోడించే కలల కూర్పుని .. మార్చి పెట్టుకొన్న గంటల మధ్య కుదిరే ద్రోహ ముంపుల కౌగిలిని దాటించే ముట్టడి రంగు అఖాతంలో పడి .. చూపుకి పదింతల వెలుగుని కుప్పపోసి .. ఒక్కసారిగా కూలి ఏడ్చాక.. తనకి దగ్గరగా జరగలేని .. లోపలి అసహనం

అలవాటైన ఈ ఏకాంతమే ఇద్దరకీ క్షేమం..

అది మాత్రమే కాపాడే గలిగే శూన్యం తపస్సుకి వేలాడి .. కంటి ఋణం బరువెళ్లి రాలిన కలని .. తనకి తిరిగేచ్ఛయాలని పిల్చినా .. ఇంకెవరో ఏదీ  వినక   .. వెనక నుంచి తోసినపుడు

 ఆమె కొంచెం పల్చని నవ్వుతో.. కాని నాకా విషయం తెలియాలి.. ఇది కేవలం నేను కాదు.. నా గర్భంలో నిండిన శుభమి ఆత్మ కూడా తన ఉనికిని తొణికిసలాడిస్తున్న మెలుకువ.

ఆమె అనాయాసంగా .. ఒక్క మాట .. చిన్న అనుమానం.. ఇంకేదో గుర్తింపు.. వదులుకొని సానుభూతి.. చెప్పుకొని బరువు తగ్గించుకోవాలని కూడా చూడకుండా … విశ్వపు నిరూణ గతి ముద్రలో చెలరేగిన నీటి మండల కునుకుని కాపు గాచి.

నేను మరో నేనుగా ఉన్నప్పుడు .. అదీ నేనుగా ఉండాలిగా?

ఈ మాత్రం కూడా తాను కోరుకోలేదు..  కానీ తన నేనుని నాలో ఉంచి పోయిందనే దిగులుని మోయడం .. రోజు రోజుకి నా బరువుని పెంచుతుంది.

స్త్రీగా ఉండే అసహన సహనాల పైన నిలబడే .. ఇదంతా కథగా ఉండిపోని … మెలికతో…

ఆ రాత్రికి ఇది ఒక ఘటనా.. ఒక దీపమో.. నా గర్భ ప్రవేశంలోని నొప్పో కాదు.. ఇది నాకొక పునః జన్మ .. పుట్టుకనే చేదు మాటరాని మింగించి.. తట్టుకోవడానికి .. ఆమె కలలని నాలోకి వెళ్లిపోవడం.. తన సమాధి కూడా కట్టడానికి వీలులేకుండా . తన ఉనికి మొత్తాన్ని దీపం చేసిందంటే,, ఇది ఇంకెంత దూరం పోయి ఆగుతుంది. ఏ ఏ మార్పులని తెచ్చి నన్ను నాకు పరిచయం చేస్తుంది?

ఆమె మాటలు ఒక్కసారిగా .. అలా నిస్త్రాణగా ఉండిపోగానే.. ఆమె గర్భంలోంచి ఓ దీపం మొదలై.. చేతుల్లోకి   వస్తుంది..  ముందుకి కదిలి .. అతని చేతిలో పెట్టి..

సమయ మంగళ దేహ వరుసని కుదిపి… ఎక్కడ లేని ఖాళీలని ముట్టుకొన్న నీటి తలంలో మంచు కొండలని కుప్పపోసుకొని.. ఇరుకైన నిద్ర గతుల సర్వమూ .. ఒడిలో పెట్టుకొన్న దేహ స్థావర గదిలో మాటని పెట్టుకొని.. ఇంకో ఆధారం లేని కదలికనే జోడించి కదిలే నిద్ర సంచార్య తికమకలని మార్చి చేసుకొన్న ఒప్పంద గాలుల మధ్య నిలబడి..

కళ్ళలోకి చూస్తూ… ఇదీ నేనే.. అంటుంది.. అని స్పృహ తప్పి అతని ఒడిలో పడబోతుంటే .. దీపం వదిలి ఆమెని పట్టుకోగానే … పొదవి .. పూర్ణ రక్షలోకి చుట్టుకొని..

 ఆ దీపం నూనె ఇద్దరి పైకి ఒలికి మంట పెద్దదై ఇద్దరూ కాలిపోతూ ఉంటారు..

అనంత గతి కూడలిలో … నిప్పుల ఆది కారణపు మంటని తిరగదోడి.. అక్కడే మెరిసిన సూర్య గోళపు ఒరవడి ముంపుల దేహ చర్య.. విచ్ఛిత్తి కణాల విస్ఫోట మందనగా మారి.. చేవగా అరిచినా దేహ గ్రీష్మపు వేడిని తాళలేక .. ఒక దశాబ్దంగా కాలుతూ .. పేరుకు పోయిన బూడిద కొండల మధ్య పేరుని తలచుకొంటూ.. దేహ విపుల స్థావరంలో ఊరేగి.. కట్టి పోయిన ఊడల మధ్య కొంచెం కుదురుని సర్దుకొని..

ఆమె కలలోంచి బయటపడుతుంది.

………………

సమయం చల్లిన మత్తు ఊర్పుల ముట్టడిని కదుపుతూ.. ఇంకా ధ్వని అప్పగించని నుదిటిలో .. ఆవరించి పెట్టుకొన్న .. చలన నీరుల పెనవేతతో .. కళ్ళని జోడించే చంచార్య దేహ సాధన అప్పగించిన కాపలాతో .. కాళ్ళు దారికి దొరకని నిరాశ శృతి వినోమంలో పడి తలకిందుల హద్దుని గుప్పించే మాటని మంత్రసాగులో పాతి పెట్టి.. కలత నిద్రల గేలానికి చిక్కిన రంగు స్థావరాల కైపుని చిలకరిస్తూ

హమీద్ అర్ధ రాత్రి.. భువన దగ్గరకి వచ్చి … ఆమె వైపుకి చల్లగా చూసాడు .. అతని కళ్ళలోంచి .. ఓ గాన మాయన రుచి ప్రవహిస్తున్నట్లు.. నాతో రమ్మని .. కళ్ళతోనే చెప్పాడు.. అచ్చం ఆ నెమలిలా..

 ఆమె ని వెదురు వనం లోకి తీసుకు వెళ్ళ్తాడు..

చేతులు లేని ఛాయలు పేర్చిన వాడి నడక .. నాదపు తూగు.. మైల తెలియని వాడి చూపులోంచి కురిసే మంచు వాన .. గొంతుని దీర్ఘాంగా తాగి.. చప్పుడు లేని నడకగా ఉండిపోయిన పాడాలని మెత్తగా తాకిస్తూ.. రుణ విపరీత కౌగిలి మండిన కథలని చేర్చుకొంటూ.. రెప్పలా నీటి బరువుని హద్దులకి పట్టి.. కదలని పుట్టు రాతల కిందుగా … గట్టు చెదిరిన ఊపుతో .. సద్దుమణిగిన ఊపిరి రాతల కింద .. కొంచెం ఆసరా తీసుకొన్న నడకతో అనుసరిస్తూ..

సృష్టి మొదలైనప్పటి నుంచి .. అలా పచ్చిగానే ఉన్న .. సహస్ర దీప ముఖాల ఒరవడి మింగేసిన నడకతో.. శిధిల ఊపిరిని .. జ్ఞాన పూనకాలతో కలిపి .. తిరిగి సిద్ధం చేస్తూ .. పొడుగు ముఖాల వెదురు వంశము.. ఆ మధ్యలో ఏడూ జడలు కలిసి.. ఒకటే వెదురుగా కురిపించే రావం..

 కాని ఇప్పుడది నిశ్శబ్దంగా ఉంది.

 అక్కడ నెమళులు.. ఎవరో సరిగా అర్థకాని ఓ భారీ మంచు రూపం తో కలిసి డాన్స్ చేస్తూ ఉన్నాయి..

ఆ మంచు విగ్రహం మామూలు మనిషి ఎత్తుకి రెండింతలు ఉంది.. ఒక్కోసారి ఏవో పోలికలు తెలుస్తూనే ఉన్నా .. అంతలోనే మాయ చేస్తూ .. ఏమీ కనిపించక కేవలం చేతులు.. మరోసారి కేవలం ఊపిరి కోశాలు..అప్పుడప్పుడు కేవలం కాళ్ళు.. ఒక్కోసారి ముఖమొక్కటే.. ఆమె లో అప్పుడే .. నిలువునా తగలడి పోతున్నంత కంగారు.. తనే .. తానే .. అని కొన్ని వందలసార్లు అనుకొంది.. పైకీ అరిచింది.. ఐనా వాడు వెనక్కి తిరిగి చూడలేదు.

కాసేపటికి అవన్నీ .. ఒక చోటికి వెళ్లి చూస్తూ ఉంటే .. ఆ వెదురు గెడల్లోంచి .. ముందుగా నెమలి పింఛాలు… కుప్పల కుప్పల నెమలి పింఛాలు.. అవన్నీ .. ఎప్పుడూ చూడని అనేక రంగులతో ఉన్నాయి..

 ఆ తర్వాత చిన్న నెమలి . అందులోంచి .. ప్రసవ గర్భం లోంచి వచ్చినట్లు.. తడి ఆరని రక్తంతో.. పచ్చిగా .. చిన్న చిన్న అరుపులతో బయటకు వచ్చింది.

విశ్వ నిగ్రన్థ జన్మ మాయని కప్పుకొని.. నాద బంధన వదిలిన దుఃఖ కోతలోంచి విరిగిపడ్డ చలన మత్తుల కొండని తొలచి.. కదలని నిశ్వాస గతి స్థాయిని కప్పుకొని.. విదిలించిన స్పృహ కమ్మిన చెమట కొండల్లో పడి దారి తప్పి..ఇగిరిన వదులు ముడుపుల పెద్ద మలుపు .. గర్భ లోయల కాటుక చీరలని కాల్చి .. ఉండిపోని నిరాశ చురకలు .. ఒత్తిగిలిన మరుపుని ఉడకబెట్టి.. కదిలే నిద్ర గ్రహణ చూపరి బొమ్మల మందనకి చెమర్చిన నాజూకు వరుసల గట్టు తెగి.. విరుచుకు పడ్డ కెరటాల హోరు పక్కాగా

మంచు చేతులు కనీ కనిపించక .. దానిని పట్టుకొని.. నేలమీద పెట్టడం కనిపిస్తుంది….

 అది నడుచుకొంటూ ఆమె దగ్గరకి వస్తూనే .. పెరిగి పోతుంది.

ఏ సమయ ఆలనలో నిండి ఈ మాయ జరుగుతుందో అర్ధం కాలేదు.. కానీ తన చుట్టూ తిరుగుతున్న ఈ నెమలుల జన్మ స్థావరం ఇదేనని ఇప్పుడే అర్ధమౌతూ ఉంది.. గడపలో పండిన కాన్పు ధారల మంచు పడుతూ.. చూపులోకి దిగబడి .. నీరుగా కారుతుంది.

 ఆమె పారవశ్యం తో నిండి స్పృహ తప్పుతుంది..

అయోమయ మాయ కమ్మిన అసాధారణ సవరింతల ఆధార ముఖాల కావలింతని కప్పుకొని.. సృష్టి ధారాగతం చెప్పుకొన్న విశ్వ ఉపేక్ష చలన మాత్రంలో పడి .. అక్కడే నురుగులు కక్కిన చూపుని .. ఆశ్చర్య విపరీతం చేస్తూ .. కదిలే శ్వాస గసని కుదిపిన అన్వయ మంత్ర తీరికల కలతని చేరదీసి .. కనపడే దేహ రుజువుల కన్నుని ఆరబోసుకొన్న నింపాది కనుపులని .. చెమర్చిన కథల మధ్యన ఊగే స్మర దేహవుల కలతని పట్టుకొని .. ఊరబెట్టుకొన్న కునుకుతో .. పొడుచుకొస్తున్న దేహ నిర్మిత సాక్షి .. ఇప్పటి దేహ చమురుని పిండి .. ఎగిసిన మంటల మధ్య కదిలే నిద్ర గుమ్మాల పెనవేత …

హమీద్ రామానుజాన్ని లేపి.. స్టాండ్ .. ఫ్లూట్ తో అక్కడికి  వచ్చి ప్లే చేస్తుంటే .. ఆమె సత్యనివేశ ప్రపంచంలోకి అడుగు పెడుతుంది..

సంధి చేసుకొన్న వాస్తవ సూత్ర నిద్రల మధ్య కదిలే దేహ నీలపు బరువుని అరగదీసుకొని.. తచ్చాడే నిద్ర కనుమల తీరికని నింపిన శ్వాస  వలస బిగువల మంత్రం స్థితిని పెట్టుకొంటూ .. కూలిన ఖాళీ బిగువులా సంతర్ప మండల కునుకుని మంటతో పెద్దది చేసి.. కదిలే నిద్ర విందుల నాద స్పృహకి .. మంచు తలుపు తీర్చి పట్టుకొన్న శూన్య నిషాహాయతని జోడించి కదులుతూ.. హద్దు దాటినా మన్నింపుల మగత వదులుని సానపెట్టి..

వాళ్ళిద్దరి వెనక తెల్లని దీపం.. ఆ రోజు తన కంటి ముందే శుభమి ప్రాణం .. దీపంగా మారిన దీపమే అది…

అతని ఛాతీ మధ్యలోంచి ఆ  లోపలి వెళ్ళగానే . ఉలికి పడ్డ అలసటని నిలుపుకొని… దుఃఖ జమల రాధని రాసుకొంటూ .. వెనక పండిన మంచు మంటల్లో కాలుతూ.. దేహ గ్లానత ఊరేయించిన బరువు నేతల కూర్పుని తిరగదోడి.. కదిలే నిద్ర కాళ్ళని పట్టుకొని.. వరస తప్పిన గంటలని మోగిస్తూ.. తిరగబడ్డ విపరీత శ్వాసల మరుపుని సాగదీసి… ఆమె కలలోంచి బయట పడుతుంది.

4. అందులో ఒకరు .. ఆమెకి సత్యనివేశ్ లోపల ప్రేమని తెలిసేలా చెయ్యడం … ఈ విషయం లో హమీద్ సంగీతం ఆమె కి తర్వాత స్థితి అర్ధమయ్యేలా చేస్తుంది 3

సంధి సూత్రాలు తెలియని అసాధారణ కంటి చలన దీపాల కొండపై ..తీర్చి దిద్దుకొన్న వినికిడి రాశుల ద్రవ రూపసాల గతిని మార్చి.. ఏమార్చిన చీకటిని కడిగి.. తీర్చి దిద్దుకొన్న నిరామహిత శక్తుల వలయం మూసి వేసిన దహన ధూపం మోసిన కాళ్ళని.. కళ్ళతో గమనించి.. పురుష సాధనాల గడువుని సాగదీసి.. కదిలే శ్వాస జిగురుల పట్టుని దులిపి.. కదిలే నిద్ర గ్రహణ కూర్పుని మోస్తూ.. కలిసిపోయిన నడకల తీరుబాటుని .. లాగిపెట్టి .. శరీర శృతి చిలికిన దేహ ఋణం తీరక .. నిండిన స్వపక ద్రవ ముడులని జోడించే కలయికని అద్ది తీస్తూ…. కంగారుపడక ముందే తీరికని కప్పుకొని….

రామానుజం చాలా బాధగా ఉండటం గమనిస్తూనే ఉంది..

ఒక పగిలిన కలలా అతని నుంచి అన్నీ కొన్ని గంటల్లో వెళ్లిపోయాయి.. భార్యనీ .. బిడ్డనీ ఒకేసారి పోగొట్టుకోవడం.. కనీసం చివరి చూపుని కూడా మిల్చుకోకుండా …

అయోమయం కమ్మిన దుఃఖం .. పొరలు పొరలుగా కమ్ముకొన్న చీకటి .. ఒత్తిడి గడపలని దులిపి .. లోపలి వచ్చి పొడిచి వెళ్ళిపోయినా అడుగులు..

ఇంకేం లేదనుకొని శూన్యం బోరుమన్నప్పుడు .. దొరికిన ఒకే ఒక ఆధారం .. హమీద్..

ఇచ్చేసి వచ్చినపుడు .. దీర్ఘ దినులోంచి మోగిన వెదురు ముంపుల .. పెద్ద గాలి వాలపు పై జడని గుప్పిన బరువుల కంటిని అరగదీసి.. కదలిక లేని ఉమ్మడి ముఖాల వెలుతురుని మరగబెట్టి.. ఊదే ఖాళీ లేక గొంతులో పోసుకొన్నట్లు … గుర్తు అంటే మంట .. మెరుపు మిగిల్చిన సన్నని కాళ్ళుగా ఆ మంటని ఆర్పుతూ హమీద్.. అది వాడికి బాగానే తెల్సు.. వాడూ అంతే జాగ్రత్తగా అతనిని కనిపెట్టుకొని ఉంటాడు….

 అప్పటికి ఆ దీవికి వచ్చి .. రెండు రోజాలయింది.నెమళులు తీసుకొచ్చిన కారణం .. ఆ ముగ్గరికే తెల్సు..  ఇంకా మరేదో తెలుసుకోవాలని అనుకోలేదు….

తెలియకపోవడమే చాలా సందర్భాల్లో స్వాంతన ఐనా .. తెలుసుకొనే ప్రయత్నం నుంచి .. చివరకి కల కూడా వదిలి పెట్టదు.. కొంచెం కాల్చిన చిత్ర భూమిలో పాతుకు పోయిన చలన నిద్ర ల కైపుని వారించి పెట్టుకొని.. పెద్ద లోయల చెట్టుని పట్టుకొని.. ఆ కెరటాలని దాటి. రహస్య విడిభూమిలో పడి రాలిన మట్టి గూడులని సర్దుకొని.. ఇక ఇంత మాత్రమేనని చెప్పినా నమ్మక .. తవ్వుకొంటూ పోయినప్పుడు..

చెప్పాలనుకొన్నప్పుడు .. ఇక మళ్ళీ భాషగా ఏదీ అడ్డులేకపోవడం .. నెమళులు .. ఒక సంకేత అద్భుతాన్ని .. నిరామయ అర్ధరాత్రి .. మహా స్వయం ఛేదన రాశులని కుప్పపోసి .. అంతే దూరంలో ఉండని .. ఆగిపోయిన పునాదులని దగ్గర చేసుకొని .. విడిపోయిన సంకల్ప నిద్ర తోడివేత్తలని గుప్పించి.. కదిలే నిద్ర గృహాల్లో పడి. తాడూ .. కేంద్రం లేని వృత్త చలన మాతృకలని దగ్గర చేసుకొని..ఇంకిన ప్రాణ శక్తుల గాలిని లోపలి చేర్చి.. హద్దుల బయట కదిలే నిద్ర ఖాళీలని దిద్దుకొంటూ.. ఇక్కడే ఆగిపోయిన చర్యల బయట కొత్త గుమ్మాల మెళుకువని అందుకొంది. గోడలని నమిలేసి రుణంలోకి పోసుకొంది…..

మనం ఇది ఇంతే అని నిర్ణయించడానికి లేదు.. అనేక సరోవరాలు.. వంతెనలు .. చేరుతూ మనలని దగ్గర చేసుకొని.. ఆర్తితో అర్ధం చేసుకొని.. స్వపిత భాషణల కల్ప ముఖాల అర్పిత ముడిని వేసి .. బిగిస్తూ ఉంటాయి. దగ్గర కాకముందే దూరంలోంచే తలుపు మూసిన చప్పుడు…..

రామానుజం  ఇలాంటిదే చెప్పాలనుకొంటుంన్నాడు..

 ఆమె .. అతనేం చెప్పకుండానే వింటూ ఉంది..

గతం లోని తొంగి చూసిన వాస్తవాల చీకటి అల్లుకొని.. నిర్భర వేడుకులాటని జోడించే కదలికని మోసి తెచ్చుకొని.. ఇరుక్కుపోయిన చలన మూర్తి ని అవపోసణ పడుతూ.. కదిలే నిద్ర కూర్పులని దాటి .. కనబడే చిత్ర వరదల బరువుని కట్టుకొని మునిగిపోతూ..

మునిగి పోవడం .. ఆగిపోవడం ఒకటి కాదని ఎవరో అరుస్తున్నారు.. మునిపోవడమంటే .. ప్రయాణానికి ప్రయత్నించినట్లే.. అది కొంచెం .. అటు ఇటుగా .. సంధి చేసుకొన్న తీరికలేని చెక్కి .. కలలోకి ఊడదీసుకొన్న నిలువరి దేహ మంధన తీరికలేని పెద్దవి చేసి .. కుదిపిన ముఖాలతో.. అరువు తెచ్చుకొన్న సమయ మూర్తులని కరిగించి .. మంచు కలుపుకొని తాగుతూ..

ఇదంతా ఏదొక హద్దుల్ని నిర్మిస్తుంది.. కదలికల్ని వడపోస్తోంది.. భయాన్ని దగ్గరగా తీసుకొచ్చి .. అనేక చిత్ర ముఖాల నిట్టూర్పుని వండి.. పొడిగా మిగులుస్తుంది.

 ఆమె .. రామానుజన్ని చూసి .. నిదానించిన  కన్నుని మాటల్లోకి చుట్టి… పగలబడిన పొగ రేవుల్లో .. ఊడిపడ్డ నిద్ర ఝాముల ముట్టడిని కెలుకుతూ .. హద్దుని దాటి పైకి చేరిన కదలికనే తట్టి లేపి .. నిండిన కదలికల కూర్పుని అప్పగించుకొని.. తీరిక లేని రాత్రైన గడువు పక్కాగా శ్వాస నీరుని కలిపి పెట్టి.. కొంచెం అనునయ గాబరాని ఓడించి .. కలిసిపోతూ..

నాకు తెల్సు.. తన లోపలి ప్రపంచం .. కాని వెళ్ళడానికి .. అదొక ఎత్తైన silo .. తలుపులేవీ ఉండవు.. ఉండొద్దు కూడా .. వెనక బరువులు లేకుండానే ఎత్తైన కొండలు ఎక్కుతూ……

అదొక మాయ యానాం లోంచి విరిగి .. ఆ ఈతు నుంచి నామీద పడ్డ ముక్క .. మృత్యు దేహ చలన నిరూప ధ్వనికి .. కొంచెం అవతల పక్కకి జరిగిన నిద్ర తీరుని వడపోసి.. ఇంకేం చెప్పలేదని కోప్పడి.. నిండాలని జోడించే కదలికనే కడిగి.. ఉంచేసి నడకని ఒంపు తీర్చి .. దడ పుట్టే .. నిద్ర పూరింతల అవలకి విసిరినా తొణుకుడు బరువుని కనిపెట్టి.. తనకి దూరంలో ఆగిన కేకతో పీల్చుకొని.. ఊరెబెట్టిన భయాలని అద్ది తీసి..

ఇక్కడా అయోమయంతో ఇద్దరం లేము .. ఉన్నామని అనుకోవద్దు.. తన లోపల ఏం జరుగుతుందో .. దానిని మరొకరి తరుపున చెప్పాలనుకున్నా .. అదీ చెప్పడం జరిగిపోయింది.

అతను చాలా కష్టపడి వంట చేస్తున్నాడు. పరుగులు పెడుతున్నాడు.. కాని ఎన్ని పనుల్లో ఉన్న .. అతని ఒక కన్ను ఎప్పుడూ హమీద్ మీదే ఉంటుంది. వంటకి కావాలసినవి అన్నీ దొరకక .. ఉన్నవాటితోనే ,, రుచి ఏమాత్రం తగ్గకుండా ఏం చేయాలని చూస్తున్నాడు..కిందా మీద పడి అమర్చుకొంటూ .. కనిపించిన వారికి పని చెబుతూ.. అక్కడ ఇసుకలో గొయ్యి తవ్వి.. కట్టెలు వెలిగించి చేసిన పొయ్యి.. రెండే పాత్రలు.. అందరూ సాయం పట్టి.. అక్కడ దొరిన పెద్ద ఆకుల్లోకి వండిన వాటిని పోసి.. మళ్ళీ అదే పాత్రలో ఇంకేదో వండుతూ.. రుచి చూసినపుడు రుచికే సంతోష పడుతూ..వాసనలని పరవశించి పెట్టుకొంటూ .. చాల వరకు .. ఆ దీవిలో దొరికిన కూరగాయలు.. పళ్ళూ .. ఆకులూ.. వాటితోనే ప్రయోగాలు..

సమీప భద్రాల నిర్మాణ చికిలింతలని తీర్చి .. కళ్ళలో పోసుకున్న నిద్ర ముడుపుల వరదని అడ్డుపెట్టి.. కథల తీరికని చెమర్చిన కలవరింతల కాటుక ముద్దల్లో పడి .. ఊపిరాడక .. గింగిరాలు తిరిగి.. కొంచెం కాల్చి పెట్టుకొన్న వివిర చిహ్నాలు కనిపించి .. కనిపించక వదులైన దేహ ఋణం అప్పగించిన శరీర సిద్ధతలు.

…………………..

చేర్చి పెట్టుకొన్న శరీర శక్తుల కల్లోలం. పై నుంచి కిందకి .. కింద నుంచి పైకి మారుతూ.. శ్వాస కప్పిన ఖనిజ సంపదల ఎద్దడిని తట్టి లేపుతూ.. తనలో తానై ఉండిపోయిన .. ఆస్కార ముద్రలని చెరిపి ..కలని దేహించి చెప్పుకొన్న కథనాల మధ్య మెదిపిన చీకటి అంచుల్లో .. పిండేసుకొన్న ముఖాల నిర్ణయం .. కలబోసిన విపత్తుని నంజుకొంటూ .. చేదుగా గొంతులో దీపం చేసిన వార్తగా ఉండి.. అర్ధాంతరంగా .. కంటి ముందు తుపాకీని మింగిన ప్రేమ.. మిస్సైల్ బరువుకి .. భూమి ఆఖరి తలంలో పడి .. శ్వాస కై తలకిందుల దేహ యాగంలో తీరుబడిగా మండి .. ఋణం తీర్చుకొన్న ఆయాస శత్రువుని కోసి పంచుకొన్న ఎడబాట్లు..

 అవన్నీ మృత్యువులు.. సమాధి ఆచూకీలు కూడా లేని అవస్థల కల్లోల జమాయింపులు.. నిర్వచనానికి దొరకని దుఃఖాల ముంపుని మోసే లోయల లోతుల్లో కదిలే దిక్కు తెలియని పడవలు..

ఆ రాత్రి హమీద్ ఆమె ని లేపి .. అర్ధ రాత్రి .. సముద్రం ఒడ్డుకి తీసికెళ్ళాడు.

వాడెప్పుడూ అలాగే వస్తాడు.. కానీ వాడి ప్రతీ చర్య వెనక .. ఓ బలమైన కారణం చుట్టుకొని ఉంటుంది.. కానీ అది వాడికి ఎలా అందిందో ఎంత ఆలోచించినా అర్ధం కాదు.

గర్భ ధ్వని మందలింగచిన సందడిని వింటూ .. ఓ ఆజ్నత సృష్టి శాస్త్రవేత్తలా ఏం వింటాడో .. ఎక్కడికి వెళ్లనేది ఎలా కనుక్కొంటాడో .. మానవ దేహం అనుసంధానించని మరేదో ఫ్రీక్వెన్సీ కి వాడు కనెక్ట్ అయ్యి .. ఇదంతా చేయగలుగుతున్నాడా ? అనిపిస్తుంది.

ఏమీ మాటలు లేవు.. ఆమె స్టాండ్ సెట్ చేస్తే .. ఫ్లూట్ ప్లే చేస్తూనే .. సడన్ గా పూర్తి దుఃఖంతో నిండి పోయాడు.. ఆమె కళ్ళలోకి చూస్తూ మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాడు.

ఆ మాటల్లో కూడా ఇంతకు ముందు ఎప్పుడూ వాడి నోట్లోంచి వినని మంద్రత .. శృతి చేసుకొంటున్న నాద సాధనలా … కంటికి కనిపించని మరేదో వర్ణం వాడి చుట్టూ వెలగడాన్ని చూస్తున్న వాడిలా .. కదిలే శ్వాస మధ్యంలో పొడిగా రాలిన శాసన ధ్రువం పెద్ద బరువుతో .. వాడి పై ఒరిగినట్లు వణుకుతూ…

 ఆమె కి ఓ రెండు మాటలు తర్వాత అర్ధమైంది.. ఆమె బొద్దు దగ్గర నుంచి పొగ వస్తుంది.. తెల్లని పొగ .. అప్పుడే .. హమీద్ శరీరంలోంచి .. శుభమి మాట్లాడుతుంది.

నేననే ఈ సంక్లిష్ట మాయని నేను మోయలేక పోతున్నాను .. మరో కదలికని జోడించి విడిపోయిన నడకని తోడుకొని.. అక్కడే అప్పగించిన వాస్తవ నిద్రలని జాగ్రత్త చేస్తున్నప్పుడు.. కలల్లో తను దగ్గరైతే .. నాకు భయంగా ఉంది. అతనే అందంలో అస్పష్టత లేనేలేదు.. అదే గొంతు .. అదే కాళ్ళ చప్పుడు.. అదే అనాది పురుషుడి చప్పుడు..

అతని నిశ్వాస నాలోపల గుప్పిన త్వరిత నిస్సంశయ రంగు పటం… విష్పలితా ధ్యానం.

ఎక్కడ అతని ముందు నిలబడి కూలిపోతానోనని.. నా మాటలు చెప్పుకొని ఎక్కడ బలహీనపరుస్తోనని..

నాకంటూ .. ఓ శాశ్వత ఉనికి కావాలి.. అది వెంట పడేదిగా ఎప్పటికీ ఉండకూడదు. అదే నా ఆశ కూడా .. కాని నేను అలిసిపోయినట్లుగా .. ఎక్కడైనా రక్ష నిద్ర ఉన్న చోట .. ఓ ఇల్లు కట్టుకొని.. చలికి దుప్పటిలో ముడుచుకొని.. అతనిపై వాలిపోవాలని ఉంటుంది..

మళ్ళీ నేనే పుట్టి .. నేను కాదని ముఖం మీద చెప్పాలని ఉంటుంది.

ఎట్లా ఇది సాధ్యమని ఎవరో నిలదీస్తున్నట్లే ఉంటుంది..

కదలికని వదిలి .. దూరం జరిగిన సంవార్త చేదు భూమిలోకి ఒరిగిపోయి.. సంతుష్టం కాని బరువు కలని జోడించుకొంటూ… మార్చిన రంగుల మధ్య .. అద్దంపై కమ్మిన ఆవిరిని తుడిచి చూస్తే .. కనిపించే ముఖం నన్ను మోసం చేయకుండా స్పష్టంగా కనిపించినప్పుడు …

 నేనిక ఇదంతా వద్దనుకున్నాను..

 నేను నేనుగా లేనప్పుడు .. నువ్వు నువ్వుగానే ఉంటూ ఇష్టపడే .. నీ గర్భమే నా స్వస్థలమని … ఇది సత్యమని  ఆ మాట నేనను కొంటున్నప్పుడు కురిసిన వాన స్పష్టమైన సాక్ష్యంగా ఉంది.

నా మృతువు దగ్గరైనప్పుడు .. నీకు  ఇక ఏ ( నువ్వు నేను చేరినప్పుడు ఎంత నొప్పిని మోసావో నాకు తెల్సు) నొప్పిని ఇవ్వకుండానే .. నేను ఖాళీ చేసి వెళ్ళిపోతాను.

సంరక్ష సాయుజ్యం అవధిని దాటుకొని చేసిన మృత్యు భాషణ ,, కదిలే నిద్ర తోపుల్లో పడి తలకిందుల తపస్సు చేస్తూ .. కప్పుకున్న తీర్ధ రేవుల్లో .. పడవలు చల్లార్చిన కెరటాల తూగుని మోసి.. ఉండిపోయిన అలసిత నిర్మాణ మూర్తుల కలకలం పట్టు తప్పిన రంగు నిద్రని కడిగి.. చేర్చి విరుచుకొన్న .. దీక్ష చలన గాథని తోడుకొని .. ఓపిక పట్టిన కధనాల మధ్య ఊరటని మోసి .. తిరుగుతూ.. తాడు తెంచుకున్న విస్ప్రుహ తెంపులాటని కూర్చిన గాలుల మోహరింపు.

                                                                       ……………..

కొన్ని వినపడే వినపడని .. చోద్య గతుల నిద్ర సమూహంలో .. ఊరేగే చిత్ర ధ్వని కలాప ముడిని సాగదీసి.. ఇంకి పోయిన కలబాటు రంగుల ముఖం తోడుకొన్న వరదల పై గట్టు తమకం .. అటు పక్క చేరిన అవాంతల గుట్టు బయట .. ఇంకేదో .. చూపించి వెళ్ళడానికి .. వాళ్ళు బయలు దేరుతారు.. కలలోకి కబురు అందుతుంది.. కష్టం మెరుస్తుంది.. ఆ హద్దు నిద్ర తీరుని చెక్కి పైకి చేర్చిన చెమట గుత్తుల లోయలో తల కిందుల ముంపుని పీల్చుకొంటుంది..

అప్పుడే .. దానిని ముందు నుంచి తెలిసిన స్త్రీలా…..

అర్ధ రాత్రి ఆ వెదురు గానాన్ని వింటూ వెళ్ళింది.. తిరిగి ఆ వెదురు తోపుల్లోకి.. ఆమె బొడ్డులోంచి దీపం బయటకొచ్చి .. దారి చూపిస్తూ … ఆ ఏడూ వెదురులు  కలిసి ఒకటయ్యే చోట .. అప్పుడే ఆగిపోయింది .

ఆమె విస్మయంగా చూసింది..

ఆ చుట్టూ ఉన్న మంచంతా ఒక్కచోట గుమిగూడి పోయి … అక్కడ తెలుపు .. నలుపు కాని రంగులోకి మారి .. అందులో లీలగా ఒక పురుష శరీరం ..

ఏడూ వెదురుల పై ఉండే ఆ వెదురు బొంగు .. తెగి .. గాల్లో ఎగురుతూ… లీలగా కనిపిస్తున్న చేతులని పట్టుకొని .. సంసర్గ ఆపాత దర్శనలో పండి.. కదలబడే ,.. నిద్ర గుహల చెలిమిని తోడి .. నాదము మొదలైనప్పుడు … ఆ ఆకారం ఆమెకి స్పష్టమవుతూ ఉంది..

 అది … అతను .. సత్యనివేశ్ అంటూ నోట్లో గొణుక్కొంటూ ఉంది.. అప్పుడే ఒక్కక్కటిగా ,, నెమళులు ఆ చుట్టూ చేరుతూ .. కొన్ని వందల నెమళులు .. అవి పింఛాలు విప్పి ఆడుతుంటే .. ఆ మంచు వానలా కురుస్తుంది..

కాసేపటికి ఆ రూపమూ కరిగిపోయి … అంతా మాయమై పోయింది

ఆమె పరుగున హమీద్ దగ్గరకొచ్చి.. స్టాండ్ .. ఫ్లూట్ తీసుకొని సెట్ చేసి .. ఆ రాగ లక్షణం చెప్పి … అతనిని ఆలాపించమని చెప్పింది..

కాసేపటికి … వాన కురవడం మొదలుపెట్టింది.. ఐనా ఆమె ఆపమనలేదు .. వాడు ఆపనూ లేదు.

సృష్టి అనంత మైదానం లో పడి .. ఆయుస్సు తెలియని నిద్ర పంపకాల మధ్య శిధిల శత్రు నిద్రని ఖాళీ చేసి.. ఏది జరుగుతుందో.. అదే తెలియని విశ్వాస రగిలింపుని .. అప్పగించుకొంటూ .. దేహ నిసజ్ఞతని ఊరడించే కదలికల మధ్య గారడీ చేస్తూ .. ఉండిపోయిన కాలి పోగుల గొలుసుని తెంపుకొని .. ఇంకిపోయిన పుట్టుకలు స్వరూప ఋణం బరువెక్కి .. స్థిరపడే నిద్ర కౌగిలిని చేర్చి పెట్టుకొన్న సగం తలుపుల చాటుగా .. మరో పుట్టుక జరిగాక .. దగ్గరకి రాని పాట .. మంచు యజ్ఞం లోంచి పొగగా లేచి దేహం పొంది .. ఆమెకి దగ్గరై నవ్వినప్పుడు .. మొదలైన అనాహత నాదం .. కంట్లో చెమ్మని కడిగి .. దీర్ఘ చలన మూర్తుల కలయిక ని పట్టుకొని.. దేహ శీలన వాగుల్లో కొట్టుకుపోతూ.. సమర్ధించుకొన్న అవకాశం నిరూపాలని వదిలిపెట్టి.. కథల పుట్టు గొలుసు తెంపిన నాజూకు శ్వాస ఉమ్మడి .. రుణాలని తురిమిన గాయపు విశ్వంలో .. అదే పురుషుడని పోల్చుకొని.. స్పృహ కోల్పోక ముందే .. కళ్ళ నిండా నింపుకొని..

                                                                             ………………..

6. పాలస్తీనా హమాస్ తీవ్ర వాదులు .. వెదుక్కొంటూ రావడం.. యుద్ధం  5

ఒక మహా తీవ్రతని చుట్టిన కంగారుతో కరిగిన చిత్ర మండల కలవిడి నిద్ర ద్రోణుల్లో .. కనబడి.. కనబడని .. కొన్ని కేకలు.. ఆపాదితాలు .. తరుముకొంటూ వస్తూన్న చావు యంత్రాలు.. గందరగోళం .. పట్టు తప్పిన చూపు.. సొమ్మసిల్లిన భయం.. ఎక్కడనుంచి ఏం జరిగిందో తెలియని మరణ భీతిలోని తగలబడి .. నిద్ర గొంతుకి పొగ పెట్టిన శ్వాసని పాతేస్తూ .. రుణ భద్ర గడువుని మోసుకొంటూ.. పదిలం చేసిన కంటి రాశుల కూడలిలో .. ఉన్నప్పుడే దుఃఖ స్థిమితాన్ని వెలిగించి..

వాళ్ళు ఆ నెమలుల దీవి నుంచి బయలుదేరి అప్పటికి రెండు రోజలయింది .. కొంచెం సర్దుకొన్నా ఆకలి .. విశ్రాంతి .. ఆమె వైద్యంతో కుదుటపడి.. రెండు పడవలకు సర్దుకొన్నా వాళ్లంతా….

ఆశ్రయ దేహ విరుపులు .. పలవంత శ్వాస కలతలో .. నిండిన సమయ చలన స్వాంతన పర్చి.. సరిచేయని బెంగ.. తమ వాళ్ళని పోగొట్టుకొన్న ఏకాకులు.. నిద్రకి సరిపోని నొప్పులన్ని వదిలి.. స్మర రీతుల ఉప్పుగాలిలో  దాహ రేవుని దిద్దిన మోహరింపులు .. కదిలే నిద్ర బరువుల కూర్పుని మోసి .. అక్కడే దించి పోయిన మైకపు ముద్రల మృత్యు వివర్ణ కలతని జోకొట్టి.. కొంచెం అద్ది తీసిన చెమటని పర్చి .. ఊదాక .. సృష్టి నిరోనా కదలిక మోసిన దుఃఖ చెదిరింపులని కాపలా కాసి.. పోసుకున్న నిమ్మళింపు..

 కొంచెం స్థిమితపడ్డారనుకొనే లోపు.. వీళ్ళని వెదుక్కొంటూ బయలుదేరిన హమాస్ తీవ్రవాదుల షిప్ .. కొంచెం దూరంలో ఎదురు పడింది..

భయపడే మనిషి రక్తపు రుచిని మరిగిన .. వాళ్ళ సవరణలతో తోడుపెట్టిన కళ్ళని పట్టుకొని.. విదిలించిన నడకల మధ్య తిరుగాడే కల్లోల పురావర్తన తలకిందులై..కలబడే యుద్ధ విందుని నాకుతూ .. కదిలించే దేహ రుణపు ఖాళీలని దోపుకొని .. పగిలిన తలమధ్య తమ తమ ఇనుప కళ్ళతో గెంతులేస్తూ.. తెగినప్పటి చివరి కేకాని చెవులారా వింటూ..

 వాళ్ళు ఈ పడవని ఖాయం చేసుకొనే లోపు.. నెమళులు హెచ్చరికగా అరవడం మొదలు పెట్టాయి..

వాళ్ళిక దగ్గరపడి … తప్పించుకొనేలోపే ఫైరింగ్ స్టార్ట్ చేశారు..

అకస్మాత్తుగా మెరిసిన ముఖాలతో.. తుళ్ళిపడిన ఎముకలని పట్టుకొన్న నిశ్చలంగా ఉండిపోయిన .. పోలికల చుట్టూ కదిలే ..నిద్ర గుణాలతో .. విస్ఫారిత మంత్ర చలన మూర్తులని తోసుకొని..రంగులతో నిండిన హద్దుని చేర్చి .. తలపడే దేహ రీతులని కలుపుకొంటూ.. స్థిరపర్చే ఉండిపోయిన చావుని అతికి .. రెండుగా చీలిపోయిన విపరీత శ్రమణత మోసిన సమాధుల గుట్టలు..

భువన ఎదురుకొనే ప్రయతనం చేస్తూ.. ఆయుధాల్ని తీసుకు రమ్మని చెబుతూ .. తన దగ్గర ఉన్న గన్ ని సిద్ధం చేసే లోపు.. వాళ్ళు ఒక్కసారిగా విరుచుకు పడ్డారు.. బుల్లెట్స్ వరద .. ఇక ఆ పడవని చేరుతుందనుకొనే లోపు .. జరిగింది..

భువన అనుకోనుండా జరిగిన ఈ దాడికి అల్లాడి పోతూ ..తన నిర్లక్ష్యాన్ని తిట్టుకొంటూ .. వేగంగా మూవ్ అవుతూ.. కదిలినా .. ఒకే సారి అతమంది ఎక్కుపెట్టిన గన్స్ నుంచి .. ఇక పడవలు రక్షించబడటం అసాధ్యమని తెలిసిన .. ప్రయ్తన్నాన్ని వదిలిపెట్టకూడదని సిద్దమౌతున్నప్పుడే..

పడవ నిండా అప్పటికే ఉన్న నెమలి పించాల్లో ప్రాణ శక్తి నిండిన కదలిక … ఒక్కసారిగా గాల్లోకి లేచి … అవన్నీ గాలిలోనే అల్లుకొని.. అలానే ఎగురుతూ ..  మీటర్ దూరంలో గోడలా నిలబడ్డాయి.. బుల్లెట్స్ అన్నీ అక్కడ తగిలి వెనక్కి వెళ్లిపోతున్నాయి..

ముందు అర్ధం కాలేదు.. ఆ తర్వాత అలా చూస్తూ ఉండిపోయారు..

ఆ అపార శక్తి కవచం .. వాళ్ళెవరూ కనీసం ఊహించింది కూడా కాదు.. చావు చివరి క్షణం లో వెనక్కి తిరిగి వెళ్లి పోవడం .. అస్థిమిత దేహ రజ్జువుల కదిలికని విదిలించి పెట్టుకొన్న కంటిని దూసుకొంటూ … ఆ నెమలి గోడని తగిలి.. పెద్ద పెద్ద చప్పుళ్లతో .. ఆ బుల్లెట్స్ అన్నీ .. రివర్స్ వెళ్లడం గమనించి వాళ్లకి ఏమీ అర్ధం కాలేదు. అక్కడితో  అది ఆగిపోక ఇంకేదో జరుగుతుందని .. మసక బారిన బాధకి వడపోసిన దుఃఖం చుట్టుకొని పొర్లుతూ .. చిత్రమైన కసి తీర్చుకొంటుందని.. తెలిసి .. కదిలి.. కూలి.. విసుగు.. నిద్ర పొరల కట్టుడు మందలింపు గింజుకొని..

సృష్టి నుంచి …మాట తెలియని ఈ నెమళులు సృష్టించిన అద్భుతం .. కేవల పింఛాలతో .. అంతటి శక్తితో కూడిన ఫైరింగ్ ని ఆపుతున్నాయి .. అదీ చిన్న damage  కూడా లేకుండా .. ఇది ఎవరి నిమిత్తమే.. ఎవరి నుంచి ఎవరికీ చేరిన తపనా.. ఓ అర్ధం కానీ బెంగా వదులై .. కదులుతున్న .. శ్వాస తోపుళ్ళ మధ్య చేర్చుకొన్న సమాధుల చీకటి తుడుస్తూ..

అప్పుడే తీవ్రవాదుల పడవలోంచి అరుపులు .. భువన నిదానించి చూసినపుడు .. ఆశ్చర్యం.. ఆ బుల్లెట్స్ .. ఇక్కడ తగిలి .. అంతే తీవ్రతతో రివెర్స్ అయ్యి … నేరుగా వెళ్లి వాళ్ళ గుండెల్లోనే దిగబడుతున్నాయి..ఐదుగురు చనిపోతేనే గాని …వాళ్ళకి ఈ విషయం అర్ధం కాలేదు.

ఒక్కొక్కడు బలిసిన శరీరాలతో.. జంతు దర్పాలతో.. కసి తీర్చుకొన్న నిలువు గోతుల మంటతో.. మోసి తెచ్చుకొన్న వరద భూమికి ఆచూకీ దొరకని నీటి కెరటాల మధ్యలో … విరుచుకుపడి.. విపరీత సమాధి కేకలని మింగిన పొగరుతో.. ఎదురులేదని .. వాళ్ళకి మొలిచిన కొమ్ములని నమ్ముకొంటూ.., మృత్యు శాపాలు మోసి తెచ్చుకొన్న దండన గతాల చప్పుడుని కప్పుకొంటూ.. రుణ గతపు శబ్దం మోగి..

వాళ్ళ మెదడు .. ఈ సత్యాన్ని  తీసుకోవడానికి కొంత సమయం పట్టేసింది.. కదిలే నిద్ర గుహలో చావు మరిగిన వేడికి అరుస్తూ.. కదలికల్ని అంచనా వేసి.. బులెట్ గన్ నుంచి వెళ్లడమంటే అర్ధం ..అది తిరిగి .. తమ గుండెల్లోనే స్థిరపడుతుందని తెలిసిన వెంటనే ఆపేసారు.. అప్పటికే జరగాల్సిన నష్టం జరిగి వాళ్ళ కోపం మరింత పెరిగిపోయింది. వాళ్ళని ఎదిరించే శక్తి ఒకటుందని అనుభవంలోకి రావడం ఇదే మొదటిసారి.. ఆగిపోయిన శరీర దాపుల్లో పడి .. సంధికి కొరగాని ఒగర్పుతో..

సడన్ గా ఫైరింగ్ ఆఫ్ చేసి .. పడవల వేపు రావడం మొదలుపెట్టారు.

Bhuvana ఆమె ఫైర్ చేసిన బుల్లెట్స్ మాత్రం ఆగకుండా వాళ్ళని పడగొడుతూనే ఉన్నాయి.. చాలా మంది ఒరిగిపోయినా .. ఓ ఐదుగురు మాత్రం పడవలోకి దూకేశారు..

అయోమయం  మృత్యువుని  తీసుకొని  పరాయిగా  ఉండిపోతూ .. నిద్ర  గ్రహణపు  చప్పుడుని దాటుకొని.. అసహనం పేరుకుపోయిన హంతకుల ప్రవేశం.. అదే చిత్ర జమాయింపులోని .. తాకిడిలేని చావు విరుచుకు పడి .. సమయ నిఘోరపు దేహ పూనకం జాడలు విప్పుకొని .. కోరపళ్లతో మీదకి వస్తూ.. వాటి లావైన గోళ్లు దిగబడి.. నిందిత తాడన ఒక్కసారిగా మీదకి దూకాక ..అదింకా మస్తిష్కములో రిజిస్టర్ కాకముందే దాడి..

శ్వాసని .. కేకాని.. రక్త చేదూర్పులోని గొంతుని ఏకం చేస్తూ.. భయ త్రావన గంభీరంలో పొడుచుకొచ్చిన శూలాల కైపు కుదురుని విడగొట్టి.. ఇగిరి పోయిన దేహ దంబన వియోమ స్థితి హీనతలోకి తెగి పడి …గర్జరింపు.. మతి ఊళనలో నల్లని రాకాసుల మాంస కుళ్ళిన వాసనని గుర్తుపట్టి.. అరుపు మింగాలని .. గొంతు పట్టేసి .. నాలిక నోట్లోనే మెలికపడి స్పృహ తప్పుతూ.. హద్దుల్ని ఏకం చేసిన నిద్ర జూలుని పట్టుకొని .. గుండ్రంగా తిప్పేసి …మింగేయడానికి కనిపెట్టుకొని ఉన్న సముద్రం.. పోతూ పెడుతున్న దాని చావుల నులినొప్పి .. చిక్కబడి.. తెగబడి.. గాలి రోదన బిగువుని విడదీసి.. కదిలే శరీర మాంస రుణ ఖాళీల చుట్టూ.. మోసుకు పోయిన నిద్ర మారకాలని రుద్ది.. కలబెట్టుకొన్న దేహ పురా మండలాల కినుకని ఆరబెట్టి.. ఇంకో ఉనికికి వేలాడే గతి చుట్టాల కైపుల  మంథన…..

 హమీద్ని పట్టుకొని సముద్రం లోకి విసిరేయబోతే .. అప్పటికే అలెర్ట్ ఐపోయాడు.. చేతులే లేని హమీద్ పరిస్థితి ఏంటనేది .. అతను ముందే ఊహించగలిగాడు.. వాడే  ముందుగా దొరికిపోతాడని భయపడ్డాడు.. అదే జరుగుతున్నపుడు .. అతను రియాక్ట్ అవడానికి క్షణం కూడా పట్టలేదు.  రామానుజం .. ఒక్కసారిగా వాడి మీదకి దూకి .. గొంతు కొరికాడు.. ఇంకొకడి చెయ్యి.. రక్తం … అరుపులు.. ఒక రకమైన ఉన్మాదపు రంకె వేస్తూ.. దూసుకు పోయి .. ఇంకొకడి ఛాతీలో గుద్ది.. తన చేతిలో ఏం ఉందో తెలియకుండానే.. పిండి రుబ్బే .. రోటి పొత్రంతో.. ఒకడి తల పగలగొట్టాడు.. వాడు దిక్కులు పగిలేలా అరిచి.. మెదడు పడవంతా పరుచుకొని.. భయాఊహన కలవరం పడవంతా వాంతి చేసుకొన్నట్లు..

ఈ లోపు భువన వాడిని లాగి.. అక్కడున్న వాళ్ళకి ఇచ్చి.. గదిలో పెట్టి .. బయటకు రాకుండా చూడమంది.. గొంతు గాయపడ్డవాడు.. కోపంతో విరుచుకుపడి.. రామానుజం .. గొంతు కత్తితో కోసి .. ఎవరూ తేరుకోక ముందే .. కంట్లోకి ఆ దృశ్యం నిలబడక ముందే.. కదిలే నిద్ర గుణం పల్చగా కీడుని మింగి కంగారుని హెచ్చరించక ముందే.. హమీద్ గుండె ఇంకా చప్పుడుని నార్మల్ చెయ్యక ముందే..  సముద్రంలోకి విసిరేసాడు.. క్షణం లో జరిగిపోయింది..

కేవల క్షణాల్లో .. ఏం జరిగిందో తెలిసేలోపే .. ఓ పెద్ద అపార్ట్మెంట్ ని ఒకే బాంబుతో పేల్చినట్లు.. శతాబ్దాల చెట్టుని వేళ్ళు కోసి లోయలోకి తోసేసినట్లు.. గర్భం కోసి .. తొమ్మిది నెలల బిడ్డ గొంతు పిసికేసినట్లు..  ఎక్కడ ఉండిపోవాలో అనుకొనేలోపే.. ఎలాగో దీనిని జరగకుండా అడ్డం పడాలనే లోపే.. నష్టం జరిగే పోయింది.

స్తన గుండాల్లో ఎర్రని హెచ్చరిక తడిమిన కథనాల మధ్య .. అర్ధం కానీ.. అర్ధం లేని ఘటన .. ఈ నిమిత్తము  ఈ తప్పూ చేయకుండానే .. మీదకి దూకేసిన చావులు..   ..

రామానుజన్ని అలా అనామకంగా వదిలేయకూడదనుకున్నా .. అంతటి మహా సముద్రం లోంచి .. అతని దేహాన్ని తిరిగి తెచ్చి .. దహన క్రియలు చేసేదెలా ? వాళ్లకి అర్ధమే కాలేదు. ఎలా చెయ్యాలి .. ఏం చెయ్యాలని .. సముద్రంలోకి చూసి ఆలోచించే లోపే .. అసలు ఏమాత్రమూ వాళ్ళ ఊహకి అందకుండా .. చెదిరిన వాళ్ళ గుండె చప్పుడు సర్దుకోకముందే  ..

నాలుగు నెమళులు సముద్రంలోకి దూకి . అతని శరీరం వేపుగా ఈదుకొంటూ వెళ్లడం చూసి.. నమ్మశక్యం కాక … అలా ఆశ్చర్యపు అరుపుతో చూస్తూ .. ఇదెలా సాధ్యమనే అనుమానం కొండలా పెరిగినా … అదే బరువుని మోస్తూ .. కళ్ళు ఇంత చేసుకొని… శ్వాస చప్పుడుని సేదదీసి సన్నగా చేసి మరీ… రామానుజం శరీరాన్ని .. తిరిగి పడవ దగ్గరకి తీసుకొచ్చాయి.. అప్పటికే అతని ఊపిరి ఆగిపోయింది.

యుద్ధ బావురుల చావు నల్లని మొండాల కమురు వాసన బొడ్డులోంచి రాలుతూ.. కలబడే నిద్ర ఊహను చెల్లుబాటుని మరిగించి .. తాపడం చేస్తూ.. గతి మంత్రణ చెల్లుబాటుని జోడించే కాళ్ళ బయటకి.. స్మశాన గీరని తెగ్గొట్టి..

హమీద్ ని కంట్రోల్ చెయ్యడం చాల కష్టమైంది.. ఎలానైనా బతికించమని.. భువన కాళ్లపై పడ్డాడు. వాడి అల్లాట.. కావాలంటే తన ప్రాణం తీసుకొని .. అతనికి  ఇచ్చేయమన్నట్లుగా ఉంది.. కదలిక లేని గ్రహణ ప్రవాహం .. తన శ్వాసని అతనిలోకి నింపి .. బతికించమని అల్లాడుతున్నట్లుగా ఉంది.. అతనే లేనప్పుడు .. ఆ తండ్రిని మించిన ఆసరానే లేనప్పుడు .. ఇంకెందుకు ఉంచావని చావుని నిలదీస్తున్నట్లే .. వాడి దుఃఖం ఉంది..  ఏదీ చెప్పుకోలేని నిరాశతో ఆమె అలా నిలబడిపోయింది. తనకి .. ఏ కాపాడే శక్తి లేనప్పుడు .. కనీసం ఇలాంటి భాద్యత తీసుకొన్నప్పుడైనా ముందుగా కనీస యుద్ధ విద్యనైనా నేర్చుకోవాలికదాని .. తనని తానే తిట్టుకొంది.. తలని .. అక్కడ చెక్కకేసి బాదుకొంటుంటే .. మల్లి హమీద్ ఆపాడు.. చేతులులేని హామీదని .. ఆమె బలంగా కౌగలించుకొని .. గుక్కపెట్టి ఏడ్చింది.. లోపల ఎలానైనా వీళ్ళని వదలకూడదనే కసి మండుతుంది.

దీవిని చేరేవరకు .. అతని అంత్య క్రియలు కూడా చేయడానికి లేక .. కొంత ఐస్ లో అతని బాడీని భద్రపరిచారు. హమీద్ ని భువనని తన దగ్గర పెట్టుకొని ఓదార్చడానికి ప్రయత్నం చేస్తూనే ఉంది.

వాడి లోటుని ఏమాత్రం పూడ్చడానికి అవకాశమే లేదనే తెలిసినా … అది ఎంత బలమైన బంధంగా పెనవేసుకు పోయిందో  తెల్సినా…

 అన్నీ ఉన్న స్థితి నుంచి … అన్నీ పోగొట్టుకొని.. ఏదీ లేదనుకొన్నపుడు .. అన్నీ ఐ హమీద్ అనే ఓ నిశ్శబ్డాలని ధ్యానంలో ముంచి.. ఓ వెదురు శ్రవంతో .. విశ్వ వెలుగు ని చిమ్మే ఓ మహాకాళకారుడిగా 11  ఏళ్ళ పిల్లాడు.. మెత్తని కాళ్లతో లోపలి అడుగు పెట్టి …తనకు తాను ఎవరికీ చేతులు లేకపోయినా బరువు కాకూడదని ప్రయత్నిస్తూ..

పోత పోసిన నిర్దయ చీకటిలో ఉపాసిత కంటి నీరుని తాగి .. లోపలి చెమ్మలో కలిసి పోయి .. రామానుజం కి ఓ అర్ధం కల్పించినందుకు .. అతను పెద్ద బదులునే తిరిగి ఇచ్చేసాడు.  అది హమీద్ కి వాడు బతికున్నన్ని రోజులు .. మోయలేనంత బరువుగా మార్చేంత పెద్ద రుణాన్ని .. క్షణం అలోచించకుండా ఇచ్చేసి వెళ్ళిపోయాడు…ఎప్పటికీ తిరిగి రాని చోటికి వెళ్ళిపోయాడు…

 భువన కోపంతో వాడిని కాల్చి పారేసింది.. వాళ్ళు ఫైరింగ్ స్టార్ట్ చేయబోతే … నెమళులు గాలిలోకి ఎగిరి .. వాళ్ళ కళ్ళని పొడవడం మొదలు పెట్టాయి. వాళ్ళు రెండు .. మూడు నెమలుల తలని కోసి విసిరేశారు.. మరింతమంది అది చూసి పూనకం వచ్చిన వాళ్ళలా .. దొరికిన ఆయుధం తీసుకొని .. ఎదురుదాడిలో .. ఇద్దరు చనిపోయి .. వాళ్ళని పూర్తిగా కొట్టి కొట్టి చంపేశారు.

రక్తం జూలు వదిలి దూకిన ఎర్రగా మండే చావుల కొండలా ఆ పడవ ..కొన్ని క్షణాల్లో మారిపోయింది.. ఎక్కడ ఏం జరుగుతుందో.. ఎంత మంది వాళ్ళు చచ్చి పోయారు.. తమ వాళ్ళు ఎంత మంది ఊపిరి వదిలేసారో తెలియని చీకట్లో .. నీటిపై ప్రాణం అల్లాడిపోతుంటే .. ఆగని యుద్ధం జరుగుతూనే ఉంది..

ఇదంతా ఆ పడవలోంచి చూస్తున్న సీనియర్ తీవ్ర వాదులు ఇంకా యుద్ధం చెయ్యాలా తిరిగి వెళ్లిపోవాలా ? ఇలాంటి తిరుగుబాటు పూనకాలు నిండిన మహా యుద్ధాన్ని ..

 శత్రువుని జయించగలమా ? లేదా ? అనే అనుమానమూ .. వాళ్లకి ఇప్పటి వరకు కలిగిందే లేదు.. ఏ యుద్ధమూ తెలియని సామాన్యులు చేస్తున్న ఈ భయానక బీభత్సం వాళ్లకి ఏమాత్రం అర్ధం కాకుండా ఉంది.. తమ కళ్ళు నిజంగా .. స్పష్టంగా చూడగలుగుతుందా..అనే కళ్ళని పిసుక్కొంటూ అరుస్తున్నారు. అనుకునే లోపు …

వాళ్ళ ముందు ఇలా ఎదురుగా కళ్ళలోకి కళ్ళు కలిపి నిలబడ్డవారే లేరు.. ఆయుధం జులిపించడం చాలా పెద్ద మాట.. ఇక్కడా ఎప్పుడూ ఆయుధం పట్టడమే తెలియని.. రోజువారీ బతుకునే యుద్ధం చేసుకొని.. ఆ బరువుని ఈదుకొంటూ పోయే సామాన్యులు.. చేయని తప్పుకి .. ఐనవాళ్ళని.. ఇల్లు .. వాకిలిని పోగొట్టుకొని.. సగం ఉండి .. సగం లేని అవయవాలతో .. నింపుకున్న భయాల రుణాన్ని విదిలించుకుని.. అంత వేగంగా .. అంత కసిగా చెలరేగిపోయి చేసిన .. ఓ భీకర దాడి.. గొంతులు తెగిపడి.. తలలు సముద్రం లోకి ఎగురుతున్న వెనక్కి తగ్గక.. తోటి వారి మొండాల్ని చేతుల్లోకి తీసుకొని… పడవలో పడుకో బెట్టి.. ఎర్రని .. చెట్లలా మారి విరుచుకు పడుతూ.. గొంతుల్లోంచి  రక్తం చిమ్మేలా అరుస్తూ..

భువనకి తన లోపల ఏం జరుగుతుందో తనకి అర్ధమయ్యేలోపు

సడన్ ఆమె కడుపులోంచి దీపాలు … వాళ్ళకి ఒళ్ళు కాలిపోతుంటే .. వాళ్ళ పడవలోకి వెల్లగానే .. ఆ పడవ ఓ పెద్ద సుడిలో ఇరుక్కొని .. మిగిలిన వారి శరీరాలు బూడిదై .. ఆ సుడిలోనే కలిసిపోయాయి….

తలపాటుని పట్టుకొని .. అకస్మాత్ చావుల కుట్రని .. ఓ యుద్ధం మంట పెట్టాక .. నెమళులు రెండు తమ ప్రాణం కోల్పోయి.. పడవంతా రక్తసిక్తమై.. గందరగోళం చెలరేగిన ఒరిపిడి స్థితాలు పెనవేసుకున్న … విడిపోతే ఉండిపోయిన .. అలా నిలబడిన కేకలని మండించి … తీర్చిపెట్టుకొన్న దీపాలతో .. త్వరపడి .. నీటి బాటలు మధ్యలో .. చివరి నిద్రలో … నిశ్చలంగా తాకిడి.. ఒరిసిపోయిన మాంస మోడులానే కదిలి … నిరూప దీపాల చలన కక్ష్యల్లో ఉండిపోయిన నటనలని తప్పించుకొని.. జోడించి పెట్టుకొన్న అవసర చిత్రాల తడబాటుని అప్పగించుకొని.. దేహ ముడులని చేదుగా వడపోసిన క్షేత్రాలతో … సర్దిపెట్టుకొన్న అగచాట్లతో తోపిడి రుణాల కన్ను ఎర్రబడి…

8.దుఃఖం సర్దుబాటు కావడం

సమయంలోకి దూరి ఏముందో తెలుసుకోలేము .. కానీ మెరుపు చుట్టిన నిప్పు .. దోసిలిలో చల్లారడం.. మెదిపిన కంటిలోని ఝాము మండలం తిరిగి .. కలిసి.. తిరిగి.. నెరిసిన మాటలతో హద్దుల బయట మోసుకు తెచ్చిన శృయా భ్రమణ కూర్పుని మోసగించి .. అక్కడే వెలిసిపోయిన దేహ జన్మల పూడికని చెల్లాచెదురు చేస్తూ.. ఉన్నప్పుడే నేనుకొన్న బట్టని కప్పుకొని .. వాళ్ళు తప్పి పోవాలని చూస్తారు.

అక్కడే ఉండి చెప్పుకొని దాటినా కెరటాలని అందుకొని.. లోపల దాచాలనుకొన్న .. చూసి తప్పుకొన్న వారి నవ్వు అలా పచ్చిగానే గుచ్చుకొంటుంది.

రామానుజం శవం ఇంకా వాళ్ళతోనే  ఉన్నా…  విషాదం తగ్గడం.. 

కలవర రశ్మిని .. ధ్వని చాయకి చేర్చి.. కలలో .. కళ్ళలో .. ఊపి చూయించుకొన్న నిర్మల అయోమయంతో తోడుపడి.. ఉన్నపాటునే కదిలే నిద్ర గృహంలో కందిపోయిన కన్నునే .. దగ్గరకి తీసుకొని.. చిత్ర సమాధుల ముద్దని .. యుద్ధం పైకి విసిరి .. కంటి దుమ్ముని దులిపి .. ఆయుస్సు సూత్రాలతో కదిలే నిద్ర గుణం .. పచ్చని గొంతులో ..తాకి చేయించిన నిద్ర పొరపాట్లు .. పగల గొట్టిన లోపలి శ్వాస కుండ బోర్లించాక .. చమురు మండిన విసుగుని ఒద్దికతో తోడి తెచ్చుకొన్న అలసిత ఊర్పులని తడిపి పెట్టుకొన్న .. గోడలని తురిమి .. చూపు సవరింతల కమురుతో పండిన చలన కక్ష్యని మార్చి పెట్టుకొన్న విశ్వాస నిర్మలతో ..

కూడబెట్టుకున్న .. ఒద్దికగా .. చలన కీలగా .. చెమర్చిన ఆవిరి కూపాల మధ్యనే నేల రాల్చిన పుట్టుకలని … తడిలేపిన నింపిపోతలు .. పోత  పోసిన ఉన్మాద స్థితులని చేర్చి … చెలగాటపు నిందలని .. చేర్చి పెట్టుకొని  ధ్వని జరానయ అంటపోతలు.. తీర్చి పెట్టుకొన్న ముఖాలనే చేర్చి ..విసుపులతో .. విసుగులతో.. విపరీతాలతో.. తోసి రాల్చుకొన్న .. చెదిరిన రంగుల క్షామంతో .. తలబాటు మసకలతో … నిండుకొంటూ పోతున్న…

ఒక యుద్ధం .. అనేక యుద్ధాలుగా పగిలి .. ముక్కలై ప్రవహిస్తూ… అడవులనీ.. కొండలనీ .. నదులనీ.. సముద్రలని వదలక .. కదిలిపోతూ.. సరి చెయ్యని దాడులతో కలబడి .. నింపి పోయిన నడకలని దాటి .. కదిలే నిద్ర ఆర్తనాల శ్వాస చప్పుడుని బిగించేస్తూ.. కట్టుకు పోయిన చలన నిర్మాణ గతిని చుట్టేసి .. పగిలిన గ్రహణ విగ్రహాల కౌగిలిని తీర్చుకొని.. ఇంకేం వీలుకాని చావుని లాగేస్తూ ..

కలబడి .. విడివడి .. కదిలే నిద్ర తనులని చుట్టి.. మృత్యువులా ఏకతార్ ని శృయించి .. పేర్చుకొన్న కంటి క్షణం తుదిగా రాల్చిన నోటితో చప్పుడు చేసి.. అవక తవ్వకాల నిద్ర ఋణం మోసిన ద్రవాయ శిధిలాలని సరిచేసి.. దుఃఖపు అనుషంగిక గోళంలో తిరుగుతూ.. హద్దుల్ని కప్పుకొని .. రంగులని వేలాడ దీసుకొని .. శరీర మొత్తమూ గనులని సర్ది.. అంత ఎత్తున చావు ముడిని బిగదీసి …

హమీద్ అప్పటికి ఏదైనా తిని రెండు రోజులయింది.. ఒక మాట .. పలుకూ లేదు.. అతనిని .. రామానుజం బాడీ ఉన్న చోటికి వెళ్లనివ్వడం లేదు.. వాడు అప్పటి నుంచి .. ఒక్క క్షణం కూడా ఆగకుండా ఫ్లూట్ ని ప్లే చేస్తూనే ఉన్నాడు.

కలత పలాయన రాశుల్లో తడబడి .. కలిసి మింగేసిన చూపుని .. కంట్లో జాగ్రత్త చేసి .. ఊపిరి పై కాగడా ఉంచి చేసుకొన్నా తీర్మాన కదలికనే జోడించి .. హద్దుని మోసుకొన్న పూచికలు లేని చీకటిని నములుతూ… అక్కడే ఉండిపోయిన కంటిని దీపంలా చుట్టుకొని…సరి చెయ్యని సగం మోతల కడసారి జలానికి చిక్కి.. నిర్ణీత మంద్రతల గొంతుని చేదుగా అమర్చిన కళ్ళలో దూకేసిన నొప్పిని తోసుకొని.. పైకి జరిగి.. కిందికి దూకి … చప్పుడు లేని నిరాపాయ ఉన్మేకంలో కదిలే నిద్ర బుజాల కూడికని సరిచేసి.. ఎత్తుల మధ్య మార్చి పెట్టుకొన్న దేహం ..

అకస్మాత్తుగా వాటిలోంచి ఆగిపోయిన జ్ణాహ ముంపుల బరువు కలని దాచుకొని.. ఇంకిపోయిన కొండల మధ్య ఇంకా కబురు తెలియని పుట్టుకని జోడించి.. కదిలే కన్నుని తిరిగి తెచ్చుకొని.. రంగు అద్దుకొని .. భయమని దేహ చీలికని స్పష్టం చేస్తూ .. కదిలే నిద్ర వాగుల బయట కూర్చుని .. అక్కడనే తిరుగుతున్న మృత్యు స్థలం .. ఏదో ఒడంబడికకై .. కనపడని దూత శక్తిని ప్రార్థిస్తూ.. సెగలు పట్టిన శ్వాస ఋణం మోసి తెచ్చుకొన్న .. కలివిడి ఉన్నతాల సర్దుబాటుకు .. గుర్తులని వదిలిపెట్టి.. నిఘామ్య శేష స్థానం తప్పించిన రుణ తీరులు..

భువన వాడిని చూస్తూ అలా ఉండిపోవడం తప్ప ఏం చెయ్యలేక పోతుంది.. అందరి గాయాలకు వైద్యం చేస్తూ.. చనిపోయిన వారి గురించి .. కొన్ని విషయాలు పంచుకొని.. నివాళి ఘటించారు.

ప్రాప్త స్థితి కరుకుగా సర్దుకొని.. కథలోంచి బయటపడ్డ ఖాళీలని దాటుకొని.. విపరీత కట్టుడు రాతలతో మోసుకొన్న భయాల ముఖ రేవుల్లో దిగబడ్డ రక్తపు ఆయుధ పదునులు..

కొంతమంది .. పడవకి damage  parts  రిపేర్ చేయడం.. రామానుజం లేనందుకు విచారిస్తూనే .. వంట పనుల్లో దిగారు.. మరి కొంతమంది తుపాకీలు తీసుకొని .. గస్తీ పనిలో ఉన్నారు.  వాళ్ళెవరూ .. ఇంకెవరినీ పోగొట్టుకోవడానికి సిద్ధంగా లేరు.

అలవాటై పోతూ ఉంటాం.. అన్నీ సర్దుకోబడుతూ ఉంటాయి.. కదలిక వినబడని ఝాముని తీసుకొని ఉండిపోతూ .. ఇంకిపోయిన హద్దుల .. మనమూ వెళ్లిపోలేక అలవాటు పడతాం.. కదిలినప్పుడు .. చేర్చి పేనుకొన్న గుమ్మాల బయట ఊరేగే చిత్ర నలత కమిలినప్ప్పుడు .. చేరి సగపు మందలింపులు ఉమ్మడి కథని .. తలుపుల బయట కన్నుకి చుట్టి.. ఇంకోసారి తెల్సిన .. నిద్ర ఊరట పగళుని వడపోసి.. అదొక నీటితలంపై …శత్రువుకి గొంతు నిచ్చి కాపాడుకొన్న మహా శరీరపు దీర్ఘ నిద్రని కాపలా కాస్తూ .. తన నిశ్శబ్ద యానాం చేస్తున్న పడవ..

పడవలో యంగ్ ఇంజనీర్స్ సెట్ చేసిన Satellite ఫోన్ కి సత్యనివేశ్ ఫోన్ చేసి .. సారీ చెబుతూ.. మేము ముందే ఐడెంటిఫై చెయ్యలేక పోయినందుకు సారీ అన్నాను. కానీ మరోసారి ఇలా జరగదు.. మన టీం ఇంకా అలెర్ట్ అయ్యారు .. అన్నాడు.

ఆమె సైలెంట్ గా ఉండిపోయింది.

అంతకంటే ఏమీ అనలేని.. చెయ్యలేని తనం .. తన అలెర్ట్ కూడా సరిలేనందుకు సిగ్గు పడుతూ.. దేహ చిత్రం పైకి కమ్ముకొస్తున్న పొగలతో .. హద్దు చెరిపేసిన యానాల దారిలో .. వేలాడే దీప బొమ్మల కలని అందుకొని.. విపరీత కౌగిలి మెరిసిన పగటి వీధిలో .. పొడుచుకొస్తున్న అవహేల ముఖాన్ని దగ్గరకి లాగి ..ఇంకో చిత్ర స్థలం తెలియని రణ సమాధిలో .. దీర్ఘ నిద్రుడై రామానుజం.. అతను ఓడిపోలేదు.. హమీద్ కాపాడుకొని గెలిచిన వాడు.. అందుకే ఇప్పుడు హాయిగా నిద్రపోతున్నాడు.

మొత్తం జరిగిన దాని కోసం అడిగి.. రామానుజం మరణానికి చాలా బాధ పడ్డాడు. తలపెట్టిన యుద్ధ నిర్ణయాలని వివరించి.. సాధ్యమైనంత త్వరగా ఆ దీవిని చేరుకోమన్నాడు.

మరోలా చెప్పుకోవడానికి ఏదీ లేదని అతనికి .. ఆమెకీ బాగా తెల్సు.. కదిలే బొమ్మల కొలువుని .. తాళం పెట్టిన వీధులతో పోల్చి.. కొట్టుకొచ్చిన శిధిల మంతనాల కొల్హడిలో మెరిసిన నిద్రలని ఊరబెట్టి.. కన్ను మార్చుకున్న చూపుతో ఇంకేదో చెప్పాలని..

నష్టం జరిగిపోతుంది.. కాపాడుదాం అనుకొన్నదీ .. హింసించబడి కూలిపోతుంది.

యాత్ర ..ఏదీ యాత్ర .. సత్యనివేశ్.. శుభమి .. రామానుజం .. హమీద్ .. younger జనరేషన్.. శరణార్థులు ..

మనమనే స్థిర చిత్తపు కనుసన్నల్లో తిరుగాడి .. కదిలే నిద్ర ద్రోహుల కలని లాక్కుపోయి .. నాలోంచి .. నీ లోకి.. నీ నుంచి.. నీటి మైదానం నుంచి పైకి ఎగిరిన శూన్య పరాయి ఋతువుల గర్భ మూర్చనల కైపుని అద్ది తీసి . సమయ అనన్యాల దుఃఖ చెదిరింపుని చేర్చి పెట్టి.. చీకటిశాలలో మండించిన ఇంటిని వదిలి.. ఇంకో తెలియని దీవిలో .. మధ్య చిత్ర గడువుల ఊపిరి జోలని కుదురుగా ఉంచి.. అడిగి తెచ్చుకొన్న నిరా మందలింపులు .. కప్పి చేసుకొన్న నిర్మాణ గంటల బయటనే … ఇది క్షణ దీపిగా ఉండని .. నిద్ర ఆయుజ్య మండలంలో పడి తిరుగుతూ.. హద్దులు మార్చిన కథా నిద్రని గెలిపించి.. ఓడిపోయి.. వివరణ తాకిడి లేని ఛాయా మరింపు మోసిన దృష్టి బరువు కొత్తని ఆలించి .. కదిలే సగపు మంత్ర తేమ ని ఊది… కదిలే కంటి చుట్టూ.. పేరుకు పోయిన నిరూప శేఖరిత ఎత్తుల్లో మాట తీసుకొన్న .. రంగు గోళాల మధ్య తీరిక లేని ఆయాస నిడివిని సాగదీసి.. కదిలి పోయే నిశ్వాస గడువుని కాదని వెళ్లి మొదలైన లోపలి రావడానికి మాట తీసుకొని.. బోర్లించిన దుఃఖం తో దిగాలు పడ్డ యాత్ర.                                                                     

వాన శోదకి చెప్పి పెట్టుకొన్న దేహ రాశుల మధ్య .. ఇగిరి పోయిన చలన ముంపుల పగని ఆరబెట్టి.. కునుకు మసిలిన నొప్పి రాతని ఆ లోతుకి పాతి.. గడువు తీరిన అవశేష ముఖాలతో .. కిందికి వెళ్లి సర్దుకొని.. ఉండిపోయిన దేహ పూర్ణిత కట్టుబాటుని కుదిపి.. ఆదార ధారల మహా శూన్య విపుల పట్టూ విడుపుల సవ్య చూపరి పెట్టుబడి.. ఇంకేం అనడానికి మిగలలేదని కోప్పడుతూ..కదిలే నిద్ర సముద్రంలో .. ఊరికి ఊరుని చేర్చిన మసక మూర్తుల వీధిని .. మళ్ళీ చిక్కుకొంటూ.. దేహభూమి సర్దుబాటుని పరాయి చేసి .. కొంచెం వెసులుబాటు లేని క్షణం మోసుకొని.. అప్పటికి తెరిచినా చూపుల విల విలలాటలో యాత్ర..

మహా నిర్మాణ సమితులు  ..మాట తీసుకొని కాలిపోతున్న  గొడుగుల కింద … ఉడికిన నిద్ర దర్శన పునాదులని కలుపుకొని .. దేహ చలన ముట్టడి మోసుకొన్న బరువాలని సర్ది ..ఉన్నపాటున .. ఉంచే లేకపోయినా … కథల కలవాడి నిదాన ముంపుల అయత్న గడవడి మసకలతో పండి.. కెరటాల దిష్టి ఫలన  కూర్పుని జతగా చేసి .. కప్పుకున్న నిద్ర మోపురాల గండం దాటిన చీకటి గదిలోంచి .. దూరానికి చూసిన నిశిత పొడువుల కేలన .. యాత్ర …

అదీ ఒకే పొడవుతో ఆగిపోదు.. నిద్ర చాలనల కైపుని మోసుకొని .. తనలో తనకి చెప్పుకొన్న దూరాల మధ్య ఇరుక్కొని .. ఒద్దిక లేని సమయ చిత్రాల అద్దకపు మంతనాలని జోడించి.. కళ్ళలో చుట్టిన తలుపుల బిగువు రాతని చదివినా .. వెళ్లాల్సిన   .. ఏ లోతుల గోళంలో .. మధ్య రాయత్న తన్నుకులాటలోకి కూలి ..విపరీత గమన చుట్టుకొన్న దేహ సవరణ చితి ఆలనాల కప్పుడు ద్రవాలలో ముంచిన పునాదుల ఆవిరి కుండలోంచి  లేచి శ్వాస సాయుజ్య మూలాల చుట్టూ యాత్ర …

కదిలే సమయ నిర్మాణం నుంచి కదలని భయ సాంద్రతల కూర్పుని గాలించే .. స్వేద మునకల నిస్త్రాణ తోడుని సాగదీసి .. బిగించిన నడకలా మధ్యకి చేరిపోయిన కథలే ఎదురుపడుతూ.. ఊపినా .. కదలని క్షమల మూర్తవ రాశుల కన్నుని నేసుకొంటూ .. విప్పి పోయిన నడకలని దాటి .. ఆ మలుపులో ఉన్న మృత్యు కక్ష్యలు దేహపు ముడులని … కాల్చి వెనక్కి తీసుకొన్న పునాదుల మధ్య సమాధులని దాచి.. శరణు కోరిన శ్వాసితా శరీర ఊపుని జోడించి పెట్టుకొన్న .. దుఃఖ జీరల నవ్వుని పలుచగా చుట్టిన గోడలని పట్టుకొని … యాత్రనీ వదలక .. గొంతు చీలిపోతూ.. 

కదిలే వాన పంటతో మృత్యువుపై దీర్ఘ చలాయన హద్దుని దాటి.. గతిని సరిచేసి .. కూల్చి .. ఇంకేం లేని వణుకుల విడిదిని సరి చేసి .. కన్నుని దూరం చేసుకొంటూ యాత్ర..

 హమీద్ ఆత్మ సంశయ దుఃఖం ఆరిపోక .. కాళ్ళని మాయం చేసిన విదిలీక వర్ణ స్థలం ఆ పైకి చేర్చిన పొలికేక యాత్ర .. సగం సాయం పట్టి తప్పుకొంటారు .. సగం నిద్ర తోసి కలల్లో మాట తీసుకొంటారు.. ఇంకొంచెం ఘర్షణ పడి .. ఈ వీధిని అక్కడకి లాక్కుపోయారని యాత్ర మొదలుపెడతారు.

పుట్టుకని మర్చి..కీడు మోసిన నిద్ర గుండాలని దాటుతూ.. ఎగిరి పోయిన ఆవిరి కొండలని జోడించి పట్టుకొని.. ఇంకిపోయిన గట్టులని తవ్వుకొని.. కదిలే గాలుల నిద్ర వర్తనల గుండ్రని తలంలో .. ఆడించి పెట్టుకొన్న నిష్ఠర్య భూమి జోతనాలు చెలరేగి.. ఉండిపోయిన నకిలీ ముఖాల గుర్తుని కప్పుకొంటూ.. ఆ స్టేషన్ లో తగలబడ్డ స్థితి ముంపుల ఒడిని కూలదోసి యాత్ర..

ఉన్నచోటనే ఉండక .. శరీర కల్లోలంలో పడి .. మసక బారిన శ్వాసతో హద్దుని జోడించే .. కక్ష్యలు నిండు గమన చేర్పులని … ఇంకో దశకి కట్టి .. యాత్ర.. మజిలీ పోయిన మాట .. ఎండిపోయిన కన్నులోని వివరాలు లేని అపరిచిత దేహ గుంభన పరిధి నుంచి యుద్ధ జిల పుట్టిన గొంతుని పగలగొట్టి.. తంపట్ల వేసిన నాజూకు మందలింపులు .. పొగ పట్టిన ఇంటిలో అదే ముఖం కలవరిస్తూ… కల సరిగా  కనిపించలేదని.. చూడడానికి బయలుదేరుతూ యాత్ర..

దేహ ఉద్రేకపు గర్భంలో దీపం మోసి ..తన యాత్రని .. తనతో పాటు శుభమి యాత్రని మోస్తూ భువన

 సత్యం ,..సత్యనివేశ్ గా  మారి  ఒక ఏటవాలు యుద్ధ స్మరణతో కదిలే నిద్ర గృహంలో పడి .. తలకిందులు ఛాయా నింపుల ముఖాలన్ని మార్చి.. మెట్లని కూల్చే ఆయాస ముంపుల చిత్తడి ముడులని బిగించి తప్పుకొంటూ.. చేరగిలిన యాత్ర.. సమం చేయబడ్డ ఏకైక దూరాలతో .. పూడిపోయిన లోయలతో .. వంతెనలని  కట్టి .. ఆ లోపల కలబడే ఇంటిని మోసుకొని.. తేదీలు మార్చిన పోలికలని ఒద్దికగా మోసిన ఊపిరికి చెప్పుకొన్న ఆనవాళ్ల కూడికని చేర్చుకొని.. మాసిపోయిన మెట్లపై నీటి గండాలని తవ్వుకొని.. ఇంకాస్త నిధులతో నిండి పోయిన తమకపు నిర్వేధిత అమరికలు వేలాడదీసిన యాత్ర.

ఒక మృత్యువు .. బిగించిన క్షణాలు.. యుద్ధం లో కూలిపోక పోయిన .. మిగిలి ఆయుస్సుని పట్టుకొని.. మరో ధీమతః స్థలాన్ని వెదుక్కొంటూ .. సాగే నిండు సాధనాల నెగడుని ఊదుతూ యాత్ర. కాల్చి రక్షించిన యాత్ర  కుదిర్చి కోలుకోలేని నిద్ర సగపు గండంలోకి దూకి .. ఉరుముతున్న యాత్ర.. అదే నేను కాదని.. ఆ నేను ఎక్కడని .. తప్పిపోయిన భయాల గుర్రుని సాగదీసిన యాత్ర. వేలాడుతున్న పంపన సమాధి.. కుదిరే కంటి తెరలో ఊరేగే చర్చిత ముంపునీ పైకి తెచ్చి .. విడ మార్చిన భూమి అంపకాల నుదిటిని పగలగొట్టి.. వాళ్ళు అప్పగించిన గుమ్మాలతో ఋణం మోసిన  తీవ్ర తీగలతో మోయబడిన తేమ గుణాలు .. చంచల నిరూపంలో కన్నుకి  పట్టిన అద్దకపు మూర్తులని .. చెమ్మలతో నిండిన రుణ గడపలని రాపాడిస్తూ.. హద్దుని దాటి పోయిన కళ్ళకి రెండు వైపులా హద్దుని .. నేసిపోతున్న దండనలని వద్దని తప్పించుకోలేక మోసిన అగారపు మండలంలో జోడించిన నిరూప ద్రోణుల్లో కనబడి .. దాటించుకు రాని కాళ్ళని పైకి తీర్చి ఈదుకొంటూ…

     ఇదొక నిర్వచనం.. కలబడే  ఆయుస్సు క్రమంలో ఉంచిపోయిన కలబాటు కూరికని చేర్చి పెట్టుకొని .. రంగు గోళంలో తను కనపడలేదని .. అపక్షేమ భద్ర నిర్వచనం సరిచేసి దృష్టి చలన ఎంపికని కాపుగాసి.. నీళ్లు పట్టిన నిద్ర పొదిలో కుదుర్చుకున్న ఊపిరి అరల్లో .. తెచ్చి పెట్టుకొన్న కోపపు నిందలు మోయించిన ఖాళీల్లో యాత్ర. అస్థిమిత ఆవర్తన చర్యలపై క్రియా నిద్రల కరకుదనం.. ఆవలించబడ్డ మరణ ఋణం మోసుకు పోయిన బరువుల కిందుగా .. నా పునాదులని వదిలి ..మాసిన నెలల మోడుని పాతుకొంటూ .. ద్రవ బిక్షాల గతిని చేర్చుకొని..ఇరికించిన దేహసారపు పగటి మేకులని ఊడదీసి .. ఉరికి లాగిన గుమ్మాల మధ్య కుదురులేని విపరీత కక్ష్యని తప్పించి..  బిగించిన శరీర రాశుల ఊపుని దగ్గర చేసుకొంటూ.. కదిలే చిక్కని కన్నులో మెరిసిన కంటి నీరులా గాజు దీపం చూపించిన పోలికల చివర .. తాను ఉన్నానని చెప్పే యాత్ర.

9 . నెమళులు నింపిన కల .. వాటి కేరింతలు..

అనుకోనిది ఏదో జరుగుతుంది.. విప్పుకొని పోయిన ఆయుధ శాల లోంచి .. చివరి కేకాని విన్న యుద్ధం .. మరిచి దూరమయ్యాక .. కొంచెం ఆసరా లేని ద్వOస చాయని నిండుగా పర్చి .. అనుకోని చప్పుడుని కలబెట్టి.. మండిన వికార నిద్రల మధ్య వేలాడదీసిన ప్రయాణ ముఖాలు చేరదీసిన అనుకంప రాశుల బరువుని .. పైకి లేపి .. అక్కడే ఉండిపోయిన ఇంటి నిందలు ఆరిపోయాక ..

 వాటికి ఏదో సందేశం అందింది..

వాళ్లంతా తీవ్రంగా అలిసిపోయారు.. ఉప్పు గాలితో చర్మమంతా మండి .. శ్వాస చలనత గడ్డ కట్టినట్లుగా .. వాళ్ళు మట్టికీ ,, చెట్లు విసిరే గాలికి.. చల్లి మట్టి వాసన నిండిన నీరుకి.. ఇసుక మడుల్లో దుప్పితి పర్చుకొన్న నిద్రకే .. కరువు వాచినవారిలా ఐపోయారు..

ఏమాత్రమూ కదలిక లేని స్తబ్దత .. మండిపోతున్న గ్రహణ నిందలని కాల్చుకొని.. ఇంకిపోయిన నిద్ర గంటలని బరువుగా మోగిస్తూ.. కొంచెం ఆశ్రిత యుద్ధ చాయకి దూరంగా .. చిన్న విశ్రాంత గూడుని త్వరగా చేరుకోవాలని కలగంటూ .. ఆ దీవికై ఎదురుచూస్తున్నారు.

సత్యనివేశ్ ..భువనని కాంటాక్ట్ చేయాలని అనేకసార్లు ప్రయత్నం చేస్తూనే ఉన్నాడు.. కానీ ఏ రకమైన వాయిస్ convey  కాక వదిలేసినా .. మాటి మాటికీ ప్రయత్నం చేస్తూనే ఉన్నాడు..

ఆమెకి .. బాగా దిస్తుర్బ్ ఐనా కమ్యూనికేషన్ వ్యవస్థ.. సరిగా ఏదైనా చూపిస్తుందా .. మిస్ గైడ్ మారేటైనా వెళ్ళిపోతున్నామని కంగారు..

 ఏదీ అర్ధం కావడం లేదు..

ఉద్రిక్త సమూహం మోసుకు తెచ్చిన కదలికనే సర్ది.. జ్ణాహ భూమి తలకిందులు పునాది కింద .. తనని చేర్చిన అడుగులని కప్పి .. రెండుగా చీలిన నడకతో .. ఏదీ అర్ధం కానీ ఉపేక్ష సమ్మతిని తీసుకొని .. ఆపైన సర్దుకొంటారు.

మొత్తం ఆ పడవల్లో .. ఏమాత్రం చలన గతి తగ్గక .. హడావుడిగా తిరుగుతూ .. పగలూ .. రాత్రి కాపలా కాస్తూ.. ఏ అలసట లేని గంభీరపు ముద్రలో మిగిలింది కేవలం నెమళులు మాత్రమే..

భస్మ చాలన .. ఉరిమిన గొంతు.. సరిపోని చీకటిలో ఆపద మోసిన కలయికల తీరు.. కదిలే నిద్ర గృహంలో .. మృత్యువు మోసుకు తెచ్చిన యుద్ధ జాగ్రత్తలు .. పైకి తీర్చుకొన్న మాటల మితిని మార్చే కలయికని కెరటాలకి తెచ్చి.. కొంచెం విడిపోయిన కంటి పొదల్లో చిక్కుపడి పోయిన స్థిమిత కణుపుల్లో చెలరేగిన ఒప్పంద మూర్తుల కవ్వింతని తాగి.. సొమ్మసిల్లక ముందే .. కదిలే కంటిని నెట్టుకొని.. ఆ దూరంలో ఉండిపోయిన అనుమానాల్ని వదిలి పెట్టి.. తమలోంచి ఎన్ని గోతులు తెగి .. సముద్రం పాలైనా వెనక్కి వెళ్ళాక .. స్థిర సాయుధ రెక్కలని భద్రంగా విప్పుకొని..

విశాల సానువుల పర్చుకొన్న మహా సముద్రంలో .. తేలిక కానీయని  వర్ష సందడిని తిరిగి తెచ్చుకొని .పడవలు వెళ్ళుతూనే ఉన్నాయి.. పరాయి తలకిందులు .. వెంట రాల్చిన ముఖాల పోలికని తడిమి.. తురిమిన ఝాము మందలపు ఓర్పుకి అప్పగించి.. కదిలే నిద్ర సముదాయాల దగ్గరితనం ఊరేగి .. గతపు పుండుపై ఆరే చిత్ర నగిషీలు  సమయ ధూళిని దులిపి .. మంత్ర సాయుజ్య నివేయం లో కూలిన … మధ్య క్రియల దేహ సవరింతని వెనక్కి తెచ్చుకొంటూ..

 పింఛాలు విప్పాయి .. నాట్యం మొదలు పెట్టాయి.

కలవరపడిన దేహ శ్వాస మోసిన నల్ల వర్ణపు వీధిలో .. పంపక నిలువులు కూలిన రెప్పలా వణుకుని మీదకి తోసి .. కదలని దేహ నిజారుణ భౌతిక తాండవాలని నెట్టుకొని .. ఇగిరి పోయిన కౌగిలి మధ్యలో ఊరేగే సంధాన ముంపులని కప్పి.. తెల్లార్లూ .. కదిలే నిద్ర రుణాల దీప గొంతుని అరగదీసి .. కొసలు పిండిన వెలుగుతో.. హద్దుని దాటినా మెరుగుని మళ్ళీ రుద్ది.. కలవని తధార్ధ సమయ శ్రేయతని మోసి తెచ్చుకొన్న విపరీత కక్షయ రీతులని సరిచెయ్యక ముందే .. చేదుగా గొంతులో దాచుకొన్న కాళ్ళని పట్టుకొని.. కొన్ని పల్చని గాలి భావుల వెంట .. దీర్ఘ చలన మితిని పండించే గతిని తిప్పి..

సమాగమనాల తాండవ చిందు.. మొండిగా లేవదీసుకొన్న అనుమాన చిత్రాల గతి సారం .. ఏదో ఉంది .. ఉందా? ఉన్నది .. లేదనుకునేలా దాక్కొని కనిపించకుండా పోతుందా?

ఉంటే .. ఉండడానికి ఉండేట్లు ఉంటుందా?

కల్పవృక్షంలా విరాళాన్ని గుప్పి సేద తీరుస్తుందా ?

 లేదా యుద్ధ క్షేత్రంలా మీదకి దూకి కసి తీర్చుకొంటుందా? తీరిక లేని వివరాలు మోసుకొని .. రెండు కాళ్లతో  చివరకి వస్తున్నా నీటి యాత్ర ఏం చెబుతుంది. ?

విశ్వ పులికిత సందడి మోగుతుంటే కదిలే నిద్ర గృహంలో పడి .. దీప లాస్యను మూర్చనని కదిలించే .. భూమి రోజన బరువుకి కప్పిన నిరూప విగ్రహ సంధిని సరిచేసి .. కొంచెం గడువు అడిగిన నడకని జోడ్చి …

అప్పటికే లోపల విశ్వ మూర్చనల ముద్రని కడిగే వాన మొదలైంది..

భువన చూడగానే .. అవి ఆమె చూపుని తిప్పాయి …

మహా ద్వయ సమ్మోహన ఛాయలతో చాలా పెద్ద .. కన్ను పట్టనంత దీవి … ఆ దీవి ముఖద్వారంలా పర్చుకొన్న ఇంద్ర ధనుస్సు …

ఒక కలకలం .. నియతి లేని ఉన్మాద క్రమం .. మోసుకు తెచ్చిన బెంగాలని తిప్పి ..కదిలే శ్వాస గుహలో అద్ది తీసుకొన్న .. ఇరుకు ఛాయల గరుకు నడకని …నా పై నుంచే చేయమని అడుగుతున్నట్లు ఉంది.. శబ్ద చలన మండలంలో ఊరేగే చిత్ర జ్వర బరువుల గొంతుని .. పగతో తోసుకొన్న నిడిమి రాత్రంలో పడి కొట్టుకొంటున్న ఆపాద మితంలో ఆగిపోయిన కక్ష్యలు.

కానీ ఇంద్రధనస్సుకి ఉండే రంగుల క్రమం కనిపించడం లేదు.. కొంచెం దగ్గరైనప్పుడు .. అది కేవలం ఇంద్ర ధనుస్సు ఆకారం కాదా .,. భూమి అడ్డంగా నిలబెట్టిన ధనుస్సులా … మధ్యలో నొక్కికొని.. మళ్ళీ ఓ చాపంలా లేచి.. అది ఆకాశం లోంచి ఆకాశంలోకి  లేదు.. భూమి నుంచి ఆకాశంలోకి ఎవరో లాగినట్లు ఉంది.

సమయం చనిపోక ముందే .. ఆకాశం ఒరిగి .. భూమి తో మంతనాలు జరుపుతున్నట్లు ఉంది..

అది కొన్ని వేల కళ్ళతో తనలోకి పిలుస్తున్నట్లుగా ఉంది.. ఇదే మీ విశ్రాంత స్థలమని.. జోడించే దిగులు బయట కదిలే నురుగులు సముద్ర బొమ్మరింతలో కదిలే నురుగులు .. మోసిన పోలికల చిత్ర జ్వరం కమ్మిన మాటలని ఆరబోసి.. కాస్త సానునయ దిమ్మరి రొప్పుతో .. తాగి పోయిన ఆవిరి గుటకలు మధ్య చిక్కుకు పోయిన స్థల విరుపు భద్రతలో … కూడా తిరిగిన నడిమి పొగల రేవులో .. ఉందీ లేదనే పోలికల విశ్వ గోళపు  నమూనాలని పోసుకొని..

ఆ పడవ దగ్గరకి వెళితేనేగాని అర్ధం కాలేదు.. అది ఇంద్ర ధనుస్సు కాదు.. కొన్ని వందల నెమలుల గుంపు..వివిధ ఎత్తుల్లో అవి నిలబడి.. అటే రావాలనే కబురుని అందించడానికి నిలబడ్డ వరసల వలన .. అదొక ఇంద్రధనస్సులా కనిపిస్తుంది.

కాసేపటి  వరకు కన్ను నమ్మలేని స్థితి.. పొంగి పోతున్న సమయ నిద్రల మధ్యనే  కల బయటకి చెదిరిపోయి.. ఆపన్నత కదిలిన కెరాటాల సంతోషపు.. దిగులు .. బరువెక్కిన శ్వాసలోని తడి.. మరేదో పొంగిపోతున్న పునాదుల మధ్య కదిలే నిద్ర ఋణం తీర్చుకొన్న .. ఇసుక కొండలు ధనుస్సు లా పరుచుకొని.. వాటి అంచున కొన్ని వేల నెమళులు … పింఛాలు విప్పి నిలబడి .. కేరింతలు కొడుతున్నాయి.. పడవలోని   నెమళులు దిగి పింఛాలు విప్పి ఎదురువెళ్ళుతూ .. నాట్యం చేస్తున్నాయి.

కడవరకూ నింపుకున్న దీప చలన కృతిని కప్పి .. అలజడి తీర్చుకొన్న .. సంశయ నిర్ధార క్షణం మోసిన అక్కడి గోళంలో .. నమూనాలు లేని దేహ వరదని తోసుకొంటూ.. కనబడే దేహ గుణాల కుదుపుని మోసి .. కాల్చుకున్న .. దేహ రుణాల కైపుకి లేవదీసుకొన్న పోలికలని వద్దని .. అక్కడే అలసటతో ఆగిపోయిన నిర్మాణ గుణాలు అడుగంటిన కళ్ళతో ..

………………………………

ఆ దీవి  గురించి..

ఆ దీవి  గురించి..సవ్య నిద్ర గతిని చేరదీసి.. కంట్లో చేర్చుకొన్న విధి దీపాల చూపు నిడివిని సాగదీసి  విపరీత కప్పివేతల రశ్మి పేర్చిన  కథనాల మధ్య ఉండిపోతూ.. చలన విపులతకి దండ కట్టిన మయాఋణం .. కప్పుకున్న నిదర్ అవశేష తీరికలు .. ఒడిలో పెట్టుకొన్న నిండైన మామూలు కొండల మధ్య వాన బొట్టు దిద్దిన ఇంద్రధనస్సుల సెలయేరు..

సృష్టి .. కొన్ని శతాబ్దాల నిర్మాణ కష్టానికి వెలిసిన ఫలం .. ఆ దీవి.

చిట్లిన నిద్ర రుణాల దేహ స్నానం చెరుపుకొన్న పగటి చీరల రంగుని తనతో ఉంచి.. కూలే సవ్య ద్రోణుల కలాప నిడివిలో ఊరేగిన తమక కెరటాలని పీల్చిన కన్ను గంటలతో .. తొడుక్కున్న నిందలు మధ్యనే ఉండిపోయిన పునాదుల కలవరింత హద్దుని కాపుగాసి.. చిందేసిన ఉరుములతో నిండిన మంత్ర ఊయలని జోడించే కాళ్ళని తీసుకొని.. పట్టుతప్పి .. ఆగిన చోటనే గాలి నిందలని కూల్చి .. వేగిరపడ్డ కాళ్ళని తోసుకొని .. చలన గ్రహీత మంద్రతని అప్పగించిన కలాప ఊయనతో చెలరేగిన నిద్ర కలవని తోడుని నింపుకొని.. ఇగిరి పోయిన ఉపేక్ష దీపాల కొలువుని దాటించి .. కెరటాల మధ్య ఇంకా తీరికలేని నవ్వుతో …

శ్వాస శూన్యాల కైపుని చుట్టి పట్టుకొన్న చలన గాలులతో .. ఒప్పించి తెర్చుకొన్న సమయ నిగ్రన్థ ఖండంలో కూలిపోయిన వరదల గడ్డ… హుళక్కి పడక ముందే .. జారిన కైపు కాళ్ళ పంపకం తప్పిన నడకతో కదిలే దేహ ఋణం .. పగులగొట్టిన ఆధార విశ్వపు నిండి పోతని మెత్తి .. సడలిన నిన్నటి దేహ కసిని .. వేడి చేసి వడపోసి .. తీరిక లేని విశ్వ గాత్రం నుంచి .. ఊరికినే చనిపోయిన నిషా రుణాల అల్లిక …

దేహదా రాశుల మంత్ర జాలం తిరుగాడే మహార్ణ మండలపు కాపలాని కట్టుకొని .. విరిచి పోయిన జడ పేనుకొని మోసిన సగం నీలావధిక దృష్టి సామ్యతని కప్పి పెట్టుకొన్న శరణుతో.. శిలా మండల కన్నుని తుడిచి.. అడివి కంటి బొడ్డులో కూరిన మసక దొంతుల కూపరి .. ఆ దీవి .. అపార్ధాయ శ్రయ శ్రమ మోసిన నీటి గొంతుని ఊరబెట్టి … కొండల మధ్య పాతుకు పోయిన నిస్పృహ నిద్ర కైవల్య ముంపునీ … దాని వెనుక నేలరాల్చిన ఉపరి నాడుల చెమట పోటుతో.. హద్దుని చేరదీసుకొని.. ఇంకా తెలియని ఆయు రాయమాల నడకని వడపోసి..అందిపుచ్చుకొన్న పహారాలతో ఊరేగే స్టoతవ్య మెలికని వెన్నక్కి తేలేక.. 

ఇది అంతే ఉంది.. అలాగే కొత్త నడకని నేర్చుకొంది. పాతపడ్డ కెరటాల గుద్దలని లాక్కొని .. ఛాయా మంద్రత దేహ రాశిని అరగదీసి . ఎప్పుడూ లేని జాగృ ఎత్తుల కాలోహాలయ.. అమాంతం కరిగించి పెట్టుకొని .. విశ్వ నియోమాల ద్రవ పునాదులని మోసి .. కలలో మోసిన పడవల తీరం దగ్గర చేసుకొని.. నెమలి కొండల పక్కగా రాలే నిద్ర గడువుని మోసిన కళ్ళతో చేర్చుకొన్న విడిది..

 సంరక్ష చేధింపులతో ..నిర్ద్వరాయ ముడుపులని వదిలి .. కదిలే నిశ్వాస గుహల బరువుని వడపోసి .. తనకి  తనలోంచి వచ్చిన తనకి.. శిధిల ఊపుల గోళం లో నడిచిన దుఃఖ వాలుల .. వర్ణ మైదానంలోకి తెచ్చి మోసుకొన్న చిత్ర కంకణాలు మోసుకొన్న వారధి. కలిసి వచ్చిన రుణ దేహంలో పడి .. తలకిందులు నవ్వు తీరని చింపి.. పెద్ద కర్రల వంతెనని గాలించి పెట్టుకొని.. నివ్వెరపు మునకల దేహ భూమి అకల్వంలో కదిలే మహా సత్వత కట్టుకొన్న శరీర కంపనకి .. దువ్వి .. బొట్టుపెట్టి.. రెప్పల చలి నెగడుని ఊది.. చెప్పి పెట్టుకొన్న నిద్ర దారాలని ఉడికించి .. చిక్కులు పడ్డాక నీదే భారమని వదిలేస్తూ..

నిద్ర వదిలిన బ్రహ్మాండ సమితి … ఏక సంధాన పరిధి మార్చుకున్న … అక్కడే శ్వాసని గీసుకున్న నిధాన రాశుల అధ్యతతో కదిలే .. ఊపు. పునాదుల కప్పివేతని అల్లాడించి .. కథలోకి లాగి .. ఉండిపోయిన అనుమాన కావడి ముఖాలతో .. సగం ఇల్లుని కాదని లాగి.. జంటని నేసుకొన్న చీకటి ఒళ్ళువిరిచిం అడివి కాళ్ళ దగ్గర .. కొంచెం గర్భ విషాధి చెప్పిన నీలా హేళన కల్పిత నిద్ర గురిని ఎక్కుపెట్టి.. క్షేమం లోకి వదిలారు.

ఒకసారి అక్కడ ఆగిపోయాక .. అయస్కాంత దర్శనలో కలుపుకొని .. సంజ్ఞ ఉద్రేకాల కొప్పుని అల్లుకొని .. దేహ చిత్రం పలచని రంగులతో పట్టుకొని.. కాన్వాస్ లేని స్నూత చికిత్సాల కొలువులో కన్నుకి చేదుర్చిన హద్దుని రాల్చుతూ..  కంటి సొనలని నానబెట్టి తాగేస్తూ.. తూలికల నిద్ర గుర్రులు…. సఫలతని అల్లి.. లోపలే తిరిగి.. హద్దు మార్చి మృత్యు తనిఖీలని తర్జుమా చేసి.. కదిలే కాంతిలో చూపుని నానబెట్టి.. ఆ పైకి తేలిపోయిన పోలికలతో .. తనకి తానే ఎదురుపడి.. తలలో కురిసిన నిద్ర కథలు మార్చి తెచ్చుకొన్న .. పెద్ద పొడుగు దీవిలో.. బావురుమన్న మెదిలికని మెత్తుకొని..  తస్మలిత హద్దుని జోడించే కంటి రేవు….

వికారమిత దేహ కనుసన్నలు .., అది పోసుకున్న వరాలపై ఇన్నాళ్లు గ్రహణం కమ్ముకొన్న .. నిద్ర తలంలో  ఊది పోయిన కంటి నీరుని హత్తుకొని.. చేరదీసుకొన్న సత్వత గుణం మోసిన నిందలు మధ్య కూరుకు పోయిన ఇరుకు నవ్వుని తాగి.. కొంచెం ఊసు మార్చిన దుఃఖ చిత్రమై ఆ దీవి చేర్చుకొన్న దీప గంటలతో పిలుస్తుంది.. అప్పగించుకొన్న తీర్మాన కలకలలు .. ఉమ్మడి కొండల కుండపోత….

భోగ చెమరింపుని అద్ది తీసిన చీకటిని వెదుకుతూ.. గింజుకున్నా నిద్ర విశాలపు వెన్నుని నిమిరి .. కదిలే భద్ర శకునాల నీటి పొందుని .. హద్దులకి రాల్చి పెట్టిన నిరూప క్షితిజ ఝాముని లేవదీసుకొని.. కౌగిలి కి పట్టిన మృత్యు ఋణం కదిపిన వేడుకతో నిండిన ఆ దీవి.

అది ఇన్నేళ్లగానూ ఎవరి కంటా పడకుండా అలాగే ఉంది.. పదిలం చేసిన కన్ను లోపల తిరిగే మధ్య తలంలో .. ఉండిపోయిన అలసతలతో .. తోడు తెచ్చి పోసుకున్న గుమ్మాల సవరింతకి … తోడు మార్చిన నడతలని మధ్య మధ్యలో ఉంచేసి .. ఆగని .. ఆగనీయని జోడించే పొరలతో .. కలిపి చెప్పుకొన్న అప్పగింతలతో.. తోడు పట్టిన కలతలతో.. నింపుకున్న జాడలతో.. వణికే చిత్ర దర్శనల కూర్పుని ..

అలిసిన పూడికలని .. నింపి జార్చుకొన్న గ్రహణాలు .. దువ్వి పెట్టుకొన్న చరణ మంతనాలతో.. కలిసి నిండిన మధ్య స్నానపు రేవులతో .. కెరటాలుగా తోసుకొచ్చిన అలుముకున్న .. వీడిపోని ఇసుక జాడలు…….

 ఒడ్డు రాత్రిని అంపకాలతో మండించి.. హద్దుని లేవదీసిన కథలని దాటి .. ఇక్కడే ఉండిపోయిన రంగు మోతాదుల గుణం మార్చిన బెంగలతో .. అలముకొన్న నిద్ర తీరికల అల్లోలం.

……………………………….

దేహ పురాతన శక్తి విచ్ఛిత్తి చలనం మృత్యువు.. అది అతి సాధారణం .. వదిలిన తర్వాత జరిగితే .. దానికేం పోయిoదేం లేదు.కానీ అర్ధాంతర యుద్ధంలో .. దుర్మార్గపు దాడిలో .. తనలోకి తీసుకొన్న .. చేతులు లేని ఓ పిల్లాడి కోసం ఇచ్చేసాడు .. అదే విషాదం..

అపరిమిత దేహ దిగులు.. శ్వాస కలిసిపోయిన దీవి నుంచి గాలి పర్చిన నివాళి.. కళ్ళలో కూల్చి పోయిన నిద్ర కలతని మోసుకొని .. పిండేసిన అనుభవ రాహన చెలరేగిన కథనాల మధ్య కూలిన విపత్తాల  దర్శనతో పోటెత్తిన కదలికల్ని పట్టి జోడించలేక విడిపోయి అరుచుకొంటూ .. విచలిత మాత్రంలోని కన్ను చుట్టుకొన్న బెంగతో హమీద్.

సమయ సరళం కానీ ..విషమితాల కంటి రుచిని చప్పరించి.. హద్దుని వెనక్కి తెచ్చుకొన్న .. ద్రోణ భూమిలో మండి .. కలల నియాకార ద్రవ విపత్తులో ఇగిరిపోయిన దేహ చలువల కాలి సందడిని సర్ది.. ఆ తోపుల్లో కలబడిన నిశ్వాస కదలికనే జోడించి.. కదిలే రుణ ముహూర్త ఖండంలో ఊరేగే చిత్ర రాజాను గుచ్చుకొని..

ఆ దీవి చేరుతూనే మొదటగా చేసిన పని .. రామానుజం శరీరాన్ని భద్రంగా దించి.. భువన అనే ఆకుల .. పండ్ల రసాయనం తో ఆ శరీరాన్ని కాపాడుకొంటూ వచ్చింది..

కానీ యుద్ధం లో అతనిని కాపాడుకోలేక పోయానని నొప్పి మాత్రం అర్ధం లేదు. భయం తిరిగిన చలన ముట్టడి నిర్జనని దాటి తప్పిపోయిన నడకతో దిగబడి.. ఆ భాదని మోసిన .. అంతకంటే ఏం చేయలేనని నిశ్శయత చంపినా .. మరో పక్క హమీద్ గమనించుకొంటూనే ఉంది.

భౌతిక రహస్యం .. ఓడిపోయినా శ్వాస నీరులా పదిలం చేసుకొన్నా నిర్వాసిత దుడుకుని .. లాలించి .. సరిపోని నిద్ర పోటుతో .. కూల్చుకొన్న విపత్తు మండలంలో ఊరేగే .. మాసిన చప్పుడులా ఉన్నాక .. కదలికనే కానీ పెట్టి. మృత్యువుని పేరు పెట్టి .. దాహ నింబన చేతులతో.. దోసిలిని నేసి కూలిపోయాక .. ఒరవడి లేని ఆపేక్షణ ముట్టడిలో తొడుక్కున్న విప్పారిత దండనలు మోసిన కాగడాల బుజం కాలి…

 ఆ అడివి మధ్యలో ఓ గుండ్రని ఖాళీ స్థలంలో అతని చితిని ఏర్పాటు చేశారు.

హమీద్ లో గడ్డ కట్టిన దుఃఖం మళ్లీ కెలికినట్లుగా అయ్యి.. కదిలిపోయాడు.. కానీ ఈసారి వాడు .. ఎవరూ పట్టుకొనే అవసరం రాలేదు.. ఒకచోటనే కూర్చొని.. ఎవరికో సైగ చేస్తాడు.. రెప్పలా చాటున నల్ల చీకటి బూజుని కనిపించకుండా .. దేహ సంధిని బిగించిన భయ సేవిక కలిపినా ఉపరిగత ముట్టడికి వణికిపోతూ .. కథలు జోడించిన నాజూకు మంతనాల పిలుపుని ఆధారం చేసుకొని.. ఇగిరిపోయిన సరాసరి దేహ సమ్మతిని మోసగించి……

ఎప్పుడో తండ్రి .. ఆతర్వాత కళ్ళ ముందే తల్లి .. ఇప్పుడు తల్లీ తండ్రి తానై చూసుకొన్న రామానుజం .. వాడిక విషాదాల ఘాడతని మింగేసినవాడిలా.. లొంగిపోయి.. లోపల పట్టుదొరకని కుంగుబాటుల బరువుతో.. వయసుకి మించిన హింసని చూసి చూసి .. నిండిపోయిన స్తబ్దతతో నిండిపోయి .. విచలిత దారి గ్రహణాలు పట్టుకొన్న..విడిపోయిన కదలికలు .. తోడుపడిన చీకటిని నమిలి .. కథగా ఉండిపోయిన రంగులు వెలిసినపుడు.. వాడు చితిని .. అలా ఏ చప్పుడు లేకుండానే చూడగలుగుతున్నాడు.

ఫ్లూట్ ఆరెంజ్ చేశారు..

కొంతమంది .. భువన ఇచ్చిన రసాయనం నీళ్లలో కలిపి .. ఆ శరీరానికి స్నానం చేయించి చితి దగ్గరకి  ఎంతో భద్రంగా .. నిద్ర పోతున్న దేవుడిని తీసుకొచ్చినట్లు తీసుకొచ్చారు. తీగలు అల్లుకున్న దేహ భూమిలో ప్రతి నిర్జన తెలియని ఊసుని చల్లబరచి.. అక్కడ ఊపిరాడని చలన కూర్పుని వదిలేసి.. ఇక్కడే ఆగిన విపుల కేంద్రాల కాటుక ని తీర్చి దిద్ది.. చెలరేగిన ఆశ్రీత సమయాల పుట్టుకని వదిలేసి.. దూరంలోకి జరిగి..

చితిని పేర్చి.. అతని శరీరం ఉంచి.. పువ్వలని పరిచారు.. హమీద్ చాలాసేపు అలా చూస్తూనే .. నుదిటిపై ముద్దు పెట్టి .. తన పాట మొదలుపెట్టాడు.

నిషాద  మైల కప్పుకున్న ఆ అడివి అతనిని కాలుస్తూ .. గుక్కపెట్టి.. గడ్డకట్టినట్లుగా .. ఎక్కడా ఏ చెట్టూ.. ఆకూ .. పొదా .. కొండా.. ఊట కొలను .. దేనిలోనూ ఏ కదలికా లేదు..

సమయ నీజ్ఞా మూర్తుల ఒడిలో కూలిన మంచు ఊళలు గడ్డకట్టిన.. భారరహిత కంటిని .. చూపులోకి ముంచి  చలన దసరాకి లేవదీసుకొన్న .. నిసృత రాజీ గడువులు లేని .. ఆకృత దేహ ఋణం బరువెక్కిన మృత్యువుని ఊదుతూ.. శ్వాస గమనంలో .. ఉడికే నిర్గమన చూపుని .. భుజాల బరువుతో ఎత్తి.. ఆ నొప్పిని మోసిన కలల కూడికని .. పెద్ద సొరంగాల్లోంచి.. పాటతో లాగి.. తృప్తాయ మతి సర్దుబాట్లు ఊరేగే నిండు గడపల మహా కౌగిలిని మోసిన దూరంలో సముద్రం డియూఖంతో కూలుతూ.. హద్దు చిరిగిపోయిన చిరునామాల గుట్టుని తోడేసి.. పాట

భువన చితిని అంటించింది. ఎవరూ చుట్టూ కూర్చొని కదలలేదు.. అందరూ దీక్షగా చూస్తే .. కొన్ని వందల నెమళులు .. ఆ చితి చుట్టూ తిరుగుతూనే ఉన్నాయి.. ఒక్కోసారి తిరగడం అపి ఆకాశంలోకి చూస్తున్నాయి.. అతనికోసం పైన వలయాలకు ఏదో చెబుతున్నాయి. అవి ఏవో చెప్పడానికే చూస్తున్నాయి..హమీద్ కళ్ళలోకి విరిగిన ఆయుస్సులోని బరువుతో చూసి .. కదలిక లేని చావు నిరీక్ష లోని కొత్త పేజీని తిప్పి .. దేహ గ్రహణపు సంధిని దూరం చేసిన పల్చని ఊపిరి ఎండలో చెలరేగి.. పొంతనలేని కదలికల్ని కప్పి.. గుండ్రంగా మసిలిన గుర్తులని పట్టుకొని.. పైకీ .. కిందికీ ఊగిపోతూ.. రుణ హద్దులేని శరీర కల్లంలో నూరిన నడకలపైనా  ఇంకేం లేదని ధూళి దులుపుతూ..

స్వయం సమృద్ధి  1

సృష్టి సమృద్ధి సాధన .. మెరిసే కంటిని .. నిస్సంశయ సాధనతో కదిలే దేహ గృహపు నిండాలని వడపోసి .. కల్పించి పెట్టుకొన్న శరీర రాశుల ముంపునీ మోసి .. కన్నుకి పట్టిన రుణ మూర్తుల వాగులో దుమికేసిన నిద్ర తలల కైపుని లాగిపెట్టి…

తలలో రాలిన సాధనతో .. వివరణల భాషణ లేని అనుక్రమం ఒదిగించుకోవాలి.. లోపల తోడుకొన్న చిటపట ముఖాల తోడుని లాగేస్తూ .. నటిస్తున్న నిద్ర వాకిల్లో పొడిబారిన నడకని నేసుకొంటూ.. రుణ తీరికలు లేని ముద్దల ముద్దల చీకటిని అద్ది .. కదిలే నిద్ర చలన అవలేహణపై .. చూపుని సరిచేసి చూపించినపుడు .. చూడగలిగితేనే అంతా..

లేదా మసిబారిన కాళ్ళ వెంట అలిసి రాలుతూ హద్దు మార్చుకున్న చిత్ర భూమి అవతల వదిలి పెట్టిన శత్రు స్థలం దొరకలేదని .. వాళ్ళు వెనక్కి వస్తారు.

శతాబ్ద అవసాన బరువుని విదుల్చుకొని.. శరీర సాధారణ తలపోతల ముంపునీ .. ఎగతోసిన గ్రహణ చిత్రాల వంతుని.. సమయ నిర్మాణ హద్దుల్ని దాటించి.. చీకటి నలతలని స్నాన బరువుల కక్ష్యని మండిస్తూ ..

సృష్టి అనేక ప్రత్యేకతలని జోడించి… నిక్షిప్తం చేసిన దీవి..

అకారణ రంధి.. కలతలు నిండిన మాటలు.. అర్ధం లేని పరుగు అక్కడ కనిపించదు. .. నలత లేని గాలి.. విశ్వపు నియోమా గండం దాటిన దేహ శిధిలాలు విశ్రాంతి పొందుతూ.. కదిలే నిద్ర గుహలో మోసుకు పోయిన కథల గుట్టు. రంగు వెలిసిపోయిన నిద్రలో కునుకు తూలుతూ…..

సరిపోలని నిద్ర కథా యాగాలు.. నిరూప మండలంలో ఊరేగే చిత్ర ముడుల కైపుని జోడించే ముఖాలన్ని దాటి .. కథతో కథగా ఉండిపోయిన ఆయాస దీపాల నిండు ఋణం .. కప్పుకొని .. జోడించిన చీకటితో కదిలే నిద్ర ఊర్పుల ముగింపుని వద్దని .. కలబడే కంటి నుంచి .. పొడవుని కత్తిరించే దేహ గుంభన పోలికల చుట్టూ.. విశ్వ సంకీర్ణ యదార్ధంలో పోత పోసిన దేహాల నిండు కొలతని నిగ్గదీసి.. కదిలే గంటల ఊపుని వడపోసి .. అప్పటికి చేర్చి పెట్టుకొన్న శ్రమని గాలించి..

భ్రమణ రశ్మి చూపించిన దారుల్లో తిరుగుతూ.. తోడులేని శరీర కాపుదలని అప్పగించి .. నిడివి మార్చిన హద్దులే బయట .. ఆ వచ్చిన కబురుని దగ్గర చేసుకొని .. దీర్ఘ చలన ముట్టడితో .. కాల్చి పెట్టుకొన్న .. పరాయి రాత్రుల బయటనే ఉండిపోయి .. శత ధ్రువాల కంటి నీరుని తాగిన నొప్పిని కాగబెడుతూ.. అప్పటికి దూరం జరిపిన పుట్టు స్నానాల మరకని దులిపి .. అటు మూలకి తప్పిపోతారు.

రుణపడి .. ఏక నిధ్రుడాల హోరులో కలిపి పెట్టుకొన్న పరిధిని దాటి .. కరిగించి పెట్టుకొన్న నిషాదీయ కదలికల్ని పెట్టి రాల్చుకొన్న… ఆపక  ఓపిక పట్టేసుకొన్న చీకటి గంటలని మోగించి .. ఇంకో హద్దులేని మాటలని తీసుకొని.. దుమ్ములో పొర్లించి .. అక్కడనే జాగ్రత్త చేస్తారు.

పరిమితము .. స్వపరి గత నిర్వేద ఛాయన .. కదిలించి చెప్పుకొన్న బెంగని తుడిచి .. కనబడని నిరూప మెలికల యాత్రని కప్పుకొని .. అక్కడే ఉంచిన శ్వాస మంటల కమురుని పీల్చి.. ఇంకిపోయిన హద్దుల వెంట ఊరేగి .. వణికిపోతున్న విశ్వ పోలికల నూర్పుని పట్టుకొని .. కొంత విడిగా ఉండిపోయిన నవ్వుని వింటూ.. కలకి పట్టిన నెమలుల గట్టు.. పింఛాల తెర…

మృత్యువుని భయం సంధించి మూలకి జరిగినపుడు .. ఊరబడ్డ దేహ సాధన కూర్పుని దుళ్లగొడుతూ.. అనుకోకుండా ఉంచేసి నిద్ర కాల్పుల స్వయం మోక్షపు నిరోధ నిందలని గడించి .. ఊరు దాటినా రక్షిత ఆయుధాల కంటి రేవుని తవ్వి .. తిరిగి కట్టుకొని.. ఉన్న గడపలని గాలిలోకి లేపి.. కథ చెప్పుకొన్న నీటి సాధనాల కైపుని మోసిన పగటి ఋణం బరువెక్కి మునిగిపోతుంది.

ఒక దాడి.. ముక్కలైన వాగుల మధ్య ఇరుక్కొని ఉండిపోయిన దేహ స్వేధపు కంటి మెడని విరగదీసి.. ఊరికినే దేహ వలయపు  చిత్ర జాలరి దొరికిన ఆ దూరపు కొండలపై .. నిశిత మండల వలయ భద్ర ధూళికి కలని చేర్చి.. తలపెట్టిన ప్రయాణ దీవుల్లో పండిన కాళ్ళకి గొడుగు పట్టి .. శిలా విశ్వపు సమయ జాగారంతో తడిచిన హద్దుని మార్చి చేసుకొన్నా సాధనాల గడువు.

 అప్పటికి వాళ్ళక్కడికి చేరుకొని .. నెల రోజులైపోయింది.

……………………….

ఒక్కో రహస్యం ఆ దీవి విప్పుకొంటూ వెళ్ళుతుంది.. ఆ దారినంత స్పష్టం చేస్తున్నది ..

మెలకువతో మెత్తని లాలని దాటించే కదలికనే తురిమి .. మాసిన నిద్ర కన్నుని పొగలోకి పెట్టి .. దాచి పెట్టుకొన్న నిస్పృహ నడకని పేర్చుకొంటూ.. తీరికలేని సముద్ర హోరుని పడగొట్టి .. అక్కడే అలిసి చేయించిన చీకటి వలసలని .. కొంచెం తప్పించి పాడుకొంటారు.

ఆ కథలేవీ .. తెలిసిన యుద్ధాలలో మాటలతో నలిగిపోవు.. గాజులా .. పగిలి ముక్కలై గుచ్చుకొంటాయి.

ఆ కథలేవీ .. తెలిసిన యుద్ధాలలో మాటలతో నలిగిపోవు.. గాజులా .. పగిలి ముక్కలై గుచ్చుకొంటాయి. సరిపడా నిద్ర చూపులు లేక సిగ్గుపడి.. ఒకరిని ఇంకొకరిలోని అనుమానంతో అరగదీసి.. మోసిన పెదాల మధ్య గజ గజ వణికే నిందల కూర్పుని వెనక్కి దాచిపెట్టారు.

 నెమళులే .. అవి మొదటి రోజే .. ఒక స్నాన కొలనుని అవి స్నానం చూస్తూ చూపించాయి.. వాటి చర్యలేవీ యధాలాపం కాదు.. అన్నీ ఇంకేవో అర్ధాలలోని కథల విరుపులు.. ఆయాసాలు.. కప్పి చూసుకొన్న పెద్ద హోరుల గతి చక్రాలు .. నింపి చేసిన యుద్ధాల మధ్య పోలిక వదిలేసిన .. కథ బరువు అంపకాల కుట్రలు..

 కదలాడే భూమి నిర్ణయాలు చూపుకి కనిపించక .. కప్పి పోయిన వినాశ సాంద్రతలు నలిగి.. ఊడ్చిన నిద్ర సరిహద్దుల్లో పది తప్పించుకు తిరిగే సమయ శూన్యత కప్పిన నివేద కమ్మివేత్తలు .. దాటించుకొని.. ఇంకా కొంచెం ఆధారం లేని ఉపాయన శిధిలాలతో మగ్గిన పొగల విరుపుని .. ఉడకబెట్టి .. కంటిని సర్దుకొని.. అక్కడే అంతా సరిపడా ఉందనే చెప్పుకొంటారు.

 అందరకీ అది కేవలం స్నానాల రేవనే అనుకొన్నారు.. ఓ గాయపడ్డ నెమలి రెండు రోజుల స్నానం లో గాయాలన్ని నయమవడంతో.. ఆ నీరుని అనేక వైద్య ప్రయోజనాలికి వాడటం మొదలు పెట్టారు.

వాళ్ళ యుద్ధ గాయాలకు.. ఒంటరి బతుకుల మానసిక వికారాలకి ..శ్వాస రుద్దుకు పోయిన ఆయాసాలకి.. నిప్పు తోడైన కడుపు పోటుకి.. జోడించి పెట్టుకొన్న రాత్రి పొగల ఔషధ మూర్తుల కలిమివెతకి.. మసకబారిన కంటి చూపుకి.. బులెట్ దిగిన వెన్ను నొప్పికి.. కొంచెం వికలమైన నడకకి .. అన్నింటికీ అది ఒక సర్వ రోగ నివారిణి.. భువనకి ఎంతో ఈ ప్రయాస తగ్గిపోయి .. అక్కడున్న వనరులని ఎలా కాపాడుకోవాలనే ఆలోచనలకి .. వాటిని అమలు చేయడానికి టైం దొరికేది.

హమీద్ లోనూ  అనేక మార్పులు .. అతని కళ మరింత పరిపక్వముతో నిండి .. చమకృత సాధన గాలించిన  ఝాము మండలంలో .. ఒక ఏకాంతిక చలన ముడిని వాదులు చేసిన కలల్తో పడిపోయిన చూపుని దిద్దుకొని.. కొంచెం తెలియని స్వస్థ భాషణలో ఊరేగాలని.. బెంగ తీరి .. సృష్టి యజ్ఞ మహా కలయికని గమనిస్తున్న వాడిలా చెదిరిన కంటి క్షేత్రం వదిలి పెట్టి .. ఒక స్థిర సాధనలో బిగి లాలని పోసుకొనే వెదురు మొవ్వుల ఉత్త్సవం.. అనుమతుల బయట మొదలైనట్లుగా…

దాని నిండా కలువ పువ్వులు. ఒకటి తీసుకొని  పక్క మీద పెట్టుకొన్న .. చాలా విశ్రాంతితో  కూడిన నిద్ర .. స్మరిత చేదుని మరిపించి .. వాళ్ళ దుఃఖాలని పీల్చేసినట్లు… నిద్ర నుంచి లేచే సరికి ఒక సంతృప్తితో కూడిన ఆనందం తొణికిసలాడుతూ .. అందరిలోనూ ఓ ఖచ్చితమైన మార్పు కనిపిస్తూ ఉంది.

అమలితాల సాధన కాల్చిన ఉపరితల వినికిడి రాల్చుకొని.. ఇంకి పోనీయని గమన మాయని జోనిపించి.. కదిలే నిద్ర గ్రహణాలు మోసిన కౌగిలిలో ఉండబట్టలేని తలుపుల బరువుని జోడించి కూలిపోయిన .. ఓ చిన్న నమ్మకం.. ఇంకేదో మొదలైంది.. దగ్గరవడానికి.. మోసపోని గడువుని దాటి … అక్కడ చలన ముఖాలతో హద్దుని రాల్చుకొంటూ..

ఆ దీవిలో అలాంటి అద్భుతాలు ఎన్నో ఉన్నాయి..

…………………………

అడివి ఒక మహా నిధిని తనలో నింపుకున్న అసాధారణ మెళుకువలోని చెట్ల మేళా .. మంచు కడిగిన భూమి.. వాన చిత్తడి.. చిత్రమైన శబ్దాలు నింపిన భయ నివేళ .. అద్ది సాధించుకొన్న కంటి చూపులోంచి .. చీకేది శ్వాస తీరాలని మెలికలు తిప్పి .. కప్పుకున్న చలన దీపపు నిడివిని గాలిస్తూ .. ఔషధ లోయల వినికిడి అరుపులు

భువన వైద్యానికి కావాల్సిన అన్నీ రకాల చెట్లు .. వేర్లు.. బెరడులు .. ఆకులు .. పళ్ళు.. ఆ కొలనులో నీరు … అన్నీ … కొన్ని పండాక  తినాల్సిన పళ్ళు.. ఎండి రాలిన గింజలు.. పండి రాలిన ఆకులు .. రంగు మారిన చెట్టు బెరడులు.. ఖాళీ తేనే తుట్టలు.. కొన్ని పురుగులు వదిలిన తీగలు.. అరుదుగా పూచే పువ్వులు.. నమిలి తినాల్సిన కాండాలు … సరుగుడు తోటలో మొవ్వులు.. తాటి చెట్ల పాలధార..

ఆమె ఎన్నిసార్లు తిరిగి చూసుకొనెదన్తీ.. ఆమె అడుగడుగు తెలిసినట్లే ఉండేది.. రోజూ పలకరిస్తున్నట్లే .. ఒక్కరోజు వెళ్ళాక పోయిన అదోలోటులా..

ఆ రోజు అలాగే తిరిగి తిరిగి అలిసిపోయి .. తిని పడుకొన్న అర్ధరాత్రి.. హమీద్ వచ్చాడు.. మెల్లగా పిల్చాడు.. ఆమె కదల లేదు.. అతను వెనక్కి తిరిగి వెళ్ళబోతూ .. కాలికి తగిలి .. మూట కిందపడగానే .. ఉలిక్కిపడి లేచి.. వాడిని పక్కన కూర్చోబెట్టుకుని   .. జుత్తు ముడేసుకొంటూ..

ఎందుకొచ్చావ్ ? అన్నట్లు చూసింది.

ఆమెలోకి దీర్ఘoగా చూసి నాతో రావాలి .. అడివిలోకి అన్నాడు. వస్తావా ? అన్నట్లు ఎప్పుడూ అడగడు.. అలా వాడు అనడంలో బలమైన కారణమే ఉంటుందని ఆమె కి తెలుసని వాడికి తెల్సు. వాడి లోపల వయసుకి మించిన స్పష్టత .. కదిలే ప్రతీ నిమిషంలోనే .. ఒక లోతైన ప్రతిపాదన…

హమీద్ లోపలి అడివిలోకి తీసుకెళ్లాడు ..

చిత్రమైన శబ్దాలు వస్తున్నా .. మహా నిశ్శబ్ద సాధనలో ఉంది అడివి..తనతో తను తమేకమై.. కొన్ని నిశాచర ప్రసవాల నిద్ర పోటుని తోడుకొని .. కదిలే గాలి అలలతో చీకటి ఎగదోసి.. తెల్లని వెలుగుని .. నూనెలా పోసి.. యజ్న వెల్లువాని మరింత పెద్దది చేసి.. దూరం ఎక్కడో పిడుగు రాలిన ఉలిక్కిపాటుతో.. హాద్దుని దాటి..

 వాళ్ళు ఎక్కువ disturb  చేయకుండా .. నెమ్మదిగా నడుచుకు వెళ్ళుతున్నారు.

.వాడి నడుముకి ఆ ఫ్లూట్ .. స్టాండ్ .. ఊరికినే తగిలించుకొని ఏర్పాటు చేశారు.  అక్కడొక గుండ్రని ఖాళీ స్థలముంది.. హమీద్ ఆ మందలో కూర్చొని .. తన కాళ్లతోనే స్టాండ్ .. ఫ్లూట్ ఆరెంజ్ చేసుకొని గానం మొదలు పెట్టాడు..

సమవ్యక్త అనంతం మోసిన నోటి బిగువులోని మెళుకువని అందుకుని .. శరీర రాశీ భుజాలని పైకి చేర్చిన జన్మ సాధ్య గుర్రుతో .. తాడు తెగిన తిలక ధారలని జోడించి ,.. నుదిటిలో పోసుకున్న చిత్ర కలతని తుడిచి.. అనేక మోసుకొన్న నాద గతులని మార్చి .. అరగదీసి.. రంగు పోసి .. నలతకి రొమ్ము చేర్చి.. శూన్యాన్ని సముద్రం హత్తుకొన్నప్పుడు దుఃఖం చేర్చుకున్న నురుగులు ఆయాసపు నిద్ర బంధన .. ఉన్నప్పుడే లేదు.. లేనప్పుడు ఉంది.. శరీరం లోపల ఏదో తెలియని ఉన్మాయ ప్రసరణ తలకిందులు … జార్చి పెట్టుకొన్న దేహ ద్రవం అనుభవ కేంద్రం విచ్ఛిన్నమై .. వింటున్నప్పుడు ఇంకేదో .. రహసిత సారం పరిచయం కావడం..

 చుట్టూ  ఓ గోళంలా పర్చుకొన్న వెలుగు.. దానిపై హమీద్ అమ్మ రూపం లీలగా కనిపిస్తూ ఉంది.. వాడి కళ్ళలో నీళ్లు.. ఆసాంతమూ అల్లాడిన ఆత్రప రక్షణ .. ఇప్పుడు కంటితో చూసుకొని.. వాడి ఊపిరి కోశాల్లోంచి కురిపించిన మంచు వానలో కళ్ళారా వాడిని చూసుకోగలుగు తుంది.. విశ్వ రాజ్ఞత కనిపోయిన దేహ వర్తనకి రెండో గొంతునిచ్చి పలవరంతో ఆమె చూస్తూనే ఉంది.

ఛాయా మెరుపులా చిత్ర కొండకి తగిలి ఊపిరి వెలిసిన ధ్రువ మోపురాల కంటిని తాగి .. హద్దులు తెలియని ఉద్రేక చలన కాల్చిన నిండు గోషకి .. మోసిపోయిన కథనాల కౌగిలి పూయించిన నుదిటి అయోమయాల కూర్పు….శ్వాస నలతలో బిగలాగిన నిద్ర కల్వO మోసుకు తెచ్చుకొన్న జంట ముడుపుల హితనతకి చెలరేగి.. ఆ కిందిగా నిదానించినపుడు … 

ఆమె ఓ ధ్యాన ముద్రలోకి వెళ్లి .. సత్యనివేశ్ కనిపించి ఉలిక్కిపడింది. ఆమె కళ్ళు తెరిచి చూస్తే .. ఆ వెలుగు తెరపై .. సత్యనివేశ్ రూపం విశ్వపు అనుగ్రహ ముద్రాలని కరిగించి పెట్టిన మంచు ద్రువాల్లో .. ఊగిసలాడే నిద్ర గదుల మధ్య పర్చిన అడివి నిండుగా… గతి ఆవర్తన చుట్టుకొని.. దేహ విదోహ అయస్కాంత శక్తిసారమై .. కన్ను కడిగిన హద్దుని దాటి .. అతను .. అంత దగ్గరగా .. ఆసారిత రూప ద్వయమై .. కదిలే శ్వాస గుణాల కూర్పుని సర్ది.. శరీర జాడని స్పష్టం చేసిన దోష ఫలితాన్ని కడిగి.. స్వచ్ఛ శుబ్రా నీటి దేహమై ……ఆమె కళ్ళలోంచి నీళ్లు.

సఫల ధ్వని పిల్చిన అంత్య తర్పణ అడుగడుగునా కనిపిస్తూ.. ఇది ఇలా మాత్రమే ఆగదని.. ఉండిపోవడానికి చోటులేని దుఃఖ ..అమాంత స్వస్థ సత్తువ ఆవిరై.. దేహ తటాకపు మంచు వాకిలిని .. రంగులు తాగి.. కంటికి కూతవేటు దూరంలో.. నీటి అలల నురుగులు మధ్యలోంచి.. అతనిని చూసిన తర్వాత మిగిలిన కళ్ళు..

స్పృహ సాయుజ్యంలో మోగిన శ్వాస రుణాల చప్పుడుని వడపోస్తూ.. తెగి పడిన దేహ చలనపు గారడీ ముగియక ముందే .. చిందాడి .. పాటలో పండిన నీటి ఋతువుని దోసిలితో ఎగరేసి.. అటే చూస్తూ… రెండో వరంలేని నితి నివారపు.. సాధ్యన..

కదిలించి .. సరిచేసుకొన్న నిర్మాణ గడువు;లు,, పెద్దగా అరిచి అటు తిరిగి మోసిన చీకటి నల్ల గడువుల కూర్పుని దాటి .. చలన హితం కానీయని గండిని తవ్వి.. విరుచుకు పడక ముందే పట్టుకొని రాలిపోయిన నిద్ర జాగారాల కుండని వేలాడదీసి.. మత్తుని సరిచేసుకొన్న పగటి భూమిలో పోతపోసిన వర్ణ రూపుని కలబెట్టే అలసట ..

………………………………….

అది అంతా కలిపితే దీవి.. ఆ మట్టి.. గాలి.. చెట్టు.. నీరు .. ఆకుల మడి .. లోయల తడి .. కెరటాల జాడి.. అన్నీ ప్రత్యేక మై ..ఒక్కో వివరం విప్పినపుడు దగ్గరవుతూ.. కదిలే సమయ గుణాల అవసరాలన్నీ .. పూర్ణoగా తీర్చే అన్నీ అక్కడ ఉన్నాయి.. కంటి ముందుకి అలానే నేరుగా కనిపించవు.. ఒక్కో రహస్యం ముడ్చుకొని.. చుట్టుకొని.. పొరలు పొరలుగా దాచుకొని.. ఆయు చలన రక్షని ఒక్కో మెట్టు ఎక్కి చదివితే తప్ప … అది పట్టుకు దొరకదు.

అక్కడ కొంత గోధుమ పంట కనిపించింది.. కొంచెం తోడిపోసుకొన్న నీళ్ల ఋణం .. తప్పిపోయిన కూల్చి వేతలని దట్టంగా నింపుకున్న శరణు గాటుని బిగదీసి .. రంగు వదిలిన మసకల తీరుని పోతపోసిన సవ్వడి మూటల కంటి నీళ్లు.

ఒక్కో  గింజ బంగారు వర్ణంతో .. కొరికి తింటే .. తిరుగులేని రుచి .. వాళ్ళు గమనించారు .. అనుసరించారు.. విస్తరించారు.. అడుగడుగునా కొలుచుకొని.. నిలబడి .. నిదానించి.. అవసరమైన చోట నీరు పట్టి…. ప్రతీ పనని .. మృదువుగా పట్టుని .. నిమిరి.. ఒక్కో విత్తనాన్ని శ్రద్దగా పాతి.. అటు తిరిఇగి ఇటు వచ్చిన పౌర్ణమిలోపే … అప్పుడు అర్థమైంది.. ఆ మట్టిలో ఏదో అందానికి మహత్యం ఉందని.. వాళ్ళు వశీర్వచనాలు ఇస్తూ .. కడుపులో పెట్టుకొని కాపాడుకోవడానికి ఉందని.. మామూలు పంటలకు కావాల్సినంత టైం వాటికి అవసరం లేకపోవడం ..తనలో తనకి తర్జుమా లేని అపేక్షిత నిద్ర కలవరింపులని పట్టుకొని .. శ్వాస చలన మోసిన గంటలని తాగి .. పైకి చెమర్చిన దుఃఖాల కేంద్రం మార్చుకున్న .. పోలికలని వదులుకొని.. ఇంకిపోయిన హద్దుని ఏమార్చే మోసిన గతులతో .. ఒద్దిక లేని మృత్యు వలయమిత కక్ష్యలో ఇరుక్కొని..

 కొంతమంది అది గమనించి .. కొద్ది కొద్దిగా పెంచుకొంటూ వెళ్లారు .. అక్కడక్కడా వరి .. ఆ పంట .. ఆ నేల చూడగానే దాని సార శక్తి తెలుస్తూనే ఉంది. వాళ్లకి తిండికి ఏ లోటు ఉండేది కాదు.

ఆ నీరు అలాంటిదే.. తాగితే చాలు శక్తి పరుగులెత్తేది.. వాళ్ళ లోపల ఉన్న ఎన్నో రోగాలు .. అనుభవించిన ఒత్తిళ్లు అన్నీ దూరమై.. అదొక వైభవ మంత్రం స్నానాల వేడుక..

 అన్నీఇబ్బందుల  నుంచి.. చిన్న ఇల్లులా కట్టుకొని.. ఇల్లు .. ఈ సృష్టి శక్తిని కాపీ చేసిన ఓ చిన్న బొమ్మగూడు .. అందులో అన్నీ ఉంటాయి.. నవ్వినవి.. ఏడ్చినవి.. చల్లనవి.. వేడిగా ఉండేవి.. కరిగేవి.. కరిగాక స్థిరంగా నిలబడేవి..గొంతుతో నటించిన  కన్నుకి దొరికి పోయేవి .. జాడలు కమ్ముకొని.. వీధి మొత్తం పాటని తీసుకొని తిరుగుతూ.. హద్దు లేని నిరా దేహపు కమిలింతని దాచుకొని.. ఊరించిన హద్దుల వెంట పరుగుతో ఊరేగుతూ.. కదిలే కన్నుని .. కప్పుకొని.. దేహ సజలతని దోసిళ్ళతో మోసుకొని.. చీకటి ఉంచిన శత్రు చలనపు ముట్టడిని కట్టుకొని.. ఇల్లు …

సమాధికి చెల్లుబాటు చేసుకొన్న విరమిత కలల కూర్పుని తోడి .. ఇంకా కొంచెం నీరు పోసుకున్న ముఖాలన్నీ నానబెట్టి.. కప్పిన భూమి ముంపులని పేగుకి కట్టి ,, అదిలించిన దేహ గుణ రాశుల కల్పుడు వరుసల సంకేత వృత్తాల గండిని తెగ్గొట్టి.. అక్కడే ఉండిపోయిన చలన కొండల దీపమై కదిలే కెరటాల మధ్య ఊరేగే క్షేత్ర సముదాయాలు.

ఆగిపోయిన సంతన గుర్రుని కలిపి .. ఒద్దనే గుహల దుమ్ముని దులిపి .. కధలో మోసి తెచ్చుకొన్న రాశీ పట్టులా కప్పివేతని తెరిచి.. అప్పగించిన నిరా వదులుల గాలి గుమ్మటం లో ఊరేగి .. వీడేదో వాగి పోయాడని ఏడ్చి.. పగటి బొట్టుని దిద్దుకొన్న శ్రమని మోసుకొని.. ఇంకిపోయిన కాళ్ళ వెసులుబాటుని .. తవ్వుకొని.. ఇగిరిన నిద్ర కలాప నిశీధిలో మాట తోడుకొని .. కదిలే సమలయ కూర్పు ముడిని వాదులు చేసి .. హద్దు మోసిన వెన్నులోంచి వెదురు లాలా ఊగుతూ .. సముద్రపు చెవిలోకి దూకి మారిపోతూ..

……………………

అపార్ధత రాజీ లేని నటనని జోడించి … కళ్ళలో తిరుగాడే జ్ఞాన హిత కంటి ధూళిని దులిపి మాసిపోయిన స్మరిత సందోష కల్పిత .. తోసుకుపోతున్న హద్దుల్ని కాదని .. విసిగిన నడకలని లోలపాడిన అపరాధిత గుమ్మాలని … శరీర చోళనని తప్పించుకొని.. కల్పిత సానునయ సంపర్క ముడులతో.. కలకి పట్టిన విస్మరణ ముఖాలతో నింపి పెట్టిన నకిలీ అంపకాలతో .. ఉన్మాదక .. చర్చిత త్వగుణ మిశ్రమాలతో.. తోడులేని పంపక ఝాములని .. ఓర్పుతో మోసపోయిన వంకతో.. పాదాలపై.. నిలబడి కూర్చొని ఉండిపోయిన .. నిడివిని మోసపుచ్చే దారులని తప్పిస్తూ.. ఇక్కడే ఆయాస చలన కేంద్రంలో కలబెట్టిన పుట్టుకలని వెదికి పట్టుకొంటారు.

వివిధ వృత్తులు .. ఆర్ధిక స్థితులు .. ప్రాంతాలు .. ఆలోచనలు .. నమ్మకాలు .. భయాలు.. అబద్దాలు.. అలవాట్లు.. కోరికలు.. చిల్లరవేశాలు.. ఆవేశాలు.. అనునయాలు.. డాంబికాలు .. చిత్ర గుండం లో తప్పి పోయిన నిరాశలు.. అందరిని ఒక్క తాటి పైకి .. శత్రువుకి  దొరక కుండా .. ఎక్కువ హడావుడి లేకుండా .. మనిషిని మనిషితో కలుపుకొంటూ పోయేలా చేయడానికి .. భువన ప్రయత్నాలు.. హమీద్ సంగీతమూ .. అతని ప్రార్ధనలూ.. అమ్మ .. రామానుజం లని గురించిన కథలు అన్నీ కలుపుకొని … సాధించే ప్రయత్నం చేశారు.. దానిలో ఎన్నో తేడాలున్నాయి .. ఓడిపోవడాలు ఉన్నాయి.. అపార్ధం చేసుకొని.. అర్ధం చేసుకోవడాలు ఉన్నాయి..

కలబారిన దేహ త్రిగుణి హద్దుని మాటతో కప్పి .. ఇంకిపోయిన దేహ రుణపు తాళ్ళని బిగించి .. ఉన్నప్పుడే ..మోసుకు పోయిన గుణ చర్యల కూర్పుని నెట్టుకొని.. తీరిక లేని విశ్వ సాధ్యం కింద తెరలో ఊపుకొంటూ .. మళ్లీ చల్లార్చిన నిద్ర గుణాల ఏకరువు చుట్టూ .. కదలాడే నీటి ప్రవాహ నినాదాలతో మెలికపడి .. ఆరబోసుకొన్న నిద్ర జోడింపులని మోసి .. కునుకు చనిపోని విశ్వపు సానునయ దీపాల గొడుగుని విప్పి.. అక్కడే కూలిన మాటలతో .. తడబడే శ్వాస కుండల గాలిని తాగి.. వెల్లకిలైన సముద్రం .. పెద్ద గొంతుతో అరిచిందని కోప్పడతూ..

కానీ వినీ ఎరుగని అడ్డంకులు… ఏ స్థితి  నుంచి బయటపడి.. వెంటనే .. చుట్టేసిన బలహీనతలతో.. మళ్లీ అన్నీ ముందులా వెంటనే కావాలనే ఆత్రుత .. ఉగ్గబెట్టిన నడకని తాగి.. తుళ్ళి పడుతున్న అర్ధరాత్రి పదాలతో తూలుతూ..

కొంచెం చెప్పుకొని.. కొంచెం అలసటని మోసపోయి హద్దుని జోడించుకొని..రెప్పల సరిపోతలతో .. కలకి అమర్చిన రంగులతో .. కూడిన శ్వాసలతో తెగిపడి .. కట్టుకొని పగలబడి .. సమాధికి చేర్చిన అడుగులతో .. పగని మోసుకుపోయిన రుణ దారిలో పైకి చేర్చి పెట్టుకొన్న దృవ సంకేత ముడుపులు.. లోబడి ఉండిపోయిన పగటి ఋణం పండిపోతూ.. రంగుల పెనవేతని .. అలసటతో నింపుకున్న … ఇహిత సరంజామాలని.. ఇగిరిపోయిన నీళ్ళని తెచ్చుకొని కురిపించిన అడుగులతో .. చేజారిన కాళ్ళని సర్దుకో చూసిన నిప్పుల వంతెనని  కట్టి .. వీడిపోని మెట్లతో చేర్చి పెట్టుకొన్న నటనని .. వేదికలపై నిలబడే కన్నుని.. కాల్చుకు పోయిన నిడివిని మోసుకొంటూ .. దీర్ఘ సంబంధ కుదురులేని కలా నిర్దన..

 వాళ్ళ ఎన్ని ప్రశ్నలకైనా ..ఆమె మీరు కోలుకున్న తర్వాత .. మీరు ఎక్కడికి వెళ్లిపోవాలంటే అక్కడకి వెళ్లిపోవచ్చు.. వాటికి కావాల్సిన డాకుమెంట్స్ .. మానుంచి ఇష్టం .. ఎవరు ఇక్కడకి వచ్చిన .. ఇదొక తాత్కాలిక విడిది అంతే.. ఇక్కడెవరూ మిమ్మల్ని పట్టి బంధించారు..  batches గా ఇక్కడకి శరణార్ధులని తీసుకొచ్చి .. వాళ్ళు శారీరిక .. మానసిక స్వస్థత కి చేరాక .. మీకు ఇష్టమైన చోటికి వెళ్లిపోవడమే..

ఇక్కడ ఎవరికీ ఏ సమాధానమూ చెప్పాల్సినవసరం లేదు. వీలైతే .. ఆ యుద్ధ ప్రాంతాల నుంచి వేలాది మందిని తీసుకొచ్చి .. అన్నీ సమకూర్చి .. వదిలి పెట్టేయాలన్నది … ఈ దీవి ఉద్దేశ్యం.

ఈ లైఫ్ కి ultimate ఐన చావుని వెంట్రుకవాసి దూరంలోంచి తప్పించుకున్న వాళ్ళం.. మనకి పోయేదేం లేదు.. పోగొట్టుకోవడానికి ఏం లేదు.. అందుకే ఈ సృష్టి ఇచ్చిన మరో అవకాశం తీసుకొని.. మరో యాత్ర మొదలుపెడదాం.. ముందు చేసిన తప్పులుంటే వాటిని సరిచేసుకొందాం.మళ్లీ మనం కొత్త తప్పులు చేసిన .. ముందుకి వెళుతూనే ఉందాం.

…………………..

 గ్రూప్ గా వంట చేసుకొంటూ.. శారీరక శక్తిని పుంజుకొని.. నాగరికత ఎలా విస్తరించి .. ఎన్ని మలుపులు తీసుకొని.. ఎన్ని చరియల మధ్య స్థిమితం లేని గందరగోళం పడి .. కొంచెం బావుందని .. కొంత భయం పంచిందని … ఎగిరి కింద పడుతూ .. దూరం మార్చిన దోష కప్పుడు మాటలని నేర్చుకొని.. ఏమార్చి.. నటించి.. కదిలించి.. అపార్ధ ముద్రలు మోసి.. భుజాల నొప్పికి అరిచి.. తిరిగి .. నలుగురిని .. జత చేసుకోవడానికి పరుగులు పెడుతూ.. సత్వ కీర్తన జోడించిన ఆపసోపాల మూర్తులని కప్పుకొని.. ఇప్పుడిక……

 ఒక క్రమమైన జీవనంలోకి పడినా ..

 సత్యనివేశ్ .. ఒకటి రెండుసార్లు మాత్రమే .. satellite ఫోన్ తో కాంటాక్ట్ చేసాడు.

ఇంకేదైనా మాట్లాడతాడనుకొన్నప్పుడు .. ఇంకేం లేదన్నట్లు ఫోన్ పెట్టేస్తాడు. అతనికీ తెల్సు.. ఇంకేదో ఉంది.. చెప్పడానికాని.. అది చెప్పకుండానే వినిపిస్తుందిగా అన్న నమ్మకం..

అతను పెట్టేసినా భువన పట్టుకొనే ఉండేది.. నిజంగానే ఆమె కి వినిపించేది..

శూన్యం లోని తవ్వుకొన్న వాన గని కురిసిన చప్పుడు.. స్వజ యజ్ఞ ఫలం .. సముద్రం తాగుతున్న దృశ్యం.. గాలి తూఫాన్ .. ఇంటి అద్దంలో కూరుకొని.. ముఖాన్ని ముందినుంచి లైట్లు వెలిగించడం..

 ఆమె ఒకటే చెప్పింది.. ఈ దీవి చాలా వైశాల్యంతో కూడినది. ఏ రకంగానూ ఇబ్బంది లేనిదీ.. కానీ శత్రువు ఐడెంటిఫై చేసినపుడు ఏం చెయ్యాలి.

ప్రశ్నలు కావాలి ..అవేప్పటికీ కావాలి.. ఉన్నచోటనే ఉండిపోకుండా ముందుకు పోవడానికి కావాలి.. స్పష్టత లేని అన్వేషణకి ఒక అర్ధం ఉండబోతుందని చెప్పడానికి కావాలి.  ప్రశ్నలే అప్పటి వరుకు లేనిదానిని తిరిగి స్పష్టం చేస్తాయి..

 అటు ఇటు లేని నిద్ర పంటని జోడించే నాటకాలతో .. తెల్లార్లు దీర్ఘం తీసి.. ఏదో పట్టుకొంటాయి .. పరిష్కరించుకొంటాయి.. దారిని తెలిసిన గుంభన మంత్రంతో పట్టుకొని.. కొత్త దిశల కాంతిని  వడపోసి.. లోపల నింపుకొంటాయి.. అన్నీ వేల మందిని అంత దూరం ఎలా తీసుకు రావాలి?

అప్పటికి ఆ ప్రశ్నలకి వాళ్ళ దగ్గర సమాధానం లేదు.

కదిలే జాగ్రత్తల మధ్య .. కదలిక లేని ఆవేశ గతాల నేర్పుని వడపోసి.. కప్పిన నిద్ర రేవుల్లో కూరుకుపోయిన గోడలని దాటి .. ఇదే దూరమనే అప్పటి ఉపిరితలాల బిగి సంధాన మునకలని అప్పగించుకొని .. ఊరటాలేని దేహ నీరుని పట్టుకొని.. వడపోసిన నడకని దాటి పైకి చూసినపుడు..

ప్రశ్నలు కావాలి.. సమాధానం ఎప్పటికో దొరికిన .. శతాబ్దాల ఆలోచనలు సమీకరణకు ఆధారం అదే కదా?

……………………………

ఊహించి సిద్దపడని అయోమయం .. ఊగిసలాడే నిద్ర గురిని సరిచేయని అంపకాల జోడీని పట్టుకొని.. ఉన్న చోటనే ఉందని మాయని నేర్చుకొని.. అనుభవించి.. నమ్మకం మోసుకొని.. ఇరుకున పడని అసాధారణ నిద్ర పొడవుని కంగారుగా కత్తిరించి.. మాట మోసిన నిద్ర కణం కలలో చూపించినా గుర్తుపెట్టుకోక .

సృష్టి మనలోపలి ప్రశ్నకి సమాధానం పంపకుండా ఇగ్నోర్ చేయదు.. ..

వీటికి సమాధానము .. నెమలుల నుంచి ఉంటుందని .. వాళ్లెప్పుడూ ఈ విషయం ఊహించనే లేదు.

ఊహించినా.. నిదర్శన కనిపించకుండా ఒప్పుకోలేరు. మనలని గమనిస్తున్నదానిని ..నమ్మం.. గౌరవించం.. పలుకుని  ముడేసుకోము.. నిద్ర మధ్యలోంచి చుట్టూ గమనించుకోము.

వాళ్ళక్కడ విగ్రహం లేకుండా .. బండరాళ్లతో కట్టిన గుడి..

ఆ లోపల ఒక తెలియని కొత్త తరహా చల్లదనం .. ఎక్కడ నుంచి వస్తుందో తెలియని గాంథి ఎదురు గోడ మీద పడుతూ .. ముందు అర్ధం కాలేదు.. తర్వాత తెలిసింది .. అది పించం విప్పిన నెమలి ఆకారంలో ఆ ఛాయ కనిపిస్తుంది.

ఎంత లోపల గుహ లోకి పోయిన .. గాలి ఎంత కావాలో అంతా ఆడుతూనే ఉంది .. ఆమె కి అదే అర్ధమైంది.. ఇదొక రక్షా కవచం అని..

 తియ్యని నీరుతో ఉండే  జలపాతం .. నెమళులు నివసించే చోటులో .. వాళ్ళెపుడూ అనుభవించని పరిమళం.. ఓ మంచు వాన ..

పుప్పొడి రాలుస్తున్న చెట్లు.. దుఃఖం వదల గొడుతున్న జలపాతం..కదిలి నిద్ర తమాల పాకులాని చుట్టి దాహ వైనంలో పట్టు తప్పిన నవ్వుని గాలించి పట్టుకొని.. దేహ ఊళనలు వడపోసిన ఝాము తొందరలో .. ఇగిరిన నిద్ర గతుల కల్లోలం మోసిన బరువు.. కరిగించి పెట్టుకొని.. లోపలికి లాగి పోతున్న మెట్లు.. కదిలే గ్రహణ కెరటాల మధ్య ఊరేగే చిత్ర నిడివిని మోసే ఆ కంటిలో ఊగిన నడక .. కునుకు.. అలక .. పలుకు.. తొణకని అడుగు.

 వాటికి నచ్చినప్పుడు డాన్స్ చేస్తూ.. ఆ నచ్చడంలోనో ఎంతో అందమైంది కదలిక ఉంది.. వెలుగూ. చీకట్ల అట ఉంది.. కలిమిడి శ్రమలోని చెమట పంట ఊడ్చిన మట్టి వాసనల గుబాళింపు ఉంది.. నిద్ర చలనం పై కట్టిన కలల తేరు ప్రవహించడం ఉంది.. రెప్పలా నిడివిని చుట్టిన నిద్ర కూర్పుల పొడవైన బెంగ ఉంది.. తీరికలేని శీతల తలంపై నిలబెట్టిన ఇల్లు ఉంది..

కాపలా లేని తమ స్థితి మంగళ హోరు ఉంది.. సృష్టి కంటి ముందు నిలబడటం ఉంది.

 కానీ అనేక పింఛాల గుట్టలుగా ఒక చోట .. అవి రోజూ వదులుతూ గుట్ట చేస్తున్నాయి.. అవి ఎటూ పోకుండా రెండు నెమళులు కాపలా కాస్తున్నాయి.. అన్నీ గుట్టల గుట్టల పింఛాలు.. సుమారు ఓ పెద్ద కొండలా .. ఆ రెండు నెమళులు .. వాటి ప్రాణమంతా ఆ గుట్టలోనే దాచినాట్లు కాపలా కాసేవి.. ఓ నీటి చుక్క .. ఏదైనా పక్షి అలికిడి.. పెద్ద గాలి అల .. ఒక్క కురిసిన ఎండా … ఎక్కడో దూరం నుంచి వస్తున్నా పొగాకు .. దేనికైనా అల్లాడి పోతూ కాపలా ..

వాటి అవసరం ఏంటనేది అప్పటికి వాళ్లకి అర్ధం కాలేదు.

ఉన్న కొద్ది జనం .. ఒక సర్వైవల్ యుద్ధం చేస్తున్నట్లే ఉండేది.. ముఖ్యమైనది … బట్టల అవసరం ..రెండోది.. ఎవరైనా శత్రు విమానాలు వెళ్లేప్పుడు పసిగడితే ..

అందుకే రాత్రులు ఈ మంటలు వెయ్యకుండా .. పెద్ద ఎత్తుల్లో ఏ ఇల్లు కట్టకుండా .. పొగ మరీ రాకుండానూ జాగ్రత్త పడేవారు. రాత్రు కొంత మంది తులు వేసుకొని .. కాపలా కాసేవారు ..

 ఒకటి రెండు సార్లు .. యుద్ధ విమానాలు వెళ్లడం .. ఆ మర్నాటి నుంచి అవి రాత్రులు ఎక్కవ కావడం జరిగినప్పుడు … కొంత ఆందోళన పెరిగినప్పుడు..

 నెమళులు … హమీద్ ని తోడు తీసుకొని  చేసిన  అద్భుతం … ఎవరి ఊహకి అందని విషయం..

ఊహకందని చర్య .. మహా క్షణం సిద్ధమయ్యే లోపు .. కొన్ని సాక్షి రుణాలని వదిలి .. జరిగిపోవడమే అద్భుతం..అదొక కదలిక కాదు.. భయం కాదు.. భరోసా కాదు.. కేవలం పరిష్కారం   కాదు..ఎంతో ఎత్తుకి ఎదిగిపోయిన సృష్టి సహకార శ్రమని తెలుసుకోవడం.. దాని అనుసరిస్తూ … ఇంతకంటే .. మనం చేయగలిగేది లేదని వెంటపడి వెళ్లిపోవడం.

…………………….

వీటికి కొత్త అర్ధాలని చెప్పలేం.. అవి అలా జరుగుతూ ఉంటాయి.. కంటి కొసలని రాల్చిన దేహాభిక్షకి రాలి పడి .. వెదురు సవరింపులతో.. నిద్రల సాపేక్ష కృతిని సరి చెయ్యక ముందే .. చీకటి ఓరగా దాచిన వెలుగు ముద్దల మూటని విప్పి .. చిత్ర చలానాలు దేహ వింత .. అదెలా వేలి చిల్లు .. వెదురు రంద్రాలని తాకకుండానే .. గాలి కనుపులు గొంతులోంచి సరి చేసుకొని బయటపడే వెదురు గానం .. అలా చేతులు లేకుండానే ఇకవ్వెరికీ సాధ్యం కాకపోవచ్చు. దానిని సృష్టి వాడికి అలా సాధ్యం చేయించింది..

హమీద్ .. సృష్టి చలనానికి అనుసంధానమయ్యే .. ఒకానొక సంశయ చలన చక్రధార .. అది వాడికి .. తన శ్వాసని తన్మయ పర్చే ఆ వెదురు సదనలోంచి .. కొన్ని దృశ్య .. రూపాలని జోడించుకొంటూ పోయి.. దేహ ఆలోమాల చిత్ర గుండంలో తనకంటూ ఉనికి మిగిల్చుకొన్న ఆ అడివి.. తన లోపలి .. నిప్పుల మదిని ఊదే వాడిని తనకి పరిచితుడిగా చేసుకొని… నిద్ర వారధిలోంచి కాలనీ కడిగి .. దృశ్య నిసీశ్చితాన్ని పలకరించి వెళ్ళుతుంది.. అది నిజమా? కాదాని ? తానొక్కడే ముందు వెళ్లి చూసుకొంటాడు..

 ముందైతే .. రామనజనంకి చెప్పుకొనేవాడు.. ఇప్పుడతను లేడు.. ఇక తనని అర్ధం చేసుకునేది.. ఒక్క భువనేనని వాడికి బాగా తెల్సు.

 రాత్రి .. హమీద్ అలానే భువన దగ్గరకి వచ్చాడు..

తన లోపల మెత్తగా అడుగు పెట్టిన సంశయ కలలని ముందే అర్ధం చేసుకొని.. తనంతట తను వెళ్లి చూసుకొని .. ఆ తర్వాత మాత్రమే వచ్చాడు.

వాడి నడక .. దేహం నుంచి పరిమళం.. వాడి చుట్టూ ఏదో నాదం పెడుతున్న హోరు .. ఆమెకి ముందే మెలుకువ వచ్చేస్తుంది.

అలా వచ్చాడంటే..ఎక్కడికో తీసుకు వెళ్ళడానికే? అని ఆమె కి తెల్సు..

వెంట రావడానికి మరో ప్రశ్న ఉండదు.. వాడిది మరో మాట ఉండదు.. వాడు మాట్లాడగా చూసిన వారు కొంతమందే.. ఎప్పుడూ .. ఆ ఫ్లూట్ సాధనతోనే ఉంటాడు.

ఏదీ పట్టనట్లుగా .. ఎవరైనా పిలిచి పెడితే తింటాడు.. లేదా వాడికి ఆకలి కూడా తెలియదు.

 పౌర్ణమి రోజు..మళ్ళీ అదే చోటుకి తీసుకెళ్లాడు.. అడివి నిండుగా ఆరబెట్టుకున్న చంద్రుడి వెలుగు.. చిత్రమైన చిన్న చిన్న శబ్దాలు.. కంటి కాపలాకి దొరకని విశ్వ అనునయ సాధనకి .. తన చెట్ల దోసిలి తెరిచి పీలుస్తూ.. శ్వాసల నిధిని సిద్ధం చేసి.. ఆ గుండ్రని స్థలంలో ఏకాంత ధ్యానం చేస్తుంది.

ఎవరు పట్టించుకొన్న .. పట్టించుకోక పోయినా .. ఆ అడివికి తెలిసింది అదే.. కానీ.. ఈ రాత్రి మాత్రం .. అది వేరుగానే ఉంది.

 కానీ ఈసారి ఆ ఖాళీ స్థలంలో .. గుండ్రంగా వేల నెమళులు .. ఆమె చూసి .. అతను పాట మొదలుపెట్టగానే వింటూ.. ఆకాశం లోకి చూస్తున్నాయి.. అక్కడే ఏ శూన్యం కదిలి.. వాటి గొంతులు నిండేలా వెన్నెల కురుస్తుందో .. అది మన కంటికి అదే విషయం కాదు.. శుబ్రా విషణ్ణత .. చిత్ర ఎద్దడి కాల్చిన బూడిదల వెలుగులో సమయ నిధి తవ్వుకొని వెళ్ళిపోయినా వాన గొడుగులా కిందనే తన హద్దు మార్చిన సృష్టి అర్ధం చేసుకొని పలకరిస్తున్నట్లు.. పూర్తి  ధ్యాసతో వింటున్నట్లు..

అప్పుడు గమనించింది ఆమె .. వాటి వెనక ఇంకో వలయాకారంలో నెమలి పింఛాల గుట్టలు.. అవన్నీ .. ఎలా అక్కడకి మోసుకొచ్చాయో అర్ధమే కాలేదు. అవి ఏదొక అర్ధంతోనే ఇదంతా చేస్తున్న .. ఎందుకన్నది అర్ధం కావడం లేదు. వాటి శ్రమ తెలుస్తూనే ఉంది.. వీటికి ఈ ఆలోచనని ఇస్తున్న అతీత శక్తి ఏదన్నది అంచనాకి అందడం లేదు.విసిగాని వాటి ప్రయాస ఏదో లోతైన క్రియా కారణం ఉండే ఉంటుంది.

అప్పుడు జరిగింది.. సృష్టి ఎప్పటికప్పుడు మన ఊహకి అందనివి చేస్తూనే ఉంటుంది. వాటికి ఒక నిరావాది చుట్టిన నటన .. నాటక వేదిక అక్కర లేకుండానే .. అలాంటి ఒక చాలాచలన నిద్ర తీరికని జోడించి పండించిన కాలనీ దాటి పైకి చేరినా కదిలే నిద్ర గుండాల్లో .. స్వేద గర్భం కూల్చుకొని.. తప్పించుకు తిరుగుతూ.. కొంచెం భయసారపు నైవేద్య గదిని చేర్చుకొని .. సరళ మాంత్రిక ముడిని విప్పలేని బరువుతో కలిసి..

 ఎవరూ .. ఎప్పుడూ చూడంది.. అవన్నీ .. ఆ పింఛాలన్నీ గాలిలోకి లేచి.. ఒక దానితో ఒకటి అల్లుకొంటూ. ఓ బట్టలా … పెరుగుతూ . ఆ సప్త వర్ణ నేతల వస్త్రం పై వెన్నెల పడి .. దగా దగా మెరుస్తూ.. చిత్ర తోపుల్లో ముగిసిన ఒత్తిడి రాత్రిని జోకొట్టి.. అంతే తీరిక లేని విశ్వ చలన మూర్తిని నిలబెట్టి.. ఋణం తీరని ఆయాస సగంలోకి తాడుతో దిగి.. ఆచూపుని గిలిగించే రశ్మీ మాత్రంలో ఓలలాడి… అడివి చెట్లని దాటినా ఆ పై ఎత్తులోకి వెళ్లి అల్లుకొంటూ .. కాసేపటికి అది .. 10  కిలోమీటర్ల సుమారు విస్తీర్ణం ఉన్న ఆ దీవి అంతటికి సరిపోయేలా .. ఓ డోమ్ లా పై పైకి వెళ్లి .. ఓ చిన్న పలచని పొరలా కనిపిస్తూ.. అదెంతో పారదర్శకంగా ఉంది.. వెన్నెల స్పష్టంగా ముందులానే ఉంది.

ఎక్కడా ఏ చిన్న మార్పు లేదు.. ఓ పలచని ఆవిరి పొరలా కాసేపు కనిపించిన .. ఆ తర్వాత ఇంకా పైకి వెళ్ళిపోయి .. కంటికి కనపడని దూరంలో.. అతనిలో అనేక ప్రశ్నలు.. బలమైన కారణంతోనే చంచల నిధిని తవ్వుకొని.. జోడించి పెట్టుకొన్న నడకలతోనే .. వీధిలో ఒంటిగా ఓడిపోయినా .. చింపి పారబోసుకొన్న విచలలిత అంపకాల చుట్టూ .. పరిధిని మోయించిన సత్య ధారతో విప్పుకొన్న మంచు కాపలాలతో కూర్చుకొన్న నడకతో కాపాడుకొన్న ఖాళీలు…

ఆమె తన satellite ఫోన్లో … సత్యనివేశ్ కి ఈ అద్భుతం గురించి చెప్పింది.. చెప్పుకు పోతున్న కంపన చర్యలు.. చెప్పకుండానే నేసి తెచ్చుకొన్న ఆశ్చర్య కథనాలు.. అప్పగించిన ముఖాల పోలికని బోర్లించి .. ఉన్నప్పుడే కదిలే ఇగిరిపోయిన అధీగత సంపన్న సుగుణతలని దాటి కౌగిలి పండిన .. ఆ దీవి ధ్యానంలోంచి .. నెమళులు చేసిన ఆ కార్యంలో అర్ధం దొరకక .. లోపల తల్లాడే అర్ధం నీలంలో నానిపోతూ… కథనాల హద్దుని మోసి..

 అతను దగ్గరలోని ఎయిర్ పోర్ట్ కోసం చెప్పి . నేను అక్కడకి ఇక్కడ నుంచి ఓ టెక్నికల్ expert Sameer ని పంపిస్తాను..చాల కనౌలెడ్జి ఉన్నవాడు.. ఎంవోర్న్మెంట్ థియరీస్ పై స్ఫష్టమైన అవగాహన ఉన్నవాడు. చాల సహనం .. నెమ్మది.. సూక్ష్మంగా పరిశీలించి కారణాలు పట్టుకోగలడు. అతనిని మరో కంటికి కనిపించకుండా దీవిని వచ్చేట్లు చూసుకోండి.. అని అన్నాడు.

ఒకటి విషయం.. రెండు తన లోపల అతని గొంతు చేసే మాయ .. సంక్షిత జన్యువుల పులకింతని సరి చేసే గతాల కైపుని దులిపి .. సత్యం ఎగురుతూ.. తనకి తెలుస్తుంది. తనకి తెలుసనీ అతనికి బాగా తెలుసు.  ఇద్దరకీ తెలిసినపుడు ఇంకేం మాట్లాడుకోవాలనా?

అక్కడ నుంచి .. మీ పడవలో దీవికి తీసుకువెళ్ళండి.. ఆ పడవలో నువ్వూ .. హమీద్ తప్ప ఇంకెవరూ వెళ్లొద్దు.

 రక్షా నిర్జన వెదికే అది సూత్రపు కంటి తాడుని నులిమి .. జ్ఞాహిత బిక్షగా ఉండిపోయిన సృష్టి .. నెమళులు చేయించిన మాయ.. ఊరికినే అర్ధం లేనిదీ కాదు.. అన్నీ వేల నెమలుల శ్రమ ఊరికినే గాలిలో కలిసిపోయేది .. ఎంత మాత్రమూ కాదు…

శరీరమూ .. యోచన సగమూ .. వినికిడి అందని మహా నిర్జనల కదలికనే హమీద్ తెల్సుకొంటుంన్నా .. అది కేవలం .. ఏం జరుగుతుందో .. ఎక్కడ జరుగుతుందో చెప్పడం వరకే.. వీటికి ఆవల చిత్రాల మెలికని ఇంకెవరు విడదీస్తారు..

 మానవ technical  ఎక్సపెర్టిస్మ్ దీనిని నిజంగానే ఛేదించగలదా?

అసలేం కావాలి.. అది నోరు తెరిచి అడగక  ముందే సృష్టి దగ్గరకి జరిగి ఇచ్చి వెళ్లిపోతుందా?

అంత ప్రశ్నలతో ఉన్న .. అయోమయం లేదు.. మరేదో వెలుగుని పట్టుకోవాలని తప్ప..

ఏది  ఎక్కడ ఆగిపోవాలో  నిర్ణయించగలిగేది  ఎవరు? పరిధి లేని చాయని తాగి .. విశ్వ చలన నిరూప స్థితిని ఊడదీసి ..నిరుత్తర కథలపై శక్తి సత్తువని విసిరి .. ఇదే అదే కథన సత్తువని తాగే నిరాఘాత కంటి నొప్పిని మోతాదుల్లో ఉంచి .. కలబడే నిర్యాణ సగంలో మూట గట్టుకొన్న మాంస రుణాల బారుని దుళ్లగొట్టి.. కొంచెం వెసులుబాటులేని మసక తంపడలో .. అడిగి తెచ్చుకొన్న చావు కింద .. ఈ రక్షా కప్పు నిజంగా దేని నుంచైనా కాపాడి తీరుతుందా?

పరిమిత నిదా కలకలం .. విశ్వ జాగృతికి చేర్చిన చందాన స్పర్థలోని పెద్ద కలతలా ఉంచిన పట్టుని నేలకి తాకించి కదిలే నిద్ర స్మరణంలోని దేహ లాలాసత కౌగిలి మోసిన శరణు గతుల పట్టుని బిగించి .. ఇంకేం లేదని ఖాళీ మన్నింపుని కళ్ళలోకి తాగిన హద్దుని చెరిపి … కాపుగాచిన సృష్టి కవచపు పెను తూఫాన్.

……………………

ప్రతీ ప్రయాణమూ తెలియని ద్వoస తీరుల మీమాంసని తాగి.. తూలిపడిన దుఃఖం .. తీరు మార్చిన కథా నిద్రల  బయటనే కన్నుని తాగి.. కలబడే దేహ స్థితిని మంత్రించి పెట్టుకొన్న చలన రాత్రిని కదిలించి.. హద్దుల బయట కదిలే నిద్ర ఊహపు జమిలి చీకటిని కడిగి.. పైకి చేరిన మృత్యు దాడిలోంచి కాపాడుకొంటూ.. విశ్వ సంధిని సిద్ధం చేసిన కళ్ళతో ఊరేగి .. సమాయత్తపు ముడుపులని వదిలించుకొని.. ఇంకిపోయిన శ్వాస తంత్రుల కలని దాటిపోతూ.. హద్దుని లేవదీసిన కంటి శిలాజ దూపులని వడపోసి..

సమీర్ అనే ఆ ఎక్స్పర్ట్ .. రెండు రోజుల తర్వాత .. భువన్ హమీద్ లతో కలిసి  పడవలోనే దీవికి చేరుకొన్నాడు.. అతని ఎయిర్పోర్ట్ నుంచి నేరుగా  ఆ సముద్రం దగ్గరికి వచ్చేయ లేదు.. ముందుగా తనని ఎవరూ ఫాలో అవడం లేదని తెలిసాక .. ఒక రిద్దరని లిఫ్ట్ అడిగి.. సిటీ లోకి వచ్చి .. ఓ హోటల్ లోకి వెళ్లి.. ఏమీ బుక్ చేయకుండా .. కొంచెం తిని.. మరో హోటెల్లోనే అలాగే చేసి.. షేర్ ఆటో లో కొంచెం దూరం వచ్చి.. అక్కడా ఊరి బయట ఓ రెండు గంటలు ఉండి .. GPS activate చేసి. తన బ్యాగుతో .. కొండళ్లలోంచి నడుచుకొని.. ఆ పడవ ఉండే చోటు చేరుకొన్నాడు.

సవరించిన జాగ్రత్తల మధ్య .. నడక సరిచేసి కథని మింగేస్తూ.. కదిలే దేహ ఊసుల మెలికని తీసి .. ఆ గట్టు పై కోసుకు పోయిన సాధారణ విపరీతాలని జోడించుకొంటూ.. వెనక్కి చూసుకొని .. సరికి చేసుకొంటూ.. కదిలే విపరీత క్షణాల కూర్పుని మాయం చేసి.. చూపు చివర కాలిన దీపం ఏడ్చాక.. కదలని సవరింత కౌగిలిలో ఊగే  దాడిని కనిపెట్టుకొని.. భుజాల బరువు నొప్పిని కాగబెట్టి.. నిస్చాలించిన దేహ వాగులు ఎండిపోయి.. అంతలోనే చిహ్న వానలా దిగిన పడవ ..

 అక్కడ ఓ రెండు నెమళులు కూడా ఉన్నాయి. అందులో ఒక నెమలి అతని ముందు పించం వదిలింది.. అది తన బ్యాగ్లో వేసుకొని.. భువనని చూసి .. చేతులు పట్టుకొని.. కదిలిపోతూ.. ఆమె కాళ్ళకి నమస్కారం చేయబోతే .. అపి .. కౌగిలించుకొంది.

విషమితా సహకారం .. యుద్ధపు మృత్యువులోని వెలుగు ముద్ద మింగిన దేహం కణ కణ మని మెరుస్తూ.. తీరికలేని నిద్ర సాయుధుడి మునకని .. ఊపిరిలో ముంచుకుని.. ఆ ఎత్తు సృష్టి స్వరోప్పమై కనిపించే దేహ మీగడని చిలికి .. త్వరపడి నిద్ర ద్రోణుల్లో సంపూరణత మింగిన స్త్రీ విగ్రహం ముందు.. పురుషుడై సాగిలపడుతూ..

హమీద్ ఫ్లూట్ ప్లే చేస్తుంటే.. వాళ్ళు రెండు రోజుల  పడవ ప్రయాణం తర్వాత దీవి చేరుకొన్నారు..

ప్రయాణమనే నిధుల కాల్చివేతని.. తీర్చి పెట్టుకొన్న చలన రాశుల కలాప ముద్దలా .. కదిలి ,.. నిండిన సహకార నిద్రలో .. రాగ ఛాయన ముట్టడిలోంచి .. నెరిసిన వెదురు పొగ .. జల జల లాడుతూ.. హద్దు చిదిగిపోయిన క్షణం నేర్చుకొన్న ద్రోణుల్లో ఇరుక్కొని.. ఇసుకల నిద్ర తాపం మోసుకొన్న కదలికనే సరిచేసి .. ఇంకిపోయిన దుఃఖాల వెలుగుని మోసి.. ఆ గట్టులోని విపరీత గాలి చెరుగులని మోసుకొచ్చిన పడవ .. వెదురు సొరంగంలో చొచ్చుకుపోతూ..

 అతని మొబైల్ అప్పటికే స్విచ్-ఆఫ్ చేసాడు.. ఇంకెవరైనా ఆ satellite ఫోన్ మాత్రమే ఆధారం.

అక్కడే అనేక స్టడీస్ చేసి .. కొంచెం కరెంటు ప్రొడ్యూస్ చెయ్యడానికి.. కమ్యూనికేషన్ వ్యవస్థని ఇంప్లెమెంత్ చెయ్యడం గురించి గమనించి.. దాహంతో తెచ్చిన బట్టలు అందరికీ ఇచ్చాడు.

ఆ తర్వాత

అతను .. ఇంకా కొన్ని మిగిలి ఉన్న నెమలి పించాలని.. డోమ్ ఫోటోగ్రాఫ్స్ ని స్టడీ చేసి . తన బ్యాగ్లో ఉన్న నెమలి పించం .. అదీ ఒకే తరహాలో ఉన్నాయని అర్ధమైంది.. అతను ఆశ్చర్యంతో ఉండిపోయాడు. సుమారు వారం రోజులు .. ఆ నెమళులు .. నెమలి పింఛాలు.. టెలీస్కోప్ తో ఆ డోమ్ images పట్టుకొని.. కొన్ని రసాయనాలు.. మంటలు.. సుత్తి దెబ్బలు.. ఉడకబెట్టడాలు.. ఆసిడ్ .. గంధకపు టెస్ట్స్ చేసి చూసిన తర్వాత  అతనొక బలమైన conclusion కి వచ్చాడు.

కేవలం వాటి ఉనికిని కాపాడుకోవడమే అనుకొంటే .. ఇదంతా అవసరమే లేదు.. విశ్వం మొత్తం కాళ్ళ దగ్గర కూలినట్లుగా .. కాపాడే గుణం తో తచ్చాడుతూ.. ప్రతీ ఇబ్బందిలోనూ.. మృత్యువుకి.. వీరుడికి మధ్య పించం విప్పి కాపాడుకుతూ.. ఈ భాద్యతని వాటికి ఇచ్చిందెవరు?

ఆ అర్పనని గుర్తించి .. బయటకు చెప్పేదెవరు?

ఏమీ  ఆశించని ఈ మహా యజ్ఞం లోకి దూకి కాలిపోవడానికైనా సిద్ధపడుతూ..  

ఇందులో ఏదో దైవిక శక్తి ఇమిడి ఉంది.. ఈ డోమ్ అన్నింటి  నుంచి ప్రొటెక్ట్ చేయగలదు.. ఇవి కొన్ని నిరంతర యుద్ధాల్లో మగ్గిన దేశాలు ఎంతో కార్చేసి నిర్మించుకున్న ఐరన్ టీమ్స్ కాన్న బలమైనవి.. అలా ఏ కమ్యూనికేషన్ వ్యవస్థకే.. vision కి దొరకని .. ఏదో అసాధారణ అమరిక అందులో కనిపిస్తూ ఉంది..  ఆ నెమలుల గుంపు ముందు.. అతను నీళ్లు నిండిన కళ్ళతో సాష్టాంగ పడిపోయాడు.. తాను తెలుసుకొన్న విషయాలకి  పులకించిపోయా..

అతను ఆ విషయాలు భువనకి చెప్పడానికి ఎంతో కదిలిపోయాడు..

వింటున్న సత్యనివేశ్ కూడా .. మనతో సమానంగా .. ఈ నెమళులు అడుగడుగునా కలిసి యుద్ధం చేస్తూనే ఉన్నాయి.. సరీ సరిపడని ద్రోణుల్లో కూడిన రాశీ చిత్రికలతో గుట్ట చేసుకొన్నా .. చేసుకొని .. తలపడుతున్న రంగు దీవెనల మధ్య .. విస్పారిత కదలికలని .. కప్పుకొని రాసిన ఏక చిత్రపు కలలని ఊసులోకి చుట్టి.. ఒద్దికగా చుట్టుకొన్న నిరూప యత్నాలు .. కసి తీర్చుకొన్న సమాధాన రాశుల మధ్య చల్లారిన రక్షా  నెమ్ములని కలిపి .. కొంచెం ఊరేగి చేసుకొన్నా ఒప్పంద స్మర గతులని కాదని చెప్పుకొన్న అలసట మోసుకొంటూ..

ఆమె అంది.. కనీసం .. వాటి ప్రాణాలని నేను కాపాడలేక పోయానని .. మాట పూర్తి కాకుండా ఆమె గొంతు పూడుకు పోయింది. దుఃఖాన్ని మించిన దుఃఖం ఆమె గొంతులో కాగిపోతూ.. నిరోహిత దేహ చలన గడ్డకట్టి.. సిద్ధ మంద్రతల దారిని చేరదీయక ముందే .. ఊసూరుమనే చావు గడపలని నానబెట్టి .. కదిలే కంటిలో .. ఊరు మూసిన ఊపిరికి చెమర్చిన మెట్లని పోతపోసి.. ఇంకేం లేదనే నిరా స్కలిత విపరీత కంటిని జోడించి పోతారు. ఎంతో టెక్నాలజీ ఇమిడి ఉన్న ఈ డోమ్ నిర్మాణం లో కేవలం నెమలి పిచాలు అల్లుకున్న .. ఓ డోమ్ ఎవరి ప్రమేయం లేకుండా పై ఎగిరి .. మొత్తాన్ని కవర్ చేస్తూ.. దాని టెక్నికల్ abilities  తీరు చాలా ఆశ్చర్యంగా ఉంది.. అది కేవలం ఒక పించం అంటే నమ్మే .. పరిమితులు దానికి లేవు.. అతి గట్టిదనం తో .. తేలికగా ఉన్న ఏదో ఖనిజ లక్షాణాలతో ఉంది..

నేను వాటి density ..స్టెబిలిటీని చెక్ చేసాను… ఆ డోమ్ మిస్సైల్ దాడిని కూడా ఆపగలదు. వాటి స్థితి .. శక్తి.. నిర్మాణంలోని ఆ ప్రత్యేకత .. ఇది కేవలం ఓ పక్షి జాతికి రెక్కలైతే కావు. ఇంకేదో రహస్యం వీటిలో ఉంది.. ఇంకొన్ని ప్రాక్టికల్ టెస్ట్ లు నేను క్యాంపు వెళ్ళాక చేయగలను .. కానీ వీటి శక్తి నాకిప్పటికే అర్ధమైంది.

 శత్రువు దీని ఆచూకే కనుక్కోలేడు… అలాంటి ప్రత్యేక మైన డిజైన్ దీనిలో ఉందని చెప్పాడు.

గామిత గమనం .. స్మర చిత్ర ఏకాంతం లో పడి కదులుతూ.. హద్దు చెరిపేసి.. ఒద్దికగా చప్పరించిన కూడికలు  పూడికలని తీసి .. రెప్పలై దడ దడ లాడుతున్న బంధన కూర్పుల మధ్య .. కనబడని లోతుల్లో కలబడే .. అంపకాల చరితని చేర్చి పెట్టుకొన్న .. ద్రవ మూర్చనకి పోతపోసిన అల్లికలు..

సమయ నిదానత లేని అవశేష రాత్రిని కడిగి.. ఇంకిపోయిన ముఖాలన్ని దారిలో ముంచి.. హద్దుల్ని మోసిన దీవి కథని దగ్గరకి చేసుకొని.. వినబడే తవ్వకాల మధ్య కూరుకుపోయిన నడకలని .. అందిపోసుకొని.. ఇప్పటి దేహ ఖనిజాలు దొరికిన కెరటాలని బిగించి..

……………………………

                                                                 7^th CHAPTER                                                  

                                   Dark Hospital .. అతను కనిపించనే లేదు..

సమ బంధన అయోమయంలో .. చేర్చి పెట్టుకొన్న దిశలన్నీ .. కథల్లో ఇగిరిపోయిన కాళ్ళని కూర్చి.. తనలో తానుగా ఉండిపోయిన కంటి క్షేత్రంలో మరిగి .. క్షితిజ నిరామయంలో ఇబ్బందిగా ఉండిపోయిన చలన గతం మోసుకు తెచ్చిన నటనలని దులుపుకొని.. స్వచ్ఛ నిర్జనారన గతమనే రెండో గంటని తోడుకొని.. కదిలే విశ్వపు అనుసరణ గతం లాక్కొని..

ఇది ఇలా మాత్రమే అర్ధమౌతుంది.. ఇంకొక ఖాళీని తోసుకొని .. విశ్వ సాయాల నీటి కుచ్చులని దులిపి .. పోత పోసిన చీకటి ఋణం తోడు తెచ్చుకొన్న నిద్ర మోదులని లోతుగా పాతి..

 నిలదీయక  ముందే గొంతుని నొక్కుతూ.. అదే చూడాలనుకొన్నప్పుడు .. అంత మాత్రమే కనిపిస్తూ.. లేవదీసుకొన్న కథన కూర్పుని మోసి తెచ్చుకొన్న నడకని మోసి తెచ్చుకొన్న నిరాయ శ్రమని పట్టుకొన్న చలన మూర్తుల చిత్ర స్థలం.

విషమ స్థాయికి చేరిన భద్ర కేక .. రోడ్డున పడ్డ జనం … శృతి మించిన గందరగోళపు ముట్టడి .. ఉడికి పోతున్న దేశం..అనేక చోట్ల నుంచి .. అప్పటికి ఆరు నెలలుగా ఖాళీ ఐపోతుంది.. ఎక్కడ ఏం జరుగుతుందో తెలియని పరిస్థితి..

ఒక ఉక్కు పాదంతో అణిచేసి.. ప్రపంచానికి తానేంటో చెప్పాలనుకొనే అనేక మంది నియంతలాలానే .. అతని ధోరణి పోతూ ఉంది.. ఒక అరబ్ దేశమూ.. లేదా ఒక తెగ ప్రాతిపదికగా ఉండే ఖండంలో జరిగినట్లు.. ఓ అగ్ర రాజ్యంలో తీవర నిరసన మొదలవడం .. అగ్ర రాజ్య నేతకి ఇష్టం లేకుండా ఉంది.. రెండోసారి వచ్చిన అధికారం అనుభవించకుండా అనేక ఎదురు దాడులు.. మిలటరీ .. పెద్ద పెద్ద అధికారాలతో ఉన్న అధికారులు.. పోలీస్ వ్యవస్థ  ఏదీ కంట్రోల్ చెయ్యలేకపోతుంది.. జనం రేసెంటెమెంట్ ఇంత తీవ్ర స్థాయిలో చూడడటం .. ఆ దేశ చరిత్రలోనే మొదటిసారి.

సత్య సన్నాహా కలత .. బిగించిన దేహ ధారణతో .. గొంతు పగిలిన శ్వాస చలన పొగలు కమ్మేస్తూ.. తెగిపడ్డ ముఖాలతో .. వేలాడుతున్న బూటకపు ఆధారాల మధ్య .. తన కన్నుని .. తన మాటని .. మాటని కదిలించే ఆలోచనని కాదని ఎగిరెగిరి పడుతూ .. కదిలే భయం సరిహద్దుల్లో పడి.. తలకిందులు అయ్యే సమస్యతో కుదిరిన సాపేక్ష తలపు గందరగోళంలో కనబడే .. కనబడని.. ఉంచి పోయిన సరఃహాద్దు చట్రంలో ఇమడలేక అరుస్తూ..

కథల కలతని అబద్దాలతో కప్పి .. చలన మంత్రపు కేకని చేర్చి పెట్టుకొన్న బిగువు ఆర్చిన కోపంతో.. నరాలు గిల్లిన ఎరుపు నల్లబారిన నోటితో..

దేశంలో జరుగుతున్న నిరసనలు అతని దృష్టికి వస్తూనే ఉన్నాయి. వాటిని తన అధికార బలంతో అణిచివేస్తున్న… బెలూన్ లో గాలిలా ఒక్క చోట నొక్కితే మరోచోట ఉబ్బినట్లుగా .. పేలడం లేదు.. ఒక చోట నొక్కితే మరో చోట లేస్తుంది.

చరిత్రకారులు.. పత్రికలూ.. ఇంకొన్ని లైవ్ ఇంటర్వూస్.. స్కాలర్స్ తమ తమ బ్లాగ్స్ లో దొంగ id లతో.. అగ్ర రాజ్య చరిత్రలో ఇలా ఎప్పుడూ జరగలేదని.. ఇంతటి నిరసన దేశానికి క్షేమం కాదని గగ్గోలు పెడుతున్నారు.. అతను టెక్నాలజీ వాడి కొన్ని .. అధికారం తో కొన్ని.. భయపెట్టి కొన్ని .. ఇక బయటకు రాకుండా చూసిన .. పూర్తిగా అణిచివేయడం అసాధ్యమై .. ఒప్పుకోలేని ఓటమితో తన గదిలో చిందులేస్తూ.. ఆ వీడియోస్ చూస్తూ

ఎన్నికైన దగ్గర నుంచి అన్ని .. కేవలం ఈ దేశం మాత్రమే ప్రయోజనం పొందాలని చూస్తున్న .. ఇలా ఎందుకు జరుగుతుందో అర్ధం కావడం లేదు. అది అతని కేవల స్వార్ధపు ఆలోచనని.. దాని indirect  ఎఫెక్ట్స్ ఎలా ఉంటాయనేది .. అతనికి ఆంత తీరుబాటుగా .. ముందు చూపు తో ఆలోచించే ఓపిక ఎప్పుడూ లేదు. తన కమిటీ ఇచ్చే స్సలహాలని స్వకరించే సహనమూ లేదు.. అన్నీ instantaneous గా ఐపోవాలి.. అది ఒక్కటే అతని స్వార్ధం. తన సుప్రీమ్ స్తానం ఎప్పటికీ స్థిరంగా ఉండాలి.

ఆ కలబారిన ఆందోళన చుట్టూ.. ఇంకిపోయిన తన ఓర్పుకి పగలగొట్టి .. మరింత బలంగా విరుచుకు పడటం తప్ప… అద్దంలో తనకి తాను అర్ధమౌతున్న .. ఎందుకో ఒప్పుకోలేని ఉడుకుమోతు తనంతో .. పేపర్ వెయిట్ విసిరి అద్దం పగల గొట్టాడు.. డైనింగ్ టేబుల్ పై నుంచి ప్లేట్స్ .. తన మొబైల్ ,.. టీవీ యూనిట్ .. ఇలా ఎన్నో.. చెయ్యికి దెబ్బ తగిలి రక్తం కారింది.. ఎవరినో అరిచాడు..వచ్చి కట్టు కట్టారు.

కసి కూలిపోయిన మహా గోషకి ముక్కలై .. అతని కాంఫిడెన్స్ స్థాయి కొంచెం shrink అయినట్లుగా అనిపిస్తూన్న .. ఒప్పుకోకుండా మీడియా ముందు నటిస్తున్న .. లోపల తను డొల్లగా ఐపోతున్నానని తెలుస్తూనే ఉంది.

సమస్త అయోమయాలు .. కట్టి పడేసిన నిద్ర విరూప నిందలని పెనవేసుకున్న చిక్కదనపు ఆయాస నిర్మాణంలో కదులుతూ.. హద్దు చెరిపిన దాడి కళ్ళలో తిరుగుతూ.. దుమికిన .. పట్టు తప్పిన .. కసి రేకెత్తించిన  కదలికనే మోసి పక్కకి తప్పుకొన్న .. చిత్ర జ్వాలలా కదిలే సన్నాహాల ఎద్దడి .. అప్పటికే అనేక రకాలుగా మిశ్రమమై .. వ్యాపారాలు.. సంసారాలు .. చదువులు.. హాసిపిటల్స్ .. universities  నడుపుకొంటూ.. అనేక కార్పొరేట్ కీ పోసిషన్ లో వేరే దేశస్థులు ఉంటూ .. పైకి పైకి చేరుకొన్న అనేక కంపెనీలకి .. ఈ అధ్యక్షుడు .. ఒక్క రాత్రి లో వేరు చేసిన దానితో .. తీవ్రమైన కంపన మొదలై.. ఓ స్మూత్ వే లో నడుస్తున్న పనులన్నీ .. డిస్టర్బన్స్ గురై.. జనం విసుగుకి .. కోపానికి గురై.. ఇంకా అది సర్దుకోక ముందే .. తెమ్పోరరీ జాబ్స్ పెర్మనెంట్ కాకుండా చూడటం.. గొవ్త్. ఆర్గనియోజషన్స్ కి వేరే దేశస్థుల  అర్హతని నిరాకరిoచడం.. registration  దగ్గర నుంచి.. అన్ని రోజువారీ అప్ప్రోవల్స్ పైన  తీవ్రమైన ఆంక్షలు.. excise  duties  200 % పెంచేయడంతో దేశం లోకి దిగుమతులు ఆగిపోయి.. కుత్రిమ కరువు.. .. ఇన్ని గందరగోళాల మధ్య .. అతని absurd  అండ్ hard  language తో  కూడిన వీడియోస్ .. అతని X ఖాతాలోనే అప్లోడ్ కావడం .. అవి అతను నేరుగా పెట్టక పోయిన  ఎవరో హాక్ చేసి పెట్టారని తెలిసిన .. అవన్నీ ఒరిజినల్ రికార్డు అన్నట్లు ఉండే ప్రూఫ్స్ వాటిలో ఉండటంతో  అతని స్వభావం జనానికి తెలిసిపోయింది ..

విపరీతము .. గాలి సగంలో నొక్కిన ఊపిరి.. కదిలించి పెట్టుకొన్న గది చుట్టూ.. ఋణం మోసుకొన్న .. ఘర్షణ మోసుకొన్న చలన మోక్షణని .. తప్పించుకున్న ముఖాలని ఒద్దికగా .. కునుకు పట్టిన నిద్ర గుండంలో పెట్టుకొని.. నటనని ముందుకు తీసుకొచ్చి.. హద్దుని మోసిన స్మర సాక్షిని నేసుకొన్న చీకటి విల్లోలాల చూపుని పట్టుకొని.. చిక్కుకు పోయిన అరుపులు.

repair actions  అన్నట్లుగా ఎన్ని చేసిన .. అవి కేవలం కంటి తుడుపు చర్యలు తప్ప .. వాళ్లకి అతనిపై నమ్మకాన్ని తీసుకురాలేక పోయాయి .. కొన్ని డిస్కౌంట్స్ .. ఇంకాకొన్ని రిటైర్ బెనిఫిట్స్ .. ఓన్ కంట్రీ స్టూడెంట్స్ కి ఉద్యోగ అవకాశాలు.. ఇంకా కొన్ని మైల్ స్టోన్ అచీవ్మెంట్ updates  ఇచ్చినా ఏమాత్రం ఉపయోగం కలగకుండా పోయింది.. అన్నీ cancel చేయమని స్టాఫ్ పై అరిచినా .. వాళ్ళలా వెర్రి ముఖాలతో చూస్తూ ఉండిపోయారు.. అతి కష్టం ఒక లేడీ మాత్రం వెళ్లి .. అలా చేస్తే వచ్చే నెగిటివ్ ఇంపాక్ట్ ఇంకా బలంగా ఉంటుందని నచ్చ చెప్పింది. 

అసాధారణ నిర్మాణ సాక్షి.. కదిలే కంటిలో నల్లబారిన కొండలు కక్కిన విషం .. తడబావులేని దేహ నీలం మరుగుతూ .. హద్దులు లేని శ్వాస కక్ష్యల్లో .. నీళ్లు పోసుకున్న చలన మూర్తిని జోడించి .. కదిలే నిద్ర గుర్రాల సకిలింపుని కప్పుకొని.. ఇగిరిన చీకటి బీటలు దీస్తూ.. లోపలి వణుకులో .. మృత్యువు చేసిన మోసాల కీడుని హద్దులే .. అడ్డుకొన్న చెమట నిండు గుణాల కీడుని తప్పించుకొని .. విశ్వ నిదీక్ష కదలికనే మోసుకొని.. ఇరుకైన నవ్వుల మధ్య తల తిప్పుకొన్న నడకని ఊపేస్తూ..కదిలే భయం చుట్టూ.. మోసపోయిన నాటకాల శరీరం .. ఇంకేదో హెచ్చరికని వదిలి కేక పెడుతుంది.

అగ్ర రాజ్యపు హిస్టరీ ,, ముందటి అధ్యక్షుల డెసిషన్స్ .. ది బెస్ట్ ఫాక్టర్స్ ఏంటనేది .. స్టడీ చేసి ఒక రిపోర్ట్ రెండు రోజుల్లో కావాలన్నాడు..

వాళ్ళు డే అండ్ నైట్ కస్టపడి .. అనేక చర్చలు చేసుకొని .. ఒక రిపోర్ట్ తయారు చేసి ఇస్తే .. అప్పటికే భార్య తో గొడవపడ్డ కోపంలో ఉండి .. వాళ్ళ ముందే తగులబెట్టాడు..ఫైర్ అలారం ఆక్ట్ అయ్యి.. గందరగోళ మాయింది.. ఎవరూ ఎందుకని అడిగే సాహసం కూడా చేయలేదు..

పర్సనల్ టీం కి ఆ రోజు డిన్నర్ ఆరెంజ్ చేయమని .. వీళ్లందరినీ పిలవమని..

 వాళ్ళందరిని .. భార్యని తీసుకొని.. ఆ నైట్ డిన్నర్ కి అటెండ్ అయ్యి .. అందరితో చాలా జోవియల్ గా మూవ్ అయ్యాడు.

అతను అధ్యక్షుడైన దగ్గర నుంచి .. చూసి చూసి ఉన్న స్టాఫ్ కి అలవాటై పోయింది.. రేపు ఎలా ఉంటాడో అన్నది.. ఊహించలేమని నమ్మడం మొదలుపెట్టారు.. దానికి సిద్దమై పోయారు. కానీ వాళ్లంతా ఒక insecure  తోనే ఎక్కువగా ఉండేవారు.. ఎవరు ఎలాంటి cases లో ఇరుక్కుపోతారో.. ఎంత నెగిటివ్ ఇంపాక్ట్ ని ప్రజల నుంచి మోయాలో.. ఇంకా ఎటువంటి అనర్ధాలని చూడాలో.. అనే భయంతోనే ఉండేవారు.. పైకి మాత్రం ఓ కంఫర్ట్ ని నటించేవారు.

అర్ధం సాగదీసిన చీకటి నమిలేసిన కంటిలో .. రుణ తీవ్రత కదిలిన బరువుతో.. కూరుకు పోయిన కలతని దాటి.. బయటకు పడలేని కేకలతో.. గుండ్రంగా తిరిగిన ఆయాస మన్నింపులని జోడించే ఉంచేసి అభ్య తీర్మానాల ముట్టడితో.. మరో చలన మూర్తి కనపడని  నల్ల బజారులో.. పేరు మర్చి తిరుగుతూ.. శత్రు భూతం పట్టుకొన్న ఊపిరి జడని .. గుంజుకొని నడకతో.. ఎప్పుడూ వెనక్కి ఉలిక్కిపాటుతో చూసుకొంటూ.. మెరవని నీటి ఇగురుల జిగురుని వదుల్చుకోలేక అల్లాడుతూ

…………………………

చీకటిలో పాముల గుట్టలో .. అతని ఖరీదైన బెడ్ రూమ్.. ఒంటరి.. అంతా బయటకి వచ్చినపుడే హడావుడి.. లోపల ఎప్పుడూ ఒక్కడే.. భార్య ఎప్పుడూ .. టౌర్లూ .. బంధువుల .. పిల్లల ఇంటికి .. వెకేషన్స్ కి .. కొన్ని పార్టీస్ ఆరెంజ్ చెయ్యడం .. దీనిలోనే .. నెలలో రెండు రోజులు అతని బెడ్ రూంలో ఉంటే ఎక్కువ ..

 అనస్తాయా నిద్ర గుర్రుని  కడిగి.. ఆల్కహాల్ ఒక ఆధారం .. కొన్ని పిల్స్ .. నిరంతరం బాడీ టెస్ట్స్ చేయించుకొంటూ.. అదొక అయోమయ బురదలో పడి కొట్టుకొంటూ..

కట్టు తెంచుకున్న అల్లాట .. కన్నుకి దొరకని ఆందోళన .. మెడికల్ టర్మ్ క్కి దొరకని అననుకూలత .. భయం మోసుకొన్న చిత్ర నిద్రలో .. నల్లబారిన కలలు.. ఏదో సర్దుబాటు లేకపోయినా ఒప్పుకోలేని తనం మోసుకొంటూ.. చలన నిర్మతి లేని అపేక్ష తాండవంలో .. కోపపు శివాలు తొక్కుతూ..

 తీరికలేని ప్రోగ్రామ్స్ పెట్టుకొని.. దేశాల visits పెట్టుకొని.. తనకి తోచింది మాట్లాడి  విభేదాలు తెచ్చుకొంటూ అధికార అహంతో అరుస్తూ …

అతని లోపల అనేక నిస్పృహలు గడ్డకట్టి.. గొంతులో మంట.. నిద్ర లేని కళ్ళు తూలిపోతూ.. ఉదయాన్నే టాబ్లెట్ వేసుకొని.. బ్లాక్ కాఫీ తాగుతూ.. అలా బాల్కను లోంచి బయటకి చూసినపుడు .. ఉలిక్కిపడ్డాడు.

అతను చూస్తున్నదాని మీద .. వింటున్న దానిమీద .. కదులుతున్న దాని మీద .. కంటికి దొరకని దాని మీద .. తన ఆలోచన మీద.. ఎదుటివాడు చెబుతున్న దాని మీద .. ఎప్పటికప్పుడు అనుమానాలే.. అవి తగ్గడం లేదు..

రోజు రోజుకి పెరుగుతున్నాయి.. ఇప్పుడు అదే జరిగింది..

కళ్ళు నులుముకుని.. శ్వాసని బంధించి.. వెనక్కి .. మందికి జరిగి.. బీర్ తో ముఖం కడుక్కొని మరీ .. కనిపిస్తున్నది .. నిజమేనా అన్నట్లు చూస్తున్నాడు.. నిజమని తెలుస్తున్న .. లోపల ఎవరో ఒప్పుకోరని .. తన వెనక నవ్వుకొంటారనే భయం ..

 కానీ ఇంత పెద్ద రూపం .. తన కాళ్ళని ఎలా మోసం చేస్తుందనే నమ్మకం తో చూసాడు.

అతని కిటికీలోంచి సత్యనివేశ్ విగ్రహం కనిపిస్తుంది.

అతనిని ముందు కూడా చూశాడని గుర్తుకు వస్తూనే ఉంది.. అది సత్యమే .. కానీ ఇక్కడెలా ? అదీ నిన్నటి వరకు లేనిదీ .. ఒక్క రాత్రిలో ఇంత పెద్ద విగ్రహం ఎలా erect అయ్యిందో .. అతనికి అర్ధం కావడం లేదు.. తన కమాండ్స్ లేకుండానే .. ఏవైనా జరిగిపోతున్నాయని కంగారు పాడ్డాడు.. కొప్పపడ్డాడు..మళ్ళీ ఏదో పగల గొట్టాలనే కోపం అణుచుకోని.. మళ్ళీ చూసాడు.

ఆశ్చర్య పోయాడు .. ఇంత కాస్టలీ .. security  జోన్లో .. ఏమాత్రం ఇన్ఫర్మేషన్ లేకుండా .. ఇంత పెద్ద విగ్రహం ఎలా వచ్చిందా? అన్నది.. అర్ధం కాలేదు.

ఏది ఎలా సాధ్యం అనే లాజికల్ సెన్స్ ని మించిన .. ఇంకేదో అధికార మదంతో ఆలోచిస్తూ ..ఒక ఇన్ఫ్లుయెన్స్ ప్రొటెక్టర్ గా ఉన్న కంగారు మీదకి ఎక్కి అతనిపై సవారీ చేస్తుంది.

ఏదో ఒకటి చేయాలి.. హడావుడి చేసే తీరాలి.. ఇదేదో కుట్ర .. తన వెనక ఏదో మహా మృత్యు గడియ తయారవుతుందని నమ్మి..

 మొబైల్ తీసుకొని.. ఫోటో తీయాలనుకొన్నాడు..

దానిని తన మొబైల్ లో ఫోటో తీసి .. సెక్యూరిటీ worn చేద్దామని photo తీస్తే .. ఒక దానిపై ఒకటి అంతెత్తుగా నిలబడ్డ నెమళ్ళ టవర్గా కనిపిస్తుంది.

దానిలో statue  .. బేస్ కూడా కనిపించడం లేదు.. రక్తంతో నిండిన నెమళ్ళు తప్ప.. మళ్ళీ ఆటే చూసాడు.. ఈసారి .. తల అటు ఇటు తిప్పకుండా .. ఏకాగ్రతతో గమనించాడు.

అదే తాను చూడగలుగుతున్నాడు. కానీ తన కెమెరా మరేదో ఎందుకు చూస్తుందో .. అర్ధం కావడం లేదు. తన కంటి ముందు ఇల్లుసిఒన్ అనుకొంటే .. కెమెరాకి మరో illusion  ఎలా … అదీ ఏమాత్రం సంబంధం లేకుండా…

మళ్లీ కంటితో చూస్తే అది విగ్రహమే..

సాపేక్ష త్వరితం … ఉన్నప్పటి దేహ వలసని మోసుకొని కదిలే గృహ చిత్రాల కథ. చీకటి వదిలి పెట్టిన మృత్యు నిద్రాలుగా పాక్కొంటూ .. దేహ విరుపుని మోసి తెచ్చుకొన్న మోసపు కష్టాల మధ్య కదిలే శరీర సాయాలని వదిలేసి.. ఇగిరి పోయిన చలన నిర్ణయంలో పడి .. తలకిందులు ముంపుకి కాల్చి.. వదిలేసుకొన్న ముఖాల పోలికలని జోడించి.. అక్కడే ఉండిపోయిన స్థితి దర్శన కుదుపుని అప్పగించి.. కలిసిపోయిన చీకటితో.. అదే సత్యంగా దొరకని .. ఒక నిద్రశ రూపకాలు .. లొంగిపోయి .. చలన కప్పివేత్తలని జోడించి పెట్టుకొన్న తీర్ధ ధారలతో.. ఉన్నప్పుడే కలిసి పోయిన గదుల మధ్య .. కిటికీలు మోసగిస్తూ..

భార్యని పిలిచి చూపిద్దామన్న .. ఆమె నుంచి .. ఇంకో వెటకారం తప్ప .. ఏమీ రాదని .. పర్సనల్ సెక్యూరిటీ కి చెప్పి .. అక్కడ ఆ చోటు పైన డ్రోన్ డ్రైవ్ చెయిన్ .. లైవ్ తన మొబైల్ కి షేర్ చెయ్యమన్నాడు.

వాళ్లకి ముందేం అర్ధం కాలేదు .. తరవాత అర్ధమైన .. దేనిని ఎందుకు .. ఎక్కడని ఫోకస్ చేయాలో అర్ధం కాకపోయినా .. ఆ బిల్డింగ్ నుంచి .. ఆ ఐదు కిలోమీటర్లు అట్లేనే ఫ్లై చేయాలని డిసైడ్ అయ్యి .. అదే చేయాలనుకొన్నారు.

ఎందుకు .. ఏమిటనేది.. వాళ్లకి దొరికిన కారణాలకి.. అతని లోపల కారణాలకి పోలిక ఉందని .. వాళ్ళు ఊహించలేదు.. అదే అతనికి కావాలి.  

వెంటనే జరుగుతున్న .. వాళ్ళని రెండు సార్లు బూతులు తిట్టాడు.. అది అతనికి ఓ కామన్ ప్రాక్టీస్ .. వాళ్లకి .. వాళ్ళు తీసుకొంటున్న జీతానికి అది ఒక అవసరమని సిద్ధమై పోతారు..

 ఆఫీస్ కి వెళ్ళిపోయి .. పనుల్లో మునిగే.. డ్రోన్ షాట్స్ చూస్తున్నాడు.. స్పష్టంగా సత్యనివేశ్ విగ్రహం.. అతని మొబైల్ సడన్ గా ఆగిపోయి .. మల్లి స్టార్ట్ అయ్యి.. సత్యనివేశ్ ఎవరినో ఇంటర్వ్యూ .. తన గురించిన ఒపీనియన్ తెలుసుకొనే .. సర్వే లైవ్ visuals అవి.

అతను ఆశ్చర్యంగా చూస్తున్నాడు..

అతనా క్షణం నిజంగానే వణికి పోయాడు.. తన తలలో ఒక్కటే జరగడం లేదు.. అనేకం దానికవే కమ్ముకొస్తున్నాయి.. మరో మొబైల్ తీసి .. ఆ మొబైల్ ని నేలకేసి కొట్టాడు.. కానీ దానిలోనూ అదే వస్తుంది.. కింద పడ్డ మొబైల్ ఏం కాలేదు.. దానిలోనూ అదే లైవ్ వస్తూ ఉంది.. కానీ చిన్న అనుమానంతో దానిని కింద నుంచి తీసి.. రెండూ మొబైల్స్ పక్క పక్కన పెట్టి చూస్తే.. రెండింటిలోనూ ఒకేలా రావడం లేదు.. ఒకదానిలో విగ్రహం కనిపిస్తుంటే .. మరో దానిలో సత్యనివేశ్ చేస్తున్న ఇంర్వ్యూ కనిపిస్తున్నాయి..

అతనికి తలలో .. ఏదో గాజు సీసా పగిలినట్లైంది.

అతను కొన్ని .. ఏ రకమైన సమస్యలతో ఉండే పేషెంట్స్ వీడియోస్ చూడటం మొదలుపెట్టాడు.. ఈ క్రమం లో అనేక ఆ రోజు షెడ్యూల్డ్ ప్రోగ్రామ్స్ అన్నీ disturb  అవుతున్న.. అతని దగ్గర కొచ్చి అడిగే దమ్ము ఎవరికీ లేదు. వీలైనంత టైం రీషెడ్యూలు చేసుకొంటూ వెళ్ళుతున్నారు

 చాలా మంది.. ఈ వయసులో అదెంతో సహజమని.. అతనికి సైకలాజికల్ ట్రీట్మెంట్ అవసరమని మెజార్టీ అభిప్రాయం పడ్డారు.. అందరూ ఆ విషయాన్ని .. చాలా నార్మల్ అన్నట్లుగా చెబుతున్నారు.

ఇది కేవలo తనకి మాత్రమే వచ్చిన సమస్య కాదని .. తీవ్రమైన agonies  తో సతమయ్యేప్పుడు .. ఇదంతా quite  కామన్ అని .. దీనికి కరెక్ట్ గా నార్మల్ చేసే ట్రీట్మెంట్ ఉందని తెలిసి.. కొంత మైండ్లో ఏదో ఆలోచనని సెట్ చేసుకొనే పనిలో పడ్డాడు.

 డ్రోన్ తీస్తున్న వాళ్ళ నుంచి ఫోన్ .. అక్కడ ఏ రకమైన abnormals observe చెయ్యలేదని …

ఏం జరుగుతుంది? తెలుసుకోవడానికి తన మెదడు సహకరించడం లేదా?

మాటికీ.. మాటికీ .. అతనిని తొలుస్తున్న ప్రశ్న .. ఇదెలా.. ఇంత పెద్ద ఇల్లుసిఒన్ ఎలా సాధ్యమని..?

ఈ మయా కథన రాత అతనిని లోపల తొలుస్తూ.. అందరూ తన వెనక నవ్వుతున్నట్లు.. గడుసుగా ఊపిరిని తాగి తూలిపోతున్నట్లు.. అనుమానాంగా తన వేపు .. చూసి దూరం జరుగుతున్నట్లు.. విశ్వ సంభోగ నిరూప ధ్వనిలోని .. ఉనికికి చేర్చిన చలన మాయాకి .. రెండో వేపు చుట్టిన కలతని అప్పగించి.. హద్దుల్ని జోడించే కసిని పిండి.. చలన మంగళ కూర్పుతో .. కలబడే దేహ రాశుల మధ్య .. తన దేహ పోలికలు దొరకక ..

 అదెలా illusion .. స్పష్టంగా చూడగలిగాడు .. కానీ చూసింది కెమెరా లో ఎందుకు రాలేదో అర్ధం కాలేదు.

కెమెరాలో వచ్చింది.. అసలక్కడ ఏం ఉంది.. తన పర్సనల్ డాక్టర్ ని ఇంటికి పీల్చి అడిగాడు..

బయటెక్కడా ఈ విషయం లీక్ చేయకూడదని..

తర్వాత తెలిసింది.. అసలక్కడ ఏదీ లేదని.. అలా అంటున్నప్పుడు కూడా అతను స్పష్టంగా చూడగలుగుతున్నాడు.

సత్యాన్ని సాయం తీసుకొని .. త్వరపడే నిద్ర ఛాయల ముంపునీ .. మునిగిన శ్వాసతో .. రంగు మార్చిన ఆందోళనని కడుగుతూ.. హద్దులే వెంట కదిల్చిన చూపుకి చేరి సగపు కాళ్ళని పోసి ఉడకబెట్టి.. కంటికి దగ్గరైన ముట్టడి గతులని తిప్పి.. కప్పేసుకొన్న కదలికనే మోసగిస్తూ.. ఇది .. అదేనని కుప్పపోసిన చిత్ర మోదులని పాతిపెట్టి.. ఆ లోపలి చేరి ఊపిరాడక అరుస్తూ.. కప్పుకున్న నిషా మృత్యు కదలికలు .. ఉండిపోయిన తేదీల మధ్య కదిలే .. పదునైన గొంతులు చెమ్మని వదులుతూ.. కలబడే ఉండిన కాళ్ళని .. కూరుకు పోయిన సమయ మంద్రతకి కోతలు పడి .. ఉండలేని నిస్పృహ మండలంలో ఒరిగిన నిందలని తోడుకొంటూ..

…………………

సమాధారణని వదిలి పెట్టి.. తనకి దొరికిన అన్ని నిర్యాలు వేగంగా తీసుకొని… తన దేశ ప్రజలని తప్ప .. మిగతా వాళ్ళకి ఎన్నో ఇబ్బందులు తీసుకొచ్చే శాసనాలు చేసుకొంటూ పోతున్నా … వలసదారులని.. అపి .. బోర్డర్స్ మొత్తం సీజ్ చేసి.. కదిలికలని మొత్తం ఆపేసినా .. వాళ్ళ వీసా ranulas .. ఎంట్రీ ఫ్రీరీజ్ లో దాదాపు డబల్ చేసి.. రెవిన్యూ ఇంక్రీజ్ చేస్తూనే .. మరో పక్క .. మిలిటరీ ఫోర్స్ తోనూ.. స్లుమ్స్ ని కూలదోస్తున్న … తన దేశ ప్రజలకి .. ఎందుకు తనని ఇష్టపడటం లేదనేది అర్ధం కావడం లేదు.

అతను కొద్ది రోజులుగా ఈ విషయాలతోనే  అసహనంగా ఉంటున్నాడు. తాను అనుకొన్నదేదీ .. అలానే జరగడం లేదు..అతను అధ్యక్షుడిగా ఎన్నికై .. వన్ ఇయర్ గడిచి పోయినా .. ఏం సాధిoచాననేది ..ముందంతా బాగానే ఉన్నా .. తర్వాత తర్వాత .. ఏం జరుగుతున్నదనేది అర్ధం కావడం లేదు.

తనని ఎన్నుకొన్న కారణాలు స్టడీ చేసి .. ఆ ప్రకారమే చర్యలన్నీ తీసుకొంటూ వెళుతున్న … అవి అదే మార్గం లో వెళ్లకుండా పక్క దారి పట్టడం .. అతనికి ఏమాత్రం అర్ధం కానిదిగా ఉంది.

ఐనా తన సుగస్టీన్ర్స్ టీం ని ఇప్పటికి మూడు సార్లు మార్చిన రిజల్ట్స్ అలానే ఉన్నాయి.

అతని పర్సనల్ suggestion  టీం కి .. యాక్టుల్ రీసన్స్ తెలుస్తున్న .. అవి అతనికి చెప్పినా నమ్మడు.. కనీసం కూడా  consider కూడా చేయడు.. అది బేస్ చేసుకొని మాత్రమే తాను ఎలక్షన్ గెలిచాననే నమ్మకం బలంగా ఉంది.

అగ్ర రాజ్యం లో  ఆగని  నిరసన ..  1

అతని స్వభావం గమనించిన టీం .. వాళ్లంతటా వాళ్ళే .. అదే ప్రాసెస్ ఫాలో అయ్యి .. అణగదొక్కాలని చూస్తూన్నారు.. కానీ అదేమంత వర్కౌట్ కావడం లేదు..

ఏమాత్రం విషయం లీక్ కాకుండా.. తాను ప్రధాన కార్యాలయానికి వచ్చాక .. ఒక్కసారిగా అక్కడ .. ఇక్కడ వేరే ఆక్టివిటీ లో తిరుగుతున్నట్లుగా నటిస్తున్న వారంతా.. ఒక్కసారిగా .. కార్యాలయం చుట్టిముట్టి.. స్లొగన్స్ ఇస్తూ .. హడావుడి చేసి.. మిలటరీ .. పోలీసులతో .. నచ్చ చెప్పిన వినకపోతే టీఆర్ గ్యాస్ .. లాఠీ చార్జితో క్లియర్ చెయ్యడంతో .. అతను పూర్తిగా స్తబ్దతలోకి వెళ్ళిపోయాడు.

కానీ అప్పుడే మరో విచిత్రం .. తాను చూస్తున్న లైవ్లో సడన్ గా .. ఆగిపోయి నెమళులు.. అవీ రక్తాలతో నిండి కనిపించి.. కంగారు పడ్డాడు.. తర్వాత నార్మల్ ఐనా .. ఒకతను స్లొగన్స్ ఇస్తూ .. అతని చేతిలో నెమలి ఉంది… అదీ రక్త సిక్తంగా ఉంది.. అతని బట్టల నిండా రక్తమే.. కానీ అతనితో పాటు చూస్తున్న వాళ్ళు .. అక్కడే ఆశ్చర్య పోకుండా .. ఒకే ఉత్కంఠతో చూడటంతో ఏమీ అర్ధం కాక .. కొంచెం కాంఫుషన్లో .. మార్నింగ్ తాను వేసుకొనే టాబ్లెట్స్ లో .. ఓవర్ anxiety టాబ్లెట్ ఆడ్ చెయ్యాలనుకున్నాడు.

చాలా concentration తో  మళ్ళీ చూసాడు.. అతను సత్యనివేశ్ .. ఒక్కసారిగా వణికిపోయాడు.

శ్వాస సమస్తమూ .. సందడిలేని .. నిద్ర దారులని నింపుకున్న నటనలని అణిచిపెట్టి.. రుద్దుకొన్న గొంతు నిడివిని జోడించి.. కదిలే కంటి పాటని మార్చి.. హద్దుని వదిలి ధరించిన కలతని మగ్గించి.. స్మర గతుల కళ్లారంలో పడి ముక్కలైన జన్మ సలసతాని పెనవేసుకొని.. కదిలే చీకటి శకునాల వరదని తోడి .. వెన్ను పోటుతో అరుచుకొంటూ..

అతనికి అర్ధం కానీ మరో విషయం .. తన ట్విట్టర్ .. పేస్ బుక్ .. స్-ఖాతాలోనూ.. అనేక పోస్ట్లు.. అతనేం చెయ్యకుండానే .. ఇదంతా ఎలా జరుగుతుందో అర్ధం కాలేదు. అతని సోషల్ అకౌంట్ చూసే వాళ్ళు కూడా  భయపడ్డారు.. అవి ఎలా హాక్ అయ్యాయో .. రీసన్ పట్టుకోలేకపోయారు. అనేక కన్ఫెషన్ స్టోరీస్ .. అసలు అగ్ర రాజ్యానికి ఏం కావాలన్నీవి.. అతను రాస్తున్నట్లు వస్తూనే ఉన్నాయి..టీం పట్టుకోలేక పోతున్నారు..

పబ్లిక్ లోకి వచ్చి ఆ.. ఓటమిని చెప్పడానికి అతనికి అహం అడ్డుగా నిలబడింది..

వదిలేయమన్న చావులు .. నిరాశ మెత్తగా దొరికి పోయిన చిత్ర జ్వరాల కంటి సోనాలి నానబెట్టి.. ఋణం తీర్చుకొన్న భయ క్షేమంగా.. రసాయన చిత్ర దోషాలని కలిపి పెట్టుకొని .. గొంతు పూడిపోయిన కట్టడి రాల్పులని తిప్పించి పెట్టుకొని.. గ్రహణ మంగళ తీర్పుని శరణులోకి కలిపి .. ఆ పక్క నుంచి దూకేసిన కంటి దోషాల కల్లోలం .

 ఇమ్మీడియేట్ action కింద కొంతమంది jobs తీసిపారేసాడు.. కనీస నోటీసు పీరియడ్ .. ఎంక్వయిరీ లేకుండా… వాళ్ళు దీనికి ముందు నించే సిద్ధంగా ఉన్నారు ..అతని సీక్రెట్ బిహేవియర్స్ అన్నీ .. ఫేక్ id లతో బయట పెట్టి కొంత కసి తీర్చుకోవాలనుకొన్నారు.

పోలీస్ & మిలిటరీ చర్యలతో ప్రజలు panic అవ్వడం .. అతని స్వభావం చాలా వరకు .. చరిత్ర కలిసిపోయిన చాలా మంది నియంతల్ని పోలి ఉందని అర్ధమౌతూ ఉంది.. ఐనా అది హద్దులు దాటితే .. ప్రజల ఆగ్రహం ముందు .. అతను ఆగలేదని అతనికి బాగా తెలుసు.

అపలిత సమాధానాల మధ్య కూరుకు పోయిన నిరాశ కంటిని … నానబోసి.. పొగ ఉరిమిన చిత్ర ఊతల కలతని మోసి.. దించేసుకొన్న భయం పోకడల్ని దులిపి.. అన్నీ చోట్ల జైలుల జైలులు కట్టుకొంటూ.. సమయ చలనం  మందగించిన హింసలో పడి .. నిద్రని వదిలి .. పైకి చేర్చిన ద్విగుణ అపార్ధాల కంటిని తెంపి.. ఉడక బెట్టి.. లోపల దుడుకు మడతల రోడ్డుని .. అక్కడికే చేరుస్తుందని నమ్మలేక ..

అతని పర్సనల్ లాప్టాప్ ఆక్టివ్ అయ్యి.. నిరసన కారుల లైవ్ updates .. అతని గురించిన కామెంట్స్ అవి చాలా దారుణంగా ఉన్నాయి.. ఎంతో సహనవంతుడు కూడా భరించలేని ఆ తీవ్రత .. ఏమాత్రం ఆ పదానికి అర్ధం కూడా తెలియని .. అతని సహనంతో పడి ఇమడలేక విస్ఫోటిస్తూ.. కలత నిడివిని సాగదీసిన మృత్యు గడపలో .. ఎవెరిదో తెలియని పిలిచిందని వాళ్ళు చేతులు దులుపుకొంటున్నారు…

అతను కోపంతో తీవ్ర చర్యలు..

నెమళ్ళు disturb  చెయ్యడం ..

అతను పర్సనల్ లాప్టాప్ తో .. తన రూంలో వర్క్ చేస్తుంటే .. ఆకలి అనిపించి … ఫ్రిడ్జ్ దగ్గర నుంచి చాక్లెట్ తీసుకొచ్చే లోపు .. ఆ లాప్టాప్ ప్లేసులో ఒక నెమలి ఉంది.. అతనికేం అర్ధం కాలేదు.. దాని దగ్గరకి రాబోతే.. అద్దాలు బిగించిన కిటికీలోంచి.. బయటకి వెళ్లి కిందకి దూకేసింది.. అద్దం అలానే ఉంది.

అద్దం తీసి కిందకి చూసాడు.. కింద చచ్చిపడి ఏదీ కనిపించలేదు.

అర్ధం పర్ధం లేని కలతో కంగారు పడ్డట్లు.. ఏదీ లేకుండానే .. ఇప్పుడు కిందా మీద అవుతున్నాడు.. ఇదీ కలలానే ఉన్న.. తాను స్పృహలోనే ఉన్నాడు.. అన్నీ physical గా తన ముందే జరుగుతున్నాయి.. ఎట్లా కొట్టిపారేయ గలడు..

తడబాటు లేదు.. తడి నిద్ర గొంతుకలో పచ్చి భయం లేదు.. ఎదురుదాడితో నీరు పట్టిన కెరటాలు .. బరువుగా దిగబడి.. పేటికలని వరసగా పక్కకి నెట్టి.. కదిలే నిద్ర వాలు .. బొంగురు గొంతుతో ఊపుకొని..జోడించలేని వికారపు మంత్ర నిధిని దోచుకొన్నాక .. అక్కడే చప్పుడు లేని చావు .. ఎర్రగా కమిలిపోయి.. ఊడలు దిగిన సంతర్ప కుదుపుని ఉడకబెట్టి..

ఏదో గుర్తొచ్చిన వాడిలా .. ఆ కిటికీ అద్దం క్లోజ్ చేసి చెక్ చేస్తే .. అక్కడొక రక్తపు మరక ఉంది.. పర్సనల్ టీం కి చెప్పి ..శాంపిల్ collect  చేసుకొని .. ఆ రిపోర్ట్ కావాలన్నాడు

వెంటనే టీం వచ్చి …ఆ శాంపిల్ కాలేచ్ట్ చేసుకొని వెళ్ళింది.

అతనికి ఇక పర్సనల్ లాప్టాప్ దొరకలేదు.. అందులో కొన్ని పర్సనల్ అఫైర్స్ రికార్డ్స్, ఇప్పటి భార్య ఎంతకీ కొనుక్కొన్నాడో కూడా అందులో ఉంది. ఇంకా cut short  business  .. పొలిటికల్ సీక్రెట్స్ అన్ని.. కానీ ఎంత  వెదికినా ఆ లాప్టాప్ మాత్రం దొరకలేదు.

ఒకసారి మాత్రం .. నడుస్తున్న టీవీ సడన్ గా ఆగిపోయి .. నెమలితో నిలబడ్డ సత్యనివేశ్ ఫోటో.. రక్త నెమలిని నిమురుతూ ఏదో పాడుతున్నాడు.

సంధి చేసుకోలేని .. జటిల గ్రహణ దాడిని కప్పుకొని.. ఇంకి పోయిన శ్వాస చిత్రాల కాపుని .. వేడి చేస్తూ.. కదిలే కంటి బయట … నీరు ఇగిరి పోయిన చిత్ర కొండని తవ్వి.. కాపు గట్టిన దేహ జలని అడుగంటి .. దాహం తీరక  ఏదో అర్ధం లేని చీకటి ఆకారం .. కడుపుని పిండి రక్తం తాగుతూ.. అంపకా చర్యగా లేని మృత్యువు సగం దారిలో ఆర్చుకొంటూ.. త్వరపడని నల్ల గ్రహణాలు కొరివిని ఊది .. పెద్ద మంటతో హద్దుని చెరిపి.. పెనవేసుకున్న నిద్ర కునుకల పక్కనే దాటి .. కొరికి తినేస్తున్న గోడలని దులిపి  …

అతని మస్తిష్కము నిండా నిండిపోయిన చీకటి .. అన్నింటికీ physical  ప్రమాణాలు ఉన్నాయి.. తన లాప్టాప్ నిజంగానే నెమలిగా మారింది.. ఆ నెమలి నిజంగానే దూకింది.. ఆ రక్తమూ ఉంది..

అన్నీ సత్యమే .. కానీ దీనిని చెబితే ఎవరూ నమ్మరు..తనని పిచ్చివాడిలానే చూస్తారు.. 

అదొక కలత పండిన దేహ గ్రహణం .. ఏదో కదలిక లేని ఉపేక్షితని పట్టుకొని.. దూరం జరిగిన హద్దులే వెంట మోసుకు తిరుగుతూ.. ముఖం తప్పించిన పెద్ద పొడుగు బజారులని దాటించుకొని .. నైరాపాయ కట్టుడు ఒత్తిడిలో .. దందా గుచ్చి ఒక్క మస్తిష్క దాడి రంగు మారి లోపల కి చొచ్చుకుపోతూ.. శిధిల శరీరపు తాకిడి ని నెలకి రాల్చి .. అరగదీసి నిప్పుల గడపని చెక్కేసి .. అక్కడ పారబోసుకొన్న దేహ వాలులో .. కునుకు పట్టిన దేహ బుజం నొప్పికి .. ఆవిరైన చీకటితో తెగిపడి.. ఏడ్చి మొత్తుకొని.. ఎవరు ఈవారిని శిక్షించడానికి .. ఇదొక కుట్రగా జరుగుతుందా? దీనిలో ఇంకెవరైనా శత్రు వర్గాలు ఉన్నాయా?

………………….

అంపకాల దుఃఖ చలనపు ఆధారం లేని దేహ నిందస్సు.. కదిలే నిద్ర కొలిమిలో .. రెండు దేహాల కలయికగా ఉండని అభయ నిరూప దారుల్లో .. కలబడి.. కూలబడి.. ఇంకేం తెలియని గది ఏడ్చి.. పోగలని ఊది..గర్భ శరణంతో మాటలు దాచుకొని.. ఇగిరిన కంటితో వాగుల్లో పడి .. మసకబారిన గొంతుతో.. చెలరేగి.. ఉండబట్టలేని సగం చావుని చిక్కబరుచుకొని..

 భార్య అతనికి ఓ entertainment  ప్రోడక్ట్ లాంటిది.. అతను ఇయర్ కి ఎంత ఖర్చు పెడుతున్నాడా.. ఏమేం లక్సరీస్ avail  చేస్తున్నాడో ( అదంతా Govt . స్కోప్ లో ఉన్నాకూడా ) దానికి తగ్గ లాయల్టీ చూపించాలన్నది.. అతని లాజిక్.

అంత సుఖం ఆమె ఇవ్వగలుగుతుందా ? లేదా .. అనే లెక్కలతో.. మాటి మాటికీ బ్యాంకు లెక్కలు.. సీక్రెట్ డిటెక్టివ్ ని ఆమెకి తెలియకుండా ఆరెంజ్ చేసి .. మూమెంట్స్ ని రికార్డెడ్ గా ఉంచుకోవడం ..

ఇదంతా  తనకి  తప్పదని .. ఇదొక ఇంటెలెజెంట్ మూవ్ అని అతని ఉద్దేశ్యం.. కానీ వీటి విషయం అతని  భార్యకి ఎప్పటి నుంచో తెల్సు.. తాను ప్రత్యేకించి మరేం చేయనప్పుడు ..నిఘా ఉంటేఎమ్ అనుకొంది. కానీ భర్త పట్ల ఏ మూలో ఉన్న కొద్దిపాటి కన్వెర్న్ కూడా మాయమై పోయి.. అతనిని దూరం పెట్టిడంలో ఆ చిన్నా గిల్ట్ కూడ లేకుండా పోయి .. ఓ బరువు తగ్గినా ఫీలింగ్.

అనుగమనాల కంటి మెడని కత్తిరించి… నీలోకి చూడకుండానే వాలి పోయిన చూపు .. గడ్డకట్టిన నవ్వు.. శిధిల ముగింపులేని .. భయం కలిసి .. దూరంలో ఉండిపోయిన కలల మధ్యే .. తూగి రాలిన ముఖాలన్ని జోడించి.. తప్పుకు తిరిగిన స్వస్థ బిగువులోని తమకపు మండలంలో పడి .. చోటు లేక గింజుకొంటూ.. స్నాన చరియలు కూలిన శుభ్రత లోపలి చేరక .. గరుకు నవ్వుని చెమర్చిన కేకాని నానబెట్టి చెవిలో లాలపోసిన మాటలని .. రాత్రంతా తాగుతూ.. ఇంకేం వద్దనే .. ఒక సర్దుబాటుకి వేసిన కాటులా … అప్పుడప్పుడు .. వాడు తన కాళ్ళని దులుపుకొని..

అప్పటికే కొంత ఫ్రిక్షన్ కి గురవుతున్న .. ఈ రోజు మాత్రం అతను కొంత ప్యాచ్అప్ భార్యతో చేసుకొని.. కొంత confess చేసుకోవాలని సిద్దపడి వచ్చాడు..

అది రాజీలా లేని .. వాంఛల ఒడంబడిక .. పెద్ద దుమారంగా లేచిన కన్నుని తాగి.. గుస గుసలు పోయే .. నీటి మంటని పెద్దది చేసి .. కళ్ళలో పెట్టుకొన్న కాటుక కొండని తవ్వి పారబోసి.. ఇగిరిన నిద్ర పరాకులతో .. పుట్టుక మోసిన బరువుని అరగదీసి .. నిండు మూటలని అద్దెకి తెచ్చుకొన్న నవ్వుతో తోడి .. సానునాయత తెలియని మాంస కోతని కొప్పుచుట్టుకొని..  .. తనకి తానే అద్దం ముందు చాల డైలాగ్స్ ప్రాక్టీస్ చేసి .. తెలిసిన విషయాలే ఐనా .. మళ్ళీ మళ్ళీ తరుముకొని.. నిందలు మోసిన శీతల బిగువులో కుదురు లేని శ్వాస స్వస్థతని కాలచి పెట్టుకొని.. చేర్చిన చీకటి ఆనవాళ్ళని తుడుచుకొని.. 

 కానీ ఆమెని చూస్తూనే తీవ్ర ఆగ్రహానికి  గురయ్యాడు. ఎందుకంటే.. అప్పటికే నెమలి అన్నది అతనిని హంట్ చేస్తుంటే.. ఆమె రూమ్ కి అనుకోని ఉన్నా బాల్కనీ లో నెమలి తిరుగుతూ ఉండటం చూసి..

తనని నిరంతరం చావుని గుర్తుచేస్తూ .. రక్తంతో .. తన చుట్టూ వదలక తిరుగుతున్న నెమళ్ళు .. ఇక్కడా ఒక నెమలి కనిపించేసరికి.. అతనిలో భయం .. కంగారు .. కోపం ..ఆవేశం అన్ని కమ్మేసి.. వచ్చిన పని మర్చిపోయి.. తీవ్ర ఉద్రేకంతో నిలదీస్తున్నట్లు..

ఎలా వచ్చింది? అని అడిగాడు.

అంత పర్టిక్యూలర్ గా దేని గురించి అడుగుతున్నాడో అర్ధం కాలేదు. ఆమె చాలా casual గా  .. అతను చూసే వేపు చూసే సరికి అర్ధమై…

నాకేం తెల్సు.. నేనిప్పుడే వచ్చాను .. నాన్న దగ్గరనుంచి …. నువ్వే తీసుకొచ్చావనుకొన్నా …అంది.

ఆమె ఎందుకో అతని ముఖంలోకి కూడా చూడకుండా ఈ మాట చెప్పింది..

అతను తీవ్రమైన ఆగ్రహానికి గురై.. మెదడులో ఎవడో కాలుతున్న సుత్తితో కొడుతున్నట్లు.. తన చంపడానికి ఆ నెమలు రక్తం నింపుకొని  వస్తూ ఉన్నట్లు.. నిలువెల్లా చెమట.. గుండె పేలుతుందా ? అన్నంత గట్టిగా కొట్టుకొంటుంది.. ఏదీ తెలియని పూనకం అతని శరీరంలో .. ఎం చేస్తున్నాడో తనకే తెలియడం లేదు.. మొబైల్ ని ఫ్లోర్ కేసి కొట్టాడు.. కోపం తో గోడని గుద్దితే .. చేతికి రక్తం.. ఆమె నిస్త్రాణగా చూస్తూ ఉండిపోయింది.. ఒక్కసారిగా పెద్ద గొంతుతో అరిచాడు.. పైన షర్ట్ చింపుకొన్నాడు.. ఆ నెమలి వేపు ఒక్క దూకు దూకాడు.. కాలు స్లిప్ అయ్యి కింద పడి .. ఆమె లేపడానికి వచ్చేలోపే .. అంతే కోపం తో పైకి లేచి.. ఒక్క దూకుతో నెమలిని పట్టుకొని.. . ఆ అదురుపాటు చర్యతో నెమలి అరిచింది.. అతను వినిపించుకొనేలా లేడు ..ఆమె ఏమీ అర్ధం కాక అయోమయంగా చూస్తుంది.. దాని మెడ  పట్టుకొని…..రాక్షస బలంతో  తిప్పి అది గింజ కొంటుంది.. అరిచింది.. రెక్కలని టప టపా కొట్టుకొని.. ప్రాణాలు విడిచింది. కిటికీ లోంచి… కిందికి విసిరేసాడు.

విస్ప్రుహ .. ధూళి కోడల్ని మింగేసిన మృత్యు రాత .. కడుపుని చీల్చి .. ప్రాణాన్ని పీల్చే కోపంలో .. చావు భయం కనిపించిన కొండా గుర్తుని పట్టుకొని.. ఊపిరి సలపని భయం .. అంత ఎత్తు కొండలా .. ఆ చిన్న నెమలిలా కనిపించేసరికి.. ఒళ్ళూ .. పై తెలియని పౌరుష పుటాలతో.. రక్తం కారి చివ్వుమంటున్న చేతితో.. పట్టుకోవడానికి పడిపోయానన్న ఉక్రోషం తో…. కిందికి విసిరేసాడు.

ముందుగా ఏం జరుగుతుందో అర్ధం కాలేదు.. అర్ధమయ్యాక .. పెద్ద కేక పెట్టి .. అతనిని ఓ వికృత జంతువు వేపు చూసినట్లు చూసి.. ఇంకేదో చేసేలోపే…

ఆమె స్పృహ తప్పి పడిపోయింది.

ఆ చర్య ఆమెపై తీవ్ర ప్రభావం చూపింది.. అతనిపై ఇక అన్ని నమ్మకాలు చచ్చి పోయాయి .. మెడ వాలి పోయిన .. ఆ నెమలి ..ఆమె కళ్ళ ముందు నుంచి పోయేదే కాదు.

ఆమె మానసిక ప్రపంచం ముక్కలైంది..

గది పై నుంచి విషం నిండిన గాజు సీసాలు పడి ముక్కలై. … గదంతా గాజు ముక్కలే.. అతను కొన్ని వందల పాములు చుట్టేసుకొని.. అవి పడగలు విప్పి బుసలు కొడుతుంటే .. తన వేపు వస్తున్నాడు.. ఆ విషం నిండిన గాజు పెంకులపైన నడుచుకొంటూ.. రక్తం .. బాధ ,. తట్టుకోలేక అరుపులతో పరుగు పెడుతూ …

 నెమలి పింఛాలు గదంతా నిండిన మరో గదిలోకి దూసుకు పోయి .. అతని నుంచి తప్పించుకొని వెళ్లి .. డోర్ లాక్ చేసుకొన్నా .. గదంతా నెమలి పింఛాలు నిండి ఊపిరాడక .. ఇక ఏ క్షణమైనా చనిపోతోనేమోననేలా అల్లాడుతూ..

 తనకి .. దేని నుంచి హాని ఉన్నట్లుగా అనిపిస్తే .. అతను చేసే దుర్మార్గపు దాడి ఎలా ఉంటుందో ఆమె మరింత స్పష్టమైంది.. సమయం కుదరని సమయ పోతలు .. కాళీ కూలిన నమ్మకాలు.. ఆశలు,.. ముడులు.. క్రౌర్యాలు .. స్థితి మతులు .. కాళ్ళ దడ దడలు ..చూపు ఆసరా లేని దేహ నిందల బరువు.. దట్టంగా పెరిగిపోయిన అసహనత .. ఎప్పుడైనా తల ఎత్తి అతనిలోకి చూసేది. .. ఇప్పుడిక ఆమెలో అదీ ఏ లోతుల్లోకో దిగి మరీ చచ్చిపోయింది.

అతనించి దూరం జరగకపోతే.. తను బతికి ఉండి అనవసరం అనుకొంది.

అదీ చాలదన్నట్లు .. అదే సమయంలో  ఆమె .. దేశంలో జరిగే ఈ నిరసనాలని.. ఈ రోజుకి .. రేపటికి సంబంధం లేని అతని స్టేట్మెంట్స్ .. అబద్దాలని వినలేక అల్లాడిపోయేది.. ఆమె అతనిని డెమొక్రాట్లు ఎలా గెలిపించారనే బేసిక్ డౌట్ తీవ్రంగా సతాయించేది.. ఓ మేరకు వీటిని భరించి డిప్లొమాట్ గా ఉన్నా.. తనని.. తన డాటర్ ని trollers  చేస్తూనే కామెంట్స్ చూడలేక .. భరించలేనంత హర్ట్ అయ్యింది.

సమాధి చేయబడ్డ క్షమాన గురి .. కదిలే శ్వాసల మధ్య గింజుకుపోతూ .. ఉరితాడులా చుట్టుకొన్న అతని చేతులు..కుడితిలో బిగిసిన పాము బుసలతో.. చిట్లిన కళ్ళలోంచి విషం చిమ్ముతూ.. మసి బారిన అడుగులు .. కాలి రాలుతున్న చర్మం .. బొబ్బలెక్కిన అరుపు.. కదలడానికి లేని శాసనం మోస్తూ .. అనేక నెమళ్ళు .. నిప్పుల గుండం లోకి దూకుతూ ఆత్మహత్య చేసుకొంటున్నాయి.. వాడు ఎర్రని కళ్ళతో చూస్తున్నాడు.

అటువంటి చోట .. వ్యక్తి గతమూ రాజకీయమే .. అన్న మాట ఎక్కడో చదివినట్లుగ్గ గుర్తుకు వచ్చి.. ఆమెలో ఏవో నిర్ణయాలు కదులుతున్నాయి.

అప్పటి వరకు గడ్డ కట్టిన అనేక భ్రమలని శుభ్రం చేసుకొంటుంది.. తాను ఎలా విడిపోవాలనేది.. తనకి పర్సనల్గా సపోర్ట్ ఇచ్చే లాయర్ తో చాలా రహస్యంగా డిస్కస్ చేసింది..

స్టాఫ్ పై తీవ్ర ఉద్రేకం .. అది చూసిన భార్య .. ఆరాత్రి mother కి సీరియస్ అని ముందు కూడా ఎన్నూసార్లు వెళ్ళినట్లే..  వెళ్ళి పోయింది..

ఒక వారం గడిచాక .. మళ్ళీ అదే రోజు బాల్కనీ లో నెమలి కనిపించిందతనికి … తీవ్రమైన కోపం .. భయం.. Security Staff  పై విరుచుకు పడ్డాడు.

 సెక్యూరిటీ ని .. తన లైసెన్స్ రివాల్వర్ తీసి కాల్చబోయాడు.

ఆమె బలాకానీ లోకి చూస్తే Security Guards ki  ఏమీ కనిపించలేదు.. కానీ అతను చూస్తున్నాడు..

విస్ఫురిత భ్రమల పరిధికి హద్దు దొరకక .. ధూళి పట్టిన గొంతుతో అరుపులకి మింగి… తనదైన స్పృహ మింగేసిన కోపం కరిగించుకోలేక .. వాళ్ళు చెబుతున్నది.. తాను చూస్తున్నది మ్యాచ్ కాక అల్లాడుతూ.. తనలో నిజంగానే ఏదైనా జరుగుతుండాన్న అనుమానం తిరుగుతుంటే.. చేసిన పనుల పట్ల .. రుణ దాటినా కరిగినా.. ఒకింత చావు గడువుని మోసే వాడిలా

ఆమె తన పర్సనల్ lawyer ని పిలిచి .. డైవర్స్కి అప్లై చేసి .. ఆమె మానసిక ఆరోగ్యం కోసం .. పేరెంట్స్ దగ్గరకి వెళుతున్నానని .. ఏ మాత్రం అతనినుంచి harassment  జరిగినా .. కేసు ఫైల్ చేస్తానని నోటీసు పంపించి వెళ్లిపోయింది.

సమాధి చేయబడ్డ నిద్ర గుండాల రధం.. దిగబాడ్డ నెమళ్ళ కొండ ..ఆ పైన ఎవరో తవ్విన నూనె బావుల్లో ఇంతకీ ఆగని మంట.. చెవుల్లో చెలరేగే  అరుపులు .. ఊది పెట్టుకొన్న హత్యల మధ్య నెమలి పింఛాలు నిండిన గదిలో ప్రాణం ఎగిసిపడుతూ.. ఊపిరికి గింజుకున్నా గోడలు బీటలు తీస్తూ…..

…………………………

అతని బ్రెయిన్లో తూఫాన్ ..

చిన్నప్పటి అనేక ఫోబియాలు .. ముందుగా ఎటాక్ చేశాయి.

నల్లని చీకటి సముద్రం పెద్ద గొంతు తీర్చుకొని ఏడుస్తుంది.. హడలి పోతున్న కొండలు దాంట్లోకి కూలి పోతున్నాయి.. అతనికేం జరుగుతుందో అర్ధం కాలేదు.. లోపల గుండె చప్పుడు .. ఓ పెద్ద గంటల మోగుతుంది.. హద్దు చెదిరిన విపత్తుని పండించే కన్నుని  తాగి.. విశ్వ భద్రత మర్చి ఏకాంతపు నివాళిని ఎవరో అతని పై కురిపించి .. వికృతంగా నవ్వుతున్నారు..

నెమలుల పెద్ద పెద్ద నీడలు కొండలపై పడుతూ … చెవులు పగిలేలా అరుస్తూ .. దీర్ఘ నలుగుడు చిత్ర గ్రహణం మూసిన దుఃఖ తాండవ ముంపులని వదిలి .. క్షమ తెలియని గొంతు నుంచి పాములు రాలుతూ .. చెలరేగిన పెద్ద బరువుల కాళ్లతో .. పండిన చావు తలపోతలు .. నిశ్వాస రానీయకుండా బిగించి నవ్వుతూ

 అతనికి తన చుట్టూ ఉన్న గోడలు దగ్గరకి వచ్చి నొక్కేస్తున్నట్లు.. అతని శరీరం అంతా ఉక్కిపోతూ.. విపరీతమైన దాహం .. కానీ అతను లేవలేకపోతున్నాడు.. ఇంకాసేపటికి డే-హైడ్రాషన్తో స్పృహ తప్పెట్లుగా ఉన్న…లేవలేక పోతున్నాడు.. అప్పుడు చూసాడు.. అతని గుండెలపై .. ఇంత పెద్ద నెమలి .. ఊపిరాడకుండా చేస్తుంది.

గిల గిల లాడి పోతున్నాడు.. ఎప్పుడు నిద్ర పోయాడో .. ఎప్పుడు లేచాడో కూడా అర్ధం కాలేదు.

మరునాడు .. అలానే … బాత్ టబ్ లో స్నానం చేస్తూ .. చిన్నప్పుడు .. నది నీళ్లలో మునిగి చావు చివరి వరకు వెళ్లి.. అదే స్థితి మళ్ళీ ఫీల్ అయ్యి .. బీపీ కంప్లీట్ గా డౌన్ అయ్యి అలా లోపలే ఉండిపోయాడు.. కొన్ని గంటలు..

 ఆ రోజంతా అతను అలా తెలియని భయాలతోనే  యుద్ధం చేసాడు.

చావు ఎలా ఉంటుందో.. అదొక శాంపిల్ ఇచ్చి వెళ్లినట్లుగా .. గాలి గడ్డ కట్టిన శ్లేష్మ భూమి అంపకాలని హద్దకి చేర్చి.. కళ్ళలో గాజు ముక్కలు పొదివి.. ఇనుప సుత్తి తో కొట్టి కొట్టి కోరుతూ.. హద్దు చెరిచిన నిద్ర వాగుల్లో .. కుళ్ళిన కలల పునాదిని ఎత్తాలని .. వీలుకాక విరిగిన వెన్నుముకతో..

కలిసి సంధి తెంచుకున్న చావు.. మృత్యు కక్ష్యని దగ్గర చేసుకొని .. విపరీత క్షమని మోసుకొన్న నొప్పిని అరగదీసి.. కదిలే తూఫాన్ గ్రహణాలు పట్టుని తెంపి.. కనబడని ఆయుర్ధాయ యాతనని పట్టుకొని.. నసిగిన తేమని గొంతులోంచి కక్కి … తాండవ ముంపులని మెలితిప్పి విసిరేస్తూ .. కదిలే ఉమ్మడి ముఖాల తీర్ధంలో ఊరేగే చలన మాయని తొక్కిపోతూ.. హద్దు చెరిగిన శ్వాస ఛాయలు చిక్కబడి.. ఊపిరిరి కోశాల్లో బంకగా పట్టుకొని.. నిశ్చలంగా వారధిని కూలగొట్టి .. ఆయువు మింగిన కోప ముడులని సాగదీసి.. కొంచెం గొంతు కొరికిన నిద్రలేని కూడా ఉంచుకోలేక అల్లాడుతూ..

పాముని .. తేలు .. ఫారం హౌస్లో చూసి అరవ కుండా .. అది నిజమో .. ఇల్లుషనో తెలియక అల్లాడుతూ .. హద్దులు మాసిపోయిన కదలికనే దాటి .. కొంచెం వెసులుబాటు లేని కన్నుని చల్లారబెట్టి.. కప్పిన నడకల నొప్పిని పొంగిస్తూ.. ఆగామిత సంధి తేలని సూత్ర గద్ధింపు .. సమలయ లేని శ్వాస సూత్రం తెచ్చుకొన్న చావు ఊసు .. రోజంతా వదలక తిరుగుతూ.. నిర్మిత .. నిమిత్తంలో ఊగే క్షామ దూపుని లోపలికి కూరుకొంటూ .. వికర్ష దర్శన లేని పెద్ద పొడుగు పేర్చిన శూలాలు దిగబడి .. పరుగుని మింగి..

House maid suicide చేసుకొని చనిపోయిన రాత్రి.. ఎవరూ అతనిని పట్టించుకోలేదు.. ఒంటరిగా గదిలో.. కనీసం నీళ్లు తాగకుండా? ఆ ఉరికి వేళ్ళాడుతున్న శరీరాన్ని కళ్ళు మూసుకున్నా చూస్తూ…

ఆ ఫామిలీతో నాన్న మంతనాలు జరిపి .. తన అక్రమ సంబంధం బయటకి రాకుండా డబ్బుతో కొని..

అమ్మపై .. అరిచి .. కొట్టి.. విషయం బయటకి రాకుండా కొంత ఆస్థి ఆమె పేర రాసి..

మొరగడం తెలియని చావు గుండాలు సడన్ గా ఎదురై.. పెద్ద చేతులతో లోపలి లాగాక .. ఆ బురదలో కూరుకు పోతూ ..గొంతులో అరుపు పట్టేసిన బురదతో.. కళ్ళు పెళ్లి శ్వాస చేరేలోపు .. బురద నిండి పోతూ.. మిగిలిన అన్ని హద్దులు మోసి.. నిప్పు గుండంలో కాలుతూ.. చూపు నిస్చాలించిన చీకటి..

అదీ చాలదన్నట్లు.. ఆ చిన్న తనంలో మరో పక్క….

వ్యాపార ఫోబియా .. తన ఆస్తులు వేలం వేస్తున్నట్లు.. పేటెంట్ హాక్కులు కొనకుండా చేసిన products .. కోర్ట్ మెట్లెక్కాలా చేసింది.. దానికి ముందే చాలా గ్రౌండ్ వర్క్ చేసి…

 నైతిక వర్తన లేని నాన్న .. ఆస్థి కూడబెట్టిన ..కొన్ని నెలలు కూడా కాకుండానే .. IT  దాడులు..

ఫాదర్ బ్లాక్ లిస్టెడ్ బిజినెస్ ని టేక్ ఓవర్ చేసి .. అనేక మంది ఆఫీసర్స్కి లంచాలు ఇచ్చి .. గిఫ్ట్స్ సప్లై చేసి. లాయర్స్ కొనేసి.. autharizations తన ఫేవర్ చేయించుకొని పైకి వచ్చాడు..

అతని నాన్న ఎంత పశ్చాతాపం చూపించినా సరిపోయేదే కాదు. ఎప్పటికప్పుడు సూటిపోటి మాటలతో.. అతని అన్ని హక్కులని తన పేర రాయించుకొని.. అతనిని కేవలం ఒక గదిలో .. టైం కి ఇంత తిండి .. అందేలా చేసి .. మానసికంగా చంపేశాడు..

అదొక గమించిన నిద్ర గుహల్లో .. కొరివిని ఊదిన చంచల శరీరాలతో .. మాంసపు కమురుని కుద్దలించి .. వెనకా .. ముందూ లేని దాడిని .. అర్ధం కాకుండా చేస్తూ .. నిర్వీర్య ముఖాల కసిని వడపోసిన స్థితి నిద్రకి రెండు పక్కలా చీలిపోయిన .. కమ్ముకొని ఉండిపోయిన మాటలతో .. రంగులు వెలిసిన చెమ్మ బిగువులు ఆరబోసిన మునకలతో.. తోడుగా లేని గుమ్మాలతో.. చాటుగా తలుపులని.. జోడించి.. కలబడే నిద్ర తూర్పులని.. పచ్చి రాత్రులతో తోడులేక పడిపోయిన గదులతో.. మధ్యలో ఉండిపోయిన .. కుదిరిన అడుగులని జాగ్రత్త చేస్తూ .. తలపడే భయాలని జోడించి..

తాను అంత తొదరలోనే అంత పైకి ఎదిగాడు.. ఎవరూ అతనికి ఎదురు తిరిగేవారు కాదు.. దాని కోసం .. ఇంటెలెక్టుల్ ఫైట్ .. ఫిసికల్ ఫైట్ .. పరువు యుద్ధాలు.. రాత్రి తప్పులని వెదికి ఎటాక్ చేసి తీవ్రంగా బయపెట్టేవాడు.. అందుకే అతనికి ఎదురు లేకుండా పోయేది..

 అంటే అతనికి తగలేదని కాదు .. కానీ అవన్నీ initial స్టేజీలోనే .. అతని గురించి పూర్తిగా తెలిసాక .. ఇంకెవరూ అతనితో పెట్టుకొనేవారు కాదు. 

ఎథిక్స్ వదిలేసి .. రోజుల్లోనే బిజినెస్ ని ఎలా పైకి తీసుకువెళ్ళొచ్చో అనడానికి .. అతనొక సెట్ example  గా మారిపోయాడు. బిగువు తగ్గని ఊపిరిని కాల్చే అతని ఎత్తుగడలు నేర్చుకొని కొంతమంది ఎంతోకొంత ఎదిగిన వాళ్ళు ఉన్నారు. దొరికిన అవకాశాల నుంచి ఆపదలని  మరొకరిపై వేసి .. తాను మాత్రం ఎదుగుతూ.. ఆ గొంతు కోయడంలో .. అతను ఎంత దగ్గరవాడైన నిమిత్తం లేదు.. వాళ్లకి తెగినట్లుకూడా తర్వాత తెలుస్తుంది.. అప్పటికి అంతా జరిగిపోయి ఉంటుంది.

నిర్ధారణకు ఏదీ ఉండదు ..ఉన్నా అది మరివారికి అందేలా ఉండదు. నిర్యాణ తల కీడుని మోసుకొన్న విపత్తుని దాటి .. కదిలే నిద్ర తోపుల్లో .. కొన్ని ఇనుప చేతుల కదిలాకాల మధ్య వేలాడుతూ .. కింది భూమి జరిగిపోయాక …

 ఈ క్రమంలో .. అతని Father తో బిజినెస్ చేసిన అనేక మందికి అన్యాయం చేసి.. తండ్రి పేరుని నాశనం చేస్తే .. అతను స్లీపింగ్ పిల్స్ మింగి సూసైడ్ చేసుకొంటే.. దానిని natural డెత్ అని manupulate చేసి.. అంత్యక్రియలు కూడా చేయకుండా .. ఎలక్ట్రిక్ cremation చేసి.. కుటుంసభ్యులకి తర్వాత తెలిసేలా చేసి.. వాళ్లెవరకి.. కోర్ట్స్ .. జైలు చూడకుండా ఉండడానికే ఇదంతా చేశానని నమ్మిoచాడు.

మనుషులు ఇలాగే ఉంటారని నిర్వచనం కాకుండా .. మనుషులు ఇలా కూడా ఉంటారా ? అనే కొత్త అనుమానమూ.. దానికి సాక్షిగా అతని ఉనికి.. చుట్టూ డబ్బు.. అధికారమూ.. ఖరీదైన లైఫ్ స్టైల్ .. నచ్చిన పని చేసుకొంటూ పోవడం .. ఆ సుఖాన్ని ఓ ప్రొడెక్టులా కొనుక్కొని కుటుంభం బలహీనతల్ని జయించడం..

ఎవరు ఏమనుకొంటారో అనే దానితో అతనికి నిమిత్తం చాలా చిన్నది.. తనకి ఏది ప్రయాజనమో .. అది చేసుకొంటూ పోతాడు.. అది మాత్రమే అతనికి తెల్సు.. అతని స్కూల్ అఫ్ థాట్ అర్ధమైన అందులోకి చేరి .. నిలబడగలిగేది కొందరే.. అంతటి కర్కశత్వపు result తెలిసినా .. అమలు చేయడం అంత ఈజీ గా ఉండదు.

విషపు కొండలపై .. దుఃఖ వరద చుట్టి .. చావుని రాసిపెట్టి ,.. నెమ్మది నెమ్మదిగా మింగేస్తుంది.. కదిలే ఊపిరి అండ దొరకక .. నీరు పోసుకున్న చర్యల అవధిని పొడుగ్గా సాగదీసి.. ఇరుక్కు పోయిన క్షణాల దిమ్మరపోతలో కదిలే నిద్ర గుణాల కదలికని తెగ్గొడుతూ.. పీడా కలలని ఒంపి .. గాలి మొత్తాన్ని పీల్చి .. చావుని మాత్రమే మిగిలిస్తూ.. కదిలే చర్యా ఖాళీల నోటిని తెరిచి అరుస్తూ .. కట్టి పోయిన వరుస ముడుల గొంతుని తెరిచి .. కాటు వేయిస్తూ .. అక్కడే మృత్యువులా అండ మరిగిన దోషాలని మండించి.. కాల్చి పోసుకున్న నిర్మాణాలని దాటి .. పైకి చేరి చేరగిలన విపత్తుని మోసుకొని.. కొంత సర్దుబాటు లేని కోపాన్ని మింగేసి .. చాటుగా తప్పుకొంటారు.

అపరిమిత చీకటి జూలుని దులిపి .. కంటి పొదుగుని పిండి..శ్వాస కుదురులో కోసి పెట్టుకొన్న కుంపటి బరువుని దించుకొని.. ఇరుకున పడ్డ ఆలోచనల మధ్య … పోసి తెచ్చుకొన్న భయం గడ్డ  కట్టి.. చావు చుట్టూ తిరిగిన  వేసట రాత్రులని తెగ్గొట్టి.. అక్కడే కొన్ని అరుపులు కూలిపోయాయని .. మాటని కుద్దలించి .. హాద్దుని మార్చుకున్న గ్రహణ దోషపు కాంతిలో ఆరిపోయిన నడక ..

…………………………..

ప్రస్తుతం…

అసాధారణతలు వేలాడే సమయ ప్రమాణంలో .. పోటు పెట్టే గుణ విరూపాల ఏక ధ్రువంలో ఊగే పరాకులు.. నువ్వు ఈమాత్రం దగ్గరగా ఉన్నవని.. నేనై దూకైయ్యాలనే గ్రహణ దూపుని వడపోసుకొని.. గుప్పెడు మంత్రం స్థలాల్లో .. స్త్రీగా పరాయిని చేసి వదిలేసినా .. ఇప్పుడిలా  దగ్గరగా ఉన్నావని.. విశ్వనిందా ఛాయా రేణువుని కాల్చుకొని.. అదే చోటులో నీకై నేను నానబెట్టి.. తీర్చే ఉంచిన కళ్ళని.. నువ్వు అనుగ్రహించి.. ఒక ముద్దునైనా ఇస్తావని..

దురాశ తలంలో కొన్ని పొడి మాటలు దుల్ల గొట్టిన రహమోరుల నిద్ర కలత ఎర్రబడి .. లోపల మోదులని తగలబెడుతూ… కోప శాలలో ఊదుకొన్న నింపురాతల కొరివి ఆరకపోయిన  … నాదే అని నమ్మి తీసిన తలుపు..

అతని భార్య చాలా రోజులుగా అలకలతోనే  ఉంది. ఆమె ఆ రోజు ప్రసన్నతగా దగ్గర కొచ్చి

Why you are not interested to interact with youth … what you have the team with you, those are not gentle .. manipulate the things … but you can try  to interact with youth .. there is a possibility to know what exactly happened in the Country and what their expectations.

అతను peoples యూనివర్సిటీ లో ..younger generations డిబేట్ కి వెళ్ళాడు.

అదేమంత ఈజీగా జరిగిపోలేదు..

సృష్టి దేనిని ఎప్పుడూ అలా జరిగి పోనివ్వదు.. కదలికనే సరి చేయక ముందు.. సరి చేసాక.. జోడించిన జాగ్రత్తల వెనక .. నేననే దేహ ఋణం బరువెక్కి.. మరిన్ని కాపలాలతో చావు రాని దూరం చేసుకొని.. భద్ర నిడివిని కాల్చి పోయిన మైధునాల కవ్వింతని మోసుకొని.. ఉండిపోయిన నిద్ర విజ్ఞాల మోసిన మృత్యు సందడి తీరికగా పరుచుకొని ఎదురుచూసినపుడు.. కాళ్ళని శుభ్రం చేసుకొని .. అటు రమ్మని ఈఅవరో ముందే హెచ్చరిస్తారు.. అది ఆ పెద్ద కందకంలోంచి .. ఛాయలు మింగిన రాక్షస గొంతుతో విరుచుకుపడి …

 చాల జాగ్రాత్తలు .. స్టూడెంట్స్ అన్నా గాని ప్రోటోకాల్ అంతా అదే ఉంది.. రెండు రౌండ్లు సెక్యూరిటీ విసిట్  స్టూడెంట్స్ ఐడెంటిటీ చెక్ .. ఇంటర్ ఆక్ట్ అయ్యే స్టూడెంట్స్ బ్యాక్ గ్రౌండ్ వెరిఫికేషన్.. బాంబు స్క్వాడ్.. ఎమర్జెన్సీ ఎవాక్యూలేషన్ .. యూనివర్సిటీ పరిధి నుంచి సుమారు ౧౦ కిలోమీటర్ల పెరిఫెరీ ట్రాఫిక్ diversion స్టూడెంట్స్ కి స్పెషల్ ఇదేంటీ కార్డ్స్… అన్ని.. అదే లైవ్ కనెక్టెడ్ ఐనా గాని .. ఏ మూమెంట్ కంట్రోల్ లోకి తీసుకొని.. కట్ చేసేట్లు.. అక్కడ అతను విసిట్ చేసే museum .. హాస్టల్స్  ఎడ్యుకేషన్ లైబ్రరీ .. ఇంటర్నల్ ఆడిటోరియం లో ఇంటరాక్టివ్ సెషన్..

సాగిలపడ్డ చీకటి నమిలివెతలు.. వెంట రాకుండానే .. శ్వాస అగాధంలో దిగబడి..ఉలిక్కిపాటు లోపాలు గిందే చప్పుడు వింటూ .. భ్రమణ గొంతుని కాలబెట్టిన కథనాల ఊపుని జోకొట్టి .. వినీ వినని కథనాలు కూర్పుని మోసుకొని .. ఉంది వచ్చామని చెప్పుకొని .. తొందరపడక .. మసకబారిన నిద్ర కథల మధ్య కూలబడి .. ఉండిపోయిన ఖాళీ ఋతువుల విషారిత కౌగిలిని మళ్లించి.. శ్వాస గడువులో .. గుండ్రంగా తిరిగి.. అదే అరుపుని మళ్ళీ మళ్ళీ చేరుకొంటూ.. నిరాలయ మూర్తులని తొలచిన జోడీలని సరిచేసి..

అతను ఎప్పుడూ లేనిదీ.. దీనికి కొంత ప్రిపేర్ అయ్యాడు.. అతనికి ప్రస్తుతం దేశంలో ఉన్న అనిశ్చితిని యూత్ అడగకుండా వదిలిపెట్టదని బాగా తెలుసు.

కానీ అతనెందుకో.. కొన్ని బలంగా ఎదుర్కోవాలని.. తనలో ఈ మధ్య పిరికితనం ఎక్కువ చేరడమే .. ఈ ఇల్లుసిఒన్స్ కారణమని.. ఇప్పుడు ఎంతోకొంత గంభీరతని.. తన ఎన్నిక ప్రజల పొరపాటు కాదని ప్రూవ్ చేసుకొని.. హిస్టరీ రికార్డ్స్లో తనకీ ఓ పేరు ఉండాలనే తాపత్రయంతో లోపలంతా ఆలోచనల వేడితో ఉడికిపోతున్నాడు.

అదొక పెద్ద ఇండోర్ ఆడిటోరియం.. ఎత్తైన వేదిక .. నిండా సెక్యూరిటీ .. కింద కుర్చీల్లో సుడెంట్స్ .. వాళ్లకి ఒక ఆర్డర్ సెట్ చేయ బడింది.. ప్రతీ ముగ్గురు డిస్కస్ చేసుకొని .. ఒక question అడుగుతారు.. అలా మొత్తం వన్ అండ్ హాఫ్ హోరుగా ఉండే ప్రోగ్రాం .. ఇంకేం ప్రసంగాలు అవీ ఏవీ ఉండవు.. లాస్ట్ లో చిన్న చొంచ్లుసిఒన్ ఇవ్వడానికి .. ఆ యూనివర్సిటీ సీనియర్ ప్రోఫీసర్ సిద్ధంగా ఉన్నాడు.. వాటర్ బోట్ల్ .. మధ్యలో అతను వేసుకోవాల్సిన టేల్స్ .. స్నాక్స్ అన్ని .. అధ్యక్షా భవనం నుంచి వచ్చిన్నవే.. స్టూడెంట్స్ .. అతనికి మధ్య ఓ బులెట్ ప్రూఫ్ glass  .. అతని డ్రెస్ లోనూ .. ఓ జాకెట్ వేసుకొని ఉన్నాడు.

సయుధ్య మంగళమూ.. నిరూప దారి గతమూ.. నేను ఉంది ఉన్నానని చెప్పే దేహ చిత్రాల ఒంటి రాధని కడుక్కొని .. విసిగిన విపరీతాల తలంలో ఊగే కథన ముహూర్తపు .. నిద్ర చిత్రాన్ని కలిపి పెట్టుకొని.. ఇరికించే ప్రశ్నల పరంపర లేకుండా మనగెమెంత్ ముందే చెక్ చేసినా .. స్టూడెంట్స్ మాత్రం .. వాళ్ళని ఏమార్చి.. ప్రశ్నలన్నీ మార్చి సoధించడానికి సిద్ధంగా ఉన్నారు.. ఇది అప్పటి వరకు యాజమాన్యానికి కూడా తెలియదు.. దానిని వాళ్ళెక్కడా రైటింగ్లో పెట్టలేదు.. చర్చ చేసుకొని.. అంతా ఫ్రేమ్ చేసుకొని.. తలలో  భద్రపర్చుకొన్నారు.

యూనివర్సిటీ యాజమాన్యం కి అప్పటికే .. రెండుసార్లు క్లియర్ warnings వచ్చాయి.. ఎట్టి పరిస్థితులలోనూ .. అబ్సుర్ద్ క్యూస్షన్స్ షూట్ కాకూడదు.. అప్పటికే స్టూడెంట్స్ సబ్మిట్ చేసిన questions  లోనుంచి ఫిల్టర్ చేసి .. చాలా eliminate చేసి .. కొన్ని మాత్రమే మిగిల్చారు. అంతకు మించి ఏదీ అడగడానికి వీల్లేదు..

ఎవరూ నిరసన తెలియజేయడం కానీ.. గొంతు పెంచడం కానీ.. విసుగు .. అమర్యాద ప్రదర్శించడం కానీ చేయకూడదు. ఇవన్నీ వాళ్లకి .. మాటలతోనే .. రాత పూర్వకంగా ఏదీ ఇవ్వలేదు.. యాజమాన్యం ఎదురు తిరిగితే … అప్పుడిక .. అధ్యక్షుడు మీ యూనివర్సిటీ మీద ఓక్ గంట ఫోకస్ చేస్తే చాలని.. బెదిరించి…కళ్ళు ఎర్ర చేసి ఆగిపోయారు.

ప్రశ్న శతాబ్ద రుణ మార్పిడి.. గతించిన చరిత్ర నుంచి జారిపడ్డ నల్లని శాప తాండవ ముద్రాలని తుడిచి .. ఎగిరి పడుతున్న అపార్ధాల ధ్వని పోతలని పట్టుకొని.. చెవుల్లోకి జారిన నిష్ఠుర గొంతులో దిగబడి.. మోసపు నుదిటి హోరుని కప్పిన మట్టి  గోళాల కైపుని చేర్చుకొని.. వదిలించుకొని మంటలలోకి దూకే చిత్ర విరుపులు.. కల్లోల తమకంతో నేసుకొన్న నిద్ర పొడి ఖాళీలు.

స్టూడెంట్స్ కి అర్ధమై పోయింది.. ఏదీ వాళ్ళనుకొన్నట్లు జరగదని..వాళ్లకి కేవలం యూనివర్సిటీ నుంచే కాదు.. పేరెంట్స్ నుంచి వార్నింగ్ వచ్చింది.

అధ్యక్షుడు ఇవ్వాలనుకున్న .. అల్ ఐస్ వెల్ స్లోగన్ కి ఇదొక శాంపిల్ ఇంటర్వ్యూ సెషన్.. దీనికి మీరు నోరు మూసుకొని ఒప్పుకోకపోతే .. మిమ్మల్ని కాపాడు కోవడం .. మా వలన ఏమాత్రం అయ్యే పని కాదు.. ఇవాళ కాకపోతే .. రేపు.. లేదా జనం మర్చిపోయిన కొన్ని రోజుల తర్వాత సడన్ గా జరిగిపోతుంది..

వాళ్ళు చిన్నప్పటి నుంచి అన్నీ వైభవాల్లో పెరిగిన వారు.. నిజమైన కష్టం దూరం నుంచి చూసిన వారే కానీ అనుభవించిన వారు కాదు. అందుకే .. ఆ కంప్రమైజింగ్ చర్య మరీ అంతా వాళ్ళనేం కష్ట పెట్టలేదు.. సరేలే .. అని లైట్ తీసుకొని .. సిద్ధంగా ఉన్నారు.

మీ పార్టీ  నెగ్గడానికి వెనక ఉన్న బలమైన కారణం ఏంటో తెలుసా?

ఎందుకు అనేది తెలుసు కాబట్టే .. నేను ఆ వైపుకే నా అడుగులని జరుపుకొంటూ వెళుతున్న …

ఇబ్బందుల ఉండొచ్చు… But , those are all in initial stage .. once you started to get the results , then you people are understanding what my real concern.. ( ఇలా మాట్లాడటం అతని స్వభావ విరుద్ధం .. బట్ , globally  తన కొచ్చిన అపవాదుని తుడుచుకోవాలి .. ఇక్కడ  అందుకే ఓర్పు వహిస్తున్నాడు) .. తలమునకలు హోరుని కట్టుకొని.. నిప్పుల రాజీతల కల నివారపు సందడిలో చిక్కుకొని .. అప్పగించుకొన్న శిధిల ముఖాల దంపుడు స్వస్థతని మోసగిస్తూ ..)

ఈ మాటలు చెప్పడంలో విపరీతమైన గంభీరతని .. సౌమ్యతనీ .. స్పష్టతనీ తీసుకొచ్చి .. భయాన్ని మింగేస్తున్నాడు.. సత్యంతో అతనికి నిమిత్తం లేదు.

సత్యం స్పష్టంగా కనబడి కాల్చడం మానేసి అతనిని దశాబ్దాలైంది. తనలో తను సర్దుకొని.. శరీర నలిగివేతనలని చుట్టుకొని.. లోపలి లోపల చెప్పుకొన్న అనుమాన ధ్వనుల నుంచి మరీ కొత్తది .. ఏదీ అతను నేర్చుకోలేదు..

మీ పార్టీ  మా జనరేషన్ ఓ లెగసీ ని కంటిన్యూ చేయాలని ఉందా? లేక అన్నీ ఆక్రమించుకొని .. మేమే  రూలింగ్ చెయ్యాలనుకొంటున్నారా ?

నన్ను నమ్మమని  నేను ఉత్త మాటలు చెప్పడం లేదు.. ఇంకో రెండు నెలల్లో .. విత్ calculations  .. మేము గవర్నమెంట్ తరుపున లెక్కలు సబ్మిట్ చేస్తాం.

ఈ ఆక్రమించుకోవడాలు రాజ్య నాగరికతలో భాగమే.. అలా ఆక్రమించుకొంటూనే బలమైన దేశాల దాడిని చిన్న దేశాలపై చేయడాన్ని నిరోధించగలం.

అలా ఓన్ చేసుకొన్నా దేశాలకి .. వ్యాపార ఒప్పందాల్లో rebate ఇస్తాం.

నేనొక కొత్త అగ్ర రాజ్యానికి .. మీ జనరేషన్ అందుకోవడానికి సిద్ధం చేస్తున్నాను. మీరు అత్యంత సౌఖ్యమైన లైఫ్ అందుకోబోతారు. చాలా తొందరలోనే..

దీనికి అడ్డం పడుతున్న వ్యతిరేక శక్తుల కుట్రని అర్ధం చేసుకోండి.. మన దేశ క్షేమాన్ని ఆశించని కుట్రదారుల అసలైన ముఖాలన్ని తెలుసుకొనే ప్రయత్నం చేయండి.

(ఇందులో న్యాయం ఎక్కడుందని ఆ స్టూడెంట్స్ లోపల మూలుగుతున్న .. ఇక అంతకంటే చేయడానికి ఏ దారీ లేదు.. దేశ క్షేమం పేరులో.. వాళ్ళ own  కెరీర్స్ ని నాశనం చేసుకొనేవాళ్లు అక్కడ లేరు.)

ఈ దేశం పట్ల మీకున్న స్టాండ్ ఏమిటి?

నా ప్రజల సౌఖ్యం.. నా బోర్డుర్లు అన్ని కంట్రోల్ ఉండటం.. ఏదైనా నా వాళ్ళ తర్వాతే .. వాళ్ళు తిన్న తర్వాతే మిగతా వాళ్ళకి వడ్డన..

ఆయుధ సామర్ధ్యంలో .. ఈ కంట్రీకి మనం ఏర్పరుచుకొనే రక్షా కవచం .. అన్నీ సందర్భాలలోనూ .. మనలని కాపాడుతూ ఉంటుంది.

మన దేశపు స్నేహ సంబంధాలన్నీ.. వ్యాపార పరంగానూ లాభదాయకంగా ఉంటాయి.

(ఏ నైతికత లేని ఓ వ్యక్తి .. వ్యాపార ఒప్పందాలుగా మార్చి తీర్పులు చెప్పే ఓ వ్యక్తి .. స్నేహ సంభందాలు అనే మాట .. ఓ నల్లని చెంప దెబ్బలా .. వాళ్ళని చరిచినట్లుగా హడావుడి చేస్తున్నా .. అతని supremacy .. పవర్ .. పొగరు.. తింగరితనం .. దగ్గరగా చూస్తూ.. ఏ మాత్రం ఏం అనడానికి ధైర్యం చేయలేకపోతున్నారు.)

మీ దినచర్యని ఎప్పుడైనా రెట్రోస్పెక్టు చేసి చూసుకున్నారా?

ఒక రోజునే కాదు.. నా ప్రతి నిమిషమూ answerable  .. అన్నీ .. నా హెల్త్ .. నా ఫామిలీ కూడా .. నాకు సెకండ్ ప్రయారిటీనే.. ముందు .. నా ముందు ఉన్న భాద్యతని తీర్చాకే .. ఇంకేదైనా ..

ప్రతీ రోజూ .. నన్ను అంచనా వేసుకొంటూ వెళుతున్నాను కాబట్టే .. నేనిప్పుడు ఈ స్థాయిలో ఉన్నాను.. ఉంటాను కూడా..

( లోపల నుంచి లోపాలకి .. అగాధ నిద్రలోయల కన్ను తెరిచిన దుఃఖ సంధిని కాదని.. విశ్వపు అనుక్రమణ ముట్టడిలో .. మన పాత్ర ఇదీ అని  తెలుసుకొనే .. ఒక విపరీత అయోమయం చుట్టేసిన   పొడి గొంతుతో.. తడి దొరకని అరుపుని పట్టుకొని.. స్పృహలని బోసిగా అద్దిన వికారపు వణుకుని లాగుతూ.. హద్దు చెరిపిన నిలువెత్తు మునకల బరువుని చేరదీసి..

అపక్రమ గుండాల్లోపడి .. పోలికలను వదిలి .. క్షేమ నిద్రల కూర్పుని వదలగొట్టి .. లోపలి అద్దం చూపించే వికృతాకాలని సానబెట్టుకొంటూ.. తనలోకి తానుగా ఉండిపోయిన కంటి తూలుని వడపోసి.. నిరూప దిశలని మార్చి చేసుకొన్న .. ఒప్పందాల గడువుని అప్పగించిన పరాక్రియ ..)

యుద్ధం చేస్తున్నవాడికన్నా.. యుధాన్ని పురికల్పించేవాడే ఇంకా ప్రమాదకారి అంటే మీరేమంటారు. ?

నా ప్రయత్నం అదే .. ఈ అగ్రరాజ్యం శాంతి కాముక దేశంగానే ఉంటుంది.. నా ప్రయత్నం ప్రపంచ శాంతి.. యుద్దాలని ఆపడంలో నా వంతు కృషి చేయడం.

మీడియా మీ ముందు ఉంచుతున్న దానిని .. నూటికి నూరు శాతం నిజమని నమ్మ వద్దు. ఎక్కడ ఏం చేసినా .. ultimate గా నా దేశ ప్రయోజనం మించి నాకింకేం వద్దు.

శాంతిని కోరుకొంటే .. ఇన్ని ట్రిలియన్ డాలర్ల ఆయుధ అమ్మకాలు ఎలా జరిగాయి?

యుద్ధంలో నేను దేశం తరుపు నుంచి వహిస్తున్న పాత్ర .. శాంతి కోసం .. బలహీన దేశం పక్షాన ఉంటూ .. ఆ దేశపు భుజాల శక్తిని పెంచడం .. అదే నా ఉద్దేశ్యం..

దీని నుంచి నాకు వ్యాపారం జరిగితే తప్పేంటి.. తద్వారా మన దేశ సంపదేగా పెరుగుతుంది. అన్నీ ఓపెన్ గానే ఉన్నాయి.. ఈ దేశపు అప్పు ఎంత ఉందొ .. అది తీర్చేయగలిగితే మనమెంత గొప్పదైన లైఫ్ స్టైల్ మైంటైన్ చేయొచ్చో .. మీలో కొందరు ఊహించగలరనే నేను అనుకొంటాను.

ఇంకో టర్మ్ కూడా నాకు peoples అవకాశం ఇస్తే .. ఈ దేశం కోసం నేను కన్న కలలన్నీ తీర్చగలుగుతాను.

మీ పర్సనల్ లైఫ్ గురించి అడిగితే ఆన్సర్ చేస్తారా?

ఎందుకు ? నేను సెలబ్రిటీ ని అయ్యినంత మాత్రాన .. నా పర్సనల్ లైఫ్ పబ్లిక్ చేయాల్సిన అవసరం లేదు.. నా ఫామిలీ మెంబెర్స్ ఎవరికీ .. నేను సంపాదించే డబ్బు అవసరం లేదు.. అందుకే నా ఎనర్జీ మొత్తం .. నేను నా రోల్ ప్లే చెయ్యడం లోనే పెట్టాను.

నేను మీలాగే .. నీ వయసులో కొన్ని చిన్న చిన్న తప్పులు చేసి ఉండవచ్చు.. వాటిని దిద్దుకొంటూ ముందుకు వెల్లడమేగా మనం చేయాల్సింది. అది నేనెప్పుడూ చేస్తూ ఉంటాను.

(మళ్ళీ అదే దిశా నిర్ణయం.. నేననే కుదుపుని దాచుకొని.. రక్తం .. ద్రోహం … మోసం .. అన్యాయం .. నిర్దయ .. వాటి అన్నింటినీ కప్పి.. ఆ పై నుంచి మెట్లని పరుచుకొని.. ఒక దశలో .. రోజు రోజుకి ఊహించని ఎత్తు ఎదుగుతూ.. ఒక స్థాయిని చేరుకొన్న పరిశ్రమ .. విశ్వగతి ఏకరువు పెట్టిన కఠిన రాతలు.. అంతా తానింతవరకు పోగైన శ్వాసలలోంచే .. ఈ దాపరికమంతా )…

ఈ దేశం దేనికి గర్వపడాలని మీరు అనుకొంటున్నారు?

వరల్డ్ లో   మనదే అగ్రరాజ్యం .. ముందూ .. ఆ విషయంలో మారదు. మరింత శక్తివంతమైన దేశంగా చేయడమే నా ఉద్దేశ్యం .. ఇది ముందు దేశాదినేతలు చెయ్యలేదు.. అన్నీ దోచి పెట్టారు.. నేనిప్పుడు గుంజుకోవడం వలన కొంతమందికి నచ్చడం లేదు.

నేను కొంతమందికి నచ్చక పోవడమనేది ఉంది.. కానీ వాళ్ళు తొందరపడుతున్నారు.. కానీ నెమ్మది మీద అర్ధం చేసుకొంటారు.

(బలీయ చీకటి తర్జుమాలు.. కదిలే నిద్ర కoతల అల్లోమయంలో కలబడే నల్లని గ్రహణ చంపలపై.. పట్టి తెంచుకొన్న.. ఉపరితల ఆవిరి గుండాల్లో పడి తెగించి వెళ్లిపోయిన.. క్షామ ఛాయలు మూసుకుపోయిన సమయ నిడివిని సాగదీసి.. కళ్ళలో నూరిపోసుకొన్న సాధారణ ఆయత గడువుల  తలల బరువుతో సాధ్య సఫలతతో కలబడే .. నిండి లేవదీసుకొన్న నడకని … తనతో తనుగా ఉండిపోయిన ఊరింతలని తిప్పి పెట్టుకొని… కలుపుకొన్న నిషారిత కావలికలని తప్పుపడుతూ.. హద్దు మొదలులో..

ఈ దేశ ప్రగతి అంటే అర్ధం .. సరిహద్దులు అన్ని మూసుకొని.. మనం మాత్రమే బాగుపడాలనుకోవడం.. సరైన నిర్ణయమా?

మనం మరింత శక్తివంతంగా ఎదిగే వరకు ఈ విషయంలో సడలింపు లేదు.. కొన్ని వందల డాలర్ల సంపదని నేను ఖర్చు పెట్టి చేసేది.. ఒక అర్ధవంతమైన పనే .. తర్వాత తర్వాత .. అర్ధమౌతుంది.

పౌరులకు    వ్యక్తిగత భద్రత కల్పించడం .. నా కనీస భాద్యత…

(విశాల ద్రోణుల్లో మరిగించిన సాధన గుర్తులని కొట్టుకొంటూ.. సాధ్య విముఖతల్ని .. విపరీత రంగులతో క్షణిక మోడులా దిగిన సమయ ఋణం కప్పిన పగటిని దాటి.. తేరుకోలేని నిరాధార ఆయువుని మోసి తెచ్చుకొంటూ.. కాల్చి పెట్టుకొన్న సాపేక్ష మందలింపుతో.. రగిడిపోతున్న దేహ అంతః క్షణం కలిపేసుకొన్న ఆధార కవ్వింతని చేర్చి పెట్టుకొని.. అసంశయ మూర్తుల మారకాలని తుడిచి.. హద్దు వదిలేసినా ఉండిపోని ఖాళీల్లో కూరుకు పోయిన నిద్ర ద్రోణుల్లో కలవర మూర్తుల మసక నీరుతో చూపుని తుడిచి.. )

ఈ దేశపు ఇప్పటి అనిశ్చిత స్థితి ఎవరు కారణం ?

ముందు ఇదే బాధ్యతని సక్రమంగా చేయలేక పోయిన నా ముందు టర్మ్ నేతలు.. నేనిప్పుడు కావాల్సినవి చేయడం .. మీ అందరకీ నచ్చడం లేదు.. కొంచెం నాతో కలిసి రాగలిగితే భవిష్యత్ని assure చేస్తాను.

ఎవరికి ఏమాత్రమూ తలవంచని ..సహాయం ఆశించని ..శక్తివంతమైన దేశంగా తీర్చి దిద్దుతాను.

(స్వచ్ఛ నిర్మలతని పట్టుకోలేని.. జాగ్రత్తని పోగొట్టి .. కదలిక లేని అనుయాయ జాడల్లో పడి తలకిందుల తపస్సు చేసే .. రుణ విపత్తుని కాల్చి .. వెనక్కి తిరిగిన చూపులో మిగిలిన క్షామం .. అనిశ్చితి.. సర్దుకోవడానికి లేని చీకటి సలపరంలో ఊరబెట్టుకొన్న సరళ ధ్వని కక్ష్యని మోసగించి .. కథ తెలియని హద్దుని విడదీసుకొని.. రంగు వదిలేసినా హద్దుని మోసగిస్తూ.. ఆ పైకి చేర్చి పెట్టుకొన్న సర్దుబాటుని సరిచెయ్యక ముందే .. కల మార్చి పెట్టుకొన్న స్వేద స్థితి బిగువుని కప్పేసిన  నీటి గంటల హోరుని మోస్తూ.. గది నిలువు నిరీక్షలో అనిశ్చితి)

ఎదుకు మీరు మీ స్టేట్మెంట్స్ ఎప్పటికప్పుడు మార్చేస్తూ పోతే .. మీకొక కచ్చితమైన vision ఉందని అనుకోవాలి?

నిరంతరమూ.. ఈ దేశ క్షేమం గురించి ఆలోచించడం వలన .. అంతకంటే మంచి ఆలోచన వచ్చినపుడు .. నేనలా నిర్ణయం తీసుకోవడంలో ఆలస్యం చేయను.

అది ఈ దేశానికి మరింత సంపద తెచ్చేది అయినప్పుడు .. ఒకప్పటి వ్యాపారవేత్తగా ఆ మాత్రం అలా ఆలోచించడంలో తప్పేం ఉంది.

(దేశ పాలన అంతా కేవలం వ్యాపార లావాదేవీగా మిగిలాక .. చేర్చి పెట్టుకొన్న అపార్ధా వినిమయాల ఖండంలో పడి .. తలకిందులై.. కునుకు వడపోసిన భయ శాఖల సెగని బాగా బలంగా ఊది.. రెప్ప తుడిచిన .. మసలిత సత్తువుల రంపపు కోతల్లో పడి.. పునాదుల్లో పడి .. ముగించి పెట్టుకొన్న మృత్యు ఋతువుని సరి చెయ్యక ముందే .. కన్ను పట్టిన రంగుల మడిని దున్నుతూ.. బిగి దుఃఖాల పోలికని వాదులు చేసి .. ఒద్దికగా ఉంచిన మెట్ల పక్కగా .. దిగాలు పడిన నిద్ర అంపకాల స్థితి. )

మీకు చెందని .. మీ పెద్ద మనిషి తనాన్ని వద్దనుకున్నా వాళ్ళ దగ్గరకి వెళ్లి … మీ మంతనాలు వర్కౌట్ అవుతాయని ఎలా నమ్ముతారు?

శాంతికాముకలని ఎవరూ అర్ధం చేసుకోరు. యుద్ధ వ్యతిరేకిని.. ఇక్కడా నా వ్యక్తిగత ప్రతిష్ట దెబ్బతిన్న .. ప్రపంచ శాంతి నాకు ముఖ్యం .

ఎదుటివాడి మంచిని కోరుకునేవారు.. చాలా మందికి లోకువగానే కనిపిస్తారు.

(సాధ్య చలన నిరుత్తర కంటిని తాగి.. తూలి పడిన ముఖాల ముట్టడి గురిని తప్పించి .. హద్దులు మోసుకొన్న వంతెనలని అంతే బలంగా కూలగొట్టి.. తమించిన దేహ రాత్రంలో వెలుగుని మింగేసి ..ఆలోచనని మాసిపోసిన నుదిటిలోనుంచి తుంచి .. చిత్ర సగపు నుద్దాడిని జోడిస్తూ రుణ బావుల్లో దిగబడి పల్చన చేసిన చీకటి ని నంజుకొంటూ .. ఇగిరి పోయిన రెప్పల జాడని మించిన తీరిక పట్టి తెచ్చుకొన్న నలసిత హద్దుని మోసగించిన ఓర్పుకి ప్రవాహ విడిదిని చేర్చి పెట్టుకొంటూ .. నిరాపాలిత ముఖాలని పోతపోస్తూ.. సవరించిన మాటలు.. )

మీ వెనక మీ గురించి ఏం కామెంట్స్ చేస్తున్నారో .. మీకు అర్ధమౌతుందా? 

నా ముందు మాట్లాడగలిగే వాళ్ళని తప్ప.. నా వెనక పిరికివాళ్ళలా చాటు కామెంట్స్ చేసే వాళ్ళతో నాకు సంబంధం లేదు. నువ్వేం చేసినా ఏదోకటి అనాలనుకొనేవారు ఎప్పుడూ ఉంటారు.. వాళ్ళతో మనకి నిమిత్తం లేదు..

అతని లోపలి నిమిత్తం ఇలాగే ఉండక పోయినా .. అనుకోవాలని…..

నన్నొక నిబ్బరం కూడగట్టుకున్న మనిషిగా వెళ్లనివ్వండి.. నాకు నా లోపల జవాబుదారీ తనంతో ఎప్పుడూ  రాజీ లేదు.. నన్ను అలా మాత్రమే ఉండనివ్వండి.

కప్పేసుకొన్న దేహ విపత్తుని మోసే క్షణ మాత్ర ఘర్షణని దాచి పెట్టి.. మోసుకుపోతున్న విపరీత కక్ష్యలు ధ్వని నిరూప మొదలుని దాటుకొని.. ఇంకి పోయిన శరీర కాపుదలని జోడిస్తూ .. మోసపు ద్రోణుల్లో పడి తీరుతున్న నిందలని మోసుకొని.. దీప స్థావర కంటిని నొప్పిని తగ్గించే రంగు పోలికలు. నేను ఇప్పటికీ అక్కడే ఉండిపోని జత నింపుదలల కథని చెప్పుకొని.. సత్యంలోకి దిగిపోనివ్వండి.

ఒక దేశపు సార్వభౌమత్వం కేవలం బిజినెస్ development తో వచ్చేస్తుందా? 

రాదు .. కానీ అది ఒక ప్రధాన అవసరం.

సడన్ గా అతనికి నెమళ్ళు.. అప్పటి వరకు ప్రశ్నలు అడిగిన సత్యనివేశ్.. నెమలులన్నీ ఓ సింహాసనం లా ఏర్పడితే .. అతను దానిపై కూర్చొని .. అతను జైలు పాలు చేయించిన opposite party  లీడర్ కోసం అడుగుతాడు.

అప్పటివరకు ఏదోలా నెట్టుకొచ్చిన అతను.. ఒక్కసారిగా డీలా పడిపోయాడు.. అతని లోపల జంతువు కోపంతో అరవడం మొదలు పెడుతుంది.. అతను మెడ విరిచి విసిరేసిన నెమలి.. పెద్ద కేకతో స్పృహ తప్పి పడిపోయిన భార్య .. అతను సత్యనివేశ్ వేపు.. ఎన్నో అనర్ధాలకి అతనే కారణమన్నట్లుగా చూసాడు.. చెలరేగిన శ్వాసతో.. అతని లోపల దుమికే కెరటాలని .. పై ముసుగుతో కాపాడుకోలేక అల్లాడుతున్నారు.. అతనిని పట్టుకొని నాదగ్గరికి తీసుకు రండని అరవాలనుకొన్నాడు..

 ఇప్పటికే ప్ప్రజల్లో తన ఇమేజ్ ఏంటో తెల్సు.. అది మరింత damage కాకూడదని కొంత ఓపిక పడుతున్నాడు.. కానీ అదేంత సేపని .. ఒక బయపు ఊగిసలాట.. అతను కూడా దీనికోసం తనని మరింత రెచ్చగొడుతున్నాడన్న అనుమానమూ కాలుస్తుంది.

ఆశ్చర్యం … లైవ్ స్క్రీన్ మీద తన భార్య నెమలిగా మారడం కనిపిస్తుంది.  

అతనికేదో స్పష్టమౌతుంది .. అవ్వడం లేదు.. ఈ illusions  కేవలం illusions  కాదు.. అవి తన చుట్టూ జరుగుతున్న .. పూర్తిగా తన దగ్గరకి రావడం లేదు.

అనేక అనుమానాల్ని మిగిల్చి కంగారు పెడుతున్నాయి..

నెమలి .. నెమలి .. అనే చాలాసార్లు అనుకొన్నాడు..

నెమలి కోసం చాలా ఆర్టికల్స్ చదివినా .. అవన్నీ .. తాను చూస్తున్న వాటికి ఏ మాత్రం లాజికల్ సంబంధం లేకుండానే ఉన్నాయి.. కానీ ఏదో జరుగుతుంది..

అనుక్షణమూ అతనిని కనిపెట్టే అనుచరులు.. అతని ముఖంలో సడన్ గా మారిపోతున్న పోలికలని గమనించి.. కాల్చి పెట్టుకొన్న నిద్ర గుంభనల కొత్తని మోసుకొంటూ .. చెదిరి పోతున్న కలాప స్వస్థ గుణాలని కాపుగాసి .. తేరుకోలేని దేహ సాంద్రతల మతిని జోడించి కదిలే సరిపోతల నిలువు గండంలో దాటుకోలేని క్షామపు కొండల్లో పట్టుదప్పిన మృత్యు గతం ఆవరించిన చప్పుడు.

ఒక్కసారిగా అలెర్ట్ అయ్యి.. లైవ్ ఆఫ్ చేయించి .. ఆయనని అక్కడ నుంచి తీసుకు వెళుతున్నప్పుడు .. ఎవరి మొబిలిలోనూ రికార్డు కాకుండా జాగ్రత్త పడి.. అతను ఎగిరెగిరి అరుస్తున్నాడు.. ఆయాసపడి ఏడుస్తున్నాడు.. నెమలి .. నెమలి.. నన్ను చంపేస్తుందని అరవబోతుంటే .. ఎలాగో కారులో కూర్చోబెట్టారు.  

స్పష్టత ఒక నిద్ర నింపిన వణుకు .. తడబడే దేహ చెలామల కంటిని రాల్చుకొంటూ … ధ్వని అకారణ కృతిని జోయిడించి కదిలే అడుగులని దాటి .. ఒక విశ్వ సాధ్య్ రేఖని ఒడిసిపట్టి .. ఇదే పగని.. కొంచెం ఎదురుతిరిగే ఛాయలతో .. తనో పెద్ద ముంపుకి గురై కొట్టుకుపోతాడని.. నెమళులు .. ఎంతో ముద్దుగా దగ్గర కొచ్చి.. తనని నాశనము చెయ్యబోతాయని.. తన లోపలా .. బయటని కూల్చి.. తన లోపలి చీకటి రాక్షస మంటని చితులుగా బయటపెట్టి.. ఓ నల్ల భూతపు స్మశాన పంటగా తనని చూపిస్తాయని .. అతనికి ఎందుకో అర్ధమైనట్లుగా అయ్యి..

……………………

తను చూస్తున్నది.. తన నిర్ణయం వెనక ..ఊదుకోని చలన మాత్రపు కంటితో ఘర్షణ పడి .. ఊపిరి తోసిన చూపుతో ఒరుగుతూ.. అదే అలాగే కనిపిస్తుంది.. ఇంకో ఆసరా లేని నీపేక్ష కంటి తాడనతో .. గొలుసులు గొలుసుగా గొంతుని అల్లుకొని.. సఫల నిశ్చంతని మళ్లించి పెట్టుకొన్న చీకటి నైవేద్యంలో పొడుచుకొచ్చిన దుఃఖ శీలన మరుపుని తీసుకొని.. ఒదిగిన నీటి కైపుల పోటుని .. మరిగించి జిమ్మున లాగేస్తూ.. కప్పి పోయిన నిద్ర గడువు చలన కలహిత రుచి చప్పున చేస్తూ.. మస్పృహల అల్లాటం..

ఆమె ఏం అనలేదని.. hospitalized  … మొదటిసారిగా అతనిలో వణుకు.. ఆమె నెమళ్లు మధ్య ఉన్నట్లుగా కనిపిస్తుంది. 2

అతను మాట్లాడుతూ .. డిన్నర్ చేస్తున్నవారు.. ఒక్కసారిగా వణికిపోయి ఆమెని చూసి పెద్దగా అరిచాడు.. అతని నోటి నుంచి రక్తం..

 ఆమె ఒళ్ళంతా చిమ్మింది..

 ఆమె తీవ్రంగా భయపడి పోయింది.. తన గదిలోకి వెళ్లి తలుపు లాక్ చేసుకొని.. పర్సనల్ డాక్టర్స్ కి ఫోన్ చేసి  వెంటనే అతనిని ఎక్సమినే చేయాలనది

కానీ అతను ఒప్పుకోలేదు.. వాళ్ళతో వైల్డ్ గా behave  చేసి.. ఒక డాక్టర్ ని జాబ్ నుంచి సస్పెండ్ చేసాడు.

కానీ ఈ illusions  రోజు రోజుకి పెరగడం .. అతనిలో ఆందోళనని ఎక్కువ కావడం .. ఇక తప్పదని .. అనుకోని..

పర్సనల్ టెస్టులు.. బిగుసుకు పోయిన భయం ..

మృత్యువు గజ గజ వణికే కాళ్ళని జోడిస్తూ .. తోసుకు వస్తున్న .. చీకటి తోవల బరువుని తోసుకొంటూ .. విశ్చరిత గండిని కొట్టుకొన్న .. శ్వాస నిమారింపుల కదలికనే మోసే .. శత్రువు కంటికి కనిపించక .. అంతా కమ్మేసుకొన్న భయపు తాకిడిలో ఒద్దికగా నింపుకున్న సఫల సూచనల కైపుని జోడిస్తూ .. మోసపోని తమక ముఖాలన్ని నానబోసుకొని ..చుట్టేసిన చెమట తెరల వెనక నుంచి .. మరేదో దూకడానికి సిద్ధపడుతూ..

……………………

దేహంలోకి మరో గమన మహా మాయ ఏదో చేరి .. ఈ illusions అన్నీకల్పిస్తుందా?

ఏది ఎక్కడ చలనంలోని విశ్వ చిత్ర పట్టుని దులిపి .. కనపడని ఆందోళన దానిలో కరిగించబడి ..పట్టూ .. విడుపూ లేని శ్వాస కల్లాల కూర్పుని మోసుకొంటూ.. జ్ఞాన నియుక్త సమయాల కై త్వరిత హద్దుని అంత దూరంలోంచి కాదని .. ఉండిపోయిన పునాదుల మధ్య కరిగే పోలికలని కాదని.. ఇంకేదో చావు రహస్యాలు ఏం అనకుండానే లోపల తిరుగుతూ.. కల్పింత గందరగోళంలోకి ఊడిపడి .. నేననే ఆచూకీ అడిగినవాడు.. పరుగున బయటకి వచ్చి చూసేలోపు మాయం అవుతాడు. 

అతని పర్సనల్ డాక్టర్స్ సీక్రెట్ సమావేశం.. కొన్ని illusions  కోసం చెప్పాడు.

వాటి గురించి ఎలా చెప్పాలని కూడా అర్ధం కాక తడబడ్డాడు .. పై నుంచి ఆ దృశ్యాన్ని చూసినపుడు ఒకలా  అతనికి చెప్పాలనుకొన్నప్పుడు మరోలా .. స్పష్టంగా అదే చెప్పేలేకపోతున్నానని అర్ధం అవుతుంది.. అందుకే అతను చెప్పిన చోట నుంచి వెనక్కి వచ్చి మళ్ళీ ముందుకి చెబుతున్నాడు.. ఏదో చావు భయం వెంటాడి వణికిపోతూ ఏడుస్తున్నాడు.. ఎలా నైనా తనని బతికించామని వేడుకోవాలనుకొంటున్నాడు.. కానీ దాని ఓ గంభీరం చాటున కప్పి … మిగతా విషయాలు చెప్పాలనుకున్నా .. ఎక్కడ వరకు తన ఎమోషన్స్ దాచాలో అర్ధం కాక .. చేత్తో తలని కొట్టుకొంటూ..మాటి మాటికీ కుర్చీలోంచి లేచి .. అటు-ఇటు తిరుగుతూ సంభంధం లేని బూతు మాటలని అరుస్తూ .. వాళ్లలో భయం పుట్టిస్తున్నాడు.

 అవన్నీ చాలా మామూలు అన్నట్లు చెప్పినా .. మాట్లాడుతున్నప్పుడే అతని ప్రవర్తనలో మార్పులు వాళ్ళు గమనించారు.

అతని మానసిక స్థితిలో .. లోపలి .. బయట ప్రపంచాల సమన్వయం ఏదో బాలన్స్ తప్పినట్లు వాళ్లకి అనిపిస్తున్న .. అది పూర్తిగా అతని లోపం కాదని .. ఇంకేదో తెలియని ఇన్ఫ్లుయెన్స్ కి గురై ఇదంతా జరుగుతుందని .. వాళ్ళు తెలుసుకోక పోయిన .. లోపల ఇంకేదో తీవ్ర ఆందోళన నడుస్తున్న .. పైకి మాత్రం డిప్లొమాటిక్ గా ఉండి మేనేజ్ చేస్తున్నారు.. నిజానికి అతని చెప్పిన ఏదీ వాళ్ళు సరిగ్గా వినలేదు.. విన్నట్లు నటిస్తున్నారంతే..

అతను వాళ్లకి టైం ఇవ్వాలని.. ఊరికినే ఒకసారి అన్నీ నోర్మ్స్ క్రాస్ చెక్ చేయడం వయసు రీత్యా కూడా అవసరమని చెబుతారు.. వాళ్లంతా కేవలం తనకి భయపడి పూర్తి నిజం చెప్పక పోయినా .. ఏం చెప్పాలనుకొంటున్నారో అర్ధమౌతుంది.. కానీ అతను అలాగే దానిని ఒప్పుకోవడానికి సిద్ధంగా లేడు. ఒప్పుకొంటే .. తన పర్సనల్ లైఫ్ .. అధికారం ఏమై పోతాయో అతనికి క్లియర్ గా తెలుసు.

 అంత తేలికగా ఒప్పుకోనప్పుడు .. వాళ్ళు .. కొంత ఆంక్సిఏటీ డిసార్డర్ నోటీసు అవుతుందని .. అది ఫుర్తెర్ MRI Scans .. ఇంకా కొన్ని టెస్ట్స్ చేయకుండా ..మెడికేషన్ decide  చేయలేమని .. ఇది ఆ తర్వాత మరే కాంప్లికేషన్స్ కి వెళ్లకుండా ఆపుతుందని చెప్పడం తో చివరకి ఒప్పుకున్నాడు.

ఇదంతా అతను చాలా సీక్రెట్ గా జరగాలని చెప్పాడు .. ముందు డాక్టర్స్ కి అన్నీ నార్మల్ అన్నట్లుగా .. మీడియా కి అనౌన్స్ చెయ్యమని .. రేపు నైట్ తాను సీక్రెట్ గా హాస్పిటల్కి వస్తానని చెప్పి పంపించాడు.

అన్ని ఒక ప్లానింగ్ ప్రకారం జరుగుతున్న .. తనను కొన్నవాటికి .. ఇంత అధికారమూ.. బలమూ ఉంది కూడా నియంత్రిచలేక పోతున్నాయని.. ఇవన్నీ కేవలం illusions కాదని.. నిజంగానే అతని చుట్టూ ఏదో జరుగుతుందని.. అర్ధం కావడం మొదలైంది..కానీ ఎవరిని ఎలా నమ్మిoచాలో .. దానిని ఎలా జరగకుండా ఆపాలో మాత్రం అర్ధం కావడం లేదు.

కొన్ని సాపేక్ష సత్యాల ఎదురు దాడి.. కదిలి కంటిలో రాలిన సమాధానం వినపడక .. ఊగిన చిత్ర జ్వరం మోసుకొని.. వణికే పాదాలని మూట గట్టుకొని.. తన ముందే వెళ్లిపోతున్నా ఉనికి .. కొత్త మాయని వండి వడ్డించి.. తినేలా చేసి .. ఏదో కసిని తీర్చుకొంటుంది.. వేళా మంది జనం తెరల వెనక వెటకారపు నవ్వుతో… కుర్చీని.. టేబుల్స్ నీ  విరగొట్టి.. గుట్టగా పోసి మంట పెడుతున్నప్పుడు .. దేహ సాధ్య అమరికల ఒరమడి సాఫల్యత దూరం జరిగి.. చల్లారి పోయిన శ్వాస మండలంలో పునాది దొరకక .. నిండి ఉండిపోయిన చూపు మసకబారి .. రెండు రుణాల దాడి .. ఎప్పటినుంచో కనిపెట్టుకొని.. ఇప్పుడు విరుచుకు పడుతుందంతే …

………………………

మసక కమ్మిన కోప గుహలో.. చెల్లుబాటు కానీయని నడకని పోతపోసి..తలపట్టుకున్న నిందలని కాల్చి .. తమాయించుకొన్న అలసటలతో చప్పరించే .. తోడుగా నిల్చిన తోసివేతలతో.. కప్పుకొని ఉండిపోయిన పోలికలని .. చేసి పెట్టుకొన్న రెప్పలని చలన మూర్తుల కైపుని ముంచేసి.. తడబాటు రుణాలని.. తీర్చిపెట్టుకొని.. దగ్గరగా అప్పగించిన నిరూప దర్శన శిలలు..

 ఆ రాత్రి కూడా అతను .. అలాంటి తీవ్రమైన illusions గురై.. విండో లోంచి తిరిగి ఆ statue చూస్తూ.. డ్రోన్ visuals  చెక్ చేసాడు.. అవి తిరిగి నెమలుల టవర్ నే చూపిస్తున్నాయి.

మొబైల్ నుంచి చెక్ చేసినా అదే పరిస్థితి.

చివరకి .. ఆ నిద్రకి చేరే ముందు.. ఒక్కడై మాత్రమే ఉండడం స్పష్టంగానే ఉంది.. దీనిని ఎవరూ మార్చలేరు.. ఇప్పుడిక ఏదైనా   సీక్రెట్ relationship ( అదీ ఏమంత తేలిక కాదు.. చాలా ఖరీదైనదీ) పెట్టుకొన్న .. అదొక బిజినెస్ డీల్ అంతే..

కొన్ని విపరీతాల మాదే కమ్మేసిన బెంగ ని నుదిటిలోకి … బోర్లించి.. చేసున్న హడావుడిలో .. మసకబారిన వెకిలి మాయని తుడిచి.. అక్కడ దూరంలో మంటల్ని మోస్తున్న అద్దం..

ఎదురు గోడమీద .. నలుపు . తెలుపు ఇమేజ్తో … మధ్య మధ్యలో ఎర్రని వర్ణం తో కదులుతూ… అతనికి ముందు అర్ధం కాపోయిన .. తర్వాత అర్ధమైంది..

అది అతని తండ్రి చివరి రోజులు.. ఎవరో సూట్ చేసి .. ఇప్పుడు ప్రాజెక్ట్ చేస్తున్నట్లు .. మాటా .. పలుకూ లేకుండా .. కుమిలి కుమిలి ఏడుస్తున్న .. అతని నాన్నని చూస్తున్నాడు..

కళ్ళు .. మూసుకోవాలనుకొన్నాడు.. కానీ అతని ఇష్టం మేరకు .. శరీర స్థితులేవీ మారడం లేదు.. అడుగు ,, రెప్ప, చెయ్యి ఏదీ కదలడం లేదు.. కేవలం శ్వాసని పీలుస్తూ.. కంటితో చూస్తున్నాడంతే… అతని దాంభికపు పునాదులన్నీ కదిలిపోయి .. పట్టుగా నిలబడే అతని ధైర్యమంతా కరుగుతూ..తన తలనీ తానే చేతులతో కొట్టుకొని.. అరచుకొని.. షవర్ కింద సుమారు ఓ గంట నిలబడి .. అలాగే బయటకొచ్చి.. విండో లోంచి చూసిన తర్వాత కూడా .. ఏమార్పూ లేదు.

 ఇక తప్పదు హాస్పిటల్కి వెళ్లాల్సిందేనని నిర్ణయించుకున్నాడు.

సమయ సారాలని దులుపుకొని.. రెచ్చిపోయిన కథనాల మధ్య .. చేర్చిన సగపు ఆందోళనని అరగదీసి .. కళ్ళలో నూర్చి  పెట్టుకొన్న సాధ్య ముద్రలని తుడిచి.. కదిలే నిరూప మండలంలో ఒరిగి తగలబడి.. మాట తెచ్చుకొని ఓటమిని చేరదీసి.. సగం మోసిన చిత్ర గుండంలో నలిగి .. చిదిగి ముక్కలై .. నుదుటిని తీర్చక ముందే .. ఇంకేదో రాసేసి పోయి .. నల్ల కొండల్లోంచి .. దూకి ముంచేస్తున్న నవ్వు.

……………………

ఏదో ఒక్కోసారి .. మన నమ్మకాలని వదిలించి రాలిపోతుంది.. గ్రహణ గంధపు చెదురు మదురు పూతలని వద్దని .. నిజరూపం తో మీదకి విరుచుకు పడుతుంది.. కానీ ఆ క్షణం పక్కన ఎవరూ ఉండరు.. కదిలే భద్ర శకునాలు రాలిపోయి .. కీడు కొండలు పెరిగి.. శ్వాసకి బారుగా వేలాడి .. అంతా తానై చుట్టుకొని.. అవాహ మకిలి వదుల్చుకోలేక అల్లలాడుతూ… కమురు హద్దులే ఘాడత గోతులో పట్టేసి.. కేక ఉండచుట్టుకు పోయి .. దట్టమైన చెమటతో తడిచి .. దుఖంలోకి కూలిపోతుంది..

 కానీ ఎవరికీ అది వినిపించడం లేదు.. దగ్గరకి రావడం లేదు.

అప్పటికి అతనికి రెండు గంటలుగా టెస్ట్స్ జరుగుతూ ఉన్నాయి. అతనిదో నిలదీయాలనుకొంటున్నాడు.. వాళ్లకి అతనిచ్చిన టైం కేవలం వన్ హౌర్ .. ఎందుకింత లాంగ్ ప్రాసెస్ అర్ధం కావడం లేదు..

 ఏదో uncontrol level లోకి వెళ్లి జరుగుతుందని  తెలుస్తూనే ఉంది.. కొంచెం మసకగా కళ్ళు తెరిచేసరికి .. ఐసీయూలో ఉన్నాడని తెలుస్తూ ఉంది.. స్టాఫ్ ఎవరూ కనిపించడం లేదు.. తాను పైకి లేవలేకపోతున్నాడు.. నోటి నుంచి మాట రావడం లేదు..

అప్పుడొచ్చాడు లోపలికి  సత్య నివేశ్ ..,.. అతనిలో చిన్న నవ్వు.. ఆ విగ్రహం తన ఇల్లుసిఒన్ కాదు.. నిజంగానే అటువంటి మనిషి ఉన్నాడని .. అతనిని ఏదో అడగాలానుకొన్నాడు.. కానీ అతను సైగ చేసి .. సైలెంట్ గా ఉండమన్నాడు.

అతను ఆగిపోయాడు.

ఎదురుగా ఏ స్క్రీన్ లేకపోయినా .. గాల్లో చేతులు తిప్పగానే … అప్పటికి .. నిరసనల తీవ్రత ఎలా ఉందొ.. అతని గురించి .. మానసిక స్థితి గురించి ప్రజలు ఏం మాట్లాడుకొంటున్నారో లైవ్ updates కనిపిస్తున్నాయి..

 అతనికి టెస్ట్స్ చేసిన డాక్టర్స్ సీక్రెట్ గా … మనం యాక్టుల్ ఫాక్ట్స్ బయటపెడితే .. మనమెవరం మిగలం .. కొంచెం అటు ఇటు గా కొన్ని నెలలలోపు చాంపేయబడతాం.. లేదా జాబ్స్ నుంచి తీసేసి.. ఇంకెక్కడా దొరకకుండా చేస్తారు.. లేదా ఇదొక కరప్షన్ create  చేసి  తోసేస్తారు.. లేదా ఫామిలీ మెంబెర్స్ ని harass చేస్తారు.. లేదా ఏదైనా ఒపెరాటేడ్ పేషెంట్స్ ని చంపేసి.. మనకి స్కిల్స్ లేవని ప్ర్రావ్ చేస్తారు.. దీని అన్నింటికన్నా .. ఎవెర్య్థింగ్ ఐస్ నార్మల్ అని రిపోర్ట్ ఇవ్వడం ఈజీ.. ముదిరినప్పుడు చూసుకోవచ్చు. … అని…

అతని ముఖం కందగడ్డలా ఐపోయింది.. కోపం తో లేచి వాళ్ళ దగ్గరకి వెళ్లాలనుకొన్నాడు.. ఏ కట్లు కనిపించక పోయిన .. బలంగా తాళ్లతో కట్టేసిన ఫీలింగ్ .. అలాంటి నొప్పీ కలిగింది.

 సత్యనివేశ్ .. చాలా సన్నని గొంతుతో.. నిజానికి నీ డాక్టర్స్ టీం కి నువ్వు illusions అనుకోని చెప్పినవేవీ ఇల్లుసిఒన్స్ కాదు.. అవన్నీ నువ్వు కాంతితో స్వయంగా చూసినవే .. అప్పుడే అతని .. అక్క నెమళులు తిరగడం చూసాడు.. ఒక్కసారిగా పై కప్పు నుంచి వర్షం .. నెమళులు డాన్స్ మొదలు పెట్టాయి.. ఏదో కాంతి.. మంచు.. సన్నని ఫ్లూట్ మోగుతూ…

సత్యనివేశ్ మళ్ళీ నవ్వి .. ఇదంతా ఇల్లుసిఒన్ కాదు.. నీ ముందు జరుగుతూనే ఉంది.. కానీ బయటకి వెళ్ళాక  దీనిని ఇలా మాత్రమే చెప్పలేవు..

ఎవరూ నమ్మరు.. ఇప్పటికే అనుమానిస్తున్న దేశం .. ఇది చెబితే .. నిజంగానే నీకు పిచ్చని కాయం చేసుకొంటారు.

అతనికి అర్ధమై పోయింది.. తన అధికారం .. సెక్యూరిటీ వలయం.. టెక్నాలజీ .. వీటిని దాటి ఏదో జరుగుతుంది.. తాను చేయగలిగేది కూడా ఏదీ లేదు.. కేవలం సరెండర్ అవ్వడమే .. ఎదురు తిరిగితే .. తన పొలిటికల్ కెరీరే నాశనం ఐపోతుందని..

 సత్యనివేశ్ .. నువ్విక్కడ అంత పెద్ద త్యాగాలేం చెయ్యనక్కర లేదు .. కేవలం నేనడిగిన వాటికి సమాధానాలు చెబితే చాలు.. ఇది ఇప్పటికిప్పుడే ప్రచారం కాదు..

ఇది .. పబ్లిక్ ఇవ్వాలా ? వద్దా ? అనేది.. ఇప్పటి నుంచి నువ్వు నాకిచ్చే కోఆపరేషన్ పెయిన్ ఆధారపడి ఉంటుంది.

 తన ఇంటర్వ్యూ మొదలుపెడతాడు..

ఆ హెచ్చరిక .. అడుగడుగునా మర్యాదలని .. ప్రోటోకాల్ దాటి దైర్యం చేయని .. అంత ఉన్నతమైన పొజిషన్లో  .. కలత నిండని మహా నిర్ణయపు రంగుల మత్తులో మునిగి తేలే తనకి.. ఈ నిలదీత .. అతనిని దాటి ఎవరూ తన దగ్గరకి రాలేరన్న సత్యం.. లోపలికి చాలా స్పష్టంగా తెలుస్తూ ఉంది.. కథలు కౌగిలిని దాటి.. ముక్కలైన నటనని .. కప్పుకొని.. కపటపు దుప్పట్లని దులిపి.. చిందాడిన నొప్పిని చుట్టూ కట్టుకొని.. నిశ్శ్రేష భూమి రంగులని పలచని పొగతో జల్లించి.. వడపోత నిరాలపు మండలంలో కంగారుగా తిరుగుతూ .. ఈ ముఖాల సవ్వడి ముడిని బిగదీసిన కంటి శిలలా ..

అతని మాట కంగుమంటూ వినిపిస్తుంది.. నిసమిసలు లేని నిరావది చిత్ర లేపనం పూసుకొన్న మసక నవ్వుతో.. అంతలోనే జీరగా అల్లుకున్న దుఃఖ మెలికలు మోసుకొన్న ఒడి తంపకాల యాసటతో కలబడే .. అక్కడ ఆగిపోయానని .. కొంచెం వెసులుబాటు లేని సంకేత నిడివిని దాటుకొని.. చంచార్య విపరీతంలో .. ఒబ్బిడిగా కట్టుకొన్న చేతుల వలయంలో పడి ..

 అది ఫేమస్ lead  మ్యాగజిన్ ఆ ఇంటర్వ్యూ వస్తుందని చెప్పినా .. అతని ప్రశ్నలు మాత్రం చెమటలు పట్టేసినట్లుగా అవుతున్న .. ఏమీ చేయలేని లాకింగ్ … అది లైవ్ టెలికాస్ట్ ఎక్కడికో ట్రాన్స్మిట్ అయ్యి.. రికార్డు అవుతుందని అతనికి అర్ధమైంద. అతనికి సమాధానం చెబుతున్న ప్రతీసారి.. లోపలి నుంచి మరో ఇన్నర్ వాయిస్ వినిపించి కంగారు పెడుతున్న .. పైకి మాత్రం నటిస్తూనే ఉన్నాడు.. ఓ గంబీరపు ముఖంతో ..

అబద్దానికి .. సత్యానికి మధ్య నులిమిన చీకటిని తాగే దూరంలో .. అసలు నువ్వివరో నీకు తెలుసా?

దానిని నేను చెప్పుకోవడమెందుకు ? అందరికి తెలుసుగా..ఆ అందరకి తెల్సిన నేను .. ఆ నేనే ఈ నేను…

( అసలు  నువ్వెవరో నీకు తెలియదు.. అందరికి తెల్సిన నువ్వే నువ్వైతే .. నీ లోపల ఉన్న నువ్వుని .. నేను పరిచయం చేస్తాలే.. )

అయోమయం .. సదా లయం .. ఊగి పంచుకొన్న సరిహద్దు తాకిడిలోకి చేర్చి పెట్టుకొన్న దేహ నారు.. నాధత .. శూన్య పరిక్రమణలో మోసుకొన్న గతి వర్తన .. పైకి ముడి చుట్టిన  కూల్చివేతలు..

పరాస్పరం.. కన్ను చిట్లించిన జ్ణాహిత భూమిలో నీళ్లు ఊరిన సమాధి.

ఏం ఇవ్వాలని నువ్వనుకొంటున్నావ్? కానీ అసలు ఏం ఉందో .. నీ దగ్గర నీకు తెలుసా?

ఈ వర్లోనే అత్యంత పవర్ఫుల్ దేశానికి అధ్యక్షుడిని.. నా దగ్గర లేనిదంటూ ఏం లేదు..

( అంటే నీ దగ్గర ఏమీ లేనట్లేగా … అది కేవలం నీకు ఉన్న  ఈ టెంపరోరీ పదివిలోనిది మాత్రమే .. )

అహం మోసుకొన్న చక్ర భ్రమణ గోళం.. విసిరేసిన రాత్రీ పగలు మధ్య మృత్యు చిత్రం వదిలిన పట్టుతో .. కూల్చిన రెండు రంగుల మాటని .. దహన మూర్చనలోకి పిండి.. పరిచిత చలన గతిని కక్ష్యలు తప్పించి.. గాబు పట్టిన దగ్గుతో.. ధ్వని పోతలని సరి చెయ్యక ముందే .. శరీర చలన తేలుతూ వచ్చిన హద్దుల్ని రాల్చి.. కొత్త దిశని తీసుకొన్న అవధి.

నీ స్త్రీని అనునయించడం రాని నీకు .. దేశాల మిశ్రమ స్నేహ సంభందాలని ఎలా అర్ధం చేసుకోగలవ్?

స్త్రీని ఎక్కడ ఉంచాలో .. ఎంత వరకు దగ్గరకి రానివ్వాలో.. ఎంత respect చేయాలో అంత వరకే .. అంతకు మించి మాత్రం కాదు.

( నీకు సృష్టి గురించి ఏమీ అర్ధమే కాలేదు .. ఇక కాదు కూడా.. )

పరంపర సమన్వయ నిద్ర దోళనలో .. నే మృత్యువు ని సగం చేసుకొని.. పుట్టుకలు చేరదీసుకొన్న ఊపిరి అరలని కుదిపి.. వేలాడదీసిన కంటి కక్ష్యని సరి చేసే .. ఆలోచన సలాప దీర్గంలో  సగమై మోసుకొన్న నిండుతనాల కుదుపు.. మలుపు.. నిషా కీర్తన .. దేహ వైభవం.. పరిధి లేని అన్వయ గతి మండలంలో ఆగక తిరిగే మంగళ గోష.

శాంతి ఒప్పందం నీకొక సాకు.. లోపలి ముసుగులో ఆయుధ  వ్యాపారం అంతేనా?

ఇది అందరూ అడుగుతున్నదే .. మంచి జరిగి నా దేశ వ్యాపారం జరిగితే తప్పేంటి?

( వ్యాపారం పేర .. నీ బానిసని చేసుకొంటావ్.. అంతేగా)

అవసరం .. దేహ గతిని నింపుకున్న చలన ముఖం పట్టుకొన్న .. ఊలాటల కెంపన ఛాయల్లో పడి తల మున్కల గొడ్డుని చేర్చిన జోడింపు పొడవుతో కుదిరిన మాటలని కప్పుకొని.. విడిగా ఉండిపోయిన సమయ బోగపు ఆయాసం.

నీ దేశపు అప్పుల ఊబి గురించి నీకు మాత్రమే తెల్సనుకొంటున్నావా?

అది కాంఫిడెన్సిల్ .. కొంత అవగాహన ఉన్నా .. కరెక్ట్ గా తెలియదు.. కానీ నేను నా పని మొదలు పెట్టాను.. నా కింకో టర్మ్ ఇస్తే .. లోన్ ఫ్రీ కంట్రీ చేస్తా…

( నీకు నిజం తెల్సిన ఇదొక మోసపూరిత తేనె పూత అంతే )

విస్కలిత ఊంజితాలపై .. తల పండిన దేహగుణతని కప్పిపెట్టుకొంటూ.. సరళ నిందల కైపుని నానబెట్టిన నీటి ఝాముల మధ్యలో .. ఇదే నా పోలికని అర్ధం కాక బయటపెట్టుకొన్నప్పుడు .. కసి రేగిన మాంస పోతలని విడిపించుకొని.. అబద్దమనే   ముసుగులు.. మరిన్ని పొడుగైన కందకాలని తవ్వుతూ .. చెలరేగిన కెరటాలని ఊపుగా పట్టుకొని.. సవ్వింతల కాళ్ళని జోడించే ప్రయాణ నిర్ధార ..

inflation తో తీవ్రంగా ఊగిపోతూ.. ఏ మాత్రం ఊపిరి అందని దేశాలతో .. వ్యాపారం వాళ్ళ బలహీనతలతో చెయ్యడం గురించి ఏం చెబుతావ్?

వ్యాపారం   లక్ష్యం .. లాభం.. అవతలి వాడి బలహీనతని కూడా చూడకుండా .. వాడికి చేయూత నిస్తున్నాం.

( వాడి  ఆ చేత్తోనే గుంజి.. అప్పుల్లోకి లాగి లోయలోకి విసిరేస్తావ్… అంతేగా)

సమ అఖాతపు నోటిని తెరిచి మింగేస్తూ .. చూపుకి దొరకని నిందని వెలిగించి .. కప్పిన రాశీ చితులపై .. మొత్తంగా నులిమిన ప్రేక్ష భూమిని చదును చేయలేని .. అపేక్ష మోడుల బండరాళ్ళని అరగదీసి … ఆక్రమణ .. చేయూత లేని చెట్టుని నిలువునా కూలుస్తూ .. చలి మంట కాగే దుర్మార్గ చూపుని పరీక్షకి తెచ్చి.. సవరించిన వర్ణ సాపేక్ష స్థలంలో జోడించిన హద్దుల్ని దాటి ..

యుద్ధం గురించి నీకేం తెల్సు?

అది మన శక్తి మనకి రుజువు చేస్తుంది.. ఇంకెంత ఆయుధ సమీకరణని చెయ్యాలో స్పష్టం చేస్తుంది.

( నీ శక్తి సామర్ధ్యాలని గుల్ల చేసి.. ఆర్ధికంగా పతనం అంచుల్లో నిలబెడుతుంది.. శవాలని కుప్పపోసి .. కుటుంబాలని రోడ్డుపాలు చేస్తుంది. చిదిగిన ఆయుస్సుపై సమయం పగపడుతూ.. చలన ముంపులతో.. క్షణాల్లో ఊడ్చి పడేసి.. కడుపులని మన్నుతో నింపుతుంది.)

మహా జత కాళ్ళ ఊపుని నడక చేసి .. క్షేత్రాలని అందుకొని.. చనిపోయి .. పునాది గతులని సరి చేయక ముందే .. కప్పేసిన ఉనికిని మోసపుచ్చుతూ.. హద్దులే తెలియని అయోమయంలో ఊరేగే స్తన్య నిద్రని గొంతు నులిమి .. ఇంకేం మిగల్చక శూన్య విపత్తుని అడుగు నుంచి ఖాళీ చేసి .. శ్వాస భ్రమణ కంపనని చేర్చుకొని.. ఇంకి పోయిన బరువుల సరీయ దీపాల చుట్టూ .. అన్ధతా పేరుకొని..నిరూప వశీలత ఏడ్చుకొంటూ..

మనిషి ఉనికిని తుడిచిపెట్టే శక్తి.. నీకు.. నీ అధికారానికి ఉందని నువ్వనుకొంటున్నావా?

అవసరమైనప్పుడు.. దేశ క్షేమమేగా నా ఈ position కి ఫస్ట్ ప్రయారిటీ… అధికారం అవసరమైనప్పుడు వాడక పోతే .. కుడ్డలించిన కసితో తిరగబడే సాహసం అందరూ చేసేదే .. అందుకే కనిపెట్టుకొని ఉంటూనే .. అవసరమైనప్పుడ్డు జులిపించాక పోతే .. ముసిరినా ఈగలు పందిని వదిలి వెళ్లవు.

( నువ్వు చంపించిన వాళ్ళ . లేదా నీ వలన చచ్చిన వాళ్ళ లిస్ట్ చాలా పెద్దది కదా …అదంతా ఒక వ్యాపార కళ గా చెప్పి .. నోరు మూయించగలవు.. ముయ్యకపోతే వాళ్ళ శ్వాస ని పీల్చేయగలవు.)

ఉనికి ప్రాప్తించిన శరణు మాత్రంగా కదిలే నిద్ర శరణుని పట్టుకొని.. సగం కుమ్మరించిన శ్వాస వాగుల్లో పడి .. ఛాయా రూపస ముదాలని బిగదీసి.. కళ్ళలో పెట్టుకొన్న స్మరిత కథనాల కూర్పుని.. నీ కోసం వదిలేసినా .. అక్కడే ఆ పక్క ఆయుధాల గుట్టని తవ్వుకొని.. నా స్పృహ బిగీస  ఏడ్చుకొంటూ.. అక్కడే దిగబడి అరుస్తుంది.

నిస్సంశయ ఆరాధ్యంలో ఓడిపోయి తిరిగే దేహ నలతని .. శరణార్ధిని దగ్గరగ్గా చూసావా?

ఎందుకు అదంతా చూసి ఏం చేయాలి. అలా ఏదీ ఇక ముందు కాకుండా చూడటమే నా డ్యూటీ .. అదే చేస్తున్నా… ప్రాణాలకి తెగించి దేశాలు తిరుగుతున్న..

( ఈ మాట నిజంగా నమ్మదగ్గదా.. ఒక్కో నీ పర్యటనకి వందల కోట్లు ఖర్చు కేవలం సెక్యూరిటీ కి..)

తననే నిషీప్త గుణంతో మసిలినా దేహ సారం కరిగిన శ్వాసని పక్కకి లాగి .. సరిచెయ్యని శ్వాస నిరూప .. నిరాశం మూట గట్టిన రుణాలని జోడించి .. కలలో ఉండిపోయిన శరణు ఒత్తిడిని నలిపి.. కళ్ళలో మోసుకొన్న నాజూకు ముద్రలతో కదిలే రుణ భావులని కప్పుకొని.. ఇంకి పోయిన ఆశలని.. ఊపిరి గతుకులని.. కళ్ళతో సహా కూలిన గోడలని .. విరిగిన కాళ్ళని జోడించుకొని.. చేసుకొన్న దుఃఖ ఒడంబడికల మూలంలో ఊరేగే తమక గుండ్రాల కమరింతని రెప్పలతో మోసుకొన్న స్థలాలతో ముడివేసుకొన్న గుణాలని సరిచేసి..

నీ ఆయుధం ఏం చేస్తుందో పక్కన పెట్టు.. ఈ సుత్తితో .. ఈ సింపుల్ సుత్తితో .. నీ బొటనవేలికి చితక కొడితే చాలు .. నీకు మొత్తం యుద్ధ అనుభవం వచ్చేస్తుందని తెలుసా?

తెలిస్తే మాత్రం.. నేనేం సోల్జర్ కాదు.. అది అతని డ్యూటీ.. నేనిక్కడ అతనికి .. అతని ఫామిలీ కి అవసర సహాయం చేసేవాడిగా ఉంటాను.

తీర్పరిగా ఉంటూ .. నువ్వు ఆక్రమించుకొన్న భూ భాగాలు.. ఆయిల్ బావులు .. సహజ గనులు  వాటి గురించి ప్రజలకి తెలియదనుకొన్నావా?

తెలిస్తే.. అవన్నీ .. ఈ దేశానికి చెందినవిగా మారినందుకు గర్వపడతారు.

(యుద్ధపు కర్కశత్వం తెలియంది కాదు.. కానీ అనివార్యమని వాళ్ళు కొట్టుకొంటున్నప్పుడు .. నేను చేయగలింది.. నా దేశానికి ఉపయోగపడే మంచినే.. కానీ నా పేరుకి కీర్తిని అడ్డుకోవాలనుకోవడంలో తప్పేం ఉంది. )

చెమర్చిన మాయా లీనత .. కట్టి వదిలేసినా శ్వాస శిఖరం కూల్చిన విడి విడి అగత్యాలని నెట్టుకొంటూ.. పుట్టు ఋణం తెలియని కదలికనే మోస్తూ.. కుప్పపోసిన దృశ్య ముడుపుల కదలికనే మోసుకొంటూ.. ఉండిపోయిన చలన ముంపుల కొండల్లోంచి .. కొత్త పోలికని వడపోసిన కంటితోనే .. నడకని కప్పిపెట్టుకొంటూ.. కొంచెం పుండాదుల్లోకి ఊదిన ఈ నల్ల గాలితో బీటలు తీస్తున్నప్పటికి భయం..

నీ కింది ఉద్యోగులు.. ముందు ఈ దేశ పౌరులని నీకు తెలుసా?

కానీ వాళ్ళు నా విధేయాలు .. నా కనుసన్నల్లో పని చేస్తారు. అదేగా నేను ఎప్పటికప్పుడు సాధించుకొంటూ వెళుతున్నాను.

(వాళ్ళ పై వాళ్లకి కూడా తెలియని నిఘా ఉంది.. తప్పు చేస్తే .. జాబ్ నుంచి తీయడం .. ఒక్క రాత్రిలో జరిగి పోతుంది.. ఈ దేశ పౌరుషత్వం లాగేయడం క్షణంలో పని.. అంతగా పునాదులతో కట్టుకోనివ్వకుండా .. వాళ్ళ నెట్ వర్క్ ని ఎప్పటికప్పుడు మార్చేస్తూనే ఉంటాం. మాకు ఒక కొత్త శోదనగా ఏదీ దగ్గరకొచ్చి ఆగిపోదు.. )

అదొక చావు కాపలా .. ఉన్నప్పటి ఘర్షణని కట్టేసి.. నిండు రొప్పుని కడిగిన దిగుడు బావిలో కప్పుకున్న శ్వాస జమాయింపుల కలతని నేసుకొని.. త్వరపడి దుఃఖ చలనం .. ఊరబెట్టుకొన్న కంటిని చెక్కి .. ఆ పక్కగా ఉండిపోయిన మెట్ల కింద .. ఆ కళ్ళు నీ కోసమే పగని నేసి.. కత్తుల పక్కనే దులిపి.. రక్తపు టిష్యూలని అద్దిన dustbin కప్పుకున్న శరీర భాగాలు ఏడుస్తూ.. కొంచెం గ్రహణ సంధి దూరం చేసుకొన్న నలతతో వణికి పోయి..

అసలు నీకేం కావాలని నువ్వు ఆలోచించావా?

నీ దగ్గర సంభంధాల వాళ్లకి నీ మీద నమ్మకం ఉందా?

నేను వాళ్లకి మాత్రమే కాదు.. ఈ దేశానికి చెందిన వాడిని.

(నమ్మకం అనేది .. ఆయా సమయాలని మారిపోతుంది.. పరస్పర ప్రయోజనం లేని సంబంధం అనవసరమని నేను అనుకొంటాను.. అది దేశానికైనా .. నాకైనా .. ఎక్కడ నేను ఓడిపోక గమిస్తూ వెళ్లగలనో.. అక్కడ వరకే వారు.. లేదా నేను ఒప్పుకోలేను ..)

ఉండటం .. లేకపోవడం లోని అస్థిర గండాలని నెట్టుకొంటూ .. సవరించే గొంతుని పండిస్తూ .. కళ్ళలో పోసుకున్న దేహ నీలపు ముడుపుని సరి చేసి .. ఆ దుఃఖ స్మరిత కంటిని తుడిచి,.. హద్దు బయట నిలిచినా.. ఆ బయటే నిలబెట్టి.. నావాడివనే ,, మోసగానమూ..కట్టి తెచ్చుకొన్న నిడివిని మోసపు చలన మత్తుగా సరి చేసుకొని.. అంచున నడిపిన చీకటిని నానబెట్టి.. కరిగించి పెట్టుకొన్న భయాల నిండిపోతతో కరిగే నిద్ర పల్చని గ్రహణ ఛాయలు.

నీతో కలిసి సంతోషం పంచుకొన్న .. ఒకరి పేరైన చెప్పగలవా?

ఎందుకు చెప్పాలి.. నా లైఫ్ తెరిచి పుస్తకం.. అందరికీ తెలుసు.

ఎందుకు తెలియదు.. ఒక పరస్పర నిందని తడుపుకొన్న .. ఇంకిపోయిన శరణు గోషకి సరిపడే .. నిలువెత్తు జ్ఞాన భూమి కలయికనే కప్పుతూ.. హద్దులే తెలియని బయట గుండాల కదలికనే కప్పి .. నీరు పోసుకున్న గింతుని మంటతో గుండ్రంగా చుట్టి.. పోలిక లేని పొందికని .. పరిధి దాటించి కాల్చిన విపరీతలా కలివిడి దూరంలో … అంత పరాయిగా .. నీటి కెంపుల వరుస గాథని మూసి పెట్టి..

అంత అయోమయం కమ్మిన పెద్ద రాత్రి గడువులో .. గుచ్చి పోయిన నికర నిడివి .. నంజుడు రాతని సరిచెయ్యక కదిల్చి.. ఉండిపోయిన మొండి పునాదుల కలతని కప్పుకొని.. అక్కడే ఆగిన నిద్ర రూపపు పూనకాలని చరుస్తూ.. కదలికనే.. కట్టి పోయిన పూడికల వేడుకని .. నాది కాదని సరిపెట్టుకొని.. ఒక సంప్రాప్తిత నిద్ర నిడివిని కదిలించి కప్పుకొని..

ఆవరించిన సంక్షోభ తీరికల్లో.. సమయం సరి చెయ్యని దోషాల్లో ఎప్పుడైనా నలిగివా? నలిపావా?

ఎందుకు నలగడం .. అందరికీ అందనంత పై ఎత్తులో ఉన్నాను. నలగడాని అవకాశమే లేదు.

( కూలి పోవడానికి క్షణం పట్టదు.. చరిత్ర దానికి సాక్షి గా ఉంది … గదమాయించిన గొంతుతో సంక్షోభ బ్రహ్మాండం లో పడి తల కిందుల తపస్సు చేస్తూ .. కప్పేసుకొన్న నిడివి చీల్చి… కథ మధ్యలో కూరుకు పోయిన అరుపుని ముద్దా చేసి .. అక్కడే పగల గొట్టి కనిపించకుండా .. ) 

కలబడిన తీరికని  స్పష్టం చేసుకొని .. దిశ భ్రమణ మంగళ రూపుని ఒద్దికగా కట్టి.. గాలి అలల కూర్పుని కప్పుకొని.. అస్పష్టత గడించిన కంటిని కోరుతూ.. కట్టేసుకొన్న నిరూప మండలంలో పేరుకు పోయిన గడువుల గడియని బిగించి.. తల బరువు గుండం లో సెగ పోసుకున్న ఉపరి విశ్వపు గతిని తప్పించి.. హద్దు బయటనే నేసుకొన్న .. వేరు బాటలు కలుపుకున్న చీకటి నిర్యాణపు ముట్టడిని నెగ్గుకుని.. యిక్కడే ఉండిపోయిన స్వస్థత కాల్చిన సందిగ్ధ ముఖాల రంగుని వదిలిపెట్టేస్తూ..

నీ ఫాదర్ ఆత్మ ఇప్పుడు నీ ముందు నిలబడితే  తట్టుకోగలవా?

ఎందుకు తట్టు కోలేను.. అతను చాలా బలహీనుడు.. నన్నేం చేయగలడు?

( తండ్రి తో నీ relation  .. పోటీనా? … అంటే నీకు నైతికతతో కూడిన భయం కూడా దీసుకొన్న .. రంగుల పూడికని కప్పుకొని.. దీప వీధులతో .. చేర్చి పెట్టుకొన్న రెప్పలతో గోడలని పట్టుకొని వణికిపోతూ.. చేరిపోయిన నిడివిని మోసగించి.. కదలికతో మార్చి పెట్టుకొన్న నడకతో.. వ్యతిరేక రొప్పుని దాటి .. చేజారిన చేదు కదలికతో కలుపుకొని.. నిశీధ మండలంలో పేరుకు పోయిన నిరూప మూర్తుల కలిపివేత.)

చప్పరించే నకిలీ గుణాలని కప్పుకొని.. వీధుల వెంటపడి తప్పుకు తిరిగే గుండాల భావిని .. పూడ్చుకొని.. కదిలే నిద్ర గుణపు విపుల మూర్తుల జోడింపుని దగ్గర చేసుకొంటూ.. తేల్చి పెట్టుకొన్న చీకటి సమాధిని కప్పి నప్పటి భయం ఊగిపోయాక .. అక్కడ మరో దుప్పటి లేని రుణ గతిని చేర్చి అక్కడే మాట తీసుకొన్న చావుతో వదిలి .. దూరం జరుపుకున్న మాటలు.. నెలలు.. ఋణం తిప్పే మెళుకువలు గరుకు గొంతుని రాల్చి తప్పుకొంటూ..

అసలు నీ దేశపు constitution  గురించేం తెల్సు?

దానికి నా కమిటీ ఉంది.. ధర్మాసనం ఉంది.. అవసరమైనప్పుడు .. అవసరమైనంత suggesions తీసుకొంటాను .

( ఎందుకు దేనిలోనూ … చిక్కుకోకుండా ఉండడానికి …నేనే ఒక కొత్త constitution .. ఇంతకు ముందు ఫాలో ఐనా లీడర్స్ ఎవరూ .. అంతగా గొప్ప రిజల్ట్స్ తీసురాలేదు.. నేను వీటికి అతీతం.. )

కట్టడి ఊడిపోయిన జీరగొంతులో .. ఏక బిజినా మోసుకొన్న నిడివి చలన గాథని రాల్చుకొంటూ.. కదిలే నిద్ర దర్పణంలో .. వడపోసిన కథలని వదులుకొని.. విశ్వ పరాయి కొండలపై ఆవరించిన హద్దుని కూడా దీసుకొంటూ.. కొంత పెనవేసుకున్న నిరూప దీపం చలన గడువుని దాటి .. కొంచెం మీద పడి కొరికిన హద్దుల్ని గోడలకి వేలాడదీసి దూకుతూ..

నీ నిర్వచనం ఏంటి?

నీ చుట్టూ జరుగుతూ వెళుతున్న .. ఈ illusions  అన్నింటికీ    మధ్య ఏదైనా సంబంధం ఉందా?

ఇదంతా ఏదో కుట్ర .. మా టీం వర్క్ చేస్తున్నారు.. త్వరలోనే క్రాక్ చేస్తాం..

మన రీసోనింగ్ కి దొరకని ఇంకేదో మే ఉందంటే ఒప్పుకోనక్కర లేదు.. ఇదేదో కొత్త టెక్నాలజీ.. కొంచెం పకడ్బందీగా చేశారు.. But, impossible  కాదు.

(ఎందుకో తెలియదు.. ఉండే చోటుని ఎవరికీ తెలియకుండా మారుస్తూ వెళుతున్న .. అదే జరుగుతుంది.. టీం ఎప్పటికీ ఈ ఛాలెంజ్ ని క్రాక్ చెయ్యక పోతే .. ఎప్పుడో ఫిసికల్ ఎటాక్ జరిగి.. నా చావు కాయం అయ్యిపోతుందా? )

కలిసిన నలత .. మోసిన రంగుల పూనకం .. మోసి తెచ్చుకొన్న గండాలని దాటి .. కాల్చిన నిద్ర రుణపు కౌగిలో నేసిన మంచు పూనకాలే నిండుకొని.. ఎలా ఈ దాడి.. అథ స్పష్టంగా .. అంత పెద్ద రూపాలతో కూడిన illusions .. నిడివిని మోసిన భయ శాలలో ఇంకా విగ్రహం నిలబడలేదు.

ఒరిసిపోయిన శ్వాసల కిందుగా ఉన్న కింది రథాల గోడలని పండిస్తూ.. ఎలా తాళం వేసిన చోట్ల కూడా ఆక్రమిస్తూ..

వాటి అంతః సారం పట్టుకోగలిగావా?

ఇలాంటి పనికి మాలిన .. లాజిక్ కి లేని విషయాలకి టైం వేస్ట్ చేయను.  

(అలా సరిపెట్టుకోకపోతే .. కదలిక లేని చావు దగ్గరపడి.. ఎప్పుడో లోపలి చప్పుడు ఆగిపోతుందేమో.. అది తప్పులని పెద్దవి చేసి చూపిస్తూ.. మార్మిక రుణ గతిని చెప్పి చేయించిన కల్మష రాత్రంలో ఊరేగి.. నిండు దోశిలి క్షమని కదిలించి ..కలిపి పెట్టుకొన్న జంట ఋణం విడదీసుకొని. )

అపార్ధా మితం .. ఏదో లొంగదీసుకొంటిఉంది.. కానీ ఒప్పుకోలేని జ్ణాహిత సంకేతంతో పడి .. కొట్టుకు పోయే రుణ గడుపుల కీడుని కలుపుకొని.. విడివడని దేహ ఊళన పట్టిన కదలికనే వదిలేసుకొని.. అది మరోలా ఆక్రమించుకొని .. నన్ను .. ఈ సామ్రాజ్య ఉనికి నుంచి దూరం చేస్తుందా? గడువుని చప్పరించిన దేహ ఋణం బరువెక్కి.. ఇంకాస్త నలుపక్కలా నిశీర గతి మంగళ హోరుని కాల్చుకొంది.

నువ్వు పీక నులిమి చంపినా నెమలి ఇక్కడే ఉంది.. చూస్తావా?

అది నన్ను చాలా ఇరిటేట్ చేసింది.. అది చచ్చి పోయింది.. అదే అయ్యుండదు.. అలాగే ఉన్న ఇంకొకటి అయ్యే అవకాశం ఉందిగా? ఎలా నమ్మాలి?

అదొక చిన్న ఉనికి కాదనే భయం నీలో ఉంది.. నీ చుట్టూ ఉండే ఏ ఏర్పాటు చెప్పలేక పోయింది.. లోపలి ఎలా వచ్చిందో.. కలకీ .. వాస్తవానికి మధ్య ఎలా తిరుగుతుందో..)

చూడటం .. చూడలేకపోవడం.. చూడాలనే చూడక పోవడం.. చూస్తే ఇంకేం జరుగుతుందనే భయం కమ్మి .. అబద్దం తో దాచి .. పైకి చేరుకొని.. నిరోధ కలిత క్షణం మోసిన ఊరడింపుని కట్టుకొని.. తిప్పేసుకొన్న నిద్ర గడువుల ఒడిని పట్టుకొని.. అక్కడే కదిలే నిద్ర గుయ్యారపు వాకిలిలో .. ఏదో కూలిన చప్పుడు.. పెద్ద నోరుల అరుపు.

నీ రేపు.. ఈ రాత్రికి మిగిలిన ఎనిమిది గంటల తర్వాత .. ఏంటో చెప్పగలవా?

ఏం ఉంటుంది .. వెరీ నెక్స్ట్ డే .. నా పర్సనల్ టీం దగ్గర నా డే షెడ్యూల్ ఉంటుంది.. దానిని రెఫెర్ చేసుకొంటూ… నా మూవ్స్ ప్రకారం వెళ్ళతానంతే…

(ఇలా అడగడంలో ఇంకేదో అనర్ధం .. అతను ఆపలేకపోయేది.. దాగి ఉందా .. అది అలానే ఏమాత్రం అలనుడి లేకుండానే విరుచుకు పడుతుందా?

ఏదీ తనకి కావాలి? ఏది అవసరం లేదు..? )

సర్ప భూమిలో తలకిందుల నెగడుని ఊరించి .. కదిలే గోడల మధ్య విందుల ఊర్పుని .. తీర్ధ రథాల కైపుని జుత్తుకి మూడేసి.. ఇంకేం కొత్త బిగువులు లేవని చెప్పేసుకొంటూ.. తేల్చి పెట్టుకొన్న సారా భూమి కౌగిలిని కప్పుకొని.. జోడించే గంటలని తాగి.. వెనక పెట్టుకొన్న సరి వాలుల గుండంలో పడి ప్రవహిస్తూ.. ఎక్కువ కానీ నిద్ర పోటుని సరిచేసి.. చేయలేక 

ముక్కలు చెక్కలైనా నీ వర్తమానాన్ని జోడించగలవా?

ఎందుకు జోడించడం … అలానే  చూస్తే సరిపోతుందిగా … జోడింపుకి ఓ ప్రయోజనము ఉండాలి.. నా దేశం ఒక సంతర్పమ్ కోసం కూర్చొనే కాదు.. నేను నా దేశానికి మార్చిన ఆర్ధిక ప్రణాళికగా ఉండాలి.

(నాకొచ్చినది.. ఇంకాస్త తెగ్గొట్టడమే .. భయం కాల్చుకొని ఊరేగి .. చితిని పేర్చిన వీధుల్లో పడి .. ఆయుధాలు అమ్ముకొంటూ తిరగడమే .. అదే తెలిసినప్పుడు.. ఆ పైన ఓ బట్ట కప్పుకొని .. ఇంకోలా కనిపించడమే .. )

అపార్ధ భ్రమణ కవ్వంతో .. కుదురుకున్న నీలాప మోదులని పాతి .. హద్దు మోసుకొన్న నీటి గడియార మంటని కుదిపి .. ఒదిగిన హద్దులే లేని చీకటి కొండల్లో తప్పుకు తిరుగుతూ.. ఎదురుపడి .. మాసిన నెలల కీడుని తుడిచి.. కట్టి పోయిన మెట్లని గాలించి చెప్పుకొన్న ఊపుతో.. హద్దుని జోడించే కథన బరువుకి దొరకక .

ఇప్పుడు నీకేం కావాలి?

కొంచెం టైర్డ్ గా ఉంది.. కొంచెం నిద్ర .. నిద్రకి ముందు ఓ గ్లాస్ వైన్ ..

(శాశ్వతంగా ఉండాల్సిన అధికారం .. లొంగి ఉండే భార్య .. ఎవడూ కన్ను కలిపి చూడడానికి కూడా ప్రయత్నించని బలం.. అంజి పెద్దరికాల్లోనూ .. తలవొగ్గి ఒప్పుకొనే దేశాలు.. )

కలా వర్ణత కొలిమిని చల్లార బెట్టి.. కునుకు చల్లిన దేహ వీరంలో ఊగిసపడి .. అంతు చూసిన శ్వాస గర్భపు సవ్వడిని వడపోసి.. నిలువెత్తు దేహ బరువు కదిలే పొడి ఎండల దూరంలో నలిగి.. నలసత హద్దుని తోడుకొని..జోడించిన పుట్టు గంభీరాల కట్టుబాటుని వదిలి … నీరు పట్టిన కలత నిడివిని సాగదీసి .. ఆర్పీ పెట్టుకొన్న శూన్య గడువుల పెనవేతని దాటి కదిలే కంటి సారాలు.

                                                               ……………………

మొత్తం అన్ని దేశాలతోనూ రోజు రోజుకి  పెoచుకొంటూన్న శత్రుత్వం.. దాని వలన తన సెక్యూరిటీ మరింత పెంచుకున్న .. సెక్యూరిటీ హెడ్ ని ఎటాక్ చేసి చంపడంతో తీవ్రంగా వణికి పోతాడు.. ఎమోషనల్ సపోర్ట్ కోసం ..భార్యని రమ్మన్నా రాదూ..

ఏదైనా దేశ ద్రోహ నేరం వేయాలా? అని బెదిరిస్తాడు.. ఆమె ఆ కాల్ రికార్డు చేసి ( సీసీ టీవీ ద్వారా) నెట్లో పెట్టేస్తుంది.. అతని పై క్రిమినల్ కేసు ఫైల్ చేస్తుంది..

కానీ అతను తన అధికారంతో దానిని తొక్కేస్తాడు.

తన అధికారపు అంచుల చుట్టూ జరిగేది అంతా నటనా .. థమ్భకపు ప్రేమలూ తెలియక కాదు.. తానూ అలాంటి వాటి పైనుంచే నడుచుకొని వచ్చాడు.. కానీ ఇప్పుడే డైరెక్ట్ దాడి అతనికి రుచించక పోయిన మరో దారీ లేదు.. అతనికి బాగా తెలుసు .. ఎవరికీ ఎంత ఫ్రీడమ్ ఇవ్వాలో.. తేడా వస్తే ఎప్పుడు తొక్కేయాలో.. ఇప్పుడు అదే స్థితి.

దుఃఖపు విసుగు.. మసి చూరిన ఊపిరిని కాల్చి .. రెండు ముఖాల చర్య స్థలంలో బిగించిన ఒత్తిడిని జోడిస్తూ.. కునుకు పడనివ్వని .. దేహ చీకటిలో కనిపెట్టుకొని.. కళ్ళలోకి కళ్ళు కలిపి చూస్తున్న విగ్రహం.. రక్తశాలలో హోరు పెడుతున్న నెమళ్ళు..

………………………..

త్వరపడడానికి ముందే దూకేస్తున్న అనర్ధాల గుట్ట .. కదిలే కంటిలో .. గాలి తరంగాలు రాలి .. హోరు పెట్టే దేహ శిఖరం ఊడి .. కళ్ళలోకి పిండిన నషా మంటని ఆమె ఊది మరీ పెద్దది చేస్తూ.. కదిలే నిద్ర దర్శన మృత్యువులా ఏక బిగువు నడకని.. నీది కాదని నమ్మిస్తూ.. ఎక్కడా తీరిక లేని ఆపాదిత కలల ఊపుని సరిచేయలేక .. ఉండిపోయిన చీలికలని మరింత పెద్దగా చేసి.. నిలువు కాళ్ళ బరువుని మోగించిన కంగారుతో .. చుట్టుకు పోయిన నైమిత్య శరణు మాల తెగిపడి పెద్ద చప్పుడు చేస్తూ.. విరబోసుకున్న గోడలు .. గెంతులోస్తూ.. కంటి రెప్పలని మింగి …బోసిపోయిన దుమ్ములో….

అతనెన్నో మర్చిపోతూ ఉంటాడు.. అలానే భార్య విషయం లోనూ.. పబ్లిక్ గా అతనిని ఎన్నోసార్లు అవమానించినా.. అతని సెక్సువల్ విపరీతాలకి  … అన్నీ వయసుల వారితో ఉన్న సెక్సువల్ perversions  ఆరోగ్య వివరాలు.. ఆలోచన విధానం .. తన qualifications  .. బిజినెస్ frauds  … అన్నింటి గురించి తెల్సు .. ఇప్పుడు ఆమె తన నుంచి వెళ్లి రెవీల్ చేస్తే .. క్షణాల్లో తన కెరీర్ మొత్తం కూలిపోతుంది.. అందుకే ఆమెని అలా భరిస్తున్నదని..ఆమెకీ తెల్సు..

ఆమె ఏం చెప్పిన .. అడిగినా.. ఏం చెయ్యమన్నా .. వాటి వేటికీ  అతనికి సెకండ్ థాట్ ఉండదు. ఏమాత్రం ఆలస్యం లేకుండా .. అదెంత కష్టమైన దైనా చేసుకొంటూ వెళ్ళిపోతాడు..

ఆరోజు…

అతని భార్య నుంచి ఫోన్ .. బిజినెస్ డీల్ లో ఏదో మోసం .. బిగ్ లాస్ రాబోతుంది .. ఇమ్మీడియేటగా కలవమని .. వెంటనే అర్ధం కాకపోయినా .. ఆమె ఆన్లైన్ లో పంపిన కొన్ని డాకుమెంట్స్ .. రెఫెర్ చేసిన కొంతమంది క్లైంట్స్  పేర్లు.. గుర్తులు.. ప్రాపర్టీ వివరాలు విన్నాక నమ్మక తప్పలేదు.. ఐనా సడన్ గా కాల్ ని వీడియో మోడ్లో పెట్టాడు.. అతని భార్య చాలా ఆందోళనాతి ఉండటం కనిపిస్తూనే ఉంది.

ఐనా చిన్న అనుమానంతో విండో లోంచి చూసాడు.. ఎదురుగా statue  కనిపించలేదు. ట్రీట్మెంట్ పనిచేస్తుందని .. ఆనందపడిపోయాడు.. ఆమె అతని నవ్వు చూసి .. చిరాకుగా ముఖం పెట్టి.. కాల్ కట్ చేసింది.. మాటని కదుపుకొని .. చిట్లించిన   కేకని అదిమి .. చిన్నగా మాత్రమే అరిచింది.

మళ్ళీ ముందుకు చూస్తే .. statue  అక్కడే ఉంది.. అతను మొబైల్ ని తిరిగి నేలకేసి ఎప్పిటిలానే విసిరికొట్టాడు.  మరో మొబైల్ కోసం వెదికి కోపంతో ఊగిపోయాడు.

ఆమె కంట్రోల్ లోనో .. అనేక బిలియన్స్ అఫ్ కరెన్సీ ఉంది .. అందుకే అలా అనగానే అతనికి చెమటలు పట్టాయి.. ముందు జాయింట్ అకౌంట్ .. తన knowledge కి రావడం ఉండేది.. కానీ ఇప్పుడు పరిస్థితి వేరు.. ఆమె పోరు పెట్టి .. తన అకౌంట్స్ అన్నీ independent చేసుకొంది.. అది గుర్తుకు వచ్చి మరింత టెన్షన్ పడిపోయాడు. ప్రోటోకాల్ అంతా పక్కన పెట్టి.. తన స్పెషల్ హెలికాప్టర్ వెళ్లాలనుకొన్నాడు.. ఆమె ఎక్కడ దిగుతాడా అక్కడికి తన కారుని పంపుతానంది..

అతనికి సరే అనేక తప్పలేదు..

 ఏం డీల్ అని అడగబోయాడు.. ఆమె చెప్పలేదు.. ఇది ఫోన్స్లో కరెక్ట్ కాదు.. ముందు ఇక్కడికి రా ? అని గట్టిగా చెప్పింది. అది ఆమె మాటే.. కోపంలో .. నిస్సహాయతలో ఆమె అలాంటి మర్యాదని మాత్రమే ఇస్తుంది.. ఆ అధికారం ముందు.. తాను చూపించే అధికారం ఏ పాటి అనిపించినా.. ఎప్పుడూ కాదనలేని ఇదొక బలమైన పట్టు ఆమె గుప్పెటలో ఉంటుంది.. ఎదురుతిరిగేతే .. అది తన రాజకీయ సంపత్తిని అమాంతం కూల్చేస్తుంది.. తడబాటు పడ్డ సర్దుకొని వెళ్లాల్సిందే….

అతనికి ఎంతో ఇష్టమైన ఫారం హౌస్.. తరాల నుంచి వస్తున్నా .. ఓ సెంటిమెంటల్ మెడికల్ ఫ్యాక్టరీ ఉండటం.. భార్యని కలవాలనుకొని.. అన్ని సెక్యూరిటీ ఫార్మాలిటీస్ అయ్యాక బయలుదేరతాడు.

ఆ వెళుతున్న దారిలో అనేక illusions  .. మధ్యలో జొర్నీని అపి హెలికాప్టర్ కి ట్రై చేసిన .. తీవ్ర మైన మంచు.. వర్షం … సేఫ్ జర్నీ కాదని .. on road వెళ్లడం తప్పదు. మధ్యలో లంచ్ ఏర్పాటు .. అదీ అన్ని ఫార్మాలిటీస్ పూర్తి అయినా .. వీళ్ళు రెస్టురంట్ లోకి అడుగు పెట్టి … రిసెప్షనిస్ట్ రక్తం కక్కుకొని చని పోతుంది.. అక్కడే ఆమె పేపర్ వెయిట్ గా ఓ నెమలి బొమ్మ వాడుతుంది. అతని సెక్యూరిటీ alert చెయ్యకుండా ,, అతనిని తెరిగి వెనక్కి తీసుకు వెళుతుంటే .. అతనికి లోపలెక్కడో శ్వాసలో .. గుండె చప్పుడు లో చిన్న తేడా వచ్చి మళ్ళీ సర్దుకొంది.

అతను ఆ వెళుతున్న క్రమంలోనే .. కిడ్నప్ కాబడతాడు.

అదంతా ఎప్పుడూ తాను ఊహించని .. నమ్మశక్యం కానీ కల .. బరువెక్కిన చలన గాఢత ని రాల్చి కూల్చిన జోడీ రంగుల కథని మూసేసి.. ఉన్నప్పుడే కదిలే నిద్ర పూనకపు గొంతుని చీల్చి.. కదిలే అపసవ్య శకున ముఖాలన్ని కప్పి.. తనకి .. మొత్తం వర్ల్డ్లోనే సూపర్ పవర్ గా తనని .. ఎలా సాధ్యమిది?

కానీ కొద్దీ రోజులుగా .. నిజంగా ఉంటూనే .. illusions గా తిరుగుతున్న ఘటనలతో.. తనని దాటి ఇంకేదో జరగగలదనే స్పష్టత లోపల వచ్చేసింది.. కానీ దానిని ఎప్పటిలానే ఒప్పుకోక తప్పించుకున్న .. ఇప్పుడిక సత్యమై తనని లోపలికి లాగేసుకొన్నప్పుడు నమ్మక తప్పడడం లేదు.

అదే జరిగే లోపు .. సత్యనివేశ్ .. నెమల్లుతో… అతని భవనం లోకి.. అతనిని నమ్మడం తప్ప మరో మార్గం లేని స్థితి. ఒప్పుకుంటే చావు కొంచెం ఆలస్యంగా .. ఈ తనేం చేయగలడో ఆలోచన చేయడానికి ఉంటుంది.. లేదంటే … ఇంత పెద్ద illusions ని ఏ టెక్నాలజీ వాడి చేస్తున్నాడో .. అదే శక్తితో తనని ఇప్పుడే లేకుండా చేయడం ఏమంత పెద్ద విషయం కాదు.

 మృత్యు సందడితో విరుచుకు పడుతున్న .. దేహపు రసాయన నిందల కౌగిలిని ముడుచుకొని.. శ్వాస  స్వస్థలంలో పురుడు పోసుకున్న కాళ్ళని బలంగా జాడించి.. మెదడు .. కన్నూ ఒకటి కాలేక తలకిందులవుతూ.. పరిస్థితులు నమ్మిస్తున్న .. అహం ఒప్పుకొని అలజడి నిండిన జాతరలో మండుతూ.. హద్దులు మార్చేసిన భయం .. ఊట ఊరుతూ.. అరుపులు చిందిస్తూ.. తనకి చెప్పుకోవడానికి ఎవరూ లేరనే విషాద ధునిని ఎగదోసి.. ఒంటి నుంచి రాల్చిన చీకటి తలల మొండి నాల్కలని పైకి .. కిందికీ లాగుతూ.. ఊపిరికోశాల కుంపటి శూలం గుచ్చి కదుపుతూ.. చావు నిడివిని కత్తిరించి తోసేసాలా దగ్గరగా వచ్చి చూస్తూ.. తెరిచి పెట్టుకొన్న నిరాశల మంథన రాశుల్లో పడి .. కొత్త శాసనపు మంద్రతని కుళ్ళ బెట్టి.. గొంతులోకి కూరి ఒప్పిస్తూ..

                                                                   8^th CHAPTER

                           శరణార్థ యానం.. సృష్టి తొణికిసలాట

భూమి   చుట్టూ మనిషిని మింగేసిన భూమి కాపలా .. ఉండీ లేని అపార్ధా సిద్ధతలో నీరు పట్టిన గొంతు నుంచి మునిగి తన్నుకులాడే ఊపిరి ఆట …కలబాటుని శాసించే దేహ నిలువులని పాతిపెట్టడం కోసం .. తలకొరివి రాతలతో ఓడిన కథల నిద్ర దారపు చిక్కుల్ని ఊడదీసి కదిలే కాళ్ళని .. నిద్ర చప్పుడు లేని దేహ శిఖరపు మంద్రతగా మార్చి పెట్టుకొని.. సత్య సాధనాల ఓర్పుకి పిండేస్తున్న హింస నుంచి .. వాళ్ళకి మరో ప్రస్తావ నమ్మకాన్నిచ్చే మహా యానపు ముకుళిత గండం దాటుకొంటూ…

విలాల వ్యాకుల్లత ని చుట్టూ తిప్పుకొని .. దేహ గ్రీష్మపు మంత్రం చలానం .. ముద్ద కట్టిన గొంతులని ఆరబోసుకొని.. ఇగిరి పోయిన నటనని తిరిగి తెచ్చుకొని.. కనబడే దేహ గ్రహణ సందడిని సగంలోకి కత్తిరించి.. చిలికిన ఆందోళన మోసుకొన్న భూమి కవ్వింతల పడకపై.. హద్దులు చెదిరిన చీకటి కిందుగా చేర్చుకొన్న .. సానునాయ గుండంలో తిరుగుతూ.. అక్కడే ఉండిపోయిన కలతలని .. తుడిచి .. పక్కలకి పట్టుకొన్న .. ఆయాస రొప్పుని జోడించి కదిలే ..

పరాయి ఫలం అందుకొన్న గ్రహణ స్థలంలో .. కూరడి చేసిన లోయల మధ్య సర్దుకొని .. కొంచెం వీలుకాని స్మరిత గమనింపుల కేకాని దాటి .. ఇంకేం ఓడిపోక ముందే అదే సాయుజ్య కంటి ధూళిని కడుగుకొని.. అదే గంభీర మునకల జోడింపుని పండిస్తూ.. కలలోకి చేరుకొన్న ఆయాంచిక నిరూప ద్రోణుల్లో పుట్టుకతో .. నింపిన కూర్పులతో .. హద్దుని కప్పి .. ముఖాలతో చేర్చుకొన్న కీడుని పల్చన చేస్తూ .. చేర్చి పెట్టుకొన్న గోడలతో లేవదీసుకొన్న … కలుషిత చూపుని కప్పుకొని..

చావు నిమిత్తం చేసిన మరణ శాలని దాటుకొని.. విశ్వ ఆవృత గొంతుని మరిగించి సానునయ దీర్గాల గుప్పెటని పట్టుకొని.. కలబెట్టుకొన్న శరీర కలవెలత కూర్పుని సరి చేసుకొని.. గర్భ భూమి నిర్ణయం చేరదీసుకొన్న ముట్టడిని హద్దుల్లోకి చొప్పించి.. కదిలే కంటిని తెగ్గొట్టి మాసిపోయిన రుణాలని తీసుకొని .. వీలు వివరాలు లేని క్యాలెండరు పల్టీ వేస్తూ.. అధీమ సంపద .. ప్రాణ జోడింపుల ఇరుకు సన్నతని నలిపి .. పెద్ద కేకల మధ్య ఊరడిల్లే కదలికనే మోసుకొంటూ.. ప్రతీక ముఖాలు లేని నిశ్వాస చలింపుల మండలంలో కలదిరుగుతూ.. కనబడే నిద్ర వెన్నులో … తలా చుట్టుకొన్న బరువు భయం వదిలాక .. అటు ఇటు చూడక .. ముందుకే నడుస్తూ.. పెట్టుకొన్న నమ్మక దారాల కైపుని తాగి..

తను నాకు గుర్తు లేదని .. ఇక్కడ తప్ప మరెక్కడా చూడలేదని..దేహపు నిర్లజ్జ గొంతులో క్షమ మోసిన తీర్పుల దారం చిక్కుల్ని వాదులే చేసుకొని.. సరళ మంద్రతని జోడించే కళ్ళతో .. తోడుకొన్న నిద్ర విపులత మూర్తులని జోడించి.. చెలగాటపు నిద్రలతో.. ఒక విస్ఫోటనా ముఖాన్ని పరిధి చేసుకొని.. జీరబోసిన కేకతో .. తను ఒక చిహ్న నీరులా సందేశం వదిలి.. ఆ గుహాల్లోకి తప్పుకొన్న సందేహ కెరటాల బరువుని ఈత్తు చేసి .. కదిలే నీటి రంగుల కొండ మింగేస్తూ… తొలిగించిన భ్రమణ తీరాలని వడపోసి.. ఇరుకున పడ్డ శ్వాస తో .. నేనిక్కడ ఇప్పటి వరకు క్షేమమని లోపలి అనుకొన్నా.. తరగని ఆందోళనతో .. కూరుకు పోయిన పునాదులు.

నిర్ణయపు సగం .. రక్షించే ఆధారంతో పండి.. కన్నుకి చీల్చుకొన్న నిద్ర గుండాల కలబోతని పట్టించి.. కారణం లేని ఉమ్మడి రసాయ యానం లో … తాను ఒక పూనకపు అనుసంధాన ధారగా పెనవేసుకున్న జంట ముఖాల నీరుని తోడు పెట్టుకొని.. ఇంకి పోనీ ఆశతో కంచె ని దాటి.. ఊరడిల్లిన సన్నాహా కాళ్ళని సిద్ధం చేసిన కంటి పోటుని అడ్డుకొని..సరాసరి నిండి పోయిన కైపుల వర్ణ మూతని విప్పినపుడు.. ఎగిరే నెమలి పింఛాలు.. అనుగ్రహ చరణ తాకిడిలేని సముద్ర కెరటాలు.

సంధిని సమార్చుకొన్న నీటి రధం కదులుతూ.. మృత్యువు నుంచి కాపాడే దీర్ఘ నీలపు ద్వయ రక్షలని జోడించిన నాలుకని మాటలతో పట్టి.. శూన్య నిరాయణ మూర్తుల రుణ బావిని ఇంకా లోతుగా తవ్వాలని .. వాళ్లంతా అనుకొన్నాక .. పనిముట్ల కోసం .. గుమ్మాల్లో నిలబడి ఎదురు చూస్తున్నప్పుడు.. కదలిక లేని నిద్ర చేర్పుని ఇరికించి .. కదిలే నిద్ర దహనాలు కావలింతని వద్దనుకుని.. ఆ ఎత్తు నుంచి దూకినపుడు.. వాళ్ళు లోయల్లో పడిపోలేదు.. అదొక నెమలి పింఛాలు కప్పిన పడక పై రాలుతూ.. అక్కడే దీర్ఘ నిద్రలు చేసాక .. ఇప్పుడేంటిఅన్నప్పుడు   … దూరంగా హమీద్ వెదురు నాదం ..

అదొక పరిపక్వ శీలన ధరించిన క్షమా ముద్రల ఎర్రని హెచ్చరికని పండించే దేహ బోగపు పరిశీలన .. నమ్మకం .. చేయూత తెలిసిన మహా విద్వలాయ శరీర గమన .. సంభావ్యతని .. సర్దుకోలేని ఓపికల ఎత్తుగడనే తప్పించుకొంటూ .. తీరికలేని తేమ గింతులతో తిరిగిన నిద్ర రాకాలని కప్పుకొని.. ఇక్కడే తలపడి .. అంతలోనే రక్షా  రుణాల పిలుపుని నేసుకొని..

అసన్థరణ కలలో ఉండి .. నీటి మొవ్వుల కెరటం పట్టుకొని.. అదాటున మారిన చూపుని తాకుతూ.. ఆ అవధి చివర దొరికిన అనుగ్రహంలో .. అంగీకారమేనా ? అని అడిగే లోపే ఒప్పుకొన్న .. ఛాయా మంద్రతని విగ్రహం చేసి .. కాపలా పెడుతూ.. తప్పించుకొని.. బయట పడ్డాక .. ఓ పక్క హమీద్ .. మరో పక్క సత్య నివేశ్.. దారిని చూపిస్తూ.. సానునాద కవ్వింతని తీర్చి పెట్టుకొని.. ఆ గోడలని కడిగిన దేహ శ్వాసల బరువుని చెక్కే నమ్మకం కిందుగా … చేలాంచల అవాంచిత చప్పుడు చల్ల చేసే దోసిలిలో పట్టుకొనే నేర్పుని పాడుతూ.. హత్తుకొని ఉండిపోయిన కదలికల కెరటాలపై .. కుదుట పడని నిద్ర గుండంలో చెలరేగే నడకని ..దాచి చప్పరించే నమ్మకంతో.. కలుషిత నిబ్బరాల పోలికని తీరుకాని వదులుకొని.. కదిలే సాఫల్య భ్రమణ మోసిన కంటితో .. మసక బారిన తంత్రుల నురుగుని ఎగదోసుకొని.. ఇక్కడే అని తెలియని నడకతో చప్పరించే దుఃఖాన్ని వదిలి పెట్టి..

కల ఊసుని సరళ గర్భంలో కట్టుకొని .. విపత్తాల చిరాకుని మండిస్తూ .. దేహ శిధిలపు గొంతుని అరగదీసి కంటి రాతని తోడి.. కదిలే స్మరాయ ఊడ్పుని తలపై పోసుకొని మెరుస్తూ .. కొంచెం దేహ కొలతని దాటి .. పైకి చేరిన మంతనాల కీడుని కడిగి.. దులపరించిన రంగు ధూళిని అద్దుకొంటూ.. కనబడే చీకటి అవస్థని.. కనబడని నిద్ర ఒడ్డుని కడిగి.. అప్పగించిన శ్వాస తలంలో మళ్ళీ మొదలైన చావుల నీరుని గట్టు కట్టి ఆపుతూ..

………………..

వాడొక శూన్య ఆవర్తన ఊపుని చేర్చుకొని .. నిద్ర బావుల తవ్వకంలో పుట్టిన కదలికల్ని ఏమార్చి.. ధ్వని పొగలు కమ్మిన నిద్ర చలనంతో .. గూడుకట్టుకుని.. తెగిపడ్డ రుణ తెంపులతో హద్దుని మళ్ళీ చూసుకొని..పెళ్ళగించిన రంగుల నిడివిని దాటి .. ఇంకేదో రాగ ప్రవాహం వెదుక్కొని.. క్రమమయ జోడింపులని తాకుతూ .. హద్దులు వదిలేసినా పోలికలేని ముఖం చేర్చుకొని.. సఫల నిధిని తవ్వే దేహ శిక్షణ మెలికని సరి చేయక ముందే కదిలి .. దగ్గరై.. అప్పటికే ఉన్న కదలికలు సరి చేసి.. బరువెక్కిన అడుగు ముడులని కలుపుకొని.. రుణ కేవలం ..

నిరూప మొదింపులని జత చేసి.. చిలికిన వాడి చూపులోంచి .. అదే వెదురు గాలుల ప్రవాహ చెలమలు.. నిండి ప్రవహిస్తున్న ఆనంద స్రావాలు కలిపినా వెలుగుతో ..చరించే దేహ ఊళన గతిని తిప్పి రాస్తూ..

హమీద్ ఒంటరిగా ఉండడానికే ఎక్కువ ఇష్టపడుతున్నాడు. భువన దృష్టికి చాలామంది ఈ విషయం తీసుకొచ్చారు. వినగానే వాడు ఆమెకి అర్ధమౌతున్నాడు.. ఆమె అదే అంది.. ఎవరూ వాడికి అడ్డువెళ్లకండి..వాడి రక్షా కై మీకు కంగారు లేదు.. వాడిని ఒక అనూహ్య శక్తి కాపాడుతూనే ఉంది.. ఉంటుంది.

ఆవిష్కార శృతీయ శక్తి.. ఇంకేదో .. ఇంకెవరికీ దొరకని .. అనుగ్రహ సృష్టి వ్యాక్యం చదవగలుగుతూ.. రహస్య విలోమంలో తలకిందులు దేహ స్తంభన చూపుని ఆరబోసుకొని.. ఇంకిపోనీ నిర్మిత రంగుల రుణ బరువుని కాల్చుకొంటూ .. కలబడే దేహ వాలులని సరి చేసి .. కదిలే శరీర రక్షిత కుంగుబాటుని నేసుకొని.. నేర్చుకొని.. కదిలే అనామయ రుణ బరువుని చెక్కేస్తూ.. తాకిడి లేని అంపకా నివేళతో ముఖం పట్టుకొన కన్ను .. ఒక పల్చని నవ్వుని వడపోసి.. వాడిని చూడటమే ఒక వైభవం లా .. కునుకు తెలియని ఆందోళ రాశిని చెమర్చుకొంటూ..

అప్పటికే ఆ దీవి .. అందరి కష్టం తో స్వయం సమృద్ధి వేపుగా వెళ్తూ ఉంది. ఎవరూ పిచ్చి పనులంటూ ఏమీ చేయకుండా .. ఒక సమిష్టితనం తో ముందుకి వెళ్లే ప్రయత్నంలోనే ఉన్నారు.. ఆమెకి ఒక విషయం అర్ధమైంది.. అక్కడ మనిషి మనో వికారాలు కూడా సరిచేయబడి.. అంతా ఒక క్రమమైన సాధనా గతిని పట్టుకొని ముందుకి వెళ్తూ ఉంది.

ఆలోచనలు ఎవరివి ఎన్ని తీరులు వెళుతున్న .. అందరూ కలిసి చేయాల్సిన కమిట్మెంట్ దగ్గరకి వచ్చేసరికి .. వారిలో ఏమాత్రం తొణికిసలాట లేని స్థిరత్వంతో చెప్పుకు పోతున్న నిద్ర గుండాల కదలికల్ని కప్పుకొని .. సరి చెయ్యని దేహ గమనపు సర్దుబాటుని కదిల్చి .. హద్దు చివరకి చేరుకొన్న దోష కలుషిత కాళ్ళగా వాళ్ళు నిలబడే చీకటిని నులుముతారు.  

……………

ఆమె మరో విషయం తెలిసింది.. హమీద్ రాత్రులు కూడా బయటకు వెళ్లి .. తెల్లవారు ఝామున వస్తున్నాడని… వాడు ఎవరూ చూడ కూడదు.. తెలియకూడదు అన్నట్లేమీ వెళ్లడం లేదు.. తన ఫ్లూట్ తో నడిచి .. ఎటూ చూడకుండా .. ఒక ట్రాన్స్లో ఉన్నట్లుగా నడుచుకొంటూ వెళ్ళిపోతున్నాడు.

అతని అంతః కరణ దేనితో నిండి ఉందని కనిపెట్టడం కాస్త కష్టమే ..

అది .. ఏ టైం ఐనా కానీ .. ముందుగా రామ సమాధి దగ్గరకి వెళ్లి .. అక్కడ ఓ పాటైనా ప్లే చేసి .. ఆ తర్వాత అతను నేరుగా వెళతాడు.

ఆమె చెప్పిన తర్వాత .. వాడిని గమనిస్తూ వెళ్లిన .. కొంత దూరం వెళ్ళాక .. వాళ్లకి .. తీవ్రమైన గాలి.. తెల్లని మంచు ముద్దలు ముద్దలుగా కురిసి .. సడన్ గా కనిపించేవాడు కాదు.

అంటే .. సృష్టి మిగతా వాళ్లకి అప్పుడే తెలియకూడదని అనుకొంటుందేమో..

ఆమెకెందుకో స్పష్టమైంది.. వాడు ఎంతో బలమైన కారణముంది కుండా అలా ప్రవర్తించడు.

అగాధ శీతల గాయం .. పైకీ .. కిందికీ తెరవని తలుపుల గతిని మండించి .. హద్దు చెరిపేసిన కదలికలతో ఓడిపోయి .. బరువెక్కిన కన్నుని తోడుకొని.. విసిగిన నిద్ర కావలింతల హద్దుని దాటి .. వాడు చూడ గలిగేది .. మనం చూడలేక పోవడంలో .. అంతః కరణ శుద్ధత కూడా ఓ కారణమా?

భయం పండిన కాళ్ళని కాపుగాస్తూ.. కదిలే దేహ నీరపు పలుకుని కరిగించి.. కొన్ని పునాదులని .. కూలగొట్టి .. త్వర పడని దేహపు హాలులో పొడవైన కేకని అందుకొని .. లోపల వదిలిన ఖాళీల మధ్య .. గుబులుని శుభ్రం చేసిన ఓరిమిడి రక్షా నేర్పు.

 అతనికి తెలియకుండా .. వెనక గమనిస్తూ వెళ్ళింది.. వాడు దీవికి .. అడవిని క్రాస్ చేసి రెండో వైపుకి వెళ్ళాడు. చాలా పెద్ద మైదానం మధ్యలోకి చేరుకొన్నాడు. ఎన్నో ఏళ్లగా సముద్ర కెరటాలని తాగి.. గడ్డకట్టి.. అడివిని తోసి ఏర్పడ్డ ఒక సమతల వేడుకల చిత్ర స్థాపనలు … తెల్లని ఇసుక .. బోర్డర్స్ ని రక్షించే సైనికుల్లా చెట్లు.. అన్నిటికన్నా .. వేల నెమళ్ళు.. ఆ మైదం మధ్యలో కూర్చొని .. స్టాండ్ సెట్ చేసుకొని .. ఫ్లూట్ ప్లే చేస్తుంటే.. అవన్నీ మెరుస్తున్న పింఛాలతో అతని చుట్టూ చేరి డాన్స్ చేస్తూ .. ఆకాశం లోకి చూడగానే .. ఆ కేవలం ఆ సర్కిల్ అంత మేరకి .. తెల్లని వాన చినుకులు కురుస్తున్నాయి..

వాడు మద్య మధ్యలో .. నోరు తెరిచి .. ఆ వాన ధారని తాగుతూ ఉన్నాడు. వాడు .. ఓ కాంతి నిండిన పాల రాతి విగ్రహంలా మెరిసి .. తర్వాత నార్మల్ అయ్యాడు.

 ఆమె ఆ నీటిని తాగింది.. అది పాల రుచితో .. అమృతం ఇలా ఉంటుందా అనేలా ఉంది.

స్మర మంగళ మాయా చిత్ర కలవర దర్శన .. ముడిపడిన దుఃఖ దారిలో పది కొట్టుకు పోతున్న దేహాల స్వాంతన .. సృష్టి కురిపించిన ఔషధజలం .. కళ్ళలో కూర్పుని సరి చెయ్యక ముందే ..చలి మండిన దేహ ఋణం బరువెక్కిన కదలికనే దాటి .. కూలిన శ్వాస సాక్షి .. ఓ రాగ మంద్రతల పొడి రక్షగా మారి తడుపుతూ.. స్వయత వర్ణ మహా శిలలా వరాన్ని పొంది.. క్షణాల్లో అంతటినీ వదిలేసి .. ఇంకేదో కనపడని ఎత్తు చేరుకొంటూ.. ఒదిగిన కర్పూర కొండల్లో .. ఆవహించిన మహా క్షణం .. మూర్ఛనలు పోతున్న నాజూకు నేర్పులని కాల్చి .. కథనే మళ్ళీ తోడి .. నడక సగం లేవదీసిన కన్నులో .. పొడి సూచీలని చెరుపుకొని.. అక్కడకి రాని అనుమాన చిత్ర కవ్వింతని నేర్పి.. కొత్తగా చూపుని దిద్దుకోవాలేమో?

ఏదో జరగబోతుంది.. అది ఒక క్షేమమే గనుక .. ఈ తెల్లని వాన .. క్షణం తెలియని పరిధిని దాటుకొని.. కదిలే కాంతిలో కదలని శ్వాస రక్షల బిగువుని దాటుకొంటూ.. ఉండనే ఓ గుర్తుని నలిపి .. పెద్ద  హోరుల గోళంలో పడి తిరుగుతూ..

అడివికి అటు పక్క ఇంత విశాలమైన చోటు ఉండటం ఆమె ఊహించలేదు.. ఆ మధ్యలో కళ్ళతో వాడు.. నడుముకి ఉన్న స్టాండ్ విప్పి .. ఫ్లూట్ ని … ( వాడి ఫ్లూట్ కి ఎక్కడా హోల్స్ ఉండవు.. కేవలం వాడి నోటి దగ్గర తప్ప .. వెలికణుపుల మాయనంతా వాడు నాలిక తోనే మెలితిప్పుతాడు. )

కానీ ఇప్పుడలా లేదు.. ఏవో మాయ కమ్మిన చేతులు .. ఆ ఫ్లూట్ కణుపులని మీరు తుంటే .. వాడు ఆలపిస్తున్నట్లు.. వాడి ముందు ఒక నిశాల స్థితితో వెలిగే దీపం …

ఆ చేతి వేళ్ళు ఎంతో అందంగా .. మృదువుగా .. ఒక అనిర్వచక కంపన .. ఆ వెదురు వెన్నుపై కదులుతూ.. గాఢ ఆకాశపు రంగుతో ఆ వేళ్ళు కదులుతూ .. తోడు రాని కంటిని కాల్చి .. సరస్వనీయని .. పోసి తెచ్చుకొని.. మెట్లపై ఒద్దికగా చేర్చి పట్టుకొన్న సంధి  గుణాలతో కప్పుకున్న సమయ ఊపులు పోసుకున్న .. నిడివితో .. రెప్పలతో మోసుకొన్న చలన మోక్ష గుండంలో .. ఆధార గ్రహణ పొందికలని దాటి .. కలవడే .. పెదాల మధ్యనే పెట్టుకొని ఆరిపోయిన నాజూకు రంగుల గుట్టలో .. కాళ్ళని నీర్జాయించుకొంటూ … కలబడే శేష భూమి మన్నికతో హద్దుని చేరబోసిన కెరటాలని తప్పుకొని..

వాడు క్రమ క్రమంగా పెరిగి.. చాలా పెద్ద రూపంతో.. దీపం అంతే పెరిగి ఉంది.

విశ్రమిత కట్టుబాటుని .. అడుగులని భద్రం చేసిన నడకతో.. తోడుకి రాని చెమటతో పండిన గ్రహణతో కెరటాలని .. నింపుకు వెళ్లిపోయిన సంక్షోభపు నిద్ర కప్పుకొని.. ఇంకిపోయిన చెల్లుబాటులతో .. శరీర సాధ్యాలతో చేర్చి పెట్టుకొన్న తమపు చూపులు..

అలుముకు పోయిన స్నానాల పోలికని తోసి పుచ్చుకొన్న మూర్తులని  పోతపోసిన వలయాలతో చేరగిలబడిన హద్దుని .. తిరిగి పెట్టుకొన్న పులిమిన చలనాలతో.. కప్పి పెట్టుకొన్న సాపేక్ష కూర్పులు .. సాధ్య మూర్తుల కైపుని తప్పిస్తూ. .. సమయపు చెరి సగపు నిందలని కళ్ళలోకి చెమర్చిన భయంతో .. చావు రాకని దూరం చేసిన ఆ నాద నిదగ్ధ సంయమనం కలయికని .. శూన్యానికి జోడించి….

వాడు ఆమె ని చూసి  కూడా చూడనట్లే ఉండిపోయినా .. వాడు ఇంకేదో చూస్తున్నాడు..వాడి ముఖంలో ఏదో మహా ఆనంద తాండవం తిరుగుతూ ఉంది.. హద్దుని చెరిపేసి కన్నుని కుదిపి .. ఆవరించి పెట్టుకొన్న కంటి రాలపులని జోడించుకొని .. ఒద్దికగా లేని పగటి చప్పుడుని నాకేస్తూ .. నిజార పునాదులని మోసగిస్తూ.. తోడులేని .. విశ్వ మూర్తులని చుట్టుకొని లేవదీసుకొన్న హద్దుని దాటి గుమ్మాలని లేవదీసిన మహా విన్యాసాన్ని సరి చేయక ముందే .. కంటి నిండుగా కదులుతూ..

సంప్రాప్త హద్దుని దాటి .. కలయికనే కాదని .. రుణ ముడులని .. చెమర్చిన ఉపరితల నిరూపాలతో.. తోడు తెచ్చుకొన్న పునాదులని అప్పగించిన పోలికలని వదిలి.. తోడు రాని చీకటి పొడితో.. తెలార్లు నిషా ముంపులతో విసిగిన ఝాములతో .. సచ్చీల తాకిడిని చెలరేగే సంప్రాప్త అద్దికలని మోసి తెచ్చుకొన్న … పట్టించుకోని నిరూప సంజలని దాటి .. కదిలే గూడతని పగతో చరుచుకుని.. తెల్లార్లు కదిలే గ్రహణ మోతాదులతో .. తోడుగా ఉండిపోయిన మాటలని వదిలి..

…………………..

ఆమె సృహ తప్పినట్లుగా అర్ధమైంది.

మనః గొంతులు అయోమయంలో పడిన … చెల్లుబాటు కాని నిర్ణయాలతో .. తడబడే నిద్ర జోలని కుదిపి .. చేర్చి పెట్టుకొన్న తల ఒంపులు… శుభ్ర జోలనని ఊపి .. అటు పక్క ఉండిపోయిన నడకని కుదిర్చి.. మరిన్ని చూపుల సాధ్యంతో .. కప్పిన దేహ గ్రహణ అద్దకాలతో  తోడు పడిన చీదరింపులని నమిలేస్తూ…

హమీద్ ఆమెని వదిలి వెళ్లిపోలేదు .. క్షణ మని తెలియని నిద్ర అణుకువని జోడించి .. కదలిక లేని ఉపేక్ష చలానాలు తీర్పరి ముడులని బిగదీసుకొని.. కదలలేని గుణ చిత్రాల అప్పగింతని పట్టి తెచ్చుకొంటూ .. మసక నిండిన సంక్షోభ మరలింతని కాగబెట్టి .. ఉండిపోని పునాదులని దాటి .. వాడు ఆమె ని కనీసం కదపలేదు .. ఎదురుగా కూర్చొని .. ఫ్లూట్ ని ప్లే చేస్తూనే ఉన్నాడు .

కప్పుకున్న నిర్లజ్జ చూపుల మడతని పోల్చి .. దేహ నిర్మయ పూచీలు లేని క్షణం మోసుకొని.. ఆగిపోదామని..

సత్యనివేశ్ కి సాటిలైట్ ఫోన్లో కాల్ చేసి , తాను చూసింది చెప్పింది.. అతను విని కంగారు పడకుండా .. రోజూ వాడిని గమనించి.. తనకి చెప్పమన్నాడు.

ఆమె కి ఓ కల ..

ముందుగా సత్య నివేశ్ కనిపించాడు.. ఏదో సంభాషణ చేస్తున్నాడు.. అతను ఎంతో దగ్గరగా ఉన్నాడు.. చుట్టూ దీపాలు.. ఆ దీప కాంతి పడి మెరుస్తున్న .. విప్పిన నెమలి పింఛాలతో చుట్టూ తిరుగుతుంటే .. అతను ఏదో సంభాషిస్తున్నాడు.

ఆ దీపాలన్నీ .. నెమలి రెక్కలని తీసుకొని.. సముద్ర కెరటాల అంచులపై అద్దుతున్నాయి.. చాలా దూరం వరకు.. అది చూడడానికి .. సముద్రం లా లేదు.. ఆ చీకటిలో .. సప్త వర్ణాలతో వెలిగే .. తివాచీని పర్చినట్లు.. అది గాలి అలలతో ..స్వర వివరం తెలుసుకొని మెత్తగా ఊగుతున్నట్లు..

ఏం జరుగుతుంది ..?

 ఏం జరగాలనే నిమిత్తం చిన్నది.. అదే యదార్ధ సుమకం లో పడి కొట్టుకు పోతుంది.

 జరగాల్సిన దానిని మనం ఆపలేం.. ఐనా ఆపడం దేనికి ?

సృష్టిని  గమనించడానికి ప్రశ్న దేనికి ?

కాని నాకు తెల్సు.. వాడిని సృష్టి ప్రత్యేకంగా ఎన్నుకొన్న వాడు.. వాడి ద్వారా ఇంకేదో మహా సంకల్పం తీరేదే జరగబోతుంది .. కదలిక లేని ఓర్పుకి పడిపోయిన శకునాల మధ్య .. కూరుకు పోయిన చలన దర్శన ..

మండిపోయిన యజ్ఞ వాకిలిలో పేరుకు పోయిన చీకటిని తాగి.. అక్కడే పల్చని చూపుని రాల్చుకొని.. విశ్వ బరువుని తేలిక చేసి .. ఏదో మార్పు జరిగే తేరుతుంది..

తీరినా… తీరక పొయినా .. వాడికి లేని నిమిత్తం మనకి దేనికి?

మనకి ఏదైతే ..సృష్టి ఏమడగా కుండానే  ఇచ్చిందో .. దానిని సంపూర్ణాంగా వాడుదాం.. ఊపిరి ఉన్నంత వరకు ప్రయత్నిద్దాం ..చలన శక్తులన్నింటినీ కాపలా పెట్ట్టుకొని .. చుట్టూ తిరిగి .. ఆపై చలన స్తూపాన్ని పాతుకొందాం ..

కంగారు దేనికి?

గమనించు.. అనుభవించు.. పరవశించే.. లయమవ్వు..

ఉండటం .. లేక పోవడం తో నిమిత్తం కాదు.. వదులవుతున్న జ్ఞాన భూమి కౌగిలిని సరి చేసి .. కప్పుకున్న రసాయన మెలకువలో .. అప్పటికే కళ్ళు పండించి కల ..

అప్పటికి అది చప్పుడు లేని గంభీర మెలుకువ .. సాంగ్ధ్య చిత్రాల వెసులుబాటుని నమిలేసే కంటి చక్రాల కుదుపుని పట్టుకొని.. సరి చెయ్యని ఊపులతో కదిలే దేహ ఋణం ..

సత్య స్తూపం లో వాడిని చెక్కిన శూన్యమే .. ఇంకేదో మాటని దాచుకొని .. మరి కనిపించదు.

 అదేదో కొండలా ఉన్న పెద్ద నిర్మాణం .. అది బహు రూపాల్లోకి మారుతూ.. సముద్రంలో ఓలలాడుతుంది..

కదలికనే చెమర్చిన ముఖాలతో ..తోడు పడిన ముగిసిపోనీయని క్షమతో .. శిలాప జోడింపులని పరోక్ష తోపుల్లో చీకటి మర్చి పోయిన తడబాటుని కుద్దలించి .. తిప్పి పెట్టుకొన్న శరణు మోక్షాలపై గద్ధింపు .. చీల్చిన క్షేత్ర సముదాయాలని హత్తుకొని ఉండిపోయిన పునాదులని ..

అక్కడ మధ్యలో .. నెమలి పింఛాలతో మెరుస్తున్న మహా స్తూపమేదో .. చాలా ఎత్తులో.. ఆకాశంలోకి చొచ్చుకు పోయినట్లు.. ఆ పైన కూర్చుని హమీద్ తన నాదాన్ని .. సముద్రానికి .సమస్త విశ్వానికి.. గ్రహ సముదాయాల అంతరిక్ష మహా దృవాలకి విస్తరించి..ఆ హద్దులే లేని మహా స్వరం జీరగా మన్నించిన కెరటాలని అందుకొంటూ.. ఆ తర్వాత వణికిన గొంతుతో.. హద్దులు చెదిరిన క్షణాల నిర్మిత హద్దుని తిప్పుకొని.. కదిలే దేహ గుహల స్మరణ కూర్పుని పట్టుకొని.. ఉండీ లేకపోయినా .. వినలేక దూరం జరిగిన హద్దులతో .. హత్తుకొని.. విపరీత గర్జనలు పండిన వలయంలో నిందలని కడుగుతూ..

తనకి తాను మళ్ళీ పరిచయమౌతున్న అటువంటి మౌనలీలయాల గుప్పెడు చెమ్మని ఊది.. కదిలే నిరారోప గ్రహ మండలంలో … మళ్ళీ దేహ గతిని సరి చేసి….

అమ్మా … అన్నాడు వాడు.. ఆ మాట .. సృష్టి మహాయానం లో తడిచి.. లోయలని .. గుహాలని.. నదులని.. సముద్రాలని.. చిత్ర విచిత్ర గోళాలని తాకి.. ముక్కలై .. అతుక్కొని.. అంతః జీర్ణ తడి కొండలపై నుంచి జారీ.. విశ్వ సాధకి చేసుకొన్నా నొప్పిని వదిలి .. కలిసిన నిద్ర వరాల కాటుకని దిమ్మరించి .. విశ్రాంతిని ఒంపి .. ఒక చలన మోడిని కస్సున దింపిన నడకతో తిరగబడి.. కాపుగాసిన దొంతర్లని జోడించి.. ఆ పిలుపు..

ఆమె లేచి .. వాడిని కౌగిలించుకొంది.. వాడి శరీరంలోంచి .. అనాహత నాదం .. ఆ గొంతులోకి నేరుగా జారుతూ.. శ్వాస ప్లావిత గతిని జోడించిన రక్షా శిఖర కిర్రూనంలో పడి కలబడిన తృప్తి .. ఆమె ఓ విదుత్హు విస్ఫోటనా జరిగి.. తన లోపల మరో శ్వాసతో గెంతులేస్తున్నట్లు..

ఆ తర్వాత వణికిన గొంతుతో.. హద్దులు చెదిరిన క్షణాల నిర్మిత హద్దుని తిప్పుకొని.. కదిలే దేహ గుహల స్మరణ కూర్పుని పట్టుకొని.. ఉండీ లేకపోయినా .. వినలేక దూరం జరిగిన హద్దులతో .. హత్తుకొని.. విపరీత గర్జనలు పండిన వలయంలో నిందలని కడుగుతూ.. స్మరణాతీత ముగింపులని దాటి లోపలికి తీసుకొన్న .. కునుకు తడిచిన వీలుని తప్పించుకొని .. చేరిన నిగ్గడింపులని.. ఒద్దికగా ఉండిపోయిన అంపకాలతో పేరుకు పోయిన .. కలిసిన హద్దుని .. విడిపోయిన నిందలని తప్పించుకొని .. ద్రవ నిర్మోహ కుదుపుని .. పెనవేసుకు పోయిన గొంతులో చెప్పి పెట్టుకొన్న అవధులతో మండించి..

………………………………

మళ్ళీ మరో అర్ధ రాత్రి.. కదలికే లేని దేహ నిరా దీక్ష ముడిని వదులు చేసి .. మసక బారిన చావుని పొగలోకి చుట్టి.. తొణకని నిద్ర జాగారాల కుదుపుని మోసగిస్తూ .. కాళ్ళని చల్లార బెట్టిన చీకటి వసతిని ఇరుకులోకి లాగి..

వాడొక సంకేత చలనగా మారిపోయాడు.

ఎవరితోనైనా మాట్లాడాల్సిన అవసరం తగ్గిపోయింది..

హద్దు తెలియని దేహ రాశిని తరుముకొని.. తన లోకి తాను చెప్పుకొంటూ.. గురువు ముఖతః .. వాడే సంగీతం నేర్చుకోలేదు..

ఒక్కటే తెల్సు.. తన లోపల ఏదో నాద చలన కదులుతుంది.. గొంతు సరిచేసుకొని.. శ్వాస సరిపోతలతో .. వెదురు బొంగు లోంచి మహా కెరటాలు కూడా వదిలి ప్రవహిస్తాయి.. చేతులే లేని వాడి వెదురు నాదం లోకి.. వేలి కణుపులు రంద్రాలని మీట కుండానే .. ఓ స్ఫరిత రాగ ప్లావిత చేర్చిన కథనాల ఉనికిని జోడించి.. కొంత దర్ప మగత ఊరడి పొందాక….

నెమళులు వాడిని అనుసరిస్తున్నాయో.. వాడు నెమళులని అనుసరిస్తున్నాడో .. ఊహకి అందదు..ఆశాలు వాటితో ఏదైనా బలమైన సంభాషణ చేస్తున్నాడా? అనే అనుమానం ఉంది..

హద్దుని ..మళ్ళీ మళ్ళీ విసిగించక .. నీరు పట్టిన ముఖాలన్ని దండగా కట్టి .. మొత్తం సముద్రానికి .. తన సంగీతం తో  వేస్తున్నాడా?

దీనికి సమాధానం చెప్పడానికి వాడు ఎవరినీ అడగడు.. వాడిని ఎవరూ అంత లోతుగా పరిశీలించనూ లేదు.

విస్మయాలని… విభ్రమాలని.. విపుకొన్న రంగుల కొండలపైన నుంచి కెరటాలని .. అర్ధరాత్రి సృష్టి తూలుతూ వినిపిస్తున్న గుహల వేడుకని .. నురుగు నవ్వుల పెద్ద కొండ చుట్టూ ఆవరించిన దీపాన్ని. అలవోకగా అంతలా సత్యాన్ని స్పష్టం చేస్తున్న .. తనకి సంబంధం లేనట్లు .. తన గీతాన్ని వాడు సృజించుకొంటూ పోతున్నాడు.

కదలిక లేని ద్రువాల్లో పడి తల కిందులుగా తిరుగుతూ.. హద్దుని మార్చి చేసిన ఒడంబడికని చేర్చి పెట్టి .. ఓ రంగుల పూనకంతో ఇరుకున లేని ధ్రువాల చలన ముద్ద మంచులో తడిసి.. కదలాడే అనుగ్రహం బిగదీసుకొన్న నొప్పిని కదుపుతూ.. హత్తుకొన్న దేహ ఉరుముని సగం తెచ్చుకొని .. రుణ దిశలో ఇగిరి పోయిన ఉమ్మడి బరువుల చీకటి నలతని అప్పగించిన శరణు తాండవ గతిలో పెనవేసుకున్న హద్దుని దాటి.. అక్కడే కూలబడినప్పుడు చూసిన అసాధారం దృశ్యం.

వాడు అక్కడికి చేరి కూర్చొని .. తన ఫ్లూట్ ని సవరించగానే ..వాడి చుట్టూఓ ఆ మైదానం లో ఓ పెద్ద చుట్టూ కొలతతో.. కన్ను ఆకారంలా గండి పడింది.. ఆ గండిలోంచి ఏదో అనూహ్య కదలిక.. ఇసుక ఇంతెత్తున లేచి పడింది… పెద్ద గోతులు ఏర్పడ్డాయి.. కాసేపటికి అంతా సర్దుకొని.. ఒక్కసారి గా అందులోంచి.. పొగ .. నీరు .. పరిమళం.. మంట .. ఎర్రని వెలుగు.. అది కూడా ఆగి పోగానే .. మర్రి చెట్లకి ఉండే ఊడలలాంటివి .. గుట్టల గుట్టలుగా బయట పడ్డాయి.. మళ్ళీ కాసేపు కదలిక లేదు.. ఆ కన్ను అక్కారం చుట్టూ .. గుట్ట గుట్టల ఊడలు..

వాడు ఆ చర్యలని .. ఏమాత్రం అలజడి లేకుండా చూస్తున్నాడు. ఫ్లూట్ ప్లే చెయ్యడం ఆపలేదు.

కాసేపటికి అవన్నీ .. పైకి గాల్లోకి లేస్తూ… అలా పై పైకి లేస్తూ .. నిటారుగా .. బలంగా .. ఓ స్తంభంలా మారి.. పై కోసం ఆకాశంలోకి మాయమైంది.. వాడు అక్కడే పాడుకుండిపోయాడు.. నెమళ్ళు వచ్చి.. కొని పింఛాలు రాల్చి .. దానిపై పడుకో బెట్టి.. చుట్టూ కాపలాగా .. తెల్లారి వాడు లేచేవరకు అలానే ఉన్నాయి.  కూర్చున్న చోటు నుంచి … దూరం లో ఓ పెద్ద కన్ను ఆకారంలా   ఏర్పడి … అనేక పొడవైన ఊడలు బయటకి .. భోంమిని చీల్చుకొని వచ్చి .. పైకి .. ఆకాశం లోకి నిలబడ్డాయి.. వాడు గమనిస్తూ.. అక్కడే నిద్ర పోయాడు.

అమీకరత .. సంధికి దొరకని సృష్టి మంత్రం.. కాలి నడకని చేరుకొన్న దేహ గన్థని దిద్ది .. కదిలే కంటి చివర రంగుల లోలకం ఊపుకొంటూ.. తిరిగి చేరుకొన్న జ్ఞాన లాలన మోసుకొన్న విశ్వ అనుగ్రహమేదో .. వాడి దగ్గర బయటపడి.. బహన రీతి వెదుక్కోక ముందే.. వాడి వెదురులోకి దూరి పలుకుతూ.. ఊపిరి లోకి చేరి .. వాడి నిద్రని చేరి సగపు తలుపుతో తెరిచి .. కలలో వాడి చూపునుంచి గ్రహణ లజ్జని తుడిచి ,.. చూపిస్తుంది.

వాడికి ఉదయం లేచే సరికి.. నెమలి పింఛాల పక్క ..చుట్టూ వాడి నిద్రకి కాపలాగా అవి.. అంటే.. మిగతా ఏవీ అక్కడ చిన్న గుర్తుని కూడా వదల లేదు.. కాని వాటి కార్య కారణాలు అన్నీ వాడికి .. కలల సంభాషణ లో స్పష్టంగా తెలిసాయి.. ఆ విసయనాలు ఎవరూ వాడిని అడగ లేదు.. వాడు ఎవ్వరికీ చెప్పలేదు.

వాటి వేపు ఎంతో కృతజ్ఞతగా చూసాడు.. మోకాళ్ళపై పడి వాటికి నమష్కారం చేసి.. ఓ పక్కకి తిరిగి లేచాడు.. అవి .. వాడి అనునయ సారం మోసి.. ఏ విసుగు లేకుండా అనుసరిస్తూ.. ఏ మాత్రం వాడికి కష్టం కలగకుండా .. తాకిస్తూ.. వాడి ఊపిరిని రెక్కల మధ్య కాపాడుతూ..

 ఇలా ఎందుకు ? అని ఎన్నోసార్లు అడగాలనుకొన్నాడు.. కాని అది సాధ్యమయ్యే విషయం కాదు కనుక ఆగిపోయాడు..

ఎన్ని రకాలుగా .. ఆ పింఛాలతో దృశ్యాలని అనేక వర్ణాలతో నింపి.. వాడు రాగాల్లో ముంచి పరవశించే వరకు .. అలా డాన్స్ చేస్తూనే .. వాటి నోటి నుంచి .. ఒక రిథమిక్ సౌండ్తో గొంతు కలుపుతూ.. సమీక అయోపా రాశులపై.. ఓ తెల్లని వాన కన్న పుట్టుకలా .. కాగలిసిన వెలుతురు జల్లింపులతో .. కథలే కప్పుకొని.. చలన గతి సంధికి చెమర్చిన నిద్ర పొడి చల్లుకొన్న మాటలతో కదిలే నిరూప అనురోధాని తవ్వి .. వాడి నడకకి అడ్డు తప్పిస్తూ… పరాయి నిరూపణల పరిధులు తలకిందులుగా ఒడిలో రాలుతూ ….

సమయ సాధ్యపు అయోనిర్ణయ కలాపాల గతిని ఏమార్చి.. ఇరుక్కొన్న దేహ సంధి సూత్రాలని కప్పుకొని.. జుత్తు విరబోసుకున్న చీకటి వానని పట్టుకొని.. ఆ పైకి ఎగిరిన నెమలి పింఛాల కొండలో దొల్లి   .. ఒళ్ళంతా సప్త వర్ణ కూటమిని అడ్డుకొని.. అక్కడే వివరం తెలియని .. ఆచూకిని ఎంత వెదికినా దొరకక .. వాడిని అనుసరించనూ లేక.. వాడి నిద్ర .. నడక .. చర్య .. రాగం.. ఆకలి .. చూపు,.. మాట .. ఏదీ అరధం కాక…………..

అదొక మంచు కురిసిన నిద్ర అయోమయాల కూర్పుని ఒడిసి పట్టుకొని .. దీపం సర్దుకొన్నా విసుగుల నిద్ర చలనంలో పడి .. మసిగిన కళ్ళతో తిరుగుతూ.. హద్దు చేర్చుకొన్న ఆశీన రాత్రంలో ఊపిరి గుట్టలని తాకి.. పెద్దదైన గ్రహం సత్యాన్ని కలలోకి ఒంపి .. ఏమీ తెలియనట్లు భూమి .. సర్దుకు పోయింది.

……………

మరో రోజు … ఓ ఊడల సంఖ్యా బాగా పెరిగింది..

ఆమె అతనికి చెప్పింది.. ఆ ఊడలు లేస్తున్నప్పుడల్లా .. మంటలపై కాలుతున్న లేత ఆకులా ముడుచుకు పోయి.. పైకి ఎదుగుతూనే .. లోపల అల్లాడి పోతున్నాడని..

ఏది ఎక్కడికి వెళ్లి ఆగుతుందో అర్ధం కావడం లేదు?

ఆగడమనేది .. ఈ సృష్టి రచనలోని లేదు.. అన్నీ నిరంతర ప్రవాహ శీలతలోనే .. దాని దిశా గమనం అర్ధం చేసుకోవాల్సింది .. ఆ గమనం లోంచే.. ఇలా కొంతమందిని సృష్టి ఎప్పుడూ ఎంచుకొంటుంది.. ఎన్నో మహా పరిణామాలన్నీ .. ఇలాంటి వాళ్ళనుంచి సంభవిస్తాయి..మనకి అలవాటైన పరిధిలో నుంచే అర్ధం కావాలంటే .. అది సాధ్యం కాదు.

ఇలా ఎందుకు ? వాడిలో మాత్రమే ఎందుకు?

వాడికి ఆ అర్హత వుంది గనుక.. నిర్మల అంతః కరణ,.. శరీర గతి అనంతంలో మోసి తెచ్చుకొన్న ఆశ్రిత గమన మోతాదులని కాచుకొని.. ఇగిరి పోయిన దేహ క్షేమన రాశుల్లో పడి ముక్కలై .. కుప్ప పోసిన నడకలతో.. అడ్డుకొన్న విశ్వాస చిత్ర కవలికని దాటి … పై నిర్ధార గడువుని రెప్పకి కట్టి ఊగుతూ .. చేరగిలబడిన చీకటితో పండిన ఇసుక మైదానాల మధ్య ఒంటరిగా తిరుగుతూ..

స్పష్టత  లేని అనుగ్రహం .. వాడికి ఏదైనా హాని చేస్తే?

నెమళులు వాడిని కాపాడు కొంటాయి.. మొత్తం అడివి వాడి కాళ్ళ దగ్గర వాలిపోతుంది. కదలబడే నిద్ర గృహంలో వాడి పుట్టుకకి అర్ధం .. ఇప్పుడిప్పుడే మనకి తెలుస్తుంది. నిజంగా సృష్టి వాడికి హాని చేయాలనుకొంటే .. కాపాడటం మన చేతుల్లో ఎంత మాత్రం ఉండదు. అది మన శక్తికి మించి ఆ పైన కదలాడేది.. కంటికి రక్షా కవచమై.. కన్నుని పట్టుకొని.. దేహ భూమిలో పాతి పెడుతున్న చిహ్న వేడుక .. చితి రూప ఖండన .. ఏదైనా మన చేతుల్లో ఏం లేదు.

వాడు సాధారణ చర్యలని దాటి .. ఎక్కడికో చేరిపోతున్నాడు .. మనం వెనక్కి తీసుకు రాగలమా?

ఎందుకు తీసురావాలి.. వాడినలా ముందుకే వెళ్లనివ్వు.. వాడు ఏం చెప్పాలనుకున్న .. దానిని శ్రద్ధతో అర్ధం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నం చెయ్యి.. వాడి నుంచి జరిగే ప్రతీ చర్యకి .. వేల అర్ధాలు ఉంటాయి.. వాటిని అర్ధం చేసుకోవడం మొదలు పెడితే … ఈ లైఫ్ మొత్తం సరిపోదు.. మనం గమనిస్తూ వెళ్లడమే .. వాడు ఎప్పుడైనా మన సహాయం ఆశించాడా .. ఇస్తూ వెళ్లడమే …

సమర్పిత నిష్ఠని .. వాడి రాగంలో చూస్తుంటే.. వాడేదో బియాండ్ లోని మెళుకువని చూడగలగడం కనిపిస్తుంది.. కాని అది వాడి వయసుని  మాయం చేస్తుందిగా?

సృష్టి ఒక్కోసారి మతి తప్పి చరిస్తుంది.. మనిషి reasonings బియాండ్ గా ఏదో కల్పించి ఛాలెంజ్ చేస్తుంది.. కాని అది ఆట కాదు.. ఇంకేదో రహస్యం .. అది జరిగిన తర్వాత కాని మనకి అర్ధం కాదు.. మనం పోస్ట్ రీసన్స్ కి మాత్రమే …

అదెప్పుడో జరిగిపోయింది.. చరిత్రలో అలాంటి చిన్న వయసు అద్భుతాలు చేసిన వాళ్ళెందరో ఉన్నారు.. మన ఉనికి ఔన్నత్యాన్ని వాళ్ళు ఇప్పటికీ కాపాడుతూనే ఉన్నారు.. వీడూ అంటే..అందిరిలా ఉండకపోవడం వరమేగాని.. విచారించడానికి ఇంకేం లేదు.

ఏదైనా పెద్ద హానిని గమనించినా .. మనకి చెప్పలేక పోతున్నాడా?

నాకు తెలిసి వాడి ఉండగా .. ఆ పరిధి చుట్టూ వాడు రక్షణగానే ఉంటాడు గాని.. తానే హాని కారణం కాడు.. వాడి వల్ల మీ అందరికీ ఏదైనా జరిగే హానిని కాపాడడానికి .. తనని తాను వదిలేసుకోవడానికి కూడా సిద్ధంగా ఉంటాడు. సృష్టి చెప్పలేకనే ఎన్నో అనర్ధాలని.. నష్టాలని చేస్తూనే ఉంటుంది.. అదొక సహజ ధర్మం.. బహుశా మనకి అర్ధం కాని బలంచింగ్ కూడా కావొచ్చు.. ఇప్పుడు ఒకవేళ అలాంటిదే ఐనా .. మనం మన ప్రయత్నం చేయడం తప్ప .. ముందే తెలుసుకోవడం .. కొంత మేరకే సాధ్యం..

వాడిని చూస్తూ  ఏదీ అడగలేం .. ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడడు. కనీసం ఆకలి అనడం కూడా వినలేదు.. ఒక వైద్యురాలిగా .. వాడి శరీరంలో ఏ లోపమూ లేదు.. అదెలా అనేది  అర్ధం కావడం లేదు?

మనం పరిమితుల్లో ఉన్నాం .. వాడి కళలానే .. వాడి శరీరం బియాండ్ గా ఉంది.

గమనించడం తప్ప .. మనం వీరేం చేయలేము.. నువ్వే కాదు.. ఎవ్వరూ వాడికి ఏ విషయం లోనూ అడ్డుచెప్పొద్దు. ఇప్పటికే నీకు అర్ధమయ్యే ఉంటుంది.. వాడిని ఒక కామన్ రీసోనింగ్స్ తో కొలవాలనే ప్రయత్నం చేయొద్దు.. అదొక అసాధారణ ప్రతిపాదన .. సమ ఉజ్జీలు లేని దేహ విస్ఫుల్గా నిర్మాణ కదలిక .. సాయుజ్య మహా చలన … మహా శ్వాస విసిరినా ముక్కలని పీలుస్తూ..

వాడు సృష్టికి అనుసందాన శక్తి.. ఏం కాదు.. నువ్వు కేవలం గమనించు అంతే అన్నాడు ,

ఆమె ఏదో చెప్పలేను కొంది.. కాని మాటలు దొరకడం లేదు.. కాని ఆమె ఖాళీలని అతను వింటున్నట్లుగా ఫోన్ పెట్టేయలేదు.. ఏదో తెలుస్తూనే ఉంది.. కదిలే నిద్ర తీర్పులు ఒప్పుకొని .. కలలే ఉండిపోయిన తడి పోతలు  కాళ్ళని జరుపుకొంటూ వణికే అద్దకపు ఒంటి రాత్రిని .. చేర్చిన గోడల మధ్యనే ఉండిపోయిన అనుకూలనాలతో చేరగిలన మండలపు మునకలు..

అనుగుంభన ప్రతీకలు దేహ మిళనాలు కదిలి .. కక్ష్యాలని అంటిపెట్టుకొని తిరిగి.. గమనించినా గతులని ఏకం చేసిన చీకటిలో పగిలి.. ఊపుని పట్టుకొన్న కొండల మధ్య అడివి దీపం తప్పిపోతూ .. ఇసుక ప్రవాహాల మైదానంలో వెదురు ఊళ .. సాఫల్య ఆవాహంతో అద్దుకొన్న.. రెప్పలా నిడివిని పట్టుకొని.. జోడించిన రంగుల మధ్యనే నిలబడి .. నిలువెత్తు సాక్షీ ఋణంలో ఓలలాడి.. తడబడే గంటలతో మోగుతున్న తోడు ప్రయత్నాలు. కంటి తీర్పులు.. పేర్చుకొన్న బోర్లింతల నిడివిని .. కోప్పడే ఉండిపోయిన దూరాలు .. దిశా రూపస  గడింపులని దాటి .. నిండిపోయిన కలతలు..

జ్ఞాన భిక్షకి .. తన చేసిట్లు లేని దోసిలిని తెరిచి.. కళ్ళలోకి వడ్డించమని .. నెమళ్లుల తో కలిసి పైకి చూసి .. ఇంకేదో చెప్పడానికి చూస్తూ.. విడిపోయిన చలన కీలని ఊయించి.. హద్దులే లేని బయట గడువుని అప్పగించి తడిమిన చలన మాత్రంలో ఒద్దిగిలిన బ్రహ్మాండ మూర్తుల మధ్యనే కదిలి ఒప్పుకొన్న నటనలని  పైకి కలిసిపోయిన నెలల ఊర్పుని పట్టుకొని.. ఆవరించి పట్టుకొన్న అనుసంధాన విసుగుని తడిపి పెట్టుకొన్న నటనలతో.. హద్దులే బయట తెలియని చోటులోంచి .. అప్పగించిన కూర్పులు..

………………….

 ఆ మర్నాడు అర్ధ రాత్రి అదే దృశ్యం .. కాని భువనకి ఈసారి మాత్రం .. సత్య నివేశ సంభాషణ గుర్తొస్తూ.. అన్నీ ఒక కారణానికి కనెక్ట్ అవుతున్నాయి..

సృష్టి యదార్ధ దృశ్యంగా కనిపించే చోటే ఆగడం లేదు.. అంతకు మించి ఇంకేదో ఉంది.. అదే సత్యాన్ని ఆమె ముందుకు ఇప్పుడు పెడుతుంది.. ఈసారి ఏ ఆందోళన లేదు.. గమనించడం తప్ప .. కొంచెం వీలులేని ఆశ్చర్యం మసకబారి లోపలి దిగబడి .. పెద్ద గొంతుతో హద్దుని వదిలి పెట్టి.. కలుషిత నిర్మలంలో ఊగి.. నిశ్చల ఊపుని జాగ్రత్త చేసి..

ఒక విశ్రమిత అణుకువని దాటి .. ప్రారంభ చలనకి చుట్టిన కాటుక రేవుల్లో దిగబడి.. ఉండీ లేకపోయినా క్షమని అద్దుకొంటూ.. ఈసారి వాడు ఆమెకి అర్ధమౌతూ ఉన్నాడు..

వాడి సంగీతంలోని గుణాల మహత్తు తెలుస్తూ ఉంది.. కంటిలోపల మహా శూన్య విఖాత దర్శన మొదలై.. కదలికనే దాటి సంక్షోభణ అర్ధమై .. కన్ను పట్టని ఆశ్చర్యం ..

కన్ను ఆకారంలో భూమి లో కదలిక .. ఓ ఊడలన్నీ ఆకాశం లోకి లేచి .. రెండో చివర కనిపించక పోవడం.. ఆమెలో ఒక బిగిసిన కంపన .. మరుపుని బిగదీసిన అలజడి.. నెమ్మలు వాడి చుట్టూ చేరి.. వాడినే చూస్తున్నాయి..

పోగొట్టుకోవడానికి ఏదీ లేని మహా నాదం .. కుప్పిలించిన శ్వాస లోయల్లో .. సమాధాన రహితంగా తిరిగి.. అటు ఇటు కంగారు లేనిఉపరితల నిద్ర జాములో ఊరేగి.. తలచారు లేని జన్మ శ్రావణ కప్పుడాలని దండిస్తూ.. కూరుకు పోయిన నమ్మకాలని దులిపి .. ఒక కొత్త భౌతిక తీర్మాన ఊపులో చెలరేగి.. అక్కడే ఉండిపోయిన నిద్ర రాశుల మధ్య కథని రాజుకొని..

అవి అతనికి దగ్గారగా శ్రద్దగా వింటూ .. వాటి పించాలని మెరిపిస్తూ ..చీకటిని దూరం చేస్తున్నాయి..

అతను .. ఆ నాదంతోనే ఏదో సంభాషణ చేస్తున్నాడు.

కొన్నిసార్లు మాత్రం….. అదొక యదార్ధం .. మనలో చేర్చి పెట్టుకొన్న అనుమాన దర్శనతో .. ఒద్దికగా సంచీలనలతో .. తోడు పట్టిన దేహాలతో .. కదిలే నేర్పుని .. కలిపి చెప్పుకొన్న రుద్దనలతో పేరుకు పోయిన చీకటి నలతలని మోసుకొని.. కప్పుకున్న నిర్ధార నిరాశలు..

వాడు ఫ్లూట్ ప్లే చెయ్యడం ఆపి.. వాటితో మాట్లాడుతున్నాడు.. ఇది సహజమని .. అదే కథలో నింపుకున్న ఖాళీల మధ్యనే .. కలబడి.. వృత్త కందకాలతో దిగబడి. ఉమ్మడి రాజీలతో సేవన కదలికలని .. మూసిపోతున్న తలుపులని.. మెట్లని జోడించి .. నిట్టనిలువు గోడలని అప్పగించి.. చూపుల నీరుని తోడుతూ..

ఆమెలో ఆ దృశ్యం స్తంభించి.. పెద్దగా ఏదో కేక లోపలి దిగినట్లై.. ఒకటే కలహిత ద్రుష్టి గమన అకామితంలో పూసుకొని .. అది నిజంగానే జరుగుతూ ఉంది.. అర్ధమైనట్లు తల ఊపుతున్నాడు.. అటు పది నెమళ్ళు .. ఇటు పది నెమళ్ళు నిలబడి.. మధ్యలో అతను నడుస్తుంటే.. ఆ కంటి ఆకారపు పరిధి చుట్టూ .. అలా చలన క్షేమతో హద్దుని దాటి..

దానితో పాటుగా కొన్ని నెమళులు వచ్చాయి..

………………..

జాగృత దేహ దమన మూర్తుల కల్లోలంలో పడి తల కిందుల నిద్ర గుండాలని దాటి .. పైకి లేచిన నిద్ర గతులని అద్దుకొని .. విశ్వ నీర్జారిత మూర్తిని కప్పెట్టి .. కదిలే చూపుతో అల్లుకున్న ద్రవ నిస్సాపుర కంపన మోసుకొన్న … హద్దుని పట్ట్టుకొన్న చేజారిన నిడివిని దాటుకొని.. పట్టిరాల్చుకొని.. చంచార దేహ ఖండాలని దాటుకొని .. చేర్చి పెట్టుకొని .. మాటలని దొల్లించుకొంటూ.. మాసిపోయిన గంటలని .. నాజూకు తనంతో చెమర్చిన కునుకుతో.. ఇంకిపోయిన ఆలోచనలతో చేదుగా ఉండిపోయిన మన్నికని తప్పించి .. కదలికని ఏమార్చిన హోరుని కప్పుకొని..

ఆ మర్నాటి నుంచి .. అక్కడికి చేరే నెమలిలా సంఖ్యా పెరిగింది. వందల .. వేల నెమళులు.. అప్పడు లేచి వాడు .. ఆ కన్ను ఆకారం ఊడల పరిధి నుంచి .. కొంచెం దూరం జరిగి నడుస్తుంటే .. ఆ నెమళులన్నీ అతనిని ఫాలో చేస్తున్నాయి…                                                                                                      ఒక నియమ రీతి ఏదో ఉంది.. చిత్రమైన ప్రవాహ ధార .. అతని సంగీతాన్ని అనుసరిస్తూ.. అవీ చొత్రమైం ధ్వనిని చేసుకొంటూ వెళ్లడం .. అవి మధ్య మధ్యలో ఏవో సంభాషిస్తున్నాయి..

ఆమెకి తెలుస్తూ ఉంది. తెలియకుండానూ ఉంది.. ఏదో రహస్యం అక్కడి మట్టి పొరల్లో దాగి ఉందా ? అనుమాన నిస్సత్తులోని గమన ఘాడతని పెట్టుకొంటూ.. పల్చని చూపుతో కదిలే నిద్ర గున్నాల్లో పడి .. తొందరలేని విపత్తుని కట్టుకొని..                                                                                                      కాసేపటికి ఆమె కి అర్ధమైంది.. అవన్నీ ఒక పెద్ద కన్ను  ఆకారం ఆకృతిలో నిలబడ్డాయి.. అది ఎంత పెద్దదంతే అంత పెద్దది.

కొంచెం స్పష్టమైనట్లు ఉంది.. కానట్లు ఉంది.. చలన మంద్రతని చేర్చిన గమన నైరాశ్యంలో పడి .. కొండలని   చీల్చుకొని.. విశ్వ నిరూప రాశుల మధ్యలో ఇరుక్కొని .. సార్జిత మహా నటనని అప్పగించిన కదలికల మధ్యనే ఊరేగి .. సాధ్యత తమక రంగులని చుట్టి పోసి.. కదిలే నిద్ర గ్రహణాలు పట్టుని వదులు చేసి .. కాల్చేసిన దుఃఖ కబురుని సరి చేయక ముందే .. కాలిన గుర్తులని తోడుకొని..

సడన్ గా వాడు.. ఎన్నో రోజుల నుంచి ఆమె రావడం తెలిసిన వాడిలానే .. వెనక్కి తిరిగి .. భువనా ? అని పీల్చాడు. అంటే ఆమె ని రోజులుగా గమనిస్తున్నాడు.. అదేమీ రహస్యం అనుకోలేదు.. అది వాడికి ఎంతో సహజం .. అప్పుడు మాట్లాడాల్సిన అవసరం లేదు కాబట్టి అలా ఉన్నాడంతే.. ఏదో కదలికనే గడ్డ కట్టిన అనుమానాల్ని కలుపుకొని.. ఊరడించిన కదలికనే పెట్టుకొంటూ.. భూమి నలతని వాడి చూపుతో సరిచేసేవాడిలా కనిపిస్తూ..

ఆమె ఉలిక్కి పడింది. అలా పేరుతో .. ఏదో పెద్ద వాడిలా పిలవడం అదే మొదటిసారి.. కాని ఆమెకి అది ఎంతో సహజంగా అనిపించింది. కొన్ని దశాబ్దాల వినిమయ ప్రచారం కప్పుకున్న .. నిండు రంగుల కుందని దిమ్మరబోసి .. కంటికి చెమర్చిన హద్దుని పట్టుకొని.. ఇరుకున పడ్డ దేహ బిగువు చలన గతిని సరిచేసి .. ఉంచి పోయిన హద్దులో పడి .. కాళ్ళని మార్చుకొని తిరుగుతూ.. చలన ఛాయల కేవలింపుని మోసుకొని.. అంత దగ్గరగా వాడిని .. తనలో కలుపుకోవడం అదే మొదటిసారి

 ఆమె లోకి చూసి నవ్వి.. టైం దగ్గర కొచ్చింది.. వచ్చే పౌర్ణమిలోపు తవ్వకం జరిగిపోవాలి.. లేదంటే మళ్ళీ అలాంటి రోజు రావడాన్ని .. వందల సంవత్సరాలు పడుతుంది..

ఆమె కి ముందు అర్ధం కాలేదు.. ఆ తర్వాత కంటి ఆకారపు రౌండంతా తిప్పి .. ఈ లోపల అంత వెంటనే తవ్వకం మొదలవ్వాలి. మనం గింజుకొంటున్న ఎన్నో సమస్యలకి పరిష్కారం .. ఈ అడుగున దాగి ఉంది..మనం రాత్రి పగలని ఆలోచించకుండా .. ఏ ఏడూ రోజులు కష్టపడాలి.. మొత్తం తవ్వాలి.. వాళ్ళని నేను అలిసిపోనివ్వను.. ఏ నెమళులు .. తమ పింఛాలతో గొడుగు పడతాయి.. నా పాత విశ్రాంతి పంచుతుంది.. నేనొక సరిలేని విపత్తుల బయట చేరగిలి.. రుచికరం .. బలమైన ఆహారం వండి .. వాళ్ళని చూసుకొంటూ తవ్వించాలి.. అక్కడ పొదల్లో ఉన్న కొన్ని మొక్కలని చూపించి.. రోజూ వంటలో ఈ ఆకులని చివరిలో వేసి పొయ్యి మీద నుంచి దించితే .. వాళ్ళకి కావాల్సిన శక్తి అందుతుంది.

అప్పటికి నెమళులన్నీ పింఛాలు విప్పుకొని.. ఆ షేప్ చుట్టూ నిలబడ్డాయి.. వాడు మధ్యలో అంతా తవ్వాలని చెప్పాడు. నెమళులన్నీ పింఛాలు విప్పి .. డాన్స్ చేస్తూ .. ఏదో శుభ సంకేతాన్ని తెలుపుతున్నాయి.. అర్ధమౌంతుంది.. కాని ఎక్కువ టైం లేదు.. ఎంత లోతు తవ్వాలో వాడికి తెలియదు.

 మళ్ళీ చెబుతూ ఆమె లోకి చూస్తూ.. మళ్ళీ తనలో తానే .. నన్ను నమ్ము.. మనమెక్కడ తవ్వాలి.. అని అరిచినట్లు.. గొంతు బొంగురుపోయి కళ్ళలో నీళ్లు.. ఆమె వాడిని దగ్గరకి తీసుకొని .. వాడి నుదిటి పై ముద్దు పెట్టి.. తప్పకుండా నాన్న.. ఈ పని నేను చేసుకొంటాను.. నువ్విక ఆందోళన పడొద్దు.

ఆమె కి కొన్ని అనూమానాలు కలిగిన లోపలి తొక్కేస్తుంది.. నిద్రని కడుపుకొని.. ఏకాగ్ర చలనంతో  చుట్టూ చూస్తూ .. ఈ ఇసుక నిండిన మైదానము లో అంత గొప్ప రహస్యం దాగి.. అది క్షేమాన్ని కోరుకొంటుంది.. ఆలోచనకి ఏమాత్రం అందడం లేదు.. కాని వాడిపై నమ్మకం..

సత్యనివేశ్ మాటలు ఒక శాసనంలా గుర్తుకు వస్తున్నాయి.

అయాచితం  కాని దేహ వసతి.. అలసట మరిగిన చెమట కొండల్లో ఇరుక్కొన్న దట్టమైన శ్వాస .. పదిలం చేసిన ఉనికికి లోపల కదులుతూ… హద్దుని బోర్లించిన గ్రహణ తీరుని అద్దుకొంటూ.. తేరుకోలేని నిరాశని కాల్చి .. సమయ నిర్లిప్త క్షణంలో పడిపోయిన చూపుని అందుకొని.. కదలిక లేని నిర్మల ఓరీక్షలో ఊరేగి..

…………………

అందరితో సమావేశమయ్యింది..సూటిగానే చెప్పింది.. ఎవరూ ఒక మాట కూడా అనుమానంగా అడగలేదు.. సమ భాగాలుగా విడిపోయిన శ్రమ .. కదలని దేహ గ్రహణ సంధిని పట్టుకొని.. పౌర్ణమి జిలుగుని లెక్క వేసుకొని.. అందిపుచ్చుకొన్న శరణు లాలన ముడుపులని వదులుకొని.. శరీరాన్ని సాధనాల పనిముట్టు చేసి.. ఒకింత దేహ సాధ్యన కదిలే శ్రమ దేహాల నిఘారత .. వాళ్ళు భౌతిక ..మానసిక హింసలన్నింటి నుంచి బయటపడి … హాయితో కూడిన లైఫ్ ని అనుభవిస్తున్నది … ఈ దీవిలోనే .. అందుకే ఆమె ఆంటే ఓ గౌరవం

ఆమె ఎన్నో విషయాలు చెప్పింది.

ఆమె చెబుతున్న దానిలో .. ఆ లోపల ఏం జరగబోతుందని చెప్పడానికేం లేదు.. కాని .. చిత్రం అది కేవలం హమీద్ ఆమె కి చెప్పిన విషయమని అన్నా .. ఎవరూ నిలదీయనే లేదు.. అదొక పిచ్చి పని అన్నట్లు మాటలాడ లేదు.. ఎందుకంటే .. హమీద్ లోనూ ఏదో తెలియని మాయని అప్పటికే చాలా దగ్గరాగా చూసి ఉన్నారు.

సృష్టి ఏదో మహా క్షేమాన్ని మన కోసం అక్కడ జాగ్రత్త చేసిందని.. దానిని మనం కొంచెం శ్రమతో అందుకోవాలని.. ఎంతో నమ్మకంగా చెప్పింది.. వాళ్లకు అలాగే నమ్మరు..

హమీద్ అక్కడే ఉన్నాడు.. నెమళులతో కలిసి.. మరో పక్క టైం దగ్గర పడుతుందనే కంగారు వాడికి లోపల ఉన్నా …

 అందరూ ఆచోటు చేరుకొన్నారు . నెమళులు వాళ్ళ రాకని చూసి ఆనందంతో నాట్యం మొదలుపెట్టాయి.. వాడు ఫ్లూట్ అందుకొన్నాడు..

అప్పటికి .. ఆ పరిధి చుట్టూ వదిలిన నెమలి పించాలన్ని .. అల్లుకొని.. పైకి వెళ్లి గొడుగులా వెళ్లాడాయి .. అంతటి ఎండలోనూ .. ఎంతో చల్లదనం ..

అందరూ అక్కడ సిద్ధం చేసుకొన్నా పనిముట్ల తో తవ్వడం మొదలు పెట్టారు.. అక్కడ మట్టినంత తవ్వుతూ .. ఆ పరిధికి బయట గట్టులా వేసుకొంటూ వస్తున్నారు.

ముందుగా ఇసుక లేయర్ . మిగతా చోట్ల ఉన్న ఇసుకపై .. అక్కడ ఉన్న ఇసుక కి .. స్పష్టమైన తేడా ఉంది.. అది ఎంతో మెత్తగా .. ఓ పట్టు బట్టలా ఉంది.. దాని ఎత్తి పోశారు.. ఆ తర్వాత గట్టి మట్టి.. ఆ తర్వాత బురదతో కూడిన మట్టి..

ఆ తర్వాత ఓ మంచి పరిమళంతో కూడిన మట్టి .. అనేక ఆకులు.. కాండాలు .. రసాయనాలు.. కొన్ని వస్త్రాలు వేసి .. కింది ఉన్నదీ పాడవకుండా కప్పినటుల్గా తెలుస్తూ ఉంది..

 ఆమె ఆ లోపలే వుంది .. తవ్వుతూనే .. అన్నీ వేపులకి గమనించుకొంటుంది. ఆ లేయర్ తర్వాత పరిస్థితి చాలా మారిపోయింది.. చాలా గట్టిగా ఉన్న మట్టి లేయర్ .. అందరూ అలిసి పోయారు..

చీకటి అయ్యింది.. అక్కడే వంటలు మొదలు పెట్టి.. సముద్రం లో స్నానం చేసి వచ్చి .. తిని .. కొంచెం విశ్రాంతి తీసుకొని.. మళ్ళీ మొదలు..

ఇంకా గట్టి మట్టే.. తెల్లార్లు అదే..

 అది పూర్తయ్యే సరికి .. వెలుగు.. అప్పుడు చూసారు.. హమీద్ .. భువన తో పాటు .. అదొక బంగారపు కాంతి తో మట్టి మెరుస్తుంది..

భువన చేతిలోకి తీసుకొని.. నలిపి చూసి.. ఆశ్చర్యంగా .. ఇది బంగారమే .. అనింది.

ఆ తర్వాత బంగారు వర్ణంతో క్కోడిన మట్టి .. వాళ్ళు గమనించాక అర్ధమైంది.. అది బంగారమేనని .. కేవలం నీళ్లలో కడుగుతుంటే ..బంగారం సెపరేట్ అయ్యి .. మెరుస్తూ ఉంది.. అది ఓ చిన్న కొండ అంత అయ్యింది. దానిని అంతటినీ .. నెమళులు తమ పింఛాలతో కప్పి జాగ్రత్త చేశాయి. .

ఆతర్వాత పొగ .. అప్పుడే వాడి ముఖం వెలిగి పోతుంది.. నెమళులాన్ని .. ఆకాశంలోకి చూసి పింఛాలు విప్పి  డాన్స్ చేస్తుంటే .. వర్షం మొదలైంది..

ఆ ప్రాంతమంతా ( కేవలం అక్కడ మాత్రమే కురుస్తూ… )

హమీద్ తనని.. భువనని వదిలి అందరూ వెళ్లి పోవాలన్నాడు..

ఇది మీకు తెలియని రహస్యంగా ఏమీ ఉండదు.. మీకు తెలుస్తుంది.. కాని ఏదైనా ఊహించని అపాయమేదైనా జరిగితే .. అందరికి ఏం కాకూడదు.. మీరు వెళ్లిపోండి .. అని ఆ వర్షంలో .. లోపలికి దిగారు.. నెమళులు పింఛాలు విప్పి .. గట్టులా చుట్టూ నిలబడ్డాయి.

……………………….

వాడికి ఏది ఎప్పుడు చేయాలో .. ఎక్కడా ఉండాలో .. ఎక్కడా ఉండకూడదో.. అంత స్పష్టంగా ఎవరో చెబుతున్నట్లే చేసుకుపోతున్నాడు.

సలాస్థిత దేహ గమనంలో .. మూర్ఛిల్లిన గొంతు కొసలని పట్టుకొని దులిపి .. కదిలే నిద్ర గుణాల మెరుపు దట్టించి కదిలే నడకతో .. హద్దుని లేవదీసుకొన్న తలుపులని కప్పి.. మసక బారిన కథల మధ్య ఊరేగే కాళ్ళని సరిచేసి.. కనపడని వీధులని ..కంటి రుణాల బరువుని మోసుకొని.. ఆ వెదురు శ్వాసల ఉనికి లోంచి .. ఇంకేదో చదవగలుగుతున్నాడు..ఒక కసితో దానిని పూర్తి చేసే పనిలో ఉన్నాడు.

 మూడోరోజుకి అందరూ  అక్కడికి వచ్చారు.. హమీద్ వెళ్లి స్వయంగా వాళ్ళని పిల్చుకొచ్చాడు.

అదొక మహా రూపం తో ఉన్న పురాతన పడవ .. వర్షంతో శుభ్రపడి .. పై భాగం మట్టి పై కనిపిస్తుంది.. వాళ్ళు ఊపిరి ఆగి పోయినట్లైంది. అది పైనంతా బంగారు తాపడంతో ఉంది. ఆ భారీ ఆకారాన్ని చూస్తూనే అర్థమై పోతుంది.. అది ఎంత లోతు వరకు విస్తరించుకొని ఉందొ..

మహా గంభీర సృష్టి వాకిలి చేరదీసి కలయికనే తాగి.. తూలిపోయిన కంటి రాతని చెరిపి.. ఒద్దిక లేని అపేక్షిత దేహ తీగలు తెగిపడి.. కొంచెం కూడా వీలు లేని చలన మంగళ ఊపుని మోసుకొని.. సముద్రపు ఒడిలో పడి లేచిన కథల మూర్తిని లాలించి కదిలే ..

పెద్ద పెద్ద పొగ గొట్టాలు .. కేబిన్ టాప్స్ .. కొన్ని వించ్లు కనిపిస్తున్నాయి.. ఆమె చెప్పడం చెప్పింది గాని .. దానిని ఎలా బయటకి తీయడం అనేది .. ఎంత మాత్రం అర్ధం కాలేదు.. ఏ మిషినరీ లేకుండా .. అంత పెద్ద షిప్ ..అదీ సముద్రానికి .. 500  మీటర్ల దూరంలో ఉన్నప్పుడు .. ఎలా దీనిని సాధ్యం చెయ్యాలన్నపుడు .. ఆమె ఊహకి అదే ఎలా possible  అన్న ఆలోచన అందడం లేదు.

భువన చెప్పింది.. మనం .. ఈ పడవని బయటకు తీయాలి.. మనతోటి శరణార్థులు … లక్షల మందిని .. సురక్షితంగా ఇక్కడకి తీసుకు రాగలిగే ఏకైక సాధనం ఇదే అని…

అందరూ విస్మయంగా ఆమె వేపు చూసారు.

నమ్మకం మొండితనం తోనే మొదలవుతుంది.. అది ఏమాత్రం కరగని ఓపికని తాగి.. విశ్వ స్మయాల కేక ని ఒడిసిపట్టి.. పైకి చేరదీసి కంటిని .. అలికిడి స్వాధీన అమోఘ దర్శనపై .. చూపు సవరింత పట్టుకొన్న పలవరింతకీ .. కంటి పోటుకి.. చలన యుద్ధ గతిని చేరదీసిన నిందలని దుళ్లగొట్టి.. కప్పుకున్న నిస్పృహ రాజీల మధ్యనే గూడు చల్లిన మంచుని తుడుచుకొంటూ..

………………………………….

సృష్టి లోని ప్రతీ కదలిక కార్య కారణ సంబంధాల మధ్య కాను పట్టుకొని తిరుగుతూ.. హద్దులు ఊడదీసి సంచార్య కైపుని సగం చేసి.. అరిగిపోయిన కన్నుని .. చూపులోకి గుచ్చి దాచి పోతూ .. కప్పిన కునుకుని హద్దుల్లో పంచి.. కలబెట్టిన దేహ రుచిని చప్పరిస్తూ.. అన్నీ ప్రాణుల రెక్కల చలనంలోనూ .. మరో లోగిసిని మడతలు పెట్టి దాచి.. ఒకానొక టైములో .. కొద్దీ కొద్దిగా చప్పుడు చేసుకొని .. విప్పుకొంటూ.. రుణ పాట్లని వెలిగించి.. తరుముకొని..

నెమళులు .. వాళ్లకి .. అవి అప్పటికే తెచ్చి పెట్టిన పళ్ళ గుట్టని చూపించాయి .. వాళ్ళు వాటి మీద విరుచుకు పడ్డారు.. ఆ తర్వాత వాళ్లలో ఆమె ఊహించలేనంత మార్పు.. ఒక్కొక్కరు .. ఒక్కో ఏనుగులా విరుచుకు పడ్డారు. ఛాయాశక్తి పర్చుకొన్న అనంత  యాతన శక్తిగా మారుతూ .. కదలాడే దేహ గ్రహణ మందలింపులతో .. చెరి సగపు ద్రవ నిరాయు ముఖాలని జోడించి..

నెమళులు నిలబడ్డ దాని ప్రకారం చుట్టూ పరిధిని అర్ధం చేసుకొని.. తవ్వడం మొదలు పెట్టారు.. అది ముందులా కష్టం లేదు.. అందరిలోనూ ఏదో శక్తి ప్రవహించినట్లు .. చాలా వేగంగా పనులు చేసుకో పోతున్నాడు.. సుమారు వంద మీటర్ల ఎత్తు ఉన్న ఆ పడవ .. సుమారు సముద్ర గట్టుకి .. ఐదు వందల మీటర్స్ దూరం లోంచి బయట పడింది.

స్పష్టమయ్యే చివరి క్షణం వరకు సత్యం నమ్మేట్లుగా ఉండదు.. అందుకే అది సాక్షిని తప్పించుకొని.. ఉరుములతో పండి.. పిడుగులని తాగి.. వర్ష తమకం లో సముద్రం లో ఎగిరిపడి.. నిరూప మహా ధ్వనిలో పోలికలని పట్టుకొని.. ఆవరించిన పోలికలని వదిలి .. కప్పుకొని ఉండిపోయిన నమూనాల అనుమాన రాతని అరగదీసి.. కంట్లో పోసుకొని.. గొంతుని భయం వదిలి మల్చుకొంటూ..

ఇప్పుడు అందిరిలోనా అనుమానం .. ఇది అసలు ఏం చేయబోతుంది.. ఇది నిజంగా పని చేసేదే .. ఐనా .. ఏది సముద్రం లోకి వెళ్లేదేలా అనేది వాళ్లకి అర్ధం కాలేదు.

అది ఎన్నిఏళ్ళ పురాతనమైందో తెలియదు.. దాని ఆచూకీ ఏమాత్రం దొర్లకుండా .. ఇంత లోపల దాచి నప్పటికీ దాని కండిషన్ .. ఇప్పుడు దాని కండిషన్ మారిందో తెలియదు.. అసలా ఇంజిన్ స్టార్ట్ అవుతుందా?

ఒక వేళా స్టార్ట్ అయ్యినా .. దానికి కావాల్సిన ఫ్యూయల్ కి ఎక్కడకి పోవాలి?

దానిని పౌర్ణమి అనే టైం బోర్డుర్ లో ఎందుకు బంధించి ఉంచారు.. ?

మళ్ళీ ఎవరో వచ్చి .. ఏ రోజు దీనిని బయటకు తీస్తారని తెలిసే ..దేనిని ఇలా ఒక టైం ఫ్రేమ్ లో ఉంచి జాగ్రత్త చేశారా?

ఒకవేళ అలాంటి ప్రిడిక్షన్ చేసిఉంటే .. వాళ్ళెంత పవర్ఫుల్ శక్తి కలిగిన వారై ఉండాలి.. ఈ ఆకులకి.. ఆ ఇసుకపై.. ఆ బంగారానికి .. ఈ షిప్ పనిచేసేట్లు ఆక్టివ్ గా ఉంచే టెక్నిక్కే ఉంటే.. దీనికి కావాల్సిన ఫ్యూయల్ .. కేవలం మిగిలిన ఈ కొద్ది గంటల్లో ఎక్కడ నుంచి తేగలరు? కాని భువన కి నమ్మకం ఉంది. సత్యనివేశ్ అప్పటికే బయలుదేరాడు.. ఇంకాసేపటిలో అక్కడకి చేరుకొంటాడని తెల్సు.. అతను వచ్చేప్పటికి చీకటైపోతే .. ఆ ఒక్క రాత్రి మాత్రమే అవకాశం ఉంది….

అది సముద్రంలోకి చేరడానికి …

కానీ హమీద్ మాట్లాడటం మానేసాడు.. కేవలం ఫ్లూట్ నిరంతరం ఊదుతూ ఉన్నాడు. ఆ పెద్ద షిప్ చుట్టూ తిరుగుతూ…. విశ్వాస నిక్షేప మంతనాలతో .. తోడు తెలియని కథని రంగుల్లో ముంచి సమయం అంచుల్లోకి తెచ్చి .. కిందికి చూసినపుడు మహా అగాధ సమాధిని కౌగలించుకొని.. పరిధి పక్కకి నెట్టిన మాటలని కదిలించి.. పక్కకి తప్పుకొన్న నిద్ర బరువుల కలని చేరదీసి.. కంటి చివరలో నిలబడి పోయిన శూన్య పలవరింతని సెగలుగా వదిలి .. కదిలే కంటి నుంచి .. బూజు దులిపిన నిద్ర  సగంలో .. సగం బయటకి తీసిన కలలా కనిపిస్తూ .. అప్పటికే ఇది .. ఇంకో దూరంలో ఆగే వర్తమాన దర్శన వృత్తాల పరిధిగా పట్టుకొని.. కలిపినా సవరింపుల మధ్య ఊగే స్మర కీళన..

…………………………

సగం గోళంలో నిండి పోయిన యుద్ధాన్ని మోసి.. కళ్ళలో లేవదీసిన శ్వాస దర్పణం పగలగొట్టిన చెరుపులని ఆరబెట్టి.. కైపుని చల్లార్చిన హద్దుని మీటుతూ.. కన్నుని పోతపోసుకొన్న అలసట రక్షణని చుట్టి.. తేడా లేని దేహ బోగపు నిర్వేనంలో పడి తలకిందులుగా తిరుగుతూ.. కప్పుకున్న నిషా రేవుల ఋణం మార్చి పెట్టుకొన్న పోలికలు మీదకి ఒరిగాక ..

సత్యనివేశ్ చేరుకొన్నాడు.

చాలా అలిసిపోయిన వాడిలా ఉన్నాడు.. శరణార్థి శిబిరాల్లో ఒక మాయా చలననాన్ని సృష్టించి.. కొన్ని వేల మందిని .. అక్కడ నుంచి తప్పించి.. trucks లో అడివి లోనో రహస్య మార్గాల్లోని .. ఒక సముద్రం అనుకోని ఉన్న చోటికి చేర్చడంలో వాళ్ళు తీర్వ కష్టం పడటం … అతనిలో స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది.. కొన్ని వేల నెమళులు సృష్టించిన మాయా మంత్రపు చలన గతి అది.. పింఛాలు విప్పుకొని .. సప్త వర్ణాలతో మెరుస్తూ .. కంట్లో పండిన మహా విన్యాసం కప్పేసిన చలన ముప్పెనని కదిల్చి.. కనపడని కన్నుని పట్టుకొని.. విద్వేష నిదానపు తదనలో కదులుతూ .. హద్దులు చెరిపిన కథన ముట్టడిని కాల్చి.. తుడిచి పెట్టిన అనుభవ కందకాల్లో చెలరేగి..

అక్కడ ఉన్న జనమంతా .. ఒకతీవ్రమైన మత్తులో .. కళ్ళు తీర్చుకొనే .. దేహమంతా కమ్మిన నిస్సత్తుతో కుదలపడి ఉండిపోతే.. సత్య నివేశ్ టీంతో .. అదోరకమైన కెమికల్ .. శరణార్ధులకు మాత్రమే .. స్పృహలో రావడానికి పెట్టి .. వేల మందిని .. రెండు దేశాల శరణార్థి శిబిరాలని చుట్టేస్తూ.. అతనికి .. ఒక రోజు వచ్చిన కలలో హమీద్ కనబడి .. మరో ప్రశ్న లేకుండా .. ఇది చేకువెళ్ళిపోమనడం తో అలానే ..ఆ అంతా ఒక సముద్రం ఒడ్డున ఉన్న అడివిలో.. కూడా తెచ్చుకొన్న కొద్దిపాటి సామాన్లతో వంట చేసుకొంటూ .. సత్యనివేశ్ రాకకై ఎదురుచూస్తున్నారు.

అతనికి ఈ షిప్ చూసిన తర్వాతే .. వాడి కల .. ఈ నిజం లాజికల్ గా కనెక్ట్ అవ్వడమే అతనికి తెలుస్తూ ఉంది.

ఆ మనుషలని రక్షించడానికి అంతకంటే మంచి మార్గమైతే లేదు.. కాని అక్కడ నుంచి .. ఆ మహా సముద్రం లో .. ఈ దీవికి ఎలా చేర్చాలనేది అర్ధం కాకపోయినా .. అది షిప్ అనడంతో తెలియని ఓ నమ్మకం

ఆ ఊడలన్నీ .. పడవ అంచు చుట్టూ .. కిందికి వేలాడుతూ ఉన్నాయి.

వాటిని పట్టుకొని … ఎక్కుతుంటే .. తన కూడా .. సెలెక్టివ్ గా ఓ పడి మందిని.. భువనతో సహా లోపలి రమ్మన్నాడు… అతనికి కొన్ని అనుమానాలు లేకపోలేదు….

అప్పడే … హమీద్ లోపలికి రావడానికి … వందల నెమళ్ళు ఓ పక్క మెట్లలా ఫారం అయ్యి నిలబడ్డాయి.. హమీద్ చెప్పులు లేకుండా .. వాటి ముందు తల వొంచి.. ( నమస్కారం లా..) వాటి ఎక్కుకొంటూ పడవ లోపలి చేరాడు.

ఏమాత్రమూ ఊహకి అందని ఆలనా .. కరిగించే నిద్ర చూరులోంచి బొట్టు బొట్టుని చేర్చుకొంటూ..

బరువెక్కిన శీతల గ్రహణం మోసిన కదలికనే తీర్చి పెట్టుకొని.. కూర్పు లేని దండన కత్తికి కట్టి తిరుగుతూ.. హద్దు లేని క్షణ నిరాశని అద్ది.. ఆ లోపల తలుపు ఊపి.. అక్కడే వదిలేసినా రాకని చేరదీసుకొని.. కొంచెం చలనశీల రుణ కక్ష్యని తిప్పుకొంటూ.. ఆ వివరం లేని పెద్ద అడివి మధ్యలో చుట్టబెట్టిన మైదానం..

………………………..

లోపల ఒక మ్యాప్ పడవని గురించి అర్ధం చేసుకోవడానికి .. ఒక manual  ఉంది .

 ఇంజిన్ రూమ్ .. పనెల్ రూమ్ .. వేల మంది ఉండగలిగే రూమ్స్ … వందల లీటర్ల స్టాక్ తో ఉన్న ఫ్యూయల్ ట్యాంక్ నిండుగా ఉంది. టీం అంతా మెచ్చనిజం చేస్క్ చేస్తూ.. అక్కడే ఉన్న టూల్ బాక్స్ తో .. అన్నింటిని  టైట్ చేసి.. సత్యనివేశ్ చెప్పినట్లుగా ఇంజిన్ రూమ్ కి వచ్చి.. dry fruits .. konni baked foods .. fridge lo konni liquids అన్నీ ఫ్రెష్ గానే ఉన్నాయి.. అలాగే చాల పెద్ద మొత్తంలో ఉన్నాయి.. దుప్పట్లు.. టవల్స్ .. ఇంకా కొన్ని బట్టలు .. చెప్పులు.. సోయాప్స్ .. షాంపూలు అన్నీ.. అవన్నీ అలా ఎలా .. ఏమాత్రం damage లేకుండా .. చిన్న చిన్న జనరల్ కంప్లైంట్స్ టాబ్లెట్స్ .. ఫస్ట్ ఎయిడ్ కిట్స్ .. ఇంకా అనేక రకాల ఆయిల్స్ .. గోధుమ పిండి.. రైస్ అన్నీ.. ఉన్నాయి.

లోపలికి చూసినప్పుడే వాళ్లకి అర్ధమైంది .. అది ఎంత అధునాతన టెక్నాలజీ ఉందో.. చాల స్ట్రాంగ్ ఇన్సులేషన్. చిన్న ధూళి కూడా లేకుండా .. ఎక్కడిక్కడ ప్రొటెక్టీవ్ వైరింగ్ తో.. మోడరన్ పనెల్ డిజైన్ తో.. ఎక్కడిక్కడ ఆపరేటింగ్ డిస్ప్లేక్స్ తో .. పానెల్స్ అన్నీ ఆన్ మోడ్లో పెట్టగానే .. బాటరీ తో display చూపిస్తున్నాయి.. ఆశ్చర్యం .. బ్యాటరీస్ అన్నీ ఫుల్ చార్జీలో ఉన్నాయి.. ఫ్యూయల్ కూడా ఎంతో ఫ్రెష్ గా ఉంది.. బ్రేక్స్.. గేర్ బాక్స్ .. ప్రొపెల్లింగ్ యూనిట్ డ్రైవ్ మోట్రోస్ అన్నీ .. చాలా బలంగా బిగించే ఉన్నాయి..

కాని వాళ్ళు షిప్ కిందికి తవ్వి ప్రొపెల్లింగ్ ని లూస్ చెయ్యడం వీలు కాలేదు.. ఇంజిన్ స్ట్రేట్ .. ప్రొపెల్లింగ్ యూనిట్ నుంచి డే-లింక్ చేసి స్టార్ట్ చెయ్యాలని చూసారు.. కాలేదు.

మరో రెండు సమస్యలు.. ఒకటి ఇంజిన్ స్టార్ట్ చేస్తేనేగానీ చెక్ చెయ్యలేని functions .. రెండు .. ఈ  500  మీటర్లు.. దాటి .. అంత పెద్ద షిప్ సముద్రాన్ని ఎలా చేరుతుందని..

ఏం చేసీ కాలేదు.. విశ్వ ప్రయత్నాలు ఎన్ని జరిగినా కాలేదు.. చీకటి పడుతుంటే వెన్నెల కురవడం మొదలైంది..

లోపలి నెమళులు రావడం .. వాడి వెదురు నాదం .. పింఛాలు మెరుస్తూనే అవి నాట్యం చేస్తున్నాయి.

అతనిలో టైం అయ్యిపోతుంది.. కానీ స్టార్ట్ కావడం లేదు… ఈ శ్రమ అంతా waste అన్న ఆందోళన..

కాల్చిన కమిరివేత్ల అనుమానము.. నిశీధి యాత్రలో దారి తప్పినపుడు .. దూరంగా కాలుతున్న చితి దారి చూపిస్తూ.. ఎర్రని హెచ్చరికని నుదిటిలో కలిపినా మాటతో కరిగించి.. చలన ఒప్పగింతని దులిపి చుడుతూ.. హద్దు తప్పిన వలయ మర్మం లో పడి.. కునుకు చెదిరిన కలని పట్టుకొని.. అంతా తెలిసిపోలేదని అనుకోని..

……………………..

సమయమనే ఉడకమోతని చల్లార్చుకొని.. కదిలే నిద్ర ఊడల పలుకుని అల్లుకొని.. ఓపిక పట్టిన శ్వాసని వదులు చేసుకొని.. ఎక్కడా లేని కంటి బరువుని రెప్పలకి వదిలేసి .. నిద్ర తూగుని కలిపి కలని లోపల పెట్టుకొని.. ఇదీ అనే గతి మంత్రం నాధన లేని ఓపికని వడపోసి.. అటు పక్కకి తిరిగిన హద్దుని కప్పుకొని.. గుబులు పడిన దేహ నీరుని లోయలోకి నింపి.. కుదిర్చిన హద్దులే లేని కలయికనే దగ్గర చేసి..

అంత పెద్ద షిప్.. 500  మీటర్ల వరకు ఎలా తవ్వి .. సముద్రాక్ లోకి తీసుకు రావాలో అర్ధం కావడం లేదు.Hameed పాడు తున్నాడు.. వాళ్ళు ఒక పక్క తవ్వుతుంటే.. ఒక్కసారిగా భూకంపం వచ్చినట్లైంది.. అందరూ భయం తో బయటకు వచ్చారు..

Air filter .. fuel filters clean చేసి మళ్ళీ బిగించారు.. ఫ్యూయల్ లైన్స్ క్లీన్ చేసి.. సెల్ఫ్ స్టార్టర్స్ ని ఇంజిన్ నుంచి సెపరేట్ చేసి డ్రైవ్ చేసి చెక్ చేశారు.. వేటికవి బాగానే ఉన్నాయి.. కాని పని జరగడం లేదు.

టీం అంతా తీవ్ర నిస్పృహలోకి వెళ్లిపోతున్నారు.. సత్యనివేశ్ .. భువన .. వాళ్ళని కొంత పాజిటివ్ గా ఉండే ప్రయత్నం చేస్తూన్న .. పౌర్ణమి ప్రవేశించే టైం దగ్గరవడంతో లోపల కంగారు పెరుగు తుంది..షిప్ పై భాగంలో ఓ పెద్ద మెషినరీ రూమ్ మాత్రం తాళం వేసి ఉంది.. అది ఏం చేసి ఓపెన్ కాలేదు.. అక్కడేదైనా ఇంటర్ లాకింగ్ ఉందా ? అన్న అనుమానం ఉన్నా.. దానిని తెరవడం అసాధ్యమని వదిలేయాల్సి వచ్చింది.. ఎవరూ ఏమీ తినడం లేదు..కేవలం నీళ్లు తాగి.. దానితో కుస్తీలు పడుతూనే ఉన్నారు.

హమీద్ పాట ఎందుకు ఆపడం లేదని అనుమానం ఆమెలో .. క్షణానికి పెరుగుతుంది.. ఇప్పుడు ఇదొక మిరచ్లె జరగడం తప్ప .. మనిషి ప్రయత్నం ఓడిపోవడంలానే అనిపిస్తుంది.

సరిగ్గా అప్పుడే జరిగిందది…..

 కొన్ని వేల నెమళ్ళు   .. ఆ భూమి లోపల నుంచి  .. ఒళ్ళంతా విదిల్చుకొంటూ .. బయట పడగానే .. సముద్రం వరకు గండి పడి .. నీళ్లు షిప్ వరకు వచ్చి..  లోపలికి దిగబడి ఉన్న షిప్ .

 ఎలా బయట పడి ఆ నీళ్ల పైకి తీసురావాలో అర్ధం కాలేదు. ఒక పాయలా ఏర్పడి షిప్ వరకు వచ్చి .. మెల్ల మెల్లగా .. షిప్ చుట్టూ చేరుకొన్నాయి.

ఒక్కో చలన స్తంభన దిష్టి తీసుకొంటూ.. దీపం పెట్టిన నడకని జోడించి .. కదలికనే ఆవహించిన కూర్పులతో హద్దుని మెరుగు పట్టి .. దులిపేసుకొన్న ముఖాలతో .. తోడు మార్చిన కలని అప్పగించి.. ఇదీ అని తెలియని చీకటి ఆవసాదితాల రొప్పుని నానబెట్టి.. వీలుపడని గొంతుతో .. లోపలి కన్నుని .. నాలికకి చుట్టి మాటని కలుపుతూ.. స్మరిత పోలికని తోడుకొన్న వెలిసివేతని సరికి చేసి.. కదలికనే గుప్పించిన హద్దులూ కాదని తప్పుకొంటూ..

………………………

వాడొక మంత్రపు శూన్యం కప్పుకున్న అద్భుతం .. ఏది ఎందుకు చేస్తాడో .. అప్పటికి తెలియక పోయిన .. ఇదొక చోటుగా  దొరికాక ఎవరో  ఆరాలు తీయాలని చూస్తారు..ఒద్దిక లేని  దేహ చిత్రణ అద్దకాలతో ఉరిమిన ..తాడు తెగిన కాళ్ళని .. తెముల్చుకొని ఉండలేక సమయమనే నీటి జుత్తుని నిమిలిన కంటి పోతలతో .. సాఫల్య చిత్రణకి వీలు పేర్చిన పునః దీపాలతో .. కమ్ముకొని కౌగిలికి పండిన పొగలతో.. తోడు అవల్యతని చెమర్చిన ఆలోచనని కప్పుకొని .. నిండిపోయిన ఖాళీలని పంచుకొని.. ఉండిపోయిన మెట్ల కిందుగా .. చూపుల్లో చెదిరి పోయిన కునుకుని వడపోసి .. దిద్దుకొని ఉండిపోయిన రంగులతో కలిపినా .. దూరంగా ఉండిపోయిన మోయపు దీపాలతో .. కళ్ళలో పారబోసుకొన్న తంపుడు ముడులతో కొట్టి విడగొట్టిన కూర్పులతో చేరి…..

హమీద్ నోటితో పట్టుని .. ఆ వెదురు మురళిని .. ఇంజిన్ తాకించగానే .. స్టార్ట్ అయ్యింది.. అన్నీ ఫంక్షన్ ఒక దాని తర్వాత ఒకటి..మొత్తం షిప్ అంతా లైటింగ్ తో నిండిపోయింది.

అది చూడగానే .. ఆ పనితనం అర్ధం కాగానే .. ఎన్నో ఏళ్ళు .. ఎంతో మంది.. ఇంజినీర్లు.. టెక్నిషన్స్ .. పనివాళ్ళు కలవకుండా అది సాధ్యమై ఉండదు. ఎక్కడా కక్కడ చాల క్వాలిటీ తో .. ఒక బలమైన పనితనంతో ఉంది.. కాని దానిని ఎవరు ఎప్పుడు ఊహించి అక్కడ ఉంచారనేది.. ఊహకి అందే విషయం కాదు.. సృష్టి ఈ కాంబినేషన్నిఎలా ఊహించి ఇక్కడ ఉంచిందనేది.. ఏ రకంగానూ .. ఆలోచనకి అండ్ విషయమైతే కాదు.

నెమళులు ఒక పారవశ్య తమకం తో.. బంగారు రంగు పించాలని విప్పి డాన్స్ చేస్తున్నాయి … డిస్ప్లేక్స్ అన్నీ ఎపర్ఫెక్ట్ గా చూపిస్తూ.. ఒక కమాండ్ రిపీట్ గా వస్తుంది.. .. షిప్ should reached to ది అప్పర్ వాటర్ లిమిట్ ఫర్ ఎంటరింగ్ into  sea … అంటూ .. ఇప్పుడిక అందరూ తలలు పట్టుకొన్నారు..

హమీద్ ఆకాశంలోకి చూస్తున్నాడు.

ఇప్పుడిక అందరిలోనూ ఒకటే  అనుమానం ..  5 నిమిషాల టైం మిగిలి ఉంది.. ఎలా అది భూమి చీల్చుకొని.. నీళ్ల పైకి వస్తుందని..

హమీద్ మళ్ళీ ఫ్లూట్ ని స్టార్ట్ చేసాడు..

ఇదొక భ్రమణ వానల కంటి నిప్పుని ఊదిన ఛాయా బిగింపుల ఒత్తిడిని జోడిస్తూ .. కప్పుకున్న నిలువు గోతుల పూడికని తొలచి.. హద్దుని దాపులూ పేర్చుకొన్న చీకటి తిప్పి .. మసక బారిన నడకని సర్ది ,.. కలల కూర్పుని పోసి తెచ్చుకొన్న మాటలని పట్టుకొని .. సృష్టి భ్రమణ ముఖాలతో హద్దుని సాగదీసి .. కునుకు మార్చిన వీధుల్లో పడి తిరుగుతూ.. అపరిమిత దేహ నిందల కలవర పూడికలని దాటుకొని..

 ఊడలన్నీ .. షిప్ చుట్టూఓ ఉన్నవి… వదులై.. ఒక్కొక్కటి లేస్తూ… ఆకాశం వేపుగా వెళ్ల ఆ దీవిలోకి భువన అడుగు పెట్టాక .. ఏర్పడిన నెమలి పింఛాల డోమ్ .. పైకి వెళ్ళిపోయాక .. ఇక తిరిగి కంటికి కనిపించలేదు.. కాని ఇప్పుడది కిందికి దిగుతూ ఉంది. ఆ ఊడలు నిట్టనిలువుగా లేస్తూ .. వాటి చివర్లు హుక్స్ లా ఏర్పడుతున్నాయి.  .. వాటి హుక్స్ అన్నీ .. కిందకి దిగి సిద్ధంగా ఉన్న .. ఆ నెమలి పింఛాల డోమ్ కి లాక్ అవ్వగానే .. అందరూ ఆశ్చర్యం తో చూడటం తప్ప ఇంకేం అనలేక పోతున్నారు.. ఆ ఊడలు ఏదో ప్రాణ శక్తితో హుక్స్ గా మెలితిరగడం .. ఆ డోమ్ లోంచి .. కొన్ని పింఛాలు .. ఫిమేల్ రింగ్స్ లా ఏర్పడి.. లాక్ కావడం .. వాల్లకి అర్ధమే కావడం లేదు..

అప్పుడు వాళ్లంతా మరింత ఆశ్చర్యం లోకి.. ఆ డోమ్ షిప్ ని తీసుకొని .. డోమ్ పైకి వెళుతూ ఉంది.. జన మంతా ఈలలు .. చప్పట్లు.. అరుపులు.. సృష్టి మాయకి పూనకాలు వచ్చిన వాళ్ళలా అయిపోయి గెంతులేస్తున్నారు.. తడబాటు లేని ఆయాస శ్రమ కంటికి.. పొడవైన అనుమాన శూన్యంలో ఊగే .. నిద్ర దర్శన కలల తీరుని సర్దుకొని.. ఇగిరిపోయిన కౌగిలి రుచిని దాటుకొని.. కదిలే నిద్ర రాతల బిగువుని జోడించి.. హద్దు లేని నిరాధూప కంటి పోలికని వదిలి పెట్టి .. కళ్ళలో కూరుకు పోయిన చలన మాయని ఆవలించి పెట్టుకొని .. కదిలే అలసిత గుణాల పెద్ద అరుపుని కాపుగాసి పట్టుకొంటూ

కొంత ఎత్తుకి వెళ్ళాక ఆగి.. షిప్ ని తీసుకొని .. ముందుకి వెళుతూ.. కరెక్ట్ గా .. సముద్రం ఎంత లోపలి వెళ్ళాలో అక్కడ ఆగి కిందికి దిగింది.. ఊడలు డోమ్ నుంచి విడిపోయి .. చుట్టలు చుట్టుకుంటూ ముందు లానే షిప్ కి సెట్ అయ్యిపోయాయి.

 ఆ డోమ్ తిరిగి పైకి వెళ్లిపోయింది.

సృష్టి ఇదంతా ఎలా అర్ధం చేసుకొని చేసిందనడానికి .. ఇంకేం ఆలోచన పునాదులు లేని కక్ష్యల్లో చుట్టుకొని.. రంగు తీసేసిన కంటిని కలలోనానబెట్టి .. ఋణం తెలియని భయాలని ఊగించి .. హద్దు చెరిపిన కాళ్ళ కిందుగా హద్దుని రాజేసి..    ..

ప్రొపెల్లింగ్ యూనిట్ కనెక్ట్ చేసి .. షిప్ ని స్టార్ట్ చేశారు.. అప్పటికే టైం అర్ధరాత్రి పన్నెండు గంటలైంది.. పౌర్ణమితో తెల్లచీర కట్టుకొన్న సముద్రం దగా దగా మెరుస్తుంది. ఎన్ని యుద్ధాల .. విషాద దీవుల రంకెని పీల్చి .. పెట్టుకోలేని నమ్మకం ఓడిపోయి.. కలిగే శ్వాస రాత్రంలో ఉడికిన కలని .. అక్కడే సముద్రం పై పర్చి .. ఆ పైనుంచే .. కంటి రెప్పలతో ఎగురుతూ.. రుణ భాషణ తెలియని కదలికనే పట్టుకొని .. పరాప్తాల నిద్ర సొగసుని సరిచేసి.. అక్కడే తగలబడిన కంటి గీతాలని తుడుచుకొని .. అప్పటికి .. తొలచి పెట్టుకొన్న కంటి గడపాని ఊడదీసి.. హద్దుని మోసుకొక వదిలేసాక అర్ధమౌతూ..

అక్కడి నుంచి ఇద్దరు ముగ్గురు టెక్నిషన్స్ ని తనతో ఉంచుకొని.. మిగతావాళ్ళని అక్కడే ఉండమని సత్యనివేశ్ చెప్పాడు.

సత్యనివేశ్ .. అక్కడ ఉన్న జనానికి ఎన్ని వేల మంది వస్తారో.. వాళ్లకి ఏం ఏర్పాట్లు చెయ్యాలో .. నయం అవుతూ.. డాకుమెంట్స్ అన్నీ రెడీ అయ్యాక .. వాళ్ళు ఎలా వెళ్లి .. నార్మల్ లైఫ్ లీడ్ చెయ్యాలో చెప్పాడు.. కొంత భువన కూడా…

వాళ్ళకి  కాపాడటం తప్ప మరో ఆలోచన .. ఏం ప్రయోజనం కోసం కూడా .. కనీసం బయట ప్రపంచంలో గుర్తింపుని కోరుకోకుండా .. ఇలా రహస్య పరిశ్రమ .. దీనిని  ఎలా అర్ధం చేసుకోవాలో.. వాళ్లకి ఏదైనా తిరిగి ఇవ్వగలిగితే ,.. అదేంత ఆత్మ సమర్పణతో ఇవ్వాలో తలచుకొని ఊగిపోతూ.. వాళ్ళేం చెప్పిన .. దానిని అలాగే చెయ్యడానికి సిద్ధమై .. ఏక కంఠంతో ఒకేసారి అరుచుకొంటూ.. స్థిమిత చిత్రణ కాల్చిన విసుగుని వడపోసుకొని..  దూరం జరిగి.. ఆ పియా నుంచి వాళ్ళని చూసి.. తృప్తికి మించి ఇంకేదో అర్ధం వెదుక్కొని.. ఆటే .. వాళ్ళు వెళుతున్న వేపుగానే చూస్తూ …

షిప్ బయలు దేరడం మొదలైంది.. అది కొంచెం దూరం వెళ్ళాక .. ఎన్ని మోడరన్ అర్రంగెమెంత్స్ దానిలో ఉన్నాయో తెలిసింది..

ఆ నెమళులకి ఎలా కృతజ్ఞత చెప్పాలో.. హమీద్ ని ఎలా అంచనా వేయాలో అర్ధం కాలేదు.. నిరూప వికలము ఎండిపోయి కళ్ళలో కురుస్తుంది.. హద్దుని వదుల్చుకొని.. కాళ్ళని తీర్చి పెట్టుకొన్న సరళ నిప్పుల పూడికని తీసి .. ప్రవాహ నింపుల కేకని మోసుకొని .. జోడించిన కళ్ళతో కూలబడి.. ఇగిరినా శ్వాసల మధ్య ఆశ్చర్యాలని మింగుతూ .. చరిత గుణ దోషాల కైపుని చేర్చుకొని.. ఇంక్కాస్త కదలికనే అప్పగించిన ఊసులతో పేర్చుకొని.. ఇంకా కల .. ఆగక..

……………….

సాఫల్య సాధనాన్ని వదులుకొని .. హోరు పెడుతున్న రెండో క్షణం .. పై నుంచి రాలే వాన కొండలతో .. హద్దులు చేరదీసిన కునుకుని ఈతి పట్టి… కదలిక లేని అపక్షేమ రాశులని దుల్ల గొడుతూ.. ఇదే నా హాడని ఎవరో హెచ్చరించాక .. మరో తీరిక లేని జ్ణాహిత కంటి దోషం కడుక్కొని .. అక్కడ మిగిలిన నిద్ర ముడుల కలతని పట్టుకొని.. కూర్చి  పెట్టుకొన్న రుణ కక్ష్యని సరిచేసి ..కలుపుకు పోవడానికి లేని చీకటిలో విడిపోతూ..

బోర్డుర్ surveillance ఈ విషయం ట్రాక్ అయ్యి .. వెదకడానికి వస్తున్నప్పుడు ..

అప్పటికింకా ఒక్క రోజు కూడా వాళ్ళ యాత్ర పూర్తి కాలేదు.

షిప్ మొదలై  వెళుతున్నప్పుడు … హమీద్ ఆ తెరుచుకొని రూమ్ దగ్గరే నిలబడి .. నెమళ్ళు  ఎక్కువ అక్కడే తిరుగుతున్నాయి..

సత్యనివేశ్ కి ఏదో అనుమానం వచ్చింది.

ఒక నిద్ర సగంలో ఉబికిన ప్రశ్నలా కదిలి .. లోపల ఇగిరిన ఊపిరిని దాటుకొని.. అక్కడే మరో దేహ చింతనకి ఆవల కాపాడే మరో కన్ను సిద్ధంగా ఉందని చెప్పడానికి త్వరపడుతూ… హద్దుని వదిలి కంటి నీరుని తుడుచుకొని.. కలిసిన దేహ ఆమ్లతల శ్వాస ఊసుని శుభ్రం చేసుకొని….

ఈసారి తాళాలతో తెరవడానికి అదే రూంని ప్రయత్నం  చేసాడు.. తెరుచుకొంది.

. ముందుగా హమీద్ వెళ్లి .. అక్కడున్న కొన్ని manuals  చూపించాడు.. ఆతర్వాత .. తనతో తీసుకొనిచ్చిన ఎక్సపెర్ట్ని సత్యనివేశ్ పిల్చి  .. చూపించినపుడు వాళ్ళకి అర్ధమైంది..

అదింకా అడ్వాన్స్డ్ టెక్నాలజీతో నిండి ఉన్నట్లు చూడగానే తెలుస్తూ ఉంది.. లోపల చల్ల ఇన్స్ట్రుమెంట్స్ .. ప్రెషర్ .. స్పీడ్ .. వెపన్స్ లోడింగ్ డీటెయిల్స్ .. అడుగుకి వెళ్లినపుడు .. ఎక్స్టర్నల్ టెంపరతుర్స్ .. అన్నీ పారామీటర్స్ అన్నీ చూస్తున్న ఎక్స్పర్ట్ .. ఇదంతా సుబ్మేరీనే సెట్ అప్.. ఇదెందుకు ఉందో అర్ధం కావడం లేదు అన్నాడు.

 ఈ లోపు .. షిప్ నుంచి హెచ్చరికల గంట మోగుతుంటే.. శత్రువు surveillance  బోర్డర్స్ దగ్గర అవుతున్నామని.. మొత్తం సిగ్నల్ వ్యవస్థని disable  చేసి .. ఆ రూంకి మళ్ళీ వచ్చి గమనిస్తే. అక్కడున్న display  బోర్డ్స్ ని ఫాలో అయ్యి..అందులో ఉండే క్రిటికల్ సెక్యూరిటీ మోడ్ ని ఆన్ చెయ్యగానే .. ఆ ఊడలన్నీ .. గాలిలోకి లేచి.. ఆ చుట్టూ .. గులాబీ కలర్ లో ఉన్న అనేక రేకులు  .. ఒంగి అందమైన షేప్ లో   ఉన్నవి లేస్తూ .. షిప్ అంతా అన్నీ వైపులా నుంచి..కమ్ముకొంటూ ..  ఆక్సిజన్ వ్యవస్థ ఆన్ అయ్యింది.. ఆ రేకులన్నీ కలుసు కొంటూ… అదొక కలువ పువ్వులా మారి .. షిప్ కిందకి దిగిపోతుంటే ..డిస్ప్లే లో నౌ ఠిస్ షిప్ కాంబేర్టెడ్ into  submarine mode  అంటూ అనౌన్స్మెంట్ … కేవలం రాడార్ సిస్టం మాత్రం ఆక్టివ్ అయ్యి  .. సముద్రంలో allowable  లోతు వరకు అది వెళ్లి ..చాలా వేగంగా తన మూమెంట్ మొదలుపెట్టింది.

అస్థిమిత చలన గొంతుని మండిస్తూ .. కన్ను కడిగిన భద్రత లోంచి .. చూపుని పట్టుకొని.. ఇంకో మృత్యు సాధన లేని ప్రపంచానికి పంచుతూ.. ఇదొక నిరంతర ప్రయాణ ధారణ.. శ్వాస చుట్టూ మసక బారిన యుద్ధ క్రిమి నడిచిన నొప్పిని తుడిచేస్తూ .. పట్టుతప్పిన నిద్ర బంధన కైపుని మోసుకొని.. ఇంకేం మరో చోటులేని నిరాదీప పోలికని మోసుకొని.. కదిలే కెరటాల  మధ్య సురక్ష మునకని పట్టుకొని.. అడుగడుగు గుండాల మధ్య .. విశాల మూర్తుల వీధులని పర్చుకొన్న కల పచ్చిగానే కలిసిపోతూ..

భువన అడిగింది..  ఈ ప్రయాణం ఎన్ని రోజులని..

ఒక మరణపు రాజ్య స్థలాన్ని కాదని.. పునః జన్మ మరింపు రాతని చిలికిన ఒద్దడి ఎగిరి వెతలకి తిరగబడి.. నాథన్ స్వంత రాతని రాసుకోవడానికి .. కెరటాలని నమ్ముకొని చలిస్తూ ..నిద్ర నుంచి కలకి … కల నుంచి గోశాల ఖాళీ చేసిన నిర్మాణ నిర్మలపు కదలికనే వడపోసి పట్టుకొంటూ..

సుమారు వారం రోజులన్నాడు..

 అప్పటి వరకు అక్కడున్న జనానికి ఏ ప్రమాదం లేదు.. వాళ్ళు ఇక్కడకి సురక్షితంగా చేరుకొని … కొంత కుదుటపాడ్డాక .. వాళ్ళని మామూలు ప్రపంచంలో సర్దుకొనేట్లు చేస్తూ..మళ్ళీ కొంత మందిని తీసుకొస్తూ .. ఇది కొన్ని నెలలు జారుతూ పోవాల్సిందే.. మనం కొన్ని వేల మందిని చాలా వేగంగా కాపాడుకొంటూ రాగలం .. ఈ దీవికూడా ఒక వ్యవస్థ గా త్వరలోనే మారిపోతుంది.. సంపూరణ రక్షని నింపుతూ…

ఆ దీవి ఉనికి ఏమాత్రం దొరకకుండా .. నెమళులు ఎప్పుడో సాయం చేసాయి  .. నెమలి పింఛాల డోమ్ ఇక్కడ కూడా.. కాని ఇది కేవలం temporary  పీరియడ్ కి … ఆతర్వాత ఇక్కడ  నుంచి ఈ expert  వాళ్ళని .. అతనికి మనం ఏర్పాటు చేసిన టీం తో  .. మనం ఈ దీవికి తీసుకొస్తాడు.. ఇక్కడ నుంచి మనం వీళ్ళని …వాళ్ళు వాళ్లు కోరుకొన్న చోటికి పంపిస్తూ ఉంటాం.. అన్నాడు.

                                                                                   ……………….

                                                                 9^th CHAPTER

                                            మాయా రైలు…చివరి శిక్షలు

CHARACTERS;

పాలస్తీనా .. ఇజ్రాయిల్ … అగ్ర రాజ్య అధ్యక్షులు   

తోరణి .. భువన .. సత్య నివేశ్ .. హమీద్                           2

అస్థిర దేహాల గందరగోళం లో చీకటికి తోచని .. గంభీర చలనపు మండలంలో పడి.. తలకిందులై.. కప్పుకున్న నడకని అయస్కాంత కొండల నిరూప ఊపుతో లాగి.. కలబడే యుద్ధ నమ్మకాల బరువుని .. కొంచెం సరి చేసి .. తిరిగి పోయిన కంటి రొప్పుని కలలకి పట్టించి.. వాళ్ళు ఎలా చిక్కుకున్నారో.. అలా వాళ్ళు చిక్కి .. తప్పిపోవడంలో .. కొన్ని గంటల ముందు వరకే స్ఫురణలో ఉంది.. మళ్ళీ ఇక్కడకి చేరడమే .. ఏది ఎలా జరిగిందనే స్పష్టత లేదు.. ఎన్నో కమిట్మెంట్స్.. అప్పొఇంత్మెంత్స్ .. యుద్ధ తంత్రాలతో.. అనేక రకాల సేవలు .. సెక్యూరిటీ అందుకొనే వాళ్ళు .. ఇప్పుడు .. ఏదో చెత్త డంపింగ్ యార్డులో పడి ఉన్నట్లుగా తెలుస్తుంది.. సమయ యాతన ..

ఆ చోటు….

చితి నిశ్చరువుల యుద్ధ గతిని వేలాడదీస్తూ … ధమాకా మండల గతాన్ని మండిస్తూ.. ఒప్పుకోనివ్వని చలన ముద్దలా … కౌగిలిని తడిపిన మృత్యు తాకిడిని మోసుకొంటూ .. కదిలే సాయుధ దర్శన మితిని వదులుకొని.. ఆవృత హద్దులే లేని కదలికనే కుదిపి… మార్చి పెట్టుకొన్న ముఖాల నిండు బరువుని ఈడ్చుకొంటూ… పేర్చుకొన్న మెట్ల పక్కగా …

కలిసిన అలయల బంధన .. కదిలే కంటిలో పదిలం చేసుకొన్నా వినని విసుగుని .. నానబెట్టి.. కూర్చిన నిద్ర ఝాముల కలయికనే నెట్టుకొని..

హింసల పరాకాష్టగా మారిన యుద్ధం ముగియక ముందే .. అధ్యక్షులు లేని దేశాలు.. గందరగోళం పై పర్చుకొన్న చీకటి.. సాయం దొరకని నిండాలని కప్పుకొని.. కలబడుతున్న నడకలని హద్దుల్లా ఉంచిపోయిన నీటి శకునాలు …

శాప గుండాలు.. పోలిక తెలియని భయాలు.. అర్ధం కానీ ఉపేక్ష చేదు మంత్రాల మధ్య కమిలిన మాటలతో ఊరేగే కలల ఓటమి.

 కదిలే నిద్ర అనుశానాల దాడి .. కన్నుకి పట్టిన నిషిద్ధ గతిని చెరిపి .. తిరగరాసిన జ్వర గోతుల్లో .. కలబడే చావు.. రెప్ప చాటు దూరంలో నిలదీస్తుంటే .. కదిలే గొంతు నుంచి చీకటి పొలికేక విరుచుకు పడి .. నిశేష చలన మండలంలో కలబడే ముఖాలని తోడుకొని .. ఉండీ లేని భయాన్ని కాలరాసి.. మోడుగా మిగిలిన ఆందోళన ముడుచుకొని..

పాలస్తీనా .. ఇజ్రాయిల్ … అగ్ర రాజ్య అధ్యక్షులు అదే యార్డులో ఒక్కొక్కరు ఒక్కో పక్క పడి ఉన్నారు.. వాళ్ళకి ఎవరికీ తెలియదు.. మరో ఇద్దరు ఉన్నారని.. వాళ్ళ ఉనికి .. వేషం .. మాట.. భయం.. బట్టలు దానిపై పేరుకున్న ఆ డంపింగ్ యార్డులు మురికి .. స్పృహ ఉండీ లేని అయోమయాల మధ్య వాళ్ళు .. ప్రభుత్వ హాస్పిటల్లో .. ఎవరూ పట్టించుకోక .. అంటూ రోగాలతో నేలపై పడున్న పేషెంత్సలా ఉన్నారు.. పుట్టిన నప్పటి నుంచి వాళ్ళని అంటి పెట్టుకొని ఉన్న పోలికలు తప్ప మరేం … అధ్యక్షులని చెప్పే ఆధారాలే లేవు.

ఈ చర్యలకి కారణమైన వారి పట్ల విపరీతమైన కోపం .. కసి.. అసహనం తోసుకొస్తుంటే.. మూడు లేయర్ల సెక్యూరిటీ తో.. వందల కోట్ల రూపాయాలతో కట్టిన కోటలలాంటి బంగళాల మధ్యలోంచి.. ఒక్కడు .. కేవలం కొన్ని నెమళులు కలిపి .. ఇలా ఓ డంపింగ్ యార్డులో పడేయడం.. మొబైల్ గాని.. మారె రకమైన సెక్రటే గాడ్జెట్స్ గాని లేకుండా ,. సగం చిరిగిన .. కాలిన బట్టలతో .. ఇలా చెత్త డంపింగ్ యార్డులో .. కనీసం ఎక్కడున్నామో కూడా తెలియకుండా ..

చలన నిర్జీవం .. అధీకృత చర్యలు ఎదురుతిరిగి తీర్చుకొనే పగ .. మనిషి ఆచూకే దొరకక పోయినా చావు వెంటాడుతుందని తెలుస్తూ ఉండటం.. ఋణం పగిలిన పోగలని దుళ్లగొట్టి.. మసి పోసిన గోడలోకి తల పట్టుకొని ..మాయమవుతూ.. శరీరాన్ని ఇంకెవరో నియంత్రిoచడం తెలుస్తూనే ఉంది.. కనీసం .. ఆ వాసన భరించలేక ముక్కు మూసుకోవాలన్న .. అప్పుడే తెలిసింది.. వాళ్ళ దేహంలో ఏదీ .. ఏ కలయిక వాళ్ళ కంట్రోల్లో లేదని.. ఒక్క ఆలోచన మాత్రమే వాళ్లలో జరుగుతూ ఉంది.. మిగతావేవీ ..వాళ్ళ కంట్రోల్లో లేకుండా .. ఇంకేదో శక్తి నడిపిస్తున్నట్లుగా  అర్ధమౌతూ ఉంది. ఒక్కసారిగా ఏది వాళ్ళ మీదకి వచ్చినా… కన్ను చీరుకు పోయి నిడివి పగిలిన నడకతో హద్దుని వదిలేసినా .. కనబడని చర్యల కలయికనే దాటి .. రంగు గాలులు ముంచెత్తినా ,.. పగతో ఎవరైనా ఆయుధం ఎక్కుపెట్టిన .. కనీస అడ్డుకోవడంగా జెరిగేలాలేని అననుకూలత … నిరాకరణ స్పష్టంగా తెలిసినా .. గుండె చప్పుడు కూడా గడ్డకట్టిన చీకటితో  నలిగి పోయిన అనర్థ కైపులతో ఒడిసిపెట్టిన గ్రహణ మూర్తులు చుట్టబెట్టిన కల్లోల మంధన ..

వాళ్ళ చెవుల నిండుగా కేకలు.. కాళ్ళ నిండుగా నొప్పి.. కళ్ళ నిండుగా వాళ్ళు నడిచి వచ్చిన గతం నింపుకొని.. కుమిలిపోతూ.. దేన్నేనైనా తొక్కి పారేసి.. పైకి సాధు జీవుల్లా కనిపించే ఆ ముసుగు ఇప్పుడు లేదు.. అసలేం ఎం ఉందొ అనే స్పృహ లేదు.. ఆ చెత్తలోనే తినడానికి ఏదైనా దొరుకుతుందనే ఆశతో తడుకోవడానికి .. మెదడు పురికొల్పుతున్నా .. ఇంకేదో అడ్డుపడుతూ అవుతున్నది.. ఇంకెంత సేపన్నది .. ఇప్పుడు మనం ఊహించలేం.

వణికిస్తున్న చలి గాలుల మధ్య .. నల్లగా మారిన మంచు కురుస్తున్న చోట…

ఆ చీకట్లో కలిసి పోయి .. కొన్ని నల్లని జంతు రూపాలు .. మీద పడి గొంతు నొక్కుతున్నట్లు .. కాళ్ళని కోసేస్తున్నట్లు .. చేతులని మెలితిప్పి.. వీపుని కత్తితో చెక్కుతున్నట్లు నోప్పి.. కొన్ని రూపాలని ఇంతకు ముందు ఎక్కడో చూసినట్లే ఉంది.. కొంతమంది మనుషులు ..  మంచు ముసుగుతో కనిపిస్తున్నారు.. పనివాళ్ళలా..డ్రైవర్లులా .. వాచ్మాన్ .. పర్సనల్ సెక్యూరీటీలా .. వాళ్ళని ఎంత పిలుస్తున్నా విననట్లే.. అరుస్తున్నారు.;వాళ్ళు ఏదో తింటూ .. మధ్యలో చేత్తో కొడుతున్నారు. కళ్ళతో తన్నుతున్నారు.. శాపాలు పెడుతూ .. బూతులు తిడుతున్నారు. వాళ్ళు నిశ్చేష్ట గానూ.. సిగ్గుతోనూ .. అవమాన చూపులతో కిందికి దిగబడి… నీరు పండిన ముఖాలతో వాడి పోయి.. భూమి లోపలికి  కుంగిపోతూ..

ఇప్పుడు ఎవరు గుర్తొస్తున్నారని అడిగినట్లైఅంది.. కానీ గొంతు నరం తెంచేసినట్లు మాట రావడం లేదు..ఇంకా ఎవరో ఉన్నారనే తెలిసినా మెడ తిప్పడానికి వీలు కావడం లేదు. ఇంకొకరెవరో .. ఇలాంటి బాధితులే ఉన్నారని.. వాళ్ళు అల్లాడుతున్నారని.. అటు వెళ్లదామన్నా .. సహకరించని అయోమయం కలబడి.. ఆ దూరంలోకి నెట్టబడి.. శ్వాసని ఎవరో బలంగా తొక్కుతూ.. కాలిని మెలితిప్పుతున్నట్లు..

 శరీరం ఏదీ వాళ్ళ మాటని వింటున్నట్లుగా లేదు. ప్రయత్న గందరగోళమేదో .. వాళ్ళని అంటిపెట్టుకొని వదలని చీకటిని నింపుకొని .. మోసేసిన కాళ్ళని ఊపి .. మోయని అప్పగింతలతో.. హద్దు పట్టుకొని చావుల ఘాడతని నేసిన కేకలతో జోడించుకొని.. నిద్ర తడిచిన సమయ భిక్షని పంచుకొంటూ కదిలే ఛాయా సంక్షేప నిరాకారణంలో పడి .. తలకిందులు నిద్ర ద్రోణుల్లో కలబడిన ముఖాలని తాగి..

………………………….

ముగ్గురు అధ్యక్షులు మాయా రైలులో

సమయ స్తంభాలు విరిగిన నిద్ర వాకిలి.. సృష్టి మహా నిర్మాణంలో .. ఒక నమూనాని వదలడానికి .. సృష్టి నేరుగా చేసిన నిర్మాణం లా,, కలత గ్రహణం కమ్మేసిన నిద్రని కడిగి.. లోపల చూయించుకొన్న కాపలాలతో హద్దుని మార్చేసి నెగ్గుకొంటూ.. పోత పోసిన కంటి చెమటని ఊది.. హద్దులే తెలియని బయట నడకకి కలతని జోడించి.. పెద్ద జోడింపుల కేకని తాపడం చేసి ..

కలిసి చెప్పుకొన్న కల పోటుని అరగదీసి.. సగం గాలికి వదిలిన స్పర్ధని కట్టి.. లోపలి చక్ర దర్శన గొంతులని మరగబెట్టి .. కలబెట్టుకొన్న కలతలని నెట్టుకొంటూ.. కాల్చిన శరీర అనుపానాల కౌగిలిని దాటి.. రెండో కొండని కప్పిన లోయలని జోడించుకొంటూ.. అప్పటికి తెలియని పెద్ద వంతెనల కింద .. పోతూ పెడుతున్న ప్రవాహ నిందల బరువుని తూసుకొంటూ.. ఒద్దిక లేని అపేక్ష తలంపై .. కుదిర్చిన హద్దుని కూల్చుకొని…..

ఏది ఉందో .. అదే కనబడుతుందని అనుకోలేం.. ఏది లేదో.. అది చలన హద్దుల్ని చెరిపి కలలో పడి తప్పుకొంటూ..బిగువు చచ్చిన శ్వాసని కదిపి … ఉన్నపాటున చెరిపిన కేకని తాగి.. రెండో అరుపు లేని నిరీక్ష ఊపుని కప్పే సెగలు. ఉబికిన బంధన .. అయోమయ కౌగిలికి చేర్చిన మాటలు.. కేకలు.. ఎత్తి పోసుకున్న నడక చనిపోతూ.. చీకిపోయిన తలల మధ్య కూరుకు పోయిన నిస్వేధ మన్నింపు.. నీటి పరిధిని కూల్చిన హద్దుని పట్టుకొని.. విహ్వల కూల్చివేతని మోసుకొని వచ్చిన ముఖాలు.. అక్కడే మొదలయ్యే యుద్ధం.. కలుపుకు పోయిన నిరూప ధ్వనిలోని ఆయాస గగ్గరింపు .. నిశ్చర మండలంలో కూలిన చావు.

మాయా రైలు ఒక ప్రత్యేక నిర్మాణం .. అది చూడగానే అర్ధమై పోతుంది.. కేవలం కొంతమంది టెక్నిషన్స్ .. ఫ్యాక్టరీలో చేసిన రైలు కాదది. బయట అంతా ఏదో గట్టి రాతితో చేసినట్లు .. నెమలి పింఛాలతో గోడలు..

కొన్ని వందల టన్నుల రాళ్లు.. ఇనుము .. మంచు.. ఇసుక .. కొన్ని ప్రత్యేక లోహాలు మరిగించి .. మరిగించి.. చిక్కని చీకటిలో పోతపోసి.. కొన్ని వందల ఏళ్లగా సముద్రాల అడుగున గట్టిపడి ..

కొన్ని వేలమంది యుద్ధ వీరుల ఆఖరి శ్వాసాలని.. వాళ్ళ రక్త తర్పణాలని.. కేకలని..చివరి గుండె చప్పుడు లోని విచ్ఛిత్తి శక్తిని పీల్చుకొని.. ప్రవాహా గతుల శక్తి సాధనాల పొడుగైన కొండలా మారి .. సంచరిస్తూ .. కదిలే నీటి ముహూర్త కప్పివేత్తలని వద్దనుకుని.. ఊరుకోలేని నిబీక్ష హద్దుని ఇక ముఖం చేసి .. ఆ పైకి ఎక్కుతూ..

 ఆ రైలు అక్కడకి ఎలా వచ్చిందనేది .. ఎవరి ఊహకి అందేదిగా మాత్రం లేదు.

సత్యనివేశ్ .. భువన ఈ విషయంలో చాలా క్లియర్ గా ఉన్నారు.. మొత్తం .. తమతో వచ్చిన టీం కి చెప్పి.. ఇజ్రాయిల్ .. పాలస్తీనా .. అగ్ర రాజ్య … సింధు దేశాల నేతలని.. ఎవరిని ఏ బోగీలో ఉంచాలనేది ముందే చెప్పారు. హమీద్ ఉండే బోగీ అద్భుతమైన అందంతో .. నెమలులతో నిండి .. కథన చలన మృత్యువు కూడా .. ఒక మకరంద మాయని ఒలికిస్తూ .. తమకపు మంత్రం జగత్తుని కుదిపేస్తూ కొన్ని బోగీల్లో ఐతే .. మరిన్ని …  భయం పట్టుకొన్న చంచల నిద్రని కాల్చే శ్వాసని చరిచి పెట్టుకొన్న గొంతుని వడపోసి .. మెలి తిరిగిన భయసాధనాల కలల నిప్పుని ఎగదోస్తూ …

సౌర శక్తినీ కాదు.. చీకటిని .. మంచునీ .. గాలినీ పీలుచుకొని .. వెల్తూ ఉంటుంది.. ఆ చక్రాలు భూమినే కాదు.. నీటినీ .. నిప్పుని కూడా అనుకోని ఉండవు.. అలా ఏ రేపుల్సిన్ ఫోర్సెస్ ఆక్ట్ చేయడం లేదు. అంతా ఇదీ అని తేల్చుకోలేని ఓక్ నిషిద్ధ శక్తి తాండవం నర్తిస్తూ .. కదిలే కంటిని .. నులిమి .. పోటు పెట్టే శ్వాసల అనుకంప శక్తికి లొంగక జరిగిన అసాధారణ నిర్మాణం . దాని వేగాన్ని .. గమనాన్ని.. క్రమాన్ని.. చలన సమయాన్ని.. హోరుని … హెచ్చు తగ్గుల వేగా గమనాన్ని.. దేనినీ ఊహించలేం. భయం మొనలని గుచ్చిన దేహ ఋణం .. కప్పుకు పోయిన స్వేద భుజాల మధ్య కదిలే బరువు చీకటిని నంజుకొంటూ.. కదిలే నిద్ర గడువుల కలయికని విడదీసి.. సెగల మధ్య ఉరుముతున్న కెరటాల నిడివిని చొప్పించుకొని.. ఇగిరినా గొంతుల్లో .. కాపుగాసిన గోడలని వదిలి.. రొప్పు.

యుద్ధం కాల్చివేసిన అమూర్తవ గ్రహణ శూల .. కలలోకి జారిన సాధారణ కూర్పు.. లోపలి తెలియని హంతక నిర్యాణంలో .. తెగి రాలిపడ్డ అవస్థల పొక్కివేత … తలలోకి దిగిన హద్దుని పొడుగ్గా మంట పెట్టి .. కూలబడిన రెప్పల కాటుక కప్పి చూపించుకొన్న తలబాధ .. ఇప్పటి కంగారు.. ఇంకేం కనపడని సొంత చప్పుడు నివేద్యంలో జోడించుకొన్న ఉమ్మడి చూపుల నివ్వెరపాటు.. తెగ్గోయట్టి తీసుకుపోయారు.. ఇక ఈ పుట్టుకకి నడక చనిపోయింది.

నిగ్గదీసిన గాండ్రిoపు… అరకొర ఊపిరికోరలని దించి .. పై కన్ను భయం సాగదీసిన ఓపికని సాగదీసి.. కడ  వరకూ చేర్చి పెట్టుకొన్న దేహ సంతులనం తప్పిన శతనాలతొ చెలరేగి.. ఉంచాలనుకొన్న గడువు ఆవిరై.. కన్ను పోసుకున్న నీటి గాబరాలకి దొరికిపోయి.. అప్పగించిన ఆధార పుట్టుకలని నులిమి.. ఈ భూమి నాదని లాక్కుపోయి.. చేరదీసి శరీర ఋణం బరువెక్కి.. నల్ల ఝాములో చీకటి నలతకి వణికి .. రెండో రుణ తలుపు లేని వెనక నిందల అరుపుని వెన్నులో కట్టుకొని.. ఇరుకైన  సోద్యపు చీకటి నివేలింపుని సంధి చేసుకొని..

కావాల్సిన మృత్యు పొమలిక చల్లార్చుకొన్న కూలివేతల కింద నీటి సంధిని చేసుకొంది.

ఆ లోపల మళ్ళీ భూమి పైన ఉండే అనేక అసాధారణ చమత్కృతులన్నీ ఉంటాయి. బోగీల్లో కొన్ని .. మండే కెరటాలు.. కొన్ని రక్తం లాంటి పొంగు కేకలు పెట్టే నురుగులు.. కొన్ని చలితో చంపేయగల మంచు ద్రోణులు.. మరిన్ని .. నిప్పులతో ఊగే బోగీలు.. ఇంకా కొన్ని … గాలి తూఫాన్లు .. మనిషిని ఎత్తి .. నాలుగు పక్కల ఎత్తెత్తి కొడుతూ .. రక్తం ఎగరేసి చంపేయగలదు.. మరొకటి .. తీవ్ర నిశ్శబ్దం.. లోపలికి  వెళ్ళాకా డోర్స్ మూసుకొని.. లోపలంతా గాలి కూడా ఉండక మరణిస్తారు ..

ఇంకొన్ని.. శూలాలు పొడుచుకొచ్చిన ఫ్లోర్స్ ..

మరో చోట .. ఇంకా చిత్రం .. నల్లని కారు నలుపు.. కనీసం అతని శరీరం అతనికి కూడా కనిపించనంత నలుపు.. అరిచినా .. వాళ్ళ అరుపు .. వాళ్ళకి కూడా వినిపించదు.

ఇంకొక చోట .. వాళ్ళ శరీరం ..వాలు చూస్తుండగానే చితి పై కాలడం ,.. జనం .. ఉమ్మేసి వెళ్లడం ..

నెమళ్లని చూసి వాళ్ళు భయపడటం ..

సాఫల్య గంభీరంలో కునుకుని మోసుకొని .. ఇగిరిన గొంతులు ..మధించి పెట్టుకొన్న మత్తులోకి ..కత్తి దిగుతూ..హద్దుని కప్పుకొని.. దేహ జీగీషాలు విడిచి పెట్టిన నడకని కాదనుకొని .. ముసిరిన చీకటి హేళనని జోడించే గుబులుని మోసుకొని.. నీరు ఆవిరయ్యే స్థానీయ మునకలతో.. కూరుకు   పోయిన లోపల గుహని..

ఒక్కో బోగీ .. ఒక్కోలా ఉండటం.. ఒకటి కేవలం నిప్పులతో.. ఒకటి తీవ్రమైన చల్లదనంతో.. ఇంకొకటి.. తీవ్రమైన గాలులతో.. మరొకటి .. కెరటాల్లా నిండిన నీళ్లతో.. ఇంకో చోట ఫ్లోర్ అంతా .. లోయల్లా కనిపించడం..

అన్ని చోట్లా నెమళ్ళు కనిపించి భయపెట్టడం ..  అయోమయ భ్రమణలో .. పూర్తి కానీ విశ్వ కీడుని వడపోసి.. గొంతుని నానబెట్టి.. కునుకు పచ్చని కదలికనే పట్టుకొని.. ఇగిరినా కోపంతో ఊరట లేని అవస్థని కదిల్చి.. చెమర్చిన గాజుల చప్పుడుని అందుకొని.. కాల్చి పోసుకున్న గుణ పోటులని సరి చెయ్యలేక అప్పటికి సర్దుకొంటారు.   

ఆ రైలు .. ఆ రైలులో వాళ్ళు .. చూడగానే అర్ధమై పోతుంది .. అదొక సృష్టి మహా కర్కశ శిక్షల ప్రయాణ సాధనాలతో కలగలిసిన ఒక యానపు పరిరక్ష వాహనమని..   ఒక్కొక్కరి వెన్నులోనూ చావు అరుపులు వినిపించడం మొదలైంది.. కన్ను కూలిపోవడం .. గొంతులోంచి కూలిన వాసన.. అస్తమానూ అపస్మారకాన్ని అనుభవించడం.. కదల్చకుండా ఉండిపోయిన నిద్ర ఋణం ఏడ్చి .. విరిగి పడ్డ కేకల మధ్య సరిహద్దుల్ని పగల గొట్టిన శవాల గుట్టల మధ్య.. పీక్కు తినే గద్దలు… సరిగా ముంచి తెచ్చుకున్నాం.. మాటని చంపుకొని .. చిదిగిన వేళ్ళని నోట్లో పెట్టుకొని చప్పరించాక .. 

వెళ్లిపొమ్మని తప్పుకొంటారు.. ఉండిపోలేదని కలిసిపోతారు. మళ్ళీ మోసం .. లోపలికి  తోసి గొళ్ళెం  పెట్టి  ..పొగ నింపి .. వెలుగూ .. లోపల శ్వాసని పీల్చి … ఉన్నపాటున  పేల్చేస్తారు.  కలిపి చేర్చుకొన్న నింపాదిత దేహ కౌగిలి .. నమిలేసిన దృష్ఠి శకునం తీర్చుకొన్న ఆవేశ చిత్రం చిరిగిన తిట్ల హోరులో ..    

 ఇజ్రాయిల్ అధ్యక్షుడిని .. నిప్పుల బోగీ లోకి .. పాలస్తీనా అధ్యక్షుడిని .. మంచు .. చలీ దానిలోకి ..అగ్రరాజ్య నేతని గాలి .. తూఫాన్లతో అల్లాడే దానిలోకి.. ముందుగా వేసినా .. అందరికీ అన్నీ హింసలు అనుభవానికి వచ్చేలా .. అలా బోగీలు మారుతూనే ఉంటారు.

వాళ్ళకి ఏం జరుగుతుందో తెలిసే లోపే .. ఇదంతా జరిగిపోతుంది.

అంత మాత్రం తోనే తన లోపల మురికిని వదిలేసారాని కాదు.. ఆ శరీర బాధ .. ఒంటరితనం .. కథని రాహ్యం లోని తలపోటు .. ఓ పక్క నిరంతరమూ వాళ్ళకి వినిపించే బాంబ్స్ చప్పుడు ..గాయాపు సైనికుల అరుపులు .. వాళ్ళ చెవుల్లో మోగుతూనే ఉంటాయి.

ఏంటి ఇదంతా అని అడగడానికి ఎవరూ కనిపించరు.

నిమజ్జన శ్రద్దని కాల్చే దేహ నిధానతని మోసి తెచ్చుకొని.. ఒరవడి లేని అపేక్ష స్థలంలో పాతగా ఉండిపోయిన నటనలని దాటి .. విపత్తాల సర్దుబాటు లేని క్రమమే తప్పుతూ.. చావు గడపని దాటలేని నిష్ఠ రాల్పుల కన్నుని పగలగొట్టి ఏడ్చుకొంటూ ..

ఇక్కడిక మరో వీలులేదు.. చావూ రాదు. చావూ దరి చేరిన భాధ అనుభవిస్తారంతే … తప్పు తెలుసుకొన్న .. ఎంత బతిమాలినా .. నిజాయితీగా పశ్చాత్తాప పడిన .. దానిని గమనించడానికి కూడా ఎవరైనా .. ఉన్నారా? లేదా ? అనేది తెలియడం కష్టమే.

సాధనకి చేర్చిన సౌమ్య గాథని .. నిబ్బరపు ముడులతో బిగించి.. కథలో నిల్చొని చూసే అగాధ చేలన కదిలే .. నిరూహాల మూర్తిని మోసుకొని.. వదిలేసినా ఉండిపోని .. ఆశలని దులిపి .. ఇక్కడే కడిగి బోర్లించిన చావుని కరగబెట్టి.. అక్కడే తీరిక లేని అవస్థని జోడించి.. సరళ స్థాపన లేని గరళ  బావిలోకి దూకి .. ప్రాణం తలకిందులైనా పోక .. కొస ఊర్పుని మడత పెట్టి .. కళ్ళలో కూరిన విపేక్ష శరణు గతిని సరిచెయ్యలేక అల్లాడుతూ.. చేర్చుకొన్న అదే ద్రోణుల్లో మిగిలి సడలించి పెట్టుకొన్న బరువు.. తేలిపోతున్న చలన భ్రాంతికి చెదిరి నిలువునా కదిలిపోయే శ్వాస రేవుల్లో .. రక్త కూపపు కుళ్ళిన మాంసాల వాసన కుదిపేస్తూ.. నడుము విరిగిన నడకని లాక్కొని.. దూరం జరిగి నొప్పి తెలియకుండా పోదామనే ఆశ ఇగిరిపోయి…..

నిర్భవ కర్కశ ఏడుపోతలు .. కదిలే నిద్ర కూర్పుని చింపి.. కూర్చి పెట్టిన గొంతులో ఒద్దికిలిన మాటని కప్పి.. అక్కడే ఊసు తెలియని చీకటిలో తప్పిపోయిన కణ కణ లాడే దారి కోతల ఏడుపు కింద కుదిర్చిన  నిద్రనే వార్చుతూ.. హద్దుని కూల్చిన చంచార్య నడకలా కూడలిలో .. కొత్త ఊడల కాల్చివేతని రాల్చుకొంటూ.. తేమ తెలియన అరుపు దిగబడి.. కమిలింపు.. పల్టీలు పడుతున్న భాధ .. తర్వాత ఏంటన్నది తెలియని అనుమాన చావుల తేరా వెనక మృత్యు దేవుళ్ళాట..వదిలేయమని .. దుఃఖం కప్పి ఆ పక్కకి వెళ్లి చూసుకోమని..వదిలించుకోలేక చేసిన నిర్ణయాలే తప్ప కావాలని చేయలేదని ఏడుస్తూ

వాళ్ళ బోగీలని బట్టి.. అదెలా ఉండే ఆకారం.. ఒక గంభీర శూన్యపు గొంతుతో చెబుతుంది.. అతను చేసిన యుద్హ నిర్ణయాల వలన .. ఎంత మంది కుటుంబాలు కోల్పోయారు.. శాశ్వత గాయాలతో నడవ లేక   కింద దేకుతున్నారు.   ఎన్ని చీతులు ఇంకా వాళ్ళ లోపల కాలుతున్నాయి.. ఎన్ని బాంబ్ ముక్కలు ఇంకా వాళ్ళ శరీరంలో తిరుగుతున్నాయి.. ఎంతమంది.. వాళ్ళ శరీరం లో ఏదొక భాగం కుళ్లిపోయినా .. వాసనతో ఎవరూ దగ్గరకి రాకపోయినా అలా తిరుగుతూనే ఉన్నారు.

యుద్ధ క్షేత్రంలో శిధిల ముఖాలు కూలిపోతున్న మహా యాతన .. కదిలే నిద్ర గ్రహింపుల సమాధి.. కన్ను పొడుచుకొని కూలిన అడుగుల కింద రాలుతున్న క్షేమ నిర్యాణంలో పడి రాలుతున్న కాళ్ళ దొంతర్లు.. పొగ ఊడలు.. కంటి పోట్లు.. చలన నీర్జాయ పగబట్టిన మంథన క్రమాలని దాటుకొని.. ఇంకేం లేదనే గారడీ గొంతుతో.. పేట్రేగిన  నుదిటి హోరుని కలిపి… కొంచెము సైగలతో ఆగి.. దూర తాపం పట్టుకొన్న .. పల్చని దేహ రుజువుని కుదిపి..    4

………………………………………

యుద్ధమనే .. హింసల భౌతిక శిఖరంలో ఊరేగి .. తలపోటు నిద్రల కంటి రాతని మోసి.. త్వరపడని కౌగిలిలో పోసుకున్న కథన భయాన్ని మోసుకొని.. నటనలని సాగదీసిన స్టేజి పై..అదే దృశ్యం వాళ్ళ శరీరాల్లోకి చేరి.. నిధీ కృత దేహ వారధి తెగిపడి.. స్పృహ జీరాడుతున్న నొప్పితో .. కూలిపోతూ.. విరాళయ హద్దుని నాకేసిన అడుగులతో తోడు దొరకని … కూర్పుని గొంతులోకి దించి..

ముగ్గురు బోగీల్లోనూ ఒక్కసారిగా ఇంతంత పెద్ద పెద్ద అద్దాలు.. మండుతున్న .. చలి వణికిస్తున్న.. గాలి ఎగిరెగిరి పడేస్తున్న .. వాళ్ళు ఎదుటి అద్దాల్లో వాళ్ళని వాళ్ళు చూసుకొని పెద్దగా అరిచారు..ఒకరికి కాలు తెగిపోయి ఉంది.. ఇంకొకరికి చెయ్యి .. అదీ కుడి చెయ్యి… మూడో వాడికి .. తల సగం తెగి ఉంది.. వాళ్ళు పెద్ద పెద్ద కేకలు పెట్టి .. వాళ్ళని వాళ్ళు చూసుకొంటే .. అంతా నార్మల్గానే ఉంది.. అద్దంలో అలా కనిపిస్తుంది.. కొంచెం రిలీఫ్ పొందే లోపు.. వాళ్ళకి ఆ బాధ అనుభవంలోకి రావడం మొదలైంది.. చెయ్యి .. కాలు .. తల పట్టుకొని .. అల్లాడి  పోయారు ..  చూసి .. చుక్క రక్తం గాని.. ఏదైనా కోతగాని కనిపించక పోయినా .. భాధ మాత్రం అలానే ఉంది ..

అంతా అయోమయం.. ఏది ఎందుకు జరుగుతుందో అర్ధం కాదు.. చావు గాని .. స్పృహ తప్పడం గాని..నిప్పుకి  బోబ్బలెక్కడం .. కద్దా కట్టిన చలిలో వణకడం.. గాలిలో గింగరాలు తిరిగి ఎన్నిసార్లు బోగీ గోడలకి తగిలినా రక్తం రాకపోవడం.. కానీ అద్దాల్లో ఇదంతా కనిపించడం..

మృత్యు గతి దగ్గరగానే ఉందని తెలిసిన .. ఇక చాల్లే అని కౌగలించుకోవడానికి రావడం లేదు.. అటు ఇటు తిరుగుతూ.. ఇంకా కాస్త ఉరుముతూ దగ్గరకి వస్తుంది తప్ప .. మీద పడటం లేదు.. ఇందంతా ఏంటని.. నోరు విప్పడం లేదు.

ఓ పక్క చలి.. గాలి.. నిప్పుతో .. అప్పటికే చావును చూస్తున్న వాళ్ళకి.. ఇంకా మించిన నరకం కనిపిస్తున్నా.. ఏమీ చేయలేని నిస్సహాయ స్థితిలో.. అక్కడ ఎవరైనా ఉన్నారా ? దీని కంటే .. చంపెయ్యండని.. ముగ్గురూ.. ఒకేసారి వాళ్ళ వాళ్ళ బోగీల్లోనుంచి అరిచిన మరు క్షణం .. వాళ్ళకి అద్దాల్లో .. కొన్ని క్షతగాత్రులు … అరుపులు పెడుతూ .. తెగిపడ్డ అవయవాలతో.. తీవ్ర భాదని అనుభవిస్తున్న దృశ్యాలు కనిపిస్తున్నాయి.. మధ్య మధ్యలో అవి ఆగి.. మళ్ళీ వీళ్ళ తెగిపడ్డ దృశ్యాలు .. కానీ ఎంత హింస అనుభవిస్తున్న .. వాళ్ళకి ఓ క్షణం కూడా స్పృహ తప్పడం లేదు..అదే వాళ్ళకి ఎంతో ఆందోళన కలిగిస్తుంది.

కపాల మితం .. నియోర్ధ చలన ఆశీన గతం.. యుద్ధ మొండాలని పండించే బోగీల్లో .. ఏవో పగ తీర్చుకొనే అరుపులు.. మసకలు.. కూర్పులు .. నిన్నటి రోజుల కేలండర్లో .. అంతా రాలుతున్న ఫోటో కుప్పలు.. అసహన కూతలు.. అధికార మలుపులు..గొంతు వాపుతో పగిలిన రుణ పోలికలు.. కనపడని ఉనికికి పైన కుదుర్చుకున్న మాటలు.. ఒప్పందాలు.. కుట్రలు.. ఊరికినే వేల మంది జనం కోతకి ( యుద్ధంతో ఏ సంబంధం లేని కాన్ల్లోకి పోయి ) పంపిన ఆదేశాలు.. ఇచ్చిన ప్రైజ్ మనీలు.. అవార్డులు.. సన్మానాలు.. సందేశాలు.. గమన పార్శ్యంలో .. కంటికి కనబడని వికృతంలో మీద పడి రాలుతున్న రక్త సంప్రాప్త కౌగిలిని చీల్చిన హద్దుని చెదరగొట్టి.. ముఖం చెక్కేసిన దౌష్ట్య నరకంలో అరుపులు తప్ప .. చావులు లేవు.

అధ్యక్షుడి   మాటని అమలు చేయడమే .. ప్రశ్న తో ఏ ప్రయోజనం లేదు.. శిక్ష గా ప్రాణమే తీసెయ్యొచ్చు.. దీనికన్నా ..నరుక్కొంటూ పోతే ..ఇంట్లోకి బియ్యం .. బ్యాంకులోకి డబ్బు..

అసహన గతి చలనం లో ఒరిగిన యుద్ధ భూమి చెబుతున్న కథలో .. రెండు వేర్వేరు వర్గాలు లేనే లేవు.. కేవలం ఎన్ని శరీరాలనే  లెక్క తప్ప .. విడి విడి ఆదేశాలనే షరతులు లేవు.. కాలుతున్న చితుల కుప్పలు తప్ప.. ఎవరెవరి ఇళ్లల్లో చీకటనే ఆందోళన తప్ప .. వాళ్ళు ఏ దేశం వాళ్లనే బెంగ లేదు.

సాధ్యనత అయోమయం చేసుకొన్న ఎర్రని వాంతితో .. మెలికలు తిరిగిన బాధని కొలవాలని .. ఏవో కళ్ళు గమనించడం మొదలు పెట్టాయా?

…………………………….

GANDAKESARI గండకేసరి మాయారైలు ప్రవేశం ..

సంధి గోషపు సవ్వడిని ముంచి చెలరేగిన చూపుతో .. దగా దగా లాడే కంటి చెమ్మని కూలదోసుకొని.. ఇంకి పోయిన కూల్చివేతలని కమ్ముకొంటూ.. తర్జన తెలియని శరీర పోతల్లో పడి .. నిండాలని కాల్చుకొంటూ .. గుంభించిన చూపుకి నిండిన శరీర కాల్పులని అరగదీసి..

అతనికి ఇదంతా ఏమీ అర్ధం కావడం లేదు.. మహా నాయకుడు అనిపించుకోవాలని తన తాపత్రయం .. చాలా వరకు దగ్గర పడుతున్న ఈ టైములో .. ఒక విధ్వంసం సరి చేద్దామని వస్తే .. అతనెవరు.. తనని ఏం చేసాడు?

ఎదగడమంటే.. మరింత కూలిన చీకటిని.. కుట్రని.. కసిని..పేరు గడించాలనే దుగ్ధని మోసుకొంటూ.. అమ్మేసుకొన్న కీర్తి చరిత్రల పునాదులని మార్చి రాసి కట్టుకొంటూ.. ముసుగులని.. పై పూత భక్తిని కొనుక్కొంటూ. గాహన చలన కత్తిని జులిపించి.. మాయ నేర్చిన సెహతులతో పూల బొకేగా మార్చి.. కొత్త నిర్వచనపు రాజకీయ లీలని .. బురదలో ముంచి .. పన్నీరు జల్లుకొని తిరుగుతూ.. హద్దు తెలియని నిద్ర చావుల ఊచకోతని .. తన్నుకులాడుతున్న గొంతులోకి పవిత్ర మట్టిని కోరుతూ.. పెద్ద భవంతుల్లో సమాధులని సిద్ధం చేసి .. పూజలు చేస్తూ..

ఇప్పుడు ఎక్కడికి .. ఎలా వచ్చి పడ్డాడు ? ఏదీ అర్ధం కావడం లేదు….తనూ.. తన చుట్టూ ఏర్పాట్లు.. సర్వేలు.. రోజు రోజుకి పెచుకొంటూ సెక్యూరిటీ.. కోట్ల బడ్జెట్లు దాటి.. ఎలా ఇక్కడకి రాగాలిగాను?

ఇంకా ఎంతసేపు ఉండాలిక్కడ.. ఎవరు .. దీని వెనక ఉన్నారో .. వాళ్ళనికా మరో ఏడూ జన్మల వరకు కూడా వదిలే ప్రసక్తి లేదు.

మళ్ళీ భయం శ్వాసని కొసరి తినిపిస్తున్నప్పుడు.. గొంతులో దాదా పెరిగి మండుతున్న కన్ను.. అన్నీ వదిలి చూడు .. అన్నప్పుడు .. నిలువునా వణికిపోతూ.. సరళ హద్దులు లేని విశ్వ ఘాతన సంక్షోభంలో మోసి తెచ్చుకొని ఉండిపోయిన అరుపుల మధ్య ఇరుక్కొని..

ఈ రైలు ఏమిటి? దీనిలోకి నేను ఎక్కకూడా దనుకొన్న వెనక నుంచి తోస్తున్న శక్తి ఏంటి?

ఇంతటి మహా విజయంతో దేశం ఏలుతున్న నన్ను.. తాకడం అందిరికీ వేళ్ళు కానీ నన్ను.. చూడటమే అపురూపమనుకొన్న నన్ను.. ఇలా నెట్టడడమా?

అంతా అయోమయంగా ఉంది.. కదలిక లేని శ్వాస .. తన శరీరం నుంచి తానే భరించలేనంత వాసన .. కట్టిన బట్ట కట్టకుండా .. ఖరీదైన ( పైకి సామాన్యంగా కనిపించినా ) బట్టలు వేసుకొని .. తన వంటిపై.. మురికి చేరి .. చిరిగి పోయి .. చీరుకు పోయిన శరీరం చూసుకొని.. కొంచెం నొప్పికి చేతితో .. ఇలా రాసుకొందామన్న .. వాలిన ఈగలని తరుముకొందామన్న .. ఏ అవయవంలోనూ కదలిక లేదు. చలన కంగారు లేని అప నమ్మక గతులని.. చేర్చుకొని .. కదిలే నిద్ర దర్శన కళ్ళు నింపిన మంట…

విచలిత హద్దుని జోడిస్తూ .. తేల్చిపోసుకొన్న గండాలని దాటుకొంటూ.. పెద్దగా నింపేసి పోయిన ఇహిత క్షణాలపై .. ఒద్దికగా ఉండిపోయిన చూపులని దాపున పెట్టుకొని.. సేఖరింపులని.. చెదిరిన నిష్టలని దండ గుచ్చి .. కనిపించని ఏ రూపునో.. పెద్ద పెద్ద కేకలతో వేడుకొంటూ

కొన్ని శూలాలు.. సుత్తులు.. బండ రాళ్లు.. హ్యాండ్ డ్రిల్లింగ్ machines హోరు పెడుతుంటే ..   చనిపోయిన చీకటి నిండిన  ఆ బోగీలో పెద్ద వికారపు నవ్వుల శబ్దం.. ఈలోపు ఎవరో వెనక నుంచి తోసారు.. ఇంకొకడు చెయ్యి పట్టి లాగాడు.. మరొకడు గాల్లో లేపి గిరా గిరా తిప్పి కింద పడేసాడు.. చీకటి ఎవరో ఎటు పక్క నుంచి ఏం చేస్తూన్నారో తెలియడం లేదు.. ఏవో శబ్దాలు .. అరుపులతో తనని తొక్కుకొంటూ పోతున్నారు. అతను అరవడానికైనా నోరు పెకలడం లేదు..

తన పైకి ఎన్ని సుత్తి దెబ్బలు పడుతున్నాయి.. ఎన్ని కత్తులు కోత పెడుతున్నాయి.. ఎన్ని శూలాలు దిగుతున్నాయి.. ఎన్ని కండువాలు కప్పి గొంతుని మెలిపెడుతున్నాయో .. అర్ధం కావడం లేదు.. శరీర అలాగే ఉన్నా .. నొప్పి మాత్రం .. తల పగిలినట్లు.. చెయ్యి తెగినట్లు.. గొంతు కోసేసినట్లు నొప్పితో అల్లాడుతున్న .. తాను మాత్రం పైకి అలాగే ఉన్నాడు.

కంటి చీడని దులిపిన నల్లని శాపాలు చుట్టుకొని.. విడిపోయిన గొంతు నిండుగా చేరదీసుకొన్న మాటలని తాగి.. సర్దుకోలేని అపక్రమ గండాలని దాటలేక ఓడిపోతూ… పరాలయం .. కమ్మేసిన చావు దొమ్మీలతో హద్దు దాటిన పొగరు మండుతూ.. లేవదీసుకొన్న గతి ఛాయాన కూర్పుని కప్పి.. ఇక్కడే  కూల్చివేతని మోసిన కండరాలు చిదిగి.. అయోమయం చుట్టుకు పోయిన నిరాహాన్ని దాటి ..ఆ పై చావుని రెచ్చగొట్టిన నడకని నరికి ..పరిధి కలబెట్టిన కాళ్ళని నరుక్కొంటూ .. తేమ చచ్చిన చూపుని మోసుకొని చావు పిలుపులు..

మృత శంఖాలు గాల్లో ఎగిరి .. లోపలున్న వారి తలలని బద్దలుకొడుతూ.. హద్దు చెరిపిన మరణ శిక్షలని మించి.. విరిచి పెట్టుకొన్న సంధి మోడులు .. లోపలికి చెదిరిన శూన్య ప్రదక్షిత అసహనం.. క్షమాయ కక్ష్యలు తెలియని .. నెట్టుకు పోయిన నోటి నిందలు.. నిఘా అర్పిత చోటులో చెరి సగపు చీకటి జూలుని పట్టుకొని ఊగుతూ .. కలబడే ఉండిపోయిన కంటి నొప్పి.. లోపలి మంటని తోసి .. కడుపులో గుండ్రంగా తిప్పి చేయించిన వాంతి.. జుత్తు పట్టుకొని వేలాడ దీసి.. బండ రాళ్లతో ముఖం చిదగ కొడుతున్నట్లు.. చేతి కొంకర్లు పోతూ.. పట్టు దొరక్కక కొండా పై నుంచి కిందికి పడి నుజ్జయి అరుస్తున్నట్లు.. కథ పొడుగునా కూలబద్ద చెమట గొంతులతో .. ఎవరైనా రండని అరిచిన నోరు.. ఇక శబ్దం వదిలి.. లోపలి నరాలు తెగి రక్తం కారి గడ్డకట్టాక ..

 కదిలీ కదలని నిర్మాణ గతిని చేరదీసి .. ఒంటి నలతని పోతపోసి.. నిండిపోయిన కంగారు కోతలు.. అదిలించిన ఉరుములు.. కదిలే దేహ చేధిత జంట మోడులు దిగబడి.. నేననే కదలికనే దగ్గరకి చేసి .. గడ్డ కట్టాక తవ్వుకొంటూ.. తీర్చి పోయిన చావు కట్టలు..రంపపు గోళ్లు.. వెన్నులో మొలిచిన బ్రహ్మ జెముడు.. పెద్ద మొనలు అద్దాలలోంచి  పొడుచుకొచ్చి కళ్ళని పొడిచేస్తూ.. వెన్నులో .. కటింగ్ మెషిన్   వీల్  వేగంగా  తిరుగుతూ.. ఎవరూ వినకుండా తన మాటని .. తొక్కుకు పోతుంటే.. రాలిపోయిన మాంసఖండాలని తీసి అతికించుకొంటూ.. నొప్పిని తాళ్లతో బిగించి.. ఆ పైకి ఎక్కి .. తలని లోపల పెట్టి.. సుత్తితో కొట్టుకొని.. చేతుల విల విలాటని చూస్తూ.. కరిగి కరగని నిస్పృహని కుదిపి.. పెద్ద నోరు తెరిచినా మృత్యువుని బతిమాలుకొంటూ..

బంధిత సరళ ధ్వనిని మింగేసే నిర్దయ కాంక్ష.. పొడుగు జాడలు అల్లుకున్న కోపపు కూపంలో పడి .. నిందలు చనిపోయిన చీకటిని తాగి .. సొమ్మసిల్లి .. కదిలే నిద్ర గుండంలో పడి .. మొహం చాటేసిన కథని పిండి.. మసి రేగిన నడకలని పట్టుకొని.. ఇంకిపోయిన మాటలని చల్లారబెట్టి .. వాసనతో ముంచే.. శ్వాసలో కూరి.. అటు తిరిగి .. ఒంటరి చితిని .. వెలిగించుకుని.. కాలుతున్నప్పుడు..

దైవ మాయ .. రాముని గొంతు .. కూల్చిన ఒక దేవాలయం పై ఇంకొక దేవాలయమా?

అతనికేదో అనాది శబ్దం ,.. సరిగా అర్ధమయ్యే .. కాకుండా ఉండిపోయి.. చలన దీపపు నిర్దేశ ధ్వనిని కుదిర్చే కంటిని .. తెగ్గొట్టి .. కదిల్చిన మసక జాడలు చిక్కుపడి.. లోపలికి చేరిన నిర్దేశ భయం మోసుకొన్న ఆలోచన … ఇక్కడా ధర్మ వివేచనలు ఎందుకొంటాయి.. ఓట్ల లెక్కింపు కదా?

కాకపోవడం ఎందుకొంటుంది? ఐనా అలాగే ఉండిపోవడం … కదలక నిర్దేశ చలన మూర్తులని కప్పుకొని తిరిగి.. లోపల నుంచి చేర్చి పెట్టుకొన్న భూమి నిడివిని పెద్దది చేసి .. ఎవరో తనని లోపలి లాగి వదిలేసినట్లు.. మూసుకు పోతున్న ముద్దల ముద్దల అడుగులు..

అది అతను ఊహించిన దైవ రూపం కాదు.. ఆ వాణీ కాదు. రాగి కొండల పొడవు గుహలోంచి అరిచిన చిధ్ర గతుకుల హెచ్చరికలా .. చేర్చి పెట్టుకున్నా శ్వాస చూపుని  కాటేస్తూ… చెమర్చి పెట్టిన ఆయుధ పురవిని పొడిగించి.. తల పై నుంచి చెవులు.. ఊపిరి.. రక్తమూ.. అరికాళ్ళ చెమట వరకూ నిండిన ధ్వని ఆ మాటల్లో..

ఇంకిపోయిన నిరాశల మర్మ ధ్వనికి సంకెళ్లని బిగించి .. హద్దు దాటినా వదలని చావు పొడవుని కత్తిరించలేక

ప్రశ్నలపై ప్రశ్నలు … దాడులపై దాడులు..

అతనేదో .. గర్భ గుడిలోకి వెళ్లినట్లు..

సడన్గా  అది కూలి అతని మీద .. శూలాలు.. రధ చక్రాలు .. తీవ్రంగా గాయపడ్డ ఎవరూ రాకపోవడం ..

 ఆ గుడి తిరిగి కట్టడమే .. అప్పటి వరకు.. ఆ గాయాల బాధ అలానే ఉంటుందని.. అతను తిరిగి కట్టడానికి విశ్వ ప్రయత్నం చేస్తాడు.

ఆపాయ నిద్ర తోవలో కదిలే కలత బోరలింపుల కేకని తడిమి.. లోపలి కథని దూరం చేసుకొన్న రొమ్ముని ఎండగట్టి .. త్వరపడని దేహ అంటులో .. నరికేసిన చర్యల మధ్యనే కూలబడి.. ఉమ్మడి గతి స్పర్ధలు మోసి తెచ్చుకొన్న హఠాత్ కంపనలో కూలిపోయిన నడకతో .. ఉండీ లేకపోయినా అవహేల బంధన…

కానీ అతని దేహ శక్తికి మించినది .. ఆర్డర్స్ ఇవ్వడమే కానీ పని చెయ్యడం తెలియని దేహ నిస్సహాయతని కప్పుకొని అరిచే నొప్పిని నొక్కి పెట్టి .. ఒక్క రాయిని లేపలేకపోతున్నాడు. వివక్ష నడకలని కత్తిరించి.. హద్దు మీరిన శత్రు తలంలో పోతూ పెడుతున్న కలతలు .. నింపాది ఛాయలు లేని అపేక్ష గారడీని కూర్చుకొంటూ.. కదిలే నిశ్వాస నియత్న ముఖాలపై .. ఎవరో గుద్దినట్లు..

…………………………..

స్నేహుతుడి చేతులు ( ముస్లిం) దానిని ఎప్పటికప్పుడు కూలగొడుతూ  ఉంటాయి.

ఐనా అతను చిరునవ్వుతో దగ్గరకి వస్తూనే ఉంటాడు.. కదలని నిస్పృహల దేహ నిర్వాణ మకిలి కూరుకుపోయి .. చూపు మసకలు పట్టాక .. ఆ మట్టిలోంచే లేచి మైక్ ముందున్న స్నేహితుడి చేతిని పట్టుకోవాలని … కానీ అప్పటికే రక్తం కారుతూ సగం తెగి.. నరాలకు మాత్రమే వేలాడుతుంది.. ఐనా గండకేసారిని చూసి.. ఏదో నమ్మకంతో నవ్వుతూనే ఉన్నాడు.

 అజాలు చేసి .. మిఠాయిలు పంచి.. ఖురాన్ పేజీలని తిరగేసి.. బైబిల్ నీ .. భగవద్గీత ని చదివి మెత్తనైనా చూపు.. నిస్పృహ చిందని చిరునవ్వుని తాపడం చేసుకొని..విరబోసుకున్న దేహ విపులపు మండలంలో చిక్కుకు పోయిన నిద్ర రూపుల కదలికనే దాచుకొని.. కాపాడుకొన్న మాటలని .. కొంచెం వీలు చూసుకొని.. నొప్పి లేకుండా పంచుతూ.. అడగకుండానే గండ కేసరికి అన్నం పెట్టి.. చిల్లర ఖర్చులకి డబ్బులిచ్చి.. పండగలకి బట్టలు పెట్టి .. అపురూపంగా చూసుకొన్న చేతులు.. మెత్తని చేతులు.. దీవించే చేతులు..  ఇప్పుడు మాత్రం…

తాయెత్తులు కట్టి ..చాదర్లు కప్పి …  రాత్రంతా .. తనకి తెలిసిన మంచి మాటలు చెప్పి గొడవలు తీర్చి .. కౌగలించుకొని.. శత్రువు వీపు నిమిరిన చేతులు .. కసి రాల్పులు .. నిద్ర గోషల తీర్ధం లో తప్పి పోయిన సంబరాల చావు. అవనిత స్థితి సాధన కలిపినా వినని బయట సారపు మండలంలో పడి .. కదిలే నిద్ర వలయపు మండలంలో దిగబడి.. సాధ్య నిర్మిత సత్తువులు పాడుబడిన గొంతులో ముంచి.. కూరుకు పోయిన నిశ్వాస చలన గతికి దొరకని .. హెచ్చరికని చేరదీసుకొని.. ఇంకి పోయిన చావు నిడివిని పెద్దది చేసి ఏడ్చుకొంటూ.. వదిలేయమన్న వినక ..

రహమతుల్లా .. అతని కుటుంబం మంటల్లో కాలిపోవడం గురించి చెబుతున్నాడు. కానీ ఆ సెగలన్నీ .. గన్ధకేసరికి తగిలి .. ఒళ్ళు కాలిపోతుంటే .. అరుస్తున్నాడు.  బిడ్డలు .. తల్లి .. భార్య అందరూ.. అది చూసే .. అతను కాలక ముందే ఊపిరి ఆగిపోయినట్లుగా హద్దు ఊసిన గందరగోళంలో పడి ముక్కలై … తిరగబడ్డ చావు.

విలానిత చెరి సగపు కళ్ళని రప్పించే హద్దుని కదుపుతూ .. కూలిపోయిన చూపు చివుళ్ళని నేసుకొని.. కలిచిన నిద్ర గుర్రుని నొక్కి .. కదలిక లేని అవస్థ చర్యలతో పేరుకున్న నిడివిని చేరదీసుకొంటూ .. కదిలే సమ్మిత దేహ బరువుని దులిపి .. మంటలు చేయించిన .. పునాదులని జోడించుకొంటూ.. సాధ్య కలవరపు నోటిని నింపుకొని.. చీకటి ఊస్తూ..

……………………

 సఫల చింతన .. కదిలే నిద్ర గడువులని జోడించి కదిలే గుహల్లో .. ఒదిగిన హద్దుని దాటుకొని.. సరిహద్దు లేని భిక్షా శిధిలాలని కత్తిరించి.. ఆ పగలునీ .. విప్పుకొని సరి చేసుకొన్న అతిక్రమ మంథన చేర్చుకొని .. తగువు పడే గుమ్మాలని నిలబెట్టే చూపుని .. సరి చేసుకొని.. అప్పటికి సగం తెరిచిన ఇంటిని .. అవధులని దాటినా ఉండిపోని .. శకున దొంతులని … ఓపికలేని శ్వాసల కన్నుని చెక్కి.. అక్కడే ఉండిపోయిన రెప్పలతో చెల్లిపోయిన చప్పుడుని తీర్చుకొంటూ..

పరవశ నిశ్మిల్లాత .. కానీ పెట్టుకొన్న శిధిల నిద్రల కూర్పుని చెదరగొట్టి .. అలజడిని కప్పి .. నూరిపోసిన చీకటిలో తప్పిపోయి తిరుగుతూ.. హద్దులు రాలిన శరీర నిధిని తవ్వుకొని.. ఇంకిపోయిన శ్వాసల నిండు కలయిక .. అనూహ్య చిత్ర రూపాల కబురు.. ఋణం పిండిన మాంస  మోడులా కల్లోల గతికి .. చెక్కి పెట్టిన గదులని నింపిన ఆయాసంతో కదిలే నిద్ర గుర్రుని కూల్చి .. చెప్పి పెట్టుకొన్న సాధ్య రంగుల వెలిసిపోతని వదిలేసి.. ఇది కాదని ఔననడానికి ముందు ఎక్కడో ఆగిపోతుంది.. మాట తీసుకొని .. ఋణం మోసిన కథలతో హత్తుకొని.. రెండో సారి తలుపు తెర్చి .. నడకని సరిచేసుకొంటుంది. అపార్ధాల గమింపు మోసిన నిద్ర కోపాలు జారిపోయి,, పండిన వాన రాత్రి కలలో మోసుకొన్న పోలికలని పట్టుకొని .. చీకటి రెండో అంకంలో ఇరుక్కు పోయిన లోపలి కన్నుని తోడుకొని .. తను పిలుస్తుంది.

కదిలే శిధిల చావుల గడువుని సాగదీసి.. కప్పుకున్న చీకటి నిడివిని సాగదీసి .. సఫల ఋణం తెగ్గొట్టిన ఊపుతో.. హద్దుని చెరిపేసి.. కదలికనే గడ్డకట్టించి .. చూపుని నిగ్గదీసి.. సవరించే కన్నుని .. వెనక ఉంచిన కాలి నిడివిని.. వెదురు రుణాల సేద్యం సవరించక ముందే.. పోతపోసిన నిందల మధ్య .. శిక్షలని అప్పగించుకొని.. రెప్పల చేర్చుకొన్న వదులు భూమి మోసిన సగం నిరాశని.. ఊపేసే ఆశని కలుపుకొని..

ఆమె ప్రత్యక్షమయింది.

హమీద్ గుండె ఎలా కట్టుకొంటున్నదన్నది.. వాడికే తెలియడం లేదు. సమర్పిత దేహ ఋణం కదిలిన నిద్రలతో వేలాడి .. ఒకానొక అన్వయ చెమరింపుని మోసుకు తిరిగే ఖాళీల మధ్య నవ్వుని వడపోసి తెచ్చుకొంటూ ఆమె.. చుట్టూ నెమళ్ళు .. పింఛాలు విప్పి డాన్స్ చేస్తూ.. అనేక రకాల మాయా రుణాల చప్పుళ్ళని.. పింఛపు రంగులని మార్చి..వాడి ఆనంద సందోహపు వెదురు గానం వింటూ.. ఆ బోగీలోనే ఎగురుతూ.. అనేక చిత్ర రూపాలు కనిపించేలా దిగబడి .. ఒక సంయోగ దేహ రుజువు కన్నుని .. ధూపంలో వేసి .. పొగలు రేపుతూ.. చిక్కబడా గతి నిరూప మోయనాల జ్ణాహిత దర్శన ఖండం ఊడి మీద పడక ముందే … ఆమె.. ఆ రైలులో..

మంగళ ధ్వని .. రష్మిని వడపోసిన కొండల మధ్య శిధిల రుణ గతిని కాటేసే కన్నుని సాగదీసి.. కలిపి పెట్టుకొన్న ఇరుకు చూపుల కదలికనే దాటి .. కొంచెం విసుగు ముడిని చెప్పించుకొన్న సిద్ధ గుణం తిరిగి చేసుకొన్న నడకలని రాల్చి.. హత్తుకొన్న నిడివిని పెద్దది చేసి..వినపడని ఊపుతో .. గోళాలని కలిపి పెట్టుకొన్న తీరికల మధ్య నిండిపోయి..

……………….

మనలని కాదని మనం .. అదే కావాలనే కోరికని పట్టుకొని .. ఊరేగుతూ.. పాడే క్రమాల ఊసుని కుదిపి.. నిష్కార ధూప సంధిని కదిలించి.. చేర్చుకొన్న పెదాల మాదే .. గొంతుని దించుకున్న మాట .. పాటగా వెదురు శాలని నింపుకొని .. చిత్ర కొలిమిని పెద్దది చేసిన సరిహద్దు కొలిమిలో పిండుకొన్న దృష్ఠి ద్రోణుల కలయికనే వడపోసి..

వెనక కొంచెం దూరంలో మర్రి చెట్టు .. ఊట భావి .. ఊరిచివరకి . ఎంతో పరిచయం నిండిన మట్టి వాసన .. కలువలు పండే చెరువు.. ఋణం పగిలిన తెల్లవారుఝాములో .. ఆలయ గంటని మింగే గాలి లాలూలు.. గ్రామ ఫోన్ పాటలు.. రొట్టెలు .. బన్నులు అమ్ముకునే వాడి అరుపు.. పాల వాన్ల రోడ్డు మధ్యలో నడుచుకొంటూ.. ఫ్లూట్ ఊదుతూ హమీద్ .. వాడి కళ్లన్నీ నిండిపోయిన నీళ్లు.. ఒక పక్క టీ షాప్ దగ్గర రామానుజం .. హమీద్ ని దగ్గరకి పిల్చి .. షాప్ వాడికి .. ఔర్ ఏ చాయ్ బనావ్… అని అరుస్తున్నాడు..

మాంసం ఉడుకుతున్న వాసనలు.. బిర్యాని పొంగు.. అజాల పెద్ద చప్పుడు వడపోసిన చూపుని గాలించి .. శరణు కోరుకొన్న విశ్వ స్థిమితాల కొరుకుడు గతిని మార్చి.. లేవదీసిన గోడల వెనుక .. నూనె గానుగలు మరిగే వాసన .. చింతన లేని విశ్వాస నిద్ర.

స్థితి పన్నాగమూ.. సాయుధాల బరువు.. మాంస విచ్ఛిత్తి ఘాడతని మోసుకొని.. జోడింపులు లేని అవస్థని కట్టి లేపుతూ .. తాండవ నిజాధార మనః మూర్చనల గాలింపుని పట్టుకొని.. చేలన రాజీల కట్టుడు రథంతో దిగబడిన అలసటని సరి చేసి పైకి చూసినపుడు ఆమె అక్కడే ఉంది.

సమృద్ధి చలనం .. గతి తప్పిన చూపు కొసల్లో పండే నిద్ర ద్రోణుల కంటి చెమ్మ .. కాగడాలతో వెదికినా నిప్పుల వీధిలో … చల్లని నీళ్ల ఊటబావి దగ్గర .. వాడి ఒంటి పై నీళ్లు పోస్తూ అమ్మ.. ఆకళింపు చేసుకొని.. సన్నని పోగులతో స్వేట్టెర్ అల్లుతూ.. రుచి పొంగిన ఖీర్ చేయగల చేతులు.. వరమిచ్చినా స్పర్శగా సదా వెంటాడుతూ.. మురిపెం తో మెటికలు విరిచి.. మేడలో తాయెత్తు కట్టి.. నా బంగారమే .. అని స్కూల్ కి పంపిన చేతులు.. వ్యక్త  చిత్రపు మెత్తని తలని ఊపి .. కదిలే నిద్ర గుహలో పోసుకున్న కన్ను పూయించిన హద్దుని మోసుకుని చేతులు.. దీవించిన శ్వాసలతో.. నిండు రక్షణని వర్షించే చేతులు.

అమ్మానాన్న స్వయం చేతులతో కట్టుకొన్న ఇల్లు.. అందులోనే ఉన్నాడు.. పుట్టిన రోజని తల స్నానం చేయిస్తుంది.. కొంచెం వణుకు.. రెండు తుమ్ములు.. గోరు వెచ్చని నీళ్లు.. నిద్ర పూరవపు పుప్పొడితో పండిన కళ్ళు…ఆయుః మార్మీక భ్రమణ శ్వాస తిప్పిన నుదిటి కిందుగా ప్రసవించిన కన్ను పోసుకున్న శ్వాసలు…

హద్దు చెరిపేసిన కదలికనే .. చూపులతో పండిన అపార్ధాలని నులుముకుని.. పోతపోసిన ధూళిని పోసుకొని.. నిండి పోయిన దేహ బిగువుని పట్టుకొని.. హమీద్ నాన్నకి వేరే లోకమే లేదు.. ఒక్క చేదు అలవాటు లేదు.. బార్ని ఎప్పుడూ ఒక్కమాట అనడం తెలియదు.. హమీద్ ని ప్రేమిస్తూనే ఉంటాడు.. వాడేం ఏం అడిగిన అది ఎలాగైనా కస్టపడి ఇవ్వాలనే అనుకొంటాడు. స్వస్థ నిజా ఛాయల గడువుని దాటి.. కదలిక లేని పెద్ద జాముల మధ్య .. కొంచెం తప్పుకొన్న అలసటని నమిలి .. అక్కడే ఊరుకోలేని చరణ మంగళ ప్రతిని దువ్వి.. వాడి మూడు పూటలా ప్రార్థనల్లోనూ .. వాళ్లిద్దరే ఉంటారు.. అల్లా ఆశీస్సులు వాళ్ళిద్దరికే అందితే చాలనుకొంటే…

పార్టీలకి బిర్యానీ  నాన్న బిర్యాని వండుతుంటే.. అమ్మ ఖీర్ తనే చేస్తానంది.

నాన్న వాడికి ఇంకేదో చెప్పాలనుకొంటున్నాడు.. కానీ మాటలని కలుపుకోలేక పోతున్నాడు.. వాడి నోటి దగ్గర ఉన్న వెదురు ఊటలోంచి .. జారుతూ.. కప్పిన హద్దుని తవ్వి .. పెద్ద నడకలా కలిపినా మోసపు కణతల్లోపాడుబడిన కళ్ళని తప్పిస్తూ.. ఏదో తెలియని నిశ్వాస గడింపుని చిక్కుకొంటూ .. తేల్చుకోలేని కలలని మోసుకొని..

అహ్మద్ నవ్వి .. నీ ఇష్టం బేగం .. అంటున్నాడు.

ఆమె విషయంలో అతనికి ఎప్పుడూ అటువంటి మాటలే వచ్చు.. ఎంత వంటవాడైన .. ఎన్ని రకాల స్వీట్స్ వండటం వచ్చిన వాడైనా.. ఆమె వండిన ఖీర్ రుచి వాడికి ఏం చేసీ రాదు.. ఎన్నిసార్లు వెనక ఉండి గమనించినా.. అదొక పదిల శ్వాసలు పేర్చిన జాతర .. కదిలే కంటిలోని నిశ్వాస నీలంలో వెలుగు చిమ్మిన కళ్లతో నిండుగా చిందిన వెలుగుల ముద్దల బిడ్డని.. రెప్పల మధ్య పెట్టుకొని.. మండుతున్న ఖీర్.. పాలు ఎంత మరిగించాలి.. సన్నని సేమ్యా పూసని .. ఎంత వేపాలి.. దోరగా ఉన్నప్పుడే .. ఎంత జాగ్రత్తగా దానిని తీసి .. పాలు గోధుమ వర్ణంలోకి పట్టుకొన ఆవిరితో నిండిన ఆమె .. ముఖం .. చిరు చెమటతో వాడికెంతో ఇష్టం.. ఆమె కి పంచదార వేసి.. ఆ సన్నని వేళ్ళతో.. అంతే భద్రంగా తిప్పి..వాడిని గిన్నె తెచ్చుకోమని.. దాని నిండుగా వేడి వేడిగా పోసి.. వాడు సంతోషంగా తింటుంటే మురిసిపోయి చూడటం ఆ భయ భర్తలకు ఎంతో ఇష్టం.. వాడి కావాల్సినంత తిన్నవరకు వాళ్ళు ముట్టుకోరు.. వాడిది అయ్యాక మిగింలింది .. ఇద్దరూ పంచుకొంటారు. 

అమ్మ వాడికి .. ఓ కథలా ఆరైలు కోసం చెబుతుంది.

అదొక చందమామ కథలా .. రాజులు .. రాజ్యాలు.. యువరాజులు .. యువరాణులు.. మంత్రగాడు.. రాజు యుద్ధం.. గంభీర కన్నుల దేహ ధ్రువం కలబోసుకొన్న స్థాయిత రంగుల కోలాహలం.. పెద్ద పెద్ద కోటలు .. గుర్రాలు .. దేవతా వరాలు.. పోరాడి గెలిచిన దీవులు .. ఇలా ఎన్నో.. మంత్రిత్వ మాయలు.. కథన రంగులు.. నీరు చెమర్చిన పెద్ద గదుల ఇల్లూ .. నమిలి పెట్టుకొన్న సారభంజిత వరాలు..నిశి వాలులో పగలబడి చేర్చిన కేకలని తుడిచి .. కట్టి పోయిన గోడలని తాగి.. తూలినా కాస్త మసక ఉల్లిక్కిపతులకి.. కథని పక్కకి తీసి.. తల నిమురుతూ .. వాడికి ఆ స్పర్శ కలలోంచి ఒలుకుతుంది….

 నిద్ర గోళంలో తడబాటుని చేరదీసుకొని .. ఇంకిపోయిన మాటలని దాటుకొని.. ఆవిరి నిండిన రుణాల జ్వర కలతని చమార్చి.. హద్దులు మోసుకొన్న నిజాల మధ్య కదులుతూ..

మాట వినిపిస్తుంది.. మనిషి కనిపిస్తుంది గాని .. ఆమె స్పర్శ తగలడం లేదు.

బావురుమన్న వాడి బెంగ.. అల్లాడుతూ చూసి.. ఒకే ఒక్క మాట.. తల్లి ఏ పై లోకాల నుంచైనా .. లాగి వాడి ముందు ఉంచే మాట.. సాఫల్య నిరాశని మోసిన రంగు నిద్రలో పండిన దాహ కలశాలు….

అమ్మా … ఇలాగే నా దగ్గర ఉండిపో.. ఒక్కడినే ఉండాలంటే చాలా కష్టంగా ఉంది.. అమ్మా… అని.

ఆమె కళ్ళలోంచి కురిసిన ఆత్మ ధారా అల్లాడిపోయింది.. అభితీత భంగం.. ముడిచిన కునుకులోని..మాట తాగిన శంతన కూర్పుల నిడివిని సాగదీసి.. కదిలే నిద్ర గతుల స్వయం సిద్ధతకి నేర్చుకొన్న ఊట రేవుల మధ్య కూలిన నిద్ర తవ్వకం…

బాధ ఓ కాగితాల మంటలా భగ్గుమని … చల్లారి .. కళ్ళలో నీరు పోసుకున్న ఆయాస సగం ఊరేగి.. సంతులనం లేని ఊరిపోతా కలబడి.. నిన్న లేని చూపుని తవ్వుకొని.. భయం చప్పరించిన హద్దులో ఉండిపోయిన పుట్టుకని కప్పి.. కొంచెం దేహ చెమటలు పట్టిన పుట్టుకని ఆవరించి తప్పుకొంటూ.. నిర్ధార సిద్దత లేని పొరుగు కేకలు తనవే చేసుకొని వెళ్ళిపోయాక.. ఇంకో కబురుకి ఊపిరిని సర్దుకొని.. కప్పుకున్న శరీర లుంగల కాల్చివేతని కరిగించి .. పోటు పెట్టిన నిరాశ సవరింపుల కథనే దాటుకొని.. అక్కడ గదిలో గంట మోగుతుంది.

హద్దు తెలియని బెంగ ఊగిసలాడుతూ.. హద్దు కనబడని నడకని జోడించి కదిలే ఆయు శిఖరం మోసుకొన్న వినికిడి ఝాము .. తెర్చుకొన్న గత మూర్తుల కలయికని దాటిస్తూ .. ఇంకా ఒక పక్కే మిగిలిన స్మరీత దేహ కలపోత. ఎప్పటిదో కనుమల్లో పండిన నిరాయ తోపుల కలకలం ..

దుఃఖమనే సమయ సూక్ష్మ అలజడిని తీర్చలేక .. ఎగిరే కెరటాల హోరులా వెళుతున్న ఆ మాయా రైలు బయటకి చూస్తూ.. కదిలే నిద్ర గుబులుని సర్దిన కణతుల మధ్య బిగిసిన .. ఆందోళనని దాటి ,, వాడికీ తెలియంది కాదు.. కానీ అడగకుండానూ ఉండలేక .. సరి చెయ్యని నీటి నడకని జోడించే కలతలతో కూరిన చీకటి నల్ల పొడుల బరువుని .. కళ్ళలో దాచుకొని.. శ్వాసలో కూరుకొని..చెక్కి పెట్టుకొన్న మాటలని బయటకి తీసిన .. అలానే శబ్దమివ్వకుండా గాలిలోకి వదిలేస్తూ.. తేమ మండల కోతని కనిపెట్టి .. చెల్లించి పోయిన నిరాశ గతుకుల ఎత్తు పల్లాల మధ్య తేరుకోలేక.. 

వాడి ఆసాంత ప్రయాణానికి ఆమె ఏదో చెబుతుంది.. మాటని పట్టుకొని.. రెండుగా చీలిన నొప్పిని తడిపి.. కళ్ళలో ఊరిన వర్తమానపు గందరగోళంలో పడి .. రంగు నాలికని జోడించే కలత ముడిని బిగ్గదీసి.. ఉరిమిన సాయుధ్య సంతులీనాలతో పోతపోసిన నీటి జాడీలని శుభ్రం చేసి .. కణతలు మధ్య పుట్టిన బొట్టుని వాడికి దిద్దుతూ.. అదొక స్పర్శకి దొరకని దిద్దుబాటు…

అది చాల ప్రత్యేక మైన రైలు ..ఇజ్రాయిల్ .. పాలస్తీనాల మీదుగా .. అంటార్క్టికా ఖండం చేరడం.  3

                                                                         ………………….

భువన వాడిని చూసి అల్లాడి పోతుంది.. అమ్మ .. అద్దం మీద కురిసిన మంచులా కాసేపటికి ఆవిరై పోయింది. చలన భ్రంశ  నిస్తేజంలో ఊరేగుతూ.. హద్దు మార్చిన జోడింపుని దాటుకొని.. కొంచెం చెమ్మ తుడిచినా చూపుని కదిలించి.. లోపలికి ఊపి .. కప్పుకున్న నిరూప సాయుజ్య ధిక్కారం మోసుకొన్న పగటి రంగు దుల్ల గొట్టి… కప్పిన నీటి ఉమ్మడి హద్దుని దాటిస్తూ కదిలే కన్నుతో .. తోడి పోసుకున్న పుట్టుక…..

వాడిలో మళ్ళీ అదే జ్ఞాపకం తిరగబడింది.

చేతులేనప్పుడే .. హాస్పిటల్ బెడ్ మీద నుంచి లేవడం.. ఒక్క చెయ్యి లేని అమ్మ అతి కష్టం మీద వాడికి సేవ చేయడం.. కంటి ఋణం తీరిన మహా వర్ష సముదాయాల కిందనే .. గొడుగు పట్టిం కొండలని కడిగి.. దుఃఖానికి పెద్ద లోయని తవ్వడం.

కూర్చి పెట్టుకొన్న నిరాశలని దాటి .. ఆ పెద్ద బరువు కట్టుకొన్న కలలతో ఊడిపోయిన దేహ మునకలు.

ఎవరో ఏదో మాట్లాడుకొంటున్నారు.. వాడికి వినీ వినిపించకుండా ఉంది.. ఇక వాడికి ఎవరూ లేరుగా.. చేసిన ట్రెయిట్మెంట్ చాలు.. తల్లి ఎలాగూ పోయింది.. ఇక వాడి తరుపున ఎవరూ అడగడానికి రారు.. ఏ డబ్బు తీసుకొని.. నా కూతురుని .. icu లో జాయిన్ చేసుకోండని .. ఎవరో గొంతు పెంచి .. బొంగురు గొంతుతో ఏడుస్తున్నారు.. తడబడి నీటి దోసిలిని నింపుకొని కలలో పేరుకుపోవడం.

ఎవరో వచ్చి .. కొంగు నోటిలో పెట్టుకొని అమ్మ కోసం చెబుతున్నారు.. కనీసం చూడడానికి కూడా శరీరం మిగలలేదని.. బాంబు ఆమె కాళ్ళ కిందే పేలిందని.. అప్పుడే తనతో మాట్లాడి .. మీకు కాలు నొప్పిగా ఉందిగా .. అని ఆమె స్లిప్ ని తీసుకొని.. వెళ్లి లైన్లో నిలబడింది..

 ఆమె ఈ మాట చెబుతూ.. మీ అమ్మ .. నాకు ప్రాణ దానం చేసింది..

ఐనా నీకు నేనేం చేయలేను.. నన్ను తీసుకెళ్లడానికి నా కొడుకు రాలేదు..ఏ గుడినో చూసుకొని బిచ్చ మెత్తుకోవడం తప్ప మరో దారి లేదు.. కలలో పాటని తీర్చుకొన్న దేహ నేరం .. చేతులని మిoగేసాక .. ఇంకేదో ఖాళీల మధ్య గదిని కూల్చి .. నిడివి తప్పిన చీకటి మండలంలో ఊరేగే కంటి నీరుని పోతపోసి …

నన్ను క్షమించు నాయనా .. అని కళ్ళతోనే చప్పుడు లేకుండా ఏడ్చి..

వాడికి అర్ధమై పోయింది.. ఈ యుద్ధం ఆగేది కాదు.. ఇప్పుడు అమ్మని మింగేసి.. తన కాళ్ళ వరకు వచ్చి ఆగింది. అమ్మ ఆఖరి చూపు కూడా దక్కలేదు.. ఇక ఆ ఆశ కూడా చచ్చి పోయింది..

గుర్తుకి రావడం తోనే వాడి కళ్ళలోంచి .. చెవులలోంచి రక్తం సల సల .. వేడి పొగలతో బయటకు వస్తుంది.

ఇక మరోలా కోరుకొని చెప్పుకోవడానికి ఏదీ లేదు.

గడ్డకట్టిన యుద్ధం చెవుల్లో పేలుతుంది… దుప్పటిని నిండా బిగించి .. తెల్ల రంగులోకి మార్చి.. సమాధిలోకి సర్దుతుంది.. మెడలో ఉన్న ఓ సన్నని గొలుసుని హాస్పిటల్ వాళ్ళు ఎప్పుడో తీసేసుకున్నారు..

మండి పోయిన నుదిటిలో తెల్లార్లు కాగిన భయం మోసుకొని.. వణుకుతున్న కథన మూర్తుల జల్లుడుని కాల్చుకొని.. మింగేసిన నీటి శాపం కాటేసిన ఊపిరితో తవ్వకాలు కరిగి.. 

ఊపిరి చిక్కబడి అల్లాడుతూ..వెక్కిళ్లు పడి.. చేదు కనుమల్లో చిక్కుకొన్న నీటిగదిని కాల్పించి .. అవక తవక రుణ కప్పివేత్తలని చేర్చుకొంటూ.. పట్టుకొన్న శరణు మోదులని దిగబెట్టి.. తమక మెరుపుల్ని వేలాడ దీసిన వాడి కథఇది ఇంకెవరికీ చెందినది కాదు.. భయమెలానో కోతల జోడింపుని పట్టుకొని .. భూమికి పునాదిని కలపదు. అంతా తెలిసినట్లే .. తెలియని చోటికి కదిలే చూపుకి వడపోసిన నడకతో .. ఆ కొండని చేరి దూకుతుంది.

శాపితా లయం .. తప్పిపోయిన కన్నీరుకి చేదోడుగా ఉండిపోయిన పునాదులని తప్పించి.. పేరుకు పోయిన నిశాజ కంటి సూత్రాలు వదులై .. కాటు పెట్టిన నడకని మోసి తెచ్చుకొన్న బరువుని కరిగించి.. హద్దులే లేని చెమట గతుల్లో పడి .. ఊపి తప్పిన చీకటి తర్జుమాలని కప్పుకొని.. ఇరుకైన పాదాల మధ్య వెదురు గాయాలు.

                                                         ……………………..

ఒకరికొకరు .. దెప్పిపొడుచుకోవడం.. ఒకరు ఇంకొకరిది చూస్తూన్నారని తెలియదు..

వాళ్లిద్దరూ కలిసాక .. అది డిస్పాల్య్ కావడంతో … శత్రుత్వం .. ప్రాణాలు రక్షించుకునే క్రమంలో .. బయటపడే దుర్మార్గాలు..  3

పరస్పర భారం పట్టి కురిసిన కథలతో .. హద్దులు ఊడదీసి కదలికనే కప్పి.. నీరు పట్టిన గొంతు కిందుగా ఉండిపోయిన అనుమాన రాళ్ళని ఎత్తి వేస్తూ.. ఊడదీసి కంటి సూత్రాల కైపుని ఉడకబెట్టి.. తేరుకోలేని చలన సూత్రం పట్టుతప్పిన ఒడంబడిక నిండా ఏం మిగిలింది?

కూలిపోయిన సగం చింతన వరదలో పేరుకు పోయిన అసహన ఖండాల తవ్వులాట.

ఏం జరుగుతుందో .. అదే జరుగుతుంది?

చలన మంద్రతల భ్రమిత భ్రమణం .. కన్నుని పారబోసుకొన్న నిద్ర గదిలో లొంగిపోతూ.. సరళ ఊసుల రంగుని దులిపిన నల్ల గొంతుతో .. చిక్కబడ్డ విపరీత ముఖాల దేహ సారం పల్చనై.. కదిలే శరీర గుట్టల్లో పడి  నిద్ర లేక తిరుగుతున్న ఆయాస సంధిని కాల్చుకొని.. కూలిపోయిన మంత్రం ఊసులని తేల్చుకోలేక .. తనలో తాను … క్షమాయత తెలియని నిద్ర ద్రోహాల ముట్టడిని మోసుకొని.. విరాళ మధ్యంలో పడి తిరుగుతూ  లేవదీసుకొన్న దర్శన గతుల కల్లోలంలో .. తిప్పి మోసుకొన్న నిందలని వడపోసి… కదిలే తూర్పు గుమ్మంలో  కాల్చి తెచ్చుకొన్న చావు రాకలు

ఆ రైలులో జరుగుతూ వెళుతున్న మాయ ఎవరి కంట్రోల్ అన్నది పట్టుకోవడం చాలా కష్టం.. సత్య నివేశ్.. ఇప్పుడు .. అగ్రరాజ్య రాయబారిగా మారి .. ఇజ్రాయిల్ అధ్యక్షుడి ముందు నిలబడి ఉన్నాడు.

అతనిలో పోలికల మార్పు అంటూ ఏం లేదు.. కాని అతనిని చూడగానే .. అనుమానం దొరకని సత్యమేదో కలిసి.. ఒక నిగ్రహ చలన బంధపు గతిని చేర్చుకొన్న నడకనే దగ్గర చేసుకొని.. కదలక ముందే .. విస్ఫారిత హద్దుల్లో నుంచీ..

అతనొక చిన్నపిల్లాడిలా మారి .. సత్యనివేశ్ దగ్గర దాదాపుగా ఏడుస్తున్నాడు.. ఆ శారీరిక బాధ అంతా ఒక పీడ కలలా ఉంది.. అపార్ధాల సవ్వడిని కప్పే నిస్సుగ్గు మడతలని కుదిపి .. ఒక పుట్టుకలు వేళ్ళు తొలిచి పోయిన కంగారుని చేర్చుకొని.. పదిలం చేయని నిరాశ గతుల చిత్రం కదులుతూ.. హద్దులే బయటే మిగిలి పోయిన యోచనలు.

ఆ కంగారులో ఎదురుగా ఉన్న సత్యనివేశ్ ని అడుగుతున్నాడు.. నీ కేదైనా ఈ రైలు గురించి తెలుసా ?

నువ్వెలా ఇక్కడకి చేరుకొన్నావ్?

దీని నుంచీ బయటపడేదెలా?

ఎటు నుంచీ ఎటు పోతుంది.. ఏ స్టేషన్లోనూ ఆగడం లేదు.. ఒకటి కూడా తెలిసిన స్టేషన్ కనిపించడం లేదు..

ఇప్పటి వరకు ఆ హింస ని ఎవరు కలిగించారో అదీ తెలియడం లేదు.

అప్పటికే ఆ బోగీలో చాలా మార్పులు జరిగిపోయాయి.

నిప్పులు .. మంచు.. ఐస్ నిండిన రెండు బోగీలు నార్మల్ ఇయ్యి.. వాళ్ళ శరీరాల్లో ఏ బాధ లేకుండా నార్మల్ అయ్యారు.

రెండు బోగీలు కలిసి ఒకటై.. మధ్యలో . ఒకరికొకరు కనబడని గ్లాస్ ఒకటి వచ్చి చేరింది.. వాళ్ళ మాటలు మాత్రం గ్లాస్ ని చీల్చుకొని వినిపిస్తున్నాయి.

అతను సత్యనివేశ్ని చూసి మొదట తీవ్రంగా వణికి పోయాడు.. అతను ముందుకి జరిగి.. చేతిని పట్టుకోగానే .. నార్మల్ అయ్యి .. సత్యనివేశ్ లోకి ఏదో నమ్మకంతో .. ఒక రకమైన మాధకతకి గురై.. కంగారు లేని నిరాపేక్ష ఒప్పుదలని కప్పుకొని .. చెలరేగుతున్నాడు.

అప్పటికే వాళ్ళ చర్చ చాలాసేపటి నుంచి జరుగుతూ ఉంది..ఇజ్రాయిల్ కి ఎటువంటి ఇబ్బదులు కలిగించగలమో చెప్పే .. ఏక పక్షపు వార్నింగ్లానే ఉంది గాని .. ఒక చర్చలా లేనేలేదు..

మార్మిక సంతులీనాల కుట్రని తెగ పీల్చిన కరకు ఒత్తిడిని మోసుకొంటూ.. కదిలే సమయ బరువు దేహ గతిని కప్పుకున్న అలసటని మరిగించి.. తడబాటు లేని సంశయ గాథని కప్పుకున్న శరీర బిగువుని చల్లారబెట్టి.. కదిలే భయం కుప్పపోసుకొన్న నటనలని తాగి.. తూలిపోతున్న కలలతో .. హద్దుని తప్పించే మాటలని కుదిపి .. సమయం పైకీ కిందికీ జరిగి.. సమయ సూచనలు తెలియని నిరాదీక్షణ కుదిపిన నెమ్మది కేకలని దాటుకొని.. నిద్ర పొడువులని కాల్చిన ముఖాలతో .. పైగా ఉందని తేలని ఘర్షణ నిండుపోతల కలతని అరగదీసి.. పాకుతున్న కలల మధ్య .. కూరుకు పోయిన చీకటి నొప్పిని సరిచెయ్యలేక..

అక్కడ చిత్రం ఏంటంటే .. అగ్ర రాజ్య నేత ఇద్దరి బోగీలలోనూ.. వేరు వేరు బట్టలతో  ఒకే టైంలో కనిపిస్తున్నాడు.

మాయా చలన గ్రహణాలు సర్దుబాటుకు దొరకని .. నిరా సమయ కట్టుబాటుని తాగి.. మసకబారిన ఖాళీలని దాటి .. కప్పుకొని ఉండిపోయిన మంద్ర మూర్ఛనలు .. కాల్చిన అడుగులు .. కుప్పపోసిన దేహాల మధ్య చిక్కని శోధన.. ఏది ముందు తెలిసినట్లే ఇప్పుడు కావడం లేదు. సరిచెయ్యని దేహ గాథని పట్టుకొని.. అదే దారిలో ఉంచలేక .. ఉనికి మొత్తం భయం లోకి కూరుకు పోయి యుద్ధ చితిలో ఆవిరై ..

ఇజ్రాయిల్ నేత .. వాళ్ళ హమాస్ తెగని అంతం చేయకుండా .. జరిగే ఏ ఒప్పందానికి నేను సిద్ధంగా లేను.. ఆ మొత్తం తెగ మాకు సరెండర్ ఐతేనే .. ఈ యుద్ధం ఆగేది.. లేదంటే .. ఇది ఇలాగే కొనసాగుతూనే ఉంటుంది.

అగ్రరాజ్య నేత ముందు గట్టిగా నవ్వి.. అంతలోనే అతని అలవాటులా ముఖం ముడుచుకొని.. తింటున్న పళ్లెంలోకి .. పురుగుల్ని చూసిన వాడిలా మాడ్చుకొని..

కొంత అసహనంగా చూసి.. మనుషులని తీసుకొని .. నీ దేశానికేం లాభం లేదుగా? దానికన్నా .. నువ్వు ఇప్పటికే ఆక్రమించుకున్న భూభాగాలని .. వాయితో పాటుగా .. కొన్ని సహజ వనరుల సముద్ర ప్రాంతాలని నీలో కలిపేసుకో.. అప్పుడిక హమాస్ ఏంటి.. మొత్తం దేశమే ఒక్కసారిగా చచ్చి పోతుంది.. నీ ముందే..

మనమొక దెబ్బ కొట్టామంటే .. తిరిగి కోలుకోవడానికి అవకాశమే ఉండకూడదు.. ఏం నష్టం జరిగిందో తెలియడానికి ముందే .. వాడి కింద నుంచి పునాదులు కదిలిపోవాలి. ఇక కళ్ళు తెరిచిన  వాడి చుట్టూ బూడిద తప్ప .. ఇంకేం మిగలకూడదు.

ఆ అధ్యక్షుడు .. కొంత అనుమానంగా చూసి..

వాళ్ళ సముద్ర ప్రాంతాల దగ్గర .. నేను ఎంత మోడరన్ ఆయుధాలతో యుద్ధం చేసినా .. జయించుకు రావడం అంతా తేలికగా సాధ్యమయ్యేది కాదు.. హమాస్   వీరులని జయించుకొని రావడం అసాధ్యం..

వాళ్ళు దేనికైనా తెగించిన మనుషులు.. ఒకడు పోతే .. ముగ్గురు పుట్టుకొస్తారు.. అసలు వాళ్ళెంత మందో కూడా అంచనా వేయలేం. అయోమయం చలన గతిని పిండిన చావు ఇరుకుల్లో .. తెల్లారిన నిద్ర కుదుపులకి చప్పరించి .. చావులో మరిగిన దేహ ముద్దల భయం చాటు చేసుకొని .. అక్కడ ఉండిపోయిన దగ్గర తనాల మధ్య కూరుకు పోయిన నిశ్వాస గతి. యుద్ధం తప్ప మరోటి తెలియని దాహ నిర్గాంతరంలో కుదుపుని మోసుకొని.. కాల్చిన హద్దులే తెలియని నటనలని దులుపుకొని.. ఇగిరి పోయిన అయోమయంలో గుచ్చుకొని .. అక్కడే ఉండిపోయిన తలుపులని కత్తిరించి.. లోపల జరుగుబాటుని తిప్పిపెట్టుకొన్న నిరారుతాల కేకని అదిమి .. కుప్పపోసిన గోడల మధ్య .. మీదకి చేరి తోక్కేసిన కంగారుని కప్పుకొంటూ..

లేదు.. లేదు..

నీ దగ్గర టెక్నాలజీ ఉంది.. కానీ .. శత్రువు .. తిరిగి తల ఎత్తలేనంత పెద్ద మొత్తంలో ప్రయోగించి.. ఎటాక్ చేసేటంత వాల్యూం లేదు.. నీకు కావాలంటే.. కొన్ని వందల యుద్ధ  విమానాల్ని  ఒకేసారి పంపిస్తాను.. మొత్తం ఆ ప్రాంతమే మ్యాప్ లో కనిపించకుండా చేస్తాను.

కేవలం కొన్ని గంటల్లోనే.. మా టీం కి కావాల్సిన clearances  నువ్వు ఇస్తే చాలు.. నీ తరుపున మేం పోరాడుతాం.

ఆయాస సంధి అతిక్రమించిన మృత్యు గతిని చెక్కేసి.. కంటిలో నిల్చి పోయిన శరణు మంత్రాల కూర్పుని ఎత్తిపోసుకొంటూ .. నివాళి మార్చిన యుద్ధ మొండాలు ఇంకాఇంకా దిగబడి అరుచుకొంటూ…అదొక మహా నిందని మింగేసిన పొగరు గొంతులు.. ఆయాస చలనం కట్టుకొన్న విడి విడి రాతల కథనాన్ని చేర్చుకొని.. ఇక్కడే ఆగిన చలన హేలతని జోడించి .. కన్ను తీర్చుకొన్న ఆయాస కొండల మధ్య కుదురు లేని చీకటి నెలలు పెద్దగా ఊరుతూ.. నీరు పట్టిన యుద్ధ కూర్పుని మింగి..

అతను .. అగ్రఅధ్యక్షుడి వేపు ఆశగానూ.. అనుమానంగానూ చూసి.. దానికి ప్రతిగా నీకు నేనేం చేయాలి ..? అన్నాడు.

అతనికి ఎన్నో సందేహాలు .. వీడు ఇలాగే ఆగడని .. రెండు పక్కల నుంచి ఆరని హింసకి నూనె పోస్తూనే ఉంటాడని తెలిసీ..ఇప్పుడైతే మద్దతుని కాదనలేని స్థితి.. వాడుకోవాల్సిందే..

ఏం లేదు.. మన పరస్పర వ్యాపార సంభందాలు మరింత పంచుకోవడానికి.. నీ ఆయిల్ బావుల ప్రాంతంలో కొంత మాకు ఇండిపెండెంట్ గా ఇస్తే..మా ఎక్స్పర్ .. ఇంకా ఎక్కువ మొత్తంలో ఆయిల్స్ ని extract చేస్తారు.. ఆ volume  ని బట్టి .. మనం కోత కాంట్రాక్టు సైన్ చేసుకొంటాము.

ఉండడం లోపల నుంచీ పుట్టుకలని వదిలి .. గొంతులో నల్లబారిన చెమటని నానబెట్టి.. కంటికి తేమని మింగేసిన నాళికల గుట్ట .. మాటలని మార్చేస్తూ.. తెగిపడిన నిందలని దాటి .. పెద్ద గోతుల శాప ఋణం తీర్చిన చీకటి నోటిలో బిగించిన కోరలు ..

అది చెబుతున్నంత తేలికగా .. మామూలుగానూ ఉండదని తెల్సు.. వాళ్ళెంత ప్రమాదకరమైన ఎక్స్పర్ట్స్ ని పంపిస్తాడో.. ఊహించలేక కాదు.. కానీ తన దగ్గర టీం ఇంటిలెజెన్స్ మీద అంతే నమ్మకం.. ఎలాగైనా కాంటూచేయగలనని విశ్వాసం లోపల నుంచీ ఉంది.

అతను కొంచెం అనుమానంగా చూసి.. నేను మీ వాళ్ళు ఇక్కడకి రాకుండా పంపగలం.. మీ ప్రకృతిని కూడా గమనించుకొంటూ.. extract చేస్తాం .. లేదంటే ఎటువంటి విపరీతాలు జరుగుతాయో మేము ఊహించగలం.

చప్పరించిన భయం చుట్టూ.. కన్నుని చెదరగొట్టిన నిర్మల గతి చావుని యుద్ధం చేసి .. తిరిగి పోయిన గొంతుతో అరుస్తూ .. కలబడుతున్న నిరా మెరుపులా విరుచుకు పడి.. రెండో శ్వాసల నిలువు దాడిని జోడించే కదలికనే చప్పున కత్తిరించి.. కాగడా పట్టిన మాంస తోపుల్లో కలబడి..

అధ్యక్షుడు..మాకూ తెల్సు.. మా aggressive  అండ్ highly స్కిల్స్ ఉన్నవాళ్లు మీ దగ్గర లేరు.

అతను మళ్ళీ అనుమానంగా చూసి.. మా అంతర్గత విషయాలు మీకెలా తెల్సు? అన్నాడు.

అగ్ర .. నవ్వి.. ఆయుధాల క్రియేషన్ లో టెక్నికల్ గా ప్రపంచానికి ఛాలెంజ్ విసురుతున్న .. నీ దేశం గురించి .. ప్రతీ ఇంచు .. నేను తెల్సుకోవాలిగా ?

నువ్వు ఒప్పుకోవడమనేది .. ఓ మర్యాద పూరక ఒప్పందం అంతే.. లేదంటే .. ఏ దేశపు మద్దతు తీసుకొని.. నిన్నెలా లాక్ చెయ్యాలో నాకు తెలియంది కాదు.. ఎప్పటికీ కాదు..

కానీ ఇదంతా వద్దు.. నీ దగ్గరకే వచ్చి .. నీతో ఈ చెయ్యిని ముందుకు చాశాన్నంటే.. అది అర్ధం చేసుకొని.. నువ్వు పాజిటివ్ స్టెప్ తీసుకొంటావనే నమ్మకం.

కానీ అప్పుడే అక్కడ ఒక ఊహించని విషయం.. అగ్ర రాజ్య నేతకి కానీ.. ఇజ్రాయిల్ అధ్యక్షుడికి గాని తెలియని విషయం .. రెండో వాడు అది చూడగలుగుతున్నాడు .. వినగలుగుతున్నాడని..

 ఇటు పక్క నుంచి పాలస్తీనా అధ్యక్షుడు  వినగలుగుతున్నాడు. అదే టైం కి తన ముందే ఉన్న .. ఆ అగ్ర రాజ్య అధినేత .. నాకు తెల్సు .. నీకున్న రిసోర్స్ కేవలం హమాస్ తెగ అని.. అందుకే .. మాటి మాటికీ శాంతి .. శాంతి.. నీకే నమ్మకం లేని మాటని పట్టుకొని తిరుగుతూ   ఉంటావని…

తనకి అలవాటైన పద్ధతిలోనే వెక్కిరిస్తూ .. పిచ్చి పిచ్చి మాటలు మాట్లాడి.. అంతలోనే సర్దుకొని..

ఇన్ని ఏళ్లగా నువ్వు చేస్తున్న యుద్ధంలోంచి.. నువ్వు చివరకి .. నీ క్యాపిటల్ ని కూడా శత్రువు చేతిలో పెట్టావ్.. ఇంతకంటే ఓటమి ఏం ఉంది.

ఆవాలయం .. తెలియని జ్ఞాన బిక్ష ..పట్టు చూపిస్తూ గొంతు కోయడం.. తనదని ఒక విపరీతంలో పగిలిన చిత్ర ఝామునే వడపోసుకొని.. కదల లేని నిరారూప మసకల మధ్య దిగబడి ఆర్చుకొంటూ .. ఇంతే అనే తీరిక లేని నిరామిత కంటి ఋణం .. పొగలతో నింపుకొని.. కాళ్ళ మంటతో శివాలు తొక్కుతూ..

నేను నీకు చెప్పేది ఒకటే.. నీ focus అంతా కేవలం వాళ్ళ natural రిసోర్సెస్ paina పెట్టు.. నేరుగా యుద్ధంలో నువ్వు వాళ్ళని గెలవలేవు.. కానీ .. ఈ ఆయిల్ వెల్స్ ఉన్న ప్రాతం నువ్వు ఫోకస్ చేస్తే .. అక్కడే ఉన్న మా సైన్యం కూడా .. నీకు మద్దతుగా తిరగబడి.. యుద్ధం చేసి ఆక్రమించుకొని.. నీకు వచ్చేలా చేస్తాం.

అపాయపరిధి రుద్ది.. చేయీకటిని చక్కబెట్టి .. శ్వాస సమయాల నొప్పిని ఉడకబెట్టి .. మునిగిన చలన రాద్ధాంతంలో ఊగిపోయి కన్ను పొడుచుకొన్న .. పరిధికి మాయ పేర్చిన కథనాల మధ్య ఊహించని కుట్రలు.

ఆ మాటలు అలవాటైన తన గొంతుతో ఎంతో నమ్మకం ఒలకబోస్తూ చెబుతున్నాడు. ఆ విద్యలో అతను ఏళ్లగా పండిపోయిన వాడు. అనేక రంగుల మార్చే .. తన తెలివి తేటలు.. కాని సీక్రెట్ సమావేశాలు .. ఇలా బట్టబయలవడం అతను ఊహించలేదు.

 వాళ్ళ మెయిన్ ఆదాయ వనరుని .. కొడితే .. ఆతర్వాత నువ్వేం చేయకుండానే .. ఆ దేశం కిందికి దిగిపోతుంది..

కంటి ముందే ఒక అబద్దపు తెరపై .. నిషిద్ధ గతిని చేర్చిన రాకని దండకు గుచ్చి.. కుప్పపోసిన కంగారుని తోడుకొంటూ.. ఇంకేమీ తెలియని చేదు ముఖాన్ని నానబెట్టి.. విస్ఫారిత హద్దుని తాగే పాత మెట్ల పక్కాగా నీటి చెలమని కూల్చి.. యుద్ధ దేహాల గుట్టల మధ్య …

అందుకే .. నీ హమాస్ తెగని .. యుద్ధాల్లో ఉంచి చచ్చిపోయేలా చేయడం కన్నా.. ఆ వీరులని ఇక్కడ వాడు.. నీకు కావాల్సినంత ఆయుధ బలం నేను ఇస్తాను.. అన్నాడు.

ఆ ఇద్దరికీ తెలియని విషయం .. ఈ సమావేశం ఇజ్రాయిల్ అధ్యక్షుడు .. అంతే స్పష్టంగా చూసి .. వినగలుగుతున్నాడని..

రెండు దేశాల నతురల్ రిసోర్సెస్ మీద అతని బలమైన దృష్టి.. ఇద్దరిని ఒకరి మీదకి ఒకరిని ఉసిగొల్పి.. ఆయుధాలు .. రెండు దేశాలకి అమ్ముకొంటూ .. వాళ్ళు ఆర్ధికంగా పతనమయ్యాక .. తన ముందుకొచ్చి.. రెండు దేశాల రిసోర్సెస్ ని ఆపరేట్ చేస్తూ.. ఆధిపత్యం సంపాదించే కుట్రకి సంబంధించి ప్లాన్ అది.. కాని ఈ శక్తులు .. దీనిని ఇలా తేథిల్లామ్ చేస్తున్నాయో.. ఎందుకు చేస్టున్నాయో.. అసలీ రైలు .. ఎక్కడా అఙ్గాని ఈ రైలు ప్రయాణం ఎక్కడికి పోతుందో .. ఏదీ తెలియడం లేదు..

సమయ సంతులని తెగ్గొట్టే నిర్గమ అధీకృతంలో మెరిసిన కంటితో .. హద్దు మోసిన భయం ఎర్రబడి.. ఇంకేం విసుగు చనిపోని హద్దుని దగ్గర చేసుకొని .. కలబెట్టిం కోపాలు కుట్రలని తగలబెట్టి.. ఇంకేదో చేయాలనుకొన్న  దీని నుంచీ .. ఏ రైలు నుంచీ బయటపడేది.. ఎలా?

అధికారమూ.. కింద దానిని మోస్తున్న ఉద్యోగులు .. ఎవరూ లేరు.. ఏ కాంటాక్ట్ లేదు.. ఇప్పటి వరకు నరకం చూశారు..

ఇప్పుడు భౌతిక హింస లేకపోయినా .. ఏం జరుగుతుందో.. తన దేశంలో .. తన ఆస్థి పాస్తులకి అరధం కాని అయోమయంలో పడి కొట్టుకొంటూ.. ఎవరి మీద దేనికి రావాలో కూడా తెలియని ఓ కంగూరు కప్పేశాక..

సమాల్యం తెలియని వెనక కుదుపుతో.. గునపం దిగిన హద్దుని వదులుకొని.. విపరీత కక్షలని పట్టుకొని .. ధ్వని పరాయిగా ఉన్న చిత్ర గతులని ఓడించి… కలబెట్టిన నిరాహేయ ముప్పుని దాటి ఓడిపోయినా తెలియని హద్దులే చొరవతో కప్పుకొని..

……

అతను రెండు చోట్ల ఉన్న .. ఆ రాయబార అసిస్టెంట్ .. హెచ్చరికగా … ఏంటది.. ఇట్లాంటి దౌత్యం … ఇప్పటి వరకు చూడలేదు. ఇది చాలా ప్రమాదం కదా? ఈ యుద్ధం ఎప్పటికీ అంతం కాదు..

సత్యనివేశ్ గొంతులో నిజాయితీతో కూడిన ఆ ఆందోళన .. అతనికి అనుమానం కలిహించింది.. అసలు నువ్వెవరు ? అని నిలదీద్దామన్నా .. అలా ఏమీ జరగడం లేదు.. అతని ఆలోచనలని ఎవరో ఆక్రమించుకొని  నడుపుతున్నట్లుగా .. అనిపించి .. చిన్నగా అరిచాడు.

 అతను నవ్వి.. మనమెంతుకు అంతం చెయ్యాలి.. ?

మన వ్యాపారం .. యుద్ధం జరుగుతున్నంత సేపే.. అల్టిమాటే గా రెండు దేశాల నతురల్ రిసోర్స్ ప్రాంతాలు  మన కంట్రోల్కి తీసుకోవాలి.. అప్పటి వరకు నేను ప్రయత్నం ఆపను.

మురికి పట్టిన కోపం .. దారి తెలియని మాటలు.. చీము పట్టిన గొంతు.. నల్లగా మారిన నాలిక .. ఎర్రని పాముల పుట్టలా కళ్ళు.. అభయ చలనం లేని యుద్ధాల చితిపై.. వ్యాపారం పేర్చుకొని.. కన్నుకి కుదుర్చుకొని కంగారుని తాగి.. పట్టు తప్పిన మొండి గతులతో కూరుకున్న .. నీలాప ముడులని వాదులు చేసి.. విపరీత దేహ కక్ష్యల్లో తిరుగుతూ..

………….

ఇప్పు ఇద్దరూ ఒకే బోగీలో ఉన్నారు.. ఇప్పుడిక అగ్ర రాజ్య అధినేత లేడు వాళ్ళ ముందు.. ఇజ్రాయిల్ .. పాలస్తీనా అధ్యక్షులు పరస్పరం కోపంగా చూసుకొని .. ఆ తర్వాత మాటల్లో పడ్డారు.. ఒక్కొక్క ఘటన వెనక్కి తవ్వుకొంటూ.. అసలు రెండు దేశాల మధ్య యుద్ధం ఎందుకు వచ్చిందనే.. వేపు ఆలోచన మొదలు పెట్టి.. ఈ యుద్ధం ఆపేసి.. అగ్ర రాజ్యంపై తిరగబడి.. కలిసి ఎలా strength పొందాలని ఆలోచించే లోపు..

ఏది ఎందుకు జరుగుతుందో .. వాళ్లకి అర్ధం కావడం లేదు.

ఇద్దరు కలిసి .. పోనీ ఈ ముప్పుని ఎదుర్కొందామన్న .. అదీ అర్ధం కావడం లేదు.. వాళ్ళు ఎక్కడ ఉన్నామన్నది.. ఏం చేస్తున్నామన్నది..

అగ్ర రాజ్య కుట్ర ఊహించిన దానికన్నా భయంకరంగా ఉన్నా .. అసలు అర్ధం కాని ఓ గంభిరా భయం .. చీకటి.. నమిలేస్తున్న బాధ .. వాళ్ళ చుట్టూ తిరుగుతుంది.

ఒక విద్వేషం పగిలి .. వందల విద్వేష క్షణాలుగా పగిలి  .. పగిలిన దేహాకదలికని పట్టుకొని.. క్షేత్రం అంతా నిర్మానుష్య కదలికనే దాచుకొని.. కడుపులో దాచిన చిచ్చుని కుదిపి.. పగటి శూలాల చితిని పెకలించి.. నిప్పులు తలపై కుమ్మరిస్తూ..

 ఇటుపక్క హమాస్ తీవ్రవాది లోపలికి వచ్చి.. ఇద్దరవి కాళ్ళూ చేతులు నరికేసి.. బయటకి వెళ్ళిపోయాడు …

అగ్రరాజ్య నేత అతనికి.. డైనింగ్ టేబుల్ దగ్గర కుర్చోబెట్టుకొని.. ఆ రక్తం చేతులతోనే తినమని.. రక రకాలుగా  వికృత్న్గా కనిపిస్తున్న పచ్చి మాంసం వడ్డిస్తున్నాడు.

ఊహించని హింస .. కప్పి రాల్చుకొన్న నిద్ర పొడుగుల శిక్షని వదిలి .. శరీర ఋణం మింగేసిన నడకని దాటి .. కదలిక లేని శరణు గోష తప్పిపోయిన లోయల్లో పడి తిరుగుతూ .. బురదలో చిక్కుకు పోయిన గొంతుతో తిరగబడి.. కాల్చిన నడకని దూరం చేసిన పొగరుతో .. హద్దుని మార్చి పెట్టుకొన్న కదలికనే మోసుకొని తిప్పి చూసుకొన్న గందరగోళంలో పడి .. పునాదులని వదులుకొని..

మొండి జడల విరబోతతో గొంతు బిగుసుకొని.. కదలికనే జోడించే అనుకువని కప్పి.. పురుగుల పునాదిపై .. యుద్ధ సమాహాలని సర్ది.. పొడుగు కత్తుల వెన్నుముకని నూరి.. పదునెక్కిన దోసిలి మధ్య చితి బట్టని విప్పుకొని..

…………….

కూలగొట్టిన నిడివి శబ్దం .. పెద్దగా అరిచినా జంట మంటలు.. అప్పటికే కూలి.. ఏ ఆచూకే మిగలని ఆనాధలు.. చావు రాక రాలిపోయిన కాళ్ళు .. చేతులు.. కళ్ళు … మసక బారిన శ్వాసలు.. పుట్టుక లేని ఉపేక్ష చుట్టూ కదిలే గాలి రుందన పొగరు .. నిస్సహాయ తమకంలోకి పిండుకొన్న హద్దు తెలియని నిగార ఋతువుల కట్టడి.. మసి పూసుకొన్న శ్వాసాలని దాటి .. ఇంకేం మిగలని భయాలు..

తోరణి  …….. ఎడిటోరియల్ .. ఇదంతా రాస్తూ ఉంది.. దేశాల పరస్పర వ్యాపార కుట్రలో .. రెండు దేశాల సామాన్య ప్రజలు ఏమై పోతారనే కోణం లో ఆమె అదంతా రాసిన .. సత్యనివేశ్ చూసి.. ఆమెవేపు చాలా గొప్పగా చూసి ..ఇంతే సరి పోదు..

 ఆ నష్టాలనెతో..సరిహద్దు వివరాలు.. natural sources  ని ఇష్టం వచ్చినట్లు వాడితే వచ్చే నష్టాలు.. లెక్కలతో సహా ఖచ్చితంగా ఉండాలి. అప్పుడు మాత్రమే .. ప్రజలు.. మేధావులు.. శాంతికాముకులు.. దీని గురించి ఆలోచన చేస్తారు.

ఇప్పటికే రెండు దేశాలకి జరిగిన యుద్ధ నష్టం .. ఇదే జరగ కుండా ఉంటే.. ఆ దేశాల ఇప్పటి ఆర్ధిక పరిస్థితి కూడా .. అన్నీ లెక్కలతో ఉండాలి..

అగమ్య రాజీల ఉనికి చేర్చిన పెద్ద పీఠాలని ఎక్కి .. మిగతా తలలని ఎక్కి తొక్కాలని.. కసి తీర్చుకొన్న నిద్ర రుణాల కైపుని వడపోసి.. చిక్కబడిన రక్తపు అరుపుని చుట్టుకొని.. అదొక మహా బిళం నోరు తీర్చి అరిచినప్పుడు .. కన్నుకి తీర్మానం తెలియని నిశానీ పొడుగుల్లో .. వీధులుగా పాలిపోయిన సగం గొడవలు.. ఇంకేదో కనిపించదు.

 ఇక సరిహద్దు దొరకదు. ప్రాణం విల విలలాడి.. కన్నుకి దొరికిన కొరికివేతలో .. శూన్య బోగపు ధూళిని కడిగి .. పడి పోతున్న కొంకర్లతో మాటని కక్కుకొంటూ .. పాచిపోయిన కీడుతో .. వాలిన వెన్నుముకల వెనక పగని అరగదీసి.. సంధి చెయ్యని కోపాన్ని మింగి..

నువ్వీ ఎక్ససిర్సిజ్ చేస్తేనే .. ఈ రాతని ఓ అర్ధం .. లేదంటే చిత్తు కాగితం లా చదివి అవతల పారేస్తారు..

మన టీం representatives నీకు ఈ విషయం లో హెల్ప్ చేస్తారని.. వాళ్ళందరి.. కాంటాక్ట్స్ షేర్ చేసుకొంటూ వెళుతున్నాడు.

సత్యం కోసం సత్యనివేశ్ ఏదో పలవరించినట్లు తనలో తాను అనుకోవడం ఆమె వింటుంది..

 వింటూనే ఉంది.. హద్దు చెదిరిన కష్టం పోల్చుకొని.. ఇగిరిన కంటి రాలుడుతో దృశ్య గమ్యత తెలియని నిరూప పాకుడు చూపులు..

సత్యం .. నిరీగామి వ్యతిరేకంలో కరిగిన చావు.  కలబడే దేహ శిక్షిత కంటి జ్వరం .. నేను ఉన్నానని … లేనని .. దృష్టి రక్షణ లేని నింపాది గదులు.. కనబటం తెలియకుండా ఉంది.. హద్దుని మార్చి పెట్టుకొన్న అలసటని నమిలేస్తూ .. ఉన్నప్పటి ముఖాలని తెరవెనుక తాగుతూ.. మారాల్సింది .. ఏదీ లేదు.. ఉండనివ్వదు.. ఉండడానికి అవకాశమూ లేదు.. కడిగిన భూమి రక్షని పట్టుకొని .. ఇగిరిన మంత్ర గుణాల మధ్య సత్యం చూపుని కమ్మేసిన దుఃఖం కడిగి..

అది ఎప్పటికీ ఉంది.. చెరిగి పోకుండానే ఉంది.. ఉండాలని అనుకోవడానికి తగ్గట్టుగానే ఉంది..చేపి చేసుకొన్నా దూరంలోని అనుమానం కడిగి .. చలన మూర్తుల దారిలో .. సగం మోసిన శ్వాసని కుదిపి .. అక్కడ లేని సరిహద్దు గతిని నేసే కదలికనే తీసుకొని  హద్దు లేని నిరా దీక్ష స్మరిత పొగల కన్నుగా ఉంది.

పల్చని నవ్వులో ఉడికిన మత్తుని కూల్చే చావుల హెచ్చరికల మధ్య కదలాడుతూ ఉంది. అదొక వృత్త గమ్యమని నవ్వి.. కూర్చిన కంటిలో గ్రహణ దోష వికారమని కట్టుకొని.. గొంతు పచ్చిని జోడించిన సద్యోచలన కక్ష్యని దాటి..

సంకల్ప చేతన అడుగంటిన . భయం సరి చెయ్యని కథలో ఒంటిగా పేరుకున్న క్షోభల నిర్మతికి చేర్చిన కన్నులా ఉంది. అడుగంటిన దోసిలిలో మోసుకొన్న పేజీల నడుమ .. సత్యం తన చితిని పేర్చుకొని మండుతుంది.. వివరాలు పట్టుకొని బయలుదేరితే అక్కడే మరో గంట మోగిన చలన గతిని పట్టి చూసుకొంటారు.

ఇప్పటికీ నేను ఆగిపోయానని.. ఆయాసం తీర్చుకొన్నాని కాదు.. విస్ఫుర మంతనాల కూర్పుని వదిలి ఆ పైకి వదిలేసానని అనుకోవడం లేదు.

పగటి రోషమూ.. దోషమూ.. మృత్యు సరిహద్దులో వేలాడే సంశోయ సాధనకి తడిచిన గుర్తులతో ఏమార్చి.. చీకటికి కట్టిపోయిన గోడల పై దాటు ఎంపికని వదిలి.. నిర్వచించే దూరంలో కాపాడి పోయిన పునాదుల అడుగుని చేర్చుకొని .. కల్లోల నియోగ్య..

సగం దృష్టిని కాల్చిన సంయోగ ఋణం.. కదిలే నిద్ర ఋణం మోసుకొన్న వక్ర గతిని చేర్చుకొని .. సరిచెయ్యని మునకలతో .. ఆ ఎత్తు కొండల మధ్య కాటుక పులుముకున్న లోయల్ని తాగి.. బిగిసిన గుబులు రాదని కనుక్కోలేని .. నాజూకు నొప్పిని జోకొట్టి .. కదిలే మృత్యు దోషపు నీటి తలంలో కూలిన ఆయుస్సు నిడివి కప్పెట్టి నేర్చుకొన్న మాటలు.. కంటి గుణాలు.

తీర్థపు దోష నిరా వలయంలో కుదుటపడని జోడింపులని పట్టుకొని.. అక్కడే తన వీలునామాల సత్యం అరుస్తుంది.

ఆమె అతనినే చూస్తూ .. ఇంకో పక్క దీనిని కవర్ చేస్తామని …చెప్పుకొంటూ వెళ్ళుతుంది..

చీకటి గోళంలో పోలిక తెలియని నిందలు మరుగుతూ.. కలబెట్టిన పునాదుల మధ్య వెదికినా దొరకని ఆందోళనలోని అర్ధం కాగిపోయాక .. ఉన్ప్పప్పుడే పోలికకి దొరకని చూపుని పొడుచుకొని.. అక్కడే .. ఆ సరిహద్దులు పట్టుకొని ఆయాసపడుతూ.. హద్దు మార్చి పెట్టుకొన్న చివరి చావుని లేవదీసి.. సగం మోసుకొన్న ఊపిరి ఛాయల్ని దాటి .. ఆచూకీ కనిపించక….యుద్ధం నుంచీ తనని తాను రక్షించుకొన్న వాళ్ళు.. వాళ్ళూ ఆయుధ గనులుగా .. వ్యాపారపు సరుకుగా .. దుర్మార్గ గతి స్తంభ మూర్తులుగా .. కర్కశ నిరుత్తరంలో పడి .. చూపు పోగొట్టుకొని తిరుగుతూ.. కొంచెం ఎండా నుంచీ కాచుకోవడానికి చెట్టు కిందికి వెళ్ళితే .. అది విరుచుకు పడి .. నిర్దయ కంటి లోలని కప్పెట్టిన ఝాము మండలంలో .. బోసిగా తిరిగిన రాక్షసిని చూసి సొమ్మసిల్లి లేచేసరికి .. అదే కడుపులో ఆమ్లాల మధ్య స్పృహని ముంచుకొని అరుస్తూ.. ఎందుకీ ఆయుస్సు రేఖ పొడుగై  లోపల జాడలేని బిగించిన ఆయాస మరణం ఊపుకొంటూ.. పగల గొట్టి.. కాళ్ళని రెండుగా చీల్చి నడవమనే  ఓ  కసి రుణాన్ని లాగలేక ఓడిపోతూ.. గట్టు తెలియని యుద్ధం ముందు మోకరిల్లి..

 వేల మంది శరణార్థులు కనిపించడం లేదని.. వాళ్ళ శరీర వ్యాపారం జరిపి.. ఆయుధాలు కొన్నారని ఫేక్ న్యూస్.. జనం తిరుగుబాటు.. రెండు దేశాల్లోనూ అధ్యక్షులు దొరకక పోయిన వాళ్ళు కలిసి పోయిన విసువల్  

ని publish  చెయ్యడానికి .. వాళ్ళ వీడియో రికార్డ్స్ ని కూడా వరల్డ్ మీడియా ముందు పెట్టే ప్రయత్నం చేస్తుంది. చాల స్పష్టమైన లెక్కలు.. లీగల్ డాక్యూమెంట్లు.. ఫొటోస్.. కొన్ని ఆడియో భాషణలు.. కొన్ని వీడియో క్లిప్పింగ్స్ .. అక్కడక్కడా దొరికిన శవాల వివరాలు.. కొంతమంది దళారులకు ఉన్న అధ్యక్ష్యులా కాంటాక్ట్ లింక్స్.. డబ్బు తీర్మానాలు.. బ్యాంకు అకౌంట్స్.. కొంతమంది approvers గా మారిన వారి స్టేట్మెంట్స్..

ఇంకో పక్క ఆమె ఎడిటోరియల్స్ .. హఠాత్తుగా రాత్రి ముంచేసిన వరదలా.. విరుచుకు పడ్డ గాలి తూఫాన్లా .. అప్పుడే పేలిన వాల్కనో లా .. రాత్రికి రాత్రి .. ఏ మాత్రం అడ్డుకోలేనన్ని ఎడిటోరియల్స్.. సీక్రెట్ interviews  కొంతమంది .. అడ్రస్ దొరకకుండా చెప్పే స్టేట్మెంట్స్.. దేశపు ఆర్ధిక లెక్కలు.. ఆయుధాల్ని కొనడానికి.. యుద్ధానికి జరిగిన ఖర్చు.. నగరాలు కూలిన నష్టం.. ఎన్ని ఏళ్ళ ప్రగతి వెనక్కి వెళ్లిందో.. పిల్లలు .. ఆడవాళ్లు  ఏ మాత్రం సంభందం లేని మగవాళ్ళ చావు లెక్కలు.. ఏదీ వదలడం లేదు.. ఏమాత్రం ఆలస్యం చేయడం లేదు..

సఫలిత ప్రాణం చుట్టూ కనిపొసుకొన్న కలతలని గట్టిగా నలిపి .. పోసుకున్న గాలి నలతల బిగువుని పట్టుకొని.. దోసిలిలో పిసికిన నుదిటి బోగపు మంద్రతని తాగి.. సొమ్మసిల్లిన కర్కశ నిద్రని వదిలిపెట్టి .. లోపల చెదిరి పోయిన ఇరకాటపు ముట్టడిని తొలచి.. కొంచెం ఊసు మార్చిన చీకటిలో పడి తిరుగుతూ.. హద్దుని చేరదీసి కంటిని పొడుచుకొని.. అక్కడే సత్యం పొగపెట్టుకొని.. కలతని జోడించి మండుతుందని..

మరో బోగీలో ఆమె .. ఎడిటర్ / చైర్మన్ ముందు ఉంది..

నీకు చెప్పేదొకటి.. మన పత్రిక circualation తో పాటు మాత్రమే కాద.. నీ ప్రాణానికి ప్రమాదం పెరిగింది..

నువ్వు ముందులానే స్వేచ్ఛగా తిరిగేయొద్దు.. అని అంటున్నాడు.

 ఆమె ఆ వృద్ధుడి చేతిని మెత్తగా నొక్కి .. నాకు తెల్సు.. ఐనా నేను చావుకి భయపడటం లేదు ..

 అంది.. చావు ఎన్నోసార్లు లోపలికి చేరి .. బయటనే కాల్చి.. మసక బారిన కాళ్ళని ఊపి.. మందలిచాని మృత్యు కోతకి గోతుని ఎరువిచ్చి .. కుదుటకి చేరని నిర్మాహ గతిని తప్పించిన హద్దులే లేని బయట కుట్రని ఆరబెట్టి.. గుచ్చుకు పోయిన శ్వాస క్షేత్రంలో పడి ఊపిరాడక .. ఛాతీలో పొడుచుకొని.. ఆ పెద్ద శూన్యల కొండని  లోపలకి కలుపుకొని.. ఇరుకున పడ్డ నిద్ర ఊర్పుల పొడిని అరగదీసి మింగుతూ..

 అవునా అతను నవ్వుతూ.. వికృతంగా మారాడు.. అతనికి రెండు కోరలు బయటకి వచ్చాయి..

ఆమె అనుమానంగా చూసి.. అంటే నువ్వు.. బెదిరింపులకు లొంగిపోయావా? అంది.

డబ్బుకి ఆశ పడ్డావా ? … నీ భార్యని వాళ్ళు పడుకోవడానికి పంపాలన్నారు? నీ కొడుకుని తుపాకీలతో చంపేసారా?

నీ ఇల్లుని బుల్ డోజర్స్ తో కూలిచి .. ఏ మారం గుర్తులు లేకుండా చేశారా?

భయం కమ్మిన .. నీ రోడ్డు బతుకుని కాదని.. నువ్వా సత్రంలో జనానికి .. కూడగట్టుకొని సత్యం చెప్పవని.. దగ్గరగా వచ్చి .. కన్ను ఎర్ర చేశారా?

ఓపిక పట్టడానికి కావాల్సిన సిగ్గు.. రక్తపు ప్రవాహ వేడిని చల్లార్చడానికి లేని చీకటి నది దగ్గరై గడ్డకట్టక ముందే .. ఇంకేం ఆధారం లేని కేకలతో మొదలై .. వాడు మనుషుల్లో కలవాలని.. నిబ్బరపు సగం లో చేరదీసుకొన్న  దూర సారం మోసి తెచ్చుకొన్న వెసులుబాటు దొరకక .. ముందే ఉండిపోయిన నడకని వెనక్కి లాగి.. అక్కడ కనపడని ఆందోళనని వెచ్చ చేసి .. గొంతులో నీరు పట్టిన వాసనతో .. పొగరుగా కదిలే దేహ నీరుని పోతపోసి..

నిర్లక్ష్య దేహ క్రతువుని మండించి … హద్దు చెదిరిన కంటి శూన్యం మరిగిన కెరటాలని సగంలోకి కోసి అరుస్తూ.. పడిపోయిన ఇసుక కొండల చావుని దగ్గర చేసి.. ఊపిరిని వెనక్కి లాగి.. పెద్ద నవ్వుతో .. పగిలిన నిరూప మూర్తుల శైవాల్య హద్దుని చేరదీసినా కంటి ఋణం బరువెక్కి .. ఒద్దికలేని ఓటమి బరువుగా దిగి..

అతను తల ఎత్త లేదు .. ఆ పళ్లతో ఓ ట్రైన్ డోర్ ని కొరుకుతున్నాడు.. ఒక హమాస్ తీవ్ర వాది .. ఆతలుపు బద్దలు కొట్టుకొని .. లోపలికి వచ్చి.. ఆమె గొంతు పట్టుకొని నులుముతున్నాడు..

సంకల్ప అవ్యయంతో తిరగబడ్డ నాళికలని చీల్చి .. గుట్టపోసి .. ఉన్న చోటనే ఏడ్చి.. కదలికనే గుహల్లోకి తోసి కాపాడుకొంటూ.. డబ్బాలో దాచిన శ్వాసని నానబెట్టి .. కరిగే చూపుని .. నల్ల కమురుతో చుట్టి.. పట్టించిన నడకతో హద్దుని రాల్చిన మహా ఖండపు సమయ వార్తని .. సగం తెంపి గొడవ పడుతూ.. కూల్చి మార్చిన మాటనే జోడించి కలుపుకొని.. అక్కడే నీరు పట్టిన హెచ్చరికని లెక్కచేయక పైకి జరుగుతూ.. కన్నుకి  పట్టిన చెమటని దులిపి.. గుప్పిన నడకలా మధ్య చేరగిలబడ్డ నింపాది గతులని చావుల ముద్ద చేసి..

ఆ చైర్మన్ .. ఇక నన్నేం చెయ్యరుగా … అనే పిచ్చోడిలా వాళ్ళ చుట్టూ .. తప్పట్లు కొట్టుకొంటూ తిరుగుతూ అరుస్తున్నాడు.. నోట్లోంచి రక్తం ఆగకుండా   వస్తూనే ఉంది..

హమాస్ వాడు.. చనిపోయిన తోరణి శరీరాన్ని విసిరి కొట్టి.. అతని కడుపులో గుద్దగానే .. ఇంకా రక్త వాంతి చేసుకొని.. రైలు కిటికి అద్దం పగల గొట్టుకొని.. బయటకి వెళ్లి పడ్డాడు.

……………..

యుద్ధాన్ని ఆపడం గురించి యుద్ధం .. పగిలిన కన్ను నుంచి .. సదా ముద్ద కట్టిన దారాలని .. కొండపై బిగించి కిందికి వదిలాక .. కొట్టుకు పోతూ.. ఏదో అలవాటులేని హద్దులో అపశబ్దం .. మరిగిన శ్వాస .. కలుసుకొని కన్ను నింపిన పగని వదిలి .. ఇంకేదో బలహీనత మరెవరినో కాటేస్తుంది. విడి విడిగా ఏదీ చెప్పుకోలేక పోయారు.. అడిగిన దూరంలో పొడి గా రాలిన భయం….

చెప్పుకోలేం… అనుకోని ఆగిపోక వెళ్లకుండానూ ఉండలేం..

పీల్చిన కేకలని గట్టిగా దులిపి ..మునిగిన చూపుని ఆరబెట్టి.. ఆ నగరపు పొగని తుడిచి.. చీకటిని ఊదాక .. తనలోపలి అనుమానాల్ని నెట్టి వెళ్ళాసిందేనా?

మృత్యువు ఎం చెబుతుంది? ఏది వీర మరణం.. జాగ్రత్త పడటమా? దూసుకు పోవడమేనా?

మోసమేనేమో .. అని తెలిసిన ,.. వెళ్ళాకపోతే .. అతనికి చావు రాసిపెట్టి ఉందని వెళ్లిందా?

సంసర్గ మాయని కలిసిన మాయావి వైఖరి. .. పెద్ద హోరులా సముద్రం పక్కాగా .. ఆరబెట్టినా వాన టెంట్లకి పక్కన .. టీ కెటిలో డికాషన్ మరుగుతున్నప్పుడు.. ఇంకేదో పొడి కలిపి ఆమెకి ఇచ్చి.. అక్కడ నుంచి పరుగున దూరం వెళ్లి .. ఆమె కూలిపోవడం గమనిస్తున్నాడు.

ఇంఫార్మెర్ చేసిన మోసంతో దొరికి పోవడం …

అవి ఋణం తీర్చుకొనేవి కావు.. ప్రాణం కోదివిపెట్టిన వాడి .. ఇంకేదో బలహీనత .. తన కూతురి పీలా గొంతు అరుపు .. ఫోన్లో.. భార్య ఆందోళనతో ఫోన్ .. అది నిజమే..

తాను అదే చేయాలి.. కాపాడుకోవాలంటే … అదే చెయ్యడానికి సిద్ధమయ్యాడు..

ఆమె ఏ హెచ్చరికని గమనించలేదు.. కొంచెం ఆమెకి తెల్సు.. అంతకంటే అతని గురించి ఎక్కువ తెల్సు.. అదే న్యాయం.. ఇప్పుడిది చెయ్యక పోతే .. అర్ధం లేకుండా మధ్యలో ఈ మహా ప్రయత్నం ఆగిపోతే..

అందుకే  ఆమె సిద్ధమయ్యింది.

సత్యమేదైనా .. తన లోపలి సత్యమై ప్రవేస్తున్నది అదే .. పోలిక లేని విపత్తుని చేర్చుకొంటూ.. నిర్ధార చలన లేని నిరాదీక్షని పెట్టుకొంటూ .. పరావర్ధిత సగంలో వేగిన నడకల పట్టుని వడపోసి.. ఇంకేం లేని ఆవర్త రాశుల గుట్టని చేర్చి.. ఒక హత్య .. కొంచెం డికాషన్ కలిపినా విషం..

అదే చెబుతుంది.. వాలి పోయిన ఆమె ముఖం పై నవ్వు.. అతనిని కూలిపోయేలా చేసింది.. ఆ సిగ్గుని భరించలేక .. ఆ సమాచారం అందేట్లు చేసి..

 వెళ్లేసరికి .. అక్కడింకో శవం అతనిదే .. నిజం అతనిని సత్యం లోకి బలితీసుకొంది.

ఇంకా కొన్ని స్మరిత హద్దులే కలవేతని దాటుకొని .. పగటి గదులు.. ఆవిరి గుట్టల్లో దొరికిన చితి భాగాలు.. ఉండీ లేకపోయినా అసహన ముడుల బిగువు.. చేదుగా గొంతులో దిగిన నడకని జోడించే కదలికనే మోసి.. వెనక్కి పోలేని విపత్తుని కట్టుకొని.. పిలుపు మధ్యలో కాటు వేసే గొంతుని తాగి.. అక్కడే ఋణం తీరిన గాథని పట్టుకొని.. చిప్పిల్లిన నుదిటి హోరుని తాగి.. సొమ్మసిల్లిన చీకటి పాదుల మధ్యలో..

చలన మగాక్ష .. ఒరిపిడికి మండిన శ్వాసల బూడిద.. కన్ను కాల్చిన విసపాత్ర.. అదీ ఆమె ఎంతో ఇష్టమైన డికాషన్.. ఆమెకి ముందే తెలుసేమో.. కొంచెం తడి నిండిన చూపుతోనే చూసింది.. ఓకే .. ఓకే .. అని తలని కిందికి దించి ఊపింది. ఒక అనవసర యుద్ధ ఋణం లో చెలరేగి శూలాన్ని సిద్ధం చేస్తుంది.

శిక్షల వేదిక .. శరీర చిత్రాల పట్టూ .. విడుపులు.. కొంచెం భయం .. కొంచెం జాగ్రత్త అతనిలో.. ఆమె అలానే ఉంది.. నీకిదే కావాలని నాకు తెల్సు.. నాకు మృత్యువు ఎప్పుడూ .. పరిచితగానే ఉంది.. తగువు పడని నిద్ర పొడిని చల్లి .. రోజూ దగ్గరగా కనపడి .. కొంచెం కాంతిని నిద్రలోనే అరగదీసి వెళ్తూ ఉంటుంది. కాపుగాచిన ధ్వని పురాయణ నిండని కూల్చి .. అక్కడే ఇంకొక నిర్యాణ సంధిని మోసి.. తప్పుకు పోతుంది..

దగ్గరకి రావొద్దు.. అలా దూరం నుంచే చూడు.. నేను పొత్తికడుపులో నొప్పితో .. నేను మెలికలు తిరిగి కొట్టుకొని.. కొట్టుకొని.. స్పృహ కోల్పోయే వరకు దూరంగానే ఉండు.. తర్వాత దగ్గరకి రా.. అప్పటికే .. స్పృహ కొంచెం నల్లబడి.. శరీరమంతా చల్లబడి.. లోపలి గాలి కదలికలు ఆగిపోయినప్పుడు.. దీని లాకెళ్లి సత్యనివేశ్ ముందు పడెయ్యి.. ఇక అంతే .. నేను చెప్పడానికి ఏం ఉండదు.

ఆర్గ్యుమెంట్ కి అవకాశం ఇవ్వకపోవడం.. ఇప్పుడిక ఆర్గుమెంట్ కోసం కూడా ఏం మిగలలేదు.. యుద్ధం నీ వరకే.. నీ భార్య .. పాప అనుకున్నప్పుడు .. తప్పదు.. ఇంతకంటే నువ్వేం చెయ్యలేవు.. నాకేం సాగనంపడాలు కూడా ఏం లేవు.. భువనకి.. సత్యనివేశ్కి తెలియాలంతే.. ఎందుకంటే.. వాళ్ళు రేపు నా ప్లేసులో ఇంకొకరిని రీప్లేస్ చేసుకోవాలి.. ఏదీ ఆగిపోవడానికి లేదు..

కానీ .. నా కళ్ళు ఆరిపోవడానికి ముందు.. వాళ్ళని ఒకసారి చూడాలనుకొన్నాను.. అదిప్పుడు వీలుకాకపోవచ్చు.. ఇక ఆ నమ్మకం మొత్తం ఎవరైంది.. వీలైతే వాళ్ళకి నా తరుపున సారీ మాత్రం చెప్పు.. ఇంకేం కోరుకోవడం లేదు.. నా శోధనలు అన్ని .. ఇక్కడకి చేరడానికి ముందే చేర్చేశాను..

ఆమె నల్లని నవ్వు.. గుర్రు పెట్టిన సాధన మెళుకువలు.. ఎవరి  పుట్టుకలైనా కథ లేకుండా ఎలా ఉంటాయి … రోజువారీ నొప్పి నుంచి.. విసుగు నుంచి .. కొట్టుకొని రాకుండా .. ఇక్కడికి చేరేదెలా ?

అదేదో చెప్పుకోవచ్చు.. చెప్పుకోకుండానూ ఉండిపోవచ్చు.. అంతా తెలియని అయోమయంలో పడి తలకిందులై గింజుకొని .. ఊగిపోవచ్చు.

మరేం లేదు .. కంగారు దేనికి? ఇంతకంటే గొప్ప ముగింపు ఆమె కి ఉంటుందని ఆమె ఎప్పుడూ అనుకోలేదు.. నిర్జీవం లో మిగిలిన ఆమె ముఖం పై నవ్వు.. కాగడాలతో దులిపిన నిద్ర బరువు కెరటం .. మోసి తెచ్చుకొన్న అవసర గొడవలు.. కుట్రలు.. వెన్నుపోట్లు.. భయాలు..

ఇవన్నీ మనతో ఉండనియ్యి.. మనలని నమ్మి పెళ్లి చేసుకొన్న వాళ్లకి ఎందుకు కష్టం కలిగించడం.?

తెలియకుండా ఉండిపోయిన దారుల్లో పడి .. చెలరేగిన నా ఆయుస్సు చూపుని .. వెచ్చజేసి .. అక్కడే తప్పించుకున్న సాధన ముఖాలన్ని వెలిగించిన ఖాళీ ముడులు.. కళ్ళని కాగడాలు చేసుకొనే రాసాను.. కొంతమంది చదివారు.. నలుగురికి చెప్పారు.. ఒకరైన కదిలారు.. ఒకరు చీకట్లో ఏడ్చారు.. ఒకరు కనిపించకుండా పోయారు.. ఒకరు చదివి మర్చిపోయారు..

ఇదేం .. ఇక్కడితో ఆగిపోదు.. నడుస్తూనే ఉంటుంది.. ఇప్పుడీ ఈ రైలులో నా శరీరం .. వాళ్ళు ఈ శరీరాన్ని అనాధల వదిలేయరు.. వదిలేసినా .. పెద్ద నిమిత్తం లేదు.. రాదూ.

కనిపించకుండా పోయిం నా అలసట మరుగుతూ.. హద్దులు లేని ఏక పక్షపు నివాళిని మోసుకొంటూ .. గతి శీలన పట్టుకొన్న సరళ మోక్షపు సంధిని చేర్చి కథలో పోసుకున్న చీకటిని తాగి .. సొమ్మసిల్లిన ఊపిరితో.. నీకేం సంకెళ్లు వేయరు..

ఇక వద్దులే అని.. బహుశా .. నిన్నే భాద్యత నుంచి తీసేస్తారేమో.. కానీ నీ తరుపున నేను రిక్వెస్ట్ చేస్తాను.

సాధ్య నిర్మాణ కూర్పులో చీకటి అనువాదాలు. అంటే నేనుగా ఆగిపోతున్నాననే .. నాకు తెల్సు .. ఎప్పుడో ఇదంతా జరుగుతుందని.. కానీ ఇంత తొందరగా అన్నదే.. నాకు లోపల నుంచి పెరుగుతున్న ఆందోళన .. ఐనా కాపుగాసిన శత్రు నిందలు కరిగి.. హద్దు చెదిరిన నడకని చేర్చుతూ.. కదిలే నిద్ర జడల అల్లికని ఊడదీసి.. మసకేసిన ఋణం .. ఇంత తొందరగా తీరిపోతుందనే కొంచెం నిరాశ తప్ప .. నీ మీద నాకేం కొత్త కోపం లేదు.. రాదు .. దగ్గరగా ఒక చూపు.. కొంత మలిన చలనంగా లేని ఊపు.. కథలు రాలిపోయిన పెద్ద గొడుగులా చీకటి కింద .. ఓ పల్చని కటువుని ఆరబెట్టి .. ఆ వీధిలోకి తప్పుకొన్నది .. నీకు కూడా కనబడకుండా ఏడవడానికి..కాపలా కాయడానికి కూడా ఇక చీకటి మిగలదని .. నాకు బలంగా అనిపిస్తుంది.. దీనికి వీలయితే క్షమించు.. అంతకంటే చెప్పేంత నానుంచి నెవ్వెమ్ తీసుకోలేదు.

వాళ్ళు నిన్నేం అన్నారు.. నా చివరి మెసేజ్ ని టైపు పంపగలిగాను.

నీతో నువ్వు చేసుకొంటూ వస్తున్నా యుద్ధాన్ని.. ముందు కూడా ఆపొద్దు.. ఎందుకంటే అది నువ్వు ఊహించలేనంత ఘోరంగా ఉంటుంది.

ఇక్కడితో ఆగిపోవడం గురించే దుఃఖం.. ఇదింకా ఇంతకంటే చెప్పుకోవడానికి లేదు.. వీలైతే ఓ రెండు నిమిషాలు మీలో మీరు చెప్పుకోండి.. లేదా .. విసిరి అవతల పారేసిన నవ్వుని తెచ్చుకొని.. నా ముందే తిరిగిన సంతృప్తపు  మగతని తెంచుకొని .. నా మీద కూలిపోండి..

ఆమె చితి.. ఆ రైలు ఒకానొక చివరి బోగీలో .. కట్టెల మధ్య .. ఏమాత్రం ఏళ్ళు పూర్తి కానీ .. అర్ధాంతర చావుని మోసిన దేహం నిద్ర పోతుంది.. అప్పుడే ఆ రోజుకి తన రాధని పూర్తి చేసి.. మెటికలు విరుచుకొని.. ఆవలించి.. మెడని అటూ .. ఇటూ.. తిప్పి .. వంట ఇంట్లోకి వెళ్లి .. పాత్రలు అన్నీ ఖాళీగా ఉండటం చూసి నవ్వుకొని.. కొంచెం మురికిగా ఉన్న నీళ్ళని .. వడపోసుకొని తాగి.. పెద్ద నవ్వుని మోసిన విసుగికి తలగాడని సర్దుకొని.. గాఢ నిద్రలోకి అప్పుడే వెళ్లినట్లుగా ఉంది..

కానీ విషం ఒళ్ళంతా ఆక్రమించడంతో .. కొంచెం లేత నీలం రంగులో మెరుస్తూ..

సత్యనివేశ్ అతని వేపు చూసాడు.. అతను అప్పటికే వెక్కి వెక్కి పడుతూ.. ఊపిరి కోసం అల్లాడిపోతున్నారు.. భువన అతని చేతికి కాగడాని ఇచ్చింది..

అతను .. నాకా అర్హత లేదన్నట్లు చూసాడు..

సత్యనివేశ్ .. దగ్గరగా వచ్చి.. ఇది అర్హత కాదు.. నీకు మేము విధించే శిక్ష .. నువ్వు కాదంటే మేము ఈ బరువుని మోయడానికి సిద్ధమే అన్నాడు..

అతను మరింత కూలిపోయి .. అంత వేగంగా వెళుతున్న .. ఆ రైలు బోగీలో ఉన్న చితికి నిప్పంటించి.. అక్కడే కూలిపోయాడు.

పంచభూత నివాళి .. సమయ నిశి  తొందరపడి తప్పుకొంది.. అవును నిప్పు నా ఒడిలోకి రా ..మరింత నిప్పుని ఊదుకోని..నిన్ను పూర్ణాంగా మండిస్తాను,  బూడిదై కుప్పగా నువ్వు మారాక.. నీ స్పృహని  పంచడానికి కొత్త ఆకాశంలో కలిపేస్తాను.. కొంత బూడిదని ఈ రైలు లోంచి బయటకు వదులుతాను.. అది భూమిని చేరి మరో తోరణి కి జన్మ నిస్తుంది..

కొంత తడిగా మారి .. వాళ్ళ కళ్ళలోంచి జారి .. అదెప్పటికీ ఆరిపోకుండా ఉండిపోతుంది. నివాళి .. ఒక విరాళ గతి బంధన .. తోడులేని  కౌగిలి .. అపార్ధ మితి బంధనలోకి .. కత్తి దూసినా నెగడుని కాల్చి.. ఉనికి మొత్తమూ మోసుకొన్న కథలని జోడించి.. హద్దు చెదరగొట్టిన నడకతో ఆ చివరకి చేరి .. కణ కణ మండే దేహ స్పృహల పగని చల్లారబెట్టి.. విడదీయని సగం క్షేమం మోసుకొన్న విపుల వీధి మండలాల్లో .. తప్పుకు తిరుగుతూ.. ఒకోసారి ఎదురుపడుతుంది..

అలా ఎదురైనప్పుడు .. కాల్చకుండా .. ఏమాత్రం వదిలిపెట్టదు.

ఎదురుగా భువన … సత్యనివేశ్ … ఇద్దరూ ఆమెని మళ్ళీ మళ్ళీ తల్చుకొన్నారు.. పాడుకొన్నారు.. తడుముకొన్నారు.. అవసరమైన తమ టీంలో వాళ్ళకి కబురుగా చెప్పారు.. ఆ చేరిన నివాళులన్నీ.. ఆ చితిలోనే వేసి కాలచారు.. ఆమె మాటలు తల్చుకొన్నారు.. ఆమె మిగిలిన రాతని .. పాస్వర్డ్ క్రాక్ చేసి .. ప్రపంచానికి సెండ్ చేసి .. ఆమె చనిపోయిన కబురుని మాత్రం తెలియనివ్వలేదు.. ఎందుకంటే .. ఇక ముందు.. ఆమె ఇంటర్నెట్ అకౌంట్ నుంచి .. వాళ్ళు మరిన్ని రాతల్ని షేర్ చెయ్యాలనే నిరాయించుకొన్నారు .. అదే సరైన నివాళి అని .. ఇద్దరూ ఒకేసారి ఒకరిని ఒకరు చూసుకొంటూ చెప్పుకొన్నారు.

అతనితో ఆమె భాషణ గుర్తుకు రావడం.. భువన ఇచ్చిన క్లారిటీ …ఒక్కసారిగా పెద్ద పెట్టున అరిచి .. అంతలోనే కూలిపోయింది.. నాకు ఇంతకంటే దగ్గరగా రమ్మని చితి ముందు.. మోకాళ్ళలో కూలిపోయింది.. కాసేపు.. సత్యనివేశ్ ఆమెని ఓదార్చే ప్రయత్నమంటూ చెయ్యలేదు.. చేయాలని అనుకోలేదు. ఒక సందర్భ స్నానం చేసిన సృష్టి చూపు .. ఆ రైలు లోంచి లోపలి వచ్చి .. ఆమె పైకి వదిలి మళ్ళీ ఎవరో పిల్చినట్లుగా వెళ్లిపోయింది.

………………

ఆదిలా అకస్మాత్తుగానే జరిగిపోతుంది.. ఉన్నప్పుడే లేనట్లుగా .. చరిత్ర నిండా ఎన్ని చూసిన మళ్ళీ కట్టుకోవడాలు జరుగుతూనే ఉంటాయి .. అవి పేకమేడల్లా కూలిపోతూ ఉంటాయి.. ఐనా మరొకడు .. నాకంటే శక్తి వంతుడు లేదన్నట్లుగా బయలుదేరతాడు.. వీరోచితంగా గొంతులని అణిచి .. కొద్ది రోజులు .. లేదా ఏళ్ళో ఆనందంగా నర్తన చేస్తాడు.. తర్వాత తన వచ్చిన పునాదులు కూడా మర్చిపోయి విర్రవీగడం మొదలుపెట్టగానే …

ప్రజల తిరుగుబాటు .. ఫామిలీస్ని వెంట కొంచెం సంపదని తీసుకెళ్లేలా చేసి .. తరిమేయడం. అగ్రరాజ్య నేత  అతని భార్యని ఎంతో pleasing  గా గొంతు మార్చుకొని అమ్మ దగ్గర  ఉన్నప్పుడే చెప్పాడు .. నాకు నీ అవసరం ఉంది.. తొందరగా రావడానికి మాట తీసుకొన్నాడు.. ఆమె ఏ మాత్రం ఒప్పుకోకపోయినా ,, argument  చేసిన ఏం అనలేదు ,.. ఎప్పుడూ లేనిదీ నవ్వుతూ విన్నాడు.. మళ్ళీ మళ్ళీ తన మాటలు ఓపిగ్గా చెప్పాడు..

అనునయ సానుకూలత మరిగిన ఎత్తు కొండల మధ్య తవ్వకాలు జరిపిన కళ్ళతో … తల నిండుగా పోసుకున్న నిప్పుల కుంపటిని .. ఇక ఉంచుకోలేక.. కొంచెం చల్లని చాటుకోసం .. చేతుల కోసం చూస్తూ పెద్దగా అరిచి .. ఏడ్చి ., ఆమె ముందు కూలిపోతాడు.. అదొక దేహ వరదని కప్పుకున్న నిర్మల మంత్రం..ఎన్ని రోజులకన్నది తెల్సుకోలేం.. కొంచెం భయం కూలిన పునాదులని కప్పుకొని.. చలన మంత్రిత్వ కప్పిన కౌగిలిని విడగొట్టి.. అక్కడే ఉండిపోయిన పునాదులని కదిల్చి.. హద్దుని బిగలాగిన పురుషుడిని చంపుకొని.. కూర్చొండిపోతాడు..

ఆమె కొంత అనుమానానికి గురైంది.. అతని అసహనం కోసం ఎదురు చూసిన ఆమెకి అది మాత్రం దొరకలేదు. చివరకి ఆమె వచ్చేప్పటికి.. అతనే మిస్సింగ్ అన్నది.. రాజ్యంలో పెద్ద దుమారం రేపింది.. ముందు సీక్రెట్ గానూ.. తర్వాత ఆశ్చర్యం గానూ.. చాల తక్కువ మందికి ఎమోషనల్ షాక్ గా .. అనిపించి ,, కొంత గందరగోళ పడ్డారు.. అనేక రకాల arguments ..

కొంతమంది.. అలాంటి వాడికి అలాగే జరగాలని.. తిక్క కుదిరందని.. ఎవడో బాగా వీడి వలన దెబ్బతిన్నవాడు చేసే ఉంటాడు..

ఒక అధ్యక్షుడిని మాయం చేయడం .. ఏ దేశ చరిత్రలోనే లేదుగా .. అని చాటుగా చెప్పుకొన్నారు .

అది అప్పటికి ఊహించని విషయమే ఐనా .. వాడికి అంతే జరగాలనే అనుకొన్నారు.. ఆమె మాత్రం రెండూ అనుభవించింది.. అతను దొరకకుండా ఎక్కడికి పోతాడని చిన్న నమ్మకం తోనూ ఉంది.. కడుపుకొంటూ పోతున్న భూమి పునాదులని కలతలని దగ్గరకి చేసుకొని.. విపరీత సంధి కూల్చే గుమ్మాల బయట .. కాల్చిన గంటల బరువుని కట్టుకొంటూ .. గొంతులో ముద్ద కట్టిన వణుకు.. హద్దులేని కాంతిని దులిపి .. ఒరిగిపోయింది కన్ను.. ఆ చూపు.. కొంచెం నిల్చి చెప్పుకొన్న దారి నిండిపోతలు.

ముందు అనేక పుకార్లు.. అక్కడ ఉన్నాడు.. ఇక్కడ ఉన్నాడని .. ఆ తర్వాత అది ఆపేసి .. రహస్యంగా ఏదో దీవిలో ట్రీట్మెంట్ జరుగుతుందని.. అక్కడ నుంచే డిజిటల్ పాలన చేస్తున్నాడని..

ఒప్పుకోలేని నమ్మకం ,, అందీ అందని ఆందోళన .. కుమిలి పోతున్న చీకటి గుయ్యారంలో పది నిలదొక్కుకోలేని విపత్తుని మోసుకొంటూ.. గర్భ చలనపు దగ్గర నుదిటిలో పడి .. పోలికలు ఓడిపోయినా ఉండే కునుకుతో.. హద్దుని మార్చిన కాటుక రేవులో తెగిపడ్డ శ్వాసల లోతు లోయని దాటే .. గరకు దోసిలి చెమ్మని కప్పుకొని .. ఇగిరిపోయిన కంగారుని మోసుకొని .. అక్కడే ఓ దూరంలో చెలరేగిన కళ్ళతో కనిపెట్టుకొంటారు.

అతని పైకి సంధి పేరుతో .. ఆయుధ వ్యాపారం కోసం వెళ్లిన అన్ని దేశాలని జల్లెడ పట్టారు.. డిటెక్టివ్.. ఇంఫార్మెర్.. ఉగ్రవాద సంఘాల నుంచి ఎంతో సమాచారం సేకరించిన .. ఎక్కడా ఏదీ స్పష్టత లేదు.. అతడి పవర్ఫుల్ మనిషి ఉనికి దొరకక పోవడం చాలా ఆశ్చర్యానికి గురిచేస్తున్న .. సత్యం అదేనని చెప్పుకోవడానికి వాలు కొంత మేరకి సిద్ధమయ్యారు.అతని మొబైల్ లాస్ట్ లొకేషన్ కూడా .. అతని ఆఫీస్ అవ్వడం తో .. ఇక ముందుకు వెళ్ళడానికే కాలేదు..

కొంతమంది అనుమానితులని .. పట్టుకొని .. జైల్లో టార్చెర్ పెట్టి వదిలేశారు.

ఈ లోపు మిలిటరీ.. అన్నీ దేశాలలోనూ సెర్చ్ ఆపరేషన్ స్టార్ట్ చేసింది.. కానీ ఫలితం లేదు

ఆరోజు రాత్రి అగ్ర రాజ్య భార్య తో భాషణ …ముందు … ప్రేమ కోసం .. అసలు ఏం కావాలి జనానికి ? తాను మాత్రం ఏం సాధింగలిగాడు?

ఒకవేళ సాధించింది .. గొప్పదైతే .. ఇంకా తృపి ఎందుకు రావడం లేదు.. ఇంతకంటే ఇంకేం కావాలి.. చరిత్ర నిలిచిపోయే గుర్తింపా? చివరకి ఆమె వచ్చేప్పటికి.. అతనే మిస్సింగ్ అన్నది.. రాజ్యంలో పెద్ద దుమారం రేపింది.. ముందు సీక్రెట్ గానూ.. తర్వాత ఆశ్చర్యం గానూ.. చాల తక్కువ మందికి ఎమోషనల్ షాక్ గా .. అనిపించి ,, కొంత గందరగోళ పడ్డారు.. అనేక రకాల arguments ..

పరిధి దాటినా స్తంభన .. కదలిక లేని దేహ నీరు గడ్డకట్టి.. ఉపవీతాల గండం దాటని నిరూప ధ్వనిని చీల్చి.. కన్నుకి తోవ తెలియని ఎంగిలి నడకని మోసి తెస్తూ .. దూర తీవ్రాలు లేని చంపివేతలతో హద్దుని చెమర్చిన భాషణ .. ఇంకా కొంచెం ఎర్రబడి.. కలని  మోసి తెచ్చుకొన్న గడువుని దాటించి పెట్టుకొంటూ..

కొంతమంది.. అలాంటి వాడికి అలాగే జరగాలని.. తిక్క కుదిరందని.. ఎవడో బాగా వీడి వలన దెబ్బతిన్నవాడు చేసే ఉంటాడు..

ఒక అధ్యక్షుడిని మాయం చేయడం .. ఏ దేశ చరిత్రలోనే లేదుగా .. అని చాటుగా చెప్పుకొన్నారు .

ముందు అనేక పుకార్లు.. అక్కడ ఉన్నాడు.. ఇక్కడ ఉన్నాడని .. ఆ తర్వాత అది ఆపేసి .. రహస్యంగా ఏదో దీవిలో ట్రీట్మెంట్ జరుగుతుందని.. అక్కడ నుంచే డిజిటల్ పాలన చేస్తున్నాడని..

ముందెప్పుడూ ఊహకి అందనాన్ని ఆలోచనలు.. గందరగోళాలు.. భయ సగాలు .. లోపలి ఆవిరిని పట్టి చూసి కదిలే గొంతుని రాలగొట్టి.. కదలికనే పట్టి తెచ్చుకొన్న నడకలని దాటి .. పొంగుకొస్తూన్నా చీకటి చుట్టూ .. ఆగిపోయిన ఊపిరి జడని విప్పి .. విరబోసుకొని.. కనబడని కంటిని జోడించే తీరికని అప్పగించుకొంటూ .. ఇక్కడ లేని సమర్థ స్వేదం మోసుకొన్న తడబాటుని సర్ది చెప్పుకొని ..

ఈ లోపు మిలిటరీ.. అన్నీ దేశాలలోనూ సెర్చ్ ఆపరేషన్ స్టార్ట్ చేసింది.. కానీ ఫలితం లేదు

అన్నీ ఓపెన్ గానే అడుగుతున్న .. ఆమె సమాధానం వినడానికి సిద్ధంగా మాత్రం లేడు.. కానీ అతని టోన్ లో చాలామార్పు ఉంది.. ఒకరకమైన కన్ఫెషన్.. అదేదో .. చివరి భాషణ అన్నట్లు.. కానీ అప్పుడు కూడా .. ముందులానే ఆమె చెప్పడానికి అవకాశం ఇవ్వలేదు.. అలాని హర్ట్ చేసే మాటా అనలేదు.

కానీ మారిన ఈ ప్రవర్తన ఆమె ని బాధ పెట్టడం లేదు.. ఇంకేదో సరిచేసుకొంటున్నాడు..దిద్దుకొంటున్నాడు.. నచ్చడానికి కదిల్చిన హద్దుని కప్పుకొని.. ఒక పల్చని దుఃఖపు ఆవిరి .. అక్కడంతా కమ్ముకొన్నట్లే.. ఆ క్షణానికి ఆమెకి నచ్చాడు.. అదే చెప్పాలనుకొంది.. కానీ అతనేం వినడం లేదు..ఒక వినయ వచనంగా ఏదో చెప్పుకుపోతున్నాడు.

అతనిని ఆమె నమ్మలేదని అర్ధం కాకపోవడం.. అతనేం కోప్పడలేదు.. ఆమె నమ్ముతుందో లేదో అన్న అనుమానం లేకుండా చెప్పుకు పోయాడు.. ఆమెలో ఒక తీవ్ర కంపన.. ఇతనిలా అప్పుడప్పుడైన ఉంటే .. ఈ జర్నీ ఎంత గొప్పగా  ఉండేదనే బాధతో అల్లాడిపోతోంది..వెనక్కి తీసుకు రాలేకపోయినా.. ఇప్పటినుంచైనా వదలకూడదనే ……

………….

చెదిరి మార్చుకొంటూ పోతున్న ముఖాలు.. నిర్మాహేయంలో పడి తలకిందులై కదిలే .. సహిత దర్శన నడకలని దాటి .. ముఖాలపై ఆనవాళ్ళని దాటినా కథనాల మధ్య కూరుకు పోయిన దేహ చిందులు .. అన్ని అవే .. ఇవే అని స్పష్టం చేయలేని కాళ్ళని మెప్పించి.. అద్దంలోనూ అబద్దమే.. అద్దం బయటా అబద్ధమే.. వాడు తన నిద్రానీ..అందులోని కలకీ కొత్త భయం చుట్టి .. అక్కడే ఆగిపోగలడు.. విసిగించగలడు.. విప్పిన నిర్ణయంలో మిగిలిపోగలడు.

సమర్పణకి తెలియని కథని చెప్పి మోసం చెయ్యడం పాలస్తీనా అధ్యక్షుడి భార్యకి అన్నీ అనుమానాలే.. ఎందుకంటే .. అతనిలో ఉండే అనేక ముఖాలన్ని చూసి.. తనతో .. పనివాళ్ళతో.. స్టేఫ్తో.. ప్రజలతో.. విదేశీ యాత్రలో ..బెడ్ రూంలో .. ఒక్కో చోటా ఒక్కో ముఖం ..

ఆమె ఓ రోజు నిలదీసింది కూడా .. అసలు నీ అసలైన ముఖమేదో నీకు గుర్తుందాని?

అతను విల విల లాడుతూ చూసాడు తప్ప .. ఏ సమాధానం చెప్పలేదు.

సమయ నిర్ధనయత పేగుల్లోకి చుట్టుకొని అరిచినా కేక .. వద్దులే అని వదిలేసుకొన్న దేహ గుణపు సాధ్యంలో పడి .. కొరికి పోయిన కథనాల మధ్య .. కుదిరిన మసక హద్దుని దాటి.. పైకి చేర్చుకొన్న నిద్ర కలవెల కూపంలో ఊపిరాడక గింజుకొంటూ .. ఇంకా కొంచెం పునాదులని మోసి తెచ్చుకొన్న ఖాళీలని దాటి ,, అక్కడే ఇరుక్కు పోయిన చలన మూర్తుల అవ్యయా గతిని తిప్పి రాసుకొంటూ.. అదే హద్దుని మార్చుకొని..

ఆ తర్వాత అతను అద్దం ముందు గంటల గంటలు నిలబడి .. తనని తాను వెదుక్కొని.. ఇదీ తనని కొన్ని పనులు మావోదలుపెడితే వచ్చిన చికాకులు అన్నీ .. ఇన్ని కావు..

భార్య కీ అదే చెప్పాడు..

ఆమె ఒక పెట్టె తీసుకొచ్చి.. అతని ముందు నిలబడితే .. ఆ బాక్స్ తెరిచి .. అందులోని అద్దం లోకి చూసి .. ఒక ముఖాన్ని ఇచ్చి .. దానిని ఆమె తో ఉంచుకోమని చెప్పాడు..

సత్యం అర్ధం కానీ తొందరలో పడి .. ఊరేగుతూ.. తొందరకి దొరకని పూడికలని తీసి.. కలత నివ్వెరల కూర్పుని విడదీసి.. కదిలే భూమి స్వయంలో కనబడే .. ఆయాస సాగవు నిండాలని దాటుకొని .. అక్కడే పొద్దు గుచ్చినా కంటితో దుఃఖాన్ని గుచ్చి .. వివలత కంటి నీరుని చిక్కబడిన మాటలతో మోసి.. అదే ఇంకా ఆధారం దొరకని కదలికగా ఉంచి ..

చాల రకాలుగా ఆ రాత్రి కాన్ఫెస్ చేసుకొన్నాడు.. ఆమె కాళ్ళ దగ్గర కూర్చొని .. వాళ్ళ ప్రేమ కథని నెమరువేసుకున్నారు..

డ్రగ్స్ ఓవర్ డోస్ చనిపోయిన పెద్ద కొడుకుని తల్చుకొన్నారు..

అతను  ఒక మామూలు తండ్రిలా కుమిలిపోవడం.. తలకిందులు ఆందోళనని కప్పుకొని.. విడిగా లేని బెంగాని ఆమెలోకి వదిలి .. ఒక నీటి కుప్పగా మారిపోవడం.. చెమట పట్టిన తన కదలికనే మెలిక వేసి.. కంటి క్షేత్రంలో తిరిగే నిద్ర దర్శన ముఖాలని .. బిగించి.. ఆ చేతుల్లోకి తీసుకొని ఆమెని ఓదార్చడం.

ఆ మర్నాటి నుంచి అతని ఆచూకీ  లేదు.

సృష్టి తర్వాత ఏదో చెయ్యబోతూ.. ఇలాంటి ఒక సందర్భాన్ని వదిలిందా? ఎందుకిది ? ఈ ఆఖరి సమయంలో.. మరింత దుఃఖ బరువుని చేర్చి కసి తీర్చుకోవడానికా?

అంతా కమ్మేసిన గందరగోళం ,.. ఏం జరిగిందో అంచనాకి అందడం లేదు.. సరిచెయ్యని వికార నిందని మోసుకొని .. హోరు పెట్టే

 కల నుదిటిలో తిరుగుతుంది.,నిమిత్త ఒప్పందంలో తిరుగాడే జలదరింపుని వడపోసి .. కొంచెం నిద్ర వంకీల పూడికని వదిలి .. తప్పుకుపోయిన జ్వర గోళాలు.. ఆగకుండా తిరుగుతూ..

ఇజ్రాయిల్ అధ్యక్షుడి మోసం .. భార్యతో   కూడా.. తన బాడీ డబుల్స్ తో తిరుగుతాడు. మర్నాటికి అసలు తాను ఎక్కడున్నాడో .. ఎక్కడుంటాడో.. భార్యకి కూడా చెప్పాడు.. మూడు నాలుగు ఫోన్లు వాడతారు..

ఆయుధ తయారీ చోటికి ఫ్రీక్వెంట్ గా వెళతాడు.. ఎవరినీ నమ్మాడు.ఏ చిన్న అనుమానం వచ్చినా  వాడికిక మూడినట్లే.. ఆ శిక్షలు భయంకరంగా ఉంటాయి.. మరొకడు అలా చేయాలన్న ఆలోచనకి కూడా భయపడేలా… అన్నీ రిస్క్ జోన్స్ .. ముందు తన డూప్లికేట్ నే పంపిస్తాడు.. యుద్ధ భూమిలోకి కూడా .. సర్వ సాధారణంగా .. అతను ఎక్కడ ఉన్నదనేది.. ఎవరికీ తెలియదు.

అసలు మిస్ అయ్యింది అతను కాదు.. అతను బాడీ డబల్ అనే పుకారు కూడా వచ్చింది.. అతనిలా ఉండే ముగ్గురినీ హౌస్ అరెస్ట్ చేసి.. అన్ని రకాలుగా టెస్టులు చేసి.. కంఫర్మ్ చేసుకొన్నారు. కొంచెం తీవ్రత చనిపోయిన వికారపు మెడని తిప్పి.. నల్ల నవ్వుతో బాగ్ నింపుకొన్నారు.. ఒక నిర్ణయానికి వచ్చారు.

ఎక్కువ డిజిటల్ అడ్బవాన్సమెంట్ ఇష్టపడతాడు.

ఏది మంచో మాట్లాడతాడు.. కానీ చెయ్యడు.. హక్కుల కోసం గొప్పగా చెబుతాడు .. కానీ ఎవరికీ అందేట్లు చూడడు.. ఒక పక్క శత్రు దేశాన్ని ఆక్రమించుకొంటూ.. స్మశానంగా మారుస్తూనే .. పీస్ talks  కి సిద్ధం అంటాడు.

సమాధి చెయ్యబడ్డ సత్యం అక్కడే తిరుగుతుంది .. దానికి ఒక పరిధి .. ఒక కక్ష్య లేక విరుచుకు పడుతుంది.. ఎవరూ ఇంకో మాట చెప్పలేక చాటుకి వెళ్లిపోతున్నారు.. కదలిక లేని ఓపికని వడపోసి .. ఇంకా కొంచెం సిగ్గు తడిచిన హద్దుని మోసుకొని.. తప్పిపోతారు.

నావల్ల కాదు ..అని భార్య అంటే ..ఎందుకు అని అడిగాడు. అతనికి నచ్చని కొన్ని opinions చెప్పింది.. అతను క్షణం కూడా ఆలోచించకుండా కుదరదు అన్నాడు .. ఆమె కాసేపు బతిమాలి.. సరే .. నీ ఇష్టం .. ఐతే నన్ను వదిలెయ్యి అంది.  ఒకే అన్నాడు..

ఇదంతా ఇప్పటికీ జరగకుండా ఆగిపోలేదు.. కన్నుకి పట్టిన తుప్పుని దులిపి.. కాళ్ళని కాల్చిన ఆనవాళ్ల  పై పూతని కడిగి.. విరిగిన దేహ రాశుల్లో .. ఊపిరి అండని చిడగగొట్టిన హద్దుల్ని పట్టుకొని.. విప్పుకొన్న నిద్ర కంటి రాతని తొడుక్కున్న  మాటలతో వడపోసిన కలని .. మళ్ళీ పాతుకొంటారు.

 కానీ ఆతర్వాత ఆమె ఇంతవరకు కనిపించలేదు.. దానికోసం అందరూ రక రకాల కథలు చెప్పుకొంటారు.. నిజమేవరకీ తెలియదు.. అతనిని అడిగే దైర్యం చేయరు.

ఎందుకంటే .. అతని చర్యలన్నీ చాల మెత్తగా కనిపిస్తాయి.. గొంతు ఎప్పుడు తెగిపోయిందో కూడా పసిగట్టలేం .

కొంత సంపదని వాళ్ళు తీసికెళ్ళిపోతే .. కొంత భార్యలు చేసిన మోసం.

సంభ్రమిత ఆయుస్సుని తాగి .. కూలిపోయిన రుణాలు.. కౌగిలికి దొరకని గుర్తులు.. పోగొట్టుకొని ఏడుస్తున్న పునాదులపైనా కుదురులేని స్తంభితాని నేసుకొంటూ .. అడుగు తీసి అడుగు వేయలేని అనుమానం.. కమ్మేస్తున్న భయం.. ఏదీ ఎటూ పోక ఉండిపోయిన ఖాళీల మధ్య కూరుకు పోయిన నిరాఖేలన కథని .. అక్కడ జరుగుబాటు కలతకి దిష్టి తీసి.. కప్పిపోయిన నిద్ర నిదాన ఊర్పుల మధ్య చిరిగిన భయాలు.

…………….

అదంతా ఒకే పరిధిని దాటినా మహా విన్యాసపు కదలిక .. చలన కీల భగ్గున మండి .. ఏడ్చుకొంటూ పోయే కథనాలు చేరి సాగవు గొంతుని పిసికి .. కిందా మీదా కానీ ,.. కలల సగంలో పడి పోలిక దొరకని .. నిత్సర విన్యాస వృత్తాలని కట్టి లాగుతూ,.. హద్దు చెదిరిన కథలని కూల్చి .. నింపిపోయిన వేదికలపై .. ఎంత పెద్ద పాత్రైనా .. ముగిసాక వెళ్లిపోవాల్సిందే .. కనిపించడానికి చూపుకి .. మరో కురిసిన వరమేదీ లేదు.

అగ్ర రాజ్యంలో అతని గురించిన వెదుకులాటని ఆపేసి ( నామ మాత్రంగా వెదికి.. అతని వైఫ్ తోనే అతని గురించిన క్యారెక్టర్ బయటపెట్టి ).. మళ్ళీ ఎన్నికలు..

మంతనాలు వేళ్ళాడుతున్న ఆలోచనలో బిగుసుకు పోయిన నిర్యాణ స్తూపపు కంటి సెగని ఎగదోసి.. కలబడే కదలికలు అర్ధమవుతూ.. కాక…పెద్ద గుబులు నిండిన అర్ధరాత్రి తాగిన కంటి వెల్తురు మసకబారి .. కదలిక లేని నిరాహేన మూర్తుల కవ్వింతనే దాటి .. ఉడికి పోయిన ఆలోచనల కంటి ధారణకి కదిలే సమయ ఋణం .

అగ్ర రాజ్య నేత ఉన్న భోగీ ఒక వేపు వాల్ అంతా .. స్క్రీన్ గా మారి .. అతని దేశంలో.. ఆఫీసులో .. ఇంట్లో ఏం జరుగుతుందో.. డిస్ప్లే అవుతూ ఉంది.

కొన్ని డిబేట్స్ లో అతని గురించి ఘోరంగా మాట్లాడుతూ.. అతను అనేక దేశాల మిత్రవాలని తెంచేసేడని .. అతనికి తన భార్యతోనే సయోధ్య లేనప్పుడు .. మిగతా వాళ్ళతో ఇంకేం ఎక్ష్పెక్త్ చేయగలం.. దేనికీ దూర దృష్టి లేదు. లక్షణానికి ఏం కావాలో చేస్తే .. ఈ దేశం ముందుకి ఎలా పోతుందని.. అదే అతని ప్రధాన లోపమని.. అనుచరులని .. అలానే బానిసల్లా చూడటం.. అధికారం అడ్డుపెట్టుకొని.. అతను చేయించిన హత్యలకు అంతు లేదని..

అతనికే దొరికే అవకాశం ఎంతమాత్రం లేదని..

అతను ఏ దేశాలకి మద్దతు ఇవ్వలేదు. యుద్ధాన్ని ఆపే ప్రయత్నం చేయలేదు. కేవలం ఆయుధ వ్యాపారం కోసం డీల్స్ అంతే… సంప్రాప్త గతిని చెల్లుబాటు చేసుకొని ఉండిపోయిన నడకలని దాటి కదిలే కన్నుని .. చేసి పెట్టుకొన్న శిధిల ఆయుజ్యంలో .. లోపలి కన్నుని దాటి కదిలే భయం వణుకుతూ..

కొన్ని చానెల్స్ అతను డీల్ చేసిన విదేశీ రాయబారులని.. అతనింటి మైడ్స్నీ .. పర్సనల్ సెక్రెటేరిని .. డాక్టర్స్ నీ .. కుక్ నీ … అతని సలహా మండలిని .. ఎవరినీ వదల లేదు.. అతని క్యారెక్టర్ అన్నీ రకాలుగా ప్రజల ముందు పెట్టి.. ప్రజలని ఎంత బోర్ కొట్టించారంటే.. ఇక మరోసారి అతని గురించిన టెలికాస్ట్ పైన .. ప్రజలు తిరగబడేంత .. నెమ్మది .. నెమ్మది గ్గా అది పూర్తిగా మర్చిపోవడంగా మారిపోయింది.

సత్యం ఇలాగే ఉంటుంది.. పొరలు పొరలుగా కప్పడిపోతున్న నిర్దయని కక్ష్యలు భుట్టో తిప్పుతూ.. హద్దు వదిలేసినా నడకని పట్టి పట్టి లాగుతూ.. కలబడే నిద్ర దర్శన గదుల్లో .. ఇరుక్కుపోయిన తల రాతల్ని .. తుడవలేక .. కదిల్చిన ఆపాయ సమాధిని తవ్వుకొని .. ఒరిగి పోయిన పుట్టుకలు.

అతను తీవ్రమైన విస్మయానికి గురయ్యాడు.. కోపం .. నిస్సహాయత .. అప్పటికి రెండు గంటల నుంచి దాహంతో అల్లాడుతున్నాడు.. అక్కడొక ఒక చుక్క నీరు లేదు.. అతను లేకపోవడంతో దేశంలో అల్లకల్లోలఓ అయిపోతుందనుకొన్నాడు.. కానీ అటువంటిదేం లేని .. ఒక మామూలు జ్ఞాపకంగా తాను మారిపోవడం అతినికి నచ్చడం లేదు.. కానీ అదే సత్యమనే దర్శన జరుగుతూనే ఉంది.. కలలు కాల్చిన చప్పిడి ఋణం వేలాడే చూపుతో .. హద్దుని దాటుకొని వెళ్లిన కాస్త వెసులుబాటు గుచ్చుకొని…..

కానీ అదే సత్యమని తెలిసి ఊపిరిని వణికిస్తుంది.. పోగొట్టుకొన్నదేదీ తిరిగి రాదని తెలుస్తూనే ఉన్న .. ఒక స్పష్టత లేని ఆందోళన వేళ్ళాడుతూ.. తాను అంతేనా అనేది.. అతనికి ఏమాత్రం రుంచించడం లేదు.. కానీ అదే జరిగిందనే నిజం అతనికి తెలుస్తూనే ఉంది.. దేని మీద కోపం చూపించాడీకి.. washroom  మబ్బు పట్టిన అద్దం తాను కనిపించడం తప్ప .. ఇంకెవరూ లేరు. మాట సాయం .. శ్వాస సాయం.. రంగు సాయం.. నొప్పి సాయం.. భయాల సాయం .. ఏదీ అందక .. చావూ చుటూ దగ్గరగా తిరుగుతున్నట్లు..

భోగీ అంతా వెదికాడు.. ఒక చైర్ కి ఉన్న లెగ్ కొంచెం లాగితే వచ్చింది..దానితో స్క్రీన్ ని పగలగొట్టాలని చూసాడు.. చాలసార్లు కొట్టాక ఒక్కసారిగా పగిలి .. దాని లోపలినుంచి ద్రవం ఒక్కసారిగా పొంగింది.. అతని బట్టల నిండా అదే .. కంగారు పడ్డాడు.. అది అతనికేం damage  చేయలేదు, కానీ కాసేపటికి అర్ధమైంది.. అది భరించలేని దుర్గంధం… అల్లాడిపోయాడు .. బట్టలు తీసేసి .. వాష్ రూమ్ లో శుభ్రం చేసుకొని ఆరబెట్టాడు .. నీళ్ల కోసం ఎక్కడా లేక .. దాహం తట్టుకోలేక అక్కడే .. ఆ టాయిలెట్ దగ్గర టాప్ లోని నీళ్లనే తాగాడు..

చలి ఒళ్ళంతా .. ఫ్లోర్ అంతా అక్కడున్న మగ్గుతొనే తెచ్చి శుభ్రం చేసాడు.. కొంత స్మెల్ తగ్గినా హింసగానే ఉంది.. మరో బోగీ వెళదామని చూసి .. డోర్ హేండిల్ పై చెయ్య వెయ్యగానే .. ఒక్కసారిగా అరిచి .. వెనక్కి తీసుకొన్నాడు.

అతని చేతి నిండా బొబ్బలు. తీవ్రమయిన మంట .. టాప్ కింద పెట్టాడు.. చర్మం ఊడి .. పుండై .. తీవ్రమైన బాధ.. ఇలాంటివేవీ అనుభవానికి లేవు. ఒకవేళ ఏదైనా చిన్నది అలా జరిగినా.. దాని వెనక పెద్ద గుంపు కదిలే ఎక్కడ లేని హడావుడి చేసి.. సగం బాధని వల్లే మోసినట్లుగా ఉన్నచోటి నుంచి.. ఇప్పుడిలా .. ఏ రకంగానూ ఒప్పుకోలేని స్థితి. ఏదో తెలిసీ తెలియనట్లుగా ఉండిపోవడం .. అనుకోని నల్ల కెరటాల గుండంలో పడి తలకిందులైన మంత్ర తాపపు పుల్లని దోసిలిలో .. చుట్టుతిప్పిన వికార భయం.

భౌతిక బాధ ..మరో పక్క .. తాను ఇంతేనా? అనే .. ఒక ఒప్పుకోలేని సత్యం తిరగబడి..ఇక స్టాఫ్ కూడా తనని వెదకడం ఆపేశారని అర్ధమై.. కుమిలి పోవడం చేతకాక.. హింస పెట్టడమేగాని.. హింస పడటం చేతకాక .. ఇంకొన్ని గంటల్లో మతి స్థిమితం తప్పిపోతుందేమోననే భయం చేరి వణికిపోతూ.. విరాళ కంటిని పొడుగ్గా సాగదీసిన సగం ఆయాసం.

ప్రాణపు సగం లో నూరిన కరకు శబ్దం మోసిన కంటితో .. హద్దులు మారిన చలనసారత తలలో పండి .. దీప బోగపు సంధిని వదిలిన చీకట్లోంచి.. లాక్కొని బయట పడుతూ.. లేవదీసుకొన్న స్మరిత ముఖాల నిద్ర కలతని సర్దుకో జూసిన మసక ఊటల మధ్య చిక్కబడ్డ కేకని కడిగి.. సంతర్ప మెళుకువలు మెరుపుకొన్న పునాదుల్లో కదిలే .. దేహ పూర్ణతకి రెండో ఋణం వదిలించుకొన్న మంద్ర గతులు చల్లారి…..

సరైన అధ్యక్షుడు… ఆ ఎన్నికలో సత్యనివేశ్ పాత్ర…ఆ స్క్రీన్ అంతా అతుక్కొని మళ్ళీ రావడం మొదలైంది  ఈ సారి .. ఆ స్క్రీన్ పై .. అధ్యక్షా ఎన్నికలు.. కానీ అతను ఆశ్చర్య పోయింది.. అక్కడ స్క్రీన్ పై సత్య నివేశ్ ని చూస్తూ.. అతనొక .. ఆదిభితమైన వ్యక్తి తరుపున ప్రచారం చేస్తున్నాడు.. అతనిని అనేక డిబేట్స్ లోకి పిల్చి .. అతని అవగాహనని .. అనేక మంది మేధావుల ఫోరమ్స్ .. చెక్ చేస్తున్నాయి.. ప్రజలంతా క్రమ క్రమంగా అతని పట్ల పాజిటివ్ ఒపీనియన్లోకి వస్తూ ఉన్నారు.

అదే కనిపిస్తుంది .. ప్రాణ నిధిని తవ్వుకొని పోతున్న మంత్రసారపు కౌగిలిని కుదిపి.. తలలో దిగబడిన నిద్ర చినుకుల ఊపిరిని .. అడుగుకంతా పీల్చి.. నిశ్చరువుల స్థితి నమ్మకాన్ని పొడుచుకొని.. అక్కడే ఆగిన కరిగివేతలతో.. తోడు నిలిచినా ఉండని పుట్టుకని కూల్చి .. చెమట పండిన నిందలని కప్పుకొని.. ఇగిరి పోయిన నవ్వుని లాక్కొంటూ.. మనం అనుకోకపోయిన సృష్టి చేసుకొంటూ పోవడం .. ఇక్కడ పోగొట్టుకొన్న కథ.. దాని లోపల ఊడదీసుకొన్న భయాలన్నీ అప్పగించి .. జాగ్రత్త పడక ముందే .. నష్టం జరిగిపోయాక ..

ఇప్పుడిక అంతా దూరమయ్యాక .. తెలియని నిస్సుత్తులోంచి పొడుచుకొస్తున్న నిస్సత్తు కాలుస్తున్నా .. అదే నిజమనే మహా నిషేధం మోసుకొన్న రహస్య చకిత గడువులు..

అది చూసిన ఆ రెండు దేశాలు … సైనిక పాలన పై ఎదురు తిరిగి.. మిగతా ఇద్దరి దేశాధ్యక్షుల బోగీల్లోనూ .. వాళ్ళ దేశాలు.. అగ్ర రాజ్య వ్యవహారాలు కనిపించి.. అక్కడి ప్రజలు కూడా అల్లాంటి మార్పే కావాలని .. ముందు అధ్యక్షుల .. విగ్రహాలని .. వాళ్ళ పేరు మీద ఉన్న పబ్లిక్ నిర్మాణాలు.. హాస్పిటల్స్.. స్కూల్స్.. హోస్టలస్.. రేఫుజి క్యాంప్స్ .. అన్నింటినీ పగల గొడుతున్నారు.. వాళ్ళ స్టేట్స్ .. బంగ్లాని .. కారులనీ తగలబెడుతున్నారు. మాకు అలాంటి మార్పే కావాలని రోడ్ల మీదకి వచ్చి ఉద్యమాలు చేయడం మొదలు పెట్టారు.. యుద్ధం ప్రజల డిమాండ్ ప్రకారం ఆగిపోయి .. రెండు దేశాలు కలిసిపోయి .. ఒక దేశంగా మారి .. అందరూ కలిసిపోతున్నారు. మొదలవ్వడమనే ఆఖరి కలయికనే పెనుకొంటూ.. విరాళిత ఎత్తుగడల సత్యం మోసుకొన్న వెనక భజం నొప్పిని అరగదీసి.. వాళ్ళు కొత్త చర్యలు మొదలుపెడతారు.

ఒక సందర్భం .. పెను కంపనగా మారి .. చెల్లాచెదురైన ఒబ్బిడి నడకని జోడించిన కన్నులో .. పైకి తేరుకున్న భయాసారపు .. నిర్లిప్తంలో పడి కన్ను తుడుచుకొంటూ .. అక్కడే ఉండిపోయిన చలన దర్శన ముడిని వదులు చేసి .. పీల్చిన డేగ నిర్వాణ గండంలో పడి .. తలలు తెగిన సత్యం మండుతూ.. హద్దులు మోసుకొన్న కంటి చూపుని పైకి తెచ్చి.. కదలికలేని నిరాదీక్ష హద్దుని పొగతో నింపి.. కదిలే శరీర ముంపునీ కప్పే పొగల ఋతువుని .. పొడుగ్గా సాగదీసిన నడకనే కప్పిన నిద్ర ఊడలతో బిగుసుకొని…..

                                                                        …………………..

అప్పుడే కన్ను తెరిచిన దుఃఖం నుంచి.. కంటికి కాపలా పెట్టిన నడకలో ఆందోళన బిగిసిన కంగూరు నుంచి  మృత్యువు శీతల మరకగా తగిలి .. ఎంతకీ వదలక తడిచిన గొంతులోని.. మాయా గతి చలనం నుంచి ఆగక సాగుతూ.. ప్రయాణం.. రెప రెపలాడుతున్న దేహ ఖనిజపు వరదని దాటుకొని.. చప్పరించే గతి చిత్రాల కుదుపుని మోసుకొని .. కలుషిత నిద్ర పోటుల పుట్టుకని తాగి.. తూలి పోతున్న సన్నని జ్వర మునకల వణుకుని సెగకి చేర్చుకొని.. సవరించిన కదలికనే దాటి.. పనిలో పనిగా .. హింసని నానబెట్టిన ఖాళీల మధ్య కూరుకు పోయిన విశ్వాస తమకంతో పడి .. ముక్కలై.. ఏదీ .. అక్కడే ఆగని .. నిర్ధార గతి కలవలత మూర్తిని పోల్చుకొని.. నిరోధ కలిత మహా క్షోభ .. ఉండీ లేకపోయినా చలన పోలికలతో కూర్చిన కుదుపు.

అక్కడే ఉండిపోయిన నిశ్చల రాతని శిలపై చెక్కి .. తల పగలగొట్టుకొని.. తడబాటుని మర్చి..

ఆ రైలు దుఃఖాన్ని చీల్చుకొని..పూర్ణ సృష్టి కలతని మింగేస్తూ..  అనంతం నుంచి అనంతంలోకి  అలా వెళుతూనే ఉంది.. వాళ్ళకి ..బోగీల మధ్య పారదర్శక అద్ధమూ .. శబ్దమూ రాగానే అర్ధమైంది.. ఇంకా ఎవరో ఉన్నారని.. కానీ ఏ డోర్ హేండిల్ పై చెయ్యి వేసిన .. చేతులు బొబ్బలెక్కి .. చర్మం ఊడి పుండై.. తీవ్రంగా బాధ.. ఏదో అక్కడ పడున్న పైప్ తో ట్రై చేసిన .. అదే రివెర్స్ లో ఎగిరి వచ్చి.. తలకి తగిలి రక్తం కారుతుంది..

వాళ్ళకి .. బయట ప్రపంచానికి లింక్ .. కేవలం.. ఆ గోడ ..డిజిటల్  స్క్రీన్ గా మారి కనిపిస్తున్న దృశ్యాలు మాత్రమే.. అవీ మరింత ఆందోళన పెంచేవే కానీ .. ఏమాత్రమూ వాళ్ళకి స్వాంతన కలిగించేవి కావు..

కిటికీ నుంచి బయటకు చూసినపుడు  కనిపించేవి అలాగే ఉండేవి.. దానికొక గురుత్వ చలనం ఉన్నట్లుగా గాని.. ఎటువంటి సోర్స్ అఫ్ ఎనర్జీ తో కదులుతుందో కూడా తెలియడం లేదు.. ఒకసారి అగ్ని పార్థాల్లోని వెళుతున్నట్లు నిప్పులు .. మరోసారి.. మంచు ఖండాలు.. అప్పుడే ఎడారులు.. అదేంత స్పీడ్ తో వెళుతుందో.. ఎక్కడికెళ్ళి ఆగుతుందో.. ఎవరు దానిని కంట్రోల్ చేస్తున్నారో ఏదీ తెలియడం లేదు.

వాళ్ళు .. కాళ్ళూ .. చేతులూ.. తలా.. రక్తం మొత్తం ఖాళీ ఐ .. పాలిపోయిన దేహాల్లా .. గొంతు మొత్తం ఆర్చుకుపోయి .. కదలికనే చెమర్చిన గతుకుల మధ్య .. చావు కొన్ని వందల సార్లు అద్దాల  మధ్య కనిపించినా .. దగ్గరకి రాక.. ఇంకా ముందు ఏం జరగబోతుందో అర్ధం కాక..

గుండె మొత్తం వేగంగా కొట్టుకొని.. కొట్టుకొని.. తిరిగి పోయి చల్లారి పోయినట్లు.. నీరసం .. ఆకలి.. దాహం.. బాడీ నిండుగా జ్వరం.. అంతలోనే చలి.. మళ్ళీ చెమట.. దేహం నుంచి దుర్గంధం.. ఈ స్థితి ఇలాగే సాగితే .. వాళ్లకిక ఏమీ కాకుండానే చనిపోతారు.. కానీ ఆ చనిపోవడం నుంచి ఏదో కాపాడి.. దానికన్నా తీవ్రమైన నరకం చూపిస్తూ .. గొంతు   అరుపులతో బీటలు తీసింది.. నిద్రకి చేరని కాళ్ళు నల్లబారి.. జుత్తు ఎండిపోయి.. బట్టలపై.. వాంతులు.. రక్తం .. బురద ఎండిపోయి .. వికృతమైన రూపాలతో.. వాళ్ళు..

యుద్ధ క్షేత్రంలో .. గాయాల పాలైన ఒక సైనికుడి బాధని అప్పటికే వాళ్ళు అనుభవించే ఉన్నారు.. ఇంకేం జారుతుందన్నది .. అప్పటికి అర్ధం కాక పోయిన .. ఆ అనంతానికి రెండో అంచుని వెదుకుతూ వెళుతున్నట్లుగా .. ఆ రైలు ఆ స్టేషన్లోనూ ఆగదు.. ఏ పట్టాలతోనూ.. ఎత్తుపల్లాల తోనూ పనిలేదు.

అపరిమిత మితమూ ,, కంటికి చేరని రక్త పోలికని తురిమిన నాజూకు మందలిత సంకాలంలో ఊరేగి.. తడిచిన కథలని దాటి .. పలారిత హద్దుని తెరిచిన శ్వాసని కుదిపి.. పగిలిన మాటకి .. అర్ధం పోయి.. ఉన్నప్పటి నిమిత్తంలో పడి కొట్టుకొంటూ..

కొండలు.. గుట్టలు.. నదులు.. అప్పుడప్పుడు సముద్రాలూ.. ఎడారులు.. అడవులు.. ఏం అడ్డం వచ్చినా అది ఆగక నిరంతరంగా వెళ్లిపోతూనే ఉంది. నగరాలు .. పల్లెలు ..మనుషులు.. ఎక్కడా వాళ్ళకి కనిపించలేదు.. తిండి తిని ఎన్ని రోజులైందో.. ఇంకెంత టైం బతుకుతామో.. అసలు టైం అనే పెరామీటర్ కూడా అందడం లేదు. అందుతుందన్న ఆశా ఇక మిగలలేదు.

                                                              ……………………..

దుఃఖ గర్భంలో మోసిన తొమ్మిది వేర్వేరు సమయాలు.. కదిలే నిద్ర చలనపు ముద్దలని పిండాలు చేసి వెలిగిన దీపం .. ఆమె శరీరం ఏడూ మెట్ల సవారీ.. దేహ ప్రాప్తతని శూన్యం చుట్టూ ఆరబోసుకొన్న కథ .. ఒక నిరాకార ధ్వని వెనక గాలి అది కుక్కతో ఓడిపోయినా చలన ముఖాల ఊడలని పాకిస్తూ.. కదిలే నీటి బరువుల గుక్కతో .. హద్దుల్ని చేరదీసి కరువుతో.. హద్దు వదులుకొన్న చప్పుడుని సగం మింగిన మాటగా తెర్చుకొన్న పగటి అద్దాలు పండిన కల .. ఉండిపోయిన ఖాళీల మధ్య .. సరి చెయ్యని ఉక్కపోతని కడిగి.. స్నాన ముంపునీ కనే నిద్ర రేవుల లోతులోకి కూలిన కథ…

కదిలే నిందలా కూర్పుని వదులు చేసే సహన తీరికల నిరూప ధ్వనిని కాల్చి .. ఇంకా దొరకని మృత్యు పొదల్లో .. కాల్చిపెట్టుకొన్న నిండాలని కలిపి .. విడదీసి.. నాలుగు గుమ్మాల మధ్య స్థిరపడ్డ .. అకారణ స్తంభంకి గుద్దుకొని.. ఇరుక్కు పోయిన గతి చక్రంపై .. పగపట్టిన ఆయుస్సుని తిరగదోడి .. అక్కడే ఉండిపోయిన చలన ముడిని వాదులు చేసిన భ్రమణ కూపంలో చేరగిలిన నిద్ర ఖండం .. ఆమె ముందు బరువెక్కి..

ఫ్లూట్ ని ప్లే చేస్తుంటే .. శూన్యం చుట్టూ పేరుకున్న కదలికల దేహ ఋణం కలిపినా వీడిపోని రోజు ఋణం పట్టుకొన్న వివాసిత కంటి రాత్రంలో పొడుగైన కంటిని .. దృష్టి స్థిమితం చేసిన కన్నుని పగలగొట్టి.. ఒక భుజమూ.. కొన్ని కండర నవ్వుల కాగడాలు జోడించిన నిప్పుల యజ్ఞంలో పడి .. తోవ తెలియని .. యాతన మోసిన గతుకుల్లో.. కలబడిన ఉద్రేక నిగ్రహాల కైవల్యత తమకం ఊరటకి దిగి.. నిరావర్తన గండం తప్పించిన పూడికలని తలలో నింపుకొని.. విప్పుకు పోయిన చూపు గుండ్రాల్లో .. అతనిని పీల్చుకొని..

 శుభమి ఆమె కడుపులోంచి .. దీపంగా బయటకొచ్చి..ఆకాశంలో కలిసిపోతుంది..

అనావర్తిత దేహ గమ్యం .. పొడుగైన నిద్ర షరతుల మృత్యు తగువుని కాపాడి.. రంగు తెలియని పై ఎత్తు కదలికనే సర్ది.. కనపడని చూపు నిడివిలో ఒద్దికగా ఉండిపోయిన నిమిత్త గతిని చేరదీసిన గంటల మధ్య హెచ్చరికని నింపుకొని.. సరళ నిమిత్తం కాని దుఃఖం ఖండంలో నల్లబారిన గట్లని దాటుకొని.. ఇంకి పోయిన శ్వాసల బయట సమయ నిందల కూర్పుని వడపోసి .. కదిలే చావు..

అదొక ఊపిరి నిర్జన చాయని మోసుకొని.. ఓ క్షణం ఆగి .. వెలిగిన దావానలం నొప్పికి గింగిరాలు తిరిగి.. అయుక్తమ నిరాయు కదలికనే పట్టుకొని.. అక్కడే నిల్చిన కంటి ధారని తోడుకొంటూ.. చలన మండల కూర్పులేని చీకటిని నమిలి .. తాను ఆ బోగీలో అప్పుడు భువన బాధగా సత్యనివేశ్ ని చూసినా .. దగ్గరకి రావొద్దనే సైగ చేసింది.. అదొక నిస్సహాయతకి భాష నివ్వని తీర్మానం.. కదిలే నిద్ర గంటల పొడిని చల్లే చప్పుడికి .. చేమరచిన నడకని తెగ్గొట్టి .. కంటి ధారని కప్పిన విసుగుని పీల్చి.. అనునయ సాధ్యంలో పెంచి కాల్చిన పొగల మధ్య కదిలే నిరూణ ఋణం కప్పిన కలతల మధ్య ఊరేగిన సగం ఊసుని లాగి.. రంగు మడతలో కప్పిన బాధకి ఎడమగా జరిగే హెచ్చరిక .

అతను నిస్సహాయుడై.. అటు తిరిగి దూరంలోనే ఆగిపోయాడు.. చీము .. రక్తం.. వాసన .. పరిమళం.. అగ్ని.. నీరు .. గాలి ఒక్కసారిగా .. బయటపడి .. ఎదురుగా ఆమె దోసిలిలో దీపం వెలుగుతూ.. హద్దు తెలియని అంత బాధలోనూ.. దీపాన్ని అలానే పట్టుకొని.. కూలిపోయింది.. అక్కడిక ఏ గాయమూ లేదు.. అతని ఒడిలో ఆమెకి స్పృహ తప్పింది. అనుకోలేదు.. అనుకోవడానికి దారి దొరకని నిరోప అఖాతంలో పట్టుకొన్న చలన గతుకుని సరిచెయ్యక ముందే .. అక్కడే ఆగిపోయిన నిర్యాణ కూర్పుని వదిలించుకొన్న సరాసరి మగత నివేలంలో పడి  .. పోలికని నిలుపుకొని .. సగం మోసుకొన్న ఖాళీ మెట్లపై కూలిన అడుగులని కొలిచిన హద్దుని దాటుతూ.. స్మరిత అయోమయంలో పడి … ఆశ్రిత కలతని వడపోసిన ముఖాలు.

సంశయ లయ సర్వమూ.. కినుక పట్టిన నిందలని దాటుకొని.. కన్నుకి పట్టని నిషాద కథన చూపుని పగలగొట్టి.. ఉండిపోయిన పథ నిరూప విస్ఫోటంలోంచి కదిలి .. నిరాయు యుద్ధ కటువుని బలంగా దించుకొని.. కదలిక లేని గామిత గొంతుని వరంలోకి.. శాప ముడుపుగా వదిలి .. కలబడని సార్ధక గతిని కప్పుకొని.. ఉండిపోయిన నిరాధార కైపులోకి ప్రవహించి.. కదిలే దోసిలిని పండించి.. హద్దుని పక్కకి లాగిన నిసమాధి గతుకుల్లో చిక్కుకోక మాటని తీసుకొని .. వంచి పోసుకున్న చలన కాంక్ష నిడివిని పెద్దగా లాగి .. తలుపు చివర కాల్చుకున్న మాయాకార దేహ రుజువులు కలబడి.. అక్కడే ఆగిన నిశ్చల మంత్ర సయుధ్యత..

ఏది ప్రేమ?

మహా నీలాస శ్రావ్యయ ఛేదనలో కక్ష్య.. ఉండీ లేకపోయినా భయదాల ఒరవడి గొంతులోని   చెమ్మ .. కఠినతని రాల్చిన హద్దుల్ని కదుపుతూ .. నేనై ఉండిపోయిన కంటి స్ఫురణ …

ఏక మితం .. ఒకటై పోయిన దీప కలికం .. మోసి తెచ్చుకొన్న రాజీల పొడి రాలిపోయి దగ్గరవ్వాలని చెప్పుకొన్న ఓ ఆరడి..

పోగొట్టుకొని ఉండిపోతూ.. హద్దు మార్చిన పుట్టుకని ధూపంలో పగలగొట్టి..

అవధేయ కాల్పులని సర్ది పెట్టుకొంటూ.. పేరుకు పోయిన .. విడి చెలరేగిన .. పురుష నిడివికి లోపల  మొదలైన సమాధి ఊట.. కలబడే దేహ రుణపు గతిని చెప్పుకొని.. అటు దోష నిరాకార చూపులో పొడిచిన చీకటి రైలు ఆయాస నీరుని ఒంపి..

నా ఉనికి నాకే కావాలనే అనుమానం పండుతూ .. జన్మ సగంలో దీపం పుట్టడం.. ఉండీ లేకపోవడం లో నీటి అవధిని కూల్చి .. కనబడే నివస్త్ర రుణంలో పడి ముక్కలై .. చేరి సాగవు గతుల రీతిని మోసుకొని.. ఇరుక్కు పోయిన కంటిని మోసుకొని.. కదిలే శ్వాస ఝాములో పడిపోయిన కాళ్ళని తోసుకొంటూ.. తేరుకొని నిరీక్ష రాత్రం మొత్తం ఊరేగిన మాటలని దగ్గర చేసుకొని .. కొంచెం బెంగగా ఉండిపోయాం. నిండి పోయిన మసక రుజువులు.

అప్పగించుకొన్న రుణ తీరికలేని చోటులో కూర్చొని .. అక్కడే ఆగిపోయిన దేహ మలతని కనిపెట్టి దగ్గరగా జరుగుతారు.

అదొక దేహ నిశ్చల మాటరాని మింగిన మగతగా మారి .. కదలికలేని నిరాపేయ గమనాన్ని కోరుకొంటూ .. విడిపోయిన కంపన రాశుల మధ్యనే ఊరేగే చలన కాలుడు..

స్కలిత రాజీలు లేని మహా కంపన .. విపరీత సాధ్యంలోని విముఖ ధ్వని..

అక్కడిక అదే కథ లేదని .. జమిలి కోతని చేర్చుకొన్న ఆపాయ పోలికలని దాటి ..  స్త్రీ పునః ఊర్పణకి అందుకొన్న దీపం.. అన్నాథంలో కలిసిపోతూ..

ఆర్భాటం లేని నిశ్చల వీధిలో .. ఈ రైలు పొడుగు బాట ,, ఎక్కడికి చేరి ఆగుతుందో..

ఇక్కడే ఉండిపోక ఆగిన చరానిత దేహ చలన చేరుకొని.. ఇక్కడే ఆగిన రస కూర్పుల మెలికని సరి చెయ్యక ముందే మీద పడి.. కప్పేసిన కంటి స్థలంలో …

మొదలుపెట్టడం .. పూర్తి కావడంతోనే ఉందా?

ఉన్నప్పుడే లేదు.. లేనప్పుడు ఉన్నదే ఆదిగా .. కదులుతూ.. అక్కడి సరిహద్దుని మోసగించి కూర్చుకొన్న మాటలు. విరోధ కూర్పుని కాగడాలోకి ఒంపి .. కదిలే నిద్ర రుణపు పొగని .. చితిలోకి చేర్చి.. తీరని కాళీ నడకని పాటలోకి చుట్టి.. మెలిక పడిన దుఃఖం రెండో నలత మంచం పై కదిలే కొత్త తీరుల బయట మంత్రం పట్టు తప్పాక .. ఆ దూరంలోనే పండించుకున్న కదలికనే శుభ్రం చేసి .. రెప్పలా సవరింత నిడివిని కాల్చిన కంటితో తోవలో విడిపోయి.. అక్కడే సరిచెయ్యని ఊసులని సవరిస్తూ.. పీడన లేని నిశాంతక సవ్వడి కూర్చిన ఎత్తుల్లో పండుతూ..  మాటలు….

శుభమి అదే చెప్పాలనుకొందా?

జన్మ స్థల వైరాగ్య దొంతరని కలిపి .. నీరు పట్టిన మాటల మధ్య ఊగే కలని అతుకుకొంటూ.. రాలిపోయిన పగటి తలుపు ముంపునీ తాగి.. అంతే ఉంది. అలా చెప్పుకొనే .. సరళ సారపు నిద్ర కదలికనే మార్చిన చేతుల్లో పండుతూ .. ఆ చీకటి హద్దులోనే తన దీపాన్ని తిరిగి వెదుకుకొంటుంది.

తన ఉనికిపై .. జాగ్రత్త చేసిన అనుమాన దర్శనాల నిడివిని పొడిగిస్తూ.. తేరుకోలేని ఆపసోపాల గండం దాటిన కలతలుగా ఉండి .. ఎక్కి పోయిన అలసట రాత్రంలో పొడిగా నూరిన నవ్వుని జత చేసి.. ఆ చీకటి చుట్టూ .. వెలుగు కాచిన చెట్టుని పట్టుకొని.. దీపం ఎగురుతూ..

అవునదేనని .. తనే పలవరిస్తాడు.. కొంచెం ఆగి జోకొట్టి.. నుదిటి పై లాలగా రాస్తాడు.

అప్పుడే హమీద్ తన సంగీతాన్ని మొదలుపెట్టాడు.. వాడు పాడుతూ.. మధ్యలో వెదురు గతిని సాగదీసి చెలరేగుతూ.. హద్దు వదిలిన  నిడివిని కప్పుకొని.. చలన మంగళ గతిని సరిచెయ్యని ఓటమిని తాగి.. అక్కడే తన శ్రావ్య గతిని మోసే కదలికనే దాటి ..  ఆ కొసలో వదిలిన అడుగుని కుదిపిన రాతల్ని చేర్చుకొని..

సంరాయ రాద్ధాతంలో పడి .. అక్కడే నిలువెత్తు నిడివిని జార్చి .. కథల వెంట సాగే .. నిరూప రాజీల మధ్య ముఖం చెమరించిన చెమటతో తిరుగుతూ.. చంచల నిరూప మండలంలో చెలరేగిన పునాదులని కలుపుకొని.. అక్కడే ఉండిపోయిన పుట్టుకని తాగి.. కుదురు లేని పాటని తెగ్గొట్టి .. అక్కడే స్వర నిర్చనల కలతని పండిస్తూ.. తేరుకోలేని దేహ గతిని నింపిన కథగా .. వాడి పాట .. అదొక సృష్టి నుంచి చేరదీసుకొన్న స్వీకృత సమన్వయం.. పగపట్టిన నడకలని దాటి .. కొత్త చోటికి చేర్చే కలవెల విసుగుని వడపోసి.. కళ్ళకి దృష్టిని ఇచ్చిన కథలుగా వేలాడి .. మరిగించిన సగం వేడితో శ్వాస రీములు తగలబడుతూ.. బొట్టు గుచ్చిన గుర్తులని అందుకొని.. నిర్జీవ కలల మధ్య కన్ను మార్చి పెట్టుకొన్న నిద్రలోంచి పాట.

నిరాసక్తం సక్తంలోని .. శృతీప లయం చుట్టుకొని.. కాళ్ళ బాహుళిలో తిరిగి చేర్చుకొన్న నిద్ర కణాల విచ్ఛిత్తి గంభీరంలో పొడుగ్గా కట్టుకొన్న .. నిరాహా మూర్తుల కలని పట్టుకొని .. ఇంకేం అడ్డుగా లేని .. సమాధి ముంపుల కలతని పట్టుకొని.. నిరాపాయ గ్రహణ పుట్టుకలు చెమర్చిన నిశిత బరువుని కరగదీస్తూ .. పాతుకు పోతున్న శారీర ధూళి మసకబారుతూ.. హద్దుల్ని కప్పిన చంచల ప్రక్రియకి చేదోడుగా ఉండిపోయిన చీకటి మడతలు.

సంయోగ విపరీతంలో కప్పి మోసుకొన్న స్వంధాయ ఘర్షణకి పట్టిన రెండో తలంలో .. ఇంకేం కనబడదు.. వినబడదు.. చెప్పుకోదు .. అంతా అర్ధమైనట్లే ఉంటుంది.

వాళ్ళిద్దరి గురించేం చెప్పింది..

సామాన్య ముగ్ధంలో ఓడిపోయినా శ్వాసల ఉవాచ. కలబడి ఊపిరిలో చీకటిని తాగి .. కల సొమ్మసిల్లి అక్కడే ఉంచేసి ప్రాణ పుప్పొడిని కొరికి తిని … కళ్ళు కొంచెం మూసుకొంటుంది.. అదొక పల్చని చీకటిలో .. మంచుని తుడిచి.. సప్త వర్ణ వస్త్రాన్ని కప్పుకున్న ఛాయా వెలుగు.. నిర్ణయ శృయానంలో పోత పోసుకున్న దేహ రక్షల నిందని నింపుకొంటూ .. నిద్రని కాల్చి పోయిన నును పోగుల అల్లికని .. రప్పలపై మెల్లగా ఆనించి..

ఇప్పుడొక నిద్ర కావాలని ఎవరికో చెప్పుకొని .. అలసటని జార్చుకొంటారు.

స్వేద రుణపు విశ్వ మందిరపు ఛాయల్ని తోడుకొని.. గొంతులో పోసుకున్న నిర్ణయ ముట్టడిని కప్పుకున్న చేతులని పొడుగ్గా మోసిన చీకటి నదిని మడిచి .. కదిలే నిద్ర ఊపుల గడువుని దాటి .. నిస్సారత కంటి శిలని చెక్కి.. కలల కాపలాగా ఉండిపోయిన పునాదుల మధ్య చిక్కబడిన నా అభయ దోసిలిని కట్టుకొంటూ.. చేదుగా గొంతులో దిగిన నొప్పిని వడపోసి..

ప్రదీప్త గుణ రొప్పుని సాగదీసిన పగటి ఆయుస్సులో మునిగిన చీకటి. వెల్లకిలైన కొత్త నిందల కౌగిలిని దాటుకొని.. సరిపడని రొప్పుతో అక్కడే ఉండిపోయిన సరిహద్దుని కప్పి .. మసక నవ్వుతో .. ఆ కథని మళ్ళీ చెప్పుకొంటారు. ఆగిన చోటినుంచి కలుపుకొని.. అనుకోని మలుపుని పేనుకొని..అర్ధమైన గతిని సరిచేసుకొని.. అలా ఉండిపోయిన చోటకి వెళ్లి పలకరించుకొని..

సాకళింపు ఎలాగూ లేదు..కదలికనే మోసే ఎండా గడువులో బరువు కాగిన శ్వాస చప్పుడుకి .. అంటిన నిర్ణయాల గడువు ఎలాగూ అందదు. కదిలే నిర్మహ ముట్టడిని కదిల్చి .. అక్కడే ఉండిపోయిన పోలికల ఎత్తు నదిని దారికి తెచ్చుకొంటూ.. పేరుకు పోయిన అనుమానాల మధ్యనే కదలికనే సగం చుట్టి వదిలేస్తారు.

 వాళ్లిద్దరూ .. కలిసి బతుకుదామా ? అని అడిగే లోపు .. ట్రైన్ ఒక భూకంపం లో దిగబడి .. పెద్ద చప్పుడు.

చెల్లాచెదురైన నిద్ర కథనాల మధ్య కూరుకు పోయిన కాళ్ళని ఆర్పి .. సంచార్య మంగళ మూర్తిని దూరంగా ఉంచి .. సేవిత నిర్మాణ రుజువులని కాల్చి .. ఏకం చేసిన కథతో .. హద్దుని మార్చి పెట్టుకొన్న స్మరిత కన్నుని బిగదీసిన పొగల మధ్య ఉరిపోసుకొన్న మాట తెగిపడి ఇద్దరిలోకి ఒకేసారి చేరుకొంటుంది .. ఆగాగి చేర్చుకొన్న దీప మంగళ బరువుని సర్దుకొంటూ.. కలబడే నిద్ర దూరంలో .. జోడించిన నడకలని విడదీసుకొని.. కప్పిన కూర్పుల మధ్య విడిపోయిన దీపాల నెమరు

వేలాడ దీసిన కంటి సగంలో పోసుకున్న అడుగులతో .. కదిలే కంటిసాగునీ వదిలేసి చేర్చిపెట్టుకొన్న అంచనాల కట్టుడు చూపులు. నిరా స్కలన మంగళ కృతిని శాపానికి వేలాడదీసి.. సగం చెక్కిన నడకలో తిరగబడిన హద్దుని చేరదీసి కన్నుతో పేర్చుకొని.. కునుకు పట్టిన శూన్యం మోసిన ఖాళీలు .. ఎప్పటికీ ఇంకొక భోగ నిరూప దారుల్లో పడి కొట్టుకుపోతూ.. చూపుల అగడ్తకి పట్టుకొన్న చర్యా కణతలు.. దిగదుడిచిన భయ హద్దులు.

చీకటి వీధిలో సరి చెయ్యలేని ముఖాలతో తోడు వదిలేసినా … ఎక్కక్కడ మారి పోయిన రైలు ముఖాలు తిప్పి వేగంగా వెళుతూనే .. ఒక సరిపడని దూరంలోని ఊతపు పొగల ద్రోణుల్లో కదిలి.. ఊరేగిన నడకలా చెమర్చిన కన్నుని చెలగాటపు ఒత్తిడిని .. చేర్చి పెట్టుకొన్న సంధి యత్నపు . రాతి బండల చుట్టూ.. పిసికిన ఒంటి మీగడని చిలికి .. పెదవి చివరనే ఉండిపోయిన కబురుతో. చేజారి పోయిన తమక ధోరణిని ఏమార్చిన ఇది మరోలా అనుకోవడానికి లేదని తెల్సుకొని ఆగిపోయాక…. పుట్టుక..

                                                            ………………………

ఏదో తెలియని  తీవ్రమైన ఒత్తిడికి అకస్మాత్తుగా గురై.. రైలు అంతా ఏదో భూకంపంలో చిక్కుకొని అల్లాడినట్లు..శిధిల మోడులని లోపల నుంచి పైకెత్తి విసిరినట్లు.. శతబ్దాలుగా   మంచు ఖండం లోపల ఇరుక్కొన్న మహా గోళాన్ని.. ఏవో రాక్షస చేతులు లోపలికి  దించి.. పెద్ద గొంతుతో అరిచి బయటకు లాగినట్లు..చలన గతి మంత్ర ఉద్ఘాతంలో ఊగిన చావుల వరదని .. ఆ రైలు బలంగా పీల్చుకొన్నట్లు.. భయాల కొండని తొల్చుకొని.. ముక్కలైన తలలతో పరిగెడుతన్న ఓ మహా దేహపు చావు ముట్టడిలా ఆ రైలు..

పెద్ద చప్పుడు.. నిప్పులు.. పొగ .. ఆవిరి.. నల్లని దట్టమైన గాలి.. ఏదో శూన్యం లోకి దూకినట్లు.. దేహంలోని ఊపిరిని అదిమి పెడుతూ మహా ఒత్తిడి..

సమాధి చెదిరిన నిర్భాగ్య వర్తనలో స్మశాన కలాపపు పెద్ద నిడువుల గండిలో ఇరుక్కొన్నట్లుగా .. ఆగిపోయింది.. విశ్వపు మహా శరణుని కోరుతూ .. అంతరిక్ష కక్ష్యని  పట్టుకొని..ఇక ఈ అల్లాట వద్దు .. నన్నూ నీలో కలిపేసుకోమని ..  ఆ పాదాల ముందు ..  రైలు కూలిపోయినట్లు..

వాళ్ళు కంగారుగా కిటికీలోంచి బయటకు చూసారు.

అది అంటార్క్టిక మంచుఖండపు ఓపక్కకి విసిరిన భూభాగం. డిజిటల్ స్క్రీన్ మీద అక్కడి location.. temperature mention  చేస్తూ ఉంది. కాని ఆ రైలు లోపల ఇప్పటికీ 26  డిగ్రీ temperature మైంటైన్ అవుతూ ఉంది.. కాని ఎక్కడికక్కడ మెరుపులు .. పొగలు.. కొన్ని భోగీలు కాలుతూ ఉన్నాయి. 

భూమి పై శతాబ్దాలుగా గడ్డ కట్టిన శీతల సమాధి..అంటార్కిటికా ..శిధిల గంభీరంగా ఒరిగిన ప్రాణ స్పృహని కప్పుకున్న శరీర ధ్వనికి చేరదీసిన శ్వాసల మండలపు కవ్వింతని కలిపి.. నిస్పృహ మూటగట్టిన కల్లోల గతి నిర్దయ ఊపిరి.. కొంచెం వెచ్చటి చావుని ఇమ్మని అరిచే సమాధి విహ్వలాకార శరణు కలశంలో పుట్టిన అది శ్రమల మృత్యు హెచ్చరిక అంటార్కిటికా …

అదెప్పుడూ ఉంది.. కలత స్మరణగా రాలిన కథల మధ్య .. ఏ ఆధారం లేకుండా తిరుగుతూ ఉంది. విశ్వ గతి గుంభన అమాస కలతల చుట్టూ పేర్చుకొన్న నరకాలకి  గండి పడి లోపలి పాకుతున్న .. నిశ్వాస ఘాత సంక్లిష్ట మోడులు దిగబడ్డ పోలికని కాదని .. తెల్లార్లు లేవదీసుకొన్న అనుమాన కట్టడ శిధిలా మధ్య ఇరుక్కొని పగిలిన తలలా  అంటార్కిటికా …

సృష్టి లోని ఓ అర్ధం కాని విన్యాసం మాయ .. పగిలిన కంటిలోని రహస్య నిఘర్షణకి పట్టుకొన్న మంచు కొండల మృత్యు శిఖరపు ఆవాలయం.. అది ఇంకేదో స్పష్టతలోకి మరిగి.. కెరటాలుగా దూకి ..విస్ప్రుత ఒడ్డుని కొల్లగొట్టి.. శ్వాసలని దుళ్లగొట్టి..  అమాంతం గడ్డకట్టిన చావుపైనా ప్రయాణించుకొంటూ .. ఇక్కడ కొచ్చి ప్రాణం విడిచేసిన రైలు..

ఒక ప్రశ్న .. కొన్ని వేర్వేరు సమాధానాల మధ్య చిక్కుకొన్న ఆవిరి కొసల దండన కాల్చిన సగం చావు గతి లోపల కూరి.. మిగిలిచిన శరీరాల ఆందోళనతో వాళ్ళు … వాళ్లకి సరైన తిండి.. నీళ్లు లేకపోయినా .. నిద్ర మొత్తం ఆవిరై.. లోపల ఊపిరిలో .. కొన్ని వేల టన్నుల బరువైన కొండలు పగులుతున్న .. ఏ మాత్రం చలించక వాళ్ళ ప్రాణాలని .. అలాగే మిగిల్చి .. ఇక్కడికి తీసుకొచ్చి .. ఆ రైలిక ఒరిగిపోయింది.

కొన్ని వేల టన్నుల విస్ఫోట శక్తి కోరిన బాంబులు .. ఆ రైలు కింద పేలినట్లు.. అప్పటి వరకు .. ఎక్కడా ఒక నిమిషం ఆగక .. ఒక మనిషి ఆచూకీ ని కప్పక .. పరుగులు పెట్టిన ఆ రైలు.. మూడు సార్లు .. ఆ అంటార్క్టిక మంచు కొండల్లో పల్టీలు వేసి.. పొగలు కక్కుతూ.. వాళ్ళు నలుగురు విడి విడి గా ఉన్న భోగీలన్నీ కలిసిపోయి  ఒకే పెద్ద గుహలా మారి.. ఒకరినొకరు చూసుకొంటూ.. నలుగురు ఒక చోటికి చేరారు.

అగమ్య సాధారణంలో పడి .. ఊపిరికి దొరకక చెలరేగిన కదలికనే దాచుకొంటూ.. చంపుకొన్న దేహ సంధి కూర్చిన పేటిక ని లాక్కొని.. ఇక్కడే మరో కణపు మొదలు రాధని దాటి.. కొంచెం వెసులుబాటులేని నిరాపలన కూర్పుని వద్దనుకొని .. మృత్యు కకావికలపు ద్రోణుల్లో కలదిరిగి..

సమాధి ఋణం కప్పుకున్న దేహ కొసల్లో పట్టుకొన్న దండన క్రియల పెద్ద బిగువులా ఉండిపోయిన నాల్కల కన్నుతో.. వికృతమయ్యే శరీరాల పుట్టు గొడుగులు రాలిపోయిన .. ఇంకేదో ఆశ కమ్మి తిరుగుతూ..

……………..

వాళ్ళ వ్యక్తిగత ఉనికి వాళ్లకి అసలు గుర్తు లేదు..

దేశాలకి అధ్యక్షులమని ..ఎడ తెరగాని యుద్ధమూ చేసుకొంటూ.. పరస్పరమూ నాశనం చేసుకొనే ఎత్తుగడలు వేసుకొంటూ.. కంట్లో ఎర్రని కోపాన్ని నిండుపుకొని .. నలిపేయాలని విస్పోటపు ఆలోచనలతో.. వ్యాపార చీకటి సంధులు చేసుకొని..

ఉరులు వేలాడుతున్న గదిలో కంగారుగా తిరుగుతూ.. హద్దుని మోసుకొని .. చుట్టి తిప్పుకొన్న చలన ధూపపు మంత్ర జావరణలో పొడిగా చేర్చిపెట్టుకొన్న .. నెట్టి పోసుకున్న సాధారణ దండన కలబడి చేసుకొన్న కదలికలు .. తీర్చి పెట్టుకొన్న దండనలు .. శిక్షల దాపుల్లో పడి రాలిన శ్వాసలతో .. కప్పుకొని చేరదీసుకొన్న హద్దులు .. కలిసి తీర్చుకొన్న నిద్ర తోపుల్లో కట్టుకొన్న నటనలని వదిలి.. సంప్రాప్తపు మందలింపుని చెమర్చని పుట్టుకలు..

వాళ్ళ ఆందోళన అంతా ఒకటే.. దీని నుంచి బయటపడి.. వాళ్ళ వాళ్ళ డెస్టినీ ఎలా చేరాలని?

ఎన్ని రోజులుగా అనుభవించిన ఈ నరకం నుంచి బయటపడాలని..

దాదాపుగా ఆ రైలు అంతా ముక్కల ముక్కలైంది.. కన్ను పొడుచుకొన్న చూపులా .. ఎక్కడికక్కడా ముక్కలు రాలుతూ … పొగ కమ్ముకొస్తూ.. అలాగే ఉంటుందా .. ఇంకా పగిలి .. లోపలే ఇరుక్కుపోతామా ? అనేది కూడా తెలియకుండా .. కుదిపేసిన గందరగోళం హద్దులు దాటి .. సఫల మండలం లో శత్రు సంధిని కప్పుకొని.. విడిపోయిన నడకలా ఒడుపుని సవరించుకొని .. అక్కడే గడ్డకట్టిన కళ్ళతో .. చీకటి నెలలు ఒలికిన అయోనిందల పగటి గుబులుని పిండి..

బోగీ డోర్ ఓపెన్ చెయ్యాలని చూసారు.. కాలాడాలు .. బొబ్బలెక్కడాలు లేకపోయినా .. ఓపెన్ మాత్రం కావడం లేదు.. అవన్నీ బలంగా నొక్కుకుపోయి .. బయట కొన్ని చోట్ల కాలుతూ.. నల్లని మచ్చలు నిండి.. ఏ రకంగానూ కదిలేట్లుగానూ లేదు..

కిటికీలోంచి బయటకి స్పష్టంగానే కనబడుతుంది.. బయటంతా మహా హిమ పర్వతాల మధ్య కొన్ని నిమిషాల ముందు.. భూకంపం వచ్చినట్లుగా ఉంది.. నెర్రులు తీసిన పర్వతాలు.. కొంత రైలు భాగం పై కూడా ,.. పర్వత శకలాలు విరిగిపడి ఉన్నాయి.

వాళ్లొక .. మహా మంచు పర్వతాల మధ్య .. ఆగిన రైలులో ఉన్నారని..

……………………

అదొక అవపాత గొంతులో పగిలిన నిప్పుల కొండా.. అరచి అరచి.. ఎగిరి ఎగిరి .. మండి మండి .నిస్సహాయంగా పడి ఉన్న మహా శరీరంలా ఆ రైలు.. దాని ఉద్దేశ్యం .. గమనం.. నిరంతర వేగం.. ఇప్పుడీ ఉత్పాతం.. ఇదంతా అనుకొని  జరిగిందా ? లేదా కదలిక లేని రక్త కోపపు పరిధిని దాటుకొని.. కాస్త నిడివిని జోడించి మోసి తెచ్చుకొన్న నిడివిని పెద్దగా లాగి .. విరాళ ముప్పుని పెట్టుకొన్న తల బరువు కూలుతూ

కొంచెం ఇంచుమించుగా వాళ్ళు అలానే ఉన్నారు.. తమలో తమకి సమాధానపడడానికి .. ఏ కొంచెం ఆశా కనిపించడం లేదు.. మృత్యువు చుట్టూ .. పునాదులు మోసుకొన్న అవపాత సమాధిని కొట్టుకొంటూ .. చెల్లిపోయిన కలలని దాటలేక .. నిరోధన పూర్ణ కలతల కట్టుడు వేడిమిని పోసుకొని.. దిమ్మరించిన హద్దుల్ని కలుపుకొని.. సరి చెయ్యని మసక రవ్వల కావలింపుని జేర్చుకొన్న మంత్ర కూర్పులు.

 ఏ శక్తి ఇక్కడి వరకు లాక్కోంచిందో.. అది ఇక వదిలిసిన .. ఈ బయటపడటంలోనే చనిపోతామనే ఆందోళన వాళ్లలో మొదలైంది..

ఇంకేం చెయ్యగలమనే..ఒక ఆందోళన కొండలా పెరిగి.. బిగిసిన అల్లాటతో.. హద్దు వదిలెసిన చావుని నమిలేస్తూ .. ఆందోళన మోయలేని ఛాతీలో మోగే గంటలని వింటున్నారు.

ఏం చేయొచ్చని వాళ్లలో వాళ్ళు మాట్లాడుకున్నారు . చివరికి నలుగురు కలిసి.. ఒకే ఒపీనియన్తో.. మనమొక సూపర్ పవర్ కంట్రోల్ ఉన్నాం.

చావు ధరించిన హెచ్చరికలు.. పెద్దగా నవ్వుని కాల్చిన కన్నుతో .. పొడి బారిన కలని కప్పుకొని.. నిషా మెరుపులా పగిలిన గొంతుని నేసుకొన్న చీకటిని తోసుకొంటూ.. నిర్గమ ముద్రాలని వాదులు చేసిన శ్వాస చివర .. శరీర సారం ఉడకబెట్టిన కవ్వింతని పైకి చేర్చి కదిలే .. భ్రమిత  కవ్వింతని పట్టి దులిపిన అరకొర ముగింపులు సిద్ధమని తెలుస్తూనే ఉంది.

మన ఒంటి మీద మామూలు బట్టలు తప్ప ఇంకేం లేకపోయినా .. తట్టుకొంటున్నామంటే .. అదే కారణం .. ఇక్కడ మైనస్ 50 డిగ్రీ temperature ఉంటుంది.. ఆ ట్రైన్ లో దానిని రక్షించే ఏదో ఆప్షన్ ఉండబట్టి .. ఇలా తట్టుకొని .. ఉన్నాం.. దీని నుంచి బయటపడ్డ క్షణం మనం చనిపోతాం.

మనం తప్పించుకొని.. పారిపోవాలనుకొన్న కూడా …మన మామూలు ఆవాస ప్రాంతం చేరేలోపే ప్రాణాలతో ఉండగలమన్న గ్యారంటీ లేదు..

తనలో తనే వణికి పోతూ.. అగ్రరాజ్య నేత అంటున్న ఈ మాటలు .. ఏ మాత్రం కట్ చేయడానికి వీలు లేకుండా ఉన్నాయి

…………………

ఎదో అసాధారణ  చర్యేదో జరగాలి తప్ప .. మనకి మనం చేయగలిగేది ఏదీ లేదని decide  అయ్యి.. నిస్పృహతో నిండిపోయారు.  మరో సంపర్గాల స్థితికి  మాటల అంచనాలు లేని కదలికనే జోడించే చావుల .. పెద్ద చోటు నిర్యాణంలో పడి .. పోల్చుకోలేని గ్రహణ గతిని నెమ్మది చేస్తూ కదిలే అడుగుని కప్పి .. శరణు కోరిన అఖాత నిందలు మోసుకొన్న కంగారుని కప్పుకొని.. ఇక్కడే మరో తలుపు తెరవని కలతని వడపోసి అప్పగించుకొన్న దేహా వాలులో .. కదిలే చీకటి గుండాల కాల్చివేత

అగ్ర రాజ్య నేత ఏడవడం మొదలుపెట్టాడు.. అప్పటి వరకు గంభీరతని మైంటైన్ చేసిన వాడు.. ఇక ఉగ్గబట్టలేని నొప్పి తరుముతున్నట్లు ఏడవడం మొదలుపెట్టాడు.. అందులో ఇక ఎటువంటి దాపరికమూ లేదు.. సిగ్గు లేదు.. మరో ఆలోచన లేదు.. నటన లేదు.. అబద్దం లేదు.. కసి చనిపోయిన మనిషిలా .. తన మృత్యువుని వెంట్రుక వాసి దూరంలో చూస్తున్నవాడిలా కలవర పడి.. అక్కడెవరూ ఉన్నారు.. ఎవరు లేరనే .. ఆర్బాటం వదిలి .. కదిలి .కదిలి .. కుమిలి .. కుమిలి .. ఏడుస్తున్నాడు.

ఎక్కడి వరకు ఏది జరిగి .. ఏది ఆగిపోవాలని .. అదే తెలియని చీకటి మోసిన కలతని వేడి చేసి .. కళ్ళలో  జరిపిన నడకతో లోబడి .. అక్కడే సమలయ నీటి గుండంలో .. చూపు చివర కంపాన్ని వడపోసి మీదకి దూకుతూ .. హద్దు మోసిన కదలికనే పట్టుకొని…

 గండ కేసరి అతని భుజం తట్టి.. నీకు ఏడ్చే అర్హత లేదు.. ఈ నష్టాలకి కారణం సగం నీ కుట్రలు.. కుతంత్రాలు .. ఏదో శక్తి మనలని నిలదీయడానికి ఇక్కడకి తీసుకొచ్చిపడేసింది.. అది మన పశ్చాతాపాలని కూడా నమ్మడం లేదు.. కేవలం మన పాలనలోని నమ్మకద్రోహాలనే గుర్తు చేయడానికి ఇక్కడ ఇరికించింది.

దీనికిక మరో ఆస్కారం లేని తలుపుని మూసి .. కదిలే నిద్ర గుర్రుని చేర్చి.. కప్పుకున్న దేహ నిర్మిత సంచార్యంలో పడి.. కొట్టుకుపోతున్న నలుగురు రుణ బరువుని కరిగించి..హద్దు చర్చిన నుదిటి లో మోసుకొన్న మాటని తప్పించి..

సత్యమిలానే ఉంటుంది..

నాకేం నీకు చెప్పే అర్హత లేదు..

కాని నేను ముందే .. అతనితో మాట్లాడి ఉన్నాను.. ఏదో ఒకటి జరిగే తీరుతుంది అతను అప్పుడే .. కొంచెం ఇంచుమించు నాకు అర్ధమయ్యేలా చెప్పాడు..

…………………………

అనుకోవడమూ .. జరిగిన ఘటనలని జోడించడమూ.. బిగించి పెట్టుకొన్న కలతని చప్పరించడమూ.. మోసపూరిత కథలతో హద్దుని చెరిపేయడమూ.. తడిచిన ఊపిరికి చించిన నిద్ర గడువు మునకల్ని పట్టుకొని..

అగ్రరాజ్య నేత విని ఊరుకోలేదు.. మీరంతా నన్ను వాడుకొని.. నాకేం చేయకుండానే ప్రయోజనాలు పొందాలని అనుకోలేదా ? అన్నాడు..

ఇజ్రాయిల్ .. పాలస్తీనా వాళ్ళ వేపు చూసి.. మీరు ఒకరినొకరు నష్ట పరుచుకోవడానికి .. నేను ఎలాంటి conditions పెట్టిన  .. ఎంత ఖరీదు డిమాండ్ చేసినా ఒప్పుకోలేదా?

ఒకరి భూ భాగాలని ఒకరు దోచుకొని.. అక్కడా .. ఇక్కడా ఉండేది .. అదే ప్రజలని మర్చిపోలేదా ?

వాళ్లకేం మిగిల్చారు .. చితులు .. సమాధులు కదా? వాళ్ళ వాళ్ళ బతుకుల కోసం శరణార్థి శిభిరాలకి పోతే .. అక్కడ వెంటపడి .. వెంటపడి .. చంపేశారు.

మీ మీ బలహీనతల్ని అడ్డం పెట్టుకొని.. నా దందా చేసుకోవాలని అనుకొన్నాను.. అంతే..

నేనేం నా దేశ నాశనాన్ని కోరుకోలేదు.. నా దేశపు అప్పులని తీర్చి.. development కి తీసుకురావడానికి ఇది చేసాను.. మీకు నా ఆయుధాల్ని ఇచ్చే .. నా డబ్బు తీసుకొన్నాను.

  ఇజ్రాయిల్ అధ్యక్షుడి ముఖం నల్లగా మాడి పోయింది..

చాలా ఉత్తముడి వేషంతో మాట్లాడుతున్నావ్..నువ్వు కేవలం డబ్బుతో ఆగలేదు.. నీ ఏజెంట్స్ నా ఫ్యాక్టరీలోకి పంపి.. designs  దొంగిలించాలని చూసావు.. నేను జయించిన యుద్ధ భాగాలలోంచి.. ఆక్రమణలు జరుపుకొంటూ.. మా సహజ వనరులపై.. నీ ఆధిపత్యం చలాయించడానికి సిద్ధమయ్యావ్.

ఇజ్రాయిల్ అధ్యక్షుడి వేపు కోపంగా చూసి..

పాలస్తీనా అధ్యక్షుడు.. నా దేశం.. technical గాను .. ఆర్ధికంగానూ .. నీతో సమంగా లేదని తెలిసి.. సరిహద్దులనే కాదు .. క్యాపిటల్ ని ఆక్రమించుకొన్నావ్.. ఇది ఏరకంగా యుద్ధ నీతి..

ఇద్దరూ గండకేసరి వేపు కోపంగా చూసి.. నువ్వు మాత్రం చేసిందేం ఉంది.. నైతికత మాట్లాడతావ్.. అగ్ర రాజ్యం కొమ్ముకాశావ్.. మా ఆర్ధిక అవసరాలు .. తెలిసి .. రేటు తగ్గించి .. మా నతురల్ రిసోర్సెస్ లాక్కొన్నావ్..

నీ మద్దతు మాత్రం అగ్ర రాజ్యానికి.. చివరికి వాళ్లకి యుద్ధ విమానాలు బదులుగా ఇచ్చావ్?

……………………

వాళ్లలో వాళ్ళు మాటలు పెంచుకొంటూనే ఉన్నారు..

 ఎవరూ తగ్గడం లేదు.. వాళ్ళ మధ్య సమయం ఏ మాత్రం కరగడం లేదు.. ఘర్షణ పెరుగుతూనే ఉంది. మరణ ఋతువు వాళ్ళ మధ్య తిరుగుతున్న .. ఇంకేదో భవిష్యత్తు చుట్టూ తిరుగుతూ .. వాళ్ళ వాదనలు జరుగుతూనే ఉన్నాయి.. ఏది ఎటు పోతుందో అర్ధం కావడం లేదు..

అన్ని స్పష్టమై పోతున్నాయి.. ఒకరి వికృతాలని మరొకరు బయటపెట్టుకొంటూ.. వాళ్లలో వాళ్ళు .. వాలేంటో తెలుసుకోగలుగుతున్నారు.

ఆ అరుపు ఒక నిమిత్తంలో చెలరేగిన కొరడాలా .. గతికి చుట్టుకొన్న .. చీరుకు పోయిన నిరుత్తర ముఖాలన్ని దాటి.కదిలే నిద్ర కుదుపుల ముట్టడిని ఏకం చేసిన కంటి పోటులా .. అదే లేదనే ఒత్తిడికి చేర్చిన శ్వాస నిఘారిత హద్దుని పేర్చుకొన్న కదలికల చప్పుడుని నాకేస్తూ.. కదిలే ఝాము అఖాతాలపై పట్టు తప్పిన మాటలని వదులుకొని.. వాళ్లలో వాళ్ళు శత్రువులుగా మారుతూ..

గండకేసారి ఒక్కసారి గట్టిగా అరిచాడు.అందరూ సైలెంట్ అయ్యారు..

ఒక సంయమనం కోల్పోయిన అసహనత .. ఇప్పుడేం కావాలో అది చూడకుండా .. తప్పి జారుతున్న సంవాదాలు .. ఉపయోగం లేని ఆవేశం.. తెరలు అతికించి దాచుకొన్న కుట్రలని .. ఇలా ఉన్నపాటున తెంపి.. బయటపడటంతో .. ఏం బావుకొంటాం?

 ఇక్కడ నాకే కొంత మాట్లాడే అర్హత ఉందనుకొంటా .. మీలా ఆక్రమణ యుద్ధాలు చెయ్యలేదు.. ఐనా ఇక్కడెందుకొన్నానో .. నాకంటూ ఓ క్లారిటీ ఉంది..

అంతః కక్షలతో దేశంలో నా పట్టు సంపాదించాలని విశ్వ ప్రయత్నం చేసాను.. దాని ఫలితమే మీతో పాటే నేను.. నా స్వార్ధం .. నేను చరిత్రలో నిల్చిపోవాలనే… ఏదోకటి చేసి…

మనమందరమూ దుర్మార్గులమే అనేది ఒప్పుకోవాలి .. అన్నాడు..

కొంత ఇబ్బందిగా చూసినా .. ఒక కాదనలేని కంగారు .. ఒప్పుకోవడానికి గుచ్చుకునే సత్యం.. ముసిగేసిన కోపానికి మరిగిన చీకటి లోపల బురద.. తెలుస్తూనే ఉంది.

కొంచెం సర్ది చెప్పుకొన్నారు.. దీని వలన ఇప్పుడిక ప్రయోజనం లేదని.. బయటపడే మార్గం చూడాలని నిర్ణయించుకొన్నారు.

నలుగురూ దాహం తో అల్లాడి పోయి.. టాయిలెట్ లోకి వెళ్లి నీళ్లు తాగి రావాలనుకొన్నారు.. కాని గడ్డ కట్టిన ట్యాంక్స్ వలన ఒక్క బొట్టు కూడా రాలేదు.. ట్యాంక్ మూత ఓపెన్ చేసి.. అక్కడున్న mug లో ఐస్ ముక్కలు మక్కలు  వేసి.. ఎక్కడైతే రైలు కాలుతుందో .. దాని మీద పెట్టి.. ఆ మురికి నీళ్ళని.. ఆ మురికి mug తో ముగ్గురూ తాగారు..

వాళ్ళిక అరుచుకోవడానికి కూడా అవకాశం లేక .. అలా ఒకరినొకరు చూసుకొంటూ.. సొమ్మసిల్లి పడిపోయారు.

……………………….

సవరింతల మహా ధ్యానంలో సృష్టి అనుగమన వరం మోసిన కథనాలతో.. హెచ్చరికలకు ఆవల .. కప్పి పెట్టుకొన్న నిద్ర ముంపులకి బిగిసిన తాడుని తెంచి.. హద్దులు మోసిన కునుకుని చల్లారబెట్టి..కంట్లో దిద్ది పోసుకున్న చూపులని తాగి..

ఇదొక మహా సంధి క్షేత్రంలో ఉండిపోయిన అనుమాన కందకాలని పూడ్చుకొని.. ఒప్పుకోలేని నిద్ర అనుపాత స్వేద భూమిని తొడిగిన మృత్యువుని జోడించి.. కొత్త కలల మహా సర్గ ని మొదలుపెడుతూ..

కలో .. వాస్తవమో తెలియని .. ఒక సప్త వర్ణ గోళమేదో .. తెరుచుకొంది.. మళ్ళీ ఒక్కొ ఒక్కక్కరిగానే ఉన్నారు.

దీనిని మీకు వివరించి చెప్పాల్సిన అవసరం లేదు.. దీనికి దగ్గరగా వచ్చే కనీస అర్హత కూడా మీకు లేదు.. ఒక కర్టసీగా .. మీకు మాటలు చెబుతున్నామంతే

ఎదురుగా భువన .. సత్యనివేశ్…

సఫల మ్లానత .. కరిగిన ఆందోళనలో చూపులు పట్టుకొన్న నీటి చరుపు.. దూకిన నిద్ర సగంలో పడి .. తిమ్మిరి తీరని కంటి పోటుని సాగదీసి.. నులిమిన గొంతులో కసి రేగిన నడకని దాచిపెట్టి.. అక్కడే ఉండిపోయిన కలని కప్పుకొని.. సరిచెయ్యని హద్దుని తొలగించి..

మాదొక ప్రపంచ నిర్మాణ సంస్థ .. మా ఆలోచనల ప్రకారం ఉండే ప్రపంచాన్ని సృష్టించాలని.. అది కేవలం ఇప్పటి వరకు ఉన్న ideology  కన్నా కొత్తది. బలమైంది.. నాయకులు ప్రజల చెప్పుచేతల్లో ఉంటూ.. అతడు కేవలం ఓ ఎంప్లొయీలా ఉంటూ జరిగే పాలన ..

కాని మాకూ కొన్ని పెట్టుబడులు కావాలి … ఎవరు ఎంత ఇవ్వగలరని.. దీని నుంచి .. మీ తప్పులకి కొంత relaxation కలిగించే ప్రయత్నం చేస్తాం. ఎందుకంటే .. మీ పరోక్షంగానైనా దీనికి మీరు హెల్ప్ చేస్తున్నట్లే అనుకొంటాము.ఈ  సమావేశాలన్నీ .. ఒక్కోక్కటిగానే జరుగుతూ ఉన్నాయి.. ముందులానే ఎవరి బోగీ వాళ్లదే..

కాని నీతో పాటు .. ఒకరికి మాత్రమే అవకాశం ఉందంటే .. ఎవరు కావాలో decide  చేసుకోండి.. అలాగే మీరు ఇవ్వగలిగే మొత్తం మీద ఆధారపడి ఉంటుంది .. అన్నారు .. ఇద్దరూ.. ఎవరి మాటలు .. చర్యలు.. ఆలోచనలు వాళ్ళవే .. ఎవరి అంగీకారం వాళ్లదే…

ఎలా నమ్మాలని అనుమానం వద్దు.. ఎందుకంటే మీరున్న పరిస్థితుల్లో మరో ఆప్షన్ లేదు….

మా దగ్గర చాల మోడరన్ టెక్నాలజీ తో కూడిన వెహికల్స్ ఇంకా చాలా ఉన్నాయి.. మిమ్మల్ని డెస్టినీ కి చేర్చాక .. మీ committed  అమౌంట్ ని మాకు ఇస్తే చాలు.. కానిప్పుడు ముందు .. మీ పార్టనర్ ని decide చేసుకోండి అన్నారు.

నమ్మడం .. నమ్మకపోవడమనే .. హద్దుని దాటి ..పరిధికి చేర్చుకొన్న అస్త్యవస్త కంగారులని మూటగట్టుకొని.. వద్దనుకున్నా శరణు పోలికల కలని దాటించి.. హద్దుల్ని వదిలేసుకొన్న మర్మర చీకటిని దులిపి  ఎలా? అని అర్ధం కాని విపత్తుని అదిమి .. అద్ది పోయిన కంటి చూపుని ఇరికిస్తూ.. తేరుకోలేని విపత్తు ముద్దలని పేర్చుకొని కట్టిన కీడుని వదిలించి.. 

కాని వాళ్లలో ఒక్క అగ్రరాజ్య అధినేత మాత్రమే .. అమౌంట్ చెప్పాడు.

అప్పుడే అతనిలో .. కొంచెం కొంచెంగా బయటపడగలననే నమ్మకం మొదలైంది.. ఏది కావాలన్న ఇవ్వడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాడు.. భయం వదిలి మహా శూన్యం పలకరించిన పుట్టుకలు గతిని తప్పించుకొని.. కదిలే నిద్ర గ్రహణాలు వెనక సమాధి దూరాల్లో .. ఇంకేదో నమ్మకం పేరుకొని..

మిగతావాళ్లు .. వాళ్ళు సమకూర్చగలిగినంత .. లైఫ్ లాంగ్ ఇస్తూనే ఉంటామన్నారు.. వాళ్ళ సహజ వనరులలోంచి కొంత భాగాన్ని… పెంచిన taxes లోంచి కొంత…

ఆ తర్వాత సత్యనివేష్ అసలు విషయం చెప్పాడు.. బయటపడగలిగేది.. ఇద్దరు మాత్రమే .. మిగతా ఇద్దరినీ మేము చావు నుంచి బయటపడేసే శక్తి లేదు.. మీ దగ్గరున్న జెట్ కి సీటింగ్ కెపాసిటీ .. పైలట్  తో కలిపి ఐదుగురికి మాత్రమే.. 

మీ తోటివారుగా ఎవరు ఉండాలని .. నలుగురినీ విడి విడిగా అడిగారు.

అగ్ర రాజ్య నేత .. గండకేసరిని.. అడగగానే… మిగతా ఇద్దరూ చనిపోవడం కనిపిస్తుంది.

గండకేసరి ………. ఇజ్రాయిల్ నేతని అడగగానే  మిగతా ఇద్దరూ చనిపోవడం కనిపిస్తుంది.

ఇజ్రాయిల్ … అగ్రరాజ్య నేతని.. అడగగానే మిగతా ఇద్దరూ చనిపోవడం కనిపిస్తుంది.

పాలస్తీనా … గండకేసరి అడగగానే మిగతా ఇద్దరూ చనిపోవడం కనిపిస్తుంది.

ఎవరికి వాళ్ళ వాళ్ళ సంతృప్తి తో ఉంటారు.. మిగతా ఇద్దరూ లేరన్న నిమిత్తం ఉన్నట్లుగా కూడా ఉండరు.

తిరిగి దేశంలో సెటిల్ అవ్వడం ..constitutional  ఛాలెంజెస్ .. ప్రజలకి.. మంత్రి మండలికి ఏం చెప్పుకోవాలి..  తాము సెట్ చేసుకొన్న దేశంతో కలిసి … ఈ ఒప్పుకొన్న మొత్తం ఇవ్వడానికి.. ఈసారి ఇలాంటి పరిస్థితి రాకుండా .. పర్సనల్ సెక్యూరిటీని ఇంకెంత పెంచుకోవాలనే ఆలోచనలు మొదలుపెట్టారు..

వాళ్ళు అప్పటికి అక్కడకి వచ్చి ఎన్ని రోజులైందనే లెక్క .. వాళ్ళకి ఎంతమాత్రమూ లేదు.. అది వాళ్ళ ఊహకి అందేది కాదు.

……………….

సతామితం .. అన్వయ గండంలో పోతపోసుకొన్న సమయ శేషంలో పేరుకుపోయిన .. కదిలే గతికి .. నిలబెట్టుకొని కూలిపోయిన కట్టడి దేహాలతో.. విస్ఫురిత కేలన దర్శనలో ఒరిగి పోయిన నిష్ఠూర స్థితి కలతని దాటుకొంటూ.. పేర్చిన చావుల కందకంలో ఆగక దిగుతున్న రైలు .. ఒక పగకీ .. పొగల దుమారపు పోటుకీ.. కళ్ళలో కూల్చిన చలిత నిరాధారణ కథనాలకీ.. పొంతనలేని దృశ్యాల గతి నిరోధకి.. ఆ నలుగురికి..

కాని అప్పుడే .. వాళ్ళెవరూ ఊహించని .. ఎవరి పగిలిన బోగీల్లో వాళ్ళు ఉన్నప్పుడు జరిగింది.

సత్యనివేశ్.. భువన .. హమీద్ తీసుకొని.. మరొక భోగీలోకి వెళ్ళిపోయాక..

మళ్ళీ పెద్ద చప్పుడు.. చెవులు భరించలేనంత ..చాల పెద్ద కుదుపు.. శరీరం మోయలేనంత ఎక్కువగా.. శ్వాసలో తీవ్రమైన ఒత్తిడి..ప్రాణం నిలబడలేనంత.. చూపులో విపరీతమైన నొప్పి .. కండరాలు మోయలేనంత..

ఒక్కసారిగా .. ఆ హిమ పర్వత ప్రాంతంలో అలజడి.. మళ్ళీ అంతే బలమైన కంపన.. ఒక్కసారిగా దిగబడ్డ రైలు పైకిలేచి.. కింద భూమి అంతా సర్దుకొంది..

రైలు నిండా ..పొగ .. నీరు .. నిప్పు .. చప్పుడు.. వేడి.. అర్దమయ్యేలోపే … ఆ రైలులో పగిలిన భాగాలన్నీ అతుక్కొంటూ వస్తున్నాయి.. రైలు ముందులా యధాతధంగా మారిపోతూ ఉంది.. వాళ్ళ లోపల సంతోషం ,, నమ్మకం మొదలై.. ఇంకేం ఉంది..

అంతా సర్దుకొని.. ఇక డెస్టినీ చేరుకోవడమేనని గెంతులేస్తున్నారు.

కాని వాళ్ళ ఊహలకి ఏమాత్రం అందకుండా .. రైలు ముందుకి వెళ్లి.. ఓ పెద్ద బిళం దగ్గర ఆగింది.. కొన్ని క్షణాల నిశ్శబ్దం .. ఆతర్వాత .. కొన్ని వేల గొంతులు కలిసి ఒకేసారి అరిచినట్లు కేక పెట్టుకొంటూ.. ఆ బిళం లోంచి లోపలికి వెళ్ళిపోతూ ఉంది..

రైలు మొత్తం తలకిందులై.. వాళ్ళు కిందకి పడి తలలు పగిలాయి.. మేం మోసపోయాం .. అనుకొని .. తీవ్ర కోపం .. తలలు పగిలి స్పృహ కోల్పోయారు.

అలయ మోదన దేహ రీతిని సరి చెయ్యక ముందే .. కదిలించిన నిద్ర రూపాల మధ్యనే కనిపెట్టుకొన్న నిడివిని పొడిగిస్తూ.. పాతుకు పోయిన నిష్ఠితః రాశీ నిర్ఘాతంలో పడి.. ముక్కల చెక్కలైన మాటలని తోడుకొని.. పల్చని ఆయుస్సు కంఠం తెగ నరికిన కోతలని దండ కట్టి.. ముసిరినా ఊపిరి అండలు కాదని తవ్వుకొంటూ.. తేరుకోలేని నిరావీక్షణ కోతలని సరి చెయ్యక ఊపేసిన నడకని పాతిపెట్టి.. అప్పగించిన కంటి నిద్రలో .. పదిలం చేసిన కాళ్ళని పేర్చుకొని.. విసిగిన చావు సమయాల మధ్య….

………………………..

అనంతంలో పై నున్న ఏడూ ఊర్ధ్వ లోకాలు కాకుండా .. కిందనున్న .. ఏడూ అధో లోకాలైన అతలం ..వితలం .. సుతలం .. తలా తలం.. రసాతలం .. మహా తలం దాటి .. ఆ రైలు పాతాళాన్ని చేరుకొని ఆగింది..

వాళ్ళు స్పృహలోకి వచ్చారు.

 అపస్మృత గంభీరం .. తాడు తెంపిన మృత్యు స్థలం.. శాప దండనలు కప్పేసిన ఆలవాలపు కక్ష్యలు.. సమస్మృతమ్ కాని వేదికల కిందుగా నలిగిన శ్వాస పగిలిన నిద్రలు.. అపస్మారక దండన.. శరీరపు ప్రతీ కదలిక ఉండీ లేకపోయిన పురా నిష్కర్ష ముట్టడితో.. గాయపడ్డ శరీరాలనే కుదుపుకొంటూ.. చలన వికృతిలో కాగిపోతున్న నిర్దయల శూలవాహం. విపత్తుని అర్ధం చేయించే సరీగత మృత్యు చలనం వశీకరించిన దేహంతో కదిలే ప్రకృతి స్వరూపంలోని శక్తి…. నీ అనుభవ నరకం స్పష్టంగా స్పృహకి వచ్చే చోటు.

భయ సమాధిని దేహంలో మోసే పాతాళం…

ఆలోచన … శిక్షకి మధ్య ఏ మాత్ర,ఎం ఖాళీ లేని ఉన్మత్త సృష్టి ప్రయోగశాల.. సంస్కరించడమూ లేదు. పొద్దుకు ఏదీ కూలడమూ లేదు. జీవుడిపై అంతులేని హింస .. అదీ మృత్యువు ప్రసాదించని మహా హింసకి వేలాది దీసిన దీర్ఘ కంపన .. సృష్టి ఎవరి సూచనలనో అనుసరిస్తున్నట్లు.. తీగలు తీగలుగా చుట్టుకొన్న దేహ నలత కాగి.. రక్త మ్లానత చెప్పుకొన్న కొండల్లో పడి ముక్కలై .. కంటి రుచి తెలియని చూపుని బలంగా పట్టుకొని.. కలబడుతున్న ఆపదల కంటి తోపుల్లో పడి .. కిందా మీదా  పడిన అసహన గతి సంధిని తూచలేక .. తిరిగి పోయిన కాళ్ళని దిగబెట్టి ..నిర్వేద చాయని దేహంలో పండించి మరిగించిన ఓ అనునయత లేని సాదృశ్య గుహ .. వేరు చెయ్యలేని పగ .. మన్నన తెలియని అతి దేహం .. తనని తానే శిక్షించుకొంటూ… సఫలత పేరుకు పోయిన చలనాల చుట్టూ .. భయం కడిగిన హద్దుని తోసుకొని .. కదిలే నీటి గ్రహణపు పొందిలిలో కరిగిన నడతని కప్పుకొని.. ఊపిరికి తెలియని ఆచూకీని తీసుకొని.. జరిగిన హద్దులే మధ్య మృత్యువు మరుగుతూ..

                                                                      …………………..

వాళ్ళు స్పృహలోకి వచ్చారు. నరకం స్పష్టంగా స్పృహకి వచ్చే చోటు.నలుగురు స్పృహలోకి వచ్చారు.. కళ్ళు తెరిచి .. తలలని చూసుకొంటే .. దెబ్బలు.. రక్తం లేదు  .. రైలు మామూలు స్థితిలోనే ఉంది.. డోర్స్ ఓపెన్ అయ్యి.. బయటకు వెళ్లిపోండని వాయిస్ వినిపిస్తోంది.. బయటకు వచ్చేసారు.. ఒకరినొకరు చూసుకొన్నారు. కొంచెం సిగ్గు పడ్డారు.. కాసేపు మాట్లాడుకోలేదు.. సత్యనివేశ్ .. భువనల కోసం చూసారు. కనిపించలేదు.

అతనికి అప్పటి వరకు అలవాటైన వేవీ అక్కడ జరగడం లేదు.. కొన్ని లక్షల కళ్ళు తనని రోజూ గమనించే స్థితి నుంచి.. ఎదుటపడ్డవాడు కూడా పట్టించుకోని.. ఓ విచిత్ర దయనీయత చుట్టుకు పోయి.. అలసత ..ఎవరినీ . ఎవరూ వాళ్ళని ప్రత్యేకంగా  గమనించకుండా చాలా మంది జనం తిరుగుతూ ఉన్నారు…ఒకనిర్లిప్త గతిని మోసే చిత్రమైన జీర్ణ దేహాలతో .. చావు కోసం ఎదురు చూస్తున్న వాళ్ళలా ఉన్నారంతే

 గొంతు దగ్గర నరాలు పొంగి .. దవడలు వాచిపోయి.. తలంతా విపరీతమైన వాపులు.. తీవ్రమైన కోపంతో.. పైకి చూస్తూ అరవడం.. తన కాళ్ళూ చేతులని గోడలకేసి కొట్టుకొంటూ .. ఆ బాధ తట్టుకోలేక అరవడం..వెన్నులోంచి కత్తి ని బయటకి తీయడం,.. ఇంకొకడి ఛాతీలో పొడవడం.. అప్పుడే మాట్లాడుకొని .. అప్పుడే శత్రువులై పొడుచుకోవడం.. నిద్ర రాక .. దెయ్యాల్లా తిరగడం.. కొంతమంది.. నిప్పుల గుణ్ణం భగ భగ మండుతుంటే .. పై నుంచి.. కాలికి తాడు కట్టుకొని.. తలని నిప్పుల్లో పెట్టి .. చావు ఇమ్మని అరవడం.. ఇలా ఉందని అర్ధం చేసుకోవడానికి వీలులేకుండా .. కదిలే విపరీత సముదాయ కెరటాలని .. జూలు పట్టుకొని ఊపుతూ.. నిండిపోయిన ఆందోళనకి చేర్చిన పగని దగ్గర చేసుకొని.. నల్లని నుదిటి మాటలని చేర్చిన కేకలతో అచ్చుపోసి.. కోప నిందని కప్పిన నిలువు పోతల కంటిని దులిపి .. కదిలే గుయ్యార గుంపులని తిప్పుకొంటూ.. సాధ్య స్థితం కాని కంపన ముడులు బిగుసుకొని.. ఒక చీకటి వంతెన కత్తుల మొనలతో కాలుతూ .. ఎర్రగా మండుతుంది.. ఆ వెనక అటువంటి చీకటి .. పై నుంచి నూనె దారాలు కాలుతూ.. వినిపిస్తున్న కేకలని బట్టి.. వాళ్ళు స్త్రీలని అర్ధమౌతూ ఉంది.ఏం జరుగుతుందో .. ఒక పట్టానా అర్ధం కాకపోవడం..తీవ్రమైన తెలియని ఆందోళనతో తిరగడం ….

కలబడే నిరుత్తర కంపనకి చేర్చిన కంటి దోషాలని కడుక్కొని .. నిలవలేని శరీర పంపకాలని కుళ్ళ బొడిచి.. అంతే కాదు .. ఇంకా అనేక రకాలు.. ఒంటరిగా పెద్ద లోయల్లో వదిలేయడం .. ఒక్కో గంటకి ఒక్కో వాతావరణం .. మాటలాడే మనిషి లేని చీకటి మైన్దనాల్లో ఎవరూ కనిపించక తిరగడం.. కొంతమందికి కేవలం తినడమే శిక్ష.. ఆకలి ఇంతకీ ఆగక .. ఉన్న నలుగురు ఒకరినొకరు తినాలనుకోవడం.. నొప్పి తప్ప మిగతా స్పర్శలని తీసేయడం. జాగ్రత్త చేయని అలసటని నానబెట్టి.. కంట్లో బిగించిన కథలని మరిచి.. అందరినీ తన శత్రువులుగా అనుకొని .. అరవడం.కోరలు తీరిన శ్వాస .. శరీరాన్నంతా భరించలేని వేడికి గురిచేసే నిశ్వాస ఒక్కో గడియ నీకు తీవ్ర పరీక్ష ..

అంపకా చలనం .. చావు రెండో విడిదిలో మోసుకు తెచ్చిన శాపపు ఎండా.. గడ్డకట్టే చలి.. శ్వాస బిగిసి పోయిన శూన్యం.. ఉన్నట్లో .. చచ్చినట్లో తెలియని ఒక మహా శస్త్ర గతికి చీల్చిన కల మధ్యలో చితిని పేర్చిన .. ఆ వరం అందేది కాదని తెలిసేలా చేస్తూ ..భూమి…. అధికార  మదం తీర్చే చోటు కావొచ్చు.. కాని ఇక్కడ కాదు.. ఎప్పటికీ వీలుకాదు. ఇది అక్కడ మాటలుగా చెప్పడానికి అవకాశం లేకుండానే తెలుస్తూ ఉంది.. హద్దుని ఎత్తి పోసి మోయడానికి లేని అపార్ధా మండలంలో కణ కణ మండుతూ .. పేరుకు పోయిన స్వయం నింపుపోతలని జోడించి.. కప్పుకున్న కలల చుట్టూ పాపపు కలతలని పెనవేసి.. పైకి జరిగి .. కళ్ళలో కూరుకు పోయిన చిక్కని చూపుని పొడిచి .. పరాయిగా తప్పిపోతారు.

…………………………..

అమాంత కాగింపులు అలానే దండ కట్టిన సహనాలపై తిరిగి.. బిట్టు తుడిచినా కన్నుని పోసుకొని.. ఇగిరిన కడుపు మంటలో అల్లాడుతూ.. పేర్చి పెట్టుకొన్న మాయ నివర్ణ కలతని కప్పి.. తెచ్చి పోసుకున్న వినికిడి ఋతువుల బూడిద కుప్పలు .. నీ శరీరానివే అని ఎవడో అరిచి .. దగ్గరకి వచ్చి.. గొంతు పిసుకుతాడు.

 అదిగో అక్కడ ఉన్నారు .. నీ ముందటి ఉద్దండులు.. వాళ్ళు నీలాంటి వారే.. కాని నీకంటే యుగాల ముందు నుంచి ఇక్కడ ఉన్నవాళ్లు.. ఇప్పుడు వాళ్ళు .. నీ పై అన్నీ రకాల ప్రయోగాలు చేస్తున్న .. మరో మాట అందించే వాడు లేక .. నువ్వా భాదని మోస్తూనే .. వాళ్ళ చుటూ తిరుగుతూ ఉంటావ్..

నీ శరీరం నుంచి దుర్గంధం … స్నానానికి నీరు ఉండదు.. దాహంతో అల్లాడుతుంటే .. నీకు ఇక్కడ తాగడానికి.. జంతు రక్తం తప్ప మరేం దొరకదు.ఆకలి మాటే ఎత్తవు.. వాళ్ళు తింటున్న ఆ మురికి  కంచాలు   చూస్తూ.. అన్ని వాంఛలు చచ్చిపోయి .. ఓ నిర్జీవ దేహంగా నీ చావుని నువ్వే కోరుకొంటావ్..కాని నీకు అది దొరకదు. నీ కన్నా ముందు నుంచి యుగాలుగా ఎదురు చూస్తున్నవారే దానికి సాక్ష్యం. ఈ క్షణమే .. మరు క్షణం నీ పైకి ఏ శిక్ష వచ్చి వాలుతుందో ,, ఊహకి  అందదు. ఏ శిక్ష మిమ్మల్ని వదలదు.. మీకిచ్చిన చివరి అవకాశం కూడా మీరు ,.. ఇంకొకరి చావుని కోరుకొంటూ పోగొట్టుకున్నారు.. ఇక క్షమించడానికి ఎవరూ లేరు.

నిర్భీతిగా నిర్మాణ ఛాయల్లో పడి .. కథన మూర్తులని ఒప్పించి.. ఓపికలేని నిద్ర గుండాల్లో మునుగుతూ.. శిక్షా స్థలంలో మునిగిన దేహ షరతులని తప్పించి.. గుబులు మోయలేని .. విశ్వ చిందుని .. తేలిక చేస్తూ పైకి లేచిన శిక్షణ తీరాలని ఏమార్చి.. ఉనికిని రెండు సార్లుగా నిదానించి అపరిష్కృత నైవేద్య గర్భంలో పడి .. వేగిరపడుతున్న అపేక్ష తీర్మానంలో కదిలే చీకటి గుహలు.. తీర్చి పెట్టుకొన్న దీప నంజుడిలోకి మాంస ఖండాలు మరుగుతూ..

ఎక్కడికి వెళ్లి ఏది ఆగిపోతుంది..? మరేది ముందుకి జరుగుతుంది?

చెప్పడానికి ఏ అనంతంలో ఏదీ సిద్ధంగా లేదు .. ఉండదు. కలబడుతున్న ఆవేశ కాల్చివేతలని నేరుగా తన్నుకొంటూ.. పీడన కాల్చిన నాజూకు బొమ్మలని నిలిపిన కంపనని కుక్కుకొని.. నేనై ఉండిపోయిన నడకని నరికేస్తూ.. తేమ లేని బిక్షకుడి సగం గోషని మళ్లించి..

విశ్వ నిఘ్రాణత కూల్చిపెట్టిన ఉలిక్కిపాటులో .. నిజంగా ఇదే జరుగుతుందా?

ఇదే జరుగుతుంది.. జరుగుతున్న చూడలేకపోవడం నీ తప్పిదమే .. ఇది భూమి మీదకి ఒక్కోసారి స్పృహలుగా వదిలిన .. దాని అననీయని .. తెరవనీయని చేదు రాతల్ని తుడిచి.. కన్నుని చిమ్మి .. ఆ చీకటే వదిలేసి పోయిన బిగువుతో .. తచ్చాడే రుణాల కైపుని ఎత్తిపోసి..

ఏది .. ఎక్కడకి పోయి ఆగుతుంది?

పరిభ్రమణం పూర్తికాక ముందే .. శరీర అనుశాసన బిగింపుని తెరుచుకుని .. విడమరిచిన  అడుగుల కిందుగా  తెల్లారిపోతున్న అనుమాన దృశ్య చిత్రాల కలగాలపు ధ్వని రగిడింపు.. పరిశీలిత శిక్షలపై కన్ను కలిపిన యత్నాన్ని మోయించి.. కాపాడిన చావుని .. చీకిపోయాక తీసి.. అరుస్తున్న వెలిగిస్తూ.. తాడన రాత్రులపై గొంతు చీల్చుకొని వాలి..ఇక్కడా ఇక చావులేదనే మరో వణుకు.. మొదలూ .. ఆఖరి మాటగా ఏదీ ఉండదు .. చావుకి ముందుదా .. తర్వాతదా ? అదీ అర్ధం కాదు.. బిగించిన శ్వాస కొట్టుకొని.. అల్లాడినప్పుడు .. చెర పట్టిన నుదిటి లో పట్టు తప్పిన దేహ ఋణం వాలి పోయి .. దేహం నుంచి.. అప్పటికప్పుడే పురుగులు పుట్టి రాలుతుంటాయి.

 స్పష్టమౌతుందా?

 కదిలీ కదలని నిద్ర భయం చుట్టుకొన్న సహనం చంపుకొని .. మరింత తెల్లారి పోయిన చిత్ర ధూపపు నవ్వులో మునిగిన దేహ జాడ కదిలే దూరపు కథలు .. ఇప్పుడే నిజమని తెల్సి కూలిపోతున్నాడు. ఒప్పించడానికి ఎవరూ ప్రయాస పడటం లేదు.గర్జించిన నిద్ర దోషాలు.. పరిధిని చెప్పుకోలేని దేహ నిరూప కవ్వింతని కప్పి.. తేడాగా లేని నిర్మీత అగచాట్లని జోడించి.. అక్కడే ఉండిపోయిన నిందలని ఎగరేసుకొంటూ.. వాళ్ళకి అప్పటికే కొన్ని శిక్షలు ఖరారై.. కొంతమంది.. అక్కడున్నవారే ముందుకు వచ్చి.. వాళ్ళని పొడిచి రక్తం రుచి చూసి.. తలపై డ్రిల్ల్ చేసి .. ఒక్కో టాగ్ బిగించి .. సుత్తితో కొట్టారు.. నలుగురు గొంతు పగిలేలా అరిచారు.. ఒక కుళ్ళిన మాంసాల బండిలో వాళ్ళని ఎక్కించి.. ఒక్కొరిని.. చీకటి శూన్యంలో వదిలి పెట్టారు.       

                                                                              ……………………….

స్థిమిత సర్వంలోని అది గోష .. ఛేదించిన శరీరాలపై.. మస్తిష్క విరుపులు పట్టుకొని.. సమయ నిర్దయంలో పడి రాలుతున్న దోష పూరిత శ్వాసలతో .. తోడుగా లేని దండనతో విరుచుకుపడిన కొండల్లో.. తలపెట్టేసిన చీకటి మరకలు.. ఒళ్ళు పట్టేసిన ఎర్ర మాఘాణీలని దున్ని .. పగ దూషణలు.. విప్పుకొన్న శూన్యాల వెంట .. తీరిక చనిపోయిన ఆయుస్సు తేడాగా తిరుగుతూ.. హద్దు ఊడదీసుకొన్న శ్వాస మధ్య వెదురు ఊలని పాతుకొంటూ శరీర లయం.. అక్కడే పిలుపుకి చేరాక ఉండిపోయిన ఆరోప రుణాల గుణ దోష సవరణ కట్టి.. తెగ్గొట్టిన కలతని అరగదీసిన మాటలని తాగి.. ఇంకే నెరవేర్పులు ఉండిపోని అవసర నిర్యాణంలో పడి .. కొంత నడకని చెప్పుకొంటారు.

ఆమె మనమిక్కడ నుంచి వెళ్లాల్సిన టైం వచ్చిందని .. నిట్టనిలుగా నిలబడి ఉన్న ఆ రైలులోకి అతనిని తీసుకొని ఎక్కింది.. ఆమె అప్పటికే అతని గురించిన ఆందోళన మొదలైంది.. ఆమెకి ఏదో స్పష్టమౌతుంది.. కాని దానిని ఒప్పుకోవడానికి ఆమె సిద్ధంగా లేదు.. కనిపించని ఆందోళన కరుగుతూ .. వెన్ను లేని నిరా దీక్ష కంటి స్థలంలో ఊగే శ్వాస ధనుస్సు ఎక్కుపెట్టిన ఖాళీలని దాటి .. పెద్ద కన్నుని వదులుకొంటారు.

కంగారు.. భయం .. జాగ్రత్త .. కళ్ళతో గుర్తు పట్టడం .. స్పృహతో మాట్లాడటం మర్చిపోయిన వాడిలా .. ఆమెలో ఆందోళన మరింత చిక్కబడక ముందే .. అతనిని దాదాపు లాగి.. ఆ నిట్ట నిలువులోకి రైలు లోకి ఎక్కించి.. రైలు బోగీ నుంచి బోగీ కి కనెక్షన్ ఉండే చోట కూరచో బెట్టి.. ఆ తర్వాత హమీద్ ని రైలు లోంచి నిద్ర లేపి .. తన దగ్గరకి తెచ్చి కూర్చుబెట్టుకొంది.. నిధానమౌతున్న దేహ వరదక్షత కంటిలో ఆరి.. కూరుకు పోయిన అపవాదుల నడపు చప్పుడుని కత్తిరించి కదిలే బరువుని … చెక్కి పెట్టిన గదిలో .. ఊరుకొని ఉండిపోయిన మసక ధ్వనుల కాళ్ళ నిడివిని సాగదీసి.. అక్కడే చలన తీరికని వడపోశారు.

వికసిత అంటు రాతల్ని కప్పుకున్న చలన మోడులో .. నీరు లేని ఖాళీ గదిని కుప్పపోసిన దిగులుని లాగి.. అదే చీకటి వీలునామాలో నరకపు ఎత్తుగడనే తోడుకొంటూ.. పెట్టి తీసిన కాళ్ళని పరీక్షగా ఉంచేసిన ఆవిరి రుణాలని కలుపుకొని.. పెద్ద చప్పుడు కాంతిని మోసిన రైలు బయలు దేరింది. కలనెరిసిన నిద్ర ఊపుతో.. పగగా రాలే దేహ రుణపు బరువుని జోడించి .. హద్దుని కాల్చుకున్న పిలుపుకి మళ్ళీ తిరగబడ్డ చీకటి పడవని తెచ్చి పోసిన బూడిదతో శరీరం తయారు చేసుకొని.. ఇంకిపోయిన కంటిలో మరిన్ని కలల కూర్పుని జోడించి చెప్పుకొన్న మాటలు అతనిలోకి చేరడం లేదని ఆమెకి అర్ధమౌతూ ఉంది.

కర్మ ధ్వనిలో ఎవరో అతనికి చెవిలో మృత్యు మంత్రం వినిపించి.. నీకు కావాల్సినప్పుడు  ఇది పఠిస్తే నువ్వు అనుకున్నప్పుడు .. మృత్యువు నిన్ను అనుగ్రహిస్తుంది. సత్యానివేశ్ తల ఊపి .. వాళ్ళ ముందు సాష్టాంగ పడి.. ఋణం ఎలా తీర్చుకోవాలని ఆందోళనగా అడిగి.. తనలో తాను ఇప్పుడు అదే మాటలని మననం చేసుకొంటున్నారు.. కొంత అతని శరీరం లో వణుకు.. అప్పుడప్పుడు పిట్స్ వచ్చిన వాడిలా ఎగిరెగిరి పడుతున్నాడు.

అతని కంటి  పై వేలాడుతున్న గది.. ఆమె దీపంగా మారి అతనిలో కలిసిపోగానే .. శుభమి .. అక్కడున్న మంచు పర్వతాలన్నీ .. దేహంగా మారి .. చలన కృతిని కాల్చి పెట్టుకొన్న .. ఆధ్య శరణుని మోసుకొన్న నిర్మల దృశ్య గానంలా మారి.. ఆ మంచు దేహంగా మారిన .. క్షణాల్లోనే.. చాలా పెద్ద దీపంగా మారి .. మీదకి వస్తూ .. ఎక్కడ అతనిని మొత్తంగా కాల్చేస్తుందో అనే లోపు .. చిన్న దీపంగా మారి పోయి.. అతని ఛాతీలోనుంచి లోపలి వెళ్లిపోయింది.  అతను నిశ్శబ్దంగా కాలిపోతున్నాడు. ఆమె ముందు నిరాకరించిన .. అతని కళ్ళని చూసాక కాదనలేక .. నిస్సహాయంగా ఉండిపోయి ..  ..

నీరు పట్టిన శ్వాస పాకుతూ.. హద్దు తెలియని చావుని .. గదిలో సర్ది .. వాళ్లంతా ఇంటి బయట పెద్ద నోరులతో ఏడుస్తున్నారు. .శూల భాషణ మింగిన వెన్నుముక .. కంట్లో చెదిరిపోయిన నిష్ఠ చలన చావు.. పెద్ద మంటని మింగిన ఇల్లు.. పాములు చేరిన వీధిలో దీపంతో నడుస్తున్న అతను..

అతనిని పట్టిచ్చే పెద్ద అద్దం .. కిందపడి.. ముక్కలన్నీ అతుక్కొని.. వంతెనగా మారిన .. దానిపైన నడుస్తుంటే.. ఆ ముక్కలు దిగబడ్డ .. అలాగే నడుస్తూ .. అతను .. రెండో పక్క హమీద్ ఫ్లూట్ ప్లే చెయ్యడం చూస్తూ… ఏక పోలిక .. దేహ గంధపు బరువు.. నీరు పట్టిన కంటిలో కదిలే శ్వాసల గుణ రేవులో ఒదిగిన తలపోతలని రాలించి.. హత్తుకొన్న వర్ణ విడిదిలో నెమళుల పంటని చుట్టూ కొంటూ.. ఎవరో మంట పెడతారు. అతను అదే చూస్తూ కంగారుగా అరవడం మొదలుపెడతాడు.. అతని నిమిత్తము.. నిమిత్తం కానీ అనేక ఘటనలు.. మీదకి దూకుతూ.. హద్దు చెదిరిన విశ్వ నిద్ర కూరుకొని .. కల .. వాస్తవాల మధ్య సరిహద్దు రేఖ చెరిగి పోయి… భువన అతనిని కొంచెం అనుమానంగానూ .. కొంత స్పష్టత పొందినట్లు చూస్తుంది.

పడవని మింగిన సముద్రం ఎండిపోయి.. పైకి తేలిపోయి చనిపోయిన తిమింగళాల మధ్య భువన.. అతను రైలులో ఆమె పేరు పిల్చుకొంటూ.. పట్టుకొన్న భువన చేతినే వదిలి పరుగు పెడుతున్నాడు. ఆ నిట్ట నిలువు రైలులోకి  ఎంతో అనాయాసంగా … కాళ్ళు ఎలా గ్రిప్ ఇస్తూన్నాయో అన్న ఆశ్చర్యం ముగియక ముందే పరుగులు పెడుతున్నాడు. అతనికి బయట నుంచి వచ్చే మాటలకి.. శబ్దాలకి connection  కట్ ఐపోయిన వాడిలా ఉన్నాడు.

ఆ కబురు చెప్పడానికి హమీద్ .. నిలువెల్లా నెమలి పింఛాలతో .. వెదురు నాదం పెదాల మధ్య నుంచే చేసుకొంటూ.. అతను అనుమానంతో చూసినపుడు.. అది అతని శ్వాస కోశంలో దిగబడి .. రక్తం కారుతూ .. నాదమూ వస్తుంది.. పేటికపైనా నెమలి పింఛాలు.. చుట్టూ నెమళ్ళు దీనంగా అరుస్తూ.. మొత్తం సృష్టి నుంచి ఇక సంగీతం శెలవు అడుగుతుందాన్నట్లు అక్కడ దృశ్యం కనిపిస్తూ ఉంది.. అనాహతని పులిమి .. తడబాటుని కప్పుకొని .. పైకి  దాటిన రంగు క్షేత్రంలో పడి కదిలే కన్నుని దాచిపెట్టి .. కలతని కప్పుకొని.. తీర్చి పెట్టుకొన్న నటనలని ఆకట్టుకొని.. వివార్షిత లేని తల ఒంపులతో తగలబడి అనుసంధాన కూర్పులు.

శభమి కడుపు లోని  బిడ్డని తీసి ఆమె కాళ్ళ దగ్గర పెట్టి వెళ్ళిపోగానే.. ఆమె దానిని దీపంగా మార్చి.. నిద్ర పోతున్న సత్యనివేశ్ పక్కన ఉంచి.. తలుపు దగ్గరగా వేసి .. హాలులో ఉన్నపేటికలో పడుకొని చనిపోయింది..

చీకట్లో హమీద్ .. అక్కడా వెదురు గుబుర్లు మధ్య .. కొన్ని వెదురుగడలు కలిసి ఒక స్తంభంగా మారిన చోట .. నెమ్మళ్లని ప్రవించిన చోటు నుంచి .. హమీద్ బయటకు వస్తున్నాడు.. ఇప్పుడు వాడికి రెండు చేతులూ ఉన్నాయి.. ఒంటి మీద బట్టలు లేవు.. నెమలి పింఛాలు చుట్టి ఉన్నాయి.. అద్భుతమైన వేణు నాదఃమ్ చేసుకొంటూ.. సత్య నివేశ్ .. దానిని వింటూ .. ముందు మంచు శిల్పంలా మారాడు.. ఆ తర్వాతా కరిగి నీరై.. భువన పేటికలోకి  కారిపోయింది.

నిశ్చంచల కన్నుని మీటుకొని.. తీర్చిపెట్టుకొని ఉండిపోయిన నడకతో.. హద్దులే తెలియని ఆందోళనకి తీరుని సరి చేసిన పునాదులని .. తెచ్చుపెట్టుకొని ఉండిపోయిన దేహాలని అద్దుకొని..

విపణీతా గుండాల కంటి శోధన కూర్చుకొన్న హద్దుల్లో నిండిపోయిన చూపు..

ఆమెకి ఏదో స్పష్టమౌతుంది.. కాని దానిని ఒప్పుకోవడానికి ఆమె సిద్ధంగా లేదు.. కనిపించని ఆందోళన కరుగుతూ .. వెన్ను లేని నిరా దీక్ష కంటి స్థలంలో ఊగే శ్వాస ధనుస్సు ఎక్కుపెట్టిన ఖాళీలని దాటి .. పెద్ద కన్నుని వదులుకొంటారు. ఆమెకి ఒప్పుకోవలసినట్టుగానే అర్ధమౌతున్న … ఒప్పుఉకోకపోవడంలోనే ఉండిపోవాలని ఆశ పడుతూ.. ఆ మధ్యలో నిలబడి నలిగిపోతుంది.. ఒక పట్టానా కలబెట్టుకోలేని అనుమానంతో హద్దుని గీసుకొని తడబడుతుంది.

అతను అదే చూస్తూ కంగారుగా అరవడం మొదలుపెడతాడు .. ధ్వని అగడ్తల నిషిద్ధ తోపుల్లో పడి .. కదలిక లేని దేహ వరదని కప్పుకున్న చలాంచల దూర గ్రహణతని తాగి.. పెద్ద కొండల మధ్య .. తొణికిసలాడే శ్వాస తీరుని కట్టుకొని తిరిగే .. కదలికల ఖాళీలతో.. శిధిల లయ వెలుగుతున్న దుఃఖ ఛాయన మోసుకొన్న పేజీలు.

ఇదంతా నిజంగానే జరిగిందా ?

దీనికి సమాధానం చెప్పడానికి ఎవరూ సాహసించలేరు.. అక్కడ ఆ ఘటనలన్నీ .. రంగు ఒంపుకుని .. ఒక ఖాళీ అలసటని మాత్రమే నింపుకొంటూ .. శూన్య సాధ్యంలో ఒరిగిపోయిన కొండలని దారిలో వదులుకొంటుంది. సర్వ ఏకాగ్రతని జోడించే క్రమంలో .. ఒరిగిన హద్దులే లేని క్రమ రాతల కంటికి నొప్పిని పెట్టుకొని సరి చెయ్యక ముందే .. కదిలే నిరూప చీకటిని తప్పించే క్రమం తప్పిపోతూ.. ఇక్కడే ఉండిపోయిన పాత గోడలని కూల్చి.. తనలో తానుగా ఉండిపోయిన ద్వినిర్మిత పగటిని కట్టుకొని .. అక్కడే రెప్పలని కాలచిన పరిమళం అద్దుకొని .. కలలు కప్పుకున్న కౌగిలి మునకలు.

లేదా .. గతి తప్పిన అతని మస్తిష్క అంతః శరీర క్షేత్రంలోకి వెళ్లి .. కంటికి .. మాటకి.. స్పర్శకి.. స్పృహకి .. అమరికకి చెందని .. ఒక సంక్లిష్ట వలయంలోకి లాగి సృష్టించిన కల .. అది బయట వాస్తవానికి గుద్దుకొని.. ఇంకా మరో మాటలేక కూలబడుతుంది. అప్పుడిక సమయమనే ధ్వని పూర్ణ చలన ముంపు కట్టుకొన్న .. విశ్వాస తమకపు నిరూప గోళంలో .. ఊగిసలాడే కంటి జోరుని తాగించి .. త్వరపడని నిద్ర తోరణాల చీకటి వెనకగా నెమలుల పొదలు.. ఎక్కి తిప్పుకొన్న మృత్యు కెరటాల బిగింపులో పడిపోయిన శ్వాస ఋణం .. కలబెట్టి పోసుకున్న ఊసులు. 

 ఏది ఉందో .. అది సత్యమై ఉందా ? అలా ఉండాలని కోరుకొంటున్నదెవరు?

భయం .. ఒంటరి ఋణం పట్టుకొని.. ఖాళీ చేసిన కాళ్ళ కూపంలో ఎగిరి పడుతూ.. హద్దులు లేని నిర్ణయ స్థావరంలో .. కొంచెం పుట్టుకని అడిగిన నిరాధార సంధి గతి తిప్పి.. అక్కడే స్థిరం కానీయని యుద్ధం మోసుకొంటూ తెచ్చి .. ఇక అక్కడ వదిలిపెట్టేస్తుంది.

ఏది లేదు.. అది .. లోపలి అంతరిక్షంలో గతి తప్పి తిరుగుతుందా?

అంతరిక్షం నుంచి అనాది గతి నిర్మాణా మామంగ్లతని సరిచేసుకొని .. ఇగిరినా దేహ దోషాల కంటి ఋణం అరగదీసి పుట్టుకని పట్టుకొని.. అనేక అనుసంధాన దర్శన కలతలతో హద్దుని చేరదీసుకొని.. ఇక్కడే ఉండిపోయిన ఖాళీలని కుదిపి.. పైకే చేర్చిన చూపుల నొప్పికి మర్దనా చేస్తారు.

ఇదొక సమ న్యాయ పెను కంపనని పట్టిన సాధన అనుకొంటే.. తను నాకెలా పరిచయం.. ఎవరిని వెదుక్కొంటూ వెళ్లి ఎవరిని .. ఎందుకు .. ఎక్కడ .. ఎలా చేరుకున్నాం.. ?

సృష్టి సరి చేసుకొన్న .. రెండో విశ్వపు నిర్మాణ దర్శన కల్పించిన హద్దులో .. ఒడిసి పట్టిన కన్నుతో హద్దుని దాటి.. పుట్టి చుట్టుకొన్న బరువుని సాగదీసి.. కదిలే కంటిలో రుణ అభీక్ష్ణ ముట్టడిని చేర్చుకొని .. అక్కడే ఉంది ఒప్పుకోలేదని.. నిడబాటు లేక .. చూపు నిడివిని సాగదియ్యలేక .. కొంచెం వరాల నిండు కొలువుని తీర్చుకొన్న కంగారుని దాచుకోలేదని అనుకొంటూ..

ఎక్కడి వరకు ఈ ఘటనలు జరిగాయి.. ఎక్కడి వరకు ఇవి కలగా మాత్రమే ఆగిపోయాయి..?

కోరుకోవడం చుట్టూ .. ఈ సృష్టి అంతా సరి చేసేస్తుందా? వాళ్లిద్దరూ తప్పు మూడో మనిషి లేదు.. వెనక నిలబడి చెప్పడానికి .. కొంచెం రుణ బరువు ఏకాగ్రతని జోడించే క్రమంలో పడి .. సొమ్మసిల్లిన క్షేత్ర దర్శన్ కేంద్రంలో ఊగుతూ .. ఏది లేదో అదే సత్యమని.. ఎవరో చెప్పి.. అలిసిపోయేవరకు నవ్వుతారు.

వాళ్ళు నాకు ఏం చెప్పి .. ఈ కథని దూరం చేశారు.. కలగని గందరగోళపు ఒరిపిడి  కట్టుకొన్న ఊపిరి రాతల కింద ఉండిపోయిన సాధ్య గదుల మధ్యనే మొత్తం ప్రపంచం తిరిగిందా?

అంతా అయోమయం .. చీకటి తడిపిన మృత్యు వర్ణం .. పులుముకున్న జత భాష్యపు కదలికనే దాటి .. రెండు కళ్ళకీ మధ్య కూరుకు పోయిన అనిత్య గతిని మోసుకొనే ఒరిపిడి నిందలతో సరిచెయ్యని మరో కలతని పేర్చిన చేతులని దగ్గరకి తీసుకొని ముద్దు పెట్టుకొంటున్నదెవరు?

ఈ తిరగడాన్ని ఎవరు కల్పించారు … ఎందుకు కలిపించారు ..? ఇదొక  అనివార్య చలనగా ఉండిపోయి.. మరో నిరాశని సత్యం చేయక ముందే తెగిపోతుందా?

తెగిపోకముందే .. ఆవరించిన ఆవిరి గోళంలో పెనవేసుకున్న నిద్ర గతులని కనిపెట్టి.. పగిలే దేహ బరువుని పట్టి తెచ్చుకొన్న ఇరుకుల్లో కూలబడి.. ఇంకేం కబురులేని నిర్లిప్త క్షణం కలబెట్టుకొన్న పునాదులు.

నిజానికి మస్తిష్కము సరి లేనిదీ .. నాకా ? తనకా? ఎవరు ఎవరిలోకి చూసి.. దీని తరుముకొని.. వద్దనుకున్నా కంగారుతో నిండి చెదిరిన కష్టాన్ని సరిచేసుకొంటారు. అకారణ కంటి ఋణం బరువెక్కిన దేహపు జడల అల్లికని దాటి.. నిండు కలతని దాటినా కక్షల్లో మరి చోటులేని దూరం లో కదిలే కంటి శోషణ .. తీర్ధ గతిని కలబెట్టిన మృత్యు బిగువులు.

దీనిలో శుభమి దీపంగా మారడం ఒక కారణమా?

మారింది .. మారుతున్నది .. కల్లోల క్రమంలో నిర్ణయ గతుల క్రమం .. మరి చెప్పుకోవడానికి లేని భయాల కుప్ప .. తమకపు నిండు దర్శనలో కట్టుకొన్న .. నిద్ర విడుపు కలలు…అది సత్యపు రెండో ఋణం పట్టుకొని  అలాగే జరిగిందనడానికి లేదు.. కలలని కప్పి.. ఇంకొక ఖగోళ నిప్పుని ఊదిన .. ఆ దృశ్య గ్రహణ సంధికి దూరం జరిపిన మెళుకువలు యుద్ధాల మధ్య ఓడిపోతూ..

సత్యనివేశ్ .. భువనలో ఈ కలని చూసాడా?

ఎగిరి తలని కొడుతున్న రుణమూ.. పొందికలేని దేహ గమనపు రాధని సరి చెయ్యక ముందే .. అంతా చెరిపేసి తప్పుకు పోయిన నిస్త్రీత ఛాయల కావలిత కల్లోయంలో పడి తవ్వకాలని ఆపిన నిద్ర కందకాల్లో .. ఇంకొక గుహ తవ్వే చప్పుడు.. యుద్ధ క్షేత్రాన్ని దగ్గరగా చేరుస్తుందా?

భువన .. సత్యనివేశ్ లో ఈ కలని చూసిందా?

అంతం కానీయని  స్నాన చర్యలు కప్పుకొని.. విసిగిన నిద్ర వాగుల్లో ఇరుక్కు పోయిన నిద్ర విన్యాసం పట్టి తెచ్చిన సగం కావలింతలని సరి చెయ్యక అవస్థలు పడుతూ.. కూలిపోయిన సాధ్య తమకాల నిందలని చేర్చుకొని.. అవలింతపు దేహ నికారింపుని కప్పెట్టుకొని కలలు.

ఎవరం ఈ ఇద్దరిలో తెలియకుండా  ఇరుక్కు పోయాం.. ?

ఇదొక సమాధానానన్ని ఆశించే ప్రశ్న కాదు.. ఈ అనంత విశ్వంలో దానిని వినడానికి మరెవరూ లేరు.. ఇక ఉండరు.. తెగిపడ్డ శోధనలు కంటి ఋణం విసిగిపోయిన కలలని కప్పుకొంటూ.. తేరుకోలేని అప దీక్ష సమయాల కట్టు తల్లిని పేనుకొని.. ఇక్కడే నిల్చిన పెద్ద హద్దులే కమలిత.

ఈ స్పష్టతని ఎవరైనా నిర్ణయించేవరకు.. సమయ ప్రవాహం దూసుకొచ్చి .. అంతా వినకముందే కొట్టుకుపోకుండా ఉంటుందా?

జరిగిపోయిందాని పట్ల .. స్పష్టత లేని ఈ అయోమయం మీదకి కుమ్మరిస్తోందెవరు.. వాళ్లకి మాత్రమే తెల్సిన సత్యం చుట్టూ .. తిరుగుతూ .. వేరు చెయ్యని హద్దుల నడుమ .. కప్పుకున్న కాళ్ళని జోడిస్తూ.. మాసిన ఈ నడకలో .. ఎక్కడైన కొన్ని పోల్చివేతలకి .. దృశ్య గోళాలని ఉంచారా? ఉంచే ఉంటారని తాను కొంచెం లో గొంతుతో సణుక్కొంటుంది.

మేము గమనిస్తున్నది ముందు లేదా?

అంతా ముందే ఉంది.. తర్వాత లేదనడానికి ఎవరు సాహసం చేస్తారు.. కదిలించి పెట్టుకొని ఉన్న పునాదుల చుట్టూ .. భుజాల బరువుని కదిపినా కొత్త గందరగోళపు నిడివిని పెంచి.. అక్కడే ఉండిపోయినా శరీర గతి మండలం లో కోసుకు పోతున్న అనుమాన దర్శన ముఖాలు.

ముందు ఉన్నదీ .. యదార్ధమైన చర్యలుగా  గమనించలేకపోతున్నామా?

దానిని ఇంకెవరూ నిర్ణయించలేరు .. మసకబారిన చూపు మధ్య .. సత్య సాక్షి .. మెడకి బిగించిన తాడు కొలతని సరి చేసి.. సముద్రం దగ్గరై మింగిన కెరటాల్లో పడవ … అలాగే ఉండే ఉంటుంది.. ఏదీ జరగకుండా ఆగిపోలేదు.. నిన్నటిది.. ఈ వేళకి ఒక చిహ్న మరకగా కినిపించక ముందే వాళ్ళు తొందరపడే ఇదంతా లేదని అంటారు.

అదే రహస్యం .. కంటికి దొరకని ప్రదక్షణ ఋణం .. తెచ్చి పెట్టుకొన్న అనుమాన గతి సాధారణంలో ఊరేగి.. చిత్ర కలతలు పండిన గారడీని తాగి.. తలమునకలు సత్య సాంద్రతలోకి తప్పి పోయిన నిస్సత్తులో నిండిపోవడానికి.. మస్తికం ఇంకెవరి శాసనాన్ని దాటి మనలని చేరి ఈ విషయం స్పష్టం చేస్తుంది?

ఏది ఎవరి వరకు చేరి కొత్త దొంతర్ల పగల మధ్య .. కదలాడి.. యుద్ధం లేని విశ్వ నిర్మాణం చేయాలి?

అది ఎప్పటికీ మన ఊహాగానే ఆగిపోయే .. అనేక భయాల చుట్టూ చీకటి కమ్ముకొని తిరిగే ఈ దేహం .. కొత్త కలకి తల గుద్దుకొని.. కెరటాల్లో తీరికగా తప్పుకొని.. ఉన్నట్లుగా ఒప్పుకోనప్పుడు.. ఇక మరోలా ఏదీ ఆలోచించలేని నిస్సారపు మంత్ర మగత తూగుతూ.. కొంత చోటుని తనకై వదిలి .. అక్కడే చేసితిని కంటి నిషాని తాగుతుంది..

సాధ్యమే .. అని .. నా ఎదుట ఈ పురుషుడు చెబుతున్న .. ఈ సత్యం నాలోపల కాళ్ళు ఎందుకు ఉంచి ఆగడం లేదు. చెప్పుకోవాలని ఉంటుంది.. వినడానికే  ఇంకెవరూ మిగలలేదు.. కథని తప్పించి పెట్టుకొన్న భయాల స్వేద ఋణం కాపాడి పోయిన తవ్వకాలని దాటించి.. ఉన్నదీ .. లేనిదీ కానీ సంద్ర ముంపుల గండం దాటలేక .. కలబడి ఉంచుకొన్న పునాదులు బీటలుతీస్తూ….సంధి చెమరించిన ఏకైక నిరా శూన్యంలో పడి.. కైపుకి గుచ్చిన మాటలని తోడి.. అప్పగించిన చలన క్షేత్రంలో .. ఊరటాలేని అపేక్ష రీతులని మార్చుకొని.. కొంచెం కబురుని మార్చి.. అలాగే ఉండిపోయిన నీలాప గత సమక్షంలో పడి.. అక్కడే దొరికిన యుద్ధ స్తూపం దిగబడి .. ముందుకు  పోనీయక..

అనుమానిస్తున్నది .. ఎవరు ఎవరిని?

ఆ సమస్త విశ్వమూ.. అనేక చిత్ర దర్శనాల కల్లోలం.. కోటానుకోట్ల మగతలని కప్పుకొని.. ఇగిరి పోయిన .. తర్జన బరువుల నుదిటిలో ఉండి అక్కడే  ఒప్పుకోని సమయాలతో దాటుకొని.. చీకటిని పీల్చుకున్న గుమ్మాలని అవతలకి నెట్టి.. ఎవరు ఎవరనే .. నిద్ర చలనాల ముద్దని కట్టడి చెయ్యలేక…వీలుకాని ఒడంబడికతో మోస వర్ణ గాథని తప్పించి ,.హద్దు బయట నిర్ణయ కలతని జోడిస్తూ.. తేరుకోలేని నిర్ణయ బంధన నిఘా పెట్టిన కాలనీ ఉంచి .. కొంత కొత్తగా కనిపిస్తారు.

కలల సమరింతని వడపోయాక ముందే గొంతులో దిగ్గొట్టి.. ఋణం విడిచిన హద్దుని చెదరగొట్టి.. అప్పగించిన రుణాల సగంలో అప్పగించిన కలయికలని పెద్ద సరిచెయ్యక ముందే గాలి నల్లతాని పట్టుకొని.. యుద్ధ రాద్ధాంత క్షేమం లేదని మాటని తెచ్చుకొని.. లోపల చిరిగి పోయిన నడకని పట్టి తెచ్చి .. గుమ్మాల కొత్తని గుట్ట పోసిన ఒప్పందాలు.

ఈ నిషిద్ధ అవలీలని మళ్ళీ పరిచయం చేయడానికి ఎవరో వస్తారని నేను ఎదురుచూడాలా?

విక్షేమన .. రుణ గ్రహణ చంద్రుడి కప్పివేత్తలు.. యుద్ధపు నల్లని మెడలో వేల పాముల పూనకం.. నేలపండిన నిషిద్ధ రుణాల బరువులో ఆగక కురుస్తున్న విస్ఫోట శిధిలాలు రక్తంతో ఎర్రబడి.. కందకాలు దుర్గంధం నీలిగి.. గొంతు కేక పొంగిన చావులు బీడు భూమిలో .. నల్ల వాగులు పొంగుతూ.. దాహమని ఏడ్చినా దొరకని నీటి చుక్క.. కల నిరాగతంలో పడి హద్దు మర్చి కొట్టుకొంటూ.. పొంగినా చలన ముంపు చీరుకు పోతూ.. కూర్చి పెట్టుకొన్న తలమునకలు ఋణం దాటిన రంగులని వదులుకొని.. కలిసిరాని చిత్ర వాగుల్లో పడి . పేర్చుకొన్న నిందల దేహ పట్టికని నల్ల పొడితో కూరి..

వాడి బలిసిన దవడ లోంచి బయట పడ్డ వాసన .. పాచి పట్టిన నాలిక మెలికలు తిరుగుతూ …నులిమిన చూపులోని  వాంతి వాగుని దాచుకొని.. డబ్బు సంచీలు మరిగిన ఆయుధాబావులు కళ్ళ లోతుల్లో తిరుగుతూ.. నిద్ర నమిలేసిన గుండె చప్పుడు చెలరేగి..  తీర్మానం.. ఒప్పందం.. దహన కీడుతో నగరమంతా   పండిన సమాధులని పెల్లగించి.. హద్దు తెలియని పొద్దు చీడల కలత.

అదొక యుద్ధ కలవరాన్ని.. పుట్టుకని నమిలేసిన .. మృత్యు శీతల నివాళి పొందికని తప్పించి.. హద్దు తెలియని తీరుబాటులో కాపాడుకొనే చలన దర్శన లేక కరిగిన అంతః నిరూపంలో ఒదిగిన కలలని మెదిపి.. అక్కడే ఇంకో శరీర చలనకి దొరకని యుద్ధ పరిధిని దాచి ఉంచారని .. అనుకోని.. కొంచెం తప్పిపోయిన నడకలతో హద్దుని గీసుకొంటారు.

                                                                  …………………………

                                 యుద్ధ రంధి .. నిషిద్ధ అవలీలకి ముందుగా …

నిర్భయ యుద్ధ నిర్యాణంలో .. తడబడే దేహ నిడివిని పట్టుకొని .. మస్తిష్క ఆరాలంలో పోతూ పెట్టే ఆలోచనలని దాటి.. వీలుకాని సమయ నిర్దేశిత బరువుల వెంట కదిలి..

దేశాలు .. తమ ఉనికి మరిన్ని దేశాలపై ఉనికిని కాపాడుకోవడానికి మింగేస్తున్నదెవరిని?

గతిని కొత్త చోటులోకి లాగి… ఆమె ఓ దీప సంధిని చేరదీసుకొని.. ఒళ్ళు విరిచిన కంటిని నమిలేస్తూ .. సత్య స్థావరంలో పథక రచన జరిపి .. ముంచేసిన చావుల మధ్య కదిలే దేహ గత్యంతర తలమునకలతో హద్దుని దాటి.. కొన్ని చావుని.. బతికున్న మృత్యువులో ముంచి దగ్గర మృత్యు కథల కూర్పుని .. జంట కట్టిన చెమట పొదల్లో ఉండిపోయిన ఆశ్రిత అనుకంప మూర్తులని..

శరణార్ధుల బిగీశ చుట్టిన దాడి..

అధ్యక్ష్యుల కుట్రల మధ్య నడిచే వ్యాపార గుండాలు.

అసలేం కావాలి? మనకి.. వెళ్లి పోయిన ఖాళీ బోగపు నిరాశని .. దీవుల్లో చేర్చి .. కట్టుకొన్న  ఏడూ రంగుల గోళంలో .. శరీర శాల ఉన్నట్లుండి దీపంగా మారి వణికించాక .. చేరుకోలేని యుద్ధ క్షేత్రంలో ఆమె అప్పటికే నిలబడి ఉంది.

హద్దులు ముగిసిన కంటి రసలతని తోడి .. చీకటి సర్ది పెట్టుకొన్న వెన్నులో .. పెద్ద వీధుల అవలింతని కట్టి వెదురు రుణాల మధ్య తిరిగే నెమళ్ళ గుంపులు..

కొంచెం నాధా నిందల కలవర గతిని చెప్పుకొన్న పుట్టుక ..

బావురుమని కూలి నగరం తిరగబోసుకొన్న దుఃఖం బయట .,. రక్తంలో నానిన రక్షణ శిబిరాల్లో గుట్టలు పడిఉన్న శవాల ఆచూకీ దొరకక .. గుట్ట పోసి మంటపెడుతూ .. దోసిళ్ళతో నూనె పోసి.. ఒళ్ళంతా కాలిపోయాక .. దీపాల పడవ పై ఎవరో దాడి చేస్తారు..

ఇక్కడా ఆగిపొమ్మని తనేం చెప్పలేదు.. కలలని జాగ్రత్త చేసి.. కనన్నుని సవరించి.. శ్వాసని పగటి గొంతుని దిగ్గొట్టి..అక్కడే ఋణం తీర్చుకొన్న యుద్ధం పరిధి తప్పి నగరాన్ని కూల్చుతుంది.

…………..

పరామయ గెలుపులు.. ఆ మూల శరణార్థి శిబిరంలో మొదలైన ఊచకోత .. ఋణం తీరని అగచాట్ల గట్టుని తెగ్గొట్టి.. అక్కడే దాచి పెట్టిన కంగారు చెప్పుకొన్న .. ఊళ రేగుల కాపాడి ధ్వనుల అకారణ ఒప్పందంలో .. మోసగించిన వెనక నడక .. ఊరుని నమిలేసి .. ఏం తెలియనట్లు మళ్ళీ అదే కబురుని అడిగి.. నటనని తెర వెనుక వడపోసిన కథనాలతో పురెక్కించి..

 అసలేం కావాలి? ఏదో కావాలనేది.. అవతల వాడి ఇల్లు ఖాళీ ఐపోయి .. తన ఇల్లు నిండి పోవాలని.. స్థితి మారదనే స్పృహతో సంబంధం లేకుండా .. మతి తప్పి తిరుగుతూ..

అన్నే నేనై ఉన్నాననే .. ఒక దేహమూ .. రెండు ముఖాల కలని పేనుకొని.. జీర కట్టిన శ్వాస సంధియ నిద్రల సరిహద్దులో .. ఒకే ఒక నిర్జన సమాధిని మోసుకొని వచ్చిన పడవ దీవిని చేరుకొంది.

అపార స్వాంతన లయం.. కొడిగట్టిన కాళ్ళ ధూళిని కలుముకొంటూ.. తేరుకోలేని నిర్మగర్భ వణుకుని తోడి .. మాటా మంతీ లేని నిరాదీక్ష చేతన ఊపేసిన కదలికనే కడిగి.. అక్కడే ఆగిపోయిన నిండు రాతల పోలికని చిక్కుకొని.. కొంచెం బెంగ పోసుకున్న వెదురు బొంగులు.. గొంతులో పించం విప్పి పలుకుతూ..

మహా విన్యాస శూన్యంలో పొదిగిన శ్వాస రక్ష పూనకాలకి మెరుగులు పెడుతూ.. హద్దు కప్పిన రాత్రీ పగలు గామిత సాంద్రత పల్చన కాకముందే .. నీరు పట్టిన  గ్రహణాలు కుచ్చిళ్ళు పెట్టుకొంటూ .. పేదవాలని సిద్ధమా? అని అడుగుతాయి.

……………………..

సరి పొలాన్ని పోలిక .. ఒంటి నిండుగా .. రసరాజ్ఞత కప్పుకున్న ఒప్పుకోలు పరిధి.. కలని చేతుల్లోకి తీసుకొని.. వడపోసి.. ఆ నిర్మాణ గోళాల మధ్య బయట పడ్డ పడవలో ఆమె అప్పటికే చలన ఊపిరి ద్రవాలతో పోతపోసిన కాటుక రేవులని కట్టుకొని.. తీర్మాన ఒప్పందాలు కుదరక .. ఒక మహా రథంలో తన యాత్రని సిద్ధం చేసుకొంది..

అప్పటికే వేలమంది చనిపోయారు. కొన్ని వేలమంది ప్రాణాలు గుప్పెట్లో పెట్టుకొని .. కాస్త తలదాచుకునే చోటులో .. బట్టలు సర్దుకొని.. కళ్ళని కాస్త మూసుకొని.. లేనివారి కోసం దిగులు పడి కళ్ళు తెరిచేలోపు అనర్ధం.

వాళ్ళు ఉన్నారో లేదో వాళ్ళకే తెలియదు..

అప్పుడే ఓ రక్షణ భుజం మండిన వెలుగులో.. వెనక నడుస్తూ .. బయటపడుతున్న వాళ్ళని.. పడవ తన ఒడిలోకి తీసుకొని.. జోకొడుతుంది.

కలిసి ఉండమని మోసపూరిత అనుమానాల్ని దండ కట్టి.. అక్కడేం జరగలేదని .. సమాయుధుల పై తెల్ల బట్ట కప్పి.. డిజిటల్ డిస్ప్లేక్స్ చేసేప్పుడు..

వాటిని చీల్చుకొని.. కొన్ని వేల రక్తపు ముద్దలు ఉన్న నెమళ్ళు పైకి లేచి.. దీనంగా అరుస్తూ .. చిరిగిన ఆ బట్ట మధ్యలోంచి.. సమాధులు తీర్చుకొని బయటపడ్డ యుద్ధ వీరుల శవాలు.

నా పిల్లని నీళ్లు తాగుతుంటే గొంతు పిసికారు.. ఆమె తల్లిని నది రోడ్డులో పరిగెత్తించి .. నేలపై ఈడ్చి బట్ట చిరిగాక.. ఊపిరితోనే మట్టిలో పాతేశారు.

……………………..

నిషిద్ధ అవలీలతో నింపుకున్న గ్రహణాలు కన్ను.. దానికే యుద్ధమని మరో పేరు. క్షేమ త్రయంగా ఉండిపోని మలుపులో .. కంటి సగం నిండిపోయిన చీకటిని వార్చుతూ.. తలకిందులుగా ఉండిపోయిన కలలతో .. హద్దు చెరిచిన కళ్ళని సాగనంపి .. కబురు తెలియని రెప్పల గట్టుకి గండి కొట్టిన .. రానివ్వని పట్టుతో .. వాళ్ళు తీర్మానం చేస్తారు.

సమాధుల ఋతువు… కన్ను చెదిరిన దేహ హద్దుని పట్టుకొని.. ఊపేసిన గతిని పేర్చుకొన్న విలాపేయ రక్షని కాల్చి.. కొంచెం చదివేసిన అరచేతులని జోడించి.. హద్దు నింపిన ఆ ఎత్తులో కాస్త పట్టుతప్పిన భయం ఊగి అక్కడి కునుకుని సర్దుకొని ఆయాసపడుతుంది.

ఎవరూ గుర్తుపట్టారు. నడకని తొడుక్కోరు.. మాటని వదులు కోరు..

ఎందుకీ యుద్ధాలు .. ఎవరి ఉనికి ఎవరు కాపాడడానికి ?

సర్రుమని లేచిన .. దేహ నివృత్త హద్దుల బయటనే చీకటితో నులిమిన కంటి శ్రేణులతో .. చేరగిలిన నడకని సమాధి చేయాలని.. విరుచుకు పడ్డ విస్ఫోటనం..

అపురూప నిబ్బరమూ.. మలిన కక్ష్యల వెలివేత .. కదిలించి పెట్టుకొన్న శాసన గొంతులు దొరికిపోతూ.. ఒక్కసారిగా కూలిన పేటికలు .. నిలువు రైలు జోడించుకొన్న అఖాత నిర్మాణం వద్దనుకుని.. మస్తిష్క వారధి మోసిన జ్ఞాపిత .. కంటి శోష .. కలబడుతున్న కాస్త తీరికని అట్టేపెట్టుకొన్నప్పుడే .. పైనుంచి కూలిన దాడితో .. హద్దు వదులుకొన్న నివాళి చెమట…

ఉక్కపోసిన కెరటాలు .. మృత్యువులా సంధిని తప్పిస్తూ.. నాశనం తిరిగి కట్టుకోలేని మహా నగరం ఉరిపోసుకొన్నప్పటి చప్పుడుతో కూలిన శిఖరాలు.

…………………………

సమాయ స్కలనంలో యుద్ధ రాజీలు .. చెల్లుబాటులు.. ఉపసంహారాలు.. కట్టుకొని నమిలేసిన నడకలా మధ్య ఉండిపోయిన ఖాళీలు. హత్తుగా గుర్తించినా .. మోసపు దాడికి గురైన వేలాది చావులు.. బురద నోళ్ళ ఒప్పందాలు..

రూపాయల భుట్టో కప్పెట్టిన సహజ వనరుల కుళ్ళబోత .. ప్రాణ విచ్చరిత హద్దుని కావిలించుకొని.. కదిలే నిద్రిత శూన్యంలో పక్కకి చేర్చి సాన పట్టిన కత్తి.

నమ్మి వచ్చినవి నెమళులే.. గొంతు విదిలించిన పెద్ద కేకల గడువు.. వీధులన్నీ రక్త నిందలు పులుముకొని.. ఇగిరి పోయిన శేష భూమి తమకంతో ఊరేగిన కంటిని తొలిచి .. అక్కడే ఉండిపోయిన సందడి రాలిన జోడింపులు.

విషమించిన ఆయుస్సుల సాధనలో పేర్చుకొన్న రుణ తీరికలు .. పగతో నీరు పట్టిన కేకలని .. సముద్ర సుడిలోకి విసిరేసాక .. ఇంకే ఆధారం కావాలని తను అడిగి.. వీలుకాని సమాధానం తీసుకొని.. తేల్చుకోలేని ప్రశ్నలు సిద్ధం చేసుకొని…నిలదీస్తుంది..

ఎదురు నిలబడేది ఎవరు? వాళ్లింకా అలాగే ఉన్నారా?

సృష్టి .. ఈ చలా చలన రీతుల కోసం ఎటువంటి సమాధానం ఇస్తుంది ?

ఏంటి తెచ్చుకొని .. ఇక్కడా దిమ్మరబోసిన రహస్యాలని నమ్ముకొని.. స్పష్టమైన సాధనాలని దాచి పెట్టి.. పడవల చాటున దాక్కొంటాం.. అదే కావాలి.. ఒక సమాధాన కూర్పు వదిలిన కదలికనే అలవాటు చేసుకొని.. ఏడూ లోతుల కుట్రకి దిగబడి.. పేల్చుకొన్న వీధి.. ఇంకా ఒప్పుకోని చేతులు.. మాట తీర్చిన నోరు.. చెదలు పెట్టిన వెన్నుముక .. చల్లార్చిన రక్తం సమాధి అడుగు నుంచి వెదురు గుబులుని పంచే పాటగా ఉండిపోయింది.

బెంగపడ్డాం ,. ఊసుని నేసుకొన్నాం .. జవాబు లేని ఖాళీలని పట్టుకొని .. సంతర్ప సుడిగుండంలో దిగి.. పుట్టుకని వెక్కిరించి.. యుద్ధ సిద్ధతని అరుచుకొంటాం.

…………………………………..

యుద్ధ నిషిద్ధతలో బూజు పట్టిన గోళం .. అవలీల మంగళ శాసనంలో పడి .. దిక్కు తెలియని ఆందోళ సంధిని అప్పటికే ఒప్పుకోని.. అప్పుడే తుడిచేసి .. మట్టిలానే .. స్త్రీలని .. పిల్లలని డోజ్ చేసి ఒకే గుట్టగా కప్పెట్టి.. తల తెగిన హద్దుని దాటి .. అక్కడి నిమిత్తం లేని పొరపాటుని కట్టుకొంటూ.. దూర జన్మల గ్రహణం కమ్మిన తెల్లని పాదాల వాన.. ముడి తెగిన అంతః సంధి సూత్రం .. రంగు మార్చి మీద పడ్డాక .. కోపంతో పగిలి అద్దం కూడా గుచ్చుకొని.. ఇంకిపోనీ సవరిత  గుండంలో కళ్ళని తెగ్గొట్టి చెప్పుకొన్న యుద్ధ కథలు.. వేరుపడిన చావులు.. గండి పడిన శ్వాస కోశాల్లో గట్టు తెంచుకున్న నిద్ర బరువుని పగలగొట్టి.. కలలో కూర్చుకొన్న నడకల పొలమార్పు.

అగమ్య విచారణలో పండిన దేహ రుజువుల ఓటమి.. వాడు తెరవెనుక అమ్ముకున్న యుద్ధ భూములు.. మోసపు రంగుల ఖాళీ స్థలంలో సిద్ధం చేసిన సమాధి.

అమలు చెయ్యని భయకూపంలో కంటికి పట్టిన జ్వరం .. కొన్ని కమ్ముకొచ్చిన అడుగులని దాటి .. పెద్ద వంతెనలు లేని యదార్ధ కలకి ..అక్కడ ఉంచిన గొంతుని కలిపి .. దూరం జరిగిన నిరా ప్రమేయ కూర్పులని పట్టుకోవాలని ఆశపడేసరికి .. విస్ఫోట విరాళయంలో పడి తలకిందులైన మహా దాడి.. సుడులు తిరిగిన కెరటాలని సర్దుతూ.. దీవి అడుగున తెగిపడ్డ తలల గుట్ట ..

ఇక ఆ తెలియని సమాధానం నాదేనని కప్పుకొంటూ .. చెప్పుకొని తిరిగిన సరిహద్దులు.

                                                            ………………………..